Gate of God - ตอนที่ 859 เซียนอายุสิบแปดปี?

“มีดทมิฬ…ช่างน่าทึ่ง!”

“ชะ…ใช่ ข้าคิดว่าฟางโหม่วจากศาลาหยินหยางจะ…”

“ขอบคุณสวรรค์ที่ข้าไม่ได้สมัครแข่งสมกับที่ได้ชื่อว่าห้าสำนักแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์!”

เหล่าศิษย์จากสำนักอื่นๆต่างไม่คาดคิดว่ามาตรฐานของการแข่งขันจะสูงขนาดนี้

“เอาล่ะคู่ต่อไปศาลาหยินหยางปะทะเก้าขุนเขา!” ศิษย์ศาลาเต๋าสวรรค์ประกาศต่อหลังจากคำตัดสิน

หลังจากสิ้นสุดคำประกาศชายสวมหน้ากากหยินหยางก็เดินออกมาจากที่นั่ง หน้ากากปิดบังใบหน้าทั้งหมดเว้นเพียงแต่ดวงตาที่เป็นสีดำสนิท

“อายุ18” ชายสวมหน้ากากหยินหยางพูดด้วยน้ำเสียงเย็นเยือก ราวกับไม่ได้เห็นการหลั่งเลือดในรอบก่อนแม้แต่หยดเดียว　　ศาลาเต๋าสวรรค์ผู้จัดการแข่งขันรวมไปถึงเหล่าศิษย์จากสำนักทั้งห้า ต่างไม่อยากเชื่อ

“อายุ18 ปี?!”

ไม่มีใครอยากเชื่อหูตัวเองที่ว่าคนเราจะแข็งแกร่งขึ้นตามอายุนั้นไม่เป็นความจริงงั้นหรือ? ทำไมถึงมีคนเด็กอายุ 18 ปรากฏตัวที่นี่?

ต้องมีบางอย่างผิดปกติ

ทุกคนต่างหันมองเต๋าฮุนคำตอบที่ได้รับมีเพียงความเงียบสงบ

“พวกเขาส่งเด็กอายุ18 ลงแข่งจริงหรือ?”

“ศาลาหยินหยางคิดจะยอมแพ้ในรอบนี้งั้นหรือ?”เหล่าคนจากสำนักอื่นๆจับจ้องไปยังท่าทีนิ่งเงียบของเต๋าฮุน

“อายุ18? ไม่มีคนอื่นในศาลาหยินหยางแล้วหรือ?” มีดทมิฬแสยะยิ้มเล็กน้อยเมื่อได้ยิน ชายสวมหน้ากากแนะนำตัว

กลับกันชายสวมหน้ากากหยินหยางไม่มีท่าทีไม่พอใจกับคำพูดของมีดทมิฬแม้แต่น้อยเขายังคงยืนนิ่ง

“นี่…เก้าขุนเขาต้องการเปลี่ยนตัวผู้เข้าแข่งขันหรือไม่?” ศิษย์ศาลาเต๋าสวรรค์เอ่ยถาม

ผู้เข้าแข่งขันที่ได้รับชัยชนะมีสิทธิ์ที่จะเลือกหยุดพักหรือแข่งขันต่อ

ริมฝีปากของมีดทมิฬขยับเล็กน้อยแต่ไม่ได้พูดคำใดออกมาเขาหันมองไป่เฟยที่นั่งอยู่ฝั่งเก้าขุนเขา จากนั้นก็หันมองผู้ประกาศหลังจากไป่เฟยพยักหน้ารับ

“ไม่!”

“เอาล่ะแข่งขันต่อได้!” ศิษย์ศาลาเต๋าสวรรค์ประกาศต่อทันที

มู่ฉิงเฟิงและโม่ฉานฉือขมวดคิ้วเล็กน้อยหลังจากเห็นท่าทีของมีดทมิฬ

ไป่เฟย?

อยู่ดีๆเขากลายเป็นผู้นำของเก้าขุนเขาในเวลาไม่ถึงเดือนได้ยังไง? เขาสั่งการคนที่ทรงพลังอย่างมีดทมิฬได้ยังไงกัน? 　　มู่ฉิงเฟิงและโม่ฉานฉือรู้สึกงุนงงเล็กน้อยแต่ก็ไม่แสดงออกมาอย่างชัดเจน การแข่งระหว่างมีดทมิฬและชายสวมหน้ากากหยินหยางกำลังจะเริ่มขึ้น

ในทางกลับกันมู่ฉิงเฟิงและโม่ฉานฉือไม่ได้แปลกใจกับการปรากฎตัวของชายสวมหน้ากากหยินหยางแม้แต่น้อย เมื่อมองดูพวกเขาตระหนักได้ว่าชายคนนั้นมีตำแหน่งสูงในศาลาหยินหยาง

สิ่งที่ทำให้พวกเขาประหลาดใจเป็นเพียงแค่อายุของชายสวมหน้ากากเท่านั้น

ในตอนนั้นเองมีดทมิฬเริ่มเคลื่อนไหว

เขาไม่ได้แนะนำตัวหรือพูดคุยแม้แต่คำเดียวมีดทมิฬพุ่งเข้าหาฝ่ายตรงข้ามเหมือนที่ทำกับฟางโหม่ว

มีดของเขาส่องประกายแสงสีเลือดพุ่งไปด้านหน้า

“ฟุบ”มีดทมิฬเข้าใกล้ชายสวมหน้ากากหยินหยางอย่างรวดเร็ว ร่างของเขาปรากฏรอบด้านชายสวมหน้ากากกลายเป็นเงาแปดร่าง

“ตูม”จู่ๆแสงสีดำก็ส่องสว่างออกมาจากร่างของชายสวมหน้ากากหยินหยาง

ในเวลาเดียวกันแสงสีเลือดก็ปรากฎขึ้นใต้เท้าของชายสวมหน้ากากหยินหยางราวกับเป็นบ่อเลือด

ใบหน้าของมีดทมิฬถูกเปิดเผยครั้งแรกเมื่อเผชิญกับชายสวมหน้ากากหยินหยาง!

ถ้าความสามารถของมีดทมิฬทำให้ผู้คนตกตะลึงแล้วล่ะก็ชายสวมหน้ากากหยินหยางทำให้ผู้คนต้องหวาดกลัวในพลังของเขา

เซียนที่มีอายุแค่18

นอกจากนี้ชายสวมหน้ากากหยินหยางดูเหมือนจะใช้พลังเพียงเล็กน้อยในการโจมตีแรก

เหลือเชื่อ!

ทุกคนต่างรู้ดีว่าการแข่งขันคงน่าตื่นเต้นเพราะเก้าขุนเขาเป็นคนส่งเขามาอย่างไรก็ตาม นี่มันมากกว่าที่พวกเขาคิดไว้มาก

เหล่าผู้ที่ถูกเชิญให้เข้าร่วมการแข่งขันการประชุมพันธมิตรสวรรค์ต่างก็มีความสามารถต่างกันไปแต่ดูเหมือนพวกเขาจะเทียบกับชายสวมหน้ากากหยินหยางไม่ได้เลยแม้แต่น้อย

“ฟุบ!”ในขณะที่หมวกของมีดทมิฬหลุดออกเผยให้เห็นใบหน้า ชายสวมหน้ากากก็พุ่งเข้าหาทันที

“เร็วมาก!”ไม่ใช่แค่เหล่าศิษย์ของสำนักต่างๆ แม้แต่มู่ฉิงเฟิงและโม่ฉานฉือเองก็ตกตะลึงกับความเร็วของชายสวมหน้ากากหยินหยาง

ตอนนี้ทุกคนเข้าใจแล้วว่าทำไมชายสวมหน้ากากหยินหยางถึงยินอยู่หลังเต๋าฮุนและเต๋าซินและทำไมผู้อาวุโสของศาลาหยินหยางถึงไม่คัดค้านการส่งตัวเขาลงแข่งขัน

“ตูม!”เสียงระเบิดดังขึ้นกลางอากาศ

ร่างของมีดทมิฬร่วงลงสู่พื้นเขาถูกเตะลงมาจากกลางอากาศ

ชายสวมหน้ากากหยินหยางเตะไปที่ใบหน้าของมีดทมิฬจนใบหน้าเขาแตกเป็นเสี่ยง

“ตูม!”ร่างของมีดทมิฬตกลงสู่พื้นด้วยเสียงที่หนักแน่นเขากระอักเลือดออกมาเต็มปาก

มันเกิดขึ้นในพริบตาเดียว

เหมือนกับการต่อสู้ระหว่างมีดทมิฬและฟางโหม่วมันเป็นการบุกฝ่ายเดียวต่างกันแค่ฟางโหม่วไม่ได้ถูกเตะเหมือนกับเขา

แม้ใบหน้าของมีดทมิฬจะซีขาวและเต็มไปด้วยเลือดแต่เขายังคงพยายามลุกขึ้นมาพร้อมจับมีดในมือแน่น

“ไม่เลว!”มีดทมิฬกำมีดในมือแน่น ดวงตาส่องประกายความเยือกเย็นออกมา

“พอได้แล้ว”ไป่เฟยผู้ที่นั่งอยู่ฝั่งเก้าขุนเขาพูดขึ้น

“รับทราบ…”มีดทมิฬสั่นเทาขณะที่ถอยกลับไปฝั่งเก้าขุนเขา เห็นได้ชัดว่าเขาไม่พอใจ แต่ก็ไม่กล้าขัดคำสั่งของไป่เฟย

“เก้าขุนเขายอมรับความพ่ายแพ้งั้นหรือ?”

“ดูเหมือนมีดทมิฬยังสู้ต่อไหว!”

“พวกเราแพ้แล้วมีดทมิฬอาจสู้ต่อไหว ยังไงก็ตามความต่างในพลังระหว่างเขาทั้งสองเป็นที่ประจักษ์แล้ว ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในรอบนี้ศาลาหยินหยางคงเป็นฝ่ายชนะ”

“นั่นสมเหตุสมผล!”

เหล่าศิษย์จากสำนักต่างๆประหลาดใจที่เห็นมีดทมิฬถอยไปแต่ก็เข้าใจในเหตุผลข้อนั้นดี

“เอาล่ะศาลาหยินหยางเป็นฝ่ายชนะในรอบที่สอง ศาลาหยินหยางและเก้าขุนเขาได้รับชัยชนะฝั่งละหนึ่งครั้ง เก้าขุนเขาส่งผู้เข้าแข่งขันคนอื่นออกมาได้!” ศิษย์ศาลาเต๋าสวรรค์ประกาศต่อในทันที

“ใครจะคิดว่าเซียนจะปรากฎตัวในการแข่งขันรวดเร็วขนาดนีั!”

“ใช่…เซียนที่มีอายุแค่ 18 นี่มันบ้าไปแล้ว!”

“ห้าสำนักแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์ทำให้ต้องประหลาดใจเสมอเลย”

เหล่าศิษย์จากสำนักอื่นๆต่างประหลาดใจกับผลลัพธ์ที่เกิดขึ้น

“ท่านผู้นำมีดทมิฬแพแล้ว ส่งข้าไปเถอะ!” ร่างหนึ่งปรากฏขึ้นด้านหลังไป่เฟย

“ไม่จำเป็น”ไป่เฟยส่ายหน้าและมองที่ชายสวมหน้ากกหยินหยางที่ยืนอยู่กลางลานประลอง ไม่นานเขาก็ยืนขึ้นแล้วเอ่ยพูด

“พวกเราเก้าขุนเขายอมรับความพ่ายแพ้”

“ยอมรับความพ่ายแพ้?!”

“พวกเขาจะไม่สู้ต่อแล้วหรือ?”

“พวกเขาชนะฝ่ายละหนึ่งครั้งแต่เก้าขุนเขายอมรับความพ่ายแพ้?” 　　การประกาศของไป่เฟยสร้างความตื่นตระหนกอย่างมากเหล่าศิษย์จากสำนักต่างๆพากันประหลาดใจ

“เจ้าไป่เฟยนี่…ทำให้ประหลาดใจอยู่เรื่อย!” เต๋าซิงจ้องมองไป่เฟยด้วยความเงียบ

ศิษย์ศาลาเต๋าสวรรค์หันมองมู่ฉิงเฟิงและเห็นเขาพยักหน้าเขาเดินไปหาชายสวมหน้ากากหยินหยาง

“เนื่องจากผู้นำแห่งเก้าขุนเขายอมแพ้ในรอบที่สามศาลาหยินหยางผ่านเข้าสู่การแข่งขันในรอบที่สอง!”

“เดี๋ยวก่อน!”นั่นคือโม่ฉานฉือ เขากวาดสายตามองไปทั่วและจ้องมองชายสวมหน้ากากหยินหยาง

“ข้าไม่มีปัญหาที่ศาลาหยินหยางจะผ่านเข้าสู่รอบที่สองอย่างไรก็ตามมันจำเป็นต้องมีกฎของการแข่งขัน!”

“กฎเหรอ? ผู้นำโม่ฉานฉือ ท่านจำเป็นต้องใช้กฎอย่างไร?” ศิษย์ศาลาเต๋าสวรรค์เอ่ยถาม

“กฎของการแข่งขัน ที่ผู้เข้าแข่งขันไม่สามารถมีอายุเกิน 30 ได้”

“ศาลาหยินหยางพูดว่าเขาอายุ18 อย่างไรก็ตาม ถ้าเขาไม่แสดงให้เห็นใบหน้าที่แท้จริงหรือเปิดเผยชื่อออกมา เราจะรู้ได้อย่างไรว่าสิ่งที่พูดนั้นเป็นความจริง เด็กหนุ่มอายุ 18 ที่อยู่ในระดับเซียน …ฮ่าฮ่า ข้าไม่เชื่อหรอก!” โม่ฉานฉือพูดจบลงพร้อมกับยิ้มออกมาอย่างเย็นชา

……………………………………..