Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ - ตอนที่943 ลูกพี่ลูกน้อง

ค ำเหล่ำนี้ท ำให้เฟิงหยูเองหยุดกำรท ำงำนนำงเงยหน้ำขึ้นมอง
ร้ำนที่ถูกอธิบำยว่ำมีคนจ ำนวนมำกเข้ำแถวข้ำงนอกและร้ำนดูโทรม
โอ้ ร้ำนนั้นเป็นร้ำนขนมที่เปิดมำนำนกว่ำ 100 ปีแล้ว เห็นได้ชัดว่ำ
ร้ำนนั้นเปิดมำนำนกว่ำ 150 ปีแล้ว และเจ้ำของได้เลือกที่จะไม่
ปรับปรุงร้ำนเพื่อรักษำภำพลักษณ์เดิมเอำไว้
พนักงำนของร้ำนปักกล่ำวพึมพ ำ“พวกนำงมำจำกไหน ? ”
เฟิงหยูเองก็ไม่แน่ใจเช่นกันว่ำพวกนำงมำจำกไหนไม่ว่ำจะด้วย
วิธีใด รถม้ำหยุดห่ำงออกไปและไม่มีอะไรให้นำงท ำ สิ่งนี้จะให้ควำม
บันเทิงแก่นำงในกำรรับชม
“อำฮวนไปดูกันคนเหล่ำนั้นใส่เสื้อผ้ำเก่ำมำก ! ” หญิงสำวในรถ
ม้ำกล่ำวอีกครั้งว่ำ “เนื้อผ้ำหยำบ มีคนในเมืองหลวงที่สวมเสื้อผ้ำที่ท ำ
จำกผ้ำหยำบหรือ ? ใครเล่ำให้เรำฟังก่อนหน้ำนี้ว่ำทุกคนในเมือง
หลวงสวมเสื้อผ้ำที่ดีที่สุด ? มันไม่เป็นเช่นนั้นเลย ! ”
นำงชี้ไปที่ฮูหยินไม่กี่คนที่ก ำลังเดินไปตำมถนนพวกนำงเป็น
เพียงฮูหยินของครอบครัวปกติ แม้ว่ำเสื้อผ้ำที่พวกนำงสวมล้วนแต่
สะอำด มันไม่ได้ย ่ำแย่ขนำดที่พวกนำงพูดกัน เฟิงหยูเองรู้สึกงงงวย
และถำมวังซวนกับหวงซวน “ใครเล่ำว่ำผู้คนในเมืองหลวงสวมเสื้อผ้ำ
ที่ดีที่สุด ด้วยมำตรฐำนแบบนี้ เรำจะถูกมองว่ำเป็นชำวนำระดับล่ำงถึง
ชนชั้นกลำงหรือไม่ ? ”

พนักงำนของร้ำนปักค่อนข้ำงสนุกกับกำรพูดคุยได้ยินเฟิงหยู
เองกล่ำวแบบนี้พวกนำงรีบพยักหน้ำ “ไม่เพียงแต่ชำวนำชั้นต ่ำ
เท่ำนั้นเจ้ำค่ะ เรำต้องกำรกำรบรรเทำทุกข์อย่ำงแท้จริง”
บ่ำวรับใช้ในรถม้ำกล่ำวเสียงดังมำกและไม่ได้กลัวคนอื่นได้ยิน
แม้แต่น้อยในควำมเป็นจริงเพรำะกลัวคนอื่นไม่รู้ว่ำพวกนำงก ำลังพูด
ถึงใคร พวกนำงไม่เพียงแค่ตะโกนตำมที่พวกนำงชี้ ฮูหยินที่ผ่ำนไปมำ
นั้นมีสีหน้ำน่ำเกลียดอยู่พอสมควรขณะที่พวกนำงหยุดมองรถม้ำ
แม้ว่ำพวกนำงจะโกรธเมื่อพวกนำงเห็นม้ำตัวใหญ่และวัสดุที่มี
คุณภำพที่ใช้ท ำรถม้ำ พวกนำงรู้ว่ำนี่เป็นคนคนร ่ำรวยอีกคน ด้วย
เหตุนี้แม้ว่ำพวกนำงจะรู้สึกโกรธ พวกนำงก็ไม่กล้ำพูดอะไรเพรำะกลัว
ว่ำจะสร้ำงปัญหำ แม้ว่ำพวกนำงจะไม่กล้ำพูดอะไร พวกนำงก็ยังไม่
เดินไปข้ำงหน้ำ แต่พวกนำงยืนอยู่ตรงนั้น ในขณะที่รู้สึกอยำกรู้
เกี่ยวกับเจ้ำนำยของรถม้ำคันนี้
ในเวลำนี้มีชำวบ้ำนมำกมำยที่เริ่มรวมตัวกันมันไม่ใช่แค่คน
ธรรมดำสำมัญที่มีควำมอยำกรู้อยำกเห็น แม้แต่เฟิงหยูเองก็อยำกรู้
อยำกเห็น นำงถำมวังซวน “รถม้ำนี้มำจำกไหน ? เจ้ำเคยได้ยินว่ำมี
คนส ำคัญมำเมืองหลวงหรือไม่ ? ”
วังซวนส่ำยหน้ำของนำง“ไม่มีเจ้ำค่ะ ข้ำจะไปสอบถำมใน
ภำยหลัง แต่ดูจำกควำมกล้ำหำญในกำรท ำเรื่องเช่นนี้ พวกเขำต้อง
ไม่ใช่คนธรรมดำแน่นอนเจ้ำค่ะ”

อย่ำงที่กล่ำวไว้ว่ำเด็กขอทำนสำวบำงคนก ำลังลงมำจำกถนนที่
ปลำยอีกด้ำนหนึ่งของถนนแต่เดิมขอทำนบำงคนนั่งยอง ๆ บนถนน
สำยนี้ ในทันทีขอทำนเหล่ำนี้ได้รับควำมสนใจจำกสองบ่ำวรับใช้ คน
ที่ถูกเรียกว่ำอำฮวนกลำยเป็นคนร่ำเริง นำงหยิบเหรียญทองแดง
จ ำนวนหนึ่งออกมำแล้วโยนลงบนพื้น ขอทำนพุ่งไปข้ำงหน้ำเพื่อคว้ำ
มัน มีสองคนที่เริ่มต่อสู้เพื่อแย่งเงิน นี่ท ำให้บ่ำวรับใช้สองคนหัวเรำะ
ออกมำ
“อำหรูดูไม่เพียงแต่ขอทำนที่แย่งเท่ำนั้น แต่พวกเขำยังต่อสู้
เพื่อให้ได้เหรียญทองแดง มันตลกจริง ๆ มำเลย โยนไปอีกหนึ่งก ำมือ
! ” ขณะที่นำงกล่ำว นำงโยนเหรียญทองแดงอีกหนึ่งก ำออกไป ครำว
นี้มันไม่ใช่แค่ขอทำนที่ต่อสู้กับเหรียญทองแดง ยังมีชำวบ้ำนธรรมดำ
บำงคนที่ร่วมแย่งชิง สิ่งนี้ท ำให้บ่ำวรับใช้สองคนโยนอีก 2 ครั้ง พวก
เขำโยกไปมำด้วยเสียงหัวเรำะอยู่ในรถม้ำ รำวกับว่ำพวกเขำได้เห็น
กำรละเล่นที่สนุกที่สุด
“มำกเกินไปแล้ว! ” หวงซวนจ้องมองที่ทั้งสองในรถม้ำ นำงก ำ
มือด้วยควำมโกรธ แต่นำงก็รู้สึกว่ำผู้คนในเมืองหลวงช่ำงไร้ศักดิ์ศรี
เสียจริง มันเป็นเพียงไม่กี่เหรียญทองแดง เป็นสิ่งหนึ่งที่คนขอทำน
ต่อสู้กับพวกเขำ แต่ท ำไมชำวบ้ำนธรรมดำถึงเข้ำร่วมในกำรต่อสู้ด้วย
เช่นกัน ? “น่ำอับอำยเกินไป ! ”
อย่ำงไรก็ตำมเฟิงหยูเองกล่ำวว่ำ“เจ้ำไม่สำมำรถต ำหนิชำวบ้ำน
ที่ไม่ละอำยใจ ดูสิ คนที่ไปหยิบเหรียญเป็นคนธรรมดำ จำกเสื้อผ้ำที่

สวมใส่ จะเห็นได้ว่ำเหรียญทองแดงเพียงไม่กี่เหรียญก็มีควำมส ำคัญ
เช่นกัน ไม่ใช่อย่ำงที่สองบ่ำวรับใช้พูดกัน แม้ว่ำเมืองหลวงนั้นสูงส่งไป
หมด แต่เมืองหลวงนั้นประกอบไปด้วยชำวบ้ำนธรรมดำเป็นส่วนใหญ่
เพียงแค่ดูยำที่ได้รับจำกห้องโถงสมุนไพรในแต่ละเดือนก็สำมำรถเห็น
ได้ ทุกคนย่อมมีจุดอ่อนเป็นธรรมดำ หำกมีสิ่งที่จะต ำหนิ ควำมผิด
ควรอยู่ในกำรขว้ำงเหรียญทองแดงในกำรกระตุ้นจุดอ่อนของพวกเขำ
นั้นประสบควำมส ำเร็จ”
”คุณหนู”วังซวนคิดอย่ำงรวดเร็ว และยิ้มแล้วกล่ำวว่ำ “ถ้ำข้ำ
ขว้ำงเหรียญทองไป 1 ก ำมือ คนสองคนจะออกจำกรถม้ำเพื่อต่อสู้
เพื่อพวกมันหรือไม่เจ้ำคะ ? ”
ก่อนที่ควำมคิดนี้จะเป็นจริงคนขับก็เริ่มท ำชั่ว ใครจะรู้ว่ำมันเป็น
ผลมำจำกกำรเห็นบ่ำวรับใช้ 2 คนท ำเช่นนั้นหรือเขำมีนิสัยไม่ดีอยู่
แล้ว เมื่อเห็นขอทำนและพลเมืองสองสำมคนนั่งยอง ๆ อยู่บนพื้นเพื่อ
หยิบเหรียญทองแดง เขำเคลื่อนรถม้ำเข้ำไปใกล้ จำกนั้นท ำให้ม้ำยก
กีบเท้ำด้ำนหน้ำของพวกมัน พวกเขำก ำลังจะพุ่งไปข้ำงหน้ำ ในเวลำ
นี้บ่ำวรับใช้ในรถม้ำก็ตะโกนว่ำ “ใช่แล้ว ! เหยียบพวกมันให้ตำย !
เหยียบพวกให้จนตำย ! ฮ่ำๆๆ ! สนุกมำก ! ”
เฟิงหยูเองทนไม่ได้ที่จะดูต่อไปเล่นกับชีวิตมนุษย์ ? กำรเล่นกับ
ผู้คนบนถนนเป็นเรื่องปกติ ท้ำยที่สุดผู้คนเหล่ำนั้นก็เต็มใจที่จะต่อสู้
เพื่อเงิน แต่ตอนนี้พวกเขำก ำลังใช้ม้ำเพื่อท ำร้ำยผู้อื่น นี่เป็นสิ่งที่นำง
ไม่อำจเพิกเฉยได้

นำงขยับข้อมือนำงคีบเข็มระหว่ำงนิ้วมือของนำงและ
เตรียมพร้อมที่จะสะบัดพวกมันที่ม้ำทั้งสอง อย่ำงไรก็ตำมในเวลำนี้
เสียงผู้หญิงก็ดังมำจำกข้ำงในรถและมองด้วยควำมโกรธ “หยุด !
พวกเจ้ำก ำลังท ำอะไรกัน ? ”
คนที่อยู่ข้ำงนอกทั้งสำมตัวสั่นเมื่อได้ยินสิ่งนี้คนขับรีบน ำหยุด
ม้ำอย่ำงรวดเร็ว รถม้ำแล่นไปข้ำงหน้ำสองสำมก้ำว แต่ก็ไม่ได้ท ำร้ำย
คนข้ำงหน้ำ ส ำหรับคนที่หยิบเหรียญทองแดง พวกเขำตกใจและหลบ
จำกนั้นจ้องมองรถม้ำด้วยควำมกลัว
“ข้ำพักสำยตำไปเมื่อครู่พวกเจ้ำสองคนก็สร้ำงควำมวุ่นวำย
แบบนี้ ใครท ำให้เจ้ำกล้ำท ำแบบนี้ ? เมืองหลวงคือสถำนที่แบบไหน ?
ท ำไมพวกเจ้ำถึงได้ท ำตัวหยำบคำยเช่นนี้ ? ”
ใบหน้ำของบ่ำวรับใช้ก็หวั่นกลัวคุณหนูในชุดสีส้มและเสื้อคลุม
บำง ๆ ออกมำจำกรถม้ำ นำงดูอำยุประมำณ 15 หรือ 16 ปี นำงมี
ใบหน้ำที่อ่อนเยำว์และค่อนข้ำงสูง แม้ว่ำนำงจะไม่ถือว่ำสวย แต่นำงก็
ดูสง่ำงำมและมีท่ำทำงสบำย ๆ
นำงลงมำจำกรถม้ำและจ้องมองบ่ำวรับใช้2 คนรวมถึงคนขับรถ
ม้ำ จำกนั้นนำงก็มองไปที่ชำวบ้ำนและขอทำนถือเหรียญทองแดงขึ้น
ไปข้ำงหน้ำ นำงเข้ำใจทันทีว่ำเกิดอะไรขึ้น ดังนั้นนำงจึงเริ่มตะโกน
“เจ้ำเล่นเกมนี้ที่เป็งโจว และพวกเจ้ำก็ถูกลงโทษ ท ำไมพวกเจ้ำถึงไม่
จ ำบทเรียนที่ได้รับ ? ขอทำนก็เป็นคนเช่นกัน ไม่ว่ำพวกเขำจะ
ยำกจนเพียงใด พวกเขำยังคงเป็นพลเมืองของรำชวงศ์ต้ำชุน เจ้ำเป็น

เพียงบ่ำวรับใช้ของคฤหำสน์ เจ้ำคิดว่ำสถำนะของตัวเองที่ดีกว่ำคน
อื่นมำกแค่ไหน ? ท ำไมเจ้ำไม่ลงไปขอโทษพวกเขำอีก ? ! ”
หลังจำกกล่ำวอย่ำงนี้นำงก็ลงมำจำกรถม้ำโดยไม่ต้องกำรควำม
ช่วยเหลือใดๆ จำกนั้นนำงก็มองไปรอบ ๆ และเดินไปข้ำงหน้ำไม่กี่ก้ำว
นำงช่วยขอทำนคนหนึ่งขึ้นมำจำกพื้น โดยไม่สนใจว่ำคนเด็กขอทำน
คนนี้สกปรกแค่ไหน นำงยื่นมือออกมำท ำให้เด็กขอทำนรู้สึกตกใจ
และล่ำถอย นำงปลอบขอทำนอย่ำงรวดเร็ว “อย่ำกลัวเลย ข้ำแค่
ต้องกำรช่วยเจ้ำ บ่ำวรับใช้ของข้ำไม่เชื่อฟังและใช้วิธีกำรเช่นนี้เพื่อ
สร้ำงควำมสนุกสนำนให้กับตัวเอง ข้ำเป็นเจ้ำนำยของพวกเขำ ข้ำ
ต้องขออภัยในนำมของพวกเขำ”
เด็กขอทำนงงงวยและคิดว่ำพวกเขำได้เห็นนำงฟ้ำคุณหนูผู้
งดงำมและมีเกียรติเช่นนี้มำช่วยเขำจริง ๆ หำกจะว่ำไป เขำไม่เคย
ได้รับกำรปฏิบัติเช่นนี้มำก่อน ! ครู่หนึ่งเขำไม่รู้ว่ำจะท ำอย่ำงไร เมื่อ
มองดูเหรียญทองแดง 2 เหรียญที่เขำถืออยู่ในมือที่เล็กและสกปรก
ของเขำ เขำไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่ำวว่ำ “ไม่สำมำรถต ำหนิพวก
เขำได้ พวกเขำให้เงินกับเรำ ไม่ว่ำพวกเขำจะใช้วิธีใด มันก็ดี” ใน
อดีตมีคนที่ตั้งใจจะโยนเงินเข้ำไปในที่สกปรกเพื่อให้พวกเขำหยิบ
ขึ้นมำ มีแม้กระทั่งบำงคนที่ก่อให้เกิดปัญหำโดยเจตนำ เมื่อ
เปรียบเทียบกับช่วงเวลำเหล่ำนั้น บ่ำวรับใช้ 2 คนที่โยนเหรียญขึ้นไป
ในอำกำศนั้นค่อนข้ำงใจดี

คุณหนูที่ออกมำจำกรถม้ำส่ำยหัวของนำงแล้วกล่ำวว่ำ“มี
ควำมผิดจริง ๆ แม้ว่ำจะท ำบุญ พวกเขำไม่ควรท ำเช่นนี้ แม้ว่ำเจ้ำจะ
เป็นขอทำน แต่เจ้ำก็เป็นพลเมืองของรำชวงศ์ต้ำชุน เจ้ำยำกจนกว่ำ
ที่เรำเป็น ไม่มีควำมแตกต่ำงอื่น ๆ ” ในขณะที่นำงกล่ำว นำงเอื้อมมือ
ไปที่แขนเสื้อของนำงและดึงเงินที่แตกออกมำอย่ำงรวดเร็ว นำง
วำงเงินไว้ในมือเด็กขอทำน นำงกล่ำวด้วยควำมเห็นใจ “เจ้ำยังเด็กอยู่
เลย เจ้ำไม่จ ำเป็นต้องไปขอทำนที่ประตู เมื่อเจ้ำอำยุมำกขึ้น ไปหำ
งำนท ำ มันจะดีกว่ำชีวิตปัจจุบันของเจ้ำ”
เด็กขอทำนซำบซึ้งกับสิ่งที่นำงกล่ำวและเขำรู้สึกดีใจในเวลำนี้
คุณหนูผู้สง่ำงำมได้หันกลับมำและโค้งค ำนับต่อฝูงชน เมื่อเห็นกำร
เคลื่อนไหวของนำง บ่ำวรับใช้ 2 คนและคนขับรถม้ำก็ไม่กล้ำแสดง
ควำมโกรธเคืองอีกต่อไป ขณะที่พวกเขำค ำนับ คุณหนูกล่ำวว่ำ “ทุก
คน คุณหนูผู้นี้มำจำกเป็งโจว อย่ำงไรก็ตำมใครจะรู้ว่ำบ่ำวรับใช้ของ
ข้ำจะไม่เชื่อฟังและสร้ำงควำมวุ่นวำย คุณหนูผู้นี้จะเป็นตัวแทนของ
พวกเขำขอโทษทุกคน มันเป็นควำมผิดของเรำและหวังว่ำจะไม่มีใคร
ต ำหนิ”
บุตรสำวผู้สูงศักดิ์ของตระกูลใหญ่ช่วยขอทำนและขอโทษ
พลเมืองเมื่อไหร่ที่ผู้คนในเมืองหลวงเคยเห็นสิ่งนี้ ? ผู้คนที่รู้สึกไม่พอใจ
จำกบ่ำวรับใช้ทั้งหมดรู้สึกว่ำควำมโกรธของพวกเขำหำยไปโดย
สิ้นเชิงจำกค ำขอโทษของคุณหนูผู้นี้ ดังนั้นทุกคนกลับมำที่มำรยำท

กล่ำวว่ำ “ไม่เป็นไรมันก็ดี พวกเรำซึ่งเป็นครอบครัวที่ยำกจนกว่ำนั้น
ไม่จู้จี้ คุณหนูสุภำพเกินไป”
“ใช่สิ่งนี้เกิดขึ้นบ่อยครั้ง เรำคุ้นเคยกับมันแล้ว”
มีคนถำมอีกว่ำ“ข้ำสงสัยว่ำคุณหนูเป็นญำติของใคร ? ”
คุณหนูผู้สง่ำงำมนั้นยิ้มและตอบว่ำ “องค์ชำยแปด, ลูกพี่ลูกน้อง
ขององค์ชำยเซียง ข้ำมำจำกเป็งโจวถึงเมืองหลวงเพื่อเยี่ยมญำติและ
ท่ำนป้ำ”
ค ำพูดเหล่ำนี้ท ำให้ทุกคนสับสนโดยสิ้นเชิงลูกพี่ลูกน้องขององค์
ชำยแปด ?
ในทันทีนี้ควำมดีทั้งหมดที่สร้ำงขึ้นได้สูญหำยไปบ้ำงก็กลอกตำ
แล้วก็ออกไป นอกจำกนี้ยังมีบำงคนที่ไม่สำมำรถทนได้ “ไม่น่ำแปลก
ใจที่พวกเขำหยิ่ง ปรำกฎว่ำนำงเป็นลูกพี่ลูกน้องขององค์ชำยแปด
แน่นอนนำงเป็นคนที่เหมือนกับองค์ชำยแปด ! ”
คุณหนูผู้สง่ำงำมตัวแข็งทื่อที่นั่นด้วยสีหน้ำประหลำดใจและ
ใบหน้ำของนำงดูเหมือนจะเต็มไปด้วยควำมเศร้ำโศก น ้ำตำก็เริ่มคลอ
เมื่อเห็นว่ำผู้คนแสดงสีหน้ำรังเกลียดและอยำกจำกไป นำงก็ตื่น
ตระหนก นำงจับตัวเด็กขอทำนที่นำงพึ่งจะหยิบเงินให้และถำมด้วย
ควำมกระวนกระวำยใจว่ำ “ท ำไมพวกเขำถึงมีปฏิกิริยำแบบนี้เมื่อข้ำ
กล่ำวถึงลูกพี่ลูกน้องของข้ำ ? ”

แม้ว่ำขอทำนจะยังเด็กแต่ก็เริ่มเข้ำใจสิ่งต่ำงๆ เมื่อพูดถึงองค์
ชำยแปด เขำไม่ได้ประทับใจอะไรมำกมำยในอดีต แต่ตั้งแต่เรื่องใน
เมืองหลวงระหว่ำงองค์ชำยแปดกับร้ำนห้องโถงสมุนไพร
นอกเหนือไปจำกพวกองค์ชำยแปด เมืองหลวงที่ไม่ได้มองเขำเหมือน
ตัวเชื้อโรค ! คนเด็กขอทำนคนนั้นก็ไม่ชอบองค์ชำยแปดด้วย แม้
กระนั้นเขำรู้สึกว่ำคุณหนูตรงหน้ำเขำนั้นเป็นคนดีและนำงก็ให้เงิน
เขำ นั่นเป็นสำเหตุที่เขำไม่เหมือนคนอื่นและไม่ออกไป ดังนั้นเขำจึง
กล่ำวว่ำ “คุณหนู อย่ำได้โทษทุกคนเลย เป็นเพียงว่ำองค์ชำยแปดได้
ท ำหลำยสิ่งหลำยอย่ำงที่ผู้คนในเมืองหลวงไม่ชอบ ส ำหรับสิ่งที่
พระองค์ท ำ คุณหนูได้มำถึงเมืองหลวงแล้ว คุณหนูจะรู้เมื่อคุณหนู
ถำมพระองค์ขอรับ”
คุณหนูยังคงติดอยู่กับที่ชั่วครู่หนึ่งก่อนจะกลับไปที่รถของนำง
โดยก้มหน้ำคนขับรถม้ำใช้ควำมช ำนำญในกำรขี่ม้ำ
เฟิงหยูเองเฝ้ำมองรถม้ำที่แล่นไปโดยที่ทิ้งฝุ่นฟุ้งไว้และนำงก็อด
ไม่ได้ที่จะพูดจำเย้ยหยัน “ลูกพี่ลูกน้องขององค์ชำยแปด นำงมำเยี่ยม
ป้ำของนำง เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ นำงจะต้องเป็นหลำนสำวของท่ำน
ผู้หญิงหยวน กำรมำถึงเมืองหลวงในเวลำเช่นนี้ดูเหมือนว่ำมันไม่ใช่
แค่กำรมำเยี่ยมญำติ…”