Gate of God - ตอนที่ 1130 การต่อสู้อันดุเดือด
ตอนที่ 1130 การต่อสู้อันดุเดือด
ไม่ใช่แค่หงโหย่วเท่านั้นเหล่าพ่อมดแห่งเผ่าปีศาจเองก็เคลื่อนไหวในด้วยท่วงท่าที่คล้ายๆกัน ราวกับร่างของพวกเขาถูกเชื่อมต่อเข้าด้วยกัน
”อ๊าก!”
”อ๊าก…”
”…”
หลังจากเสียงกรีดร้องดังขึ้นดวงตาของสิบสองพ่อมดกลายเป็นสีแดงเลือด ราวกับมีเลือดไหลอยู่ในดวงตาของพวกเขาจริงๆ
อย่างไรก็ตามสิ่งที่น่ากลัวกว่านั้นคือหัวขนาดยักษ์ที่งอกออกมาจากหลังของหงโหย่ว
”…”ฟางเจิ้งจือพูดไม่ออก
”มันคือตัวบ้าอะไรกัน!”
”หัวสองหัวแขนสองแขน…”
ไม่! หรือว่ามันคือตำนานนาจาจากโลกเก่าของฟางเจิ้งจือ(ในตำนานจีน นาจานั้นมีสามหัวและหกแขน)
นาจาน้อยนั้นมีหกแขนสามหัว แต่สิบสองพ่อมดปีศาจนั้นมีสองหัวและสี่แขน ดังนั้นมันจึงแตกต่างออกไป
ฟางเจิ้งจือรู้สึกตกใจเล็กเพราะไม่ใช่เพียงแค่หงโหย่วแต่มันงอกออกมาจากหลังของเหล่าพ่อมดปีศาจด้วย ยิ่งไปกว่านั้นของนาจาเทียบได้กับการเปลี่ยนร่าง แต่เหล่าพ่อมดแล้วนั้นชิ้นส่วนเหล่านั้นราวกับงอกออกมาจากด้านในตัว
”ตาย!”เหล่าพ่อมดร้องตะโกนอาวุธปรากฎขึ้นในมือทั้งสี่และพุ่งเข้าหาฟางเจิ้งจือ
”เกิดอะไรขึ้นค่ายกลสิบสองพ่อมดคืออะไร?”ฟางเจิ้งจือรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย
”โจมตีพร้อมกันนั้น…”
”มันไม่ป่าเถื่อนไปหน่อยหรือ?”
แม้จะเป็นเช่นนั้นฟางเจิ้งจือก็เริ่มหลบการโจมตีของพวกเขา
ฟางเจิ้งจือทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าทันที
เหล่าพ่อมดไล่ตามเขาด้วยความเร็วที่น่าตกใจ
ไม่นานอาวุธทั้ง48 ชิ้นก็พุ่งเข้าหาตัวเขา
ฟุ่บ!
ฟางเจิ้งจือหายตัวไปกับแสงสีฟ้าเขาต้องการใช้เต๋าสวรรค์เอาชนะเหล่าพอมดปีศาจทีละคน
อย่างไรก็ตามทันทีที่เขาปรากฎตัวขึ้นด้านหลังพ่อมดคนหนึ่งพ่อมดตรงหน้าก็หายไป
”อะไรกัน?”ฟางเจิ้งจือสะดุ้งเล็กน้อยตั้งแต่เขาทะลวงพลังเข้าสู่ระดับเทพเจ้าเขายังไม่เคยพลาดท่าให้ใคร
เกิดอะไรขึ้น?
ในขณะที่เขาพยายามคิดเขาก็ตระหนักว่าสิบสองพ่อมดปรากฎตัวอีกครั้งและล้อมรอบเขาเอาไว้ ”วาร์ป?เคลื่อย้ายผ่านมิติ? นี่มัน…เรื่องบ้าอะไรกัน?”ฟางเจิ้งจือนึกถึงความเป็นไปได้มากมายแต่เขาไม่สามารถมั่นใจได้
”ฟางเจิ้งจือเจ้าไม่สามารถหนีรอดไปได้!”แม้คนที่พูดจะเป็นหงโหย่ว แต่เสียงกลับดังออกมาจากสิบสองพ่อมดด้วย
”ฟางเจิ้งจือค่ายกลสิบสองพ่อมดคือการหลอมรวมทั้งร่างกายและวิญญาณเป็นหนึ่งเดียว!”ซวนหยวนห้าอธิบาย
”จริงเหรอ?มีค่ายกลแบบนั้นอยู่ด้วยงั้นหรือ?”ฟางเจิ้งจือกระพริบตาปริบๆ
”ตามหลักแล้วมันไม่ถูกต้องคนสิบสองคนจะรวมกันเป็นหนึ่งเดียวได้ยังไง?”
ฟางเจิ้งจือพูดไม่ออก
เขารู้สึกหมดหนทางเพราะโลกนี้ไม่ได้อ้างอิงพื้นฐานจากวิทยาศาสตร์ทั้งหมดเรื่องบางเรื่องก็ไม่สามารถอธิบายได้
อย่างไรก็ตามเนื่องจากสิบสองพ่อมดคือกลุ่มที่ถูกขนานนามว่าแข็งแกร่งที่สุดจากเผ่าฉือโหย่วมันจึงไม่ใช่เรื่องยากเกินที่ฟางเจิ้งจือจะยอมรับได้
แม้จะเป็นเช่นนั้น…
สิบสองพ่อมดไม่ได้มีพลังมากเกินไปพวกเขาแต่ละคนมีพลังที่แข็งแกร่งกว่าเทพอสูรเล็กน้อยแต่ไม่เท่ากับอสูรร้ายฉงฉี
ตอนแรกฟางเจิ้งจือจึงคิดว่าการจัดการกับสิบสองพ่อมดนั้นเป็นเรื่องง่ายๆ
แต่ตอนนี้เขารู้สึกกระอักกระอวนเล็กน้อย
”หมายความว่าข้าต้องสู้กับสิบสองพ่อมดปีศาจทั้งหมดพร้อมกันทั้งหมดด้วยตัวคนเดียวงั้นหรือ?”
”เจ้าต้องทำทุกวิถีทางเพื่อหาโอกาสฆ่าหนึ่งในสิบสองพ่อมดความแข็งแกร่งของค่ายกลจะลดลงประมาณหนึ่งในสิบและมันจะง่ายขึ้นมาก”ซวนหยวนห้าอธิบายอีกครั้ง
”เป็นความคิดที่ดี”ฟางเจิ้งจือเอ่ยชมคำแนะนำของซวนหยวนห้า อย่างไรก็ตามการฆ่าหนึ่งในสิบสองพ่อมดดูไม่ใช่เรื่องง่าย
”ปัญหาคือข้าจะฆ่าหนึ่งในสิบสองพ่อมดได้หรือยังไง!?”
”ตาย!”สิบสองพ่อมดพุ่งเข้าหาฟางเจิ้งจืออีกครั้ง
ฟางเจิ้งจือจับดาบซวนหยวนในมือแน่นพร้อมประกายแสงจางๆที่ส่องสว่างในดวงตา
เหล่าพ่อมดใกล้เข้ามามากขึ้นเรื่อยๆ
ตู้ม!
เปลวไฟสีดำลุกโชนขึ้นตรงกลางวงล้อมของเหล่าพ่อมดปีศาจทั้งสิบสองบรรยากาศโดยรอบร้อนระอุขึ้นทันที
”เขาอยู่ที่ไหน?!”
”ด้านหลัง!”
ฟางเจิ้งจือหายไปในช่วงพริบตาพวกเขาตื่นตระหนกเล็กน้อย
และตัดสินใจที่จะถอย อย่างไรก็ตามในครั้งนี้พวกเขาไม่สามารถหนีไปได้
นั่นเพราะโซ่ตรวนพุ่งออกมาจากเปลวไฟสีดำมันพุ่งเข้าหาหนึ่งในสิบสองพ่อมดทันที
แกร่ก!
แกรก!
พ่อมดคนหนึ่งถูกโจมตีเกือบจะในทันทีที่เขาบังเอิญหยุดเคลื่อนไหว
แม้ว่าพ่อมดคนอื่นจะไม่ได้ถูกโจมตีแต่พวกเขาก็ไม่สามารถเคลื่อนไหวได้พวกเขานิ่งงันเหมือนกับพ่อมดผู้ที่ถูกโซ่ตรวนนรกพันธนาการเอาไว้
”ฮึ่มเต๋าชีวิต เจ้าคิดว่าพวกเราคืออสูรงั้นหรือ? ทลาย!”หงโหย่วเอ่ยปากพูด เสียงของเขาดังออกมาจากพ่อมดทั้งสิบสองคน
ในขณะนั้นเองโซ่ตรวนเริ่มขาดออกจากกัน
พ่อมดปีศาจหนึ่งคนแข็งแกร่งเทียบเท่าสิบสองคนพลังของพวกเขาเชื่อมโยงกัน แกร่ก!โซ่อีกเส้นขาดออก
ในขณะที่โซ่เส้นสุดท้ายเกือบจะขาดจากกันเงาทั้งสิบสองได้ปรากฎขึ้นจากเปลวไฟสีดำ ในมือของพวกมันถือดาบซวนหยวนอยู่
”มังกร!”
”พิชิต!”
”แปด!”
”สมุทร!”
พวกเขาได้ยินเสียงของฟางเจิ้งจือ
”เจ้าคิดจะเอาชนะพวกเราด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียวงั้นหรือ?!ไร้เดียงสานัก!”ท่าทีของหงโหย่วเปลี่ยนเป็นเย็นชา เมื่อเงาพวกนั้นใกล้เข้ามา แสงโลหะส่องประกายขึ้นบนร่างกายของเขา
อย่างไรก็ตามเขากลับตกตะลึงเมื่อเงาอยู่ตรงหน้า
นั่นเพราะมันไม่เป็นไปตามที่เขาคิดเอาไว้
ดาบไม่ได้ฟาดฟันลงมาเหมือนที่เขาคิดเอาไว้
มันกลับกลายเป็นผงสีขาวราวกับหิมะ
”อะไรกัน?!”หงโหย่วตกใจมากเขาอยากจะถอยหนีออกไป แต่โซ่เส้นสุดท้ายยังไม่ขาดออก
”ตาข้า!”
”ตาข้า!”
”…”
พวกเขาส่งเสียงร้องออกมาพร้อมกัน
สิบสองพ่อมดมองไม่เห็น
แน่นอนว่าเพียงชั่วคราวเท่านั้นพวกเขาจะกลับมามองเห็นอีกครั้งในไม่ช้า
อย่างไรก็ตาม…
พวกเขาตระหนักทันทีว่าศัตรูตรงหน้านี้ไม่ได้แข็งแกร่งแม้แต่น้อยเขาเพียงใช้วิธีต่อสู้ที่ไร้ยางอายที่คนทั่วไปไม่กล้าใช้
”รีบถอยออกมาก่อน!”หงโหย่วไม่ลังเลเขาเดาได้ทันทีว่าสายตาจะมืดบอดไปชั่วขณะ และนั่นจะเป็นโอกาสของฟางเจิ้งจือ
พวกเขาถอยห่างออกไป
พ่อมดทั้งสิบสองล่าถอยอย่างรวดเร็ว
จากนั้นหงโหย่วก็รู้สึกเจ็บที่ก้นทันที
”อ๊าก?!”ความเจ็บปวดที่รุนแรงไหลผ่านเส้นประสาทจากด้านหลังจนไม่สามารถอธิบายเป็นคำพูดได้
ในขณะเดียวกันเหล่าอสูรและปีศาจโดยรอบต่างตกตะลึง
”…”
”…”
”อะไรกัน!”
”เจ้าเด็กนั่นไม่มีศักดิ์ศรีเลยงั้นรึ?!”
…
ศักดิ์ศรี?
ฟางเจิ้งจือไม่เคยสนใจเรื่องนั้นเขารู้เพียงสิ่งเดียว ในเมื่อร่างกายและจิตใจของพวกเขาเชื่อมถึงกัน ความเจ็บปวดก็ต้องเชื่อมถึงกันด้วย
เขาจะปล่อยผ่านเรื่องนี้ไปได้ยังไง?เพราะศักดิ์ศรีงั้นรึ? ไม่มีทาง!!
ความจริงแล้วเขาไม่ได้โจมตีที่รูทวารของหงโหย่วแต่เป็นพ่อมดปีศาจคนหนึ่ง
”ถอนการเชื่อมต่อ!”ในที่สุดหงโหย่วก็พูดบางอย่างขึ้นเขาไม่สามารถทนความเจ็บปวดนี้ได้อีกต่อไป
พวกเขาสามารถเชื่อมโยงและถอดถอนวิญญาณจากกันได้ตามที่ต้องการ
นี่เป็นหนึ่งในข้อได้เปรียบของค่ายกลสิบสองพ่อมด
พวกเขาแข็งแกร่งเมื่อเชื่อมโยงถึงกันอย่างไรก็ตามเมื่อพบกับความเจ็บปวดที่รุนแรงเกินไป พวกเขาสามารถถอนการเชื่อมต่อได้ทันที
อย่างไรก็ตามดวงตาของฟางเจิ้งจือเบิกกว้าง
”พวกเขาถอนการเชื่อมต่อกันแล้ว?!” ”งั้นก็ง่ายขึ้นมาก…”
จากนั้นฟางเจิ้งจือก็พุ่งลงมากจากด้านบนพร้อมกับดาบซวนหยวน
หงโหย่วเริ่มมองเห็นอีกครั้งเมื่อเขาเห็นแสงสีทองบนท้องฟ้าก็รีบตะโกนขึ้นในทันที “เชื่อมโยง!”
อย่างไรก็ตามมันสายเกินไป
ฟุ่บ!ดาบซวนหยวนแทงทะลุศีรษะของพ่อมดคนหนึ่ง
เลือดสาดกระเซ็นไปทั่ว
จนพ่อมดคนนั้นก็ตายลงค่ายกลสิบสองพ่อมดถูกทำลายลงด้วยวิธีที่เรียบง่ายและไร้ยางอาย
เพียงแค่โยนผงปูนขาวทำให้ตาบอด
ในที่สุดเขาก็สามารถฆ่าหนึ่งในสิบสองพ่อมดและสามารถทำลายค่ายกลสิบสองพ่อมดลงได้
”อ๊าก!หลานหลิง” ”อ๊าก!หลานหลิง”
”…”
พ่อมดคนอื่นส่งเสียงร้องออกมาด้วยความโกรธเกรี้ยว
พวกเขาอยู่ด้วยกันมาตั้งแต่สมัยโบราณและไม่เคยแยกจากกันมาก่อนแต่ตอนนี้ฟางเจิ้งจือฆ่าหลานหลิงไปแล้ว?!
”ฆ่าเขา!”
”ฆ่ามันซะ!”
”…”
ดวงตาของเลห่าพ่อมดกลายเป็นสีแดงก่ำหลังจากการตายของหลานหลิงความแข็งแกร่งของค่ายกลสิบสองพ่อมดก็ลดลงหนึ่งในสิบส่วน แต่นั่นไม่ทำให้ความรู้สึกที่ต้องการฆ่าฟางเจิ้งจือเปลี่ยนไป
”ตาย!”ฟางเจิ้งจือตะโกนและกระโดดขึ้นเหนือเหล่าพ่อมด
”ไร้ร่องรอย…” ”ในที่สุดข้าก็เข้าใจว่าทำไมเจ้าถึงถูกขนานนามว่าไร้ร่องรอย”
ฟุ่บ!ดาบซวนหยวนส่งเสียงคำรามราวกับว่ามันสัมผัสได้ถึงหัวใจของฟางเจิ้งจือ กลิ่นอายที่น่ากลัวแผ่ออกมาจากแสงสีทอง
ขนาดของมันขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ
หนึ่งนิ้ว…สองนิ้ว …สิบนิ้ว ร้อยนิ้ว
”ไร้ร่องรอยไปกันเถอะ…”
”สังหารเทพเจ้า!”
”ฟุ่บ!”
แววตาของฟางเจิ้อจือเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็วเขาพุ่งเข้าหาสิบเอ็ดพ่อมดที่เหลือพร้อมดาบซวนหยวนยักษ์ที่ส่องประกายสีทอง
ในขณะนี้ทั่วผืนฟ้ามีเพียงสีเดียว
สีทอง…
”สังหารเทพเจ้า?!”ดวงตาของซวนหยวนห้าสะท้อนแสงสีทอง ”ใช่แล้ว..”
”เขาคือซวนหยวนจริงๆ!”
ตู้ม!
ตู้ม!
”…”
แสงสีทองไหลบ่าลงสู่พื้นดิน
เลือดสีแดงสาดกระเซ็นไปในอากาศและตกลงมาราวกับห่าฝน พวกมันตกลงสู่พื้นและหายไปอย่างไรร่องรอย
รอยแตกร้าวเริ่มปรากฎขึ้นที่พื้นซึ่งเลือดที่ตกลงมาทำให้มันไหลนองเป็นแอ่ง
”พื้นดิน..เริ่มแตกออก?!”ความสนใจของทุกคนอยู่บนท้องฟ้า ในขณะที่หยุนชิงวูมองไปที่พื้นอย่างเงียบเชียบ
YOU MAY ALSO LIKE
