Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ - ตอนที่ 992 หมำยควำมว่ำอะไร?

ตอนที่ 992 หมำยควำมว่ำอะไร?

เสียงตะโกนดังกล่ำวทำให้เฟิงหยูเฮงลุกขึ้นยืนและโผล่ลำตัวส่วนบน ของนำงผ่ำนทำงหน้ำต่ำงทันที ซวนเทียนเก้อกลัวเมื่อคิดว่ำนำงกำลัง จะกระโดดลงไป ขณะที่นำงดึงเฟิงหยูเฮงกลับอย่ำงรวดเร็ว

จำกนั้นพวกนำงได้ยินเฟิงหยูเฮงกล่ำวว่ำ“เขำคือจำงหยวน ! มันคือจำงหยวนจริง ๆ ! ” นำงจำน้ำเสียงที่คุ้นหูนี้ได้ มันเป็ นขันที ที่มำพร ้อมกับฮ่องเต้ตลอดเวลำ แต่แทนที่จะอยู่กับฮ่องเต้ใน พระรำชวัง เขำออกมำที่ลำนประหำรชีวิตเพื่อหยุดกำรประหำรชีวิต ควำมหมำยของสิ่งนี้คืออะไร ? เขำมำช่วยองค์ชำยแปดในวินำที สุดท้ำยหรือไม่ ?

ซูจิงหยวนผู้สังเกตกำรณ์ก็ไม่เข้ำใจเช่นกันในฐำนะที่เป็ นคนที่ ยืนอยู่ข้ำง ๆ องค์ชำยเจ็ดและองค์ชำยเก้ำ เขำมีควำมกระตือรือร ้นที่ จะตัดหัวขององค์ชำยแปด อย่ำงไรก็ตำมใครจะรู ้ว่ำสิ่งที่กำลังจะ เกิดขึ้นก็คืออุปสรรคอื่น ๆ ที่ปรำกฏขึ้น และมันก็เกิดขึ้นเพรำะจำง หยวน

ซูจิงหยวนรู ้สึกว่ำศีรษะของเขำบวมในฐำนะที่เป็ นขันทีส่วนตัว ของฮ่องเต้ เมื่อเขำพูดมันก็เหมือนกับฮ่องเต้พูด สัญชำตญำณบอก เขำว่ำเขำจะไม่สำมำรถประหำรองค์ชำยแปดได้

ในขณะที่คิดม้ำของจำงหยวนก็มำถึงแล้ว เขำไม่ได้ลงจำกม้ำ ทันที เขำมองไปที่องค์ชำยแปดที่ยังมีชีวิตอยู่และทำรอยย่นที่ หน้ำผำก รูปร่ำงหน้ำตำของเขำไม่ใช่คนที่มีควำมสุขที่เขำยังมีชีวิต

อยู่ ในทำงตรงกันข้ำม มีลักษณะของ “เขำมำเร็วเกินไป” บนใบหน้ำ ของเขำ เขำไม่เพียงขมวดคิ้ว แต่เขำยังเงยหน้ำขึ้นมองดวงอำทิตย์ จำกนั้นนำฬิกำแดดไปทำงด้ำนข้ำง ดีมำก ! เขำมำในเวลำที่ถูกต้อง ท ำไมเขำถึงไม่มำทีหลัง ! หำกเขำช ้ำไปสัก 1 ก้ำว องค์ชำยแปดก็คง จะถูกประหำรชีวิต จะดีแค่ไหน

จำงหยวนถอนหำยใจอย่ำงไร ้จุดหมำยและยกพระรำชโองกำร ของฮ่องเต้ในมือกล่ำวกับซูจิงหยวน “ฮ่องเต้ได้ออกพระรำชโองกำร กรณีขององค์ชำยแปดจะถูกตรวจสอบอีกครั้ง ใต้เท้ำซูส่งองค์ชำย แปดกลับไปที่พระรำชวังทันที ฝ่ำบำทต้องกำรพบพระองค์เป็ นกำร ส่วนตัว”

ซูจิงหยวนรีบก้ำวลงจำกเวทีกำรสังเกตอย่ำงรวดเร็วและไปถึง ตรงหน้ำจำงหยวนด้วยควำมสับสนพลำงเอ่ยถำมว่ำ “ขันทีจำงหยวน เกิดอะไรขึ้น ? ทุกสิ่งได้มำถึงจุดนี้แล้ว ทำไมจึงถูกตรวจสอบใหม่ ไม่ใช่สิ่งนี้ชัดเจนแล้วหรือ ? ”

จำงหยวนส่ำยหน้ำอย่ำงไร ้ประโยชน์“ข้ำก็มีควำมรู ้สึก เช่นเดียวกับท่ำนใต้เท้ำซู แต่นี่เป็ นควำมตั้งใจของฮ่องเต้” เขำมอง ที่ซูจิงหยวนและลงจำกม้ำของเขำ เขำเดินเข้ำมำใกล้ ๆ เขำกล่ำวเบำ ๆ “ทุกวันนี้เนื่องจำกเรื่องขององค์ชำยแปดทำให้ฝ่ำบำทไม่กินข้ำว และไม่ดื่มน้ำ ฝ่ ำบำทผอมลงมำก เมื่อคืนก่อนเมื่อคืนนำงกำนัลหลิว มำถึง ด้วยเหตุผลบำงอย่ำง ฝ่ ำบำทได้พบกับนำง ทั้งสองพูดคุยและ ไม่มีอะไรในตอนแรก แต่ด้วยเหตุผลบำงอย่ำงฝ่ำบำทก็เปลี่ยน

ควำมคิดในขณะนี้ และไล่ให้ข้ำมำที่นี่ด้วยพระรำชโองกำรนี้ ท่ำนใต้ เท้ำซู รอจนกว่ำเรำจะได้เข้ำไปในพระรำชวังเพื่อพูดคุยเกี่ยวกับเรื่อง นี้ ! แม้ว่ำท่ำนใต้เท้ำจะถำมข้ำตอนนี้ ข้ำก็ไม่สำมำรถพูดอะไรได้ อย่ำงแน่นอน”

ซูจิงหยวนได้รับพระรำชโองกำรและจ้องมองตรำประทับหยกที่ ประทับไว้เขำรู ้สึกซับซ ้อนมำก แต่ในเวลำนี้ซวนเทียนโมได้ยินบท สนทนำระหว่ำงคนทั้งสองและรู ้ว่ำพระรำชโองกำรของจำงหยวนจะ ช่วยเขำไว้ เขำอดไม่ได้ที่จะหัวเรำะ แต่ “เจ้ำเห็นหรือไม่ ! ข้ำพูดไป แล้ว ข้ำแพ้แต่เจ้ำก็จะไม่ชนะ ! ตรำบใดที่ข้ำไม่ตำย มีผลลัพธ ์ มำกมำยที่เป็ นไปได้ ! ซูจิงหยวน กลับไปแล้วบอกเจ้ำนำยของเจ้ำว่ำ คนต่อไปที่จะถูกนำตัวเข้ำสู่ลำนประหำรชีวิตอำจจะเป็ นเขำ ! ฮ่ำๆๆ !”

เขำหัวเรำะดังมำกและเสียงก็ดังขึ้นอย่ำงชัดเจน มันค่อนข้ำง เต็มไปด้วยควำมเย่อหยิ่ง

บนชั้นสองของโรงเตี้ยมเฟิงหยูเฮงกำหมัดแน่น ขณะที่นำงกัด ฟันของนำงแทบจะแตก “มันไม่เพียงพอที่จะทำให้พระองค์ถูกประหำร ได้ ? ทำไมถึงเป็ นอย่ำงนี้ ? ”

ไม่มีใครสำมำรถตอบค ำถำมของนำงเพรำะไม่มีใครเข้ำใจ ไม่มี ใครสำมำรถคิดออก ซวนเทียนเก้อยืนอยู่ที่หน้ำต่ำงเป็ นเวลำนำน และกล่ำวว่ำ “อำเฮง ลำงสังหรณ์ของเจ้ำแม่นย ำจริง ๆ ! ”

ควำมคิดของเฟิงเทียนหยูนั้นละเอียดมำกขึ้นนำงดึงเสื้อของเฟิง หยูเฮงและกล่ำวเบำ ๆ ว่ำ “อำเฮง ดูสิ จำงหยวนมองหำใครสักคนใช่ หรือไม่ ? เขำก ำลังมองหำใคร ? ”

ทุกคนมองไปพวกเขำเห็นจำงหยวนมองไปรอบ ๆ ดูเหมือนว่ำ เขำกำลังหำใครบำงคน สำหรับซูจิงหยวน เขำยอมรับคำสั่งของ ฮ่องเต้แล้วนำองค์ชำยแปดกลับไปที่รถม้ำอย่ำงช ้ำ ๆ มุ่งหน้ำไปใน ทิศทำงของพระรำชวัง

พลเมืองทุกคนที่เข้ำร่วมสังเกตกำรณ์อำรมณ์เสียมำกส่วนใหญ่ เป็ นคนจนที่มำจำกทำงเหนือของเมืองหลวง พวกเขำทั้งหมดมำ พร ้อมกับควำมรู ้สึกอยำกเห็นองค์ชำยแปดตำยเพื่อปลอบประโลม วิญญำณของผู้ตำย เช่นเดียวกับที่พวกเขำกำลังจะเห็นมันเกิดขึ้น พวกเขำไม่เคยคิดว่ำพระรำชโองกำรของฮ่องเต้จะปรำกฏขึ้น เช่นเดียวกับที่เขำกำลังจะจำกไปสู่นรก ผู้คนอยำกถำมจำงหยวนว่ำ เกิดอะไรขึ้น แม้ว่ำจำงหยวนเป็ นคนที่มีระดับต่ำ แต่เขำมีส่วน เกี่ยวข้องโดยตรงกับฮ่องเต้ จึงไม่มีใครกล้ำถำมโดยตรง

บำงคนไปติดตำมรถม้ำและต้องกำรรู ้ว่ำผลลัพธ ์สุดท้ำยคืออะไร ลำนประหำรเริ่มว่ำงลงทีละน้อย สิ่งนี้ทิ้งไว้อย่ำงรวดเร็ว เหลือเพียงจำง หยวนและขุนนำงที่ถูกมอบหมำยให้เก็บกวำดลำนประหำร จำงหยวน ยังคงมองไปรอบ ๆ ในที่สุดเมื่อเขำเงยหน้ำขึ้นมองและพบกับกำรจ้อง มองของเฟิงหยูเฮง เขำกระทืบเท้ำของเขำและโบกมือให้เฟิงหยูเฮง เพื่อให้พวกนำงลงมำ

เฟิงหยูเฮงพำเพื่อนของนำงออกจำกโรงเตี้ยมจำงหยวนพบกับ พวกนำงอย่ำงรวดเร็วและดูพลเมืองที่กำลังมองหำ จำกนั้นเขำก็เอน ตัวเข้ำมำและลดเสียงของเขำโดยกล่ำวว่ำ “พระชำยำ ข้ำกลัวว่ำมี บำงอย่ำงเกิดขึ้นในพระรำชวังพะยะค่ะ”

“มีบำงอย่ำงเกิดขึ้นหรือ? ” เฟิงหยูเฮงตกใจและไม่สำมำรถ เข้ำใจควำมหมำยของคำเหล่ำนี้ได้บ้ำง “มีอะไรเกิดขึ้นในพระรำชวัง ? ” องค์ชำยแปดถูกขังอยู่ตลอดเวลำ เป็ นไปได้ไหมว่ำยังมีสมำชิก ของกลุ่มที่กระจัดกระจำยอยู่ซึ่งอำจคุกคำมฮ่องเต้ ? นั่นเป็ นไปไม่ได้ ! ซวนเทียนหมิงและซวนเทียนฮั่วได้เตรียมกำรอย่ำงดี ไม่มีคนที่น่ำ สงสัยจะสำมำรถเข้ำไปในพระรำชวัง และมันเป็ นไปไม่ได้ส ำหรับฝ่ำย ขององค์ชำยแปดที่ยังคงอยู่ในพระรำชวัง แน่นอนว่ำสิ่งนี้ไม่รวม มำรดำผู้ให้ก ำเนิดของเขำ แต่นำงเป็ นแค่นำงก ำนัล นำงท ำอะไรได้

สีหน้ำของจำงหยวนเต็มไปด้วยควำมวิตกกังวลขณะที่เขำกล่ำว กับเฟิงหยูเฮง “ตอนนี้มีคนมำกมำยที่นี่ และข้ำไม่กล้ำพูดมำกเกินไป กับใต้เท้ำซู ในควำมเป็ นจริงฝ่ ำบำทป่วยตั้งแต่เมื่อคืน และฝ่ ำบำทก็ ล้มป่วยลงอย่ำงกระทันหัน ห้องโถงจำวเหอเรียกหมอหลวง แต่พวก เขำไม่สำมำรถบอกได้ พวกเขำบอกว่ำจิตใจของฝ่ ำบำทเต็มไปด้วย ควำมกังวลและฝ่ำบำทต้องกำรพักผ่อน พวกเขำวิเครำะห์และบอกว่ำ เป็ นเพรำะองค์ชำยแปดที่ทำให้ฝ่ำบำทโกรธ แต่ไม่มีอะไรที่พวกเขำ สำมำรถท ำได้ พวกเขำไม่สำมำรถรักษำบำดแผลทำงอำรมณ์ได้

พวกเขำสั่งยำเพื่อบรรเทำอำกำรเท่ำนั้น อย่ำงไรก็ตำมข้ำรู ้สึกว่ำสิ่ง ต่ำง ๆ ไม่ง่ำยอย่ำงนี้…”.ไอรีนโนเวล

เมื่อเขำกล่ำวถึงเรื่องนี้เฟิงหยูเฮงโบกมือเพื่อหยุดเขำ จำกนั้น นำงก็หันไปกล่ำวกับซวนเทียนเก้อ “ตอนนี้ข้ำจะเข้ำไปในพระรำชวัง ของฮ่องเต้ เจ้ำจะไปด้วยหรือไม่ ? ”

”ข้ำจะไป! ” ซวนเทียนเก้อกล่ำวว่ำ “เนื่องจำกเสด็จลุงป่วย ข้ำ ต้องไปที่พระรำชวังเพื่อพบเสด็จลุง”

นำงทำให้ท่ำทำงของนำงชัดเจนดังนั้นเฟิงเทียนหยูและเหรินซี เฟิงกล่ำวทันทีว่ำพวกนำงจะกลับคฤหำสน์เพื่อบอกบิดำของพวกนำง สำหรับบำงสิ่งเช่นนี้ โดยทั่วไป และในฐำนะเสนำบดี พวกเขำจะไม่ถูก ทิ้งให้อยู่ในควำมมืด

เฟิงหยูเฮงพยักหน้ำและกล่ำวว่ำ“ไม่เป็ นไร ข้ำจะนั่งรถม้ำของ เจ้ำ ! ขันทีจำงหยวน เจ้ำมำกับข้ำ บอกรำยละเอียดเพิ่มเติมเกี่ยวกับ สถำนกำรณ์ระหว่ำงเดินทำง” หลังจำกจัดกำรสิ่งต่ำง ๆ ในด้ำนนี้ นำง หันมำและกล่ำวกับวังซวน “รีบกลับไปที่ตำหนักอย่ำงรวดเร็วและนำ ชุดยำของข้ำไปด้วย” ขณะที่นำงกล่ำวสิ่งนี้ นำงถอดป้ ำยประจำตัว ของนำงและส่งมอบให้กับวังซวน “ถ้ำเจ้ำไปไม่ทันพวกข้ำ ก็แค่ใช ้ แผ่นป้ ำยประจำตัวของข้ำเพื่อเข้ำไปในพระรำชวังของฮ่องเต้ และไป หำข้ำที่ห้องโถงจำวเหอ ซวนเทียนหมิงคงจะรู ้ข่ำวแล้วและมุ่งหน้ำเข้ำ ไปในพระรำชวัง อย่ำรอช ้ำ ออกไปทันที”

กลุ่มย้ำยออกด้วยคำเพียงไม่กี่คำแยกย้ำยทันทีเฟิงหยูเฮงนำ จำงหยวนและหวงซวนไปยังรถม้ำรำชสำนักของซวนเทียนเก้อที่วิ่งไป ตำมทำงของพระรำชวังของฮ่องเต้ จำงหยวนวิเครำะห์สถำนกำรณ์ ของพวกเขำ “พูดได้ว่ำฝ่ำบำททรงโกรธเพรำะเรื่องขององค์ชำยแปด แน่นอน แต่จำกควำมเข้ำใจของข้ำ กำรที่ได้อยู่กับฝ่ ำบำทหลำยปี แม้ว่ำฝ่ำบำทจะโกรธก็ไม่ควรไปถึงจุดนี้ เมื่อมองดูมันในวงกว้ำง ยิ่งขึ้น แม้ว่ำฝ่ำบำทจะล้มป่วยจำกหัวใจที่แตกสลำย ฝ่ ำบำทก็ไม่ควร ยืนกรำนที่จะออกพระรำชโองกำรแบบนี้ในช่วงเวลำวิกฤตเช่นนี้พะยะ ค่ะ”

“ทำไมเสด็จลุงถึงสั่งเช่นนี้? ” ซวนเทียนเก้อพร ้อมกับขมวดคิ้ว “เจ้ำบอกว่ำเสด็จลุงพบกับนำงกำนัลหลิวงั้นหรือ ? นำงได้ร ้องขอ อะไรหรือไม่ ? ”

จำงหยวนส่ำยหัว“ฝ่ำบำทพบกับนำงก ำนัลหลิว ในตอนแรกฝ่ำ บำทไม่ต้องกำรพบนำง แต่ฝ่ำบำทรู ้สึกว่ำนำงก ำนัลหลิวก ำลังจะ สูญเสียบุตรชำยของนำง ฝ่ำบำทรู ้สึกสงสำรนำง ดังนั้นฝ่ำบำทจึง ยอมพบนำง ในเวลำนั้นข้ำก็อยู่ด้วย และนำงกำนัลหลิวก็ขอฝ่ำบำท ให้โอกำสแก่องค์ชำยแปดอีกครั้ง หลังจำกที่นำงถูกปฏิเสธจำกฝ่ำ บำท นำงก็หยุดร ้องให้ แต่ไม่มีกำรเคลื่อนไหวอื่น ๆ ที่ถูกสร ้ำงขึ้น แต่ วันนี้ก่อนเที่ยงวัน ด้วยเหตุผลบำงอย่ำงมันก็เหมือนกับว่ำฝ่ำบำทถูก ครอบงำทันที ทันใดนั้นฝ่ำบำทก็ลุกขึ้นนั่งจำกบัลลังก ์และจับมือข้ำไว้ ฝ่ำบำทกล่ำวว่ำจำงหยวนรีบไปยกเลิกพระรำชโองกำรนั้น และให้

คณะกรรมกำรส ำนักกำรลงโทษปล่อยองค์ชำยแปด ! เรำไม่สำมำรถ ฆ่ำบุตรชำยของเรำ เรำไม่สำมำรถปล่อยให้องค์ชำยแปดตำยเช่นนี้ ได้ เขำคือบุตรชำยของข้ำ ! ” เขำเลียนแบบกำรกระท ำและท่ำทำง ของฮ่องเต้ “ในเวลำนั้นข้ำสับสนกับสิ่งที่พูด เมื่อมีคนเคยเป็ นอิสระใน เวลำเช่นนี้ ? ควำมรู ้สึกของฝ่ ำบำทพระบำทต่อองค์ชำยแปดก็ไม่เคย ลึกซึ้งเช่นนี้มำก่อน ! แต่กำรกระทำของฝ่ ำบำท… เป็ นอย่ำงที่ข้ำบอก รำวกับว่ำฝ่ำบำทถูกครอบงำ ในขณะที่ฝ่ ำบำทบีบคอข้ำ บอกให้ข้ำ ยกเลิกพระรำชโองกำร ไม่มีสิ่งใดที่ข้ำทำได้ ไม่สำมำรถเพิกเฉย คำสั่งของฮ่องเต้ได้ เป็ นเพรำะเหตุกำรณ์นี้ที่เกิดขึ้นในวันนี้พะยะค่ะ”

“กำรพูดแบบนี้เป็ นกำรตัดสินใจที่เกิดขึ้นทันที”เฟิงหยูเฮง สำมำรถสังเกตเห็นบำงสิ่งบำงอย่ำง “เจ้ำบอกว่ำก่อนที่จะออกพระ รำชโองกำรนี้ดูเหมือนว่ำฝ่ำบำทถูกครอบงำ ซึ่งจะกล่ำวว่ำฝ่ำบำท ไม่ได้ตื่นตัวเต็มที่ อย่ำงน้อยที่สุดสภำพจิตใจของฝ่ำบำทก็ไม่ เหมือนกับที่เคยเป็ นมำ”

จำงหยวนพยักหน้ำ“นั่นคือสิ่งที่ข้ำหมำยถึงขอรับ พูดอะไร บำงอย่ำงที่ไม่เป็ นมงคล เมื่อข้ำได้ยินคำพูดเหล่ำนี้ ข้ำก็สงสัยว่ำหรือ ว่ำฝ่ำบำทถูกท ำให้ตกใจโดยควำมฝัน ? นี่ไม่ใช่วิธีกำรปกติของฝ่ ำ บำท ! ”

อันที่จริงฮ่องเต้มักจะเด็ดเดี่ยวและชัดเจนในกำรกระทำของเขำ แม้ว่ำเขำจะลังเลที่จะแสดงเมื่อมันเกี่ยวข้องกับบุตรชำยของเขำต่อสู้ เพื่อครองบัลลังก ์และทำร ้ำยซึ่งกันและกัน มันจะไม่ใช่จุดที่จะทำอะไร

แบบนี้ “สิ่งต่ำง ๆ อำจไม่เหมือนกันทั้งหมด มันอำจไม่ง่ำยอย่ำงที่ ฮ่องเต้เป็ นโรคร ้ำย มีเรื่องอื่น ๆ แน่นอน”

คิ้วของจำงหยวนชุ่มไปด้วยเหงื่อจำกควำมวิตกกังวล“พระชำยำ ไม่ว่ำจะมีเล่ห์กลหรือไม่ก็ตำม ข้ำเป็ นขันทีที่ต่ำต้อยและไม่เข้ำใจดี มำก ข้ำแค่อยำกจะรู ้ว่ำจะไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับพระองค์” เขำอยู่กับ ฮ่องเต้มำตั้งแต่เด็ก แม้ว่ำจะยังมีขันทีอำวุโสจำกพระรำชวังอยู่ดี แต่ พวกเขำก็เป็ นอำจำรย์และลูกศิษย์ ในเวลำนั้นขันทีอำวุโสก ำลังดูแล เขำ จำงหยวนไม่กลัวอะไรเลย สิ่งหนึ่งที่เขำกลัวในชีวิตนี้คือสิ่งที่อำจ เกิดขึ้นกับฮ่องเต้ ถ้ำฮ่องเต้ล่วงลับไปแล้ว เขำจะมีชีวิตอย่ำงไร ? เมื่อ คิดถึงสิ่งนี้เขำก็เริ่มร ้องไห้

ซวนเทียนเก้อเตะเขำด้วยควำมโกรธ“เจ้ำร ้องไห้ท ำไม ? หำกมี ปัญหำให้แก้มัน อะไรคือสิ่งที่ทำให้เจ้ำร ้องไห้?” หลังจำกกล่ำวแบบนี้ นำงมองไปที่เฟิงหยูเฮง “อำเฮง เจ้ำคิดยังไงกับเรื่องนี้ ? ”

เฟิงหยูเฮงส่ำยหัว“ข้ำไม่รู ้ตอนนี้ข้ำยังไม่รู ้ทุกอย่ำงจะต้องรอ จนกว่ำข้ำจะได้เห็นเสด็จพ่อและพูดกับเสด็จพ่อ ข้ำกลัวว่ำสิ่งต่ำง ๆ นั้นไม่ง่ำยเลย องค์ชำยแปดไม่ตำย เรำเผชิญหน้ำกับกำรทดสอบที่ ยิ่งใหญ่นี้ เมื่อพระองค์ฟื้นพลังขึ้นมำ ข้ำกลัวว่ำมันจะไม่ดีสำหรับเรำ”

“ข้ำเป็ นห่วงเรื่องอำกำรป่วยของเสด็จลุง”ซวนเทียนเก้อกำลัง ขยี้หัวอย่ำงขมขื่น และกล่ำวพึมพำซ้ำ ๆ ว่ำ “สวรรค์ เจ้ำต้องปล่อย ให้เสด็จลุงมีชีวิตอยู่อย่ำงมีสุขภำพดี ไม่มีอะไรจะต้องผิดพลำดอย่ำง แน่นอน ! ”

เฟิงหยูเฮงหลับตำลงเล็กน้อยเนื่องจำกลำงสังหรณ์ที่ไม่ดี เกิดขึ้นอย่ำงรวดเร็ว…