GOD-WING เซียนสไนเปอร์ โค้ชขั้นเทพ [นิยายแปล] - ตอนที่ 11 กลับประเทศ (3)

ตอนที่ 11 กลับประเทศ (3)

บ่ายวันต่อมา ที่สนามบินนานาชาติตี้ตู

เสียงประกาศข้อมูลเครื่องบินที่กําลังลงจอดดังขึ้น อวี้หมิงเชียง

กับฉีเหิงยืนรออยู่ตรงทางออกด้วยความกระวนกระวาย

อึดใจต่อมา พวกเขาก็เห็นชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งคนหนึ่งค่อยๆ เดิน

ตรงเข้ามาหา

คนคนนั้นสวมเสื้อโค้ตสีดํา ใส่ผ้าปิดปาก หมวกแก๊ปและแว่นดํา ฝี เท้ายามเดินเหินสงบนิ่ง ร่างเหยียดตรงผึ่งผาย

คนคนนั้นสวมเสื้อโค้ตสีดํา ใส่ผ้าปิดปาก หมวกแก๊ปและแว่นดํา ฝี เท้ายามเดินเหินสงบนิ่ง ร่างเหยียดตรงผึ่งผาย

มือซ้ายขวาของเขาลากกระเป๋าสัมภาระขนาดใหญ่ บนกระเป๋าในมือ วายังวางกรงสัตว์เลี้ยง มีสุนัขพูเดิลลีนํ้าตาลหน้าตาน่ารักน่าเอ็นดูอยู่ มัน เบิกดวงตาดําายลับกลมโตมองสํารวจรอบๆ ด้วยความสงสัยใคร่รู้

แวบแรกอวี่หมิงเซียงจําอีกฝ่ายไม่ได้

กระทั่งคนคนนี้หยุดฝีเท้าลงหน้าพวกเธอ แล้วถอดแว่นดําออก

ผิวพรรณของชายหนุ่มซีดขาวเหมือนคนป่วย ทว่าดวงตาคู่นั้นสุก สกาวดุจดวงดาราในเหมันตฤดู สายตาเยือกเย็น มองปราดเดียวก็รู้ว่าไม่ใช่ คนที่ไปหาเรื่องได้ง่ายๆ คิ้วรูปกระบี่สวยได้รูปขับให้องคาพยพทั้งห้าของเยา ค่อนไปทางเฉียบคม เพียงแต่มุมปากแต้มไฝแดงเม็ดเล็กอยู่เม็ดหนึ่ง ช่วย

เสริมสีสันให้ใบหน้าที่เย็นชาเป็นน้ําแข็งดวงนี้

ค่อนไปทางเฉียบคม เพียงแต่มุมปากแต้มไฝแดงเม็ดเล็กอยู่เม็ดหนึ่ง ช่วย

เสริมสีสันให้ใบหน้าที่เย็นชาเป็นน้ําแข็งดวงนี้

ไม่พบกันหลายปี เขาหล่อขึ้นกว่าตอนเป็นเด็กหนุ่มเสียอีก ออร่าก็ยิ่ง

ล้นทะลักกว่าเดิม!

มานะ!”

อวี้หมิงเชียงนิ่งอึ้ง ยกมือขึ้นอย่างตื่นเต้น “อาอวี่ ยินดีต้อนรับกลับ

เจียงเส้าอวี่จับมือกับเธอ “พี่อวี้ ไม่เจอกันนานเลยนะครับ”

จากนั้นก็เบนไปจับมือกับชายหนุ่มที่อยู่ข้างๆ “กัปตันฉี…ตอนนี้ควร

เรียกประธานฉีสินะ”

ฉีเหิงหัวเราะฮ่าๆ ก่อนพูด “ฉันเป็นแค่รองประธานเอง ขอข้าวเขากิน ไปวันๆ เท่านั้นละน่า นายสิเปลี่ยนไปเยอะเลย เกือบจําแทบไม่ได้แน่ะ!”

เจียงเส้าอวี่พยักหน้าให้ทั้งคู่ “ลําบากพวกคุณต้องมารับผมด้วยตัว ฉีเหิงหัวเราะอ่าๆ ก่อนพูด “ฉันเป็นแค่รองประธานเอง ขอข้าวเขากิน ไปวันๆ เท่านั้นละน่า นายสิเปลี่ยนไปเยอะเลย เกือบจําแทบไม่ได้แน่ะ!”

เจียงเส้าอวี่พยักหน้าให้ทั้งคู่ “ลําบากพวกคุณต้องมารับผมด้วยตัว เองแล้ว พวกเราจะไปไหนก่อนเหรอ”

ฉีเหิงบอกพลางเข้าไปช่วยเขาถือกระเป๋า “ไปที่สํานักงานใหญ่สมา พันธ์ก่อน เซ็นสัญญาให้เรียบร้อย พวกผู้บริหารกําลังรอนายอยู่” แต่เพิ่งยก ยองขึ้นก็อตแยวะไม่ได้ “เชี่ย นายเอาอะไรมาตั้งกล่องหนึ่งเนี่ย ทําไมหนัก

ยนาดนี้”

เจียงเส้าอวี่ตอบนิ่งๆ “ยาระงับฟิโรโมนน่ะ”

ฉีเหิงกับอวี้หมิงเชียงสบตากันอย่างงุนงง

เจียงเส้าอวี่เสริม “ยาระงับฟีโรโมนยองโอเมก้า เป็นยาสําหรับฉีดทั้ง

หมด เลยค่อนข้างหนักน่ะ”

ฉีเหิง “ ”

อวี้หมิงเชียงอึ้งไปพักหนึ่งกว่าจะได้สติกลับมา “อาอวี่ นายเป็น

โอเมก้าเหรอ”

เจียงเส้าอวี่อธิบายเสียงเรียบ “ใช่ครับ เพศรองของผมคือโอเมก้า ใน

กล่องคือยาระงับที่ทีมแพทย์ฝั่งแคลิฟอร์เนียคิดค้นให้ผมโดยเฉพาะ

ประสิทธิภาพดีมาก หลายปีมานี้ผมยังไม่เคยเสียการควบคุมมาก่อน พวก คุณวางใจได้ ไม่ส่งผลกระทบต่อการฝึกซ้อมของทีมชาติแน่นอน”

ปนเป

ฉีเหิงได้ยินถึงตรงนี้ ในหัวใจพลันเกิดความรู้สึกหลากหลายผสม

ปีนั้นตอนเจียงเส้าอวี่วางมือ เขาเพิ่งอายุสิบแปดปี ยังไม่ทันได้แบ่ง เพศรอง แต่ในวงการต่างรับรู้โดยทั่วกันว่าเขาเป็นผู้เล่นที่แข็งแกร่งที่สุด เย็นชาที่สุด มีโอกาสสูงมากที่จะเป็นอัลฟ่า

นึกไม่ถึงเลยว่าเพศรองของเขาจะเป็นโอเมก้า

ครั้นนึกถึงตอนถูกเจียงเส้าอวี่ยิงเฮดช็อตในศึกตัดสินรอบไฟนอล

ฉีเหิงก็รู้สึกว่าด้วยนิสัยของเจียงเส้าอวี่ ต่อให้เป็นโอเมก้าก็ต้องเป็นระดับ

บอสแน่นอน อัลฟ่าทั่วไปคงถูกเขาจัดการจนต้องหมอบราบแน่

ดังนั้นไม่ต้องห่วงว่าพวกผู้เล่นอัลฟ่าจะไม่ฟัง าสั่งเบาเลย

โค้ชโอเมก้าท่านนี้เป็นบุคคล ระดับ God’ ของ King of Guns จัด การพวกเด็กแสบฝูงนั้นในทีมชาติเป็นเรื่องง่ายเหมือนปอกกล้วยเข้าปาก!

ฉีเหิงหันมาพูดยิ้มๆ กับอวี้หมิงเชียง “เอาแบบนี้แล้วกัน หมิงเชียง เธอไปบอกทางฝั่งแคมป์ฝึกว่าให้อาอวี่พักอยู่ห้องเดี่ยวตรงหัวมุมชั้นสี่ ห้อง นั้นสงบเงียบ วิวก็ดี จะได้ไม่ถูกพวกสมาชิกทีมรบกวน

“ทราบแล้วค่ะ ฉันจะไปจัดการเดี๋ยวนี้” อวี้หมิงเชียงก้มหน้ามองเจ้า

หมาน้อยในกรง “น้องตัวนี้น่ารักจัง อาอวี่เลี้ยงไว้เหรอ”

เจียงเส้าอวี่พูด “ใช่ครับ มันชื่อโต้วโต้ว ห้าขวบแล้ว”

หมาน้อยในกรง “น้องตัวนี้น่ารักจัง อาอวี่เลี้ยงไว้เหรอ”

เจียงเส้าอวี่พูด “ใช่ครับ มันชื่อโต้วโต้ว ห้าขวบแล้ว”

อวี้หมิงเชียงลองยื่นนิ้วไปแตะศีรษะโต้วโต้วเบาๆ มันเหมือนสัมผัสได้

ว่าพี่สาวคนนี้อัธยาศัยดีอยู่ด้วยง่าย จึงถูศีรษะกับฝ่ามือเธอ อวี้หมิงเชียงยก

กรงโต้วโต้วขึ้นด้วยความตื่นเต้นทันที แล้วพาทั้งหมดไปที่ลานจอดรถ

ทีมชาติเตรียมรถเอ็มวีพี”คันหนึ่งมารับเจียงเส้าอวี่ ในรถมีที่ว่าง

กว้างขวาง

เจียงเส้าอวี่นั่งเบาะหลัง ไม่นานรถก็แล่นขึ้นทางด่วน

เยาเปิดม่าน มองผ่านหน้าต่างรถออกไปยังทิวทัศน์ที่ทั้งแปลกหน้า

ทั้งคุ้นเคย ความรู้สึกในใจซับซ้อนเกินจะกล่าว

เยากลับมาแล้ว

4140

พ่อเจียงทําท่านิ่งๆ แต่ดูคิดถึงบ้านเกิดอยู่นะ จากกันไปตั้งห้าปีแน่ะ

ไม่เป็นไรนะ กลับถึงบ้านแล้ว และสถานีต่อไปให้พ่อไปเยี่ยมเยือน…. ที ม ช า ติ 5555555555