Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ - ตอนที่ 920 คนบ้ำ

ตอนที่920 คนบ้ำ
ในโลกนี้บุคคลที่ท่ำนผู้หญิงหลี่สนใจมำกที่สุดไม่ใช่ฮ่องเต้แต่
เป็นบุตรชำยของนำง, องค์ชำยหกซวนเทียนเฟิง เมื่อนำงอำยุน้อย
นำงพยำยำมท ำบำงสิ่งเพื่อให้ได้รับควำมโปรดปรำน แต่มันก็ไม่ใช่
เพียงเพื่อให้ได้มำซึ่งควำมโปรดปรำนของฮ่องเต้ แต่เพื่อประโยชน์
ของกำรได้รับพรของฮ่องเต้ เพื่อให้แน่ใจว่ำนำงจะไม่ถูกกลั่นแกล้งใน
ต ำหนักในมำกนัก ต่อมำนำงให้ก ำเนิดบุตรชำยคนหนึ่งและควำมรัก
ทั้งหมดของนำงก็ทุ่มเทให้กับบุตรชำยของนำง แต่หลังจำกกำร
ปรำกฏตัวของพราชำยำหยุน ฮ่องเต้ไม่ได้ไปที่ต ำหนักในอีกต่อไป
ดังนั้นควำมรู้สึกของนำงก็ยิ่งซีดจำงลง
องค์ชำยหกเป็นสมบัติของนำงและเขำเป็นบุตรกตัญญูเขำเรียน
หนังสือเก่งและขยันมำก ครั้งหนึ่งนำงเคยมีควำมคำดหวังที่ยิ่งใหญ่
ส ำหรับเด็กคนนั้น และกำรสนับสนุนที่นำงได้แสวงหำจำกฮ่องเต้เพื่อ
ไม่ให้ถูกแกล้งในต ำหนักใน ตอนนี้ถูกแสวงหำเพื่อองค์ชำยหก แต่น่ำ
เสียดำยที่องค์ชำยหกกตัญญูกับมำรดำผู้ให้ก ำเนิดของเขำ เขำได้
ทุ่มเทให้กับหนังสือของเขำอย่ำงเต็มที่ และไม่ต้องกำรที่จะฟุ้งซ่ำนกับ

เรื่องอื่น ต่อมำเมื่อเขำถูกผลักดัน เขำก็หนีไปประจ ำกำรที่ชำยแดน
ซึ่งท ำให้ท่ำนผู้หญิงหลี่รู้สึกไม่พอใจอย่ำงมำก
ตอนนี้นำงได้ยินเฟิงเฟินไดพูดถึงบุตรชำยของนำงนำงอดไม่ได้
ที่จะตกใจ ! กำรถูกขังอยู่ในต ำหนักจิงซีหมำยควำมว่ำเป็นกำรยำกที่
จะพบคนอื่น องค์ชำยหกได้รับอนุญำตให้เข้ำมำพูดคุย แต่เขำไม่
ได้มำเยี่ยมบ่อย ๆ นำงเงียบไปครู่หนึ่งแล้วถำมนำงก ำนัลของนำงว่ำ
“นำนเท่ำไหร่แล้วที่องค์ชำยหกมำที่นี่ ? ”
เป็นที่ชัดเจนว่ำนำงก ำนัลรู้อะไรบำงอย่ำงนำงจ้องมองเฟิงเฟินได
ด้วยสำยตำที่ต ำหนิ นำงได้ตอบค ำถำมนี้ต่อท่ำนผู้หญิงหลี่ “สองสำม
เดือนแล้วเจ้ำค่ะ”
“สองสำมเดือน…”คิ้วของท่ำนผู้หญิงหลี่ขมวดเข้ำหำมัน
เนื่องจำกนำงรู้สึกไม่ดี
นำงก ำนัลแนะน ำอย่ำงรวดเร็ว“ท่ำนผู้หญิงหลี่อย่ำใส่ใจเจ้ำค่ะ
แม้ว่ำองค์ชำยหกมำ ต ำหนักจิงซีก็ไม่ได้เป็นสถำนที่ที่สำมำรถเยี่ยม
ชมได้บ่อยครั้ง นอกจำกนี้องค์ชำยยังคงมีสิทธิในกำรบังคับบัญชำ
กองทัพ และมีหลำยสิ่งที่ต้องท ำ ดังที่ข้ำเห็น… พระองค์คงกลับไปที่
ค่ำยทหำรที่ภำคตะวันออกเฉียงเหนือเพื่อดูแลเรื่องต่ำง ๆ เจ้ำค่ะ”
ท่ำนผู้หญิงหลี่ไม่เชื่อถ้ำเขำกลับไปที่ค่ำยทหำร เฟิงเฟินไดก็คง
จะไม่มำที่นี่เพื่อพูดอะไรแปลก ๆ เช่นนี้อย่ำงจงใจ นำงมองเฟิงเฟินได
และถำมโดยตรงว่ำ “เจ้ำต้องกำรจะพูดอะไร ? ”

มุมปำกของเฟิงเฟินไดม้วนงอเมื่อนำงเริ่มหัวเรำะด้วยควำมไม่
พอใจ”ท่ำนผู้หญิงหลี่ ท ำไมท่ำนถึงยังทรำบว่ำบุตรชำยของท่ำนท ำ
อะไรอยู่ ? ” นำงจ้องมองนำงก ำนัลอย่ำงหยำบคำยมำก “เมื่อเจ้ำนำย
ถำมค ำถำม เจ้ำควรตอบโดยตรง แต่บ่ำวรับใช้อย่ำงเจ้ำไม่เพียงแต่
ซ่อนควำมจริงเท่ำนั้น เจ้ำหลอกนำง เจ้ำคิดว่ำเป็นควำมผิดประเภท
ใด ? ”
นำงก ำนัลเต็มไปด้วยควำมโกรธแต่นำงไม่สำมำรถระบำยได้
ตระกูลเฟิงตกต ่ำแต่เฟิงเฟินไดหมั้นกับองค์ชำยห้ำในฐำนะว่ำที่พระ
ชำยำเอก ด้วยสิ่งนี้มันเป็นไปได้มำกที่หำกท ำผิดพลำดไป อำจท ำให้
เกิดควำมเข้ำใจผิดขึ้นระหว่ำงองค์ชำยห้ำกับองค์ชำยหก นำงไม่
ต้องกำรให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้น ดังนั้นนำงจึงคุกเข่ำและยอมรับ
ควำมผิดของนำง “นำงก ำนัลผู้นี้ท ำผิด ท่ำนผู้หญิงหลี่จะโปรดลงโทษ
ข้ำด้วยเจ้ำค่ะ”
ท่ำนผู้หญิงหลี่ก็เต็มไปด้วยควำมโกรธแต่ไม่สำมำรถระบำย
กับเฟิงเฟินไดดังนั้นนำงจึงได้แต่ระบำยกับนำงก ำนัลของนำงเท่ำนั้น
เมื่อเห็นนำงก ำนัลคุกเข่ำยอมรับผิด นำงก็ตบตีอีกฝ่ำย “พูดมำ ! เกิด
อะไรขึ้นกันแน่ ! ”
นำงก ำนัลกัดฟันแน่นโดยรู้ว่ำไม่สำมำรถปิดบังได้ดังนั้นนำงจึง
เปิดเผยควำมจริงอย่ำงตรงไปตรงมำว่ำ “มันเป็นควำมผิดของข้ำเจ้ำ
ค่ะ ข้ำเป็นห่วงว่ำท่ำนจะกังวล ดังนั้นข้ำจึงปิดบัง ในควำมจริง… ตำม
ควำมจริงองค์ชำยหกไม่ได้อยู่ในเมืองหลวง แม้ว่ำพระองค์จะไปที่

กองทัพภำคตะวันออกเฉียงเหนือ แต่พระองค์ก็ไม่ได้น ำทหำรกลับมำ
ที่เมืองหลวง ทหำรถูกน ำตัวไปที่มณฑลหยุนและไปที่มณฑลจี่อันเจ้ำ
ค่ะ”
“มณฑลจี่อันหรือ? ” ท่ำนผู้หญิงหลี่ไม่ค่อยถำมเกี่ยวกับ
สถำนกำรณ์ในรำชส ำนัก เมื่อนำงได้ยินกำรกล่ำวถึงมณฑลจี่อัน
นำงไม่รู้ว่ำมันเป็นสถำนที่เช่นไร แต่นำงก็คุ้นหูกับค ำว่ำมณฑลจี่อัน
มำก ตระกูลเฟิงมีองค์หญิงจี่อัน เป็นไปได้ไหมที่มณฑลจี่อันนั้น …
เฟิงเฟินไดกล่ำวเยำะเย้ย“ท่ำนผู้หญิงหลี่ขี้ลืมจริง ๆ แน่นอน
มณฑลจี่อันจะเป็นส่วนหนึ่งของดินแดนขององค์หญิงจี่อัน พี่สำวคน
ที่สองของข้ำ ! องค์ชำยหกนั้นมีอนำคตที่สดใส ข้ำได้ส่งคนไป
ตรวจสอบแล้ว ไม่เพียงแต่พระองค์จะไปยังมณฑลจี่อันพร้อมกับ
กองทัพของพระองค์เพื่อจัดกำรกับปัญหำของเฟิงหยูเอง แต่พระองค์
ก็ยังอยู่ที่นั่น ท่ำนต้องกำรเดำหรือไม่ว่ำสิ่งที่องค์ชำยหกก ำลังท ำอยู่ใน
มณฑลจีอั่นคืออะไร ? ” นำงกล่ำวถึงจุดนี้ จำกนั้นก็เริ่มหัวเรำะคิกคัก
หำกสมำชิกของตระกูลเฟิงได้ยินเสียงหัวเรำะนั้น พวกเขำก็จะ
สำมำรถรู้ได้อย่ำงแน่นอนว่ำเป็นเหมือนฮันชิ “องค์ชำยหกยังคงอยู่ใน
มณฑลจี่อันเพื่อเป็นอำจำรย์สอนในส ำนักศึกษำ”
ท่ำนผู้หญิงหลี่รู้สึกสับสนเมื่อได้ยินเรื่องนี้บุตรชำยของนำงไป
ดินแดนของเฟิงหยูเองจริงหรือ ? เป็นอำจำรย์ที่ส ำนักศึกษำจริง
หรือไม่ ? แม้ว่ำนำงจะเข้ำใจว่ำบุตรชำยของนำงชอบอ่ำนหนังสืออยู่
ตลอดเวลำ และได้พูดมำกกว่ำหนึ่งครั้งว่ำถ้ำเขำไม่ได้เป็นส่วนหนึ่ง

ของรำชวงศ์ เขำจะไปเป็นอำจำรย์อย่ำงแน่นอน แต่มีดินแดน
มำกมำย ท ำไมเขำต้องไปที่มณฑลจี่อัน ? นำงรู้สึกสับสนเล็กน้อย
บุตรชำยของนำงได้เข้ำร่วมกับองค์หญิงจี่อันเพื่ออะไรกันแน่ ?
เฟิงเฟินไดสำมำรถเข้ำใจสิ่งที่นำงคิดและกล่ำวอย่ำงเย็นชำ
“ท่ำนผู้หญิงไม่เข้ำใจหรือ ? เช่นนั้นข้ำจะบอกท่ำน มันคือควำมรัก !
องค์ชำยหกชอบเฟิงหยูเอง ดังนั้นพระองค์จึงเลือกที่จะเพิกเฉยต่อ
มำรดำผู้ให้ก ำเนิดของพระองค์เอง โดยมุ่งตรงไปยังมณฑลจี่อันของ
เฟิงหยูเอง ข้ำได้ยินมำว่ำพระองค์อำศัยอยู่ในคฤหำสน์ของเฟิงหยูเอง
ในมณฑล ทั้งสองสนิทกันมำก ! ข้ำรู้และสำมำรถบอกท่ำนเกี่ยวกับ
เรื่องนี้ได้ องค์ชำยหกมุ่งหน้ำไปยังกองทัพภำคตะวันออกเฉียงเหนือ
ก่อนเพื่อน ำทัพนับหมื่นกลับมำ อย่ำงไรก็ตำมพวกเขำไม่ได้กลับมำที่
เมืองหลวงโดยตรง พวกเขำกลับไปที่มณฑลจี่อันเพื่อช่วยจัดกำรกับ
ปัญหำของเฟิงหยูเอง หลังจำกนั้นพระองค์เองก็ไม่ได้กลับมำ เพียงส่ง
มอบกองก ำลังมำให้องค์ชำยเจ็ด ตอนนี้องค์ชำยหกไม่เพียงแต่เป็น
อำจำรย์ในส ำนักศึกษำธรรมดำในมณฑลจี่อัน แต่พระองค์ไม่มีสิทธิ์
ในกำรบังคับบัญชำกองทัพ พูดว่ำบุตรชำยที่ลืมมำรดำหลังจำกที่มี
นำงในดวงไม่ควรถูกลงโทษหรือเจ้ำคะ ? ”
ท่ำนผู้หญิงหลี่เกือบกระอักเลือดแต่เฟิงเฟินไดไม่ได้ยั้งแม้แต่
น้อย ในขณะที่นำงกล่ำวต่อไปค ำพูดของนำงก็โหดร้ำยมำกยิ่งขึ้น “นี่
ไม่ใช่ทั้งหมด ท่ำนลองคิดดู ตอนนี้เฟิงหยูเองและองค์ชำยเก้ำ
แต่งงำนแล้ว ถ้ำองค์ชำยเก้ำค้นพบเกี่ยวกับควำมรู้สึกขององค์ชำย

หก และพบว่ำองค์ชำยหกปรำรถนำชำยำของพระองค์ ถ้ำท่ำนไม่ท ำ
อะไร องค์ชำยหกก็จะตำยด้วยน ้ำมือขององค์ชำยเก้ำ ! ข้ำไม่เพียงแต่
กล่ำวสิ่งต่ำง ๆ เพื่อเตือนเท่ำนั้น องค์ชำยหกได้มอบทัพให้แก่องค์ชำย
เจ็ด องค์ชำยเจ็ดและองค์ชำยเก้ำร่วมมือกัน มันเป็นเช่นเดียวกับองค์
ชำยหกปลีกตัวออกมำโดยสิ้นเชิง นั่นไม่ใช่กำรยกผลประโยชน์ให้
ผู้อื่นหรอกหรือ ? ”
แน่นอนท่ำนผู้หญิงหลี่เข้ำใจตรรกะของเฟิงเฟินไดไม่มีผู้ชำยคน
ไหนที่ยอมให้ผู้อื่นเฝ้ำใฝ่ฝันในตัวภรรยำของตัวเอง ยิ่งกว่ำนั้นมันเป็น
องค์ชำยเก้ำผู้ซึ่งหยิ่งยโสเสมอมำ แต่เนื่องจำกบุตรชำยของนำงไม่มี
อะไรอีกแล้ว เฟิงเฟินไดมำที่ต ำหนักจิงซีเพื่ออะไร แน่นอนว่ำนำงจ ำ
ได้ว่ำเมื่อเฟิงเฟินไดแนะน ำให้นำงร่วมมือองค์ชำยหก สิ่งที่นำงมองหำ
คือสิทธิทำงทหำรที่บุตรชำยของนำงมี ตอนนี้เขำละทิ้งสิทธิเหล่ำนั้น
ไปแล้ว นำงยังเหลืออะไรที่มีค่ำอีก
ท่ำนผู้หญิงหลี่มองเฟิงเฟินไดอย่ำงสับสนถำมนำงว่ำ“เจ้ำ
ต้องกำรอะไร ? ”
เฟิงเฟินไดไม่รอช้ำนำงตอบอย่ำงตรงไปตรงมำ “ป้ำยค ำสั่งทหำร
! แม้ว่ำองค์ชำยหกจะได้ส่งมอบกองก ำลังของพระองค์ แต่ทว่ำป้ำย
ค ำสั่งทหำรยังคงอยู่ในมือของพระองค์ กล่ำวคือกองก ำลังนับหมื่นนั้น
ยังคงเป็นของพระองค์ ปัจจุบันพระองค์อำศัยอยู่ในมณฑลจี่อัน จำก
ควำมรู้สึกขององค์ชำยเก้ำ พระองค์จะไม่รู้ได้อย่ำงไรว่ำเกิดอะไรขึ้น มี
ข้อขัดแย้งอยู่แล้ว หำกท่ำนผู้หญิงหลี่ไม่แนะน ำองค์ชำยหกให้ตัดใจ

อำจมีวันหนึ่งที่องค์ชำยเก้ำเริ่มหงุดหงิด ในเวลำนั้นจะไม่มีแม้แต่เศษ
กระดูกหลงเหลืออยู่เลย”
ท่ำนผู้หญิงหลี่สั่นและจ ำได้ว่ำองค์ชำยเก้ำมีรูปร่ำงหน้ำตำชั่ว
ร้ำยทันทีเช่นเดียวกับของฮ่องเต้และเฟิงหยูเองนำงได้แต่กลัว แต่
ควำมกลัวนั้นเป็นเพียงควำมกลัว ด้วยเหตุผลบำงอย่ำง เมื่อนำงได้ยิน
ว่ำบุตรชำยของนำงสนใจองค์หญิงจี่อัน นำงก็มีควำมคิดที่แตกต่ำง
ออกไป ควำมคิดนั้นเริ่มเคลื่อนไหวเล็กน้อยและดูเหมือนจะยำกที่จะ
กลั้น
เฟิงเฟินไดสำมำรถเห็นได้ว่ำมีกำรเปลี่ยนแปลงในอำรมณ์ของ
ท่ำนผู้หญิงหลี่แต่นำงแค่คิดว่ำอีกฝ่ำยตัวสั่นด้วยค ำพูดของนำง นำง
ก็รู้ด้วยเช่นกันว่ำองค์ชำยหกไม่ได้อยู่ในเมืองหลวง หำกท่ำนผู้หญิงห
ลี่ต้องกำรสื่อสำรกับเขำ นำงจะต้องส่งจดหมำย ดังนั้นเฟิงเฟินไดจึงไม่
เร่งรีบและเตือนว่ำ “ท่ำนควรจัดกำรบำงอย่ำง” จำกนั้นนำงก็ยืนขึ้น
และตบชุดของนำงเพื่อก ำจัดฝุ่นที่ไม่มีอยู่ จำกนั้นนำงก็มองไปที่ห้อง
โถงด้ำนข้ำงของต ำหนักจิงซีด้วยควำมรังเกียจอีกครั้งแล้วกล่ำวว่ำ
“ตัดสินใจให้เร็วขึ้น ท่ำนจะสำมำรถออกจำกที่นี่ได้เร็วขึ้น อย่ำลืมว่ำ
องค์ชำยแปดและองค์ชำยเก้ำก ำลังต่อสู้กันอย่ำงดุเดือดในขณะนี้
อย่ำงไร เมื่อเสือสองตัวต่อสู้กัน มันเป็นไปได้ที่ทั้งคู่จะได้รับบำดเจ็บ !
” หลังจำกกล่ำวแบบนี้นำงหัวเรำะคิกคักอยู่ครู่หนึ่งแล้วก็ออกไปเอง
นำงก ำนับในต ำหนักยืนขึ้นแล้วหยิบถ้วยน ้ำชำที่เฟิงเฟินไดใช้
แล้วปำทิ้งไปเมื่อนำงกลับมำ นำงก็แนะน ำท่ำนผู้หญิงหลี่ “พระสนม*

จะต้องไม่น ำค ำพูดของคุณหนูสี่ตระกูลเฟิงมำคิดนะเจ้ำคะ เหตุใดองค์
ชำยหกจึงต้องช่วยองค์ชำยห้ำด้วย”
“ใครช่วยใครกันแน่? ” ทันใดนั้นท่ำนผู้หญิงหลี่ก็ถำมสิ่งนี้
“อย่ำงที่เป็นอยู่ในขณะนี้กองทัพได้มอบให้กับองค์ชำยเจ็ดเพื่อช่วย
องค์ชำยเก้ำ”
“นี่…”นำงก ำนัลก็งงเหมือนกัน หลังจำกคิดไปซักพักนำงก็กล่ำว
ว่ำ “เรำจะไม่ช่วยใครหรือเจ้ำคะ ? แค่ใช้ชีวิตของเรำเอง ? พระองค์
ไม่ได้เป็นคนแบบนั้น ในอดีตที่ผ่ำนมำองค์ชำยหกได้บอกท่ำนหลำย
ต่อหลำยครั้ง ไม่ให้ผลักดันพระองค์ลงบนเส้นทำงนั้น”
“ข้ำเป็นมำรดำของเขำข้ำจะไม่ท ำอันตรำยต่อเขำ” ดวงตำของ
ท่ำนผู้หญิงหลี่มีน ้ำตำคลอ “แต่สิ่งที่เจ้ำพูดเกี่ยวกับกำรไม่ช่วยใคร
ถูกต้อง…ไปหำกล่องเครื่องประดับ ข้ำจ ำได้ว่ำมีตุ้มหูหยกคู่หนึ่งจำก
รำชวงศ์ มันเป็นสิ่งที่องค์ชำยหกมอบให้ข้ำเมื่อพระองค์กลับมำที่เมือง
หลวงเมื่อปีที่แล้ว ไปหำมัน แล้วส่งไปให้เฟิงหยูเอง เพียงแค่บอกว่ำมัน
เป็นของขวัญของข้ำที่ให้นำงกับองค์ชำยเก้ำส ำหรับงำนแต่งงำนของ
พวกเขำ”
นำงก ำนัลไม่เข้ำใจเจ้ำนำยของนำงไม่ถูกกับองค์หญิงจี่อันและ
ในช่วงฤดูหนำวมีเหตุกำรณ์แบบนั้นเกิดขึ้น ถึงแม้ว่ำองค์หญิงจี่อันจะ
ช่วยชีวิตของนำง แต่นำงไม่เคยเห็นเจ้ำนำยของนำงแสดงควำม
ขอบคุณ ? ท ำไมนำงถึงคิดส่งของก ำนัลล่ะ ? ต่ำงหูหยกคู่จำก

รำชวงศ์ก่อนหน้ำเป็นสิ่งที่มีค่ำที่สุดที่ท่ำนผู้หญิงหลี่มี นำงรักมันมำก
ตอนนี้มันถูกส่งออกไปนั้น มันอำจจะเป็น…
บ่ำวรับใช้ตกใจและกล่ำวว่ำ “ท่ำนผู้หญิงหลี่อย่ำเอำค ำพูดของ
คุณหนูสี่มำคิดเจ้ำค่ะ ! องค์ชำยหกนั้นไม่ใช่คนโง่ พระองค์จะสนใจ
น้องสะใภ้ได้อย่ำงไร ยิ่งกว่ำนั้นแม้ว่ำจะมีสิ่งเช่นนี้ก็ตำม ท่ำนก็ควรที่
จะให้ค ำแนะน ำ ท่ำนต้องช่วยพระองค์ให้พ้นจำกสิ่งเหล่ำนี้”
”ท ำไมจะไม่ล่ะ?ข้ำได้ยินมำนำนแล้วว่ำตระกูลเฟิงมีบุตรสำวที่มี
ลักษณะของหงส์เพลิง ในอดีตทุกคนบอกว่ำมันเป็นเฟิงเฉินหยูที่สวย
ที่สุด แต่เฟิงเฉินหยูเสียชีวิตไปนำนแล้ว เหลืออีก 3 คนเท่ำนั้น ไม่ว่ำ
จะมองอย่ำงไรก็ควรเป็นเฟิงหยูเอง ถ้ำเฟิงเอ๋อสนใจในตัวนำงจริง ๆ ข้ำ
ต้องกำรคิดถึงวิธีที่จะช่วยเขำ แม้ว่ำนำงแต่งงำนแล้ว สิ่งที่ส ำคัญคือ
ถ้ำเฟิงเอ๋อชอบนำง ! ”
บ่ำวรับใช้กลัวมำกจนนำงไม่กล้ำหำยใจเสียงดังควำมคิดบอก
นำงว่ำเจ้ำนำยของนำง…นำงเป็นบ้ำไปแล้ว !
——————————————————————
————————————
*TN: บ่ำวรับใช้เรียกนำงด้วยต ำแหน่งเดิมของนำง