Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ - ตอนที่859 ท ำไมเจ้ำถึงมำ ?

ฮันกังน ำทหำรกว่ำ1,000 นำยเข้ำมำในเมืองโดยใช้เวลำชั่ว
ข้ำมคืน ข่ำวนี้ถึงหูของท่ำนฮูหยินผู้เฒ่ำในคฤหำสน์อย่ำงรวดเร็ว ฮู
หยินผู้เฒ่ำไม่โง่ แต่น่ำเสียดำยที่นำงแก่แล้ว แม้ว่ำนำงจะชัดเจน
เกี่ยวกับสถำนกำรณ์ นำงก็ไม่สำมำรถตัดสินใจใด ๆ นำงท ำได้แค่
ถอนหำยใจ “มันจะกลำยเป็นเรื่องวุ่นวำย มันจะกลำยเป็นเรื่องวุ่นวำย
! ข้ำบอกปิงเอ๋อมำนำนแล้วว่ำมณฑลนี้ไม่ได้เป็นของตระกูลเต็ง แต่
ไม่มีใครฟังข้ำ ตอนนี้กำรลงโทษได้มำถึงแล้ว กรรมตำมทันแล้ว !”
ด้ำนในของคฤหำสน์ของผู้พิทักษ์ประจ ำมณฑลนั้นวุ่นวำยและ
ในเมืองหยูโจว สำยลับที่เฟิงหยูเองวำงไว้นอกเมืองได้มำรำยงำน
เกี่ยวกับทหำร 1,000 นำยที่เคลื่อนไหว
หลังจำกเฟิงหยูเองได้ยินสิ่งนี้นำงลุกขึ้นยืนอย่ำงรวดเร็ว และทิ้ง
องครักษ์เงำ 3 คนเพื่อปกป้องคนที่อยู่ข้ำงหลัง จำกนั้นนำงก็สั่งให้หลี่
จู้รวบรวมกองทหำรก่อนน ำวังซวนและหวงซวนไปยังที่ท ำกำรของ
ทำงกำร เฉียนเฟิงโจวก็ได้รับรำยงำนและก ำลังรออย่ำงใจจดใจจ่อที่
ทำงเข้ำของคฤหำสน์ เมื่อเห็นว่ำเฟิงหยูเองมำถึง เขำก็ก้ำวไป
ข้ำงหน้ำอย่ำงรวดเร็วเพื่อรอค ำสั่ง เฟิงหยูเองกล่ำว “ปกติเจ้ำหน้ำที่
ควรอยู่ในเมืองเพื่อปลอบโยนผู้คน รวบรวมทหำรปกป้องเมือง และให้
พวกเขำติดตำมองค์หญิงเพื่อเผชิญหน้ำกับศัตรู ! ”
เมื่อนำงพูดสิ่งนี้ประตูเมืองหยูโจวก็ถูกท ำลำยโดยทหำรศัตรู
ภำยใต้กำรน ำของฮันกัง พวกเขำพุ่งเข้ำเมืองอย่ำงหยิ่งยโส หำกพวก

เขำท ำตำมปกติของพวกเขำ พวกเขำจะเริ่มทุบสิ่งต่ำง ๆ และท ำร้ำย
ผู้คนเมื่อเข้ำมำในเมือง แต่เนื่องจำกเป็นตอนกลำงคืนจึงไม่มีคนอยู่
ข้ำงนอก แม้ว่ำพวกเขำต้องกำรที่จะตีผู้คนก็ไม่มีผู้คนให้ตี และไม่มี
ใครให้ต่อย ฮันกังก็สั่งให้ทุกคน “รักษำควำมแข็งแกร่งของพวกเจ้ำ
เพื่อต่อสู้กับองค์หญิงจี่อันอย่ำงเต็มประสิทธิภำพ”
ในที่สุดทั้งสองฝ่ำยได้พบกันที่ถนนของเมืองหยูโจว
เมื่อเทียบกับทหำรนับพันคนของตระกูลเต็งคนไม่กี่คนของเฟิง
หยูเองดูน่ำสงสำรมำก แม้ว่ำจะมีกองก ำลังเสริมทหำร 500 นำย
ของหยูโจว แต่ก็ยังไม่เพียงพอ ในทันใดที่ฮันกังเห็นกองก ำลังของเฟิง
หยูเอง เขำอดไม่ได้ที่จะหัวเรำะออกมำ เมื่อชี้นิ้วไปที่ด้ำนข้ำงของเฟิง
หยูเองแล้วหัวเรำะ “องค์หญิงจี่อัน ท่ำนเตรียมทหำรให้มำเผชิญหน้ำ
กับข้ำจริง ๆ งั้นหรือ ? ฮ่ำๆๆๆ ! ท่ำนเป็นแค่เด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ที่ไม่รู้
อะไรเกี่ยวกับโลกใบนี้ แค่คนกลุ่มเล็ก ๆ ของท่ำนยังไม่พอที่จะเติมรอย
แตกระหว่ำงฟันของเรำ เด็กผู้หญิงที่ไม่มีประสบกำรณ์ปำกก็ยังไม่สิ้น
กลิ่นน ้ำนม รีบกลับไปที่เมืองหลวงเร็ว อย่ำเป็นยืนอุจำดตำที่นี่ให้เสีย
หน้ำ ! ”
ค ำพูดที่หยำบคำยเหล่ำนี้ถูกกล่ำวโดยไม่มีกำรกลั่นกรองใดๆ
เนื่องจำกสิ่งที่กล่ำวมำนั้นน่ำเกลียดมำก อย่ำงไรก็ตำมเฟิงหยูเองไม่
โกรธเพรำะนำงรู้ว่ำฝ่ำยตรงข้ำมพูดสิ่งนี้ เขำจะต้องจ่ำยค่ำตอบแทน
นอกจำกนี้ค่ำตอบแทนนี้จะไม่ผ่อนปรน มันจะต้องจ่ำยทันที

พอหลังจำกที่ฮันกังหยุดพูดทันใดนั้นเลือดก็ปรำกฏออกมำจำก
ปำกที่ยังไม่ได้ปิด ฟันถูกอำวุธลับเลำะออกมำ และฟันทั้งหมดก็ร่วง
เข้ำไปในล ำคอของเขำพร้อมกับเลือด มันถูกกลืนลงท้องของเขำ
ส ำหรับคนที่ท ำหน้ำที่ก็ไม่มีใครอื่นนอกจำกบำนซูที่เกลียดกำรได้ยิน
คนอื่นที่พูดถึงเจ้ำนำยของเขำไม่ดี
ฮันกังถูกกระแทกอย่ำงกะทันหันแต่เขำไม่รู้ว่ำมันเป็นใคร เมื่อ
ฟันของเขำถูกเลำะออกมำ เขำทั้งเจ็บปวดและคลื่นไส้ มีแม้กระทั่งฟัน
หนึ่งซี่ติดอยู่ในล ำคอของเขำท ำให้เขำไอ
เฟิงหยูเองหัวเรำะคิกคักอย่ำงมีควำมสุข“ข้ำขอโทษจริง ๆ
ผู้ใต้บังคับบัญชำของข้ำไม่ชอบเห็นจ้ำนำยถูกรังแก ครำวนี้เจ้ำอำจ
ถือว่ำโชคดีที่เสียแค่ฟันของเจ้ำไปเท่ำนั้น โดยปกติกำรพูดแบบนี้
พวกเขำจะพุ่งไปสังหำรคนผู้นั้น แต่เจ้ำก็เห็นมันเช่นกัน เมื่อพูดถึง
กำรต่อสู้ แม้ว่ำเรำจะมีคนไม่กี่คน แต่ชัยชนะไม่ได้ถูกก ำหนดโดย
จ ำนวนคน กองก ำลังที่แข็งแกร่งจะไม่แพ้กองทัพที่ไม่มีประสิทธิภำพ
ตระกูลเต็งของเจ้ำเตรียมโลงศพแล้วหรือยัง ? หำกเจ้ำยังไม่มี เรำ
สำมำรถโยนพวกเจ้ำทุกคนเข้ำสู่หลุมศพเมื่อถึงเวลำต้องท ำควำม
สะอำดสนำมรบ”
นำงพูดด้วยรอยยิ้มอย่ำงไรก็ตำมทุกค ำพูดที่นำงพูดนั้นน่ำตกใจ
หน้ำผำกของทหำรเริ่มมีเหงื่อออกเมื่อได้ยินเรื่องนี้ เมื่อมองฮันกังที่
ฟันหำยไปในพริบตำ พวกเขำก็รู้สึกว่ำพวกเขำวู่วำมเกินไปที่ตรงดิ่ง

มำที่หยูโจว ควำมรู้สึกสยองขวัญที่ไม่กลับมำเริ่มเติมเต็มจิตใจของ
พวกเขำ และหลำย ๆ คนต้องกำรที่จะล่ำถอย
ฮันกังท ำฟันของเขำหำยแต่สิ่งนี้ไม่เป็นอันตรำยต่อชีวิต เขำฟัง
ดูเหมือนหญิงชรำเมื่อเขำพูด ไม่ว่ำคนหนึ่งคนใดฟัง มันค่อนข้ำง
แปลก เขำชี้ไปที่เฟิงหยูเองแล้วตะโกน “เด็กหญิงตัวน้อยผู้หยิ่งผยอง
วันนี้ข้ำจะท ำให้หัวของเจ้ำกลิ้งลงพื้น และปล่อยให้คนของเจ้ำเก็บศพ
ของเจ้ำ ! ”
เขำพ่นค ำพูดที่น่ำกลัวเหล่ำนี้ออกมำแต่มันก็ไม่ได้ท ำให้เฟิงหยู
เองตกใจ แต่มันท ำให้เฟิงหยูเองกล่ำวว่ำ “เจ้ำจะให้หัวของข้ำกลิ้งลง
พื้น เช่นนั้นเจ้ำจะต้องถำมองค์ชำยเก้ำ ว่ำที่สำมีของข้ำว่ำพระองค์
เต็มใจหรือไม่ ! ”
ฮันกังโกรธและจิตใจของเขำก็ร้อนรนเขำจะจัดกำรเรื่องบำง
อย่ำงเช่นองค์ชำยเก้ำได้อย่ำงไร เขำไม่ได้สังเกตเห็นควำมกลัว
เล็กน้อยในกองทหำรของเขำ เขำยังคงตะโกนต่อไปว่ำ “พำม้ำมำ !
ไปต่อสู้กับปู่คนนี้จนตำยไปข้ำงหนึ่ง ! ”
หลังจำกเสียงตะโกนของฮันกังทั้งสองฝ่ำยก็ยืนขึ้น หลี่จู้ได้น ำ
ทัพของเขำไปข้ำงหน้ำไม่กี่ก้ำว แม้กระนั้นในเวลำนี้ควำมสับสน
วุ่นวำยก็เกิดขึ้นในหมู่กองก ำลังส่วนบุคคลของตระกูลเต็ง ทหำรคน
หนึ่งรีบไปข้ำงหน้ำอย่ำงรวดเร็วและรำยงำนต่อฮันกัง “แม่ทัพฮัน แย่
แล้ว พวกเรำถูกล้อมขอรับ ! ”

ฮันกังตกตะลึง“เจ้ำหมำยถึงอะไรที่ล้อมเรำ ? ฝ่ำยตรงข้ำมมี
เพียงไม่กี่ร้อยนำย พวกเขำจะล้อมเรำได้อย่ำงไร ? ”
“ไม่นั่นไม่ใช่อย่ำงนั้นขอรับ ! ” ทหำรรำยงำนว่ำ “ไม่ใช่แค่ไม่กี่
ร้อยนำยเท่ำนั้น มีทหำรนับหมื่น ! พวกเขำได้ล้อมเมืองหยูโจวแล้ว
หัวหน้ำของพวกเขำเข้ำเมืองแล้ว และมุ่งหน้ำมำในทิศทำงนี้ ! ”
“นับหมื่น”ฮันกังได้ยินเรื่องนี้แล้วสับสน เขำไม่ได้ใช้ก ำลังทหำร
สองสำมร้อยคนอย่ำงจริงจัง และเขำสำมำรถต่อสู้กับคนสองสำมพัน
คนได้ แต่ทหำรนับหมื่นสร้ำงช่องว่ำงที่ใหญ่เกินไป ! รำยงำนของ
ตระกูลเต็งไม่เคยกล่ำวว่ำองค์หญิงจี่อันยังคงมีคนสนับสนุนอยู่ เขำไม่
เคยได้ยินมำเลยว่ำมีทหำรหลำยหมื่นนำยมำด้วย สิ่งที่ควรท ำ “เจ้ำ
แน่ใจหรือ ? ” เขำถำมคนนั้นว่ำ “ทหำรนับหมื่นนำย พวกเขำมำ
ภำยใต้ธงของใคร ทหำรเหล่ำนี้มำจำกไหน ลักษณะของธงเป็นอย่ำงไร
? ”
คนนั้นเกำหัว“ดูเหมือนว่ำจะมีตัวอักษรว่ำลมเขียนไว้ที่ธง ! ข้ำ
ไม่รู้ว่ำคนเหล่ำนั้นมำจำกไหน แต่พวกเขำไม่ได้ช่วยเรำอย่ำงแน่นอน
เพรำะพวกเขำฆ่ำสหำยที่เหลือไว้เฝ้ำประตูขอรับ ! ”
”หืม! ” ฮันกังสูดหำยใจเข้ำ และในที่สุดก็ตระหนักว่ำ
สถำนกำรณ์ไม่ดี แต่กำรล่ำถอยในเวลำนี้ก็สำยเกินไป เมื่อเห็นว่ำห
ยูโจวถูกล้อมรอบอย่ำงสมบูรณ์ ทุกคนถูกบีบลงบนถนนสำยนี้ ธงที่
อ่ำนค ำว่ำ “เฟิง” นั้นสังเกตได้ชัดเจนในตอนกลำงคืน และรูปร่ำงของ

มันท ำให้เขำเจ็บปวดมำกกว่ำปำกของเขำ แต่ฮันกังยังไม่เข้ำใจ
ตัวอักษร “ลม” หมำยถึงอะไร ?
ในเวลำนี้เฟิงหยูเองก็สังเกตเห็นทหำรที่เข้ำมำในเมืองหยูโจว
ทันทีธงที่มีตัวอักษรที่เขียนว่ำ “ลม” ก็ได้เข้ำมำเช่นกัน อย่ำงไรก็ตำม
ควำมคิดของนำงเปลี่ยนไป แม้ว่ำนำงจะรู้สึกว่ำมันเป็นไปไม่ได้ แต่ใน
หมู่ผู้คนในรำชวงศ์ต้ำชุนที่สำมำรถน ำทัพได้เพียงคนเดียวเท่ำนั้นที่
คู่ควรกับตัวอักษร “ลม” นอกจำกคนผู้นั้นก็ไม่มีใครอีกแล้ว แต่ท ำไม
คนผู้นั้นถึงมำที่หยูโจว ? และด้วยทหำร 30,000 นำย ?
ในขณะที่ทั้งสองฝ่ำยงงงวยแต่ในเวลำนี้มีคนขี่ม้ำจำกกองทัพที่
โบกสะบัดธง “ลม” ออกมำ หยุดอยู่ข้ำงหน้ำกองทัพคนนั้นอยู่ในชุด
คลุมสีเทำ และมีกลิ่นอำยที่หนำแน่นของบัณฑิต เขำไม่ได้เข้ำคู่กับ
กองทัพที่อยู่ข้ำงหลังเขำเลย แต่เมื่อเขำกล่ำว ค ำพูดก็ท ำให้ฮันกัง
รู้สึกสิ้นหวังพร้อมกับทหำรคนอื่น ๆ ในขณะที่เขำพูดว่ำ “องค์หญิงจี่
อัน ผู้พิทักษ์ประจ ำมณฑลจี่อันได้ก่อกบฏ และท ำให้เกิดควำม
โกลำหล องค์ชำยผู้นี้มำพร้อมกับทหำรเพื่อปรำบปรำมควำมวุ่นวำย
ในนำมของฮ่องเต้ ! ” หลังจำกกล่ำวอย่ำงนี้เขำก็โบกมือ และทหำร
30,000 นำยจำกภำคตะวันออกเฉียงเหนือพุ่งไปข้ำงหน้ำ ในชั่ว
พริบตำกองทัพของตระกูลเต็งก็ถูกลบทิ้งไปอย่ำงไร้ร่องรอย
ด้วยกองทัพขนำดใหญ่ที่กดไปข้ำงหน้ำมันโชคดีที่มันเกิดขึ้น
ตอนกลำงคืน มิเช่นนั้นพลเมืองของเมืองหยูโจวคงกลัวจนตำย แต่

กองทัพภำยใต้ธง “ลม” เคลื่อนไหวอย่ำงรวดเร็วและไม่ล่ำช้ำ เร็วมำก
กองก ำลังส่วนตัว 1,000 นำยถูกก ำจัดจนหมด
เลือดไหลไปตำมถนนและถนนทั้งหมดก็ย้อมเป็นสีแดงของเลือด
จะได้ยินเสียงเบำ ๆ ของทหำรที่ไม่ได้ถูกฆ่ำตำย แม้กระนั้นพวกเขำก็
ถูกฆ่ำตำยอย่ำงรวดเร็วโดยไม่มีควำมสงสำร
เจ้ำเมืองหยูโจวเฉียนเฟิงโซวเป็นเจ้ำหน้ำที่อย่ำงเป็นทำงกำร
แม้ว่ำบุตรชำยของเขำจะกลำยเป็นรองแม่ทัพ แต่เขำไม่เคยเห็นเลือด
ในสนำมรบ ในเวลำนี้เมื่อเห็นเลือดที่ไหลไปที่เท้ำของเขำและสูดดม
เลือด เขำก็อำเจียนออกมำ แต่ผู้ช่วยที่อยู่ข้ำงเขำคอยประคองเขำ
และกล่ำวอย่ำงเงียบ ๆ ว่ำ “ใต้เท้ำต้องอดทนนะขอรับ ! ท่ำนคือเจ้ำ
เมือง หำกท่ำนเป็นลมหรืออำเจียนในเวลำนี้ มันจะน่ำอำยเกินไป”
เฉียนเฟิงโจวยังเข้ำใจเหตุผลนี้ยิ่งกว่ำนั้นเขำยังจ ำคนที่น ำ
กองทัพ 30,000 นำยมำที่หยูโจว และเหงื่อที่เย็นเฉียบก็ปรำกฏขึ้น
บนหน้ำผำกของเขำ ใครจะรู้ว่ำมีลมชนิดใดพัดมำในหยูโจวที่จะดึงดูด
คนส ำคัญเหล่ำนี้
เขำน ำคนของเขำไปข้ำงหน้ำอย่ำงรวดเร็วโดยไม่ต้องกังวล
เกี่ยวกับถนนที่เต็มไปด้วยเลือด เขำเริ่มที่จะกล่ำวกับชำยหนุ่ม ใน
เวลำเดียวกันเขำก็กล่ำวว่ำ “องค์ชำยเซียน องค์ชำยเซียน องค์ชำย
เซียน ! ”
บุคคลที่มำไม่มีใครอื่นนอกจำกองค์ชำยหก,ซวนเทียนเฟิง

เขำจ้องมองที่เฉียนเฟิงโจวและท่ำทำงของเขำยังคงมีรัศมีของ
บัณฑิต เขำยกมือขึ้นเล็กน้อยและกล่ำวว่ำ “ใต้เท้ำเฉียนลุกขึ้น”
เฉียนเฟิงโจวยืนขึ้นและร่ำงกำยของเขำชุ่มไปด้วยเลือดเขำ
โซเซไปมำเล็กน้อย และดูอ่อนแอมำก
ซวนเทียนเฟิงไม่ได้สนใจเขำมำกนักเขำบังคับให้ม้ำมุ่งหน้ำไป
ทำงด้ำนของเฟิงหยูเอง พวกเขำอยู่ตรงข้ำมกัน ขณะที่ซวนเทียนเฟิง
ยิ้มสงบ “น้องสะใภ้ พี่หกไม่ได้มำช้ำเกินไปใช่หรือไม่ ? ”
เฟิงหยูเองยิ้มและตอบว่ำ “ไม่สำยเจ้ำค่ะ แต่พี่หกมำที่นี่ได้
อย่ำงไรเจ้ำคะ ? ”
ขณะที่ทั้งสองเริ่มพูดเฉียนเฟิงโจวก็รู้สึกอึดอัดใจมำกที่ยืนอยู่
ตรงนั้น เขำจึงหำทำงออกเพื่อตัวเอง เขำสั่งให้ทหำรของหยูโจวเริ่มท ำ
ควำมสะอำดสนำมรบ หลี่จู้ก็จัดกำรให้กองทหำรออกไปและกลับไปยัง
ที่ที่พวกเขำอำศัยอยู่ อย่ำงไรก็ตำมกองทัพภำคตะวันออกเฉียงเหนือ
จ ำนวน 30,000 นำยไม่ได้ด ำเนินกำรต่อไป ภำยใต้กำรน ำของรองแม่
ทัพ พวกเขำมุ่งหน้ำไปยังมณฑลจี่อัน แม้แต่วังซวนและหวงซวนก็
ติดตำมกลุ่มของหลี่จู้ ในพริบตำนอกจำกทหำรที่จัดระเบียบสนำมรบ
เหลือเฟิงหยูเองและซวนเทียนเฟิงเท่ำนั้นพร้อมกับองครักษ์เงำ
ซวนเทียนเฟิงไม่มีควำมปรำรถนำที่จะดูฉำกนองเลือดแบบนี้และ
หันกลับมำมองอย่ำงไม่รู้ตัว อย่ำงไรก็ตำมเขำไม่สำมำรถหลีกเลี่ยงได้
เฟิงหยูเองใช้ควำมคิดริเริ่มเพื่อแนะน ำว่ำพวกเขำมุ่งหน้ำไปยังที่พักที่
นำงอำศัยอยู่ชั่วครำว ซวนเทียนเฟิงก็ไม่มีข้อคัดค้ำน ทั้งสองหันหลัง

ให้ม้ำแล้วก็จำกไป ซวนเทียนเฟิงกล่ำวกับนำงว่ำ “จริง ๆ แล้วเมื่อสอง
เดือนก่อนปีใหม่ กองทัพภำคตะวันออกเฉียงเหนือได้รับค ำสั่งลับจำก
เสด็จพ่อให้กลับมำ กองทัพเคลื่อนไหวแยกกันและไม่ได้เตือนใครเลย
ในขั้นต้นพวกเขำซ่อนตัวในบริเวณรอบ ๆ เมืองหลวง แต่ก็มีควำม
กลัวว่ำจะมีกำรเคลื่อนไหวอย่ำงฉับพลันในเมืองหลวง เสด็จพ่อและ
ทำงน้องเก้ำจะไม่สำมำรถจัดกำรได้ อย่ำงไรก็ตำมข้ำกังวลเกี่ยวกับ
สถำนกำรณ์ที่นี่ ข้ำได้คุยกับเสด็จพ่อ แล้วน ำกองทัพมำที่นี่เพื่อช่วย
เจ้ำ” เมื่อเห็นว่ำสีหน้ำของเฟิงหยูเองเปลี่ยนไป เขำไม่สำมำรถทนเห็น
นำงด้วยภำระบำงอย่ำงดังนั้นเขำจึงกล่ำวเสริม “ทั้งหมดนี้ได้รับ
อนุญำตจำกเสด็จพ่อ ข้ำเคลื่อนไหวตำมค ำสั่ง หำกเจ้ำต้องกำรที่จะ
ขอบคุณเพียงแค่รอจนกว่ำเจ้ำจะกลับไปที่เมืองหลวงเพื่อขอบคุณ
เสด็จพ่อ”
เฟิงหยูเองพยักหน้ำแต่ก็ยังกล่ำวว่ำ “ไม่ว่ำอย่ำงไรก็ตำม อำเอง
จะจดจ ำควำมเมตตำของพี่หกอย่ำงแน่นอนเจ้ำค่ะ ! ”