GOD-WING เซียนสไนเปอร์ โค้ชขั้นเทพ [นิยายแปล] - ตอนที่ 8 หัวใจแหลกสลายไม่มีชิ้นดี (2)

ตอนที่ 8 หัวใจแหลกสลายไม่มีชิ้นดี (2)

แม้ในเกมออนไลน์จะมียอดฝีมืออยู่เยอะ ทว่าคนที่สามารถจิกเปียผู้ เล่นทีมชาติมาทรมาทรกรรมถึงสองรอบติดมีไม่มากจริงๆ ถึงบอกว่าฝั่งเรา เล่นประสานกันดี ส่วนอีกทีมเล่นไม่ประสานกัน ซึ่งเป็นกุญแจสําคัญที่ทําให้ ทีมเราชนะ แต่ก็จําต้องยอมรับว่าท่านเทพนั้นๆ คาดการณ์ได้แม่นยําของแท้

ฝีมือยิงปืนก็เฉียบคมเหนือชั้น

ไปแล้ว

เดาว่าป่านนี้หัวใจโม่หานเทียนคงสลายเป็นชิ้นๆ เหมือนทิชชูเปียกน้ํา

พายผลไม้อดไม่ไหวต้องเปิดปากถาม “พี่เล่นไปงั้นๆ คุณเป็นไอดีรอง

ของท่านเทพคนไหนเหรอ ใช่ผู้เล่นอาชีพไหม”

เจียงเส้าอวี่ไม่ตอบ

เยลลี่พุดดิ้งรีบมาไกล่เกลี่ยสถานการณ์ “ตะโกนว่าพ่อครับเจ๋งโคตรก็

พอแล้ว อะไรที่ไม่ควรรู้ก็อย่าไปชี้ชั่วถามสิวะ”

พายผลไม้คล้อยตามทันที รีบตะโกน “โคตรเทพตัวพ่อ!”

เกมรอบที่สาม…

อีกฝั่งกดยอมแพ้

ความจริงโม่หานเทียนไม่อยากยอม นักกีฬาอาชีพไม่ว่าเจอการแข่ง

แบบไหนก็ยอมแพ้ไม่ได้ นี่เป็นกฎของสมาพันธ์

แต่เพื่อนร่วมทีมเยาอีกสี่คนยอมแพ้กันหมด

ถ้ามีสี่คนโหวตเห็นด้วย ระบบจะตัดสินโดยอัตโนมัติ

——ฝ่ายป้องกันยอมแพ้

——ฝ่ายซุ่มโจมตีชนะ สามต่อศูนย์

โม่หานเทียนตบโต๊ะอย่างแรง ด่าทอ “ไอ้พวกโง่นั่นเล่น ประสานห่วยแตก! ได้แต่เอาหัวตัวเองไปส่งให้อีกฝ่าย แล้วยังมีหน้ามายอม แพ้อีก เวรเอ๊ย!”

การแข่งจบลง ทุกคนออกจากห้องโดยอัตโนมัติ

ความดันของโม่หานเทียนพุ่งปรี๊ด หัวร้อนจนขมับเต้นตุบๆๆ เหมือน

จะปริออก เขาสูดลมหายใจเฮือกใหญ่ แต่ก็ยังไม่อาจระบายความอัดอั้นใน อก ความขุ่นข้องหมองใจมันจุกแน่นจนเขาหายใจลําบาก หน้าแดงก่ําไป

หมด

ตอนนั้นเองมีคนผลักประตูเข้ามา

อีกฝ่ายเห็นโม่หานเทียนก็ประหลาดใจ “พี่โม่ พี่ทําอะไรอยู่ในห้องฝึก

ช้อมเหรอครับ”

โม่หานเทียนเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟัน “ลงแรงก์!”

อีกฝ่ายชะงัก ฟังจากน้ําเสียงไม่เหมือนแค่ลงแรงก็เลย….เหมือนกําลัง

ลงสนามมวยต่อยกับศัตรูคู่แค้นมากกว่า

โม่หานเทียนพูดแบบเกรี้ยวกราด “ไอ้คนทีมนั้นมันต้องเปิดโปรแน่! ถึงค่ายเกมจะตรวจสอบการใช้โปรแกรมโกงเข้มงวดยังไง ก็มีพวกโปรใหม่ๆ

ที่ตรวจไม่เจออยู่ดี ไม่งั้นหมอนั่นแม่งจะยิงหัวฉันตายสองเกมติดได้ยังไง แถมยังหาตําแหน่งฉันเจออีก?”

สือเสี่ยวปีนขยับไปดูจอคอมฯ แบบสงสัย “พี่จะบอกว่าเขาเปิด โปรแกรมมองทะลุกับโปรแกรมล็อกหัวพร้อมกันเหรอ”

โม่หานเทียน “….

เหตุผลนี้ดูฝืนไปหน่อยจริงๆ เพราะต่อให้โปรแกรมโกงยอดเยี่ยมอีก แค่ไหน ถ้าทางค่ายเกมตรวจสอบไม่เจอเลย งั้นทุกคนก็ไม่ต้องเล่นมันแล้ว โดยเฉพาะในเกมแข่งขันที่ให้ความสําคัญกับความยุติธรรมที่สุด ถ้ามีคนใช้

โปรแกรมโกงฆ่าคนตายเรียบทั้งสนาม แบบนั้นย่อมทําลายอรรถรสในการ

เล่นเกมอย่างร้ายแรง

หัวใจโม่หานเทียนสั่นไหว——หรือจะไม่ได้ใช้โปรแกรมโกง?

จะเป็นไปได้ยังไง

คนคนนี้เข้าใจเขาดีมาก แม้แต่เขาจะเดินเส้นทางไหนก็คาดการณ์ถูก ถึงขั้นคํานวณจังหวะที่เขาจะยิงปืนได้ ยังกับมาอยู่ในสมองเขาอย่างนั้นละ

เกมแรกเฮดช็อตจากด้านหลังหัว เกมที่สองเป่าหน้าผากกันซึ่งๆ

หน้า เล่นแบบหยามศักดิ์ศรี” กันขนาดนี้ หมอนี่มีความแค้นอะไรกับเขาหรือ

เปล่า!?

โม่หานเทียนสูดลมหายใจลึกๆ นั่งตัวตรง พูดเสียงขรึม “ไม่ว่าเขาจะ เปิดโปรรีไม่ ฉันก็จะดวลเดี่ยวกับเขาสักเกม ถ้าเป็นโปรแกรมโกงรุ่นใหม่จริง ก็รายงานค่ายเกม ถือว่าทําประโยชน์แล้วกัน”

***

เลย

ในเกม เจียงเส้าอวี่ที่เพิ่งออกจากห้องได้รับข้อความจาก Devil333

[แน่จริงก็มาดวลเดี่ยวกันสักเกมเช่!!!]

เจียงเส้าอวี่เลิกคิ้ว นึกภาพเด็กหนุ่มที่โกรธจนขนฟูหน้าคอมฯ ออก

ดูท่าถึงโดนทุบแล้วก็ยังไม่ยอมเชื่องสินะ

เจียงเส้าอวี่กดยอมรับคําร้องขอเป็นเพื่อนง่ายๆ

โม่หานเทียนครุ่นคิด ก่อนลุกขึ้นยกเก้าอี้ให้เพื่อนร่วมทีมด้านข้าง เสี่ยวปิน นายใช้ไอดีฉันเล่นกับเขาสักตา เขาเล่นตัวชน สั่งสอนเขาหน่อยว่า

อะไรเรียกตัวชนสุดแกร่งของทีมชาติ!”

เหรอ”

ลือเสี่ยวปินคึกคักขึ้นมา นั่งลงแล้วถาม “พี่โม่ คนคนนี้แซะพี่ในเกม

โม่หานเทียนตอบเสียงเย็น “ใช่ เขาบอกว่า อยากจะอัดฉันแค่เล่น

ไปงั้นๆ ก็ชนะได้แล้ว!”

ลือเสี่ยวปืนอ้าปากค้าง “โม้เหม็นขนาดนี้ ไม่กลัวฟ้าผ่าลิ้นรึไง ผมจะ

สั่งสอนเยาเอง”

ในเกม Devil333′ เชิญ เล่นไปงั้นๆ เข้าสนามซ้อมยิงปืน สนามซ้อมยิงปืน’ ในเกม King of Guns คือโหมดปรับแต่งอิสระ ผู้เล่นสามารถเลือกแมปเองได้เพื่อฝึกซ้อมกับเพื่อนในทีมหรือคู่ต่อสู้

พอเข้าสนามฝึกซ้อม Devil333 ก็พิมพ์ข้อความมาหนึ่งบรรทัด

(สวัสดีครับ ผมคือสือเสี่ยวบินเล่นตําแหน่งบุกชนของทีมชาติ ต้องยอ รบกวนให้คุณชี้แนะด้วยนะครับ]

เจียงเส้าอวี่ยกมุมปากยิ้ม

ลือเสี่ยวปิน แน่นอนว่าเขารู้จักเด็กคนนี้ สมาชิกที่อายุน้อยที่สุดใน ทีมชาติ ช่วงเป็นเด็กฝึกในค่ายเยาวชนเมืองซิงเฉิงเคยเป็นรูมเมตของโม่หาน เทียนหนึ่งปี สองคนสนิทกันมาก พวกเขาต่างเป็นเด็กใหม่ที่แสดงฝีมือโดด เด่นในการแข่งลีกระดับประเทศครั้งที่ผ่านมา

เยาแตกต่างจากโม่หานเทียนที่เย่อหยิ่งกว่าจิตใจอ่อนแอ

ลือเสี่ยวปินค่อนข้างใสซื่อและยังมารยาทงาม

เพียงแต่นิสัยระมัดระวังเกินไป เวลาแข่งมักกลัวนั่นพะวงนี้ ไม่กล้า

เล่นเต็มที่เท่าไร

เจียงเส้าอวี่ถาม [เดี่ยวโม่เป็นคนเรียกนายมาเหรอ]

โม่หานเทียนที่นั่งข้างๆ เห็นประโยคนั้นก็ถลึงตาโต “เสี่ยวโม่ ? เรียก ตีขนาดนี้ ฉันสนิทกับเยารึไง??”

รัวเร็ว

แสดงสปอยล์ สือเดี่ยวปืนเหลือบมองโม่หานเทียนที่หัวร้อนเต้นเร่าๆ แล้วพิมพ์ตอบ

[ถึงทีมชาติจะผลงานไม่ดี แต่ผมรู้สึกว่าคุณไม่จําเป็นต้องเยาะเย้ย

แบบนี้ก็ได้มั้งครับ อะไรคือจะอัดพวกเราแค่เล่นไปงั้นๆ ก็ชนะแล้ว (คุณทําแบบนี้มันไร้มารยาทมากนะครับ]

ในเมื่อคุณเล่น าแหน่งบุกชน งั้นผมก็รบกวนขอให้คุณชี้แนะหน่อย

แล้วกันครับ]

ช่างพูดประโยค นายเยาะเย้ยเฮียฉัน ฉันจะเล่นนายให้ยับ ออกมาได้ สุภาพเรียบร้อยจริงๆ แถมก่อนจะตีกันยังร่ายเหตุผลซะละเอียด มิน่าล่ะถึง

ได้ชื่อ ลือเสี่ยวปิน

แสดงสปอยล์ แต่เดิมทีเจียงเส้าอวี าอวี่ก็ไม่คิดจะเล่นตามกติกาอยู่แล้ว

เผชิญหน้ากับเด็กน้อยลือเสี่ยวปินผู้มารยาทงาม เขาพิมพ์ตอบสาม

บรรทัดแบบไม่เกรงใจ

[เล่นไปงั้นๆ] : ไม่ชอบที่ฉันปากเสียเยาะเย้ยพวกนาย?

[เล่นไปงั้นๆ] : แต่พวกนายเล่นกากจริงๆ นี่ หรือต้องให้อวยว่า โอ้โห เล่นเก่งขนาดแชมป์เวิลด์คัพยังชิดซ้ายเลยครับ?

[เล่นไปงั้นๆ] : ท่าทางตอนนายถือปืนกลเท่ระเบิด กราดยิงเฉียดคู่ต่อ สู้จนรูกระสุนเรียงเป็นรูปคนได้ ทําตัวเป็นเซียนสเก็ตช์ภาพอยู่เหรอ

โม่หานเทียนกับสื่อเดี่ยวปืน “

อเดี่ยวปืนเก็บทรงไว้ไม่อยู่แล้ว

เด็กใหม่ผู้ว่านอนสอนง่ายเรียบร้อยเปี่ยมมารยาทเสมอมาพ่นคํา

หยาบเป็นครั้งแรก “ไอ้เชี่ยเอ๊ย!”

“ไอ้หมอนี่ใคร ไม่เห็นทีมชาติแบบพวกเราอยู่ในสายตาเลยเหรอ ถึง

ขั้นบอกว่าผมเป็นเซียนสเก็ตช์ภาพ!”

ลือเสี่ยวปินตาเหลือกหายใจหอบเฮือกๆ ด้วยความโกรธ “ถ้ายิงหมอ

นี่จนลบเกมทิ้งไม่ได้ ต่อไปผมจะเปลี่ยนไปใช้แช่ตามเขาเลย!”