Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ - ตอนที่ 936 มอบกระดำษเงินกระดำษทอง 10 ชุด

ตอนที่936 มอบกระดำษเงินกระดำษทอง 10 ชุด
จิตใจของฮ่องเต้นั้นมีควำมสำมำรถมำกและเข้ำใจได้ทันทีว่ำ
ค ำพูดของเฟิงหยูเองหมำยถึงอะไรเขำมองไปที่พระสนมหลิวที่นอนอยู่
บนเตียงแล้วคิดเกี่ยวกับตระกูลหลิวก่อนพยักหน้ำ “งั้นลองท ำก่อน !
ไม่ว่ำจะเป็นส ำหรับพระสนมหลิวหรือตระกูลหลิว เรำรู้สึกว่ำทุกอย่ำง
ควรท ำ ตอนนี้มันจะขึ้นอยู่กับว่ำตระกูลหลิวจะยอมรับหรือไม่”
หลังจำกกล่ำวอย่ำงนี้เขำก็ลุกขึ้นยืนและไม่ได้มองพระสนมหลิวอีก
เลย เขำแสดงออกอย่ำงเหนื่อยล้ำ ในขณะที่เขำจับมือที่ช่วยประคอง
ของจำงหยวนและกล่ำวว่ำ “กลับกันเถิด ! อำเอง เจ้ำกลับได้ ! ไป
พร้อมกับเรำ เรื่องของกำรรักษำจะเริ่มขึ้นในวันพรุ่งนี้”

เฟิงหยูเองปฏิบัติตำมและเดินตำมฮ่องเต้แม้กระนั้นนำงไม่ได้ทิ้ง
ยำไว้ให้พระสนมหลิวเลย
ฮ่องเต้กลับไปที่ห้องโถงจำวเหอและเฟิงหยูเองติดตำมเขำไป
ตลอดทำงเฟิงหยูเองและจำงหยวนประคองเขำจำกทั้งสองข้ำง และ
นำงก็กล่ำวเพิ่มเติมเกี่ยวกับอำกำรป่วยของพระสนมหลิว อย่ำงไรก็
ตำมมีควำมแตกต่ำงเล็กน้อยจำกก่อนหน้ำนี้ นำงกล่ำวว่ำ “เสด็จพ่อ
อำกำรป่วยของพระสนมหลิวถือเป็นอำกำรป่วยเรื้อรัง จำกกำรตัดสิน
ของลูกสะใภ้ นำงเป็นมำอย่ำงน้อยห้ำหรือหกปี พัฒนำกำรล่ำสุด
เกิดขึ้นเร็วเกินไปและไม่สำมำรถพิจำรณำได้ตำมปกติเจ้ำค่ะ”
นำงพูดค่อนข้ำงหนักแน่นแต่ค ำพูดที่“ไม่อำจถือได้ว่ำเป็นเรื่อง
ปกติ” ท ำให้ฮ่องเต้สำมำรถเข้ำใจเรื่องที่อยู่ข้ำงในได้ในทันที ร่ำงกำย
ของเขำสั่นเล็กน้อย อย่ำงไรก็ตำมในท้ำยที่สุดเขำไม่ได้พูดและถอน
หำยใจยำว ๆ เท่ำนั้น จำกนั้นเขำก็กล่ำวว่ำ “เป็นเช่นนี้มำตั้งแต่สมัย
โบรำณ เพื่อประโยชน์ในกำรต่อสู้เพื่ออ ำนำจ ผู้คนมีควำมสำมำรถใน
กำรท ำทุกวิถีทำงและคนคนเดียวไม่เพียงพอที่จะท ำสิ่งเหล่ำนี้ พวก
เขำจะจัดตั้งกลุ่มเพื่อให้มีคนเข้ำร่วมมำกขึ้น เมื่อตระกูลหลิวได้ริเริ่มที่
จะขอให้เจ้ำเข้ำมำในพระรำชวังเพื่อตรวจอำกำรป่วยของพระสนม
หลิว ข้ำรู้สึกว่ำมีบำงอย่ำงผิดปกติเล็กน้อย แต่เมื่อเห็นพระสนมหลิว
ป่วย ข้ำก็เริ่มกังวลและตกลง อำเองระวังตัวด้วย เจ้ำต้องไม่ตกหลุมกล
อุบำยของพวกเขำ ข้ำแก่แล้วแต่ข้ำก็มีบุตรชำยมำกมำย มันจะดีแค่
ไหนถ้ำมีบุตรสำวบ้ำง พระรำชวังแห่งนี้คงไม่เงียบเหงำเช่นนี้”

เมื่อใดก็ตำมที่ฮ่องเต้น ำหัวข้อนี้ขึ้นมำเขำจะรู้สึกมีอำรมณ์อย่ำง
มำก แม้แต่สองคนที่สนับสนุนเขำจำกด้ำนข้ำงก็สำมำรถรู้สึกได้ถึง
รัศมีแห่งควำมเศร้ำโศกที่ล้อมรอบเขำไว้อย่ำงชัดเจน ควำมจริงแล้ว
ฮ่องเต้นั้นมีอำยุเพียง 60 ปีเท่ำนั้น ในโลกสมัยใหม่ เขำไม่ถือว่ำแก่
มำก แต่ในยุคนี้ เขำอำยุมำกอย่ำงแท้จริง นอกจำกนี้เขำได้เข้ำร่วม
กำรต่อสู้หลำยครั้งเมื่ออำยุยังน้อยและจบลงด้วยอำกำรเจ็บป่วย
จ ำนวนมำก หลังจำกเป็นผู้ปกครองมำไม่กี่ทศวรรษ เขำก็จะมีสิ่งต่ำง
ๆ มำกมำยที่ต้องกังวล พละก ำลังของเขำเริ่มหมดไปนำนแล้ว ในแต่
ละปีที่เขำยังมีชีวิตอยู่ต่อไป อำยุของเขำจะชัดเจนยิ่งขึ้น ไม่มีอะไรที่
สำมำรถท ำได้เกี่ยวกับเรื่องนี้
เฟิงหยูเองต้องกำรช่วยฟื้นฟูสุขภำพของฮ่องเต้อย่ำงเหมำะสม
แต่ฮ่องเต้ผู้แก่ชรำคนนี้ค่อนข้ำงดื้อรั้น เขำไม่เต็มใจที่จะทำนยำที่
ได้รับจำกนำงเพื่อเสริมสุขภำพให้ตรงเวลำ มีหลำยครั้งที่เขำดื้อและ
คิดว่ำตัวเองเป็นชำยหนุ่ม และจะฝึกฝนเล็กน้อยในพระรำชวัง
สุขภำพของเขำไม่สำมำรถฟื้นตัวได้อย่ำงเหมำะสม ดังนั้นนำงจึง
ล้มเลิกควำมคิดนั้นและยอมให้สิ่งต่ำง ๆ ก้ำวหน้ำไปตำมธรรมชำติ
นำงส่งฮ่องเต้กลับไปที่ห้องโถงจำวเหอเป็นกำรส่วนตัวแล้วจึง
เตรียมชำเพื่อช่วยให้เขำสงบลง จำงหยวนมอบให้กับฮ่องเต้และดูเขำ
หลับ เมื่อนั้นเขำจึงพำเฟิงหยูเองออกไปจำกพระรำชวัง เมื่อพวกเขำ
ออกจำกห้องโถงใหญ่ ในที่สุดเขำก็ถำมบำงสิ่งบำงอย่ำงที่อยู่ในใจ
ตลอดเวลำ “พราชำยำจะไม่ดูยำตำมค ำสั่งที่พระสนมหลิวใช้เวลำ

ทั้งหมดนี้หรือพะยะค่ะ ? ตอนที่พราชำยำบอกว่ำอำจมีปัญหำ
บำงอย่ำงกับควำมก้ำวหน้ำของอำกำรป่วย ปัญหำอำจมีบำงอย่ำงที่
เกี่ยวข้องกับยำหรือไม่ขอรับ”
เฟิงหยูเองยักไหล่และยิ้มอย่ำงแผ่วเบำ “มีโอกำสมำกที่จะเกิด
จำกใบสั่งยำ แต่ก็ไม่มีประโยชน์ในกำรตรวจสอบ คนโง่เท่ำนั้นที่จะ
เข้ำไปยุ่งกับบำงสิ่งบำงอย่ำงอย่ำงเปิดเผย หำกมีปัญหำจริง ๆ มันจะ
เป็นกำรดีกว่ำที่จะตรวจสอบยำที่พระสนมหลิวใช้ทุกวันเช่นเดียวกับ
ผู้คนที่อยู่ข้ำงนำง” หลังจำกกล่ำวแบบนี้นำงโบกมือให้กับตัวเอง “แต่
ก็ไม่มีอะไรมำกในกำรท ำเช่นนั้น สิ่งที่ตระกูลหลิวต้องกำรคือให้ข้ำลง
มือรักษำอำกำรป่วยของพระสนมหลิว ตอนนี้ข้ำได้ท ำไปแล้ว ข้ำเชื่อ
ว่ำฝ่ำยตรงข้ำมจะเริ่มกำรเคลื่อนไหวต่อหลังจำกนั้นอีกไม่กี่วัน มันจะ
ดีกว่ำส ำหรับเรำที่จะดูกำรเปลี่ยนแปลงอย่ำงเงียบ ๆ ”
ในขณะที่พวกเขำพูดคุยกันพวกเขำพบว่ำตัวเองอยู่บนเส้นทำง
ที่ไปสู่ต ำหนักศศิเหมันต์ ซวนเทียนหมิงก็มำเช่นกัน นำงพูดคุยกับ
จำงหยวนมำกขึ้นก่อนจะให้เขำกลับไปดูแลฮ่องเต้อย่ำงรวดเร็ว
จำกนั้นนำงไปพบกับสำมีของนำง และทั้งสองออกจำพระรำชวังไป
ด้วยกัน และกลับบ้ำน เมื่อพวกเขำพูดเกี่ยวกับเรื่องนี้ในต ำหนักอันจู
ซวนเทียนหมิงเพียงแต่บอกนำงว่ำ “พี่เจ็ดและข้ำได้ท ำกำรตรวจสอบ
ทุกคน ในกลุ่มของพี่แปดอย่ำงลับ ๆ และเรำก็ได้ควำมคืบหน้ำไป
เล็กน้อย เรำเริ่มใช้ควำมกดดันในรำชส ำนักในวันนี้ แต่สิ่งนี้ไม่รวมถึง
ตระกูลหลิว ตระกูลหลิวยังคงซ่อนตัวอยู่เป็นอย่ำงดีในช่วงหลำยปีที่

ผ่ำนมำ หรืออำจกล่ำวได้ว่ำพวกเขำไม่ได้มีส่วนร่วมในช่วงหลำยปีที่
ผ่ำนมำ พวกเขำเชื่อฟังเพรำะไม่สำมำรถติดต่อได้ แต่นี่ไม่ได้
หมำยควำมว่ำตระกูลหลู่ไม่มีเจตนำชั่วร้ำย เพียงแค่พวกเขำมี
ควำมคิดริเริ่มที่จะขอให้เจ้ำรักษำพระสนมหลิว และด้วยอำกำรป่วย
ของพระสนมหลิวก็แปลกอย่ำงที่เจ้ำได้อธิบำย นั่นหมำยควำมว่ำ
ตระกูลหลิวก ำลังวำงแผนที่จะท ำอะไรกับเรื่องนี้ เจ้ำต้องระวังเป็น
พิเศษ รักษำอำกำรป่วยหำกสำมำรถรักษำได้ หำกไม่สำมำรถท ำได้
เพียงแค่วำงมือจำกมันแล้วไม่สนใจ ไม่ว่ำจะด้วยวิธีใด หมอหลวงก็ไม่
มีทำงรักษำได้ และเจ้ำก็ไม่ได้เป็นเทพที่มีชีวิต จะตัดสินได้อย่ำงไรว่ำ
เจ้ำต้องรับผิดชอบต่อกำรเสียชีวิตของใครบำงคนที่หมอหลวงทั้งหมด
ได้ตัดสินใจว่ำจะต้องตำยไปแล้ว ? ลองคิดถึงสถำนกำรณ์กับตระกูล
เหยำอีกครั้ง ในช่วงเวลำนี้เจ้ำจะต้องไม่ยอมให้สิ่งนั้นเกิดขึ้นซ ้ำ”
เฟิงหยูเองขมวดคิ้วขณะฟังสิ่งนี้อันที่จริงแล้วตระกูลเหยำใน
เวลำนั้นถูกองค์ชำยสำมซึ่งไม่ยอมรำมือเพรำะพระสนมของฮ่องเต้ที่
เสียชีวิตระหว่ำงกำรรักษำ ในท้ำยที่สุดถ้ำไม่ใช่เพรำะฮ่องเต้ส่งตระกูล
เหยำให้ไปหวำงโจว ใครจะรู้ว่ำสิ่งเลวร้ำยเช่นไรที่จะเกิดขึ้นกับตระกูล
เหยำ
แต่นอกจำกปู่ของนำงแล้วใคร ๆ ก็รู้ว่ำฮ่องเต้ได้ใช้วิธีกำรนี้เพื่อ
เป็นพรแก่พวกเขำ อย่ำงไรก็ตำมเหยำเซียนตัวจริงจำกไปแล้ว แต่
ตอนนี้นำงไม่ใช่เฟิงหยูเองตัวจริง นำงจะตกหลุมอะไรแบบนี้หรือไม่ ?
ดังนั้นนำงจึงยิ้มและโค้งงอริมฝีปำกของนำงที่คล้ำยกับที่ซวนเทียนห

มิงมักจะมี แม้แต่ซวนเทียนหมิงก็ต้องอุทำน “ชำยำรัก เจ้ำเหมือข้ำ
มำกขึ้นเรื่อย ๆ ”
นำงไม่มีควำมปรำรถนำที่จะเห็นควำมกลมกลืนใดๆ เพรำะวัง
ซวนเตือนนำงว่ำ “พราชำยำ เรำควรส่งกระดำษเงินกระดำษทองไปยัง
ตระกูลหลิวหรือไม่เจ้ำคะ ? ”
เฟิงหยูเองตบหน้ำผำกและจ ำได้ดังนั้นนำงจึงรีบกล่ำวว่ำ “เรำ
ต้องส่งมัน ! หลิวฮวยมีหลำยสิ่งหลำยอย่ำงที่เขำต้องกำรบ่นกับเฟิง
จินหยวน หำกเรำไม่ให้กระดำษเงินกระดำษทองกับเขำ เขำจะสื่อสำร
กันอย่ำงไร ? ไปเร็ว ส่งพวกมันไป หำกมีไม่เพียงพอ เขำจะไม่
สำมำรถเขียนได้ทั้งหมด”
วังซวนปิดปำกและยิ้มนำงหันหลังแล้วออกจำกห้อง ซวนเทียนห
มิงขมวดคิ้วขึ้นมำแล้วมองนำงด้วยควำมสับสน เฟิงหยูเองไม่อยำก
พูดถึงว่ำหลิวฮวยมีควำมสุขแค่ไหนขณะโต้เถียงกับนำง กำรท ำ
เช่นนี้จะป้องกันไม่ให้คนผู้นี้พุ่งไปก ำจัดพวกเขำ นำงกล่ำวว่ำ “หลิว
ฮวยกับข้ำปะทะคำรมกันในต ำหนักอันจู เจ้ำรู้ว่ำมันเป็นอย่ำงไร ข้ำไม่
มีทัศนคติที่ดีเมื่อจัดกำรกับคนที่ข้ำดูถูก ข้ำล้อเลียนเขำเล็กน้อยแล้ว
เขำก็บอกว่ำข้ำไม่มีรับกำรสั่งสอนอย่ำงถูกต้อง ข้ำคิดว่ำปัญหำของ
กำรได้รับกำรสั่งสอนโดยครอบครัวของข้ำไม่ควรเอ่ยกับข้ำ !
จ ำเป็นต้องไปพูดคุยกับท่ำนพ่อของข้ำ ดังนั้นข้ำคิดว่ำจะให้วังซวนส่ง
กระดำษเงินกระดำษทองไปยังคฤหำสน์หลิว สิ่งนี้จะช่วยให้หลิวฮวย

จดทุกสิ่งที่เขำต้องกำรจะพูดกับเฟิงจินหยวน จำกนั้นก็เผำมัน อย่ำง
นี้เขำสำมำรถสื่อสำรกับตระกูลเฟิงได้”
ซวนเทียนหมิงพยักหน้ำเมื่อได้ยินสิ่งนี้ซ ้ำแล้วซ ้ำอีกเขำยกย่อง
ชำยำของเขำ ส ำหรับควำมคิดนี้เป็นสิ่งที่ดีมำก มีบำงครั้งที่
เด็กผู้หญิงคนนี้ใจอ่อนมำกกว่ำเขำ ! เพื่อให้สำมำรถคิดขึ้นมำได้
ด้วยควำมคิดแบบนี้ เมื่อกระดำษเงินกระดำษทองไปถึงคฤหำสน์หลิว
ผู้คนในคฤหำสน์จะจบลงด้วยควำมรู้สึกคลื่นไส้ใช่ไหม ?
กำรคำดเดำของซวนเทียนหมิงถูกต้องหลิวฮวยเกือบจะกระอัก
เป็นเลือดเมื่อเห็นกระดำษเงินกระดำษทอง 10 ชุด แต่เขำไม่กล้ำพูด
อะไรเพรำะนำงก ำนัลอำวุโสโจวแห่งต ำหนักหยูมำพร้อมกับวังซวน
เพื่อส่งกระดำษเงินกระดำษทองนี้ หญิงชรำคนนี้เป็นขุนนำงหญิงขั้น
หนึ่ง เมื่อนำงยังอำยุน้อย นำงเคยช่วยชีวิตองค์ชำยเก้ำและนำงได้
เลี้ยงดูองค์ชำยเก้ำเป็นกำรส่วนตัว ช่วงเวลำแห่งควำมหุนหันพลัน
แล่นในตอนบ่ำยซึ่งน ำมำโดยค ำพูดของซวนเทียนหมิงจบลงด้วยกำร
ท ำให้เฟิงหยูเองขุ่นเคือง ส่งผลให้ฮ่องเต้เกือบจะตัดหัวของเขำแล้ว
ตอนนี้ผู้คนของต ำหนักหยูมำแล้ว เขำจะกล้ำพูดอะไรแม้แต่ครึ่งค ำได้
อย่ำงไร ? แม้ว่ำเขำจะไม่มีควำมสุข เขำก็จ ำเป็นต้องรับกระดำษเงิน
กระดำษทอง 10 ชุด เขำกล่ำวกับนำงก ำนัลอำวุโสโจวด้วยควำม
เคำรพ “ข้ำรบกวนนำงก ำนัลอำวุโสในกำรเดินทำงครั้งนี้ ได้โปรดเข้ำ
ไปในคฤหำสน์ดื่มชำสักถ้วยขอรับ ! ”

อย่ำงไรก็ตำมนำงก ำนัลอำวุโสโจวส่ำยหน้ำและกล่ำวว่ำ
“ขอบคุณมำกส ำหรับควำมตั้งใจของผู้ช่วยเสนำบดีหลิว ข้ำจะไม่ดื่ม
น ้ำชำเพื่อให้แน่ใจว่ำผู้ช่วยเสนำบดีหลิวจะไม่ถูกรบกวนเมื่อติดต่อกับ
เจ้ำนำยที่จำกไปของตระกูลเฟิง” เมื่อนำงกล่ำวสิ่งนี้นำงเงยหน้ำขึ้น
เล็กน้อยและนำงก็ไม่แม้แต่จะมองหลิวฮวยที่โค้งค ำนับ เมื่อนึก
ย้อนกลับไปถึงตอนที่นำงมอบของหมั้นให้กับคฤหำสน์ของเสนำบดี
ฝ่ำยซ้ำย นำงไม่สนใจแม้แต่ขุนนำงขั้นหนึ่ง ! ผู้ช่วยเสนำบดีขั้นสำมที่
ต ่ำต้อยนั่นจะท ำให้นำงก ำนัลอำวุโสโจวสนใจได้อย่ำงไร
หลังจำกพวกเขำออกเดินทำงไปแล้วหลิวฮวยก็กลับเข้ำมำอีก
ครั้ง จำกนั้นเขำก็สั่งให้บ่ำวรับใช้ของเขำปิดประตูคฤหำสน์ ก่อนที่จะ
เตะกองกระดำษเงินกระดำษทอง ตอนแรกเขำต้องกำรที่จะระบำย
อำรมณ์ของเขำ แต่กำรเตะนี้ค่อนข้ำงแรงเกินไป และกระดำษก็ไม่ได้
ผูกเข้ำด้วยกันเป็นอย่ำงดี เป็นผลให้หลังจำกที่เขำเตะ กระดำษ
กระจัดกระจำย เมื่อลมฤดูใบไม้ร่วงพัดผ่ำนลำนหน้ำบ้ำนของหลิวก็
เต็มไปด้วยกระดำษที่บินไปทั่ว มันดูเหมือนกับว่ำคฤหำสน์ก ำลังจัด
งำนศพอยู่
หลิวฮวยเกือบกระอักเลือดอีกครั้งและรีบสั่งให้บ่ำวรับเก็บ
กระดำษทั้งหมด แต่มันจะได้รับกำรดูแลอย่ำงไรหลังจำกที่ถูกรวบรวม
มำ ? พวกเขำไม่สำมำรถโยนมันออกไปหรือเก็บมันไว้ เขำไม่สำมำรถ
ใช้กระดำษแผ่นนี้เขียนจดหมำยถึงเฟิงจินหยวน และไปเผำมันใน
เวลำกลำงคืนใช่หรือไม่ ? บ้ำไปแล้ว ! หลิวฮวยคิดอยู่นำนและคิดหนัก

และในที่สุดก็เกิดควำมคิดขึ้น เขำสั่งบ่ำวรับใช้ “ส่งพวกมันทั้งหมดไป
ที่ห้องครัว และใส่ไว้ในเตำ เผำมันให้เป็นเถ้ำถ่ำน เผำทั้งหมด ! ”
บ่ำวรับใช้วำงกระดำษเงินกระดำษทอง10 ชุดไว้ในเตำ ในเวลำนี้
ห้องครัวเตรียมอำหำรเย็น เมื่อบ่ำวรับใช้ที่รับผิดชอบเรื่องไฟเห็น
กระดำษกองใหญ่ นำงก็หยุดใช้ฟืน และใช้กระดำษเหล่ำนี้โดยตรง นี่
จะเร็วกว่ำกำรใช้ฟืน
เมื่อหลิวฮวยรับประทำนอำหำรเย็นฮูหยินของเขำมำกับเขำ เมื่อ
เห็นบ่ำวใช้น ำอำหำรออกมำ หลิวฮวยกินไปเล็กน้อยแล้วก็ขมวดคิ้ว
จำกนั้นเขำก็วำงชำมและตะเกียบลง
หลี่ชิภรรยำของเขำสับสน“ท่ำนพี่ มีอะไรผิดปกติหรือ ? มีอะไร
ที่ท่ำนไม่ชอบในอำหำรหรือไม่ ? ”
หลิวฮวยส่ำยหน้ำและดึงบ่ำวรับใช้คนหนึ่งมำถำมว่ำ“อำหำรนี้
ท ำอย่ำงไร ? ”
บ่ำวรับใช้งงงวย“ท ำโดยพ่อครัวเจ้ำค่ะ?”
“ใช้อะไรจุด? ข้ำถำมเกี่ยวกับสิ่งที่ใช้ท ำอำหำร มันเป็นฟืน
หรือไม่”
บ่ำวรับใช้ส่ำยหัว“วันนี้พวกเขำไม่ได้ใช้ฟืนเจ้ำค่ะ ท่ำนใต้เท้ำสั่ง
ให้พวกเขำเผำกระดำษเงินกระดำษทองไม่ใช่หรือเจ้ำคะ ? ห้องครัวใช้
กระดำษนั้นก่อไฟเพื่อท ำอำหำร ไฟแรงมำกเจ้ำค่ะ ! ”

เมื่อได้ยินเช่นนั้นหลิวฮวยก็ลุกขึ้นยืนทันทีพุ่งออกมำจำกห้อง
และอำเจียนออกมำ หลังจำกที่เขำอำเจียนทุกอย่ำงในท้องออกมำ
หมดแล้ว เขำก็รับน ้ำจำกบ่ำวรับใช้เพื่อล้ำงปำกและล้ำงหน้ำ เมื่อเขำ
เงยหน้ำขึ้นเขำมีสีหน้ำที่ขมขื่น เขำรู้สึกรำวกับว่ำเขำก ำลังจะล่ม
สลำยทำงจิตใจ เขำก ำลังกิน ! อำหำรนี้ท ำโดยกำรเผำกระดำษเงิน
กระดำษทอง ! ใครสำมำรถกินอำหำรแบบนี้ได้บ้ำง ? สิ่งนี้ถือได้ว่ำ
เป็นอำหำรส ำหรับคนเป็นอย่ำงไร
ไม่ใช่เพียงหลิวฮวยเท่ำนั้นที่ก ำลังจะล่มสลำยทำงจิตใจ
เนื่องจำกหลี่ซื่อก็ยิ่งแย่ลงไปอีก นำงคว ่ำโต๊ะอำหำรแล้วรีบไปที่ประตู
นำงชี้ไปที่หลิวฮวย นำงสบถ “เจ้ำไปท ำสิ่งชั่วร้ำยอะไรในรำชส ำนัก ?
”