Divine Doctor Daughter of the First Wife แพทย์เทวะ หัตถ์ปีศาจ - ตอนที่ 944 มีคนมำส่งของก ำนัล

ตอนที่944 มีคนมำส่งของก ำนัล

เมื่อพวกเขำกลับถึงต ำหนักนำงก ำนัลอำวุโสโจวก ำลังคัดแยก
สิ่งของที่ลำนด้ำนหน้ำ ดูเหมือนว่ำพวกมันถูกส่งมำจำกใครบำงคน
แต่ดูเหมือนจะไม่มีอะไรมีค่ำมำก เฟิงหยูเองมองดูและส่วนใหญ่ดู
เหมือนจะเป็นอำหำร
เมื่อเห็นว่ำนำงกลับมำแล้วนำงก ำนัลอำวุโสโจวกล่ำวอย่ำง
รวดเร็วว่ำ “นี่เป็นเพียงกำรส่งโดยคุณหนู และนำงทิ้งจดหมำยไว้โดย
บอกว่ำจะต้องมอบให้พราชำยำเพคะ” ดังที่นำงก ำนัลอำวุโสโจวกล่ำว
นำงส่งจดหมำยถึงเฟิงหยูเองแล้วก็อธิบำยรูปร่ำงหน้ำตำของคุณหนู
“นำงไม่ได้มำจำกเมืองหลวง นำงดูไม่คุ้นเคยและรถม้ำมีม้ำ 2 ตัวที่ดึง
นำงดูสง่ำงำมมำกและมีรูปลักษณ์ที่ดี นำงไม่สนิทกับพราชำยำและ
บอกว่ำเป็นกำรมำเยี่ยมอย่ำงเป็นทำงกำร สิ่งที่ถูกน ำมำเป็นอำหำร
พิเศษจำกเป็งโจว บ่ำวรับใช้ผู้นี้เห็นว่ำมีค่ำไม่มำกนัก แต่ไม่ว่ำใน
กรณีใดพวกเขำมีควำมตั้งใจดี ยิ่งกว่ำนั้นนำงทิ้งจดหมำยไว้ นำงบอก
ว่ำพราชำยำจะรู้ทันทีว่ำนำงเป็นใครหลังจำกอ่ำนมันเพคะ”
“เป็งโจวหรือ? ” เฟิงหยูเองตัวแข็งทื่อแล้วนึกถึงค ำอธิบำยของ
นำงก ำนัลอำวุโสโจว นำงก็เริ่มเข้ำใจขึ้นมำ “นำงมำเยี่ยมนำนหรือยัง
? ” นำงยิ้มและรับจดหมำย จำกนั้นนำงดูสินค้ำพิเศษ และคิดว่ำเป็น
ลูกพี่ลูกน้องน้องนั้นช่ำงเข้ำใจจริง ๆ ว่ำของก ำนัลนั้นต้องไม่ซ ้ำใคร
ต ำหนักหยูนั้นไม่ขำดแคลนสิ่งดี ๆ ส ำหรับสิ่งที่มันขำดก็เป็นไปได้ว่ำ
นำงไม่สำมำรถน ำมันออกมำได้ นั่นเป็นเหตุผลว่ำท ำไมนำงถึง

ตัดสินใจมอบอำหำรพิเศษให้ ควำมตั้งใจที่ได้รับมันให้ควำมรู้สึกที่
จริงใจ
“พราชำยำงรู้ว่ำนำงเป็นใครหรือเพคะ? ” นำงก ำนัลอำวุโสโจว
เริ่มเดำได้ “มำจำกเป็งโจว…” นำงขมวดคิ้วเล็กน้อย “เป็นไปได้
หรือไม่…”
“กำรคำดเดำของท่ำนถูกต้อง”เฟิงหยูเองรู้ว่ำนำงก ำนัลอำวุโส
เดำควำมเป็นตัวตนของหญิงสำวได้อย่ำงแน่นอน ท้ำยที่สุดนำงก ำนัล
อำวุโสโจวเป็นคนที่เคยอยู่ในเมืองหลวงมำนำนแล้ว ในอดีตนำงเคย
ท ำงำนในพระรำชวังหลวง นำงไม่รู้ได้อย่ำงไรว่ำสมำชิกในต ำหนักใน
ของฮ่องเต้มีญำติคนใดบ้ำง และต่อสู้เพื่อควำมโปรดปรำน ?
“เนื่องจำกสิ่งเหล่ำนี้ได้รับกำรส่งมอบแล้ว เรำจะมอบของก ำนัลคืน
ตำมควำมเหมำะสม ! มันจะใช้ได้ถ้ำไม่สนิทหรือห่ำงเหินเกินไป”
นี่คือค ำสั่งของเฟิงหยูเองและนำงก ำนัลอำวุโสโจวรู้สึกว่ำมัน
เหมำะสม ดังนั้นนำงพยักหน้ำและจะท ำตำมค ำสั่ง ส ำหรับอำหำรที่
ได้รับมำ นำงเห็นว่ำมีผักตำกแห้ง สิ่งเหล่ำนี้เป็นสิ่งที่พบได้บ่อยใน
ชนบท แต่ส ำหรับผู้คนในเมืองหลวงมันเป็นของสดใหม่จริง ๆ นำงกิน
พวกมันเมื่อนำงยังเด็ก แต่ตั้งแต่นำงเข้ำไปในพระรำชวังและมำอยู่
ต ำหนักหยู นำงก็ไม่ได้ลิ้มรสรสชำตินี้ เมื่อเห็นตอนนี้นำงรู้สึก
ค่อนข้ำงคิดถึง

“ต้องบอกว่ำสิ่งเหล่ำนี้อร่อยมำกแต่ก็ยังไม่รู้ว่ำสิ่งที่พวกเขำส่ง
มำสำมำรถกินได้หรือไม่” นำงพึมพ ำสิ่งนี้ และน ้ำเสียงของนำงก็เสียใจ
เล็กน้อย
”กิน? ” เฟิงหยูเองได้ยินเรื่องนี้และมองดูพวกมัน ก่อนกล่ำวว่ำ
“พวกมันกินได้จริง ๆ ไม่มีใครกล้ำส่งยำพิษเข้ำมำในต ำหนักหยู
โดยตรง” ในขณะที่กล่ำวสิ่งนี้นำงก็ก้มลงหยิบผักตำกแห้งและดม
พวกมันทีละต้น จำกนั้นนำงก็พยักหน้ำ “กินได้ ไม่มีอะไรผิดปกติ”
เมื่อได้ยินว่ำไม่มีอะไรผิดปกตินำงก ำนัลอำวุโสโจวเรียกผู้คน
อย่ำงมีควำมสุขเพื่อน ำสิ่งของไปที่ห้องครัว “ผักตำกแห้งจะต้องแช่
ก่อน พวกมันจะไม่พร้อมส ำหรับอำหำรค ่ำในคืนนี้ ค่อยให้ห้องครัวท ำ
เป็นอำหำรกลำงวันกันเถิด พราชำยำจะได้ลิ้มรสของสดใหม่ได้”
เฟิงหยูเองชอบกินผักตำกแห้งและท ำให้นำงคิดถึงที่พักของนำง
นอกเมืองหลวง นำงอำจให้ผู้คนในบ้ำนนั้นท ำผักตำกแห้ง นำงไม่ได้
หวังที่จะขำยพวกมัน แต่อย่ำงน้อยที่สุดนำงก็สำมำรถน ำเข้ำมำใน
เมืองหลวง เมื่อนำงต้องกำรที่จะกินพวกมัน นอกจำกนี้พวกมันยัง
สำมำรถใช้เป็นอำหำรให้กับพลเมืองที่ยำกจนในช่วงฤดูหนำว
เมื่อคืนซวนเทียนหมิงกลับบ้ำนนำงพูดถึงลูกพี่ลูกน้องขององค์
ชำยแปด ซวนเทียนหมิงรู้ดียิ่งกว่ำนำง “น ำลูกพี่ลูกน้องเข้ำสู่เมือง
หลวง ข้ำไม่รู้จริง ๆ ว่ำเมื่อใดที่พวกเขำมีควำมคิดนี้ขึ้นมำ แต่เรำ
ได้รับทันทีที่นำงเข้ำไปในเมืองหลวง ลูกพี่ลูกน้องผู้นั้นเป็นบุตรสำว
ของน้องสำวท่ำนผู้หญิงหยวนและท่ำนผู้หญิงหลี่ซึ่งเป็นบุตรของอนุ

ดังนั้นนำงจะเรียกท่ำนผู้หญิงหยวนว่ำท่ำนป้ำ นำงแต่งงำนกับตระกูล
ในเป็งโจวและแซ่ของครอบครัวสำมีของนำงคือจู้ บุตรสำวของอนุ
สนมแต่งงำนกับตระกูลจู้ในฐำนะฮูหยินรอง และลูกพี่ลูกน้องคนนั้น
ไม่ได้มีจุดยืนในตอนแรก ต่อมำบุตรสำวของฮูหยินรองในพระรำชวังก็
ไต่ขึ้นสู่ต ำแหน่งพระสนมซึ่งอนุญำตให้มำรดำและบุตรสำวยกสถำนะ
ของพวกเขำ แม้ว่ำจะไม่ใช่จุดที่จะได้เป็นฮูหยินใหญ่ แต่พวกนำงก็
ไม่ได้ถูกควบคุมโดยฮูหยินใหญ่อีกต่อไป ในเป็งโจว ลูกพี่ลูกน้ององค์
ชำยองค์แปดมีจิตใจของพระโพธิสัตว์ นำงไม่เพียงแต่ปฏิบัติต่อ
สมำชิกในครอบครัวอย่ำงดี แต่นำงยังดูแลพลเมืองอย่ำงดี บิดำของ
นำงไม่ได้เป็นอะไรมำกไปกว่ำขุนนำงขั้นหกของเป็งโจว แต่เป็นเพรำะ
บุตรสำวคนนี้ที่ท ำให้ชื่อเสียงของตระกูลจู้เหนือกว่ำเจ้ำเมืองเป็งโจว”
เฟิงหยูเองตกตะลึงในขณะที่ฟัง“เจ้ำตรวจสอบเรื่องนี้มำมำกจริง
ๆ ”
“จ ำเป็นต้องมีกำรตรวจสอบหรือ? นี่คือข้อมูลที่ได้เตรียมไว้
ล่วงหน้ำ แม้ว่ำพวกเขำจะไม่ปรำกฏตัวก็ตำม จ ำเป็นต้องมีข้อมูลนี้
ตอนนี้พวกเขำได้ปรำกฏตัว ย่อมเป็นเรื่องธรรมดำที่ข้อมูลที่
เกี่ยวข้องจะถูกรำยงำน”
“ดูเหมือนว่ำคุณหนูจู้ก็เหมือนกับเฟิงเฉินหยู! คนหนึ่งมีจิตใจ
ของพระโพธิสัตว์ ในขณะที่อีกคนมีอีกลักษณะหนึ่ง มันคงต้องรอดู
ว่ำนำงเป็นพระโพธิสัตว์ตัวจริงหรือตัวปลอม ไม่ว่ำนำงจะช่วยคนขัด
สนหรือช่วยชีวิตคนอื่น”

“รำชส ำนักจัดกำรสมำชิก3 คนจำกฝ่ำยขององค์ชำยแปด คน
ของพี่เจ็ดพบหลักฐำนว่ำติดสินบนขุนนำงเพื่อต ำแหน่ง ด้วยควำม
โกรธของเขำ เสด็จพ่อจึงลดต ำแหน่งของพวกเขำลงและส่งพวกเขำ
ไปเฝ้ำประตูเมือง อย่ำงที่ข้ำเห็นพระโพธิสัตว์นี้ที่ก ำลังเข้ำมำในเมือง
หลวงเป็นผลมำจำกกำรวำงแผนที่จะรุกล ้ำเข้ำไปในต ำหนักใน
หลังจำกที่ล้มเหลวในรำชส ำนัก” ในขณะที่ซวนเทียนหมิงกล่ำว เขำ
ดึงชำยำของเขำเข้ำมำกอด และกล่ำวต่อ “ในกำรส่งของก ำนัลไปยัง
ต ำหนักหยูทันทีหลังจำกเข้ำมำในเมืองหลวง ชำยำรัก เป็นไปได้มำ
กว่ำศัตรูจะเริ่มลงมือกับเจ้ำ ! ”
”ดี! ” เฟิงหยูเองยักไหล่ “ก็ดี ข้ำไม่ต้องท ำอะไรมำก และ
สำมำรถรับมือกับนำงได้ซักพัก ข้ำต้องกำรที่จะเห็นว่ำวิธีกำรแบบใดที่
บุตรสำวรุ่นเยำว์ของตระกูลจู้สำมำรถท ำได้ และดูว่ำใครจะเก่งกว่ำกัน
ระหว่ำงนำงกับเฟิงเฉินหยู”
”ฮะ? ” บำงคนสูญเสียมันไป “ชำยำรัก เจ้ำจะบอกได้อย่ำงไรว่ำ
เจ้ำไม่ต้องท ำอะไรมำกมำย ? เจ้ำค่อนข้ำงยุ่ง ! ” หลังจำกกล่ำวแบบ
นี้เขำผลักนำงลงบนเตียง ในขณะที่นำงตะลึง…
ในวันรุ่งขึ้นรถม้ำออกจำกต ำหนักเซียงและไปที่ประตูรุยของ
พระรำชวังฮ่องเต้ บุตรสำวของอนุตระกูลจู้, กงซำนได้มำที่เมืองหลวง
ภำยใต้หน้ำกำกของกำรมำเยี่ยมครอบครัวและอำศัยอยู่ใน
ต ำหนักเซียง กำรมำเยี่ยมพระรำชวังครั้งนี้เป็นเรื่องปกติที่จะได้เห็น
ป้ำทั้งสองของนำงคือท่ำนผู้หญิงหยวนและท่ำนผู้หญิงหลี่

กงซำนนั่งอยู่ในรถม้ำและนำงก็ไปกับบ่ำวรับใช้ 2 คนคืออำฮวน
และอำหรู นำงก ำลังบอกทั้งสองด้วยน ้ำเสียงอ่อนโยน “สถำนที่นี้เป็น
เมืองหลวง ไม่สำมำรถเทียบได้กับเป็งโจว เป็งโจวไม่อดทนต่อควำม
หยำบคำยของเจ้ำ และเจ้ำจะต้องพิจำรณำถึงใบหน้ำขององค์ชำยเมื่อ
จะท ำอะไร ข้ำรู้ว่ำเจ้ำมีควำมภำคภูมิใจและมักจะไปพร้อมกับพี่ใหญ่
แต่ครำวนี้เนื่องจำกพวกเจ้ำมำกับข้ำในเมืองหลวง เจ้ำจะต้องฟังข้ำ”
”เจ้ำค่ะ!คุณหนูไม่ต้องกังวล พวกเรำไม่กล้ำท ำเช่นนั้นอีกแล้ว
เจ้ำค่ะ” บ่ำวรับใช้ 2 คนกล่ำวพร้อมกัน หลังจำกกล่ำวแล้ว กงซำน
หลับตำ และไม่กล่ำวอะไรเพิ่มเติม ทันใดนั้นทั้งสองก็มองหน้ำกันแล้ว
แสดงสีหน้ำเหยียดหยำมอย่ำงชัดเจน นำงเป็นแค่บุตรสำวของอนุ มัน
เป็นเพียงควำมสัมพันธ์เล็กน้อยกับครอบครัวของฮ่องเต้ นำงจะ
อวดอ้ำงเช่นนี้เพื่ออะไร
กงซำนไม่จ ำเป็นต้องลืมตำของนำงเพื่อคำดเดำว่ำบ่ำวรับใช้สอง
คนก ำลังคิดอะไรอยู่นำงไม่ได้ใส่ใจแม้แต่น้อย ไม่ว่ำอย่ำงไร พวกนำง
ไม่ใช่บ่ำวรับใช้ส่วนตัวของนำง ไม่ว่ำนำงจะดุพวกนำงอย่ำงไรมันก็ไม่
มีประโยชน์ และพวกนำงก็จะไม่ท ำตำม
แต่เดิมนำงอำศัยอยู่ค่อนข้ำงดีในคฤหำสน์จู้ฮูหยินใหญ่และ
พี่สำว 2 คนที่เกิดจำกฮูหยินใหญ่ซึ่งเป็นคนเจ้ำกี้เจ้ำกำร แต่แม่รอง
ของนำงเป็นน้องสำวของพระสนมของฮ่องเต้ 2 คนในพระรำชวัง
แม้ว่ำพวกนำงจะไม่ได้เกิดมำจำกมำรดำคนเดียวกัน ไม่ว่ำในกรณีใด
พวกนำงเป็นครอบครัวเดียวกัน ดังนั้นตระกูลจู้ปฏิบัติต่อพวกนำง

อย่ำงสุภำพ แต่ใครจะรู้ว่ำป้ำทั้งสองนี้จะถูกลดต ำแหน่งเป็นท่ำน
ผู้หญิง ? กำรหล่นจำกพระสนมไปสู่ท่ำนผู้หญิงท ำให้สถำนกำรณ์ใน
ตระกูลจู้เปลี่ยนแปลงไป แม้ว่ำจะยังมีองค์ชำยอยู่ แต่ท่ำนผู้หญิง 2
คนจะเปรียบเทียบกับพระสนมได้อย่ำงไร พี่สำวที่ไม่กล้ำกลั่นแกล้ง
นำงมำก่อน ในที่สุดก็พบควำมกล้ำหำญที่จะท ำเช่นนั้น พวกนำง
กลั่นแกล้งมำรดำและบุตรสำวคู่นี้ทุกวันจนถึงจุดที่กำรมีชีวิตอยู่นั้น
แย่กว่ำควำมตำย โชคดีที่นำงยังคงได้รับค ำชื่นชมจำกข้ำงนอก ซึ่ง
ท ำให้บิดำของนำงนึกถึงกำรปฏิบัติต่อนำงดีขึ้นเล็กน้อย ต้อง
ขอบคุณสิ่งนี้ที่นำงไม่ถูกรังแกถึงตำย แต่ถึงอย่ำงนี้สิ่งที่ฮูหยินใหญ่
ของครอบครัวกล่ำวบ่อยที่สุดก็คือ “กำรถูกลดระดับลงมำเป็นท่ำน
ผู้หญิงนั้นดี ใครจะรู้ว่ำเมื่อไหร่พวกนำงจะถูกลดต ำแหน่งเหลือเพียง
นำงบ ำเรอก่อนที่จะถูกขับไล่ออกจำกพระรำชวัง มันไม่เหมือนไม่มีองค์
ชำยที่ตกอับ เช่นเดียวกับองค์ชำยสี่ พระองค์ได้ถูกลดสถำนะลงเป็น
สำมัญชนหรือ ! ”ไอรีนโนเวล
เมื่อครึ่งเดือนก่อนองค์ชำยแปดได้ส่งจดหมำยถึงคฤหำสน์จู้
เชิญนำงมำที่เมืองหลวงในฐำนะแขกข้อแก้ตัวที่ได้รับคือท่ำนผู้หญิง
หยวนและท่ำนผู้หญิงหลี่คิดถึงนำง กงซำนไม่เคยถำมตระกูลจู้ว่ำ
ท ำไมจู่ ๆ ป้ำทั้งสองของนำงและลูกพี่ลูกน้ององค์ชำยแปดก็อยำกให้
นำงมำที่เมืองหลวง แต่ส ำหรับนำงแล้ว นี่เป็นเรื่องที่ดี อย่ำงน้อยที่สุด
ก็หมำยควำมว่ำญำติคนนี้ยังไม่ได้ลืมนำง

ท่ำนผู้หญิงยังคงเป็นหนึ่งในผู้หญิงของฮ่องเต้ไม่ว่ำพวกนำงจะ
ตกอับหรือไม่ก็ตำม องค์ชำยก็ยังเป็นพระโอรสของฮ่องเต้อีกด้วย
ต ำแหน่งลูกพี่ลูกน้องของนำงในฐำนะองค์ชำยยังคงอยู่ หลังจำกที่
ตระกูลจู้ได้รับจดหมำยฉบับนี้ พวกเขำตอบโต้อย่ำงรวดเร็ว บิดำของ
นำงใช้เวลำ 3 คืนติดต่อกันกับแม่รองของนำง และสิ่งของที่ดีทั้งหมด
ในคฤหำสน์ถูกส่งไป ท ำให้ชัดเจนว่ำพวกเขำตั้งใจจะใช้มันเพื่อปิด
ปำกของนำง และเพื่อป้องกันไม่ให้นำงบ่นหลังจำกที่นำงมำถึงเมือง
หลวง แม้แต่ฮูหยินใหญ่ก็เริ่มแสดงควำมห่วงใยต่อมำรดำและบุตรสำว
พี่สำว 2 คนของนำงเลิกรังแกนำง และพวกนำงเรียกนำงว่ำเป็น
น้องสำวที่ดี
นี่ไม่ใช่ทั้งหมดก่อนที่จะออกเดินทำง กงหยู, พี่สำวคนโตของ
นำงก็ยัดเยียดบ่ำวรับใช้ 2 คนมำให้นำง โดยบอกว่ำนำงจะรู้สึกสบำย
ใจถ้ำมีบ่ำวรับใช้ของนำงพำอีกฝ่ำยมำที่เมืองหลวง
นำงไม่ใช่คนโง่นำงจะไม่รู้ได้อย่ำงไรว่ำสิ่งนี้คืออะไร ? อย่ำงแรก
คือต้องจับตำดูนำงและส่งรำยงำนกลับไปที่คฤหำสน์จู้ หำกนำงพูด
อะไรที่เป็นอันตรำยเกี่ยวกับตระกูลจู้ที่นี่ นำงกลัวว่ำแม่รองของนำง
จะต้องทุกข์ทรมำน ประกำรที่สอง บ่ำวรับใช้ 2 คนนี้ก็ภูมิใจเช่นกัน
และทั้งคู่ก็สวย กงซำนน ำบ่ำวรับใช้ 2 คนมำด้วยโดยคิดว่ำอำจเป็นไป
ได้ที่บ่ำวรับใช้ 2 คนนี้ปีนขึ้นไปบนเตียงขององค์ชำยแปดได้ส ำเร็จ
เมื่อถึงเวลำนั้น พี่สำวคนโตของนำงจะใช้บ่ำวรับใช้ 2 คนนี้เหยียบย ่ำ
นำงลงกับพื้น

กงซำนคิดกับตัวเองในขณะที่รถม้ำมำถึงประตูรุยอย่ำงรวดเร็ว
นำงพำบ่ำวรับใช้ 2 คนลงจำกรถม้ำ เมื่อป้ำยประจ ำตัวที่องค์ชำยแปด
มอบให้นำง นำงก็น ำป้ำยประจ ำตัวระบุตัวตนของนำงออกมำและส่งถุง
เงินเล็ก ๆ ให้กับขันที จำกนั้นนำงก็กล่ำวว่ำ “ข้ำชื่อกงซำนและข้ำ
เป็นลูกพี่ลูกน้องขององค์ชำยแปด ข้ำมำเยี่ยมท่ำนผู้หญิงหยวนและ
ท่ำนผู้หญิงหลี่ ป้ำทั้งสองของข้ำ ข้ำหวังว่ำขันทีจะช่วยอ ำนวยควำม
สะดวกในกำรเยี่ยมครั้งนี้”
ในควำมเป็นจริงไม่มีอะไรจะอ ำนวยควำมสะดวกด้วยแผ่นป้ำย
ประจ ำตัวขององค์ชำยแปด มันเป็นเรื่องธรรมดำที่นำงจะเข้ำไปใน
พระรำชวังด้ำนในได้ เป็นเพียงว่ำขันทีที่ยืนอยู่ด้ำนนอกประตูรุยใน
วันนี้ไม่ได้อยู่ฝ่ำยองค์ชำยแปด เมื่อได้ยินว่ำนำงเป็นลูกพี่ลูกน้องของ
องค์ชำยแปด สีหน้ำของเขำก็ค่อนข้ำงไร้ควำมปรำนีโดยกล่ำวด้วย
น ้ำเสียงขุ่นเคืองต่อกงซำน “กำรไปเยี่ยมท่ำนผู้หญิงหยวนนั้นเป็น
เรื่องดี แต่ท่ำนผู้หญิงหลี่ ไม่ว่ำเจ้ำจะสำมำรถไปเยี่ยมนำงได้หรือไม่นั้น
ขึ้นอยู่กับว่ำท่ำนผู้หญิงหยวนเต็มใจที่จะพบเจ้ำหรือไม่” หลังจำก
กล่ำวอย่ำงนี้เขำจ้องมองกงซำนแล้วชั่งน ้ำหนักเงินในมือของเขำแล้ว
กล่ำวว่ำ “ไปกันเถิด เรำจะส่งเจ้ำไป เจ้ำต้องไม่เดินไปรอบ ๆ
พระรำชวัง เพื่อให้แน่ใจว่ำเจ้ำจะไม่ชนใครที่มีควำมส ำคัญ”
“ขอบคุณมำกส ำหรับค ำแนะน ำข้ำต้องรบกวนท่ำนขันทีแล้ว”
กงซำนติดตำมไปอย่ำงเชื่อฟัง เมื่อนำงก้มศีรษะลง นำงเดินไปอย่ำง
เงียบ ๆ และให้ควำมสนใจอย่ำงใกล้ชิดกับมำรยำท ส ำหรับบ่ำวรับใช้

2 คนของนำง พวกนำงรู้สึกกระตือรือร้นตั้งแต่เข้ำมำในพระรำชวัง
สถำปัตยกรรมทุกอย่ำงในพระรำชวังเพียงพอที่จะท ำให้พวกนำงรู้สึก
หวำดกลัว มันเป็นเช่นนั้นที่พวกนำงก้มหน้ำมองอิฐแต่ละแผ่นและ
กระเบื้องแต่ละแผ่น…