GOD-WING เซียนสไนเปอร์ โค้ชขั้นเทพ [นิยายแปล] - ตอนที่ 1 ผู้ป่วยโอเมก้าเคสพิเศษ
แปดโมงเช้า ณ โถงแผนกผู้ป่วยนอกโรงพยาบาลเอกชน
เซนต์พอล แคลิฟอร์เนีย
ชายหนุ่มร่างสูงราวๆ ร้อยแปดสิบเซนติเมตรค่อยๆ ก้าวเดิน
เข้าไปในลิฟต์
เขาสวมเสื้อโค้ตสีดํากับหมวกแก๊ป บนใบหน้าใส่แว่นกันแดด
และผ้าปิดปาก เรียกได้ว่าสวมชุดออกศึกหุ้มตัวมิดชิดตั้งแต่หั
แต่หัวจรด
เท้าจนลมยังไม่อาจลอดผ่าน
เขาเดินเข้าไปในลิฟต์แล้วหันไปยืนตรงมุม ยกมือกดชั้นสี่
นิ้วมือของเขาเรียวยาวขาวกระจ่าง ปลายนิ้วกลมมนตัดเล็บ
เป็นระเบียบสะอาดสะอ้าน ดูดีอย่างยิ่ง
ชั้นสี่เป็นแผนกเฉพาะทางด้านฟีโรโมนโอเมก้า
แต่งตัวแบบนี้ หรือว่าจะเป็นดารา?
คนแปลกหน้าในลิฟต์พากันมองเขาด้วยความสงสัยใคร่รู้ แต่ ชายหนุ่มเอาแต่ก้มหน้าอยู่ตลอด จนกระทั่งได้ยินเสียง “อึ้ง” ประตู ลิฟต์เปิดออก เขาก็ก้าวออกไปทันที ทิ้งเพียงแผ่นหลังสูงโปร่งให้ทุก
คน
ในโรงพยาบาลเปิดฮีทเตอร์ วันนี้มีผู้ป่วยไม่มาก
ชายหนุ่มเพิ่งเข้ามาจากด้านนอก บนร่างจึงนําพาไอเย็นจากลม หิมะมาด้วย เขาสาวเท้าเร็วๆ ไปที่เคาน์เตอร์บริการผู้ป่วย เอ่ยด้วย เสียงเยือกเย็นกระจ่างใส “สวัสดีครับ ผมเจียงเส้าอวี่ มีนัดตรวจกับ คุณหมอโจวครับ”
แพทย์ออกตรวจเฉพาะทางด้านฟีโรโมนวันนี้ชื่อโจวหยาง
โอเมก้าชาย เป็นชาวจีนโพ้นทะเล จบจากคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยแพทย์แคลิฟอร์เนีย ทําหัวข้อวิจัยเกี่ยวกับฟีโรโมนของ
ABO*
ตลอดหลายปีที่เจียงเส้าอวี่อยู่แคลิฟอร์เนียเขามารักษากับหมอ
คนนี้ตลอด ทั้งสองคนจึงค่อยๆ กลายเป็นเพื่อนกัน
พยาบาลเห็นข้อมูลการนัดหมายล่วงหน้าในโทรศัพท์เขา จึงรีบ
พาเขาเข้าไปในห้องตรวจทันที
เมื่อเข้ามาห้องตรวจพบว่าโจวหยางกําลังคุยโทรศัพท์กับใคร
บางคนอยู่ คล้ายกําลังปรึกษาเรื่องเคสผู้ป่วย พออีกฝ่ายเห็นเจียง เส้าอวี่ก็ทําไม้ทํามือบอกให้ “นั่งก่อน” จากนั้นคุยโทรศัพท์ต่อ
เจียงเส้าอวี่ถอดเสื้อโค้ต นําไปแขวนบนราวแขวนเสื้อด้านข้าง ก่อนนั่งลงตรงข้ามกับหมอ
ไม่นานโจวหยางก็วางสาย อีกฝ่ายเงยหน้ามองเขายิ้มๆ “มา ตรวจอาการตามนัดเหรอ”
เจียงเส้าอวี่รับคํา “อืม” พลางถอดผ้าปิดปากและแว่นกันแดด เผยให้เห็นดวงตาอันสุกใสดุจดวงดารา
ดวงตาของเขางดงามมาก เพียงแต่สายตาเย็นชา คิ้วคมเฉียง ขึ้นเล็กน้อยทําให้องคาพยพทั้งห้าค่อนข้างเฉียบคม ทั้งที่หน้าตาดูเย็น ชามากแท้ๆ แต่ริมฝีปากกลับอวบอิ่มเซ็กซี่ ตรงมุมปากยังมีไฝแดง เด่นสะดุดตาเม็ดหนึ่งอีกด้วย
โจวหยางเคาะคีย์บอร์ดตรวจสอบเวชระเบียนของเขาพลางถาม
อย่างห่วงใย “พักนี้การควบคุมฟีโรโมนเป็นยังไงบ้าง”
เจียงเส้าอวี่ตอบเสียงเรียบ “ก็เหมือนเดิม ไม่ค่อยมั่นคงเท่า
ไร”
ตรวจร่างกายให้เจียงเส้าอวี่
โจวหยางเจอเวชระเบียนของเขาแล้ว เลยเรียกพยาบาลเข้ามา
ไม่นานผลตรวจก็ออกมา ระหว่างที่โจวหยางอ่านผลตรวจก็
ต้องขมวดคิ้ว
ค่าฟีโรโมนของเจียงเส้าอวี่ยังไม่เสถียรเหมือนเดิม
เป็นหมอมาหลายปี ทว่าโจวหยางไม่เคยเห็นผู้ป่วยแบบคนคน นี้มาก่อน ทั้งที่เป็นโอเมก้าแท้ๆ แต่ฟีโรโมนกลับมีแรงกดดันและ ก้าวร้าวยิ่งกว่าอัลฟ่าเสียอีก
เขายังจําเมื่อห้าปีก่อนได้ ครั้งแรกที่เจียงเส้าอวี่มารักษาแล้ว เสียการควบคุม โจวหยางที่เป็นโอเมก้าถูกฟีโรโมนอีกฝ่ายบีบคั้นจน ขาอ่อนยวบ ส่วนอัลฟ่ารอบๆ ก็ตกใจจนพากันเผ่นหนีออกจากบริเวณ
นั้นไป
ฟีโรโมนของโอเมก้าส่วนใหญ่จะสร้างแรงดึงดูดต่ออัลฟ่า เมื่อ พวกอัลฟ่าได้กลิ่นก็จะรู้สึกหอมหวาน ลุ่มหลง อดใจไม่ไหวอยากเข้า ไปใกล้และผูกพันธะด้วย แต่กรณีเจียงเส้าอ าอวี่ไม่เหมือนกัน
ฟีโรโมนของโอเมก้าคนนี้จะสร้างแรงคุกคามโจมตีอัลฟ่า ด้วย เหตุนี้พอพวกอัลฟาเผชิญหน้ากับเจียงเค้าอวี่จึงไม่รู้สึกอยากเข้าใกล้
เขา กลับกันยังคิดจะถอยหนีไปให้ไกล
พวกอัลฟ่าไม่รู้สึกสักนิดว่าฟีโรโมนของโอเมก้าคนนี้น่าลุ่ม
หลง แต่รู้สึกว่าฟีโรโมนอีกฝ่ายทรงพลังเผด็จการเกินไป ถึงขั้นทําให้ ตนรู้สึกว่าถูกรุกราน ถูกยั่วยุ น่าอึดอัดเป็นที่สุด
ทีมผู้เชี่ยวชาญของโรงพยาบาลได้ผลวินิจฉัยออกมาว่า “เจียง
เส้าอวี่ป่วยเป็นโรคฟีโรโมนแปรปรวน
นี่เป็นโรคที่หายากมาก สาเหตุเกิดจากต่อมฟีโรโมนเกิดการ เปลี่ยนแปลงตอนแบ่งเพศ แม้กลายเป็นโอเมก้า ทว่าฟีโรโมนยังคง รักษาลักษณะเฉพาะบางส่วนของอัลฟ่าไว้ ทําให้ปฏิเสธการเข้าใกล้
ของอัลฟ่า
โอเมก้าแบบนี้ ต่อให้เข้าสู่ช่วงฮีทก็ยากจะถูกผูกพันธะ
ตอนที่เจียงเส้าอวี่รู้ผลการตรวจก็ไม่ได้เสียใจ เขาเพียงถาม อย่างสงบนิ่ง “ในเมื่อต่อมผิดปกติแล้ว งั้นสามารถผ่าตัดเพื่อกําจัด มันทิ้งไปเลยได้ไหม”
หมอมองเขาอย่างตกใจ “แน่นอนว่าไม่ได้! ต่อมของ
โอเมก้าเชื่อมโยงกับระบบต่อมไร้ท่อทั้งหมด ถ้ากําจัดทิ้งจะส่งผลกระ
ทบต่ออายุขัยของคุณ พวกฮอร์โมนอื่นๆ ในร่างกายก็จะแปรปรวน ตามไปด้วยนะครับ”
ชะมัด”
เจียงเส้าอวี่ลูบตําแหน่งต่อมตรงหลังคอ พูดเสียงเบา “ยุ่งยาก
เขาเงียบไปอึดใจหนึ่ง ก่อนเงยหน้าถามอีกครั้ง “มีวิธีรักษา
ไหมครับ”
ศาสตราจารย์แนะ “พวกเราคิดแผนการรักษาได้สองอย่าง
แบบแรกคือใช้ยาระงับชั่วคราวแบบพิเศษมาควบคุมฟีโรโมนของคุณ ต้องฉีดวันละเข็ม คอยดูอาการอยู่ตลอดเวลาและมาตรวจอาการตาม นัดหมาย แบบที่สองคือพวกเราหาฟีโรโมนอัลฟ่าที่เข้ากับคุณได้จาก ในฐานข้อมูล ถ้าคุณเต็มใจก็สามารถให้เขาผูกพันธะกับคุณได้”
เจียงเส้าอวี่เลือกวิธีแรกโดยไม่แม้แต่จะคิด
แม้เขาจะไวต่อความรู้สึกเจ็บปวดกว่าคนทั่วไป แต่ยังทนรับ
การฉีดยาวันละเข็มไหว
หลายปีมานี้เขาเข้ารับการรักษาที่แคลิฟอร์เนียตลอด ทีมผู้
เชี่ยวชาญปรับเปลี่ยนวิธีการรักษาหลายครั้ง และเปลี่ยนยาระงับให้
เขามาหลายประเภท จนในที่สุดก็หายาระงับชนิดที่เหมาะสมที่สุดเจอ
ตอนนี้ถึงฟีโรโมนของเจียงเส้าอวี่จะยังไม่เสถียรนัก แต่อย่าง
น้อยก็ไม่ทําให้อัลฟ่าตกใจวิ่งเตลิดแล้ว
โจวหยางก้มหน้าจดบันทึกพลางถาม “พักนี้มีอาการไข้ขึ้นและ
อ่อนเพลียบ้างไหม”
เจียงเส้าอวี่ส่ายหน้า “ไม่มี ทุกอย่างปกติ”
“งั้นก็ดีแล้ว” โจวหยางให้พยาบาลนํายาระงับเข้ามากล่อง หนึ่ง พร้อมกําชับ “ฉีดวันละหนึ่งเข็มเหมือนเดิม และคอยสังเกตการ เปลี่ยนแปลงของฟีโรโมนเอาไว้ มาตรวจอาการตามนัดหมายที่โรง พยาบาลสัปดาห์ละครั้งด้วยล่ะ”
“รู้แล้ว” ทุกครั้งที่มาตรวจอาการตามนัด เจียงเส้าอวี่จะอยู่ใน
สภาพงดอาหารและไม่ได้ฉีดยาระงับเพื่อมาเจาะเลือดที่โรงพยาบาล
ตอนนี้เป็นเวลาฉีดยาระงับตามปกติพอดี เขารับกล่องยาจากมือหมอ เปิดออกอย่างคุ้นเคย ม้วนแขนเสื้อด้านซ้ายขึ้น มือขวาหยิบเข็มฉีดยา แบบใช้ครั้งเดียวทิ้งออกมา แล้วทิ่มลงบนแขน
ปลายเข็มแทงทะลุผิวเนื้อ ของเหลวสีใสค่อยๆ ถูกดันเข้าไปใน ร่างกาย ผิวพรรณซีดขาวและแขนเรียวทําให้เขาดูอ่อนแออมโรค แต่
ท่าทางตอนเขาแทงเข็มฉีดยากลับเด็ดขาดฉับไว เห็นได้ชัดว่าเคยชิน
มานานแล้ว
ฉีดยาเสร็จเจียงเส้าอวี่ก็ดึงเข็มออกอย่างรวดเร็ว หยดเลือดสี
แดงผุดซึมจากผิวขาวใส ชายหนุ่มใช้ไม้พันสําลีกดห้ามเลือดก่อนจะ ปล่อยแขนเสื้อลง สวมแว่นกันแดดและหน้ากากอนามัย ลุกขึ้นหยิบ เสื้อโค้ต ขณะสวมก็พูดว่า “ขอบคุณ อาทิตย์หน้าฉันจะมาตรวจตาม
นดอก
โจวหยางมองแผ่นหลังผอมบางของอีกฝ่าย อดปวดใจไม่ได้ อันที่จริงการฉีดยาระงับทุกวันส่งผลข้างเคียงต่อร่างกายอย่าง มหาศาล ระบบย่อยและระบบเผาผลาญล้วนได้รับผลกระทบไปด้วย
ระยะนี้เจียงเส้าอวี่จึงผอมลงมาก
โจวหยางพูดเบาๆ “นายไม่ลองคิดเรื่องวิธีการรักษาแบบที่สอง
ดูหน่อยเหรอ”
เจียงเส้าอวี่หยุดฝีเท้า “หืม?”
“หาอัลฟ่าสักคนที่ฟีโรโมนสามารถข่มนายได้มาผูกพันธะแบบ
สมบูรณ์กับนาย แบบนี้นายก็ไม่จําเป็นต้องฉีดยาระงับทุกวันแล้ว
แถมยังบรรเทาอาการฟีโรโมนแปรปรวนได้ด้วย”
“ผูกพันธะสมบูรณ์? นายหมายความว่าให้อัลฟ่าน็อต ในตัวฉัน เหรอ” มุมปากเจียงเส้าอวี่ยกเป็นรอยยิ้มหยัน “ฉันกลัวว่าฉันจะคุม กําปั้นตัวเองไม่อยู่แล้วชกหัวไอ้หมอนั่นยุบน่ะสิ”
” โจวหยางหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก โอเมก้าที่ดุดันคนนี้ สามารถทําเรื่องรุนแรงอย่าง “ซ้อมอัลฟ่าที่จะผูกพันธะด้วยจนเข้าโรง
พยาบาล’ ได้จริงๆ
กระทั่งเจียงเส้าอวี่จากไป โจวหยางถึงนวดขมับด้วยความปวด
เศียรเวียนเกล้า
ไม่มีใครรับฟีโรโมนของเขาไหว ทุกปีที่เกิดอาการฮีท เจียง เส้าอวี่จะเจ็บปวดมาก จําเป็นต้องฉีดยาระงับเพิ่มขึ้นจากปกติใน
ปริมาณสิบเท่าถึงพอจะฝืนควบคุมได้
ไม่มีใครที่โจรเมนเป็นหมากแล้วของให้เขาเคยเห็นท่าทางจน
ไม่มีใครรับฟีโรโมนของเขาไหว ทุกปีที่เกิดอาการฮีท เจียง เส้าอวี่จะเจ็บปวดมาก จําเป็นต้องฉีดยาระงับเพิ่มขึ้นจากปกติใน
ปริมาณสิบเท่าถึงพอจะฝืนควบคุมได้ ในฐานะที่โจวหยางเป็นหมอเจ้าของไข้ เขาเคยเห็นท่าทางจน
ตรอกจิกข่วนตัวเองอย่างคลุ้มคลั่งยามเจียงเส้าอวี้ไม่มีสติรู้ตัวมาแล้ว
ทว่าพอได้สติกลับมา แววตาของโอเมก้าคนนี้จะกลับมาทอประกาย
สุกใสและเยือกเย็นเสมอ
คนคนนี้ดูเหมือนอ่อนแออมโรค แต่นิสัยกลับเย่อหยิ่งหัวรั้น
ห้าปีนี้เขามีวินัยเคร่งครัดจนถึงขั้นผิดแผกจากคนปกติทั่วไป
ฉีดยาทุกวันตอนแปดโมงครึ่ง มาตรวจอาการตามนัดหมายทุกวันพุธ
และเนื่องจากผลข้างเคียงของการฉีดยาส่งผลต่อระบบย่อยกับระบบ
เผาผลาญ ทําให้แม้แต่การกินข้าวและการนอนหลับก็ยังถูกกําหนด
เวลาอย่างเคร่งครัด เป็นเหมือนหุ่นยนต์ที่ถูกตั้งโปรแกรมเอาไว้ ในสายตาคนรอบข้าง การใช้ชีวิตแบบนี้ย่อมแห้งแล้งและยาก เกินกว่าจะทนรับไหว แต่สภาพจิตใจของเจียงเส้าอวี่กลับสงบนิ่ง เขาอาศัยอยู่ตามลําพัง เลี้ยงสุนัขตัวเล็กๆ หนึ่งตัว ใช้ชีวิต อย่างอิสรเสรีอย่างที่สุด
ตอนเจียง จียงเส้าอวี่ออกจากอาคารผู้ป่วยนอกอันโอ่อ่า เป็นเวลา
เก้าโมงครึ่งแล้ว
บนถนนไม่มีสีเขียวแม้แต่น้อย เห็นแต่เพียงความแห้งแล้งเต็ม สองตา เมื่อวานเพิ่งมีหิมะห่าใหญ่ตกลงมา อากาศชื้นแฉะเหมือน สามารถซึมเข้าไปในกระดูกคนได้ สายลมเย็นระลอกหนึ่งพัดผ่าน หอบเอาหิมะที่ทับถมบนพื้นปลิวขึ้นมาปะทะใบหน้าเต็มๆ เจียง เส้าอวี่ขมวดคิ้วพลางกระชับเสื้อโค้ตให้แน่นขึ้น รีบสาวเท้าเร็วๆ ไปยัง
ลานจอดรถ
ด้านข้างมีคู่รักที่เพิ่งออกมาจากแผนกผู้ป่วยนอก อัลฟ่าชาย ประคองโอเมก้าชายที่ตั้งท้องอยู่ค่อยๆ เดินไปข้างหน้า เสียงของ โอเมก้าเปี่ยมด้วยความสุข “ที่รัก คุณว่าลูกของเราจะเหมือนคุณหรือ
เหมือนผม”
อัลฟ่าตอบกลับเสียงนุ่มนวล “ผมอยากให้เขาเหมือนคุณ ต้อง โอเมก้าเปี่ยมด้วยความสุข “ที่รัก คุณว่าลูกของเราจะเหมือนคุณหรือ
เหมือนผม”
อัลฟ่าตอบกลับเสียงนุ่มนวล “ผมอยากให้เขาเหมือนคุณ ต้อง
น่ารักมากแน่ๆ เลย”
เจียงเส้าอวี่เบนสายตาออกด้วยสีหน้าไร้อารมณ์
เป็นโอเมก้าเหมือนกัน แต่โอเมก้าคนอื่นได้รับความรักใคร่เอ็น ดูและห่วงใยจากอัลฟ่า สามารถถูกผูกพันธะ มีความรักมั่นคงไม่เสื่อม
คลาย
ส่วนเขามีแต่จะทําให้อัลฟาตกใจวิ่งหนี ถูกอัลฟ่ารังเกียจ หวาด
กลัว ตีตัวออกหาก
เหอะ เขานี่มันโสดด้วยความสามารถตัวเองจริงๆ
ศัพท์ทางการแพทย์เรียกโรคนี้ว่า “อาการฟีโรโมนแปรปรวน ส่วนเจียงเส้าอวี่ตั้งชื่อให้มันว่า “โรคเดียวดาย
แต่แบบนี้ก็ดีเยี่ยมเหมือนกัน เจียงเส้าอวี่คิดในใจ เขาใช้ชีวิต คนเดียว อยากทําอะไรก็ทําตามใจได้ ไม่ต้องแคร์คนอื่น และไม่ต้อง ถูกคนอื่นมาควบคุม เป็นอิสระได้ตามใจปรารถนา รออากาศดีขึ้นอีกหน่อยค่อยขับรถบ้านออกไปเที่ยวดีไหมนะ ตอนนั้นเองจู่ๆ โทรศัพท์พลันแจ้งเตือน มีข้อความส่งมาจาก
หมายเลขที่ไม่รู้จัก
เอาอวี่ ฉันคืออวี่หมิงเซียง นี่เป็นเบอร์โทรศัพท์ของนายใช่ไหม นายคิดจะกลับประเทศบ้างหรือเปล่า]
เจียงเส้าอวี่ชะงักเล็กน้อย อวี้หมิงเซียง ตอนนั้นเป็นผู้จัดการควบตําแหน่งคนคุมทีม
ACE แต่หลังจากเขาวางมือก็ไม่ได้ติดต่อกันอีก จู่ๆ เธอกลับติดต่อหาเขาหลังผ่านมาหลายปี มีเรื่องอะไรหรือ
เปล่า
เจียงเส้าอวี่พิมพ์ตอบกลับ เพื่อ ตอนนี้ผมยังไม่คิดจะกลับ ประเทศ พี่มีเรื่องอะไรเหรอครับ] อวี่หมิงเซียงตอบกลับ (ฉันแนะนํานายกับพวกผู้บริหารไว้ เลย
อยากเชิญนายกลับประเทศมาลองรับตําแหน่งโค้ชน่ะ]
เจียงเส้าอวี่เลิก พี่ล้อเล่นหรือเปล่า ให้ผู้เล่นที่วางมือแล้
ประตูนงในตาแหน่งคนขับพล มิเบต ทเตอร เนท ดลมอุ่นจาก ในรถก็ทําให้เขาค่อยสบายตัวขึ้นบ้าง
เขาถอดหมวกกับผ้าปิดปากออก ถูนิ้วมือที่เย็นจนแข็งทื่อ แล้ว หยิบโทรศัพท์มาพิมพ์ตอบกลับอย่างรวดเร็ว ไม่ต้องอวยผมหรอก ผมแขวนเมาส์”นานแล้ว ความรู้ด้านกลยุทธ์อะไรนั่นก็ฝุ่นจับไปหมด
แล้ว]
อวี้หมิงเซียงว่าต่อ [แต่นายยังติดตาม “King of Guns อยู ตลอดเลยไม่ใช่เหรอ เมื่อหลายวันก่อนฉันยังเห็นไอดีรองของ นายล็อกอินเข้าเซิร์ฟอินเตอร์อยู่เลย] เจียงเส้าอวี่ไม่ได้ปฏิเสธ [แค่เบื่อๆ เลยเล่นไปเรื่อยเปื่อยเท่า
นน]
อวี่หมิงเซียง (หลังจากนายไป สมาชิกทีม ACE ก็แยกย้าย พวกลูกทีมเก่ามีชีวิตไม่ค่อยโอเคเท่าไร เชื่อถูกแบนจากการแข่ง เหล่าหลินคิดจะวางมือ เสี่ยวเฉินเป็นตัวสํารอง แล้วก็เสี่ยวเผย นาย
ยังจ่าลูกศิษย์คนนี้ได้อยู่ไหม
เจียงเส้าอวี่เงียบงัน
ต้องจําได้อยู่แล้ว
อวี่หมิงเซียงส่งข้อความมาติดๆ สองข้อความ-
[เขาไม่ได้เป็นผู้เล่นอาชีพ แล้วยังปฏิเสธคําเชิญของสโมสร
ใหญ่ทั้งหมด]
[เขารอนายกลับมาอยู่ตลอด