Gate of God - ตอนที่ 804 ผู้นำเก้าขุนเขาคนใหม่
บางสิ่งไม่สามารถพูดได้แต่ด้วยสีหน้ามันอาจจะแสดงให้เห็นได้อย่างชัดเจน
ผู้อาวุโสหยิงยู่เลือกที่จะเงียบ เขามาเพื่อเติมไฟเท่านั้น
ผู้อาวุโสหกไม่ได้พูดต่อและรออยู่ด้านข้างอย่างเงียบๆ
หลังจากออกคำสั่งให้เรียกศิษย์เก้าขุนเขามาพื้นที่ด้านหน้าหม้อหลอมสายธารเต็มไปด้วยศิษย์ร่วมสามร้อยคน
ท่าทีของทุกคนเต็มได้วยความตึงเครียด
ผู้อาวุโสทั้งสี่คนที่สวมชุดสีดำยืนอยู่ด้านหน้าเงียบๆ
ในตอนนี้เนื่องจากมีเหตุการณ์ประหลาดเกิดขึ้นในดินแดนศักดิ์สิทธิ์จึงมีการส่งตัวผู้อาวุโสออกไปยังพื้นที่ต่างๆ เหลือเพียงผู้อาวุโสหยิงยู่ และผู้อาวุโสอีกสี่คนและเหล่าศิษย์สองสามร้อยคนเท่านั้น ผู้อาวุโสหกมองไปที่ผู้อาวุโสทั้งสี่พวกเขาพร้อมจะสนับสนุนผู้อาวุโสหยิงยู่ตลอดเวลา
”แค่ผู้อาวุโสสี่คน?”ผู้อาวุโสหกถอนหายใจกับตัวเอง
การที่เขาได้รับการสนับสนุนจากผู้อาวุโสเพียงสี่คนเห็นได้ชัดว่าการแข่งขันภายในเก้าขุนเขานั้นรุนแรงแค่ไหร
ผู้อาวุโสคนอื่นไม่เห็นด้วยกับการเป็นผู้นำเก้าขุนเขาของหยิงยู่…
แน่นอนว่ามันกลับทำให้เป็นประโยชน์ต่อศาลาหยินหยางมากกว่ายิ่งมีความขัดแย้งในเก้าขุนเขามากเท่าไรยิ่งดี
”ยาน่าจะถูกหลอมจนเสร็จแล้ว”
”ข้าได้ยินว่าตอนที่หม้อหลอมกำลังทำงานมีเสียงแปลกๆเกิดขึ้นตลอดเวลา ทั้งเสียงพาย ฟ้าผ่า ฟ้าร้อง ข้าไม่มั่นใจว่าจะเกิดอะไรขึ้นอีกไหม?”
”เพลิงพันปีเป็นสมบัติอันสูงสุดของเก้าขุนเขามันไม่ใช่เรื่องแปลกที่จะเกิดเหตุการณ์พิเศษ!”
”ข้ารอไม่ไหวแล้ว!”
เหล่าศิษย์ไม่ได้รับรู้ว่าวันนี้เป็นวันแต่งตั้งผู้นำเก้าขุนเขาคนใหม่
ทันใดนั้นผู้อาวุโสสูงสุดหยิงยู่ก้าวเดินออกมาข้างหน้า
”เป็นพันปีแล้วที่เก้าขุนเขาถูกก่อตั้งขึ้นมาท่านเทียนซิง เป็นผู้นำที่ยอดเยี่ยม เขาเก่งกาจและเคารพหัวใจของทุกคน อย่างไรก็ตามน่าเศร้าได้เกิดขึ้น เขาได้หายตัวไปที่ศาลาเต๋าสวรรค์…” ผู้อาวุโสหยิงยู่ หยุดพูดไปสักพัก
ท่าทีของเหล่าศิษย์และผู้อาวุโสคนอื่นต่างเต็มไปด้วยความเย็นชา
”ล้างแค้นเพื่อท่านเทียนซิง!”
”ล้างแค้น!”
พวกเขาส่งเสียงตะโกนออกมาพร้อมๆกัน
หยิงยู่พยักหน้าเบาๆ ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความเยือกเย็น ”ตอนนี้คนที่ทำร้ายท่านเทียนซิงถูกจับตัวแล้วเมื่อเขาถูกหม้อหลอมเป็นเวลา49วัน เพลิงพันปีสมบัติอันล้ำค่าจะกลับมาหาพวกเรา!” หยิงยู่ ยังคงพูดต่อไป
”ภายใต้การนำของท่านผู้อาวุโสสูงสุดพวกเราจะแก้แค้นให้ท่านเทียนซิง!”
”ใช่มันเป็นงานหนักทีเดียว!”
”โปรดนำทางพวกเรา!”
เหล่าศิษย์ต่างตะโกนร้องออกมาด้วยความยินดี
”ทุกคนต่างเห็นถึงความพยายามของท่านผู้อาวุโสสูงสุดท่านได้ทำเพื่อเก้าขุนเขามากมาย โปรดนำทางพวกเราในฐานะผู้นำของเก้าขุนเขา!” หนึ่งในผู้อาวุโสก้าวออกมาและคุกเข่าลง
”โปรดรับตำแหน่งผู้นำคนใหม่!”
”พวกเราพร้อมสนับสนุนท่านเต็มที่!”
ทุกคนต่างให้การสนับสนุนหยิงยู่ แต่ทันใดนั้นเอง… ”ข้าคัดค้าน!”เสียงหนึ่งดังขึ้นท่ามกลางเหล่าศิษย์ ก่อนที่จะมีชายในชุดดำคนหนึ่งเดินออกมา “แม้ท่านหยิงยู่จะพยายามอย่างมาก แต่เป็นศาลาหยินหยางที่จับตัว ฟาง เจิ้งจือ ได้!”
”แล้วยังไง?มีใครที่แข็งแกร่งกว่าผู้อาวุโสสูงสุดอีกงั้นหรือ?”ศิษย์จำนวนหนึ่งพูดขัด
”ข้าคิดว่าตำแหน่งผู้นำเก้าขุนเขาควรเป็นใครสักคนที่อายุน้อยกว่านี้แม้ผู้อาวุโสสูงสุดจะแข็งแกร่ง แต่ศักยภาพของเขามาถึงขีดจำกัดแล้ว เราควรเลือกคนที่มีศักยภาพสามารถพัฒนาได้!”
”ใครบางคนที่อายุน้อยและมีศักยภาพ?คนแบบนั้นก็มีเยอะแยะจะเลือกได้ยังไง?”
”พวกเราสามารถจัดการแข่งขันได้!”
”ตอนนี้ทั้งโลกตกอยู่ในความวุ่นวายเราจะมีเวลาไปทำเรื่องแบบนั้นได้ยังไง?’
”ข้าไม่เห็นด้วยพวกเราควรจะจัดการแข่งขันเพื่อคัดเลือกผู้นำคนใหม่เดี๋ยวนี้!” ”ชิ้ง!”ขณะที่ศิษย์คนนั้นพูดออกมา ผู้อาวุโสหกก็ดึงดาบและเข้าจู่โจมโดยไม่มีใครคาดฝัน
ศิษย์คนนั้นเบิกตากว้างเขาไม่คิดว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น
”ตูม!”่
เลือดสาดกระเซ็นศิษย์คนนั้นล้มลงบนพื้นทันที
การเปลี่ยนแปลงอย่างกระทันหันทำให้ศิษย์คนอื่นๆเงียบลงพวกเขาไม่กล้าพูดอะไรออกมา…
”ผู้อาวุโสหกท่านทำอะไรลงไป?” ผู้อาวุโสคนอื่นๆที่ตอนแรกนิ่งเงียบ ในที่สุดก็เปิดปาก
”พวกเราศาลาหยินหยางเป็นพันธมิตรกับเก้าขุนเขาพวกเราหวังว่าทุกอย่างจะเรียบร้อย และไม่มีการแบ่งแยกอะไรทั้งนั้น แต่ในช่วงเวลาสำคัญเก้าขุนเขากลับเลือกที่จะก่อความวุ่นวายขึ้น!” ผู้อาวุโสหกพูดออกมาเขาไม่มีท่าทีกังวลแม้แต่น้อย
”แม้จะเป็นแบบนั้นท่านก็ไม่มีสิทธิ์สังหารศิษย์เก้าขุนเขา!”
”ข้าเข้าใจแต่พวกเราต้องรีบจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อย วิธีการของข้าอาจจะไม่เหมาะสม ข้ายินดีที่จะชดใช้โดยการส่งเม็ดยาคุณภาพสูงให้สิบเม็ด แค่นี้ก็พอจะรักษาศิษย์ที่บาดเจ็บได้!” ผู้อาวุโสหกกล่าวอย่างใจเย็น
”ท่านผู้อาวุโสหกใจกว้างจริงๆ!”ผู้อาวุโสเข้าใจจุดยืนของศาลาหยินหยางได้ในทันที
ความเงียบปกคลุมไปทั่วเก้าขุนเขา
เหล่าศิษย์ต่างมองหน้ากันพวกเขาไม่กล้าคัดค้านอะไรขึ้นมาอีก
”พวกเราสนับสนุนท่านผู้อาวุโสสูงสุด!”
”ศาลาหยินหยางและเก้าขุนเขานั้นเป็นมิตรที่ดีต่อกัน!”
”พวกเราจะรวมเป็นหนึ่ง!”
ในที่สุดพวกเขาก็อ้าปากพูด รอยยิ้มปรากฎบนใบหน้าของหยิงยู่ทันที
”ข้าไม่ได้คิดจะรับตำแหน่งนี้แต่ตอนนี้เก้าขุนเขานั้นอยู่ในช่วงเวลาที่ยากลำบาก อย่างที่ิศิษย์คนนั้นพูด ข้าแก่แล้ว ดังนั้นข้าจะไม่ใช้เพลิงพันปีทั้งหมด ข้ายินดีที่จะเก็บเพลิงพันปีอีกครึ่งหนึ่งไว้ เพื่อผู้นำรุ่นต่อไปของเก้าขุนเขา!” หยิงยู๋ มองเหล่าศิษย์ตรงหน้าและแก้ปัญหาได้อย่างรวดเร็ว
”…”
”พวกเราขอแสดงความยินดีกับผู้อาวุโสสูงสุด!”โอ้ผิดแล้วผู้นำเก้าขุนเขา!” ผู้อาวุโสหกมองฉากตรงหน้าด้วยใบหน้าอันยิ้มแย้ม
”ด้วยความช่วยเหลือของศาลาหยินหยางพวกเราจึงสามารถจัดการทุกอย่างได้อย่างเรียบร้อย ตอนนี้พวกเราขอเชิญผู้อาวุโสหกเป็นผู้เปิดหม้อหลอมเพื่อเอายาออกมา!” หยิงยู่พยักหน้าและชี้ไปที่หม้อหลอมที่ด้านหลัง
”ได้เลยข้าจัดการเอง!” ผู้อาวุโสหกเดินไปที่หม้อทันที ศิษย์สี่คนเดินไปประจำที่แต่ละมุมของหม้อเอามือจับทั้งสี่ด้าน
”เปิดออก!”
เมื่อเสียงคำสั่งของผู้อาวุโสหกดังขึ้นพวกเขาเปิดฝาหม้อ ทันใดนั้นเปลวไฟสีม่วงและสีเงินพุ่งออกมาทันที
เหล่าศิษย์ต่างมองด้วยแววตาอันตื่นเต้น
นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาจะได้เห็นยาที่ออกมา
ทุกคนไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไปอย่างไรก็ตามหลังจากเปลวไฟทั้งสองพุ่งออกไป ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้นอีก
”เกิดอะไรขึ้นกัน?”
”การหลอมล้มเหลวงั้นหรือ?”
”มันจะเป็นไปได้ยังไงผู้นำเก้าขุนเขาและผู้อาวุโสหกลงมือหลอมยาด้วยตัวเอง!”
เหล่าศิษย์ไม่สามารถทนเก็บความสงสัยได้อีกต่อไป เหล่าศิษย์ที่จับฝาหม้อทั้งสี่ก็มองหน้ากัน
หม้อถูกเปิดแล้ว?
ทำไมถึงไม่มีการเคลื่อนไหวอะไรเลย?
ศิษย์ทั้งสี่มองไปที่หยิงยู่และผู้อาวุโสหกเพื่อเป็นการขออนุญาติก่อนที่พวกเขาจะกระโจนลงไปในหม้อทันที
พวกเขาสามารถเห็นลวดลายของหม้อด้านใน…
”อะไรกัน?!!” เสียงอันน่าตกใจดังออกมาจากปากของเหล่าศิษย์ด้านใน
เพราะไม่มีสมุนไพรอยู่ในหม้อแน่นอนว่าไม่มีซากศพ มันมีเพียงฉากภูเขา แม้นำ ท้องฟ้าไหลเอื่อยๆไปทั่วหม้อ
”พวกเจ้าตะโกนทำไมกัน?เกิดอะไรขึ้นกับเพลิงพันปี? มันล้มเหลวหรือสำเร็จ?” หยิงยู่กระวนกระวายรีบถามออกมาทันที
”นั่น…ข้า…”เหล่าศิษย์ไม่รู้จะตอบหยิงยู่ยังไง
มันเป็นภาพลวงตาหรือไม่? ใช่!
มันต้องเป็นภาพลวงตาแน่นอน!
เมื่อพวกเขาเตรียมจะตอบหยิงยู่หม้อก็สั่นไหวเล็กน้อย ก่อนจะมีเสียงคนพูดดังขึ้น
”หือ?ถึงเวลาแล้วหรือ?”
เสียงไม่ได้ดังมากแต่ทุกคนได้ยินชัดเจน เหล่าศิษย์ต่างยืนนิ่ง แม้ตอนนี้อากาศจะร้อนแค่ไหน แต่แผ่นหลังของพวกเขากลับเย็นเฉียบ
เพราะความหวาดกลัว….
……………………………………..
YOU MAY ALSO LIKE
