Gate of God - ตอนที่ 1053 หาทาง
ตอนที่ 1053 หาทาง
”สองครั้ง?”หยุนชิงวูมองไปที่ฟางเจิ้งจือด้วยความไม่เชื่อจากนั้นก็ส่ายหัวเล็กน้อย “ข้าคิดว่ามันเป็นไปไม่ได้”
”เจ้าไม่เชื่องั้นหรือ?เจ้าอยากเดิมพันกับข้าไหม?”ฟางเจิ้งจือเผยยิ้ม
”เอาล่ะเจ้าอยากเดิมพันอะไร?”หยุนชิงวูรู้ถึงสิ่งที่ฟางเจิ้งจือพูด นางพยักหน้าทันทีโดยไม่รู้สึกแปลกใจ
”แผนที่สู่สวรรค์อีกแปดชิ้นถ้าเจ้าแพ้ต้องบอกข้าว่าพวกมันอยู่ที่ไหน เจ้าคิดว่าไง?”
”แล้วถ้าเจ้าแพ้ล่ะ?”
”ข้าจะยกหอกฉีหลินให้กับเจ้าเจ้าคงจะรู้อยู่แล้วว่ามันคือหนึ่งในสิบสมบัติที่ยิ่งใหญ่ของอาณาจักรเซี่ยและเป็นสมบัติที่มีพลังโจมตีอย่างมาก”ฟางเจิ้งจือเหยียดยิ้ม
เมื่อได้ยินเช่นนั้นหยุนชิงวูก็เผยยิ้ม
แม้ว่าหอกฉีหลินจะเป็นสมบัติที่ยิ่งใหญ่แต่มันไม่เป็นประโยชน์ต่อหยุนชิงวูมากนัก
สิ่งสำคัญที่สุดคือ…
หอกฉีหลินคืออาวุธของปิงหยาง
การที่ฟางเจิ้งจือใช้สิ่งนี้มาเดิมพันเขาช่างไร้ยางอายอย่างที่สุด
”ข้าต้องการภาพวาดกวางหลิง”ถ้าเจ้าแพ้ เจ้าต้องมอบภาพนั้นให้กับข้า”หยุนชิงวูตอบกลับอย่างตรงไปตรงมาพร้อมกับเผยยิ้ม
”ไม่มีทางภาพวาดกวางหลิงเกิดจากการรวมกันของชิ้นส่วนแผนที่สู่สวรรค์ทั้งยี่สิบแปดชิ้น ข้าจะยอมรับได้อย่างไร”ฟางเจิ้งจือปฏิเสธนางในทันที
”แต่ข้าเป็นคนรวมภาพวาดกวางหลิง”
”ข้าช่วยชีวิตของเจ้าข้าได้ตอบแทนเจ้าไปแล้ว”
”หน้าด้าน”หยุนชิงวูกล่าวอีกครั้งเมื่อได้ยินฟางเจิ้งจือพูดหลังจากคิดอยู่สักพักนางก็พูดขึ้นอีกครั้ง “งั้นข้าขอปีกสีดำของท่านพ่อที่อยู่กับเจ้าคืน” ”ปีกสีดำก็ไม่ได้ข้าคิดว่ามันเป็นประโยชน์ไม่น้อย ข้าไม่สามารถให้เจ้าได้”ฟางเจิ้งจือส่ายหัวอีกครั้ง
”เจ้ากลัวแพ้งั้นหรือ?”
”เจ้าคิดว่าข้ากลัว…”ฟางเจิ้งจือหยุดพูดไปกลางคันเพราะรู้สึกตัวว่าเขากำลังโดนหลอกล่อ
คำตอบนั้นชัดเจน…
ใช่แล้ว
”เอาล่ะข้าขอเดิมพันกับเจ้าด้วยปีกสีดำ”ฟางเจิ้งจือหยุดพูดและยอมรับเงื่อนไขของหยุนชิงวู
หยุนชิงวูกระพริบตาเล็กน้อย
ปีกสีดำ?
ฟางเจิ้งจือมั่นใจจริงๆงั้นหรือ?เขาจะสามารถหาหยวนสวรรค์เจอในสองครั้งงั้นหรือ? มันเป็นไปไม่ได้
หยุนชิงวูสับสนเล็กน้อยเพราะนางมั่นใจมากว่าความสามารถในด้านนี้ของฟางเจิ้งจือด้อยกว่านางอย่างไรก็ตามเขาดูมั่นใจมาก
”เอาเถอะงั้นเริ่มกันเลย”หยุนชิงวูสับสนเล็กน้อย แต่นางอยากรู้ว่าฟางเจิ้งจือจะทำยังไง
ฟางเจิ้งจือไม่ลังเล
เนื่องจากเจรจากันลงตัวก็ถึงเวลาของฟางเจิ้งจือแน่นอนว่าอันดับแรกคือการหาจุดเชื่อมระหว่างหมากแต่ละตัว
ฟางเจิ้งจือคิดว่าต้องใช้เวลาพอสมควร
อย่างไรก็ตามเขาคำนวนผิดพลาด
นั่นเพราะหยุนชิงวูอยู่ข้างเขา
ด้วยความฉลาดของนางไม่ใช่เรื่องยากที่นางจะพบบางอย่างในป่า
หลังจากผ่านไปเพียง15 นาที หยุนชิงวูชี้ให้เห็นถ้ำแห่งหนึ่งและพยักหน้าให้ฟางเจิ้งจือ
”นี่คงเป็นเส้นทางที่เชื่อมไปยังหมากตัวอื่น”หยุนชิงวูมั่นใจมากในขณะที่มองฟางเจิ้งจือ”เราควรเข้าไปไหม?” ”ใครจะลองเป็นคนแรก”ฟางเจิ้งจือถอนหายใจในขณะมองไปยังถ้ำและต้นไม้ที่ขวางทาง
บัดซบ!หยุนชิงวูร้ายกาจเสียจริง
ถ้าไม่ใช่เพราะหยุนชิงวูมันคงเป็นเรื่องยากที่เขาจะหาเจอ
แม้เขาจะหามันเจอเขาก็ต้องใช้เวลาค่อนข้างมาก
ความจริงแล้วทุกอย่างง่ายขึ้นมากมันอาจเป็นประโยชน์ที่ช่วยนางเอาไว้
”เอาล่ะงั้นข้าเลือกทางนี้” หยุนชิงวูพยักหน้า
ฟางเจิ้งจือยิ้มและตามติดด้านหลังหยุนชิงวูมันเป็นถ้ำที่ทั้งมืดและชิ้นแต่ไม่มีอันตราย
เกือบในทันทีเขาเห็นแสงอีกด้านของถ้ำ
”ถึงแล้ว”เสียงของหยุนชิงวูดังขึ้นนางเดินเข้าไปยังหมากอีกตัว
”อืม”ฟางเจิ้งจือพยักหน้าและก้าวออกจากถ้ำ ทิวทัศน์คล้ายคลึงกับโลกที่พวกเขาอยู่
เขาสามารถได้ยินเสียงกระแสน้ำที่ไหลผ่าน
ถ้าเขาเดาถูกมันคงจะเป็นบ่อน้ำใกล้ที่อยู่ใกล้กับภูเขาก่อนหน้านี้
”เสียงนั้นมาจากทางตะวันตกเฉียงใต้…นั่นหมายความว่าหมากตัวแรกอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้จากที่นี่ …”ฟางเจิ้งจือแสร้งทำเป็นมองรอบๆและทำเครื่องหมายอย่างสุ่มๆที่ปากถ้ำ จากนั้นความคิดก็เริ่มไหลผ่านจิตใจของเขา
หยุนชิงวูเองก็เริ่มคาดเดาเช่นกัน
อย่างไรก็ตามเมื่อเทียบกับฟางเจิ้งจือหยุนชิงวูไม่เพียงแต่ฟังเสียง แต่นางใช้นิ้ววาดบางอย่างบนฝ่ามืออีกข้าง
ฟางเจิ้งจือตระหนักได้อย่างรวดเร็วว่ามันคือค่ายกล
เขาไม่สามารถมองได้ชัดเจนเพราะหยุนชิงวูไม่ได้วาดภาพเต็มๆมันเป็นเพียงส่วนหนึ่งเท่านั้น
”เจ้าคิดออกไหม?”หลังจากผ่านไปสักพักหยุนชิงวูก็หยุดและมองไปที่ฟางเจิ้งจือ
”อืมข้าคิดออกนานแล้ว มากับข้า”ฟางเจิ้งจือยืดอกและพูดอย่างมั่นใจ
”เร็วขนาดนั้นเลย?”หยุนชิงวูมองดูฟางเจิ้งจือด้วยความสงสัย
นางคิดว่าตัวเองมีพรสวรรค์ในเรื่องนี้อย่างมาก
แต่ฟางเจิ้งจือกลับบอกว่าเขาคิดได้ก่อนนาง?
นางจะเชื่อได้ยังไง?
หยุนชิงวูไม่เชื่อเขาแต่นางยังคงพยักหน้าเล็กน้อยและมองหาจุดเชื่อมหมากตัวต่อไป
จากประสบการณ์ที่ผ่านมากทำให้นางคิดได้เร็วขึ้นมาก
ในเวลาน้อยกว่าสิบนาทีพวกเขามาถึงอีกสถานที่หนึ่งที่มีเก้าถ้ำ มันเกือบจะดูเหมือนกับถ้ำก่อนหน้านี้
ค่ายกลสามสิบหกดวงดาวสวรรค์
กระดานหมากรุกคือหน้าฉากภูเขาทั้งหมดคือตัวหมาก เบี้ยทั้งหมดจึงเหมือนกันจนแทบจะไม่มีความแตกต่าง
”เราควรเลือกถ้ำไหน?”หยุนชิงวูถาม
”แน่นอนว่าถ้ำที่สอง”ฟางเจิ้งจือชี้ไปยังถ้ำที่สองโดยไม่ลังเลและเดินเข้าไป
”ถ้ำที่สอง?”หยุนชิงวูขมวดคิ้วเล็กน้อยตามที่นางคำนวนถ้ำที่เจ็ดและแปดมีความเป็นไปได้สูงกว่า
ทำไมเขาถึงเลือกถ้ำที่สอง?
นางคำนวนผิดไปงั้นหรือ?
หยุนชิงวูเริ่มตั้งคำถามมากมายกับตัวเองแต่นางเองก็ไม่มั่นใจ
นางทำได้เพียงเดินตามฟางเจิ้งจือไป
หลังจากนั้นไม่นานพวกเขาก็ไปถึงกหมากตัวที่สามสถานที่ที่มีภูเขาและเสียงน้ำไหลพัดผ่านเช่นเดิม
ความต่างเดียวคือเสียงน้ำไหลมาจากทิศทางอื่น
”…”ฟางเจิ้งจือฟังเสียงสายน้ำและดวงตากระตุกเล็กน้อยเขาเลือกผิดถ้ำ
เมื่อเขาเข้าถึงกระดานที่สองเสียงน้ำไหลดังมาจากทิศตะวันตกหากเขาเลือกถูกเสียงน้ำไหลจะต้องดังมาจากทิศทางเดิม
มันเป็นเรื่องที่น่าเจ็บใจ
โชคไม่เข้าข้างเขาเลย
อย่างไรก็ตามฟางเจิ้งจือไม่ได้สนใจนักมันเป็นเรื่องปกติที่จะผิดพลาดจากโอกาสหนึ่งในเก้า
ความจริงแล้ว…
มันคงแปลกน่าดูถ้าเขาเลือกถูกในครั้งเดียว
”ข้าคิดว่าเจ้าเลือกผิด”หยุนชิงวูหันไปพูดกับฟางเจิ้งจือเมื่อนางรู้สึกว่าเสียงของน้ำมาจากทิศที่ผิดออกไป ”เจ้าคิดถูกแล้ว”ฟางเจิ้งจือส่ายหัว
”ดูเหมือนว่าเสียงน้ำจะมาจากทิศตะวันออกเฉียงใต้แทนที่จะเป็นทิศตะวันตกเฉียงใต้”หยุนชิงวูพูดยืนยันว่าฟางเจิ้งจือเลือกผิด
ฟางเจิ้งจืออายเล็กน้อย
เชี่ยเอ้ย
หยุนชิงวูฉลาดเกินไปนางจับผิดฟางเจิ้งจือได้ในทันที เขาควรทำยังไงดี?
ใจเย็น!
เขาต้องพยายามใจเย็นเอาไว้
”หมายความว่าพวกเราข้ามจากทิศตะวันตกเฉียงใต้ไปยังทิศตะวันออกเฉียงใต้หรือ?”ฟางเจิ้งจือถามกลับแทนที่จะอธิบาย
”หมายความว่า?”หยุนชิงวูถามเช่นกัน
”หมายความว่าบ่อน้ำแรกที่พวกเราโผล่ออกมาอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้จากนั้นพวกเราเดินผิดทางไปเจอบ่อน้ำที่สองในทิศตะวันตกเฉียงใต้ ต้องขอบคุณข้าที่ตัดสินใจถูกต้อง พวกเราเจอทางกลับไปยังทิศตะวันออกเฉียงใต้ ตอนนี้พวกเราน่าจะเข้าใกล้หยวนสวรรค์แล้ว!” ฟางเจิ้งจืออธิบายอย่างจริงจัง
”…”ริมฝีปากของหยุนชิงวูกระตุกและคิดอย่างจริงจังก่อนะพยักหน้า”ฮืมม งั้นไปต่อเถอะ”
”ถูกต้องเจ้าควรจะเชื่อใจข้า”ฟางเจิ้งจือยืดอกตอบอย่างมั่นใจ
หยุนชิงวูไม่แสดงความเห็นอีกนางพึมพำและเริ่มขยับนิ้วอีกครั้ง
มันเป็นเช่นนั้นไปชั่วครู่ก่อนที่นางจะลืมตาขึ้น
”หลังจากลองสามครั้งนางจะสามารถแก้ปริศนาได้ไหม?”ฟางเจิ้งจือคาดเดาเมื่อเห็นหยุนชิงวูลืมตาขึ้น
”ดูเหมือนจะถึงเวลาที่ต้องถามแล้ว”
ฟางเจิ้งจือเดินต่อไปขณะที่กำลังคิดหาวิธีเอ่ยถามหยุนชิงวู
หลังจากนั้นไม่นานพวกเขาก็ไปถึงบ่อน้ำ ”เจ้ามีเหงื่อออกอีกแล้วอยากอาบน้ำอีกสักครั้งไหม ข้าจะรออยู่ที่นี่”ฟางเจิ้งจือถามขึ้นในขณะที่ชี้ไปทางบ่อน้ำ
”ไม่เป็นไรหนานกงมู่น่าจะเข้าใกล้หยวนสวรรค์แล้ว ข้าทนได้”หยุนชิงวูปฏิเสธฟางเจิ้งจือ
”เอาล่ะงั้นรีบไปกันเถอะ”ฟางเจิ้งจือไม่ได้พูดอะไรอีก
”อืม”หยุนชิงวูหยักหน้าและเดินตามหลังฟางเจิ้งจือไป
ไม่นานหลังจากนั้นพวกเขาก็พบกับถ้ำอีกเก้าแห่ง
หยุนชิงวูดูสงบมากขึ้น
”เจ้าก็คิดออกงั้นหรือ?”ฟางเจิ้งจือถามขึ้น
”บางที”หยุนชิงวูพยักหน้า
”บางที?หมายความว่าเจ้ายังไม่มั่นใจ? งั้นเจ้าลองบอกมาเผื่อข้าจะยืนยันคำตอบให้เจ้าได้”ฟางเจิ้งจือพูดขึ้น ”ยืนยันคำตอบให้ข้า?”หยุนชิงวูตกใจเล็กน้อย
”ใช่แล้วเจ้าควรรู้ไว้ว่าข้าพยายามช่วยเจ้าอยู่”ฟางเจิ้งจือกรระพริบตาให้หยุนชิงวู “เจ้าควรจะรู้สึกขอบคุณนะ”
”ขอบคุณแต่ข้าไม่ต้องการ”หยุนชิงวูอยากจะยิ้มออกไป แต่นางเพียงแค่ส่ายหัวและปฏิเสธ
”เห้อ…ดูเหมือนเจ้าไม่คิดจะเรียนรู้เสียเลย”ฟางเจิ้งจือถอนหายใจราวกับรู้สึกเสียดาย
แน่นอนเขาต้องการสาปแช่ง
บัดซบ!
นางไม่หลงกล?
เป็นไปได้ยังไงด้วยการแสดงที่สมบูรณ์แบบของฟางเจิ้งจือ?
อะไรกัน!
ฟางเจิ้งจือรู้สึกรำคาญเล็กน้อย อย่างไรก็ตามเป็นเรื่องยากเกินไปที่เขาจะหาวิธีอื่นหลอกล่อหยุนชิงวูในเวลาอันสั้น
อย่างไรก็ตามปัญหาคือ…
เขาควรเลือกถ้ำไหน
ช่างมัน
สุ่มเลือกไป
บางทีเขาอาจจะโชคดีเลือกได้ถูกต้อง
”ถ้ำที่สาม”ฟางเจิ้งจือชี้ไปยังถ้ำที่สามและดึงหยุนชิงวูไปพร้อมกับเขา
……………………………………..