GOD-WING เซียนสไนเปอร์ โค้ชขั้นเทพ [นิยายแปล] - ตอนที่ 12 โค้ชคนใหม่ (1)

รถยนต์แล่นไปถึงสำนักงานใหญ่สมาพันธ์อย่างรวดเร็ว ฉีเหิงผลักประตูพาเจียงเส้าอวี่เข้าไปในห้องประชุม พร้อมเอ่ยยิ้มๆ “ขอโทษด้วยนะครับ ให้ผู้บริหารทุกท่านคอยเสียนาน นี่คือเจียงเส้าอวี่ที่ผมเคยพูดให้ทุกคนฟัง อาอวี่ สองท่านนี้คือประธานหลี่กับประธานจางแห่งสมาพันธ์อีสปอร์ต King of Guns”

เจียงเส้าอวี่ก้าวออกไปจับมือเหล่าผู้บริหารอย่างมีมารยาท

ประธานจางเป็นชายวัยกลางคนอายุสี่สิบกว่าปี ยิ้มตาหยีดูแล้วคุยด้วยง่าย เขาให้เจียงเส้าอวี่นั่งลง พลางไถ่ถามอย่างกระตือรือร้น “ACE-Wing ใช่ไหม ฉันได้ฟังเรื่องของคุณจากเสี่ยวฉีแล้วละ เป็นตำนานที่มีสีสันมากทีเดียว! ฉันไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญ เล่นเกมไม่ค่อยเป็น แต่ในเมื่อตัดสินใจเชิญคุณมารับตำแหน่งโค้ชทีมชาติ King of Guns พวกเราก็วางใจยกทีมชาติให้คุณดูแลแล้ว!”

เจียงเส้าอวี่พยักหน้า “ขอบคุณท่านประธานที่ยอมอนุมัติครับ ผมจะทำให้สุดความสามารถ นำทีมชาติให้ดี”

ตอนแรกมีผู้บริหารสองสามคนรู้สึกว่าเรื่องที่ฉีเหิงเล่าอาจใส่สีตีไข่เกินจริง แค่นักกีฬาอีสปอร์ตคนหนึ่ง ต่อให้เคยนำทีมคว้าแชมป์ได้ แต่จะมีความสามารถแข็งแกร่งพอจะควบคุมทีมชาติได้เหรอ

แต่วันนี้หลังได้พบตัวจริง ทุกคนกลับเปลี่ยนทัศนคติเล็กน้อย

เจียงเส้าอวี่คนนี้สุขุมเยือกเย็นมาก

สุขุมจนเหมือนหุ่นยนต์เดินได้

ดูเป็นคนแข็งกร้าวไร้เทียมทานมาก!

ประธานหลี่ที่อยู่ด้านข้างเอ่ยด้วยรอยยิ้มน้อยๆ “โค้ชเจียง พวกเงื่อนไขที่คุณเสนอมา พวกเราประชุมได้ข้อสรุปแล้วว่าอำนาจหน้าที่ในการรับผิดชอบทีมชาติรุ่นต่อไป ไม่ว่าจะเป็นด้านการเลือกสมาชิก การฝึกซ้อมประจำวัน แผนการแข่งต่างๆ จะยกให้คุณดูแลทั้งหมด ส่วนเรื่องค่าตอบแทน…พูดกันตามตรง งบประมาณทีมชาติมีจำกัด คุณคิดว่าสิบล้านเป็นยังไง งบที่เราให้โค้ชได้มีแค่เท่านี้ละ”

เจียงเส้าอวี่เอ่ยอย่างสงบ “ผมไม่ต้องการค่าตอบแทน ช่วยดูแลเรื่องอาหารการกินที่อยู่อาศัยกับค่าเดินทางให้ก็พอแล้วครับ”

ทุกคนต่างนิ่งอึ้ง คิดว่าตัวเองฟังผิด

ประธานหลี่มองเขาแบบไม่อยากจะเชื่อ “ไม่…ไม่เอาค่าตอบแทน?”

“กลับมารับใช้ประเทศชาติเป็นความตั้งใจของผมเอง ยิ่งไปกว่านั้นผมไม่เคยมีประสบการณ์เป็นโค้ชทีมแข่งอย่างเป็นทางการมาก่อนด้วย ถ้าทำผลงานออกมาได้ไม่ดีคงไม่มีหน้ารับเงินมากขนาดนั้นหรอกครับ ถ้าทีมชาติคว้าถ้วยรางวัลเวิลด์คัพมาไม่ได้ ผมจะไม่รับเงินค่าจ้างแม้แต่แดงเดียว”

เจียงเส้าอวี่เอ่ยด้วยท่าทางเคร่งขรึม “รอจนคว้ารางวัลได้แล้วค่อยรับส่วนที่ผมควรได้ ถือเป็นเงินรางวัลของผม แบบนี้ผมจะรู้สึกสบายใจมากกว่า”

ประธานจางเลิกคิ้วอย่างประหลาดใจ “คว้ารางวัล? คุณมั่นใจขนาดนั้นเชียว?”

เจียงเส้าอวี่พยักหน้า “ครับ ยกอำนาจการเลือกคนและนำทีมทั้งหมดให้ผม ผมมั่นใจว่าสามารถทำผลงานได้ ปีหน้าเข้าการแข่งรอบไฟนอลให้ได้ก่อน คว้าถ้วยกลับมาสักถ้วย ถ้าจำไม่ผิด ทีมชาติยังไม่เคยได้ถ้วยรางวัลจากการแข่งระดับโลกเลย พวกเราต้องรีบทำความฝัน ‘ตีไข่แตก’ ให้เป็นจริงโดยเร็วที่สุด”

พวกผู้บริหารสบตากัน ทยอยเผยสีหน้ายินดีปรีดา

ทีมชาติยังไม่เคยคว้ารางวัลในการแข่งระดับโลกจริงๆ พวกเขารอคอยการ ‘ตีไข่แตก’ นี่มาหลายปีแล้ว!

กล้าให้สัญญาว่าจะทำเป้าหมายให้สำเร็จ ไม่ว่าคนคนนี้จะคุยโวหรือมีความสามารถจริงๆ เอาแค่ความกล้าหาญนี้ก็หาได้ยากแล้ว ทีมชาติรุ่นก่อนยังเข้ารอบแปดทีมสุดท้ายไม่ได้ด้วยซ้ำ คิดจะพาทีมแบบนี้คว้ารางวัลไม่ง่ายขนาดนั้นหรอก แต่ในเมื่อเขามั่นใจ ให้เขาลองก็ไม่เสียหาย ดูว่าเขาจะสร้างทีมม้ามืดขึ้นมาได้อีกครั้งไหม

พวกเขาแลกเปลี่ยนสายตากัน ก่อนตอบรับเงื่อนไขของเจียงเส้าอวี่

***

หลังเซ็นสัญญาเสร็จสิ้น สมาพันธ์รับหน้าที่เป็นเจ้าภาพจัดงานเลี้ยงอาหารเย็นต้อนรับเจียงเส้าอวี่

กระทั่งจบจากมื้อเย็น เขาถึงได้ตามพี่อวี๋กับฉีเหิงมายังแคมป์ฝึกทีมชาติ

เขาวางมือในฤดูกาลแข่งซีซันที่ 3 ตอนออกจากวงการ ‘King of Guns’ ยังไม่จัดการแข่งเวิลด์คัพ จึงยังไม่มีคำว่าทีมชาติ มีแต่ศึกระหว่างสโมสรใหญ่ จนมาถึงฤดูกาลแข่งขันซีซันที่ 4 ถึงมีการจัดลีกเวิลด์คัพครั้งแรกอย่างเป็นทางการ จากนั้นสมาพันธ์ก็ได้เริ่มก่อตั้งแคมป์ฝึกระดับประเทศ

แคมป์ฝึกทีมชาติ King of Guns ตั้งอยู่แถบชานเมืองฝั่งตะวันออกของเมืองตี้ตู มีเนื้อที่กว้างใหญ่มาก ทิวทัศน์ก็งดงามเจริญตาเหมือนตั้งอยู่ในสวนสาธารณะ ทั้งแคมป์นอกจากโซนจำเป็นอย่างพวกตึกหอพักผู้เล่น โรงอาหาร ห้องซ้อม ห้องประชุมเหล่านี้แล้ว ยังมีโซนจำพวกสนามกีฬาสำหรับวิ่ง ยิมออกกำลังกายและสระว่ายน้ำด้วย เรียกว่าสิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน เทียบกับพวกสโมสรใหญ่แล้วเลิศหรูกว่ากันมาก

รถยนต์แล่นเข้าสู่แคมป์ฝึก ก่อนจอดลงหน้าตึกหอพัก

เจียงเส้าอวี่มองอาคารใหญ่สูงสี่ชั้นเบื้องหน้า ก่อนถาม “พวกผู้เล่นพักที่นี่กันหมดเลยใช่ไหม”

อวี๋หมิงเซียงตอบ “ใช่ ผู้เล่นกับเจ้าหน้าที่แยกกันอยู่ ตอนนี้ผู้เล่นสิบเอ็ดคนของทีมชาติต่างพักอยู่ที่นี่ ส่วนห้องของนายอยู่ตรงหัวมุมชั้นสี่นะ”