Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ - ตอนที่751 ชะตากรรมของฟูหยา

หยู่ซู่ยืนอยู่เฉยๆ กับคนสองคนที่นางนำมา บ่าวรับใช้ที่อยู่
ข้างท่านผู้หญิงหยวนดูเหมือนจะหวาดกลัวเล็กน้อย นางหยุดอยู่ใน
เส้นทางของนางซึ่งทำให้ท่านผู้หญิงหยวนรู้สึกไม่พึงพอใจเล็กน้อย
“เจ้าเพียงแค่ต้องติดตามข้า เจ้ารออะไรอยู่”
บ่าวรับใช้ไม่กล้าพูดอะไรและทำตามอย่างเงียบๆ จนกระทั่ง
หยู่ซู่ร้องออกมาว่า “ท่านผู้หญิง ! ” หลังจากนี้นางมองไปที่ท่าน
ผู้หญิงหยวนและกล่าวว่า “แม่นางฟูหยา”
ท่านผู้หญิงหยวนขมวดคิ้ว“เจ้าต้องเรียกนางว่าคุณหนูตระกูล
เฟิง”
“โอ้คุณหนูตระกูลเฟิง” หยู่ซู่เปลี่ยนอย่างรวดเร็ว “มันเป็น
ความผิดของบ่าวรับใช้นี้ ข้าลืมกฎเจ้าค่ะ” หลังจากพูดแบบนี้นาง
พูดกับท่านผู้หญิงหยวน “ท่านผู้หญิง ทุกอย่างได้รับการจัดการ
เรียบร้อยแล้ว ช่องว่างถูกเปิดขึ้นในป่าแล้วเจ้าค่ะ การส่งคุณหนู
ตระกูลเฟิงออกไปปลอดภัยเจ้าค่ะ”
คนที่แต่งตัวเหมือนบ่าวรับใช้และตามหลังท่านผู้หญิงหยวน
คือฟูหยาเมื่อได้ยินว่านางถูกส่งตัวไป นางก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกตกใจ
“พระสนม ท่านจะส่งข้าไปที่ไหน ? ท่านบอกว่าจะมีการจัดการที่
แตกต่างสำหรับข้าที่นี่ไม่ใช่หรือ ? ทำไมข้าถึงถูกส่งไป ? ”

ท่านผู้หญิงหยวนบอกกับนางว่า“อย่าใจร้อน สิ่งต่าง ๆ ไม่ดี
เหมือนเมื่อก่อน ข้าวางแผนที่จะจัดให้เจ้ามาที่ลานล่าสัตว์และรอ
ช่วงเวลาที่เหมาะสม ด้วยเรื่องใหญ่ที่เกิดขึ้นตอนกลางวัน บางทีเจ้า
อาจยังสับสนว่าข้าถูกลดระดับจากพระสนมเป็นท่านผู้หญิง ข้าจะ
บอกเจ้าว่าทั้งหมดนี้เป็นเพราะเฟิงหยูเอง ตราบใดที่นางยังมีชีวิตอยู่
พวกเราทุกคนจะไม่สามารถมีชีวิตอยู่อย่างสงบสุข นั่นเป็นเหตุผล
ว่าทำไมเจ้าต้องจากไปทันที”
ฟูหยาขมวดคิ้วของนางนางไม่เข้าใจ หยวนชูเป็นพระสนมใน
พระราชวัง นั่นคือการดำรงอยู่ที่แม้แต่องค์ชายก็ต้องเคารพ เฟิงหยู
เองมีความสามารถมากเพียงใดที่จะสามารถเอาชนะพระสนมได้ ?
นางสับสนและมองไปที่ท่านผู้หญิงหยวน หลังจากนั้นไม่นานนางก็
ถามว่า “ข้าถูกส่งกลับมายังเมืองหลวงหรือไม่ ? ”
ท่านผู้หญิงหยวนส่ายหน้า“ไม่ เจ้าจะถูกส่งไปภาคใต้”
”อะไรนะ? ” ฟูหยาตกใจมาก “ข้าถูกส่งไปภาคใต้ ทำไม ?
ทำไม… ทำไมต้องถูกส่งไปภาคใต้ ? ไม่ดี ไม่ดี ! ” นางปฏิเสธอย่าง
ฉับพลันและส่ายหน้า “ข้าไปภาคใต้ไม่ได้ ครอบครัวของข้าอยู่ใน
เมืองหลวง นอกจากนี้ยังมีท่านแม่ของข้า ข้าจะทิ้งนางไว้ที่นี่เพื่อไป
ทางใต้ได้อย่างไร ท่านผู้หญิงหยวนกรุณาหาทางอื่น”
“คุณหนูฟูหยานี่คือสิ่งที่เจ้าไม่สามารถปฏิเสธได้” หยู่ซู่กล่าว
ด้วยนํ้าเสียงเย็นชา “เจ้าต้องจดจำตัวตนของเจ้าเอง แม้ว่าเราจะ
เรียกเจ้าว่าคุณหนูตระกูลเฟิง แต่ว่าเจ้าไม่ใช่เฟิงหยูเอง และเจ้า

ไม่ใช่บุตรของตระกูลเฟิง ยิ่งกว่านั้นเจ้าไม่ใช่บุตรสาวของเหยาซื่อ
ครอบครัวและมารดาที่เจ้าเรียกไม่ได้เกี่ยวข้องกับเจ้าทางสายเลือด
แม้แต่น้อย เจ้าไม่ได้เป็นอะไรมากไปกว่าเจ้านายและบ่าวรับใช้ เจ้า
ไม่มีอะไรมากไปกว่าบ่าวรับใช้ เป็นไปได้หรือไม่ที่เจ้าคิดว่าเจ้าเป็น
บุตรสาวของเหยาซื่อ ต่อหน้าพระสนม เจ้าจะต้องการเจรจาเรื่อง
อะไรอีก ! ”
คำพูดที่ดุดันของหยู่ซู่สามารถทำให้ฟูหยาหวาดกลัวได้
ขณะที่นางมองท่านผู้หญิงหยวนด้วยความงุนงง ในเวลานี้เองที่นาง
เข้าใจว่าท่านผู้หญิงหยวนผู้ใจดีและสุภาพต่อนางเสมอมาเป็นเพียง
เรื่องโกหก นางกำลังขอสิ่งที่เป็นไปไม่ได้และนางก็เดินบนคมมีด
หากนางสูญเสียรากฐานของนางแม้แต่ครั้งเดียว นางจะถูกตัดเป็น
ชิ้น ๆ อย่างง่ายดาย นางตกหลุมเหวลึกได้อย่างง่ายดาย ในความ
จริงนางได้เตรียมตัวสำหรับเรื่องนี้ล่วงหน้า นางรู้ว่านางต้องระวัง
อย่างมากเมื่อต้องรับมือกับคนแบบนี้ แต่การเตรียมการของนาง
น้อยมากเกินไป ไม่ว่านางจะคำนวณและเตรียมการดีเพียงใด นาง
ก็ไม่สามารถหนีจากเงื้อมมือของอีกฝ่ายได้ ตอนนี้นางกำลังจะถูก
ส่งไปภาคใต้และนางไม่มีทางหนีรอด ดังนั้นแทนที่จะปฏิเสธ มันจะ
ดีกว่า…
“ข้าขอให้ท่านผู้หญิงหยวนทำอะไรบางอย่างก่อนที่ข้าจะ
ส่งไปภาคใต้ได้หรือไม่ข้าขอถามท่านผู้หญิงหยวนได้หรือไม่เจ้า
ค่ะ” ในขณะที่นางล้มเลิกความคิดที่จะปฏิเสธ นางกล่าวอย่างเชื่อ
ฟัง “ข้ารู้ว่าข้าไม่สามารถหนีไปไหนได้ และท่านได้จับข้ามาแล้ว

และจะไม่ยอมปล่อยให้ไปโดยไม่มีเหตุผลอื่น นอกจากใบหน้าของ
ข้า เพียงแค่พูดโดยตรง ด้วยวิธีนี้ข้าจะสามารถเตรียมตัวเองได้”
ท่านผู้หญิงหยวนพยักหน้าและยกย่อง“แน่นอน เจ้าเป็น
ผู้หญิงที่ฉลาด ข้าเชื่อว่าด้วยการฝึกฝนเพิ่มเติม เจ้าจะไม่เลวร้าย
ไปกว่าเฟิงหยูเอง” นางบอกกับฟูหยาว่า “การส่งเจ้าไปภาคใต้คือ
การให้เจ้าได้พบกับความสุข บุตรชายของข้าคือองค์ชายแปด เจ้า
จะต้องแต่งงานกับเขา และนั่นคือชะตากรรมของเจ้า ตอนนี้
พระองค์กำลังจะกลับมาที่เมืองหลวง หากเจ้าพบกันระหว่างทาง
นั่นจะเป็นการดีที่สุด แต่ไม่ว่าเจ้าจะพบหรือไม่ เจ้าจำเป็นต้องตรง
ไปที่ภาคใต้ เมื่อไปถึงที่นั่น เพียงแค่ย้ายเข้าไปอยู่ในคฤหาสน์ภาค
ทิศใต้ในฐานะพราชายาเอกขององค์ชายแปด เจ้าจะยังคงเป็น
บุตรสาวตระกูลเฟิงและเป็นบุตรสาวของเหยาซื่อ เจ้าเข้าใจหรือไม่
? ”
ฟูหยาสะดุ้งตกใจ“พราชายาเอกขององค์ชายแปดหรือ” นาง
คิดผิดหรือเปล่า? ท่านผู้หญิงหยวนเป็นบ้าไปแล้วหรือ ? นางได้รับ
ตำแหน่งพราชายาเอกเช่นนั้นหรือ ? องค์ชายแปดจะเห็นด้วย
หรือไม่ ?
ท่านผู้หญิงหยวนย่อมเข้าใจเป็นอย่างดีว่านางกำลังคิดอะไร
อยู่นางจึงเริ่มอธิบายว่า “ไม่ต้องกังวล ข้ารู้จักบุตรชายของข้า เมื่อ
พระองค์ยังเด็ก เขาเชื่อฟังข้าเสมอ สำหรับฮ่องเต้ ถึงแม้ว่าข้าได้ตก
ลงหมั้นหมายกับตระกูลหลู่แล้ว นั่นคือการการแต่งงานที่จะเกิดขึ้น

ในช่วงปีใหม่ ยังมีเวลาอีก 2 เดือนหรือ ? สองเดือนนี้เพียงพอที่จะ
เห็นการเปลี่ยนแปลงมากมาย สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่สิ่งที่เจ้าควรกังวล
ตราบใดที่เจ้ามุ่งหน้าไปภาคใต้อย่างสงบพร้อมกับองครักษ์เงา ฟู
หยา นับจากนี้ไปข้างหน้าความรุ่งเรืองและเกียรติยศของเจ้าจะ
ยังคงเติบโต นอกจากนี้ข้ารู้ว่าเจ้าต้องการแก้แค้นให้กับบิดาและ
มารดาของเจ้า แต่เจ้าต้องแก้แค้นเอากับเฟิงหยูเอง เจ้าอยู่ในเมือง
หลวงมานานแล้วและเจ้ารู้ว่ามันยากขนาดไหน นั่นเป็นเหตุผลที่ข้า
เปิดเส้นทางนี้ให้เจ้า”
คำพูดของท่านผู้หญิงหยวนส่งถึงจิตใจของฟูหยานางก็คิด
ตามและตัดสินใจว่านี่เป็นข้อตกลงที่ค่อนข้างดี นางรู้ว่าเป้าหมาย
สุดท้ายของท่านผู้หญิงหยวนคืออะไร องค์ชายแปดจะต้องขึ้นครอง
บัลลังก์และครองโลก นั่นคือความฝันของนาง สำหรับนางที่ปรากฏ
ตัวในภาคใต้โดยใช้ตัวตนของคุณหนูตระกูลเฟิง มันจะต้องให้การ
สนับสนุนคลื่นลูกใหม่ขององค์ชายแปด ท้ายที่สุดความชื่นชมของ
ตัวเฟิงหยูเองในพลเมืองในราชวงศ์ต้าชุนนั้นสูงมาก แต่…“ด้วย
การที่ข้าจะไปท่านผู้หญิงเหยา เมื่อข้าไป นางจะยังยอมรับข้าอยู่
หรือไม่ นอกจากนี้ยังมีตระกูลเฟิง นี่คือส่วนที่เชื่อมโยงกัน ถ้าท่าน
ผู้หญิงต้องการทำสิ่งนี้อย่างถูกต้อง ท่านจะไม่สามารถส่งข้าไปคน
เดียว”
ท่านผู้หญิงหยวนยิ้มและกล่าวกับนางว่า“ไม่ต้องห่วง เหยาซื่อ
กำลังเดินทางไปภาคใต้แล้ว สำหรับตระกูลเฟิงนั้น เฟิงจินหยวน
ไม่ได้มีที่ยืนอยู่ในบ้านตระกูลเฟิง บุตรสาวทั้งสองของเขาอยู่ที่ลาน

ล่าสัตว์ เพื่อให้เขาไปได้ง่ายยิ่งขึ้น ไม่ต้องกังวล เมื่อเจ้าไปภาคใต้
เจ้าจะเห็นทุกคนที่เจ้าควรเห็น เมื่อถึงเวลานั้นเจ้าจะต้องดูแลตัว
ของเจ้าในฐานะบุตรสาวของตระกูลเฟิง จงเชื่อฟังมารดาและบิดา
ของเจ้า และเจ้าไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับสิ่งอื่น”
เมื่อสิ่งต่างๆ มาถึงจุดนี้แล้ว ฟูหยาจะพูดยังไง ? นางพยักหน้า
“ข้าจะไป”
ท่านผู้หญิงหยวนพยักหน้าให้กับบุคคลในชุดดำหลังหยู่ซู่
หลังจากนี้ฟูหยาก็รู้สึกถึงการหมุนรอบโลก ในพริบตานางถูกวาง
บนไหล่ของชายชุดดำในขณะที่พวกเขาใช้พลังภายในเหาะออก
จากป่า
ท่านผู้หญิงหยวนมองจนกระทั่งนางไม่สามารถมองเห็นร่าง
ของพวกเขาได้อีกจากนั้นนางหันหลังกลับและเริ่มกลับมา ใน
ขณะเดียวกันนางก็ถอนหายใจยาวโดยกล่าวด้วยความกลัว
เล็กน้อย “โชคดีทีเดียวที่เหตุการณ์เกิดขึ้นกับเฟยหยูและมุ่งเป้าไป
ที่เฟิงหยูเอง มิฉะนั้นแม้ว่าข้าต้องการส่งฟูหยาออกไป ข้าก็กลัวว่า
มันจะไม่ง่ายเลย”
หยู่ซู่กล่าวอีกว่า“ใช่เจ้าค่ะ ดวงตาขององค์หญิงจี่อันนั้นจับ
จ้องอยู่ที่พระสนมหลี่ ข้ากลัวว่านางจะไม่สามารถเชื่อมโยงตัวเอง
กับพระสนม แต่แม่นางฟูหยาเข้ามาในพื้นที่พักแรมเป็นสิ่งที่อาจ
ซ่อนไม่ได้ ข้าสงสัยว่าองค์หญิงจะสร้างปัญหาให้เราหรือไม่เจ้าค่ะ”

“แม้ว่านางจะทำแต่ก็ไม่มีอะไรที่นางสามารถทำได้” ท่าน
ผู้หญิงหยวนกล่าวอย่างเย็นชา “องครักษ์เงาถูกทิ้งไว้ข้างหลังโดย
โมเอ๋อ นอกจากนี้ยังมีสองสามคนที่รออยู่ข้างนอก คิดเกี่ยวกับมัน
ทำให้การเดินทางที่ปลอดภัยควรจะดี ข้าเป็นกังวลมากเกี่ยวกับ
พี่สาว ข้ากลัวว่าสิ่งที่นางทำคือเพื่อประโยชน์ของข้า… ”
“ท่านผู้หญิง”หยู่ซู่อดไม่ได้ที่จะเตือนท่านผู้หญิงหยวนว่า
“พระสนมหลี่เป็นพี่สาวของท่าน แต่บุคลิกของนางนั้นแตกต่าง
นางไม่ได้เหมือนท่านเลยแม้แต่น้อย ด้วยเรื่องของคาถาที่มี
ความสำคัญเมื่อหลายปีก่อน นางอยู่อย่างโดดเดี่ยวในพระราชวัง
ตอนนี้นางก็ทำสิ่งนี้ ใครจะรู้ว่ามันเหมาะกับท่านหรือไม่ นอกจากนี้
ท่านแน่ใจหรือไม่ว่าสิ่งนี้ทำโดยพระสนมหลี่ ? ”
ท่านผู้หญิงหยวนโบกมือแล้วกล่าวอย่างช่วยไม่ได้“ไม่ว่านาง
จะอยู่ไกลแค่ไหน นางก็ยังเป็นพี่สาวของข้า เมื่อก่อนตอนที่ยังอยู่ที่
บ้าน นางจะใช้เวลากับสิ่งเหล่านั้น ผู้หญิงที่ท่านพ่อพาเข้าบ้านยุ่ง
กับนางค่อนข้างน้อย เรื่องแบบนี้ไม่ได้เกิดขึ้นในพระราชวังมานาน
หลายปีแล้ว และนางเคยทำเมื่อครั้งก่อน คราวนี้มันน่าจะเป็นของ
นาง องครักษ์เงาของเราไม่ได้บอกเราเกี่ยวกับหุ่นตัวเล็ก ๆ ด้วย
หรือ มันเหมือนกับที่นางเคยใช้มาก่อน พูดถึงองครักษ์เงาก็มียศ
ของพวกเขาด้วย ! หากคนของเราต้องการตรวจสอบกระโจมของ
เฟิงหยูเอง พวกเขาคงจะลำบากมาก ถ้าไม่ใช่เพราะนางส่งหุ่นตัว
เล็กนั้นไปให้องค์ชายรอง บางทีเราอาจจะยังงมอยู่ในความมืด”

หยู่ซู่พยักหน้า“ใช่เจ้าค่ะ องค์หญิงจี่อันนั้นมอบมันให้องค์
ชายรองเพื่อสอบสวน แทนที่จะนำไปมอบให้กับฮ่องเต้เพื่อสร้าง
ปัญหา”
“นี่คือความเข้าใจของนางและความอดทนที่นางควรมีจะมี
งานเลี้ยงใหญ่ในตอนกลางคืน จากเหตุการณ์ของซวนเฟยหยู
ฮ่องเต้ไม่ได้สนใจในการเข้าร่วมอีกต่อไป หากนางนำเรื่องนี้ขึ้นมา
ข้าคิดว่าลานล่าสัตว์ทั้งหมดจะถูกเรียกออกไป เราจะออกเดินทาง
ไปเมืองหลวงอีกครั้งในวันพรุ่งนี้ ไม่ว่าจะด้วยวิธีใด เพียงจับตาดูฝั่ง
พระสนมหลี่ ตอนนี้ข้าถูกลดระดับเป็นท่านผู้หญิง ไม่มีอะไรต้อง
เกิดขึ้นกับพี่สาว” แม้ว่านางจะพูดอย่างนี้ หลังจากที่นางพูดจบ
นางก็ถอนหายใจยาวออกไป “ฮะ พูดถึงแม้ว่าเจ้าจะจับตาดูนาง
แล้วประเด็นจะเป็นอย่างไร ? ด้วยนิสัยของนาง…ก่อนที่นางจะถูก
ค้นพบ นางจะเปิดเผยสิ่งต่าง ๆ เพียงแค่มองนางในช่วงงานเลี้ยง
ก่อนหน้านี้ นางดูเหมือนจะตื่นตระหนก ไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าขึ้น
ในที่สุดฮ่องเต้ก็กล่าวคำไม่กี่คำกับนาง และนางก็เริ่มสั่นด้วยความ
กลัว ลืมมันไปเถิด ทุกคนทำเพื่อตัวเอง ! ”
ทั้งสองพูดในขณะที่เดินออกจากป่าขณะที่พวกเขากำลังจะ
ไปถึงชายป่า จู่ ๆ หยู่ซู่ก็ดึงท่านผู้หญิงหยวนกลับมาอย่างเงียบ ๆ
และกล่าวว่า “ท่านผู้หญิง ดูนั่นเจ้าค่ะ มีคนยืนอยู่ที่ทางเข้าป่าใช่
หรือไม่เจ้าคะ ? ”

เมื่อนางกล่าวอย่างนี้ท่านผู้หญิงก็รู้สึกตกใจ ดูอย่างระมัดระวัง
มากขึ้น ใช่ เป็นคน ! ที่ทางเข้าของป่ามีคนยืนอยู่ที่นั่นและดู
เหมือนว่ามันเป็นผู้หญิง ใบหน้าของนางซีดเซียวและเสียงของนาง
สั่นเทา “นั่นอะไรน่ะ ? ”
หยู่ซู่ส่ายหน้า“ข้าก็ไม่รู้เช่นกันเจ้าค่ะ เมื่อเราเข้ามาในป่า
ท่านผู้หญิงเห็นใครหรือไม่เจ้าคะ ? ”
“ไม่มีใครเลยแต่ข้าไม่สามารถควบคุมทุกสิ่งได้ เป็นไปได้ที่
บางคนอาจเห็นข้า แต่แม้ว่าบางคนเห็นข้าออกจากงานเลี้ยง มันก็
ไม่ได้มีความหมายอะไรมาก คนแบบไหนที่จะติดตามมาที่นี่เรื่อย ๆ
? เป็นแค่ผู้หญิงคนเดียว ความกล้าหาญของนางคือ… อ่า ! ”
ทันใดนั้นนางก็กล่าวเสียงสั่น “เป็นไปได้หรือไม่ที่จะเป็น…นาง ? ”