Gate of God - ตอนที่ 1073 คำด่อทอ
ตอนที่ 1073 คำด่อทอ
ฟางเจิ้งจือจำได้ว่าครั้งหนึ่งเขาเคยใช้มิตรภาพเพื่อยั่วยุหนานกงมู่แต่ตอนนี้ดูเหมือนหนานกงมู่จะโกรธจัดหลังเขาพูดเพียงประโยคเดียว
ยิ่งไปกว่านั้นเขายังตอบโต้ฟางเจิ้งจือต่อหน้ากองทัพอสูรและปีศาจมันทำให้ทุกคนตกอยู่ในความตกตะลึง
หนานกงมู่ยอมรับแล้ว!
ด้วยความโกรธทำให้เขายอมรับตัวตนที่แท้จริงของตัวเอง
”เขาคือหนานกงมู่จริงๆ!”
”ท่านโจวฉีคือหนานกงมู่งั้นหรือ?”
”เขาทำอะไรกับท่านโจวฉีกัน?!”
กองทัพอสูรและปีศาจไม่ได้โง่ถ้าตรงหน้าของพวกเขาคือโจวฉีจริงๆคงไม่ถูกกระตุ้นด้วยคำพูดของฟางเจิ้งจือ
”หนานกงมู่เจ้าเป็นมนุษย์แต่ก็เลือกทำตัวให้เหมือนพวกปีศาจและอสูร เจ้าคิดว่าพี่ชายของเจ้าจะดีใจงั้นรึที่เห็นเจ้าครองโลกด้วยสถาพเช่นนี้?” ฟางเจิ้งจือพูดต่อในขณะที่หนานกงมู่กำลังโกรธ
”ฟางเจิ้งจือพี่ชายของข้านั้นตายไปแล้ว!”หนานกงมู่ไม่ได้ปกปิดตัวตนที่แท้จริงอีกต่อไป
เพราะเขาไม่สามารถควบคุมอารมณ์ตัวเองได้อีกต่อไป
หนานกงเฮา!
พี่ชายของเขา!
คนเดียวที่ทำให้หนานกงมู่สูญเสียความเยือกเย็นได้
เขาไม่มีทางปล่อยให้ใครดูถูกพี่ชายของตัวเองแน่นอน
”ดูเหมือนเจ้าจะลืมบางอย่างไปดาบสรรพสิ่งนั้นอยู่ที่ข้า ตอนนี้ข้าเป็นคนเดียวที่สามารถใช้มันได้!” ฟางเจิ้งจือกล่าวอย่างระมัดระวัง เขารู้จักนิสัยของหนานกงมู่เป็นอย่างดี
”เช่นนั้นเจ้าต้องตาย!”หนานกงมู่กล่าวพร้อมกับกิ่งไม้สีทองที่พุ่งไปทางฟางเจิ้งจือ
”ฟางเจิ้งจือเจ้าป้องกันได้หรือไม่?”ซวนหยวนห้าถามฟางเจิ้งจือด้วยความกังวล
เขาไม่รู้ว่าตัวเองควรป้องกันกิ่งไม้เหล่านั้นหรือไม่
เพราะเขาไม่เข้าใจบนสนทนาระหว่างฟางเจิ้งจือและหนานกงมู่
”ป้องกันอะไร?ช่วยข้าสิ!” ฟางเจิ้งจือตะโกนพร้อมกับพุ่งไปหลบหลังซวนหยวนห้า
”…”
”…”
ทุกคนต่างพูดไม่ออก
ก่อนหน้านี้เขาพึ่งพูดว่าจะสู้กับหนานกงมู่จนตัวตายไม่ใช่หรือ?
”จะบ้าหรือไงต้นไม้นั้นปลูกโดยจักรพรรดิหยาน นั่นเท่ากับให้ข้าสู้กับจักรพรรดิหยานหรือไง? ถ้าเจ้าใช่แค่ดาบเขียวฟ้าสู้กับ ข้าต้องฆ่าเจ้าได้แน่นอน!”
”…”
”…”
แม้บางคนอาจจะคิดว่าฟางเจิ้งจือนั้นไร้ยางอายแต่วู่จวี้เอ๋อรู้ว่าฟางเจิ้งจือนั้นคิดอะไรอยู่
เขากำลังพยายามล่อให้หนานกงมู่ออกมาจากต้นไม้
”ตาเฒ่ามู่หนานกงเฮานั้นเคยเป็นศิษย์สำนักของเจ้า เจ้าคิดว่าเขากำลังพยายามจะทำอะไร?” โม่ฉานฉือถามขึ้นมาเมื่อเห็นสิ่งที่เกิดขึ้น
”ถ้าข้าเดาไม่ผิดฟางเจิ้งจือคงพยายามใช้ความสัมพันธ์ระหว่างหนานกงมู่และหนานกงเฮาเพื่อล่อให้หนานกงมู่ออกมาจากต้นไม้เทพเจ้า ข้าเชื่อว่าหนานกงมู่นั้นเชื่อมั่นในตระกูลของตัวเองมาก” มู่ฉิงเฟิงพอเดาได้เพราะเขาเองก็มีความรู้เกี่ยวกับตระกูลหนานกงเช่นกัน
”มีโอกาสสำเร็จไหม?”โม่ฉานฉือถามอีกครั้ง
”ข้าคิดว่าอย่างน้อยเก้าในสิบส่วน!”
”แล้วพวกเราจะรออะไรอยู่”
”งั้นเจ้าก็ลงมือเสียสิ”มู่ฉิงเฟิงกล่าว
”ฮ่าฮ่า…เรื่องการด่าทอข้าเองก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าฟางเจิ้งจือ!”โม่ฉานฉือยิ้มและหันไปรอบๆ “ฟังให้ดี เหล่าศิษย์หุบเขาฟู่ซี่ ด่าทอเขาไปพร้อมๆกับข้า!”
”รับทราบ!”เหล่าศิษย์สำนักฟู่ซี่ตอบรับทันที
”หนานกงมู่เป็นแค่ขยะเท่านั้น!”
”เขาทำลายชื่อเสียงตระกูลหนานกง!”
”งี่เง่า!”
เสียงก่นด่าดังขึ้นเรื่อยๆ
โม่ฉานฉือรู้สึกอับอายเล็กน้อยเหล่าศิษย์หุบเขาฟู่ซี่กำลังด่าผิดจุด พวกเขาควรจะด่าทอหนานกงเฮาไม่ใช่หนานกงมู่!
”หนานกงมู่ฟังข้าเจ้าเด็กเหลือขอข้าจะให้คำอวยพรแก่พี่ชายของเจ้า หนานกงเฮาเป็นตัวสารเลว เกิดมาหน้าตาเหมือนหู ขาไม่เท่ากัน…” โม่ฉานฉือตัดสินใจสาธิตให้ทุกคนดู
”…”
”…”
กลุ่มพันธมิตรที่อยู่รอบๆต่างตกตะลึงอย่างเห็นได้ชัดอย่างไรก็ตามพวกเขาสามารถจับใจความสำคัญจากคำพูดของโม่ฉานฉือได้
คนที่พวกเขาควรต่อว่าคือหนานกงเฮา
”หนานกงเฮาเป็นแค่เศษสวะ!”
”เขามันชั่วช้า!”
”…”
”หนานกงเฮานั้นไม่ใช่มนุษย์!”
”…” เสียงดุด่าดังขึ้นอีกครั้ง
กองทัพอสูรและปีศาจต่างพูดไม่ออก
สถานการณ์เช่นนี้พวกเขาควรจะสู้ต่อไปหรือไม่?
หนานกงมู่นั้นเป็นมนุษย์
ถ้าหนานกงมู่พ่ายแพ้ให้กับกลุ่มพันธมิตรสวรรค์มีเพียงแต่ความตายเท่านั้นที่รออยู่
แต่หากหนานกงมู่ชนะพวกเขาก็ต้องตายเช่นกัน
ความหวังทั้งหมดของพวกเขาได้พังทลายลง
พวกเขาควรทำเช่นไร?
”ตายทุกคนต้องตาย!”หนานกงมู่ไม่สนว่าปีศาจ อสูรหรือมนุษย์คนไหนกำลังคิดอะไรอยู่เพราะตอนนี้เขากำลังโกรธเป็นอย่างมาก
การที่พี่ชายของเขาโดนดูถูกเหยียดหยามทำให้หัวใจของเขารู้สึกเจ็บปวด
ยิ่งไปกว่านั้น หัวใจของเขานั้นได้รับมาจากหนานกงเฮา
”ตาย!”หนานกงมู่ตะโกนด้วยความบ้าคลัง
กิ่งก้านสีทองแทงออกมาจากทุกทิศทางแทนที่จะโจมตีไปยังซวนหยวนห้าพวกมันกลับพุ่งไปทางกลุ่มพันธมิตรฝ่ายมนุษย์
”เขาทำสำเร็จ?”ท่าทีของหยุนชิงวูสงบลงอีกครั้งหลังจากเห็นเรื่องที่เกิดขึ้น
”สำเร็จ?แต่หนานกงมู่ยังไม่ได้ออกมาจากต้นไม้เทพเจ้า?” ปิงหยางสับสน
”ข้าเข้าใจแล้วดูเหมือนว่า…ข้าคงเข้าใจผิด”วู่จวี้เอ๋อกล่าวออกมา
”เจ้าเข้าใจอะไรผิด?”ปิงหยางถามด้วยความสงสัย
”การยั่วยุนั้นมีผลลัพธ์มากกว่าหนึ่งหรือก็คือหนานกงมู่ไม่จำเป็นที่จะต้องออกมาจากต้นไม้เทพเจ้า” วู่จวี้เอ๋ออธิบาย
แน่นอนว่าปิงหยางยังคงสงสัย ”เมื่อเขาบ้าคลั่งจะสูญเสียความเยือกเย็นไปเขาโจมตีมนุษย์ แน่นอนว่าซวนหยวนห้าไม่สามารถอยู่เฉยๆได้” วู่จวี้เอ๋อชี้ไปทางหนานกงมู่
ซวนหยวนห้ากำลังพุ่งไปทางนั้นเขาทำลายกิ่งไม้สีทองด้านหน้าด้วยสายฟ้าที่แผ่ออกมาจากร่างกาย
ตู้ม!
กรงเล็บทั้งสี่ตะปบไปที่ลำต้นไม้เทพเจ้า
”อ๊าก…ข้าจะฆ่าเจ้า!ข้าจะฆ่าเจ้า!” ร่างของหนานกงมู่สั่นไหว ใบไม้เทพเจ้าร่วงหล่นลงมาบนพื้น
พวกมันแต่ละใบแหลมคมราวกับดาบ
อย่างไรก็ตามซวนหยวนห้าไม่สนใจเขาหลบหลีกพวกมันและยังคงไปที่ต้นไม้อย่างต่อเนื่อง
”บ้าไปแล้ว!”
”มังกรทองกำลังพยายามทำลายต้นไม้เทพเจ้าใช่หรือไม่?!” ”ต้องเป็นแบบนั้นแน่ๆ!”
”พวกเราต้องทำต่อไป!”
”ใช่แล้วพวกเราต้องต่อว่าหนานกงเฮาต่อไป!”
เหล่าศิษย์ฝ่ายมนุษย์ยังคงต่อว่าหนานกงเฮาต่อไปเรื่อยๆขณะที่ซวนหยวนห้าโจมตีต้นไม้สีทองไม่หยุด
ความทรมารที่เกิดขึ้นทั้งจิตใจและร่างกายทำให้หนานกงมู่ตกอยู่ในสภาพสิ้นหวังเขาต้องการฆ่าคนที่ดูถูกพี่ชายของตัวเองแต่ซวนหยวนห้าไม่ให้โอกาสเขาแม้แต่น้อย
เขาต้องการเพ่งสมาธิเพื่อต่อสู้กับซวนหยวนห้า
อย่างไรก็ตามเสียงดูถูกเหยียดหยามหนานกงเฮาทำให้เขาไม่สามารถทนได้
”ฟางเจิ้งจือเจ้ามันไร้ยางอาย!”อารมณ์ของหนานกงมู่ไม่เสถียรอย่างยิ่ง เขารู้สึกเหมือนมีเปลวไฟลุกโชนอยู่ในหัวใจ สาเหตุทั้งหมดเป็นเพราะฟางเจิ้งจือ เพราะเขาทำให้เกิดคำดูถูกเหล่านี้
”ขอบคุณสำหรับคำชม!”ฟางเจิ้งจือพยักหน้าและมองดูต้นไม้เทพเจ้าที่เกือบจะถูกทำลายเพราะซวนหยวนห้า “หนานกงมู่เจ้ายังมีทางเลือกอยู่ สู้กับข้า!”
”…”หนานกงมู่ไม่ตอบ
”เจ้าแพ้แล้วไม่มีทางที่เจ้าจะชนะ เจ้าต้องการจะตายแบบนี้หรือสู้กับข้า เลือกเอาเอง!” ฟางเจิ้งจือยังคงพูดต่อไป
”ได้ฟางเจิ้งจือข้าจะสู้กับเจ้าด้วยวิชาลับเขียวฟ้าของตระกูลหนานกง” ในที่สุดหนานกงมู่ก็พูดออกมา
ขณะเดียวกันต้นไม้เทพเจ้าเริ่มสั่นไหวแสงสีทองส่องสว่างก่อนที่ต้นไม้เทพเจ้าจะหายไปใต้ดิน
จากนั้นร่างหนึ่งได้คลานออกมาจากพื้นดิน
หนานกงมู่
อย่างไรก็ตามต่างจากก่อนหน้านี้ผ้าคลุมที่เขาสวมใส่ได้หายไป เผยให้เห็นใบหน้าที่มีแผลเป็น
นอกจากนี้ยังมีดวงตาคู่หนึ่งที่มีสีแดงเลือดแต่สัญลักษณ์ของวิชาสังเวยเลือดได้หายไปแทนที่ด้วยภาพต้นไม้เทพเจ้าจางๆ
”เขาออกมาแล้ว!”
”หนานกงมู่ออกมาแล้วจริงๆ!”
”เขาซ่อนอยู่ใต้ดินตลอดเวลาเลยงั้นหรือ?”
กลุ่มพันธมิตรฝ่ายมนุษย์มองหนานกงมู่ด้วยความประหลาดใจ
”วิชาลับเขียวฟ้าสู้กับดาบสวรรพสิ่งงั้นหรือ?”ปิงหยางกระพริบตาอย่างสดใส “แต่เจ้าไร้ยางอายบาดเจ็บอยู่ แม้ว่าเขาจะกินยาไปแล้วแต่เขาจะสามารถเอาชนะหนานกงมู่ได้งั้นหรือ?”
……………………………………..
YOU MAY ALSO LIKE
