GOD-WING เซียนสไนเปอร์ โค้ชขั้นเทพ [นิยายแปล] - ตอนที่ 7 ถนนสี่แยก (3)

ขณะนั้น เจียงเส้าอวี่ฉวยจังหวะที่โม่หานเทียนยิงปืน เร่งปีนขึ้นไปยัง

ตําแหน่งสูง

เสียงปืนดังกลบเสียงฝีเท้า เจียงเส้าอวี่จับจังหวะนี้ไว้มั่น

ปากกระบอกปืนยองโม่หานเทียนกําลังเล็งไปทางโต้วโต้ว หรี่ตารอ

เหยื่อปรากฏตัว

แต่กลับนึกไม่ถึงว่าตัวเองกลายเป็นเหยื่อในสายตาผู้อื่นแล้ว

—ปิ๊ง!

เสียงปืนฉับไวเด็ดยาด ระยะใกล้มาก มาจากด้านหลังนี่เอง

[[เล่นไปงั้นๆ] ใช้ [เดสเซิร์ทอีเกิล-เกรย์ดราก้อน] ยิงเฮตช็อตสังหาร

[Devil333] !]

บนแชตรวมปรากฏข้อความของเจียงเส้าอวี่

[เล่นไปงั้นๆ] : นายประมาท

[เล่นไปงั้นๆ] : ฉันอยู่ข้างหลังนาย

[Devil333] :

เชี่ย!

โม่หานเทียนที่อยู่หน้าคอมฯ แทบจะทุบคีย์บอร์ดแหลกคามือ

ไอ้หมอนี่อ้อมมาตั้งแต่ตอนไหน

ทั้งที่ใช้ปืนพก แต่กลับยิงเฮตช็อตเขาได้ในนัดเดียว??

หน้าที่ของตัวจู่โจมแม่งต้องลุยไปข้างหน้าไม่ใช่เรอะ ย่องอ้อมหลังมา

ทีนี่แม่งเป็นวิธีเล่นยองตัวสอดแนมไม่ใช่รึไง!?

โม่หานเทียนจื้อใบ้จนพูดไม่ออก

ดูถึงตรงนี้นักเรียนโต้วโต้วก็เพิ่งสัมผัสถึงความสนุกของการแข่งเป็น

ครั้งแรก! ก่อนหน้านี้เขาถูกท่านเทพนั้นๆ แบกอัปเลเวลตลอด ไม่ได้ทําประ โยชน์อะไรสักอย่าง นอนกระดิกเท้าชนะไปเรื่อยๆ แต่ครั้งนี้เขาเองก็ทําประ โยชน์ใต้นิดหน่อยเหมือนกัน

ครับ”

เอง”

ความรู้สึกที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของเกมมันดีจริงๆ!

นักเรียนโต้วโต้วพูดอย่างตื่นเต้น “ท่านเทพ ผมต้องเดินยังไงอีก

เจียงเส้าอวี่ตอบ “ทิศห้านาฬิกา วิ่งย้อนกลับมา ฉันจะคุ้มกันนาย

โต้วโต้วรีบวิ่งย้อนกลับไปทันที

ฝั่งตรงข้ามยังเหลืออีกสองคน ทันทีที่ได้ยินเสียงฝีเท้าทั้งคู่ก็รีบพุ่ง ซ้ายขวามาล้อมโต้วโต้ว ขณะกําลังจะไล่ตาม ทันใดนั้นระเบิดมือลูกหนึ่งก็ หล่นลงมาจากฟ้า “ตูม” สนั่นหวั่นไหว ควันขาวโพลนกลืนกินรอบด้านทันที! ทัศนวิสัยเต็มไปด้วยม่านควัน มองอะไรไม่ชัดสักอย่าง ทั้งสองถูกบีบ

ให้หยุดการไล่ล่า

โต้วโต้วลนลานหาตึกหลังหนึ่งเข้าไปซ่อนตัว

ขณะเดียวกัน เจียงเส้าอวี่ก็กระโดดลงจากตึก มุดเข้าไปในซอยที่ ลักษณะพื้นที่ซับซ้อน เคลื่อนไหวดุจปลาปราดเปรียว แค่พริบตาก็ไปถึงจุดที่

เต็มไปด้วยม่านควันหนาแน่นจากด้านข้าง

ดัง!

พอควันเริ่มจาง สองคนนั้นยังไม่ทันตอบสนองใดๆ ก็ได้ยินเสียงปืน

กระบอกปืน เยี่ยมยองปืนกลเล็งใส่พวกเขา กราดยิงอย่างเหี้ยม โหดเป็นรูปพัดแนวขวาง “ปังปังปัง เสียงยิงดังสะเทือนเลื่อนลั่นจนหูแทบ

ตับ กระสุนหลายสิบนัดถูกยิงระรัว ปากกระบอกปืนพ่นเปลวเพลิงแดงฉาน สวยงาม ทั้งสองคนไม่ทันได้ตอบโต้ก็ถูกเล่นไปงั้นๆ ยิงจนตัวพรุน!

[[เล่นไปงั้นๆ] ใช้ [ปืนกลทอมป์สัน-เรจจิ้งเฟลม] ยิงสังหาร [แผ่นฟ้า มหาสมุทร] !]

!]

[[เล่นไปงั้นๆ] ใช้ [ปืนกลทอมป์สัน-เรจจิ้งเฟลม] ยิงสังหาร [ดาวโลก]

–ACE!

——ฝ่ายป้องกันตายยกทีม

——ฝ่ายโจมตีได้รับชัยชนะ!

ช่องสื่อสารในเกมตกลงสู่ความสงัดเงียบอันแปลกประหลาด

แม้แต่นักเรียนโต้วโต้วยังลืมโห่ร้องว่า โหดมากครับพ่อ’ เลย เขารู้สึก

ตื่นเต้นจนเลือดเลือดพล่านไปทั้งตัว

เมื่อสามนาทีก่อนคนในทีมยังคิดจะยอมแพ้กันอยู่เลย

แต่สุดท้ายเล่นไปงั้นๆ ยังกําจัดฝ่ายตรงข้ามได้ตั้งสามคน แถมหนึ่งใน

นั้นยังเป็นถึงตัวซุ่มยิงของทีมชาติ

ยอมแพ้?

วงการอีสปอร์ตไม่มีคําว่ายอมแพ้!

เกมยังไม่จบอย่าเพิ่งนับศพทหาร!

ในที่สุดนักเรียนโต้วโต้วก็ได้สติกลับมา โห่ร้องอย่างตื่นเต้น “ท่านเทพ โคตรสุด! ฉันบอกแล้วไง ท่านเทพเล่นไปงั้นๆ ของเราจะแบกพวกเรานอน ชนะแบบสวยๆ!”

***

โม่หานเทียนนั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ มองหน้าจอแบบปากอ้าตาค้าง

ตอนเล่นไปงั้นๆ ใช้ปืนกล กระสุนไม่เบี่ยงวิถีเลยแม้แต่นิดเดียว กระสุนหลายสิบนัดที่กราดยิงออกมารีดเลือดเพื่อนในทีมเขาจนว่างเปล่า ร่างตัวละครถึงขั้นโดนกระสุนที่เป็นเหมือนห่าฝนยิงถล่มจนกลายเป็น “รัง

ผึ้งไ

อักษร

ลอบโจมตีอย่างว่องไวแบบตัวสอดแนม

ม่าอย่างอํามหิตแบบตัวบุกชน

แผ่นหลังของโม่หานเทียนพลันหนาวเยือก

ระหว่างที่เขาไม่รู้ว่าควรพูดอะไรดี บนแชตสาธารณะก็ปรากฏตัว

เล่นไปงั้นๆ : ตัวยิงทีมชาติ?

[เล่นไปงั้นๆ] : ฝีมือแค่นี้?

ผู้เล่นทั้งสนามตกตะลึงจนเอ๋อไปแล้ว

ท่านเทพนั้นๆ ยิงเฮดช็อตระเบิดหลังหัวโม่หานเทียนไม่พอ ยังพิมพ์

เยาะกระทืบซ้ําคนล้มด้วย!?

ใครวะ!?”

โม่หานเทียนโมโหจนแทบเยวี่ยงคีย์บอร์ดลงพื้น!

ปากเขาหลุดด่าอย่างห้ามไม่อยู่ “เฮียเอ๊ย ไอ้นี่แม่งเป็นไอดีรองของ