Gate of God - ตอนที่ 1044 ตายกับข้า?
ตอนที่ 1044 ตายกับข้า?
”ท่านมู่ออกไปกับคนอื่นๆก่อนทิ้งหยุนชิงวูไว้ที่นี่” ฟางเจิ้งจือกล่าวกับมู่ฉิงเฟิงขณะที่เขาดึงปิงหยางและเหยียนเฉียนหลี่กลับมา
”ออกไปก่อน?!”มู่ฉิงเฟิงตกใจอย่างเห็นได้ชัด
”ใช่รีบไปและตรวจสอบว่าไม่มีทางออกอื่นจากที่นี่!” ฟางเจิ้งจือไม่มีเวลาพอที่จะอธิบายกับมู่ฉิงเฟิง
”ได้..แต่หยุนชิงวู…”มู่ฉิงเฟิงต้องการจะถามเพราะเขาไม่เข้าใจว่าทำไมหยุนชิงวูต้องอยู่ที่นี่ขณะที่พวกเขาถอยออกไป
อย่างไรก็ตามมู่ฉิงเฟิงเลือกที่จะกลืนคำพูดกลับไป
เพราะสิ่งเดียวที่เขาทำได้ในตอนนี้คือเชื่อใจฟางเจิ้งจือ
”ถอย!”เสียงคำสั่งดังขึ้น
ศิษย์ฝ่ายมนุษย์ต่างมองหน้ากันด้วยความสับสน
ไม่ใช่ว่าไม่มีทางออกงั้นหรือ?
พวกเขาจะถอยไปทางไหน?
หรือมู่ฉิงเฟิงต้องการให้พวกเขากระโดดหน้าผาตายไปด้วยกัน?
”พวกเจ้ามัวรออะไรอยู่?วิ่งสิ!” โม่ฉานฉือพูดออกมาโดยไม่อ้อมค้อม ยิ่งไปกว่านั้นเขาวิ่งไปโดยไม่หันหลังกลับมามองแม้แต่น้อย
”…”
มู่ฉิงเฟิงพูดไม่ออกแต่เขาก็รู้สึกขอบคุณโม่ฉานฉือไม่น้อยเพราะเมื่อเหล่าศิษย์เห็นโม่ฉานฉือวิ่งออกไปในที่สุดพวกเขาก็ได้สติ
พวกเขารีบวิ่งตามไปทันทีไม่มีใครโง่พอที่จะรออยู่ที่นี่
โอกาสที่ฟางเจิ้งจือจะชนะในตอนนี้มีน้อยมาก
ยิ่งไปกว่านั้นทันทีที่ฟางเจิ้งจือรู้ว่าโจวฉีคือหนานกงมู่เขามั่นใจว่าการแข่งขันต้องไม่เป็นไปตามกฎแน่นอนเพราะมันเป็นการหลอกลวงครั้งใหญ่
”อย่าปล่อยให้พวกมันวิ่งหนี!”
”ไล่ตามไปเร็วเข้า!”
”ฆ่าพวกมันให้หมด!
เมื่ออสูรและปีศาจเห็นมนุษย์วิ่งหนีพวกเขาก็เริ่มเคลื่อนไหวในทันที
ภายใต้การนำของราชาอสูรกองทัพอสูรและปีศาจพุ่งเข้าหามนุษย์อย่างดุร้าย
”หยุดอยู่ตรงนั้นไม่อย่างนั้นข้าจะฆ่าหยุนชิงวู!” ฟางเจิ้งจือขยับไปด้านหลังหยุนชิงวูพร้อมกับยกนางขึ้นโดยการจับคอด้วยมือข้างเดียวพร้อมกับดึงนางเข้ามาชิดกับตัวของเขา
”นายน้อย!”
”จักรพรรดินีน้อย!”
”…”
กองทัพอสูรและปีศาจต่างตกตะลึง
อย่างไรก็ตามพวกเขาไม่ได้หยุดแต่ล้อมรอบฟางเจิ้งจือและหยุนชิงวูในเวลาเดียวกันพวกเขาก็รอคอยคำสั่งจากหนานกงมู่
”ฮ่าฮ่าฟางเจิ้งจือ ข้าไม่คิดว่าเจ้าจะใช้วิธีเดิมกับตอนที่อยู่ด้านนอกอีกครั้ง” แม้ร่างของนางจะแนบชิดกับฟางเจิ้งจือ แต่นางดูไม่ตื่นตระหนกแม้แต่น้อย
ปิงหยางเหยียนเฉียนหลี่และเหยียนซิวก็ถูกบังคับให้เข้าใกล้ฟางเจิ้งจือด้วยเช่นกัน พวกเขาไม่เข้าใจว่าทำไมฟางเจิ้งจือถึงเลือกใช้หยุนชิงวูเพื่อขู่ปีศาจและอสูรอีกครั้ง
มันจะได้ผลงั้นหรือ?
”ฟางเจิ้งจือเจ้ายังคงพยายามข่มขู่พวกเราด้วยนายน้อยอยู่อีกงั้นรึ? อย่างที่ข้าบอกว่าข้าต้องการช่วยนายน้อย แต่ใช่ว่าข้าจะกลัวเจ้า” หนานกงมู่กล่าว
”ข้ารู้ข้าไม่สามารถข่มขู่เจ้าได้ แต่ถ้าข้าใช้มนุษย์ทั้งหมดล่ะ?”
”เจ้าหมายความว่ายังไง?”
”หนานกงมู่ลองคิดดููดีๆเจ้าต้องการจะออกคำสั่งให้ฆ่ามนุษย์ทั้งหมดจริงๆงั้นรึ? มันจะทำให้ภารกิจของเจ้าสำเร็จหรือไม่? ข้ารู้ว่าเจ้าต้องการอะไร ข้าจะอยู่ที่นี่กับหยุนชิงวู มันเป็นโอกาสอันดีที่เจ้าจะช่วยนางใช่หรือไม่?” ฟางเจิ้งจือกล่าว
เขารู้ว่าเป้าหมายจริงๆของหนานกงมู่ไม่ใช่การช่วยนาง
เขายังรู้ว่าหนานกงมู่ไม่มีทางฆ่ามนุษย์ทั้งหมดแต่เขาต้องการกลายเป็นผู้ปกครองมนุษย์ทั้งหมด
นั่นหมายความว่าหนานกงมู่ไม่สามารถฆ่ามนุษย์ได้
ฟางเจิ้งจือกำลังเดิมพันว่าหนานกงมู่จะปล่อยมนุษย์ทั้งหมดไป
”ท่านโจวฉีนายน้อย…”
”ได้โปรดช่วยท่านหยุนชิงวู!”
อสูรและปีศาจต่างคาดหวังว่าจะสามารถชิงตัวหยุนชิงวูคืนมาได้
”ฟางเจิ้งจือเจ้าดูเหมือนจะลืมเรื่องบางอย่างไป!” หนานกงมู่กำหมัดแน่นขณะที่มองมนุษย์ทั้งหมดกำลังหลบหนี
”ไม่!”ฟางเจิ้งจือส่ายหน้า
”ข้าจะเชื่อเจ้าได้ยังไง?”
”เจ้ามีทางเลือกเดียวคือต้องเชื่อ”ฟางเจิ้งจือกล่าว
มันเป็นการสนทนาที่มีเพียงฟางเจิ้งจือและหนานกงมู่เท่านั้นที่เข้าใจ
ฟางเจิ้งจือรู้ว่าหนานกงมู่ต้องการอะไร
ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากหยุนชิงวู…
หนานกงมู่ต้องการข้ออ้างเพื่อช่วยมนุษย์แต่เขาไม่ต้องการให้หยุนชิงวูกลายเป็นผู้นำของอสูรและปีศาจอีกครั้ง
ดังนั้นหนานกงมู่จึงต้องการหยุนชิงวูที่ตายไปแล้ว
”เจ้าไร้ยางอายพวกเจ้ากำลังคุยอะไรกันอยู่?” ปิงหยางไม่เข้าใจสิ่งที่ฟางเจิ้งจือพูด
”ออกไปก่อน”ฟางเจิ้งจือไม่ตอบคำถามปิงหยาง ”อะไรนะ?!แต่การแข่งขันยังไม่จบ ข้าจะไปไหนได้ยังไง?” ปิงหยางสับสน
”องค์หญิงโปรดฟังที่ฟางเจิ้งจือกล่าวพวกเราควรออกไปจากที่นี่” เหยียนเฉียนหลี่กล่าว
”ท่านปู่ท่านควรออกไปก่อน” เหยียนซิวกล่าว
”ไม่เหยียนซิว เจ้าไม่ได้เป็นแค่เพื่อนของฟางเจิ้งจือแต่ยังเป็นทายาทตระกูลหยียน เจ้าเป็นนักรบ! จากนี้เจ้าต้องฟังคำสั่งของฟางเจิ้งจือ” เหยียนเฉียนหลี่รู้ว่าเหยียนซิวกำลังคิดอะไรอยู่และฟางเจิ้งจือต้องการอะไร
”ซิวออกไปก่อนเชื่อข้า!” ฟางเจิ้งจือมองไปที่เหยียนซิว เขารู้ว่าเหยียนซิวไม่มีทางยอมถอยไปไหนแน่นอน
”พวกเราจะตายด้วยกัน!”เหยียนซิวกล่าวออกมาอย่างแน่วแน่
”ไม่พวกเราต้องมีชีวิตรอด!” ฟางเจิ้งจือเองก็กล่าวอย่างแน่วแน่ ”พวกเราสามารถรอดไปได้?”
”ต้องลองดู”
”ข้าเข้าใจแล้ว”เหยียนซิวไม่ถามอะไรอีกต่อไปเพราะเขาได้รับคำตอบแล้ว โดยไม่ลังเลเขาหันหลังและวิ่งออกไปในทันที
”…”ปิงหยางเบิกตากว้างก่อนที่จะเตรียมวิ่งตามไป
”ปิงหยางเดี๋ยวก่อน” ทันใดนั้นฟางเจิ้งจือกลับคว้าแขนของนางเอาไว้
”…”นางตกอยู่ในความสับสน ทำไมฟางเจิ้งจือถึงรั้งนางไว้อีก?
”เจ้ารั้งข้าเอาไว้เพราะต้องการความช่วยเหลือจากข้าใช่ไหม?”ปิงหยางถามด้วยความคาดหวัง
”เปล่าข้าไม่ได้ต้องการเจ้าข้าต้องการหอกฉีหลิน” ฟางเจิ้งจือกล่าวเรียบๆ
”…”ปิงหยางจ้องมองฟางเจิ้งจือ
”…”ฟางเจิ้งจือจ้องมองปิงหยาง จากนั้นหอกเล่มหนึ่งก็ถูกเขวี้ยงใส่ฟางเจิ้งจือก่อนที่ปิงหยางจะวิ่งออกไปอย่างหงุดหงิด
”พวกเราไม่ไล่ตามไปงั้นรึ?”มู่ซิงถามหนานกงมู่
”รอ”หนานกงมู่ตอบเพียงคำเดียว
มู่ซิงและตัวตนระดับเทพเจ้าทั้งสองไม่เข้าใจแต่ทำได้เพียงนิ่งเงียบหลังจากเห็นการตายของหลินยู่
ด้านหยุนชิงวูนางโน้มหัวเข้าใกล้หูฟางเจิ้งจือ
”เจ้าต้องการจะตายกับข้างั้นรึ?”เสียงของหยุนชิงวูเบามาก มีเพียงฟางเจิ้งจือเท่านั้นที่ได้ยิน
”ฮ่าฮ่า…”ฟางเจิ้งจือยิ้มจากนั้นก็กระซิบไปที่หูของหยุนชิงวู “ฝันไปเถอะ!”
……………………………………..
YOU MAY ALSO LIKE
