GOD-WING เซียนสไนเปอร์ โค้ชขั้นเทพ [นิยายแปล] - ตอนที่ 3 วิธีพลิกสถานการณ์ (2)

ตอนที่ 3 วิธีพลิกสถานการณ์ (2)

เจียงเส้าอวี่ในตอนนั้นเพิ่งอายุสิบแปด ส่วนเหิงเป็นขุนพลเฒ่า อายุยี่สิบเอ็ด ดังนั้นผ่านไปไม่นานเขาเองก็ต้องวางมือ แล้วไปทํางานใน สํานักงานใหญ่ของสมาพันธ์แทน ค่อยๆ ไต่เต้ามาจนถึงตําแหน่งรอง ประธานอย่างทุกวันนี้ แม้มีอํานาจในสมาพันธ์จํากัด แต่เขาเป็นคนเดียว ในบรรดาระดับสูงของสมาพันธ์ที่มาจากการเป็นนักกีฬาอีสปอร์ต จึงยัง

พอมีปากมีเสียงอยู่บ้าง

หลังจากเจียงเส้าอวี่จากไป King of Guns ถึงเริ่มจัดการ

แข่งเวิลด์คัพระดับโลก

หลายปีมานี านี้ ลีกระดับ A ในจีนจัดการแข่งกันอย่างครึกครื้น และ ปรากฏดาวดวงที่พรสวรรค์ฉายแสงมากมาย ทว่าผลงานของทีมชาติทุก

ปีกลับไม่เป็นที่น่าพอใจ

ฉีเหิงอยากเปลี่ยนแปลงสถานการณ์เละเทะแบบนี้มาก

สําหรับเขา เจียงเส้าอวี่เป็นตัวหมากอันตราย

หากไม่ทําลายทิ้งย่อมไม่อาจสร้างใหม่ หวังว่าการกลับมาของคน

คนนี้จะพลิกสถานการณ์ที่เป็นอยู่ได้โดยสมบูรณ์

ฉีเหิงเงยหน้ามองรูปบนกําแพงเกียรติยศ ก่อนเอ่ยเสียงต่ํา “ฉัน เชื่อว่านายจะต้องสร้างปาฏิหาริย์ได้อีกครั้ง คู่ควรกับที่ฉันยกให้นายเป็น ศัตรูที่แข็งแกร่งที่สุดมาตลอด นายว่างั้นไหม”

***

แคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา

หิมะที่ทับถมบนถนนยังละลายไม่หมด เจียงเส้าอวี่จึงขับรถได้ เชื่องช้า กว่าจะถึงบ้านก็เป็นเวลาสิบเอ็ดโมงแล้ว เขาเพิ่งเปิดประตูก็มี สุนัขสีนํ้าตาลตัวเล็กน่ารักวิ่งรี่มากระโจนเข้าใส่

เจียงเส้าอวี่รับสุนัขน้อยตัวนี้มาเลี้ยงในปีแรกที่ย้ายมายังแค

ม

ลิฟอร์เนีย เป็นพูเดิลสีน้ําตาล รูปร่างเหมือนตุ๊กตาผ้าขนหยิก ทุกวันมัน จะส่ายหางดุ๊กดิ๊กเดินตามก้นเขา นิสัยติดคนน่ารักน่าเอ็นดูยิ่งนัก ดวงตา ของมันเหมือนเมล็ดถั่วสีดําสองเมล็ด เจียงเส้าอวี่เลย

เลยตั้งชื่อให้มันว่าเจี

ยงโต้วโต้ว*

แสดง

เขามาแคลิฟอร์เนียได้ห้าปี โต้วโต้วก็ค่อยๆ เติบโตมาพร้อมเขา ตอนนี้มันอายุห้าขวบพอดี

มัน

เจียงเส้อมโต้วโต้วขึ้นมา ลูบหัวมันก่อนจะเทอาหารใส่ชามให้

คุณอาแท้ๆ ของเขาทํางานอยู่ที่แคลิฟอร์เนีย หลังเจียงเส้าอวี่วาง มือก็ย้ายมาอยู่กับคุณอาตามการจัดการของพ่อ หลายปีมานี้เขาอาศัยใน บ้านที่ยังว่างอยู่ของคุณอา ไปหาหมอที่โรงพยาบาลตามนัดทุกสัปดาห์ ส่วนเวลาปกติก็เล่นเกม พาหมาไปเดินเล่น ใช้ชีวิตผ่านไปแบบสบายๆ และเป็นอิสระ

ถ้าไม่ใช่เพราะอหมิงเซียงโทรหาเขากะทันหัน แผนการเดิมของ เขาคือรอให้อากาศดีขึ้นอีกหน่อยแล้วจะขับรถบ้านพาโต้วโต้วไปท่อง

เทยว

จีน

แต่ตอนนี้ดูท่าคงต้องพับแผนท่องเที่ยวเก็บไว้ก่อน

เขาต้องจัดการธุระฝั่งนี้ให้เสร็จโดยเร็วที่สุด และพาโต้วโต้วกลับ

พอเจียงเส้าอวี่คิดมาถึงตรงนี้ อันดับแรกเขาจัดการโทรหาคุณอา

เพื่ออธิบายสถานการณ์ จากนั้นโทรหาหมอโจว

โจวหยางถามด้วยความเป็นห่วง “มีอะไรเหรออาอวี่”

เจียงเส้าอวี่พูด “หมอโจว ฉันว่าพรุ่งนี้จะไปโรงพยาบาลอีกสัก รอบ นายจ่ายยาระงับให้ฉันมากกว่านี้ที ฉันต้องการปริมาณยาสําหรับ หนึ่งปีเพื่อเอากลับประเทศด้วย”

ขณะนี้เขาใช้ยาระงับสําหรับโอเมก้า เป็นยาออกฤทธิ์ชั่วคราว ต้องฉีดวันละหนึ่งเข็ม แต่ละเข็มมีปริมาณแค่หนึ่งมิลลิลิตร เมื่อเทียบ กับยาระงับทั่วไปที่ต้องฉีดปีละครั้งตามท้องตลาดแล้วให้ผลดีกว่ากัน

มาก เข็มฉีดยาเป็นของที่โรงงานผลิตขึ้นเป็นพิเศษ หัวเข็มเรียวบาง ฉีด

เข้ากล้ามเนื้อได้อย่างสะดวก

นี่เป็นสิ่งที่ทีมผู้เชี่ยวชาญที่รักษาเจียงเจ้าอวี่คิดค้นและผลิตออก

มาเพื่อใช้กับฟีโรโมนของเขาโดยเฉพาะ หาซื้อตามโรงพยาบาลอื่นไม่ได้

ดังนั้นเขาจึงคิดจะเอายากลับไปด้วยในปริมาณสําหรับใช้หนึ่งปี ส่งขึ้น

เครื่องกลับจีนทันที

โจวหยางได้ยินแบบนั้นก็ประหลาดใจ “กลับประเทศ? ทําไมจู่ๆ ถึงคิดจะกลับประเทศกะทันหันล่ะ”

“มีเรื่องจําเป็นต้องกลับไปจัดการนิดหน่อยน่ะ” เจียงเส้าอวี่ถาม “ยาระงับที่ฉันใช้ในโรงพยาบาลยังมีเก็บไว้อยู่ไหม”

“มี เดือนที่แล้วเพิ่งส่งมาล็อตหนึ่ง” โจวหยางเว้นช่วง ก่อนเอ่ย ต่อ “ในเมื่อนายต้องกลับประเทศ ฉันก็ขวางนายไม่ได้ แต่ว่าทางที่ดีที่ สุดคือนายต้องหาผู้เชี่ยวชาญด้านฟีโรโมนในจีนสักคน เอาประวัติการ

รักษาไปให้เขาด้วย แล้วต่อไปก็ยังต้องไปตรวจอาการตามนัดหมาย เหมือนเดิมนะ”

“ฉันรู้ ฉันมีหมอที่รู้จักกันในจีนอยู่” เจียงเส้าอวี่เงียบไปพักหนึ่ง ก่อนพูดอย่างจริงจัง “หมอโจว หลายปีมานี้ขอบคุณมากนะที่นายคอยดู

แลฉัน”

“เกรงใจกันเกินไปแล้ว” โจวหยางพูดยิ้มๆ “พรุ่งนี้ตอนบ่ายมา หาฉันที่โรงพยาบาลแล้วกัน ฉันจะเอายาระงับของนายออกจากห้องยา ก่อนกําหนดให้ ถ้ายังมีจุดไหนต้องการความช่วยเหลืออีกก็บอกฉันได้ เต็มที่เลย”

“ได้ งั้นพรุ่งนี้ตอนบ่ายสามฉันจะไปเอายาที่โรงพยาบาล หลังวางสาย เจียงเส้าอวี่นั่งลงหน้าคอมพิวเตอร์แล้ว

เปิดเว็บไซต์จองตั๋วเครื่องบินกลับจีนสัปดาห์หน้า จากนั้นค่อยเดินเข้า

ครัวไปทําอาหาร

มื้อเที่ยงที่เขากินทุกวันเรียบง่ายมาก ต้มบะหมี่นิดหน่อย ทอด ไข่ดาว แล้วกินคู่กับผักใบเขียวสองสามอย่าง พักนี้ผลข้างเคียงของยา ระงับทําให้ระบบย่อยอาหารของเขาอ่อนแอมาก ถ้ากินมากไปจะอาหาร

ไม่ย่อย

ไม่นานเจียงเต้าอวี่ก็ต้มบะหมี่เสร็จ เขานั่งลงตรงโต๊ะแล้วค่อยๆ

กินโดยมีโค้วโตัวอยู่ด้านข้างเป็นเพื่อน มันก้มหน้าแทะกระดูกติดเนื้อใน

ชามอย่างตะกรุมตะกราม

ชีวิตเรียบง่ายของหนึ่งคนหนึ่งสุนัขผ่านมาเช่นนี้ห้าปี

แต่น่าเสียดาย สุดท้ายชีวิตสงบสุขแบบนี้ก็ถูกทําลายลง

เจียงเส้าอวี่มองโค้วโค้ว พูดด้วยถ้อยค่าอ่อนละมุน “สบายใจได้

ฉันไม่ทิ้งแกหรอก อาทิตย์หน้าจะพาแกกลับจีนด้วย อีกหน่อยอาจมีคน มากมายมาใช้ชีวิตอยู่กับพวกเรา แกต้องว่าง่ายหน่อยนะ อย่าวิ่งไปทั่ว

แล้วก็รือแคมป์ฝึกทีมชาติล่ะ”

ไม่รู้ว่าโต้วโต้วฟังเข้าใจไหม มันเห่า “ป๊อกๆ” ตอบรับสองที่

เจียงเส้าอวี่นิสัยเย็นชา เฉยเมยไม่สนใจคนรอบข้าง มีแค่เวลา ปฏิบัติต่อเจ้าหมาน้อยตัวนี้เท่านั้นถึงจะเผยสายตาอ่อนโยนบ้าง เจ้า

โต้วโต้วเองก็ติดเขามาก น่าจะมองเขาเป็นพ่อไปแล้วละมั้ง

เจียงเส้าอวี่ยกมุมปากยิ้ม ลูบหัวหมาน้อยเบาๆ ก่อนเก็บกวาด โต๊ะอาหารอย่างรวดเร็ว กลับไปตรงหน้าคอมฯ กดเปิดเว็บไซต์ทางการ

ของ King of Guns มองหา “เซิร์ฟเวอร์จีน” แล้วกดดาวน์โหลด

ในเมื่อจะกลับไปเป็นโค้ช เขาก็ต้องทําความเข้าใจสถานการณ์

ของเกมและวิธีเล และวิธีเล่นที่คนจีนกําลังนิยมในตอนนี้สักหน่อย เขาเล่นอยู่ในเซิร์ฟอินเตอร์มาหลายปี อินเตอร์เฟซหน้าเกมเป็น ภาษาอังกฤษทั้งหมด ไม่ได้ล็อกอินเข้าเซิร์ฟจีนนานมากแล้ว เวลานี้ขณะ จ้องมองแจ้งเตือนภาษาจีนในหน้าอินเตอร์เฟซดาวน์โหลด กลับรู้สึก

สนิทสนมคุ้นเคยเป็นเท่าตัว

เกมมีขนาดหลายสิบกิกะไบต์ เจียงเส้าอวี่ปล่อยให้คอมพิวเตอร์

ดาวน์โหลดไป ส่วนตัวเองเข้าไปเก็บสัมภาระในห้องนอน เมื่อเก็บข้าว ของที่จะเอากลับประเทศเสร็จเรียบร้อยแล้วกลับมาที่หน้าคอมฯ เกม

ดาวน์โหลดเสร็จแล้ว

เจียงเส้าอวี่ย้อนนึกถึงไอดีรองทั้งหลายในเซิร์ฟจีนของตัวเอง จํา

ได้ว่ามีไอดีหนึ่งลงทะเบียนไว้ด้วยอีเมล เขากรอกรหัสแอคเคานต์

ล็อกอินเข้าเซิร์ฟจีนได้อย่างราบรื่น

ภาพตรงหน้ากะพริบวูบวาบ หน้าต่างแจ้งเตือนสีฟ้าที่ดูดีมีระดับ

เด้งขึ้นมา

(ยินดีต้อนรับคุณ [เล่นไปงั้นๆ กลับสู่สนามรบ! คุณจากที่นี่ไป 1,815 วันแล้ว กองทัพทหารรับจ้างส่งรางวัลต้อนรับการกลับมาของคุณ

โปรดตรวจสอบในกล่องข้อความส่วนตัว!]