Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ - ตอนที่793 องค์หญิงจี่อันเป็นคนที่น ำโชคร้ำย

คดีฆำตกรรมตอนนี้กลำยเป็นควำมโกลำหลแม้ว่ำจะไม่สำมำรถ
ตัดสินได้มำกนักเกี่ยวกับขุนนำงที่ถูกชิงลูกประค ำไป แต่ควำมจริง
แล้วสถำนกำรณ์ครอบครัวของเขำไม่ค่อยดีนัก เขำเป็นส่วนหนึ่งของ
ส ำนักงำนที่ไม่มีเงินทุนมำก และครอบครัวของเขำมีภรรยำเพียงคน
เดียวและบุตรชำย 1 คน ในฐำนะขุนนำงขั้นสำม เขำไม่ได้มีอนุ
แน่นอนว่ำไม่ได้เป็นเพรำะเขำซื่อสัตย์ต่อภรรยำของเขำ คนที่เข้ำใจ
สถำนกำรณ์ภำยในรู้ดีว่ำเป็นเพรำะเขำไม่สำมำรถมีอนุได้ กำรได้
แต่งงำนกับอนุในเมืองหลวงมีค่ำใช้จ่ำยค่อนข้ำงมำก ไม่ต้องพูดถึง
ค่ำอำหำร แต่ต้องมีเรือนให้ด้วยเช่นกัน และต้องมีบ่ำวรับใช้และยำย
หำกเด็กเกิดมำ พวกเขำต้องได้รับกำรดูแลเช่นกัน เขำไม่มีเงินเหลือ
แน่นอนซวนเทียนหมิงก็รู้ดีว่ำอีกฝ่ำยเสียดำยสร้อยคอ
ลูกประค ำขนำดไหนแต่เขำไม่สนใจ มันเป็นเพียงสร้อยคอลูกประค ำ
กระจอก ใครเป็นคนบอกว่ำเป็นงำนเคลือบคุณภำพสูง ? ต ำหนัก
ของเขำมีมำกมำย และแม้แต่เด็กผู้หญิงคนนั้นก็ไม่สนใจสิ่งเหล่ำนี้ ที่
แย่ที่สุดเขำจะใช้มันอีกหลำยเม็ด สิ่งส ำคัญคือกำรท ำให้แน่ใจว่ำ
ผู้หญิงของเขำจะไม่ถูกกลั่นแกล้งโดยผู้อื่น
เฟิงหยูเองยกมือกอดอกแล้วดูฉำกตรงหน้ำนำงนำงจะเหลียว
มองไปในทิศทำงของฮ่องเต้เป็นครั้งครำว และพบว่ำสีหน้ำของฮ่องเต้
นั้นดูมืดครึ้ม และเขำดูไม่มีควำมสุขมำก ดังนั้นนำงจึงส่ำยหน้ำให้
ซวนเทียนหมิงเล็กน้อยเป็นเชิงบอกใบ้ไม่ไห้ท ำอะไรเกินไป

ในที่สุดซวนเทียนหมิงก็ปฏิบัติตำมค ำแนะน ำของนำงเขำจึง
บอกขุนนำงขั้นสำมว่ำเขำจะชดใช้คืนในภำยหลัง หลังจำกนั้นไม่นำน
ส ำหรับขุนนำงจำกฝ่ำยองค์ชำยแปด พวกเขำมีข้อร้องเรียนว่ำพวก
เขำไม่อำจใช้เสียงได้ โดยธรรมชำติแล้วพวกเขำไม่กล้ำที่จะลองและ
ให้เหตุผลกับองค์ชำยเก้ำอย่ำงเปิดเผย แม้แต่กำรพยำยำมสร้ำง
ปัญหำให้กับเฟิงหยูเองก็เป็นสิ่งที่พวกเขำต้องท ำ เพรำะองค์ชำยแปด
กลับมำ คนสนับสนุนของพวกเขำกลับมำแล้ว หลังจำกที่เขำกลับมำ
เขำได้ส่งข้อควำมมำทั้งหมด กำรเดินทำงครั้งนี้จะมีกำรเคลื่อนไหว
ครั้งใหญ่อย่ำงแน่นอน และพวกเขำควรท ำทุกอย่ำงเท่ำที่ท ำได้เพื่อให้
ควำมร่วมมือ
ในปัจจุบันศพสองศพถูกวำงลงบนพื้นและเจ้ำเมืองซูจิงหยวนส่ง
คนไปตำมหำมหำบัณฑิตหลี่แล้ว ส ำหรับเสนำบดีกระทรวงรำชทัณฑ์
ใต้เท้ำหม่ำและภรรยำของเขำ พวกเขำยังคงเช็ดน ้ำตำ ในด้ำนนี้องค์
ชำยหกได้เป็นพยำนให้เฟิงหยูเอง ในขณะที่คนอื่นยึดมั่นในควำมคิด
ที่ว่ำนำงไม่ควรมีเรื่องกับเฟิงหยูเอง ตอนนี้ดูเหมือนว่ำควำมพยำยำม
เหล่ำนั้นไม่ได้ให้ผลลัพธ์ใด ๆ องค์หญิงจี่อันไม่เคยเป็นเด็กผู้หญิงที่
อ่อนแอที่มำจำกครอบครัวใหญ่ นำงเป็นคนหนึ่งที่มำจำกสนำมรบ
นำงจะสะดุดล้มด้วยกำรพูดคุยไร้สำระแบบนี้หรือไม่ ?
ในขณะที่คนไม่รู้ถึงอุบำยใหม่ที่พวกเขำใช้และพวกเขำยังคง
เจ็บปวดจำกกำรถูกตี เลือดไหลออกมำจำกมุมปำกของพวกเขำ แต่
ไม่มีหมอหลวงแม้แต่คนเดียวที่ก้ำวไปข้ำงหน้ำเพื่อตรวจสอบพวกเขำ

องค์ชำยแปดยืนอยู่ที่นั่นด้วยสีหน้ำเย็นชำแต่หลังจำกยืนอยู่พัก
หนึ่งเขำกล่ำวว่ำ “น้องสะใภ้ จริง ๆ แล้ว… พี่แปดพูดได้หรือไม่? ดู
เหมือนว่ำทุกครั้งที่น้องสะใภ้มีส่วนร่วมในงำนเลี้ยง ควำมวุ่นวำยจะ
เกิดขึ้น แม้ว่ำพี่แปดไม่ได้อยู่ในเมืองหลวงในช่วงหลำยปีที่ผ่ำนมำ แต่
ข้ำก็ได้ยินข่ำวมำบ้ำง”
เมื่อค ำเหล่ำนี้ถูกเอ่ยออกมำขุนนำงที่หมดสิ่งที่จะพูดในทันทีก็มี
ชีวิตชีวำขึ้นอีกครั้ง บำงคนถึงกับเชื่อใจและเริ่มคิดย้อนถึงทุกสิ่งที่
เกิดขึ้นนับตั้งแต่งำนเลี้ยงครั้งแรกที่เฟิงหยูเองเข้ำร่วม แม้แต่กำร
ปรำกฏตัวของเฟิงหยูเองในรำชส ำนักก็ถูกน ำขึ้นมำ กำรน ำเรื่องเก่ำ
ทั้งหมดเหล่ำนี้มำช่วยให้นำงสรุปเวลำของนำงอย่ำงละเอียดตั้งแต่
กลับมำเกิดใหม่ มันเป็นเพียงว่ำคนเหล่ำนี้นับเฉพำะคนที่เสียชีวิต
เนื่องจำกอิทธิพลของเฟิงหยูเอง ในส่วนที่เกี่ยวกับกำรที่เฟิงหยูเองน ำ
ควำมรุ่งเรืองมำสู่รำชวงศ์ต้ำชุนนั้นไม่มีกำรเอ่ยถึงสักค ำ กำรหลอม
เหล็ก ควำมช่วยเหลือในช่วงที่เกิดภัยพิบัติ และกำรจัดกำรโรคระบำด
ใหญ่นั้นถูกลืม คนเหล่ำนี้ไร้ยำงอำยจริง ๆ
เร็วมำกมีคนรีบคุกเข่ำต่อหน้ำเฟิงหยูเองและกล่ำวพร้อมน ้ำตำ
ไหลลงมำที่ใบหน้ำของเขำ “องค์หญิงจี่อัน ! ได้โปรดอย่ำเข้ำมำยุ่ง
กับเรื่องของรำชส ำนักต่อไป รำชวงศ์ต้ำชุนมีองค์ชำยและคุณชำยนับ
ไม่ถ้วนที่ท ำงำนเพื่อช่วยเหลืออำณำจักร ไม่จ ำเป็นที่ท่ำนจะต้องท ำ
อะไรเพื่อรำชวงศ์ต้ำชุน ท่ำนสำมำรถอยู่ในคฤหำสน์ของท่ำน และ
เป็นองค์หญิงผู้สูงศักดิ์ อย่ำท ำลำยรำชวงศ์ต้ำชุนอีกต่อไป ! ”

เมื่อเสียงตะโกนออกมำผู้คนที่เตรียมตัวเองคุกเข่ำลงบนพื้นแล้ว
พูดสิ่งเดียวกันในเวลำเดียวกันในขณะที่พูดพวกเขำเริ่มที่จะรู้ มีแม้แต่
คนที่เริ่มวิงวอนต่อฮ่องเต้ด้วยว่ำ “ฝ่ำบำท ผู้หญิงที่ปรำกฏตัวในรำช
ส ำนักก็ไม่ได้ปฏิบัติตำมกฎ ทุกครั้งที่องค์หญิงจี่อันปรำกฏใน
พระรำชวัง ภัยพิบัติบำงอย่ำงก็เกิดขึ้น นำงเป็นคนที่ไม่เชื่อฟัง ฝ่ำ
บำทได้โปรดให้ออกค ำสั่งไม่อนุญำตให้องค์หญิงจี่อันเข้ำสู่พระรำชวัง
อีกต่อไป ! ”
ฮ่องเต้ตกใจมำกเมื่อได้ยินเรื่องนี้คนสองคนเสียชีวิตระหว่ำงงำน
เลี้ยงในพระรำชวัง ดังนั้นพวกเขำไม่ควรรีบจัดกำรสอบสวนหรอก
หรือ ? เมื่อมีกำรสนทนำเกิดขึ้น สิ่งต่ำง ๆ ก็กลำยเป็นเรื่อง
เกี่ยวกับเฟิงหยูเอง ? และสิ่งต่ำง ๆ ก็บำนปลำยจนถึงระดับนี้ จิตใจ
ของเขำค่อนข้ำงยุ่งเหยิงและเขำคิดว่ำเขำควรหยุดดื่ม ดังนั้นเขำจึง
หยิกจำงหยวนโดยไม่รู้ตัว ท ำให้จำงหยวนหน้ำยู่จำกควำมเจ็บปวด
ซวนเทียนเฟิง,องค์ชำยหกไม่สำมำรถทนฟังได้อีกต่อไปและ
โกรธมำก เขำกล่ำวว่ำ “องค์หญิงจี่อันเป็นส่วนหนึ่งของตระกูลฮ่องเต้
เจ้ำต้องกำรที่จะแทรกแซงเรื่องของรำชวงศ์งั้นหรือ ? ”
ใครบำงคนจำกกลุ่มขององค์ชำยแปดกล่ำวทันทีด้วยเสียงอัน
ดัง“องค์ชำยเซียน ข้ำก ำลังคิด แต่เพียงเพื่อประโยชน์ของรำชวงศ์ต้ำ
ชุนเท่ำนั้น ! เรำคือขุนนำงของรำชวงศ์ต้ำชุน เป็นเรื่องธรรมดำที่เรำ
จะต้องรับผิดชอบต่อรำชวงศ์ต้ำชุนและฮ่องเต้ ชะตำกรรมของ
รำชวงศ์ต้ำชุนไม่สำมำรถอยู่ในมือของผู้หญิงได้ นี่เป็นกฎที่สืบทอด

มำจำกบรรพบุรุษของเรำ ข้ำหวังว่ำองค์ชำยเซียนจะสำมำรถเห็นได้
อย่ำงชัดเจน และข้ำหวังว่ำฝ่ำบำทจะนึกถึงรำชวงศ์ต้ำชุนและ
พลเมืองของตน ! ”
”ถูกต้อง! ฝ่ำบำทจะต้องไม่อนุญำตให้องค์หญิงจี่อันกลับเข้ำมำ
ในพระรำชวัง มิฉะนั้นภัยพิบัติจะเกิดขึ้นอีก และจะไม่มีวันสิ้นสุด ! ”
“เมืองหลวงไม่ต้องกำรร้ำนห้องโถงสมุนไพรองค์หญิง นั่นไม่ใช่
วิธีกำรสร้ำงควำมมั่งคั่ง องค์หญิงจะกลับมำเป็นเหมือนเดิมหรือไม่
และกลับไปสู่ชีวิตที่สงบสุขอีกครั้ง ! ”
“ฝ่ำบำท! ” ใต้เท้ำหม่ำและภรรยำของเขำก็หันกลับไปหำฮ่องเต้
เพื่อแสดงควำมเคำรพต่อพระองค์ว่ำ “องค์หญิงจี่อันของฝ่ำบำทเป็น
คนที่ไม่น่ำไว้วำงใจ บุตรสำวของกระหม่อมตำยอย่ำงลึกลับ มันเป็น
เพรำะนำงที่ท ำให้เรื่องนี้เกิดขึ้น ! ”
ข้อกล่ำวหำทั้งหมดที่มีต่อเฟิงหยูเองท ำให้ท้องฟ้ำปลอดโปร่ง
รำวกับว่ำมันเป็นฉำกและกำรแสดงทั้งหมดของพวกเขำค่อนข้ำงดี
เฟิงหยูเองมองคนเหล่ำนี้และพบว่ำแม้แต่ขุนนำงระดับกลำงบำง
คนก็ดูเหมือนว่ำจะติดเชื้อหรือถูกยุยงจำกคนอื่นเช่นกัน เพรำะพวก
เขำคุกเข่ำ มีหลำยคนอยู่ และเกือบครึ่งหนึ่งคุกเข่ำ มันค่อนข้ำงน่ำ
แปลกใจ
ฮ่องเต้มองคนเหล่ำนี้อย่ำงโกรธเคืองในที่สุดเขำก็สำมำรถมี
ลูกสะใภ้ที่สำมำรถท ำได้ทุกอย่ำง และเขำก็คิดว่ำจะให้ควำม

ช่วยเหลือนำงมำกขึ้น กำรช่วยองค์ชำยเก้ำก็จะเท่ำกับกำรช่วย
รำชวงศ์ต้ำชุน ! หลังจำกที่เขำคิดขึ้นครองบัลลังก์ด้วยควำม
ช่วยเหลือจำกชำยำของเขำ เขำจะพัฒนำอ ำนำจของรำชวงศ์ต้ำชุน
ยิ่งขึ้น แต่ใครจะรู้ว่ำคนแก่กะโหลดกะลำเหล่ำนี้จะมำและท ำให้เขำ
เดือดดำลในช่วงเวลำที่ส ำคัญเช่นกำรเฉลิมฉลองปีใหม่นี้ พวกเขำ
กล่ำวหำลูกสะใภ้ที่รักที่สุดของเขำว่ำนำงเป็นสัตว์ประหลำด แม้จะ
อธิบำยว่ำนำงเป็นคนที่ไม่น่ำเชื่อถือ อย่ำงที่เขำเห็นมันเป็นกลุ่มของ
คนแก่ที่ไม่เป็นมงคล ! บัดซบ เขำจะท ำให้พวกเขำพ่ำยแพ้โดย
สิ้นเชิงในวันนี้!
ฮ่องเต้เริ่มก้ำวไปรอบๆ ในขณะที่เดินไปเดินมำ เขำมองไปทั่ว
ผู้คนงงกับสิ่งที่เขำท ำ แต่จำงหยวนเป็นคนแรกที่ตอบโต้ เขำรีบสั่งให้
ทหำรองครักษ์ถอยออกไปอย่ำงรวดเร็ว
เฟิงหยูเองยังไม่เข้ำใจว่ำเกิดอะไรขึ้นและถำมซวนเทียนเก้อ
อย่ำงเงียบ ๆ ว่ำ “เกิดอะไรขึ้น ? ”
ซวนเทียนเก้อครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่ำวว่ำ“เป็นไปได้มำกว่ำ
เสด็จลุงก ำลังมองหำอำวุธที่จะใช้”
แน่นอนว่ำเมื่อค ำเหล่ำนี้ออกมำจำกปำกของนำงฮ่องเต้ก็กล่ำว
อย่ำงโกรธเคือง “จำงหยวน ! เจ้ำเป็นคนทรยศ เจ้ำมีอำวุธอะไรให้เอำ
ออกมำทั้งหมด เจ้ำต้องกำรที่จะกบฏ ? ผู้ยิ่งใหญ่คนนี้หำดำบหรือ
หอกไม่ได้ แต่ไม้คงจะใช้ได้ ใช่หรือไม่ ? ถ้ำไม่มี กิ่งไม้ก็ได้ ผู้ยิ่งใหญ่

คนนี้ต้องกำรที่จะดูว่ำพวกเขำยังกล้ำที่จะพูดอะไร ถ้ำถูกตีด้วยกิ่งไม้
หรือไม่?”
ฮ่องเต้ท ำเช่นเดียวกับที่เขำพูดมีต้นไม้มำกมำยอยู่ข้ำงทะเลสำบ
มีต้นไม้สูงและต้นไม้เตี้ย เขำยื่นมือออกมำและหักกิ่งไม้ จำกนั้นก็เริ่ม
ตรงไปยังขุนนำงที่คุกเข่ำ
ฮ่องเต้เป็นผู้ปกครองที่เคยอยู่ในสนำมรบด้วยตัวเองรำกฐำน
ของเขำในฐำนะผู้ฝึกฝนศิลปะกำรต่อสู้ไม่อ่อนแอ แม้ว่ำเขำจะมี
ปัญหำสุขภำพเล็กน้อย ทุกประเภทจำกเวลำที่เขำอยู่ในสนำมรบ และ
ปัญหำเหล่ำนั้นก ำลังมำถึงก่อนอำยุของเขำ เขำก็ยังสำมำรถโจมตี
ขุนนำงเหล่ำนี้อย่ำงเต็มที่ซึ่งพวกเขำไม่กล้ำที่จะตอบโต้ เขำโจมตี
อย่ำงรุนแรงรำวกับโจมตีศัตรู ส ำหรับเจ้ำหน้ำที่ที่โดน พวกเขำร้อง
ออกมำเสียงดัง ๆ แม้ว่ำเสื้อผ้ำที่พวกเขำสวมใส่ในช่วงฤดูหนำวจะ
หนำขึ้น กำรถูกตีก็ยังคงเจ็บปวดอยู่ พวกเขำเริ่มสงสัยว่ำสุขภำพ
ของฮ่องเต้องค์นี้แย่ลงจริงหรือ ? เมื่อเขำยังคงมีพละก ำลังมำกมำย
สิ่งนี้ไม่คล้ำยกับชำยชรำในช่วงปีที่เสื่อมถอยของเขำแต่อย่ำงไร
ในขณะที่ด้ำนนี้ควำมวุ่นวำยของเสียงร้องดังคนที่เหลือสำมำรถ
ดูต่อได้ ฮองเฮำก้ำวไปข้ำงหน้ำและหยุดเขำ แต่หลังจำกควำม
พยำยำมเพียงไม่กี่ครั้ง นำงก็ไม่สำมำรถเข้ำใกล้ได้ มีอยู่สองสำมครั้ง
ที่กิ่งไม้ซึ่งฮ่องเต้หยิบขึ้นมำเกือบจะตีใบหน้ำของนำง ดังนั้นนำงจึง
กลัวและไม่กล้ำที่จะเดินหน้ำต่อไป บรรดำองค์ชำยพำกันกอดอกยืน
อยู่ตรงนั้นรำวกับว่ำได้ดูละคร ซวนเทียนหมิงยังเสนอควำมคิดบอก

ฮ่องเต้ด้วยซ ้ำ “ตีไปที่ใบหน้ำและล ำคอ กำรตีเสื้อผ้ำจะไม่ท ำให้
เจ็บปวดมำก” ดังนั้นครั้งต่อไปฮ่องเต้โจมตีจึงมุ่งไปยังสถำนที่ที่ไม่มี
เครื่องแต่งกำยป้องกัน
ซวนเทียนโม,องค์ชำยแปดเฝ้ำดูหน้ำนิ่วคิ้วขมวด แต่เขำไม่ก้ำว
ไปข้ำงหน้ำ เขำส่ำยหน้ำเล็กน้อยกับขุนนำงที่มองมำที่เขำจำกนั้นก็
ส่งยิ้มเล็กน้อย ขุนนำงได้รับค ำสั่งลับ พวกเขำเริ่มตะโกนอีกครั้งว่ำ
“ฝ่ำบำท แม้ว่ำฝ่ำบำทจะตีพวกเรำทุกคนจนตำย เรำก็ต้องรับผิดชอบ
ต่อรำชวงศ์ต้ำชุนและผู้คนในนั้น”
“ฝ่ำบำท! องค์หญิงเป็นคนที่น ำโชคร้ำย ท่ำนจะต้องไม่อนุญำต
ให้นำงเข้ำไปยุ่งกับเรื่องของรำชส ำนัก ได้โปรดคิดเกี่ยวกับพลเมือง
ของโลก ! ”
ไม่ว่ำฮ่องเต้จะตีพวกเขำอย่ำงไรผู้คนเหล่ำนี้ก็ไม่กลัวเขำอีก
ต่อไป เมื่อพวกเขำตะโกนสิ่งที่คล้ำยกันซ ้ำ ๆ พวกเขำยังคงตะโกน
ต่อไปโดยบำงคนมีเลือดไหลออกมำจำกหน้ำผำกจำกกำรท ำเช่นนี้
ฮ่องเต้ค่อย ๆ เหนื่อยล้ำและกำรเคลื่อนไหวของเขำก็ช้ำลง ซวน
เทียนหมิงทนไม่ได้ที่จะดูอีกต่อไปแล้ว เขำก็จ้องมองไปที่ซวนเทียนฮั่ว
หลังก้ำวถอยหลังอย่ำงไร้จุดหมำยและช่วยเหลือฮ่องเต้ด้วยตัวเอง
ฮ่องเต้ยังคงต้องกำรสำปแช่งอีกเล็กน้อยอย่ำงไรก็ตำมเขำได้ยิน
ซวนเทียนฮั่วกระซิบอย่ำงเงียบ ๆ กับเขำ “เสด็จพ่อคือผู้ปกครอง
ในช่วงเวลำนี้เสด็จพ่อไม่ควรสำปแช่งขอรับ”

ถูกต้องเขำเป็นผู้ปกครอง กำรเป็นผู้ปกครองหมำยควำมว่ำเขำ
จะต้องถูกยับยั้งเล็กน้อยและไม่สำมำรถท ำตำมที่เขำพอใจได้ เขำไม่
สำมำรถท ำต่อไปในแบบของเขำ ทุกคนบอกว่ำโลกจะเป็นของเขำ
หลังจำกเขำกลำยเป็นฮ่องเต้ และเขำสำมำรถท ำทุกอย่ำงที่เขำ
ต้องกำร แต่หลังจำกที่เขำขึ้นครองบัลลังก์ ในที่สุดเขำก็พบว่ำมัน
ตรงกันข้ำม หลังจำกกลำยเป็นฮ่องเต้ มีหลำยสิ่งหลำยอย่ำงที่ไม่
ขึ้นกับเขำ แม้แต่กำรรับประทำนอำหำรและกำรนอนหลับก็มีคนคอย
จับตำดูเขำอยู่ แม้แต่อำหำรที่เขำชอบมำกที่สุดเขำก็กินได้เพียงไม่กี่
ค ำเท่ำนั้น ถ้ำเขำกินอีก บ่ำวรับใช้จะน ำจำนนั้นไป แม้กระทั่งเรื่องนำง
สนม ในต ำหนักในก็มีข้อจ ำกัด เขำไม่สำมำรถไปบ่อยหรือนำนเกินไป
รำวกับว่ำเขำเป็นคนที่มีภำรกิจ
เขำถูกผูกมัดโดยกฎและข้อบังคับเหล่ำนี้มำนำนหลำยทศวรรษ
จนถึงปีล่ำสุดเขำแก่แล้วและบุตรชำยของเขำก็โตขึ้น อำรมณ์ของ
เขำก็แย่ลงเช่นกัน เขำเป็นเหมือนเด็กเล็กที่โต้เถียงกับกฎระเบียบ
และเขำไม่ต้องกำรที่จะท ำตำมกฎระเบียบเหล่ำนี้อีกต่อไป เขำ
ต้องกำรที่จะมีชีวิตเหมือนคนปกติ แต่ในเวลำนี้เมื่อบุตรชำยคนที่เจ็ด
ของเขำบอก ในที่สุดเขำก็จ ำได้ว่ำเขำยังคงเป็นฮ่องเต้ มีบำงสิ่งที่เขำ
ต้องท ำแม้ว่ำเขำจะไม่ต้องกำร…