Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ - ตอนที่ 991 ดำเนินการ?

ตอนที่991 ดำเนินการ?
การได้เห็นพระสนมหลี่ไปที่ตู้เสื้อผ้าของนางและดึงผ้าขาว
ออกมานางดึงเข็มออกมาจำนวนหนึ่งก่อนที่จะเข้าห้องโถงด้านใน
และเริ่มทำสิ่งที่นางทำได้ดีที่สุดด้วยการยัดตุ๊กตาหุ่นตัวเล็ก ๆ แม้ว่าจู
เอ่อไม่สามารถทำอะไรได้อย่างเต็ม นางก็ยังคงถอนหายใจด้วยความ
โล่งอก
แม้ว่าจะเป็นข้อห้ามสำหรับพระสนมหลี่ที่จะแทงตุ๊กตาหุ่นมันก็
ดีกว่าทำอย่างอื่นเพื่อต่อต้านองค์ชายเก้า ตราบใดที่นางกำนัลของ

ตำหนักจางหนิงไม่ได้พูดเกี่ยวกับเรื่องนี้ข่าวเรื่องนี้จะไม่แพร่กระจาย
ออกไป ตอนนี้นางอยากให้พระสนมหลี่เน้นความพยายามของ
นางในการแทงตุ๊กตาและอยู่ในตำหนักจางหนิง นางจะต้องไม่ทำ
ปฏิกิริยาใด ๆ กับนางกำนัลหลิว
จูเอ่อมองที่พระสนมหลี่และตัดสินใจออกจากห้องโถงด้วยตัวเอง
นางแจ้งกับนางกำนัลคนอื่น ๆ ในตำหนักว่า “ในอนาคตเมื่อนาง
กำนัลหลิวมาอีกครั้ง เพียงให้นางอยู่ที่ข้างนอก ไม่ว่าเจ้าจะใช้ข้อแก้
ตัวอะไร แม้ว่าเจ้าจะต้องไล่นางก็ตาม เจ้าต้องไม่ปล่อยให้นางเข้ามา
เจ้าเข้าใจหรือไม่ ? ”
นางกำนัลไม่รู้ว่าทำไมถึงมีคำสั่งเช่นนี้แต่หลังจากคิดไป
เล็กน้อย นางก็เป็นเพียงนางกำนัล แต่นางก็เป็นพี่สาวของพระสนม
ด้วย ทั้งสองวิธีพวกนางไม่เคยใกล้ชิดกันมาก่อน เมื่อคิดเกี่ยวกับ
เรื่องนี้ ก็ต้องเป็นว่าพระสนมหลี่ไม่ต้องการพบนาง ! ดังนั้นพวกนาง
พยักหน้าและปฏิบัติตาม แสดงว่าพวกนางจะไม่ยอมให้นางกำนัล
หลิวหรือใครก็ตามที่เกี่ยวข้องกับตำหนักจิงซีเข้าตำหนักจางหนิง
มันเป็นไปไม่ได้สำหรับคนที่อยู่นอกพระราชวังที่จะรู้เกี่ยวกับสิ่ง
ที่เพิ่งเกิดขึ้นในพระราชวังเมื่อเร็ว ๆ นี้คณะกรรมการสำนักการ
ลงโทษได้ดำเนินการกับซวนเทียนโม ซวนเทียนหมิงกำลังยุ่งอยู่กับ
การจู่โจมค้นตำหนักเซียง และนำกลุ่มในการลงทะเบียนสิ่งต่าง ๆ ที่
ถูกยึด พวกเขากำลังเตรียมที่จะเพิ่มมันเข้าไปในท้องพระคลังในอีก
สามวันต่อมา

เมื่อเขาเห็นรากฐานขององค์ชายแปดเขาก็ถอนหายใจและคิด
ว่าการจู่โจมครั้งที่แล้วของชายาไม่รุนแรงพอ ! องค์ชายแปดมีที่ซ่อน
หลายแห่งสำหรับสมบัติเขา ตำหนักมีทางเดินลับและห้องใต้ดินอีก
พวกมันทั้งหมดมีสมบัติมากมาย เมื่อเห็นสิ่งต่าง ๆ ที่ยกออกไปทีละ
หีบ เขารู้สึกมีความสุขมาก หากสิ่งเหล่านี้ทั้งหมดถูกวางไว้ในมิติของ
เฟิงหยูเองแล้ว มันจะยอดเยี่ยมขนาดนี้ !
แน่นอนว่าเขาไม่กล้าบอกเฟิงหยูเองเกี่ยวกับสิ่งเหล่านี้หลังจาก
กลับตำหนักหยูเขายังบอกนางว่า “ก่อนหน้านี้เจ้ากวาดของใน
ตำหนักเซียงจนเกลี้ยง ราชสำนักไม่สามารถหาสิ่งดี ๆ ได้” อาจ
เป็นไปได้ว่าทำไมสิ่งนี้ถึงเกิดขึ้น ? ช่างเป็นเรื่องตลกบนพื้นฐานของ
การเสพติดในการขโมยสิ่งของของชายาเขา ถ้านางรู้ว่าองค์ชาย
แปดยังคงมีสิ่งของดี ๆ อีกมากมาย นางจะไม่ไปขโมยตอนกลางคืน
หรือ ! อย่างไรก็ตามสิ่งเหล่านั้นได้รับการลงทะเบียนแล้วและจะถูก
เพิ่มเข้าไปในท้องพระคลัง เขาไม่อาจปล่อยให้พวกมันหายไปภายใต้
จมูกของเขา
อย่างไรก็ตามเฟิงหยูเองไม่สนใจสิ่งที่เขากล่าวนางมีความกังวล
เพียงแค่ว่าองค์ชายแปดจะถูกประหารชีวิตภายในสามวันจริงหรือไม่
ในเรื่องที่เกี่ยวกับเรื่องนี้ ซวนเทียนหมิงกล่าวว่า “พระราชโองการ
ของฮ่องเต้ได้ถูกประกาศออกไปแล้ว สามวันต่อมา เวลาเที่ยงครึ่ง
คณะกรรมการสำนักการลงโทษจะดำเนินการตามกฎหมาย หากมี

การเปลี่ยนแปลงใด ๆ กับสิ่งนี้ เท่าที่ข้าเห็น ชายชราคนนั้นอาจเลิก
เป็นฮ่องเต้ได้เช่นกัน”
สามวันต่อมาซวนเทียนหมิงมารับตัวองค์ชายแปดจากคุกเย็น
เป็นการส่วนตัวหลังจากใช้เวลาสามวันในคุกเย็นเหมือนน ้าแข็ง องค์
ชายแปดก็ดูเหมือนเสียใจ ขาของซวนเทียนโมนั้นแข็งจากการนั่งบน
น ้าแข็งตลอดเวลา ไม่สามารถเดินได้ เขาสามารถเดินได้โดยอาศัย
ขันทีที่แข็งแรงเท่านั้น
ในขณะที่เขาขยับขาไม่ได้เขาก็ค่อนข้างตื่นตัว เมื่อเขาเห็น
ซวนเทียนหมิง เขาก็ตะโกนเสียงดัง “ข้าแพ้ แต่เจ้าก็ไม่อาจชนะได้
เช่นกัน”
ซวนเทียนหมิงมีความปรารถนาที่จะเถียงกับเขาอย่างไรคนผู้นี้
กำลังจะตาย การพูดอะไรจะเสียเวลา
เขาพาองค์ชายแปดออกจากพระราชวังเป็นการส่วนตัวและพา
เขาไปยังห้องขังเพื่อรับโทษก่อนที่จะส่งเขาไปที่ซูจิงหยวน อย่างไรก็
ตามเขาไม่ได้ติดตามพวกเขาไปยังลานประหาร ในท้ายที่สุดพวกเขา
ยังคงเป็นพี่น้องกัน แม้ว่าในอดีตที่ผ่านมาจะมีความเป็นปฏิปักษ์ แต่
เขาก็ไม่ต้องการที่จะเห็นอีกฝ่ายถูกตัดหัวกับตาของเขาเอง ดังนั้น
เขาจึงโบกมือและปีนเข้าไปในรถม้าของราชสำนักพร้อมกับเป่ยจื่อ
และกลับไปที่ตำหนักหยู
ซวนเทียนหมิงไม่ต้องการที่จะดูองค์ชายแปดถูกตัดหัวแต่เฟิง
หยูเองไม่ได้มีความสัมพันธ์แบบพี่น้อง ! หลังจากที่เขากลับไปที่

ตำหนัก เขาได้ยินนางกำนัลอาวุโสโจวกล่าวว่า “พราชายาไปที่ลาน
ประหารกับองค์หญิงหวู่หยาง และคุณหนูตระกูลเฟิง รวมถึงคุณหนู
ตระกูลเหรินเพคะ พวกนางบอกว่าพวกนางจะดูการประหารชีวิตเพ
คะ”
ตรงข้ามกับลานประหารมีโรงเตี้ยม2 ชั้น มีห้องส่วนตัวพร้อม
หน้าต่างที่หันหน้าเข้าหาลานประหาร นั่งที่หน้าต่างมองเห็น
สถานการณ์ได้ชัดเจน ในเวลานี้เฟิงหยูเอง, ซวนเทียนเก้อ, เหรินซี
เฟิง และเฟิงเทียนหยูนั่งที่โต๊ะ ขณะจิบชาพวกนางรอเวลาของการ
ประหารชีวิต
เสี่ยวเอ้อที่มาจัดหาชาให้พวกนางกล่าวว่า“ห้องส่วนตัวนี้ได้รับ
การเรียกขานกันว่าห้องสังเกตการณ์ประหาร ไม่ปิดบังจากท่าน แต่
ตั้งแต่ประกาศพระราชโองการ ห้องส่วนตัวนี้ได้รับการร้องขออย่าง
มาก ! ” เสี่ยวเอ้อกล่าวด้วยสีหน้าสนุกสนานบนใบหน้าของเขา ราว
กับว่าเขากำลังพูดถึงสิ่งที่สนุกสนานมาก และห้องส่วนตัวนี้จะจัดงาน
ในความเป็นจริงมันเป็นห้องสำหรับดูผู้คนถูกประหารชีวิต มันเป็น
ห้องพิเศษสำหรับการดูคนถูกฆ่าตาย
เมื่อเสี่ยวเอ้อออกไปเฟิงหยูเองกล่าวว่า “พูดมา เจ้าคิดว่าเสี่ยว
เอ้อมีความสุขเพราะห้องส่วนตัวนี้ได้รับการร้องขอมากหรือไม่ ? หรือ
เจ้าคิดว่าเพราะคนที่ถูกประหารนั้น ? ”
ซวนเทียนเก้อยักไหล่“มันเป็นไปได้ทั้งสองอย่าง ความโปรด
ปรานที่พี่แปดได้รับ อย่างน้อยครึ่งหนึ่งของ

ตอนที่ 991 ด ำเนินกำร?
กำรได้เห็นพระสนมหลี่ไปที่ตู้เสื้อผ้ำของนำงและดึงผ้ำขำวออกมำ
นำงดึงเข็มออกมำจ ำนวนหนึ่งก่อนที่จะเข้ำห้องโถงด้ำนใน และเริ่มท ำ
สิ่งที่นำงท ำได้ดีที่สุดด้วยกำรยัดตุ๊กตำหุ่นตัวเล็ก ๆ แม้ว่ำจูเอ่อไม่
สำมำรถท ำอะไรได้อย่ำงเต็ม นำงก็ยังคงถอนหำยใจด้วยควำมโล่งอก
แม้ว่ำจะเป็นข้อห้ำมส ำหรับพระสนมหลี่ที่จะแทงตุ๊กตำหุ่นมันก็
ดีกว่ำท ำอย่ำงอื่นเพื่อต่อต้ำนองค์ชำยเก้ำ ตรำบใดที่นำงก ำนัลของ
ต ำหนักจำงหนิงไม่ได้พูดเกี่ยวกับเรื่องนี้ข่ำวเรื่องนี้จะไม่แพร่กระจำย
ออกไป ตอนนี้นำงอยำกให้พระสนมหลี่เน้นควำมพยำยำมของ
นำงในกำรแทงตุ๊กตำและอยู่ในต ำหนักจำงหนิง นำงจะต้องไม่ท ำ
ปฏิกิริยำใด ๆ กับนำงก ำนัลหลิว
จูเอ่อมองที่พระสนมหลี่และตัดสินใจออกจำกห้องโถงด้วยตัวเอง
นำงแจ้งกับนำงก ำนัลคนอื่น ๆ ในต ำหนักว่ำ “ในอนำคตเมื่อนำง
ก ำนัลหลิวมำอีกครั้ง เพียงให้นำงอยู่ที่ข้ำงนอก ไม่ว่ำเจ้ำจะใช้ข้อแก้
ตัวอะไร แม้ว่ำเจ้ำจะต้องไล่นำงก็ตำม เจ้ำต้องไม่ปล่อยให้นำงเข้ำมำ
เจ้ำเข้ำใจหรือไม่ ? ”
นำงก ำนัลไม่รู้ว่ำท ำไมถึงมีค ำสั่งเช่นนี้แต่หลังจำกคิดไป
เล็กน้อย นำงก็เป็นเพียงนำงก ำนัล แต่นำงก็เป็นพี่สำวของพระสนม
ด้วย ทั้งสองวิธีพวกนำงไม่เคยใกล้ชิดกันมำก่อน เมื่อคิดเกี่ยวกับ
เรื่องนี้ ก็ต้องเป็นว่ำพระสนมหลี่ไม่ต้องกำรพบนำง ! ดังนั้นพวกนำง

พยักหน้ำและปฏิบัติตำม แสดงว่ำพวกนำงจะไม่ยอมให้นำงก ำนัล
หลิวหรือใครก็ตำมที่เกี่ยวข้องกับต ำหนักจิงซีเข้ำต ำหนักจำงหนิง
มันเป็นไปไม่ได้ส ำหรับคนที่อยู่นอกพระรำชวังที่จะรู้เกี่ยวกับสิ่ง
ที่เพิ่งเกิดขึ้นในพระรำชวังเมื่อเร็ว ๆ นี้คณะกรรมกำรส ำนักกำร
ลงโทษได้ด ำเนินกำรกับซวนเทียนโม ซวนเทียนหมิงก ำลังยุ่งอยู่กับ
กำรจู่โจมค้นต ำหนักเซียง และน ำกลุ่มในกำรลงทะเบียนสิ่งต่ำง ๆ ที่
ถูกยึด พวกเขำก ำลังเตรียมที่จะเพิ่มมันเข้ำไปในท้องพระคลังในอีก
สำมวันต่อมำ
เมื่อเขำเห็นรำกฐำนขององค์ชำยแปดเขำก็ถอนหำยใจและคิด
ว่ำกำรจู่โจมครั้งที่แล้วของชำยำไม่รุนแรงพอ ! องค์ชำยแปดมีที่ซ่อน
หลำยแห่งส ำหรับสมบัติเขำ ต ำหนักมีทำงเดินลับและห้องใต้ดินอีก
พวกมันทั้งหมดมีสมบัติมำกมำย เมื่อเห็นสิ่งต่ำง ๆ ที่ยกออกไปทีละ
หีบ เขำรู้สึกมีควำมสุขมำก หำกสิ่งเหล่ำนี้ทั้งหมดถูกวำงไว้ในมิติของ
เฟิงหยูเองแล้ว มันจะยอดเยี่ยมขนำดนี้ !
แน่นอนว่ำเขำไม่กล้ำบอกเฟิงหยูเองเกี่ยวกับสิ่งเหล่ำนี้หลังจำก
กลับต ำหนักหยูเขำยังบอกนำงว่ำ “ก่อนหน้ำนี้เจ้ำกวำดของใน
ต ำหนักเซียงจนเกลี้ยง รำชส ำนักไม่สำมำรถหำสิ่งดี ๆ ได้” อำจ
เป็นไปได้ว่ำท ำไมสิ่งนี้ถึงเกิดขึ้น ? ช่ำงเป็นเรื่องตลกบนพื้นฐำนของ
กำรเสพติดในกำรขโมยสิ่งของของชำยำเขำ ถ้ำนำงรู้ว่ำองค์ชำย
แปดยังคงมีสิ่งของดี ๆ อีกมำกมำย นำงจะไม่ไปขโมยตอนกลำงคืน
หรือ ! อย่ำงไรก็ตำมสิ่งเหล่ำนั้นได้รับกำรลงทะเบียนแล้วและจะถูก

เพิ่มเข้ำไปในท้องพระคลัง เขำไม่อำจปล่อยให้พวกมันหำยไปภำยใต้
จมูกของเขำ
อย่ำงไรก็ตำมเฟิงหยูเองไม่สนใจสิ่งที่เขำกล่ำวนำงมีควำมกังวล
เพียงแค่ว่ำองค์ชำยแปดจะถูกประหำรชีวิตภำยในสำมวันจริงหรือไม่
ในเรื่องที่เกี่ยวกับเรื่องนี้ ซวนเทียนหมิงกล่ำวว่ำ “พระรำชโองกำร
ของฮ่องเต้ได้ถูกประกำศออกไปแล้ว สำมวันต่อมำ เวลำเที่ยงครึ่ง
คณะกรรมกำรส ำนักกำรลงโทษจะด ำเนินกำรตำมกฎหมำย หำกมี
กำรเปลี่ยนแปลงใด ๆ กับสิ่งนี้ เท่ำที่ข้ำเห็น ชำยชรำคนนั้นอำจเลิก
เป็นฮ่องเต้ได้เช่นกัน”
สำมวันต่อมำซวนเทียนหมิงมำรับตัวองค์ชำยแปดจำกคุกเย็น
เป็นกำรส่วนตัวหลังจำกใช้เวลำสำมวันในคุกเย็นเหมือนน ้ำแข็ง องค์
ชำยแปดก็ดูเหมือนเสียใจ ขำของซวนเทียนโมนั้นแข็งจำกกำรนั่งบน
น ้ำแข็งตลอดเวลำ ไม่สำมำรถเดินได้ เขำสำมำรถเดินได้โดยอำศัย
ขันทีที่แข็งแรงเท่ำนั้น…Aileen-nove
ในขณะที่เขำขยับขำไม่ได้เขำก็ค่อนข้ำงตื่นตัว เมื่อเขำเห็น
ซวนเทียนหมิง เขำก็ตะโกนเสียงดัง “ข้ำแพ้ แต่เจ้ำก็ไม่อำจชนะได้
เช่นกัน”
ซวนเทียนหมิงมีควำมปรำรถนำที่จะเถียงกับเขำอย่ำงไรคนผู้นี้
ก ำลังจะตำย กำรพูดอะไรจะเสียเวลำ
เขำพำองค์ชำยแปดออกจำกพระรำชวังเป็นกำรส่วนตัวและพำ
เขำไปยังห้องขังเพื่อรับโทษก่อนที่จะส่งเขำไปที่ซูจิงหยวน อย่ำงไรก็

ตำมเขำไม่ได้ติดตำมพวกเขำไปยังลำนประหำร ในท้ำยที่สุดพวกเขำ
ยังคงเป็นพี่น้องกัน แม้ว่ำในอดีตที่ผ่ำนมำจะมีควำมเป็นปฏิปักษ์ แต่
เขำก็ไม่ต้องกำรที่จะเห็นอีกฝ่ำยถูกตัดหัวกับตำของเขำเอง ดังนั้น
เขำจึงโบกมือและปีนเข้ำไปในรถม้ำของรำชส ำนักพร้อมกับเป่ยจื่อ
และกลับไปที่ต ำหนักหยู
ซวนเทียนหมิงไม่ต้องกำรที่จะดูองค์ชำยแปดถูกตัดหัวแต่เฟิง
หยูเองไม่ได้มีควำมสัมพันธ์แบบพี่น้อง ! หลังจำกที่เขำกลับไปที่
ต ำหนัก เขำได้ยินนำงก ำนัลอำวุโสโจวกล่ำวว่ำ “พราชำยำไปที่ลำน
ประหำรกับองค์หญิงหวู่หยำง และคุณหนูตระกูลเฟิง รวมถึงคุณหนู
ตระกูลเหรินเพคะ พวกนำงบอกว่ำพวกนำงจะดูกำรประหำรชีวิตเพ
คะ”
ตรงข้ำมกับลำนประหำรมีโรงเตี้ยม2 ชั้น มีห้องส่วนตัวพร้อม
หน้ำต่ำงที่หันหน้ำเข้ำหำลำนประหำร นั่งที่หน้ำต่ำงมองเห็น
สถำนกำรณ์ได้ชัดเจน ในเวลำนี้เฟิงหยูเอง, ซวนเทียนเก้อ, เหรินซี
เฟิง และเฟิงเทียนหยูนั่งที่โต๊ะ ขณะจิบชำพวกนำงรอเวลำของกำร
ประหำรชีวิต
เสี่ยวเอ้อที่มำจัดหำชำให้พวกนำงกล่ำวว่ำ“ห้องส่วนตัวนี้ได้รับ
กำรเรียกขำนกันว่ำห้องสังเกตกำรณ์ประหำร ไม่ปิดบังจำกท่ำน แต่
ตั้งแต่ประกำศพระรำชโองกำร ห้องส่วนตัวนี้ได้รับกำรร้องขออย่ำง
มำก ! ” เสี่ยวเอ้อกล่ำวด้วยสีหน้ำสนุกสนำนบนใบหน้ำของเขำ รำว
กับว่ำเขำก ำลังพูดถึงสิ่งที่สนุกสนำนมำก และห้องส่วนตัวนี้จะจัดงำน

ในควำมเป็นจริงมันเป็นห้องส ำหรับดูผู้คนถูกประหำรชีวิต มันเป็น
ห้องพิเศษส ำหรับกำรดูคนถูกฆ่ำตำย
เมื่อเสี่ยวเอ้อออกไปเฟิงหยูเองกล่ำวว่ำ “พูดมำ เจ้ำคิดว่ำเสี่ยว
เอ้อมีควำมสุขเพรำะห้องส่วนตัวนี้ได้รับกำรร้องขอมำกหรือไม่ ? หรือ
เจ้ำคิดว่ำเพรำะคนที่ถูกประหำรนั้น ? ”
ซวนเทียนเก้อยักไหล่“มันเป็นไปได้ทั้งสองอย่ำง ควำมโปรด
ปรำนที่พี่แปดได้รับ อย่ำงน้อยครึ่งหนึ่งของผู้คนในเมืองหลวงก็
เกลียดว่ำพวกเขำไม่สำมำรถบีบคอเสด็จพี่จนตำยได้ ! ”
เฟิงเทียนหยูถำมนำงว่ำ“นั้นเป็นลูกพี่ลูกน้องของเจ้ำ ตอนนี้
พระองค์ก ำลังจะถูกประหำรชีวิต เจ้ำไม่รู้สึกเสียใจเลยหรือ”
ซวนเทียนเก้อคิดสักพักแล้วกล่ำวว่ำ“พูดถึงควำมรู้สึกเสียใจ มี
อยู่นิดหน่อย นอกจำกนี้พระองค์ก็เป็นลูกพี่ลูกน้องของข้ำ แต่มันคือ
อะไร ใครบอกให้เรำเกิดมำในตระกูลฮ่องเต้ และให้เสด็จพี่มีควำมคิด
ชั่วร้ำย นี่คือสิ่งที่ครอบครัวของฮ่องเต้เป็น อย่ำงไรก็ตำมประโยชน์ที่
ยิ่งใหญ่ที่มอบให้คือควำมสำมำรถในกำรท ำควำมผิดที่ยอดเยี่ยม
เสด็จพี่ท ำให้ผู้คนจ ำนวนมำกตำยและยังมีสถำนกำรณ์กำรต่อสู้ใน
ภำคใต้ เป็นเพรำะเสด็จพี่คนเดียว เสด็จพี่ต้องตอบแทนชีวิตส ำหรับ
คนตำยเหล่ำนั้น”
”ใช่! ” เหรินซีเฟิงถอนหำยใจ “ระหว่ำงสถำนกำรณ์ในภำคใต้
ท่ำนพ่อของข้ำนอนไม่ค่อยหลับเลย ข้ำเห็นท่ำนพ่อฝึกอยู่ที่ลำนบ้ำน
และท่ำนพ่อใช้เวลำตลอดทั้งคืนในกำรฝึกฝน ต่อมำเมื่อข้ำถำมท่ำน

พ่อว่ำท ำไม ท่ำนพ่อบอกว่ำท่ำนพ่อมีส่วนเกี่ยวข้องอย่ำงลึกซึ้งกับ
สนำมรบในภำคใต้ ท่ำนพ่อทิ้งลูกน้องไว้ภำคใต้ไม่มำกนัก แต่
ลูกน้องที่เหลืออยู่นั้นตกไปอยู่ในมือขององค์ชำยแปด ส ำหรับทหำร
กำรตำยในสนำมรบคือควำมตำยที่คู่ควร แต่กำรตำยเพื่อกำรต่อสู้
เพื่ออ ำนำจ มันเป็นควำมอัปยศอดสูที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ท่ำนพ่อไม่มีที่
ทำงออกส ำหรับผู้ที่จำกไปแล้ว และหวังว่ำภำคใต้จะสงบลงอย่ำง
ปลอดภัยเพื่อให้ผู้เสียชีวิตได้เห็นกูซูที่สงบสุข” เหรินซีเฟิงกล่ำวด้วย
อำรมณ์ หลังจำกนำงกล่ำวจบ นำงมองเฟิงหยูเองและกล่ำวอย่ำง
จริงจัง “ท่ำนพ่อของข้ำอยำกจะขอบคุณเจ้ำเป็นกำรส่วนตัว มันไม่ใช่
เพียงแค่องค์ชำยเก้ำ มันเป็นเพรำะเจ้ำเช่นกัน แต่ท่ำนพ่อไม่สำมำรถ
พำตัวเองมำได้ วันนี้ข้ำจะพูดแทนท่ำนพ่อ ! อำเอง ขอบคุณที่ช่วย
น ำสันติสุขมำสู่ภำคใต้และท ำให้ผู้คนในภำคใต้มีชีวิตที่ดี คฤหำสน์
ของแม่ทัพปิงหน่ำนของเรำขอบคุณเจ้ำและองค์ชำยเก้ำ เมื่อเรื่อง
ขององค์ชำยแปดได้ข้อสรุป ท่ำนพ่อของข้ำดีใจอย่ำงมำก เรำ
สำมำรถถอนหำยใจด้วยควำมโล่งอก”
”ใช่!เรำทุกคนสำมำรถถอนหำยใจด้วยควำมโล่งอก” เฟิง
เทียนหยูกล่ำว “ถึงแม้ว่ำท่ำนพ่อของข้ำจะเป็นขุนนำง แต่
สถำนกำรณ์ในรำชส ำนักก็ยุ่งเหยิงไปกับองค์ชำยแปดอย่ำงไม่ดีนัก
ท่ำนพ่อได้รับรำยงำนมำกกว่ำ 10 ฉบับในแต่ละวันจำกสมำชิกของ
องค์ชำยแปดกับเรื่องเล็กน้อยทุกอย่ำง ข้ำไม่เข้ำใจเรื่องทำงกำร
เหล่ำนั้น แต่ข้ำเพิ่งรู้ว่ำท่ำนพ่อและเสนำบดีฝ่ำยซ้ำยใช้เวลำตลอดทั้ง

วันในกำรจัดกำรกับฝ่ำยขององค์ชำยแปดที่จะสร้ำงปัญหำ วันเวลำ
ของพวกเขำช่ำงโชคร้ำยจริง ๆ ”
“เรำถอนหำยใจด้วยควำมโล่งอกได้จริงหรือ? ” เฟิงหยูเอง
ขมวดคิ้วของนำงแล้วถำม ในเวลำเดียวกันนำงก็กล่ำวว่ำ “ท ำไม
เปลือกตำของข้ำถึงกระตุก ข้ำรู้สึกเหมือนก ำลังจะมีอะไรบำงอย่ำงที่
เลวร้ำยเกิดขึ้น ? ”
ซวนเทียนเก้อปลอบโยนนำง“เจ้ำคิดมำกเกินไป ! ” ขณะที่นำง
กล่ำวสิ่งนี้ นำงชี้ไปที่ลำนประหำร
ในเวลำนี้เพชรฆำตได้เข้ำมำที่กลำงเวทีแล้วและซวนเทียนโม
ถูกน ำตัวไปยังลำนประหำรโดยกำรขนส่งทำงอำญำ มันเป็นไปไม่ได้
แล้วที่ซวนเทียนโมจะงอขำของเขำ และร่ำงกำยทั้งหมดของเขำอยู่ใน
แนวนอน แต่กำรประหำรชีวิตไม่สำมำรถท ำได้เช่นนี้ ดังนั้นซูจิง
หยวนจึงจัดให้มีทหำร 2 คนก้ำวไปข้ำงหน้ำ และประคองเขำขึ้นมำ
จำกด้ำนข้ำง อยู่ในต ำแหน่งที่คุกเข่ำ สิ่งนี้จะท ำให้สิ่งต่ำง ๆ ง่ำยขึ้น
ส ำหรับเพชรฆำต
ซวนเทียนเก้อกล่ำวว่ำ“เสด็จพี่เป็นแบบนี้แล้ว และใบมีดก็อยู่ที่
คอของเสด็จพี่แล้ว อำเอง เจ้ำยังกังวลอะไรอยู่ ? ”
เฟิงหยูเองไม่สำมำรถพูดได้อย่ำงแน่นอนในสิ่งที่นำงเป็นห่วงไม่
ว่ำจะด้วยวิธีใด นับตั้งแต่นำงตื่นเช้ำนี้ เปลือกตำขวำของนำงก็กระตุก
บอกไม่ได้ว่ำหำยนะจะเกิดขึ้นเมื่อเปลือกตำด้ำนขวำกระตุก ดังนั้น
นำงจึงกังวลเล็กน้อยตลอดเช้ำนี้ นำงยังคงรู้สึกรำวกับว่ำมีอะไร

บำงอย่ำงก ำลังจะเกิดขึ้น แต่เหมือนที่ซวนเทียนเก้อกล่ำว ใบมีดอยู่ที่
คอของเขำแล้ว เหลืออีก 2 เค่อเท่ำนั้นจนกว่ำจะถึงเวลำ จะมีอะไรอีก
ที่อำจจะเกิดขึ้นได้? มันจะเป็นไปได้ว่ำนำงนั้นรู้สึกไปเอง
นำงส่ำยหน้ำและแสดงว่ำนำงจะปรับอำรมณ์ของนำงเล็กน้อยเห
รินซีเฟิงเห็นว่ำอำกำรของนำงไม่ดีและให้นำงดื่มชำเพิ่มอีก หลังจำก
ท ำสิ่งนี้นำงเปลี่ยนหัวข้อและช่วยเบนควำมสนใจของเฟิงหยูเองไป
เป็นอย่ำงอื่นโดยกล่ำวว่ำ “ให้ข้ำบอกพวกเจ้ำเกี่ยวกับบำงเรื่องใน
ครอบครัว ! พี่ชำยของข้ำ ทุกคนรู้จักท่ำนพี่ใช่หรือไม่ ? ที่จริงเมื่อใด
ก็ตำมที่ข้ำหยิบยกเรื่องนี้ขึ้นมำข้ำก็เริ่มรู้สึกร ำคำญ ในขณะที่เดิน
กลับบ้ำน ท่ำนพี่ของข้ำได้ช่วยเสนำบดีหลู่ อำเอง เจ้ำยังจ ำได้ใช่
หรือไม่ ! ในเวลำนั้นท่ำนพี่พำเสนำบดีหลู่ไปที่ร้ำนห้องโถงสมุนไพร
ตอนที่ท่ำนใต้เท้ำหลู่ไอเป็นเลือด”
เฟิงหยูเองพยักหน้ำ“ข้ำจ ำได้ เสนำบดีหลู่มีติ่งเนื้อในท้อง ข้ำใช้
กล้องส่องเพื่อตรวจสอบ มันไม่ร้ำยแรง ดังนั้นท่ำนใต้เท้ำจึงถูกมองว่ำ
เป็นผู้โชคดี”
“สิ่งที่เจ้ำพูดมีควำมเป็นมืออำชีพมำกเกินไปและข้ำก็ไม่เข้ำใจ
สิ่งที่ข้ำก ำลังพูดถึงคือหลังจำกออกจำกห้องโถงสมุนไพร พี่ชำยของ
ข้ำใจดีและไปส่งหลู่ซ่งกลับคฤหำสน์ของเสนำบดีฝ่ำยซ้ำย เป็นผลให้
ท่ำนพี่ได้พบกับคุณหนูใหญ่ตระกูลหลู่, หลู่ปิง นับจำกนั้นเป็นต้นไป
ท่ำนพี่ไม่เคยลืมหลู่ปิง และจะพูดถึงนำงเป็นเป็นครั้งครำว และจะ
สอบถำมเกี่ยวกับนำงกับข้ำ ท ำให้ข้ำโกรธมำกจนไม่รู้จะท ำยังไง พูด

ตำมตระกูลหลู่ ข้ำจะปล่อยให้พี่ชำยแต่งงำนกับบุตรสำวของพวกเขำ
ได้อย่ำงไร ! ”
เมื่อได้ยินสิ่งนี้ซวนเทียนเก้อโกรธและตบโต๊ะพร้อมกล่ำวว่ำ
“แน่นอน เขำแต่งงำนกับนำงไม่ได้ ! อำจเป็นเพรำะเขำลืมไปแล้วว่ำ
เกิดอะไรขึ้นกับตระกูลเหยำหรือไม่ ? บุตรสำวของตระกูลหลู่แต่งงำน
กับตระกูลเหยำ และเสียหน้ำไปมำกส ำหรับตระกูลเหยำ! อำเอง
ลูกพี่ลูกน้องคนโตของเจ้ำเป็นคนดี แต่เขำก็ถูกท ำลำยโดยหลู่เหยำ
ฮะ?” ทันใดนั้นนำงนึกถึงบำงสิ่งบำงอย่ำง “ไม่ถูกต้อง ! หลู่ปิงกระ
โดดลงไปในน ้ำเพื่อช่วยฮูหยินใหญ่ตระกูลเหยำ ใบหน้ำของนำง
ไม่ได้เป็นแผลหรือ ? เรำทุกคนเห็นมัน ! นำงได้รับบำดเจ็บในระดับ
นั้นแล้ว แต่นำงยังคงดึงดูดควำมสนใจจำกพี่ชำยของเจ้ำหรือ ? ”
“ข้ำยังสับสนเกี่ยวกับเรื่องนี้! ” เหรินซีเฟิงไม่สำมำรถเข้ำใจ
สถำนกำรณ์นี้ได้อย่ำงแท้จริง เนื่องจำกนำงบอกกับกลุ่มว่ำ “ข้ำถำม
พี่ชำยของข้ำ แต่ท่ำนพี่บอกว่ำใบหน้ำของหลู่ปิงไม่ได้รับบำดเจ็บ
มันก็ปกติดีและไม่เป็นอะไรเลย เจ้ำไม่คิดว่ำนี่เป็นสิ่งที่แปลกหรือ”
มันแปลกจริงๆ ใบหน้ำของหลู่ปิงได้รับกำรรักษำ นี่คือสิ่งที่เฟิง
หยูเองไม่รู้ เมื่อนำงไปรักษำหลู่ปิงหลังปีใหม่ นำงพบว่ำใบหน้ำของ
หลู่ปิงหำยไปเล็กน้อย แต่ถ้ำจะบอกว่ำมันหำยดีแล้วก็เป็นไปไม่ได้เลย
เป็นไปได้ไหมที่โลกนี้มีวิธีลบแผลเป็นได้ ?
ในขณะที่กลุ่มนี้ก ำลังพูดถึงเรื่องของตระกูลหลู่พวกนำงได้ยิน
เสียงกลองจำกด้ำนล่ำง ถึงเวลำแล้ว !

ซูจิงหยวนนั่งสังเกตกำรณ์และนั่งที่ด้ำนบนเขำได้รับค ำสั่งให้
ประหำรชีวิตในมือของเขำแล้ว เขำก ำลังจะโยนมันด้วยค ำว่ำ
“ด ำเนินกำร” บนปลำยลิ้นของเขำ
แต่ในเวลำนี้เองที่เฟิงหยูเองได้ยินเสียงที่คุ้นเคยมำจำกระยะไกล
เสียงตะโกนดังๆ ว่ำ “หยุดดำบของเจ้ำ ! หยุดใบมีดของเจ้ำ ! ”