Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ - ตอนที่917 ต ำหนักขององค์ชำยผู้นี้มีผู้หญิงเพียงคนเดียว!

ค ำว่ำพราชำยำเป็นกำรประกำศกำรเปลี่ยนแปลงสถำนะของเฟิง
หยูเองทุกคนในต ำหนักหยูคุกเข่ำเพื่อต้อนรับนำง แม้แต่พลเมืองที่
เฝ้ำดูจำกข้ำงนอกก็คุกเข่ำจำกบรรยำกำศ พวกเขำไม่ได้เรียกนำงว่ำ
องค์หญิงจี่อันอีกต่อไป พวกเขำเรียกนำงตำมที่ขันทีจำงประกำศ “เรำ
ยินดีต้อนรับพราชำยำกลับมำ ! ”
เฟิงหยูเองนั่งอยู่ในรถม้ำและอำรมณ์ค่อนข้ำงดีพราชำยำ ใน
ที่สุดนำงก็กลำยเป็นพราชำยำหยู นำงรู้สึกว่ำนำงไม่คุ้นเคยกับมัน
เล็กน้อย ! ด้วยควำมช่วยเหลือของวังซวนและหวงซวน นำงจึงลงจำก
รถม้ำ นำงไม่ได้เปลี่ยนชุด ในขณะที่นำงยังคงสวมใส่ที่นำงใส่ใน
ระหว่ำงทำงกลับ นำงไม่ได้สวมใส่อะไรให้สมฐำนะของพราชำยำ แต่
รัศมีที่อยู่รอบ ๆ นำงก็ท ำให้ฝูงชนส่งเสียงโห่ร้องจำกทั่วทุกมุม
นำงก้ำวไปข้ำงหน้ำอย่ำงรวดเร็วและช่วยประคองนำงก ำนัล
อำวุโสโจวและขันทีจำงด้วยตัวเองจำกนั้นนำงก็หันไปหำบ่ำวรับใช้ที่
คุกเข่ำอยู่ข้ำงหลังและกล่ำวว่ำ “ทุกคนลุกขึ้นได้ ! เรำทุกคนต่ำง
คุ้นเคยกันดี ไม่จ ำเป็นต้องท ำแบบนี้” หลังจำกกล่ำวแบบนี้ นำงก็
กล่ำวกับนำงก ำนัลอำวุโสโจวว่ำ “อำเองยังนึกถึงกำรกลับมำเมือง
หลวงเมื่อสำมปีก่อน ในเวลำนั้นนำงก ำนัลอำวุโสโจวได้มอบของหมั้น
ของต ำหนักหยูให้กับคฤหำสน์เฟิงเพื่อช่วยเหลือข้ำ นับตั้งแต่
ช่วงเวลำที่นำงก ำนัลอำวุโสโจวไปเยี่ยม ชีวิตของอำเองในคฤหำสน์

เฟิงก็ผ่ำนพ้นมำได้ด้วยดี อำเองจดจ ำควำมเมตตำของนำงก ำนัล
อำวุโสโจวได้เสมอเจ้ำค่ะ”
ค ำพูดเหล่ำนี้ท ำให้นำงก ำนัลอำวุโสโจวรู้สึกซำบซึ้งอย่ำงมำก
แน่นอนว่ำนำงยังจ ำได้ว่ำเมื่อองค์ชำยเก้ำขอให้นำงจัดกำรส่งมอบ
ของหมั้นให้กับตระกูลเฟิง กล่ำวตำมจริงแล้วนำงก็ไม่ค่อยพอใจ
เล็กน้อย ไม่มีใครมีควำมประทับใจมำกนักต่อคุณหนูรองตระกูลเฟิง
และไม่เคยมีใครพบนำงมำก่อน นำงใช้เวลำสำมปีในหมู่บ้ำนบนภูเขำ
เมื่อกลับมำที่เมืองหลวง องค์ชำยเก้ำก็ให้ควำมสนใจ ในฐำนะที่เป็น
คนที่เลี้ยงดูองค์ชำยเก้ำตั้งแต่วัยเด็ก นำงก็ไม่พอใจเช่นกัน แต่จำก
กำรมีปฏิสัมพันธ์ของพวกเขำตลอดหลำยปีที่ผ่ำนมำ นำงยกย่องกำร
มองกำรณ์ไกลขององค์ชำยเก้ำ คุณหนูรองตระกูลเฟิงไม่เพียงแต่
งดงำมมำก แต่นำงยังเป็นคนที่ท ำให้ประหลำดใจ ! เมื่อนำงอยู่เคียง
ข้ำงขององค์ชำยเก้ำ เขำจะเป็นเหมือนพยัคฆ์ติดปีก
“พราชำยำก ำลังพูดเรื่องอะไรกันเพคะ? นับจำกวันนี้เป็นต้นไป
พราชำยำได้เข้ำสู่ต ำหนักหยู และกลำยเป็นเจ้ำนำยของสถำนที่แห่งนี้
ข้ำและบ่ำวรับใช้คนอื่นต้องเชื่อฟังพราชำยำเพคะ”
นำงก ำนัลอำวุโสโจวแสดงท่ำทีของนำงแล้วบ่ำวรับใช้คนอื่นก็ท ำ
ตำมนำงอย่ำงรวดเร็ว เฟิงหยูเองไม่ได้พูดอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้ คงหนี
ไม่พ้นที่บ่ำวรับใช้เหล่ำนี้จะต้องตระหนักในตนเอง เนื่องจำกนำงจะเดิน
บนเส้นทำงนี้ นี่เป็นสิ่งที่ต้องได้รับกำรเก็บรักษำไว้

เฟิงหยูเองเข้ำไปในต ำหนักหยูอย่ำงรวดเร็วภำยใต้กำรกระตุ้น
ของทุกคน วันนี้นำงจะเข้ำมำในต ำหนักในฐำนะเจ้ำนำยหญิง นำง
ก ำนัลอำวุโสโจวพำนำงเข้ำไปในห้องโถงใหญ่เป็นครั้งแรก โดยที่นำง
น ำบ่ำวรับใช้มำเข้ำเฝ้ำนำง นำงให้วังซวนและหวงซวนแจกซองสีแดง
ที่เตรียมไว้ล่วงหน้ำ พราชำยำหยูเป็นคนใจกว้ำงในกำรให้ของก ำนัล
ของนำง เนื่องจำกทุกคนต่ำงได้รับต่ำงหูหยกที่สวยงำม
นำงก ำนัลอำวุโสโจวและขันทีจำงก็ได้เตรียมสิ่งต่ำงๆ ใน
ตอนท้ำย นำงก ำนัลอำวุโสโจวเป็นผู้รับผิดชอบคลังของต ำหนัก
ในขณะที่ขันทีจำงรับผิดชอบในกำรบริหำรเงิน มีกำรส่งมอบกุญแจ
และสมุดบัญชี และพวกเขำก็ท ำด้วยควำมเต็มใจ พวกเขำยอมรับ
เจ้ำนำยหญิงคนใหม่อย่ำงมำกและส่งมอบต ำหนักหยูให้นำง
อย่ำงไรก็ตำมเฟิงหยูเองไม่ยอมรับมันก่อนอื่นนำงกล่ำวกับนำง
ก ำนัลอำวุโสโจว “ในฐำนะพราชำยำ ข้ำควรมีควำมชัดเจนในเรื่องของ
คลัง ดังนั้นข้ำจะท ำให้นำงก ำนัลอำวุโสโจวจัดกำรให้ข้ำ ส ำหรับ
กุญแจ… ” นำงส่ำยหน้ำ “มันจะยังคงอยู่ในมือของนำงก ำนัลอำวุโวโจ
วต่อไป อำเองจะรับหน้ำที่พราชำยำเอกของต ำหนัก อย่ำงไรก็ตำมข้ำ
ไม่ต้องกำรสิทธิ์ทั้งหมด” หลังจำกกล่ำวอย่ำงนี้แล้วนำงก็หันไปหำ
ขันทีจำง “เมื่อตระกูลเฟิงส่งมอบร้ำนค้ำจำกสินเดิมของท่ำนแม่ และ
ใช้บัญชีปลอมจ ำนวนหนึ่งมำหลอกข้ำ มันคือขันทีจำงที่ช่วยข้ำดูแล
มันเป็นกำรส่วนตัว ข้ำชื่นชมควำมสำมำรถด้ำนกำรบัญชีของขันที
จำง นอกจำกนี้แม้ว่ำข้ำจะใช้เวลำตลอดชีวิตในกำรท ำงำนด้ำนกำร

บัญชี แต่ข้ำก็ไม่มีสำมำรถเท่ำกับขันทีจำง กำรดูแลคลังอยู่ในมือ
ของขันทีจำงนั้นท ำให้มั่นใจได้มำกที่สุด”
นำงแสดงจุดยืนของนำงนำงจะยอมรับควำมรับผิดชอบแต่นำง
ไม่ต้องกำรสิทธิ นี่ท ำให้นำงก ำนัลอำวุโสโจวและขันทีจำงรู้สึกอำย
อย่ำงยิ่ง ขณะที่นำงก ำนัลอำวุโสโจวกล่ำวว่ำ “พราชำยำ สิ่งนี้ไม่มี
เหตุผลเพคะ”
นำงส่ำยหัวแล้วกล่ำวว่ำ“ไม่มีเหตุผลอะไรเลย ในต ำหนักของ
เรำ กฎที่เรำคิดขึ้นมำเองนั้นเป็นสิ่งที่สมเหตุสมผล ข้ำเชื่อใจท่ำนและ
ต้องกำรให้สิทธิเหล่ำนี้แก่ท่ำน นี่คือสิ่งที่ข้ำเชื่อ”
ทั้งสองได้ยินนำงพูดเช่นนี้ดังนั้นพวกเขำจึงไม่พูดอะไรต่อ พวก
เขำได้แต่เอ่ยว่ำพวกเขำจะท ำงำนร่วมกับพราชำยำในกำรดูแล
พระรำชวัง จำกนั้นขันทีจำงพำบ่ำวรับใช้คนอื่นออกจำกห้องโถง
จำกนั้นนำงก ำนัลอำวุโสโจวก็น ำเฟิงหยูเองและบ่ำวรับใช้ของ
นำงไปที่เรือนชั้นในมุ่งตรงไปที่ซึ่งซวนเทียนหมิงเคยอยู่ เฟิงหยูเองจ ำ
ได้ว่ำมันเป็นเรือนที่งดงำมที่สุดในต ำหนัก มันอยู่ด้ำนหลังน ้ำ
ล้อมรอบด้วยป่ำไผ่ และมีต้นท้ออยู่ด้ำนหลัง กลำงเรือนมีพื้นที่ขนำด
ใหญ่และว่ำงเปล่ำ ซวนเทียนหมิงเคยกล่ำวไว้ว่ำเป็นลำนฝึกศิลปะกำร
ต่อสู้ ในขณะที่นำงก ำนัลอำวุโสโจวเดินไปตำมทำงนำงกล่ำวว่ำ
“จดหมำยฉบับหนึ่งถูกส่งไปยังฝ่ำบำท ถึงแม้งำนแต่งงำนระหว่ำงองค์
ชำยและพราชำยำไม่ได้จัดในเมืองหลวง แต่ห้องหอจ ำเป็นต้องได้รับ

กำรคัดเลือก พระองค์เลือกสถำนที่แห่งนี้ พราชำยำจะดูหรือไม่เพคะ
หำกพราชำยำต้องกำรสิ่งใด ข้ำจะให้บ่ำวรับใช้น ำมำทันทีเพคะ”
เฟิงหยูเองจะไม่พอใจได้อย่ำงไร? แม้ว่ำนำงจะไม่เข้ำใจกฎของ
กำรจัดงำนแต่งงำนในโลกโบรำณ แต่เมื่อนำงเข้ำไปในห้องและเห็น
รูปลักษณ์ของงำน นำงรู้ว่ำนำงก ำนัลอำวุโสโจวใช้ควำมพยำยำม
อย่ำงมำก นี่คือห้องนอนของซวนเทียนหมิง นำงเคยนอนที่นี่มำก่อน
อย่ำงไรก็ตำมมันได้มีกำรเปลี่ยนแปลงกำรตกแต่งอย่ำงสมบูรณ์โดย
นำงก ำนัลอำวุโสโจว ทุกอย่ำงใหม่และทุกอย่ำงเป็นคู่ มันรู้สึกเป็น
มงคล เพียงมองไปที่มัน
แม้แต่เตียงก็เป็นสีแดงสดใสมีเขียนไว้ว่ำ “ให้ก ำเนิดบุตรชำยเร็ว
ๆ *” ด้วยตัวอักษรสีแดง และสิ่งนี้ท ำให้ใบหน้ำของเฟิงหยูเอง
เปลี่ยนเป็นสีแดง นำงกล่ำวกับนำงก ำนัลอำวุโสโจวว่ำ “นำงก ำนัล
อำวุโสโจวรู้เรื่องพิธีเหล่ำนี้มำกกว่ำอำเอง และกำรกระท ำเหล่ำนี้
เหมำะสมมำก ข้ำชอบมำก”
นำงก ำนัลอำวุโสโจวยิ้มอย่ำงสดใส“มันดีที่พราชำยำชอบมัน ยัง
มีบำงสิ่งที่ข้ำต้องถำมพราชำยำ ในอดีตที่ผ่ำนมำเรือนขององค์ชำยไม่
เคยมีบ่ำวรับใช้ และมีเพียงข้ำเท่ำนั้นที่มำดูแลพระองค์ สิ่งอื่น ๆ ที่
เหลือให้บ่ำวรับใช้ในกำรจัดกำร ตอนนี้พราชำยำได้เข้ำมำในต ำหนัก
แล้ว พราชำยำต้องกำรควำมช่วยเหลือเพิ่มเติมในเรือนนี้หรือไม่เพคะ”
เฟิงหยูเองปิดปำกและยิ้มนำงรู้ว่ำซวนเทียนหมิงไม่ได้ใช้บ่ำวรับ
ใช้ แต่ตอนนี้นำงย้ำยเข้ำมำ หำกให้บ่ำวรับใช้ชำยคอยรับใช้ต่อไปจะ

ผิดกฎ ดังนั้นนำงจึงกล่ำวกับนำงก ำนัลอำวุโสโจวว่ำ “น ำบ่ำวรับใช้ที่
แข็งแรงมำ ส ำหรับบ่ำวรับใช้ส่วนตัวของข้ำจะยังคงเป็นวังซวนและ
หวงซวน ! ”
นำงก ำนัลอำวุโสโจวพยักหน้ำ“ข้ำก็คิดแบบนี้เช่นกันเพคะ”
หลังจำกกล่ำวแบบนี้นำงชี้ไปที่ข้ำงหลังตัวนำง “บ่ำวรับใช้ 6 คนนี้ถูก
เลือกโดยข้ำ นำงก ำนัลล้วนแต่มีพื้นฐำนศิลปะกำรต่อสู้ พราชำยำจะ
ได้ใช้งำนได้ง่ำยขึ้น พวกนำงจะดูแลสิ่งต่ำง ๆ ในเรือนเท่ำนั้น ส ำหรับ
ควำมต้องกำรของพราชำยำ ข้ำจะยกให้วังซวนและหวงซวน”
วังซวนและหวงซวนรีบโค้งค ำนับอย่ำงรวดเร็วโดยกล่ำวว่ำ“นำง
ก ำนัลอำวุโสสุภำพเกินไป กำรดูแลรักษำองค์ชำยและพราชำยำเป็น
หน้ำที่ของเรำเจ้ำค่ะ”
นำงก ำนัลอำวุโสโจวหัวเรำะและกล่ำวว่ำ“เจ้ำสองคนเคยเป็นส่วน
หนึ่งของต ำหนักหยูและได้รับกำรฝึกฝนให้เป็นองครักษ์หญิง
โดยเฉพำะเจ้ำอยู่กับพราชำยำมำหลำยปีแล้ว ไม่จ ำเป็นต้องมีควำม
สุภำพกับข้ำ พราชำยำพึ่งเดินทำงไกลกลับมำ ข้ำจะไปดูว่ำอำหำร
กลำงวันได้ถูกจัดเตรียมหรือยัง”
ทุกอย่ำงถูกจัดเรียงอย่ำงเหมำะสมเมื่อเฟิงหยูเองนั่งลงในอ่ำง
อำบน ้ำเพื่อแช่ นำงรู้สึกไร้กังวล กำรโต้ตอบกับผู้คนในต ำหนักหยู
ค่อนข้ำงผ่อนคลำย ก่อนอื่นนำงคุ้นเคยกับพวกเขำมำก่อน ส ำหรับ
นำง กำรเข้ำมำในต ำหนักแห่งนี้ไม่ได้มีควำมรู้สึกมำกนักกับเจ้ำสำว
ที่เพิ่งแต่งงำนไปในสภำพแวดล้อมที่ไม่คุ้นเคย ประกำรที่สองผู้คนใน

ต ำหนักหยูได้รับกำรจัดกำรโดยซวนเทียนหมิง พวกเขำไม่ได้เดินเล่น
พวกเขำไม่ได้เร่งรีบและพวกเขำก็ไม่จู้จี้ พวกเขำจะพูดในสิ่งที่ควรพูด
และหลีกเลี่ยงกำรพูดในสิ่งที่ไม่ควรพูด ควำมสุภำพของพวกเขำก็
เช่นกัน พวกเขำไม่ได้ประจบประแจงและพวกเขำไม่กระดิกหำงมำก
เกินไป เพรำะพวกเขำสงบเงียบมำก แม้แต่วังซวนและหวงซวนก็กล่ำว
ว่ำ “กำรมำที่ต ำหนักหยูนั้นให้ควำมรู้สึกเป็นเจ้ำของอย่ำงแท้จริงเจ้ำ
ค่ะ”
เฟิงหยูเองพยักหน้ำยอมรับควำมเป็นจริงนี้แต่นำงก็กล่ำวกับ
บ่ำวรับใช้ทั้งสอง “แม้ว่ำเรำจะย้ำยเข้ำไปอยู่ในต ำหนักหยู คฤหำสน์
ขององค์หญิงก็ไม่สำมำรถปล่อยให้ว่ำงเปล่ำได้ ปล่อยให้มีคนจ ำนวน
มำกเท่ำที่จ ำเป็น ผู้คนไม่สำมำรถถูกไล่ออกเพียงเพรำะเรำไม่ได้อยู่ที่
นั่นอีกต่อไป หำกมีคนจ ำนวนมำกเกินไปในคฤหำสน์ เพียงส่ง
บำงส่วนไปยังที่อยู่อำศัยในเขตชำนเมือง นอกจำกนี้ถำมว่ำมีใครที่
ต้องกำรเรียนรู้กำรแพทย์หรือไม่ ข้ำจะไปพูดเกี่ยวกับเรื่องนี้กับท่ำนปู่
หมอบำงคนที่ส ำเร็จกำรศึกษำจะเปิดส ำนักศึกษำขนำดเล็กเพื่อสอน
ผู้คนมำกขึ้น มันจะท ำให้สิ่งต่ำง ๆ ง่ำยขึ้นในอนำคต นอกจำกนี้เรำจะ
อำศัยอยู่ในทั้งสองแห่ง เรำไม่สำมำรถละเลยคฤหำสน์ขององค์หญิง
ได้”
วังซวนและหวงซวนปฏิบัติตำมอย่ำงรวดเร็วขณะเดียวกันก็ถือ
เสื้อผ้ำที่เฟิงหยูเองถอดไป พวกนำงน ำเสื้อผ้ำใหม่มำวำงไว้ด้ำนข้ำง

จำกนั้นทั้งสองก็ออกไป เฟิงหยูเองไม่ชอบให้คนดูแลนำงในขณะที่นำง
อำบน ้ำ และพวกนำงคุ้นเคยกับเรื่องนี้มำนำนแล้ว
ซวนเทียนหมิงเพิ่งกลับมำที่ต ำหนักหยูในตอนเย็นและเขำรู้สึก
สบำยใจมำกกับผู้คนที่ก ำลังตรวจสอบเขำอย่ำงสนุกสนำน ไม่กี่ปีที่
ผ่ำนมำครั้งนี้เขำมีควำมสุขมำก ตอนนี้ต ำหนักมีเจ้ำนำยหญิง
บรรยำกำศแตกต่ำงกันจริง ๆ ! เขำเห็นขันทีจำงถือถำดที่มีแปรงสีฟัน
และยำสีฟันที่เฟิงหยูเองมอบให้เขำ นอกจำกนี้ยังมีสบู่หอม เขำรู้ว่ำสิ่ง
เหล่ำนี้ได้กลำยเป็นเรื่องธรรมดำไปแล้วในคฤหำสน์ขององค์หญิงเมื่อ
บ่ำวรับใช้ใช้มัน ตอนนี้มำที่ต ำหนักหยูด้วยหรือ ? สิ่งนี้น ำประโยชน์
มำสู่ผู้คนอย่ำงแท้จริง
นำงก ำนัลอำวุโสโจวและขันทีจำงเห็นว่ำเขำกลับมำแล้วพวกเขำ
บอกเขำว่ำเฟิงหยูเองน ำสิ่งดี ๆ ทุกอย่ำงมำที่ต ำหนักในตอนบ่ำย
หลังจำกที่นำงเข้ำไปในต ำหนัก นำงยังมอบอั่งเปำให้กับบ่ำวรับใช้ทุก
คน ทั้งสองพูดอย่ำงมีควำมสุขและซวนเทียนหมิงก็มีควำมสุขที่ได้ฟัง
นำงก ำนัลอำวุโสโจวสังเกตว่ำนับตั้งแต่กลับมำ และตั้งแต่ต ำหนักมี
เจ้ำนำยหญิง ใบหน้ำที่เย็นชำจะเปิดเผยรอยยิ้มเป็นครั้งครำว นำง
ก ำนัลอำวุโสโจวมีควำมสุขมำกเกี่ยวกับเรื่องนี้
แต่นำงยังรำยงำนต่อซวนเทียนหมิงเกี่ยวกับกำรเฟิงหยูเองไม่
ยอมรับคลังและบัญชีซวนเทียนหมิงคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้สักครู่แล้ว
กล่ำวว่ำ “ไม่เป็นไร ท ำตำมที่นำงบอก เพียงส่งรำยงำนให้นำงทุกเดือน
ผู้หญิงคนนั้นเป็นคนที่มีควำมรู้เป็นอย่ำงมำก แต่นำงไม่ควรสะดุดกับ

กิจกำรของต ำหนัก นอกจำกนี้ต ำหนักต้องไม่ปฏิเสธที่จะมองนำงใน
ฐำนะพราชำยำ เพรำะนำงไม่ยอมรับเรื่องเหล่ำนี้ ! โปรดจ ำไว้ว่ำใน
ชีวิตนี้ต ำหนักหยูจะมีเจ้ำนำยหญิงคนนี้เท่ำนั้น จะมีพราชำยำคน
เดียวเท่ำนั้น มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่อำศัยอยู่ที่นี่ ไม่มีใครได้รับ
อนุญำตให้ปฏิบัติต่อนำงไม่ดี”
นำงก ำนัลอำวุโสโจวหัวเรำะและกล่ำวว่ำ “พระองค์ไม่พูดสิ่งที่
รุนแรงเช่นนี้ ในอนำคตเมื่อพระองค์มีบุตรและหลำนจ ำนวนมำก มี
บุตรสำว ต ำหนักของเรำจะไม่มีเจ้ำนำยหญิงเพียงคนเดียวอยู่ที่นี่เจ้ำ
ค่ะ”
ดวงตำของซวนเทียนหมิงหยีจำกรอยยิ้มใช่ ! ถ้ำเขำมีบุตรสำว
นำงจะต้องเป็นเหมือนเฟิงหยูเองแน่นอน นำงจะแปลกและฉลำด กำร
มีบุตรที่เหมือนนำงวิ่งไปรอบ ๆ เพียงแค่คิด มันก็เป็นสิ่งที่น่ำยินดี
“อ่ำ”ซวนเทียนหมิงพยักหน้ำ และไม่พูดอะไรเลยขณะที่เขำเดิน
ไปที่เรือนด้ำนใน นำงก ำนัลอำวุโสโจวไม่ได้ติดตำม แน่นอนนำงยังไม่รู้
ด้วยซ ้ำว่ำซวนเทียนหมิงก ำลังคิดอยู่ “ตอนนี้ก็ผ่ำนมำกว่ำ 100 วัน
แล้วที่เฟิงจินหยวนและเหยำซื่อจำกไป ดูเหมือนว่ำถึงเวลำเข้ำหอแล้ว
! ”
——————————————————————
————————————
*TN: เห็นได้ชัดว่ำเป็นเรื่องธรรมดำที่จะแสดงควำมยินดีกับคู่รัก
ที่เพิ่งแต่งงำนใหม่?