Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ - ตอนที่911 คืนแต่งงานที่น่าจดจำอย่างแท้จริง

เมื่อทหารของกูซูรีบไปที่ค่ายทหารทางตอนใต้ของเมืองจือปิง
เฟิงหยูเองกำลังพิงซวนเทียนหมิงที่หมุนผมของนางเล่น นางหัวเราะ
จนท้องของนางเจ็บ “ดูเหมือนว่าเป็นผู้ชายที่เล่นกับผมผู้หญิงอยู่
เสมอ แต่ดูสิ เจ้าไว้ผมยาว ใครจะหยุดตัวเองจากการทำเช่นนี้ได้ ! ”
ซวนเทียนหมิงไม่เคยต่อต้านชายาผู้นี้มากวันนี้เป็นงานแต่งงาน
ของพวกเขาและพวกเขาดื่มสุราเล็กน้อย มีความคิดบางอย่างที่เริ่ม
ปรากฏในใจของเขา แต่เขาต้องการที่จะเก็บมันไว้เพราะเขามั่นใจว่า
กูซูจะโจมตีในคืนนี้ นี่คือสิ่งที่พวกเขาได้กำหนดมานานแล้ว พวกเขา
ไม่สามารถละเลยเรื่องสำคัญนี้ได้เพราะพวกเขาสนุกกับเวลาในห้อง
หอ ดังนั้นเขาจึงจับชายาของเขาแล้วกล่าวว่า “คืนนี้ข้าจะปล่อยเจ้า
ไป แต่เจ้าแต่งงานกับข้าแล้ว ไม่ช้าก็เร็วเจ้าจะไม่รอดมือข้า”
แน่นอนเฟิงหยูเองรู้ว่าคำเหล่านี้มีความหมายอย่างไรและนางไม่
สามารถหยุดใบหน้าให้เลิกแดงก ่า อย่างไรก็ตามนางใช้ความพยายาม
กับตัวเอง “เอ่อ ข้ายังอายุแค่ 15 แล้วยุคนี้ไม่เหมาะกับการเข้าหอ ร่าง
ของหญิงสาวยังไม่โตเต็มที่”
“บางคนแต่งงานตอนอายุ15 และกลายเป็นแม่ตอนอายุ 16 แล้ว
พวกนางยังไม่โตเต็มที่หรือ ? ” ซวนเทียนหมิงสับสน “เจ้าเคยพูดเรื่อง
นี้มาก่อน แต่ในโลกนี้มันไม่เป็นแบบนี้ทุกที่หรือ ? ”
เฟิงหยูเองรู้ว่านี่ไม่ใช่สิ่งที่ผู้คนในโลกโบราณจะเข้าใจแต่นางก็
เป็นผู้ใหญ่ทางด้านจิตใจและนางได้ฝึกฝนศิลปะการต่อสู้ เมื่อเทียบ

กับผู้หญิงที่บอบบางคนอื่น ๆ นางแข็งแกร่งกว่ามาก นางเข้าใจด้วย
ใจว่าหากพวกเขาทำให้การแต่งงานเป็นจริง มันจะไม่เป็นปัญหา
อย่างแท้จริง เมื่อคิดถึงเรื่องนี้นางก็ไม่รู้สึกขัดแย้งกับเรื่องนี้ต่อไป นาง
ดึงผมของซวนเทียนหมิง และมองเขาทำหน้าตาบูดบึ้งด้วยความ
เจ็บปวด จากนั้นนางก็แสดงความพึงพอใจของนาง
ซวนเทียนหมิงรู้สึกหมดหนทางมาก! “เมื่อผู้หญิงคนอื่น ๆ
แต่งงานกัน พวกเขาล้วนแต่ไร้สาระมาก ชายาของข้าช่างไม่เหมือน
ใครจริงๆ และดูดีอย่างสมบูรณ์ ข้าว่าเจ้าจำได้หรือไม่ว่าวันนี้เป็นงาน
แต่งงานของเรา? และตอนนี้เราควรจะเพลิดเพลินไปกับคืนแต่งงาน
ของเรา ? ”
“ข้าจำไม่ได้ตอนไหน! ” เฟิงหยูเองระงับอารมณ์ไม่อยู่ นางพลิก
ตัว คุกเข่าแล้วนั่งลงต่อหน้าเขากล่าวว่า “เราไม่ได้อยู่ในสถานการณ์
ที่ไม่เหมือนใคร ! ฟังนะ ฟังดูเหมือนว่ามีบางอย่างผิดปกติอยู่ข้างนอก
หรือไม่ ? ”
เมื่อนางกล่าวอย่างนี้ซวนเทียนหมิงก็รู้สึกสมหวัง เมื่อกองทัพ
โจมตีเมืองในทะเลทราย เสียงจะไม่เดินทางไกลเท่าในภาคกลาง
อย่างไรก็ตามเสียงตะโกนและการต่อสู้ได้มาถึงเมืองจือปิงแล้ว ดวงตา
ของเขาเป็นประกายขึ้นมา “ทหารจากกูซูมาแล้ว ! ”
“น่าเสียดายที่พวกเขาไม่สามารถเข้าไปใกล้กำแพงได้”เฟิงหยู
เองยืนยิ้มพร้อมกับค่อย ๆ สวมรองเท้า

“ไม่ใช่แค่กำแพงแต่แม้แต่ค่ายทหารก็เป็นไปไม่ได้ที่จะเข้าใกล้ !
” ขณะที่ซวนเทียนหมิงกล่าว เขาดูชุดแต่งงานสีแดงสดที่นางยังไม่ได้
ถอด จากนั้นเขามองดูเสื้อคลุมสีแดงของเขาเองและอดไม่ได้ที่จะถาม
ขึ้นมาว่า “อะไรนะ ? พวกเราจะไปต่อสู้ในสนามรบแบบนี้หรือ ? ”
“มันไม่ดีหรือ? ” เฟิงหยูเองยิ้มอย่างมีไหวพริบ “คืนนี้เป็นคืน
แต่งงานของเรา ทหารของกูซูไม่สนใจและเลือกเวลาแบบนี้เพื่อสร้าง
ปัญหา บางทีพวกเขาอาจลืมว่าวันนี้วันอะไร จากนั้นเราจะเตือนพวก
เขา ขณะที่เราอยู่ที่นี่ เราจะสอนพวกเขาถึงวิธีการเป็นคนที่
เหมาะสม”
ซวนเทียนหมิงพยักหน้า“อ้าว องค์ชายผู้นี้รู้สึกว่าเราสองคนใส่
ชุดสีแดงค่อนข้างดี มันจะเป็นการดีกว่าถ้าให้ทหารของกูซูสัมผัสกับ
ค ่าคืนที่ยากจะลืมเลือน ! ”
หลังจากที่เขากล่าวจบทั้งสองก็ยิ้มให้กันพวกเขาเข้าใจ
ความหมายของ “ค ่าคืนที่ยากจะลืมเลือน” ด้วยเลือดของคนของกูซู
ที่ไหลเหมือนแม่น ้า มันจะยังเป็นสีแดงหรือไม่ ?
ในความเป็นจริงสิ่งที่ซวนเทียนหมิงกล่าวนั้นไม่ใช่การพูดเกิน
จริงแม้แต่น้อย กูซูได้ส่งทหารมาแล้ว 300,000 นายเพื่อโจมตีเมือง
ไม่ต้องพูดถึงประตูทางใต้ของเมือง แต่พวกเขาก็ไม่สามารถเข้าใกล้
ค่ายทหารได้ ด้วยเสียงที่ดังกึกก้องจากการระเบิด ในพริบตา ทหาร
ของกูซูก็ระเบิดขึ้นและกลายเป็นแม่น ้าแห่งเลือดและเนื้อ

บีซู่กลับมาอีกครั้งและดูฉากที่เกิดขึ้นตรงหน้าเขาอดไม่ได้ที่จะ
รู้สึกว่าหลังของเขาเปียกโชกไปด้วยเหงื่อเย็น “เกิดอะไรขึ้น ? ” เขา
ถามรองแม่ทัพของเขาว่า “แม่ทัพของราชวงศ์ต้าชุนยังไม่ออกมา
ทำไมสายฟ้าสวรรค์เริ่มระเบิด ? ”
รองแม่ทัพยังงุนงงด้วยการกล่าวว่า“ใช่ขอรับ ! ในอดีตสายฟ้า
สวรรค์ถูกผู้คนของราชวงศ์ต้าชุนปามา ทำไมเวลานี้โดยที่ไม่มีใคร
ปรากฏตัว พวกมันเริ่มระเบิด ? เป็นไปได้หรือไม่ว่า… การระเบิด
เกิดขึ้นจากพื้นดิน ? ”
การคาดเดาของพวกเขาถูกต้องก่อนที่งานแต่งงานของซวน
เทียนหมิงจะเริ่มขึ้น เขาได้เตรียมการไว้อย่างดี ซีเฟิงได้ฝังระเบิดไว้
ห่างจากค่ายทหารไปทางทิศใต้ 5 ลี้ใต้พื้นทราย ไม่จำเป็นสำหรับ
ราชวงศ์ต้าชุนที่จะส่งทหารออกไป ตราบใดที่ผู้คนของกูซูกล้าที่จะเข้า
ใกล้เหมือง มันจะระเบิดทันทีโดยส่งพวกเขาไปสวรรค์โดยไม่ลังเล
แต่บีซู่ไม่เข้าใจ! ทหารของกูซูก็ไม่เข้าใจเช่นกัน ! ทหารไม่
สามารถจินตนาการได้ว่ามีระเบิดถูกฝังอยู่ใต้ดิน เมื่อพวกเขาเห็นมัน
สิ่งนั้นเป็นสายฟ้าสวรรค์ เมื่อพวกเขาพูดคุยกัน มันเป็นสายฟ้า
สวรรค์ที่พุ่งมาจากเบื้องบน ! ส่วนกูซูตอนนี้ พวกเขาถูกฟ้าผ่า ! มัน
เป็นเช่นนั้นที่ไม่จำเป็นสำหรับคนของราชวงศ์ต้าชุนที่จะปรากฏตัว
ตราบใดที่ผู้คนของกูซูเข้าหาเมืองจือปิง สายฟ้าก็จะโจมตีทันทีและ
เปลี่ยนพวกเขาให้กลายเป็นกองเลือด

กองทัพของกูซูกลัวและไม่กล้าที่จะบุกโจมตีอีกต่อไปสำหรับบีซู่
เขารู้สึกไม่สมเหตุผล เขาตะโกนและกรีดร้องจากกองทัพ เพื่อให้พวก
เขาพุ่งไปข้างหน้าต่อไป ไม่เช่นนั้นพวกเขาจะถูกพาไปขึ้นศาลทหาร
ทหารที่ยืนอยู่ด้านหน้าเป็นคนที่โชคร้ายที่สุดพวกเขาไม่
สามารถพุ่งไปข้างหน้าหรืออยู่ต่อได้ แต่บีซู่ดึงคันธนูออกมาและเริ่มยิง
ธนูโดยเล็งไปที่ด้านหลังหัวทหารเหล่านั้น หลังจากที่หลายคนล้มลง
ทหารก็ไม่แยแส พวกเขาจะตายหากพวกเขาก้าวไปข้างหน้า และ
พวกเขาก็จะตายหากพวกเขาถอยกลับ มันจะเป็นการดีกว่าถ้าจะ
เดินหน้าให้มากขึ้นและถูกฟ้าผ่า พวกเขายังสามารถสัมผัสกับพลัง
ของสายฟ้าสวรรค์นี้ ดังนั้นอีกกลุ่มหนึ่งวิ่งออกไปข้างหน้า และส่งผล
ให้เกิดการระเบิดขึ้นที่คร่าชีวิตของพวกเขา
ทุ่นระเบิดค่อยๆ กลายเป็นส่วนผสมของทรายและเลือด ภายใต้
แสงจันทร์ ราวกับว่ามันคล้ายกับชุดแต่งงานสีแดงที่ซวนเทียนหมิง
และเฟิงหยูเองสวม มันเตือนพวกเขาว่าวันนี้เป็นงานแต่งงานขององค์
ชายเก้าของราชวงศ์ต้าชุนและองค์หญิงจี่อัน เมื่อพวกเขาพุ่งเข้าหา
เช่นนี้ แม้แต่สวรรค์ก็ไม่สามารถรับได้ เพราะสายฟ้าสวรรค์ถูกใช้เพื่อ
ลงโทษพวกเขา !
มีคนรวมรวมความกล้าหาญบางอย่างและเสนอแนะต่อบีซู่“แม่
ทัพ วันนี้ไม่เหมาะสำหรับการโจมตี แม้แต่สวรรค์ก็ยังไม่เห็นด้วยขอรับ
! ”

เมื่อหัวข้อนี้ถูกกล่าวทหารคนอื่น ๆ อีกนับไม่ถ้วนก็เห็นด้วย
ทันที ไม่ใช่ว่าพวกเขากลัวการต่อสู้ แต่ด้วยการต่อสู้แบบนี้ที่ไม่
สมดุล พวกเขาจะต่อสู้อย่างไร ในอดีตไม่ว่าในกรณีใด พวกเขาจะ
สามารถเผชิญหน้ากับกองทัพทั้งสองได้ ตอนนี้ไม่สามารถพบ
กองทัพของราชวงศ์ต้าชุนได้ แต่สายฟ้สวรรค์ก็โจมตีพวกเขา
โดยตรง ในไม่ช้ากองทัพ 300,000 นายจะแหลกเป็นชิ้น ๆ พวกเขา
ไม่ได้อยู่ในระดับเดียวกัน
ทหารของกูซูไม่มีกำลังใจในการต่อสู้ต่อไปแม้ว่าบีซู่จะรู้สึกหมด
กำลังใจ แต่ความเป็นจริงของสถานการณ์นั้นถูกวางไว้ตรงหน้าเขา
แล้วถ้าเขารู้สึกไม่ดีล่ะ ? แม้แต่รองแม่ทัพที่อยู่ข้างเขาก็แนะนำเขาว่า
“แม่ทัพ เราไม่สามารถสู้ต่อไปได้ หากเรายังสู้รบต่อไป เราจะต้องให้
คำอธิบายแก่ทุกคนเหล่านี้ ! ”
บีซู่กัดฟันพูดออกมาว่า“เป็นไปได้หรือไม่ที่สายฟ้าแห่งสวรรค์
ของราชวงศ์ต้าชุนจะไม่มีวันหมด ทหาร 300,000 นายไม่สามารถทำ
ให้สายฟ้าสวรรค์ของพวกเขาหมดลงได้หรือ”
“ถึงแม้ว่ามันจะหมดไปแล้วมีอะไรเกิดขึ้นขอรับ ? พวกเขา
สามารถสร้างสายฟ้าสวรรค์ อย่างไรก็ตามเมื่อ 300,000 นายของเรา
ตาย พวกมันจะหมดไปจริง ๆ หรือ ! แม่ทัพไปพักผ่อนกันเถิดขอรับ !
ถ้าเราไม่ถอย ทหารของราชวงศ์ต้าชุนจะโจมตี และทุกคนจะตาย
หมดขอรับ ! ”

บีซู่เข้าใจเหตุผลนี้เช่นกันเมื่อมองไปที่กองทหารของเขา พวก
เขาก็ถูกทำลายโดยราชวงศ์ต้าชุนอย่างแท้จริง แม้ว่าพวกเขาจะต่อสู้
แต่ก็ไม่สามารถได้รับผลลัพธ์ที่ดี ดังนั้นเขาจึงกัดฟันและกล่าวเสียง
ดัง “ถอยทัพ ! ”
อย่างไรก็ตามมันก็สายเกินไป เมื่อได้รับคำสั่งให้ถอย แต่ก่อนที่
ทหารจะหันหลังวิ่งหนี มีเสียงตะโกนมาจากค่ายทหารของราชวงศ์ต้า
ชุน ดูเหมือนว่ามีคนกำลังตะโกนว่า “ทหารของกูซู ! พวกเจ้าจะหนี
ไปไหน ! ” ผู้คนมองอย่างงุนงง แต่สิ่งที่พวกเขาเห็นคือทหารนับไม่
ถ้วนพุ่งออกจากค่ายทหารมุ่งตรงมาในทิศทางของพวกเขา
บีซู่กลัวเขารีบสั่งให้รถม้าเริ่มถอยหนีอย่างสิ้นหวัง ข้างหลังเขา
เสียงระเบิดดังขึ้น เสียงของทหารกรีดร้องด้วยความสิ้นหวังดังก้องใน
อากาศ เขาไม่กล้าแม้แต่จะมองย้อนกลับไป เขาทำได้เพียงรีบเร่งรถ
ม้าหนีไปโดยกลัวว่าสายฟ้าสวรรค์อาจทำให้เขาล้มลง
ในที่สุดประตูของเมืองหยูปิงก็อยู่ต่อหน้าเขาในที่สุดบีซู่ก็ถอน
หายใจด้วยความโล่งอก นอกจากนี้เขายังเรียกความกล้าหาญให้หัน
หลังกลับและดู ที่นั่นเขาพบว่าทหารของราชวงศ์ต้าชุนไม่ก้าวหน้า
ต่อไป พวกเขาหยุดห่างจากเมืองหยูปิงไม่ไกล มันเป็นเพียงว่ามี
ดวงตาจำนวนมากที่มองไปในทิศทางของเขา ท่าทางของพวกเขาทำ
ให้เขาขนลุกซู่
”ท่านแม่ทัพ! ” รองแม่ทัพรีบบอกเขา “เข้าเมืองเร็วขอรับ ! ไม่
ว่าทหารของราชวงศ์ต้าชุนจะหยุดหรือไม่ก็ไม่ได้สร้างความแตกต่าง

สายฟ้าสวรรค์และอาวุธแปลก ๆ ของพวกเขาสามารถโจมตีได้ไกล
กว่าคันธนูและลูกธนู เราจะต้องไม่ประมาทขอรับ ! ”
บีซู่พยักหน้าและไม่อยู่ต่อเขามุ่งตรงไปยังเมืองหยูปิง แม้
หลังจากที่กองทัพทั้งหมดของกูซูเข้ามาในเมือง พวกเขาก็ไม่เห็น
ทหารของราชวงศ์ต้าชุนเคลื่อนไหวแม้แต่น้อย บีซู่สับสนและครุ่นคิด
อยู่พักหนึ่งก่อนจะปีนกำแพง ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นเขาต้องขึ้นไปดู เขา
อาจไม่สามารถอยู่ด้านล่างและคาดเดาต่อไปได้ ยิ่งกว่านั้นหลังจาก
การต่อสู้เหล่านี้ ภาพลักษณ์ของเขาในสายตาของทหารได้ลดลง
เพียงแค่เล็กน้อย ในเวลานี้ถ้าเขานั่งเฉย ๆ โดยหดหัวเหมือนเต่า
แม้ว่าทหารของราชวงศ์ต้าชุนจะไม่ได้ฆ่าเขา ทหารของเขาก็จะ
ประท้วง
บีซู่อ้าปากหอบหายใจในขณะที่ปีนขึ้นไปบนกำแพงใจหนึ่งก็กลัว
อีกอย่างเขาก็เหนื่อย เมื่อเขามองออกมาจากบนกำแพง เขาเกือบจะ
ร่วงลงไป !
ซวนเทียนหมิงและเฟิงหยูเองมาถึงแล้วทั้งสองสวมชุดแต่งงานสี
แดงสด ราวกับว่าพวกเขายังคงอยู่ในพิธี พวกเขาก็รีบมาที่สนามรบ
เสื้อผ้าที่มีสีสันของพวกเขาทำให้บีซู่เริ่มเสียใจ !
“ท่านแม่ทัพระวังด้วยขอรับ” รองแม่ทัพเตือนเขาจากด้านข้าง
ในเวลาเดียวกันเขายังคงให้ความสนใจกับการเคลื่อนไหวของทหาร
ของราชวงศ์ต้าชุน โดยคาดว่าจะเกิดอะไรขึ้น พวกเขาจะไม่มีการ
เตรียมการใด ๆ เมื่อพวกเขาตาย แต่รองแม่ทัพผู้นี้ในฐานะที่เป็นคน

จากกูซูก็ไม่มีทางเลือก นอกจากต้องชื่นชมองค์ชายเก้าของ
ราชวงศ์ต้าชุนและองค์หญิงจี่อัน เป็นที่ทราบกันดีว่าเมื่อเขาและบีซู่
ได้ก้าวเข้าสู่สนามรบ พวกเขาจะอยู่ในใจกลางของการต่อสู้ การอยู่
ตรงกลางหมายความว่าไม่ว่าจะพบศัตรูในสนามรบหรือไม่ พวกเขาจะ
ไม่ใช่คนแรกที่ถูกโจมตี พวกเขามีทหารเป็นเกราะป้องกันมากมาย
และมีลูกธนูหยุดมากมาย ไม่ว่าจะก้าวไปข้างหน้าหรือถอยไปตั้งหลัก
พวกเขาเป็นคนที่มีความยืดหยุ่นมากที่สุด แต่องค์ชายเก้าของ
ราชวงศ์ต้าชุนและองค์หญิงจี่อันยืนอยู่ตรงหน้ากองทัพ ด้วยรัศมีอัน
สูงส่งของพวกเขา พวกเขาเผชิญหน้ากับศัตรูและความเลื่อมใสใน
ความกล้าหาญ
“ชายาตัวน้อย! ” บีซู่กัดฟันอย่างดุเดือดและกล่าวว่า “แทนที่จะ
ใช้เวลาในคืนแรกกับสามีของเจ้าในห้องหอ เจ้าออกมาทำอะไรให้แม่
ทัพโกรธแค้น ? เป็นไปได้หรือไม่ที่เจ้าไม่ต้องการเห็นสามีของเจ้าใน
คืนวันแต่งงานของเจ้า และกำลังคิดถึงแม่ทัพคนนี้แทน” เขาหัวเราะ
อย่างชั่วร้ายด้วยวาจาหยาบคาย
อย่างไรก็ตามเขาได้ยินเสียงหญิงสาวในชุดสีแดงในอากาศนาง
จับสิ่งแปลกประหลาดนั้นไว้ที่ปากของนางอีกครั้ง เสียงดังมาจากข้าง
ในสิ่งนั้นและมันดังมากจนทุกคนได้ยินได้ นางกล่าวว่า “แม้ว่าเจ้า
กำลังยืนอยู่บนกำแพง ดูเหมือนว่าเจ้าจะแค่โผล่ตาของเจ้าออกมา ดู
เหมือนว่าเจ้าเป็นเหมือนหนูมากขึ้น มันจะดีกว่าถ้าวางอิฐไว้ใต้ฝ่าเท้า

ของเจ้า ! อย่าทำให้มันดูเหมือนว่ารองแม่ทัพของเจ้ากำลังพา
หลานชายไปสำนักศึกษา”