Gate of God - ตอนที่ 1052 ค่ายกลสามสิบหกดวงดาวสวรรค์
ตอนที่ 1052 ค่ายกลสามสิบหกดวงดาวสวรรค์
เวลานั้นมีจำกัดฟางเจิ้งจือไม่มีความคิดอื่น ผู้ชายทุกคนย่อมรู้ว่าควรทำเช่นไรเมื่อมีผู้หญิงกำลังจมน้ำ เขาเอาปากประกบกับปากของหยุนชิงวูทันที
เขากำลังช่วยชีวิตนาง…
ริมฝีปากของหยุนชิงวูเปิดออกทำให้หัวใจของฟางเจิ้งจือเต้นรัว
อย่างไรก็ตามเขาประเมิณหยุนชิงวูต่ำเกินไปนางดิ้นรนทันทีเมื่อฟางเจิ้งจือส่งลมหายใจเข้าไปในปากของนาง
”อื้อ…”นางเตะเข้ามาที่ท้องของเขา
ฟางเจิ้งจือรู้ในทันทีว่าการจูบใครสักคนไม่ใช่เรื่องง่าย
ฟางเจิ้งจือยังคงว่ายลึกลงไปในบ่อน้ำแม้จะถูกหยุนชิงวูทุบตีก็ตาม
เขาไม่มีทางเลือกนอกจากต้องเอามือหนึ่งจับเอวของหยุนชิงวูส่วนอีกมือคว้าจับต้นขาของนางเอาไว้แน่น
แต่ผลลัพธ์กลับดูแย่ลงหยุนชิงวูดิ้นรนรุนแรงขึ้นตามสัญชาตญาน
ปั้ง!ฟางเจิ้งจือรู้สึกว่าบางอย่างตีเข้าที่คอของเขา
”บัดซบ!อั้ก…” ฟางเจิ้งจืออ้าปากเพื่อสบถทำให้เขาเผลอกลืนน้ำเข้าไปเล็กน้อย
เขากำลังจะตายใช่ไหม?
ฟางเจิ้งจือเคยเห็นข่าวว่ามีคนตายเพราะพยายามช่วยคนจมน้ำ
ฟางเจิ้งจือไม่อยากตายเพราะหยุนชิงวูแต่เขาไม่สามารถปล่อยนางไปได้
เขาไม่มีวิธีอื่น
วิธีที่ดีที่สุดในตอนนี้คือปลุกให้หยุนชิงวูได้สติ
ผลที่ได้นั่นไม่แย่นักร่างของนางสั่นเล็กน้อย จากนั้นดวงตาของนางก็ค่อยๆเปิดออก ฟางเจิ้งจือหยุดมองดวงตาสีดำอันสดใสของนางเขาเห็นความรู้สึกสิ้นหวังในสายตาของนาง ราวกับว่านางมีเรื่องที่ต้องสำเร็จ
จากนั้นหยุนชิงวูก็เบิกตากว้าง
”อื้อ…อื้อ…”หยุนชิงวูต้องการเปิดปากเพื่อพูด แต่น้ำกลับพุ่งเข้าไปในปากทำให้ใบหน้าของนางเป็นสีม่วง
ฟางเจิ้งจือไม่มีทางเลือก
เขากดริมฝีปากของตัวเองลงบนฝีปากของหยุนชิงวูอีกครั้ง
ฟางเจิ้งจือไม่มีทางเลือกนอกจากกดริมฝีปากของตัวเองเข้ากับหยุนชิงวูอีกครั้ง
มันทำให้ร่างของหยุนชิงวูหยุดนิ่งดวงตาสีดำของนางเบิกกว้าง ก่อนที่นางจะเอามือทุบหน้าอกของฟางเจิ้งจือในทันที
อย่างไรก็ตามนางใช้แรงที่น้อยกว่าก่อนหน้านี้มาก
ในที่สุดนางก็หยุดดิ้นรนและปล่อยให้ฟางเจิ้งจือจูบนางความจริงแล้วฟางเจิ้งจือได้โอบแขนและเอวของนางด้วย
ฟู่ม!ทันใดนั้นฟางเจิ้งจือรู้สึกว่าสภาพแวดล้อมรอบๆเปลี่ยนไป แสงเข้ามาในดวงตาของเขา
ในที่สุดเขาก็ออกมาจากน้ำได้
หากไม่ได้ไปทิศทางพวกเขาคงไม่ต้องดิ้นรนมากขนาดนี้
”อื้ออ…”หยุนชิงวูส่งเสียงอีกครั้งและผลักฟางเจิ้งจือออกไป
”เมื่อกี้ข้าช่วยชีวิตเจ้าเอาไว้ถือว่าเป็นการตอบแทนที่เจ้าช่วยรวมแผนที่สู่สวรรค์ให้กับข้า” ฟางเจิ้งจือกล่าวขณะที่เขาผละออกจากหยุนชิงวู
”หน้าด้าน!”หยุนชิงวูวาฟางเจิ้งจือ ผมสีขาวของนางเปียกชุ่มแต่มันกลับทำให้นางดูน่าหลงไหลยิ่งกว่าเดิม
ฟางเจิ้งจือตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง
เขามองไปยังชุดที่ตอนนี้แนบชิดกับร่างของนางผมสีขาวของนางราวกับมีเมฆหมอกบางๆลอยอยู่ ราวกับนางเป็นนางฟ้าจาสรวงสวรรค์
”เจ้า…เจ้าปล่อยข้าได้ไหม?”หยุนชิงวูหน้าขึ้นสีเล็กน้อยเมื่อเห็นฟางเจิ้งจือหยุดเคลื่อนไหว
”แค่กแค่ก…” ฟางเจิ้งจือก็หน้าขึ้นสีเช่นกัน จากนั้นเขาก็ปล่อยมือที่โอบเอวของหยุนชิงวูเอาไว้
”งั้นพวกเราก็ไม่เป็นหนี้บุญคุณกันอีกต่อไปแล้วใช่ไหม?”ฟางเจิ้งจือเตือนหยุนชิงวู
”แล้วแต่เจ้า”หยุนชิงวูเดินไปทางบ่อน้ำช้าๆ
ฟางเจิ้งจือยิ้ม
เขารู้สึกโล่งใจที่นางได้สติกลับมาแล้ว
อย่างน้อยนางก็ไม่ตาย
”เจ้าเอาจี้ของข้าไปช่วยคืนมันให้ข้าได้ไหม?” หยุนชิงวูหันไปมองฟางเจิ้งจือ
”เพื่ออะไร?เจ้าคิดว่าข้าจะคืนมันให้เจ้าเพราะเจ้าช่วยรวมแผนที่สู่สวรรค์ให้ข้างั้นหรือ?”
”ชุดของข้าอยู่ในจี้”
”เอ่อ…”ฟางเจิ้งจือพูดไม่ออกเล็กน้อย
…
ขณะที่หยุนชิงวูซ่อนอยู่หลังก้อนหินเพื่อเปลี่ยนชุดฟางเจิ้งจือเริ่มกวาดสายตาไปรอบๆ
สถานที่แห่งนี้สามารถพูดได้ว่าราวกับเป็นฉากในเทพนิยาย
น้ำพุ่งออกมาจากต่อเนื่องราวกับเป็นน้ำพุจากใต้ดินนอกจากนี้ยังมีต้นไม้สีเขียวและดอกไม้ต่างๆบานรอบบ่อน้ำ
สีแดงม่วง ขาว…
อย่างไรก็ตามสิ่งที่แปลกคือฟางเจิ้งจือไม่เห็นรอยเท้ารอบๆบ่อน้ำ
เกิดอะไรขึ้น?
กลุ่มพันธมิตรฝ่ายมนุษย์ไม่ได้มาที่นี่งั้นหรือ?
ไม่น่าจะเป็นไปได้โม่ฉานฉือและมู่ฉิงเฟิงไม่โง่พอที่จะเลือกกระโดดออกจากหน้าผา
ยิ่งไปกว่านั้นเขายังจำได้ว่าเห็นบ่อน้ำเล็กๆข้างหน้าผากลับด้านนั่นหมายความว่ามู่ฉิงเฟิงและที่เหลือน่าจะมาที่นี่
แต่เขากลับไม่เห็นรอยเท้าแม้แต่น้อย
ขณะที่ฟางเจิ้งจือกำลังคิดหยุนชิงวูที่เปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จแล้วได้เดินออกมาจากหลังก้อนหิน
นางสวยชุดที่มีลายสีน้ำเงิน
สีของชุดยังคงเป็นสีขาวบวกกับผมสีขาวของนางสามารถทำให้คนที่มองราวกับถูกมนต์สะกด
”ข้ามองดูรอบๆแล้วถ้าข้าเดาไม่ผิด พวกเรากำลังอยู่บนหมากรุกตัวหนึ่ง” หยุนชิงวูเดินไปทางฟางเจิ้งจือก่อนจะนั่งลงด้วยร่างกายที่สั่นไหว
นางยังคงอ่อนแอเป็นอย่างมาก
”หมากรุก?”ฟางเจิ้งจือตกใจมาก
จากนั้นเขาก็มองไปทางต้นไม้ที่ขึ้นอยู่และหมอกสีขาว
”โลกคือกระดานและผู้คนนั้นคือหมาก” หยุนชิงวูกล่าวอย่างสงบ
”แล้วยังไง?”
”กลุ่มพันธมิตรฝ่ายมนุษย์น่าจะอยู่ที่หมากตัวอื่น”หยุนชิงวูดูเหมือนจะสามารถอ่านใจของฟางเจิ้งจือได้
”เจ้าหมายความว่าที่นี่คือค่ายกลงั้นหรือ?”ฟางเจิ้งจือดูเหมือนจะนึกออกเช่นกัน
”คงใช่อย่างไรก็ตามมันไม่ใช่ค่ายกลธรรมดา ถ้าข้าเดาไม่ผิดมันคงเป็น’ค่ายกลสามสิบหกดวงดาวสวรรค์’ ใช้กระดานเป็นเวที ภูเขาแต่ละลูกนั้นเป็นหมากแต่ละตัว น้ำตกน่าจะเป็นเส้นทางเข้ามาในค่ายกลนี้ แต่ละคนจะโผล่ออกมาในบ่อน้ำที่แตกต่างกันไปหลังจากที่เข้ามา”หยุนชิงวูอธิบาย
”เจ้ารู้ได้ยังไง?”ฟางเจิ้งจือตกใจจริงๆ
เขาพิจารณาว่าทำไมถึงไม่มีร่องรอยถึงมนุษย์คนอื่นขณะที่หยุนชิงวูสามารถคาดเดาสถานการณ์ได้อย่างง่ายดายว่าพวกเขากำลังอยู่ในค่ายกลสามสิบหกดวงดาวสวรรค์
ฟางเจิ้งจือไม่อยากจะเชื่อถึงระดับความแตกต่างระหว่างเขากับหยุนชิงวู
”เจ้ายังจำภูเขาที่ลอยกลับด้านตอนที่สู้กับหนานกงมู่ได้หรือไม่?”หยุนชิงวูถามฟางเจิ้งจือ
”…”ริมฝีปากของฟางเจิ้งจือขยับเล็กน้อย
”ภูเขาเหล่านั้นเป็นหมากของค่ายกลสามสิบหกดวงดาวสวรรค์ข้าลองสังเกตุพวกมันแล้ว ตอนนี้พวกเราน่าจะอยู่บนหนึ่งในภูเขาเหล่านั้น ถ้าข้าเดาไม่ผิดหนานกงมู่เองก็น่าจะสังเกตุเห็นเรื่องนี้เช่นกัน”
”…”ฟางเจิ้งจือไม่รู้จะพูดอะไรออกมาดี แต่เขารู้ว่าที่หยุนชิงวูพูดนั้นเป็นเรื่องจริง
แม้ว่าเขาปฏิเสธจะเชื่อ
แต่ความสามารถของหยุนชิงวูในด้านนี้นั้นสูงกว่าเขาจริงๆ
ในขณะที่เขากำลังยุ่งอยู่กับการมองทิวทัศน์รอบๆหยุนชิงวูได้ทำการวิเคราะห์ทุกอย่างและคาดการณ์เรื่องที่เกิดขึ้นได้อย่างสมบูรณ์
น่าเหลือเชื่อเกินไป…
เขารู้มาตลอดว่านางเก่งแต่ตอนนี้ราวกับเขาได้สัมผัสจริงๆว่าสมองของนางนั้นทรงพลังแค่ไหน
”งั้นเจ้าก็น่าจะรู้ว่าทางออกอยู่ที่ไหน?”หลังจากเงียบไปนาน ฟางเจิ้งจือได้ถามขึ้นมาอีกครั้ง
”ข้ายังไม่รู้?”หยุนชิงวูส่ายหน้า
”ยัง?”
”ใช่ข้าไม่รู้ว่าพวกเราอยู่บนหมากตัวไหน ดังนั้นข้าจึงไม่สามารถบอกได้ว่าทางออกอยู่ที่ไหน ต้องลองผิดลองถูกดูก่อน”
”ยังไงล่ะ?”
”อืมถ้าข้าเดาไม่ผิดหมากแต่ละตัวต้องมีสถานที่ที่เป็นจุดเชื่อมต่อกัน ตราบใดที่พวกเราหาสถานที่เหล่านั้นเจอและเข้าไปยังหมากตัวต่อไป ข้าต้องการลองเพียงสามครั้ง จากนั้นข้าจะคิดออกในทันทีว่า’หยวนสวรรค์’ นั้นอยู่ที่ไหน”
”หยวนสวรรค์?”
”ใช่แล้วค่ายกลสามสิบหกดวงดาวสวรรค์ใช้กระดานหมากรุกเป็นเวที บนกระดานมีตำแหน่งดวงดาวแบ่งออกเป็นเก้าส่วนซึ่งตรงกลางของพวกมันคือหยวนสวรรค์ ตราบใดที่พวกเราหามันเจอ พวกเราย่อมเจอทางออก” หยุนชิงวูพยักหน้า
ฟางเจิ้งจือเงียบลงอีกครั้ง
เขารู้ว่ากระดานหมากรุกจีนนั้นมีตำแหน่งเก้าดวงดาวนอกจากนี้เขายังรู้ว่ากระดานหมากรุกนั้นประกอบด้วยเส้นแนวนอนสิบเก้าเส้น เส้นแนวตั้งสิบเก้าเส้น มีจุดตัดทั้งหมดสามร้อยหกสิบเอ็ดจุด
สามร้อยหกสิบเอ็ดจุด…
แต่หยุนชิงวูบอกว่าตัวเองต้องการเพียงสามครั้งเพื่อหาทางออกนางฉลาดเกินไป หรือเขาโง่เกินไปกันแน่?
”ฮ่าฮ่าข้าไม่อยากจะเชื่อว่าหยุนชิงวูนายน้อยของเหล่าปีศาจและอสูรจะอ่อนแอขนาดนี้?” ฟางเจิ้งจือหัวเราะออกมาในทันที
”หืม?”หยุนชิงวูหันไปมองฟางเจิ้งจือด้วยความสับสน
”ในเมื่อเจ้ารู้เรื่องสามสิบหกดวงดาวสวรรค์ถ้าข้าเดาไม่ผิดหนานกงมู่คงรู้เรื่องนี้และได้ลองเดินทางไปยังหมากตัวต่อไปแล้ว สามครั้ง? ข้าคิดว่าพวกเราคงแพ้หนานกงมู่แน่นอนถ้าต้องลองถึงสามครั้ง” ฟางเจิ้งจือกล่าว
”เจ้าหมายความว่า…”
”ถ้าเป็นข้าใช้แค่สองครั้งก็พอ!”ฟางเจิ้งจือกล่าวด้วยความมั่นใจ
……………………………………..
YOU MAY ALSO LIKE
