I Just Want To Play Games Quietly ฉันก็แค่อยากเล่นเกมเงียบๆเท่านั้นเอง - ตอนที่ 1628

โจวเหวินรีบซ่อนตัวอยู่ในห้องเก็บน้ำแข็ง เพราะกลัวว่าสิ่งมีชีวิตจากห้วงอวกาศเหล่านั้นจะค้นพบพวกเขา

“ทำไมถึงมีสิ่งมีชีวิตจากห้วงอวกาศมากมายอยู่ที่นี่ พวกมันมาเพื่ออ่านดวงจันทร์หรือ หรือว่ามันเกี่ยวข้องกับเสียงใต้ธารน้ำแข็ง?” โจวเหวินมองดูสิ่งมีชีวิตจากมิติเหล่านั้นอย่างเงียบๆ พลางคิดในใจ

ตอนนี้โจวเหวินสามารถค้นพบสิ่งมีชีวิตจากอวกาศได้ถึงห้าชนิดแล้ว หนึ่งในนั้นถูกห้อมล้อมด้วยพายุแม่เหล็กไฟฟ้าขนาดใหญ่ ทำให้เขามองไม่เห็นรูปร่างหน้าตาของมัน แต่บางครั้งเขาก็เห็นหนวดประหลาดคล้ายงูโผล่ออกมาจากพายุแม่เหล็กไฟฟ้าแล้วก็หดกลับเข้าไปอย่างรวดเร็ว

แค่เหลือบมองก็เห็นหนวดของมันยาวหลายพันเมตรแล้ว

นอกจากนี้ยังมีปลาประหลาดสีสันสดใสตัวหนึ่งที่มีหางเหมือนผ้าโปร่งบางๆ ว่ายวนอยู่รอบดาวเคราะห์ราวกับว่าอวกาศกลายเป็นบ่อเลี้ยงปลาไปแล้ว

นอกจากนี้ยังมีสิ่งมีชีวิตสีดำและสีขาวที่มีลักษณะคล้ายยูนิคอร์น เช่น หมาป่า ยืนอยู่ในแถบอุกกาบาตใกล้กับดาวเคราะห์ ดวงตาจ้องมองเข้าไปในดาวเคราะห์ ยูนิคอร์นสีขาวมีดวงตาสีดำ และยูนิคอร์นสีดำมีดวงตาสีขาว และมีแสงประหลาดอยู่ในดวงตาเหล่านั้น

นอกจากนี้ยังมีแถบแสงสีฟ้าจางๆ ลอยอยู่รอบดาวเคราะห์ด้วยความเร็วสูงนอกชั้นบรรยากาศ มันดูเหมือนแถบแสงสีฟ้าโปร่งใส ฉันไม่รู้ว่ามันเป็นแบบนี้มาตั้งแต่แรก หรือว่าเป็นความสามารถพิเศษบางอย่าง

แม้ว่าจะสังเกตได้เพียงคร่าวๆ เนื่องจากระยะทางไกลเกินกว่าจะตรวจสอบได้อย่างละเอียด แต่ก็เห็นได้ว่าน่าจะเป็นสิ่งมีชีวิตระดับภัยพิบัติทางธรรมชาติทั้งหมด

“ดูเหมือนว่าจะไม่มีให้อ่านรายเดือนนะ” โจวเหวินคิดในใจ

ถ้าพวกเขากำลังจะมาเพื่ออ่านดวงชะตาประจำเดือน พวกเขาควรรีบเข้ามาเหมือนความว่างเปล่าของกิ้งก่า และกินมันให้หมดในขณะที่การอ่านดวงชะตาประจำเดือนยังเคลื่อนไหวไม่ได้

แต่ตอนนี้สิ่งมีชีวิตจากห้วงอวกาศเหล่านั้นกำลังล่องลอยอยู่รอบนอกโลกเท่านั้น ไม่มีตัวใดเข้ามาในชั้นบรรยากาศเลย ดูเหมือนพวกมันจะกลัวอะไรบางอย่าง

“พวกมันถูกดึงดูดด้วยเสียงที่ดังมาจากใต้รอยแยกของธารน้ำแข็งหรือ? ข้างในนั้นคืออะไร? หรือว่าสัตว์เลี้ยงประจำดาวเคราะห์กำลังจะถือกำเนิด? ถ้าสัตว์เลี้ยงประจำดาวเคราะห์ถือกำเนิดขึ้น ก็ควรจะมีสนามมิติที่สอดคล้องกัน” โจวเหวินมองไปที่รอยแยกของธารน้ำแข็งอีกครั้ง

หากเป็นความจริงที่ว่าดาวเคราะห์คู่หูได้ถือกำเนิดขึ้นแล้ว ก็คาดการณ์ได้ว่าจะมีทางเข้าสู่มิติอื่น

สิ่งที่โจวเหวินไม่เข้าใจก็คือ สิ่งมีชีวิตจากห้วงอวกาศเหล่านั้นกลัวอะไร ทำไมพวกมันไม่ลงมายังชั้นบรรยากาศ แม้ว่าจะเป็นดาวเคราะห์บริวารจริง ๆ ตราบใดที่พวกมันไม่เข้าไปในมิติอื่น ก็จะไม่มีอันตราย ดูเหมือนว่าพวกมันไม่มีเหตุผลที่จะลงจอดเลย

“ดูดวงรายเดือน รีบหน่อยสิ!” โจวเหวินหันไปดูดวงรายเดือน เห็นว่าเธอยังคงไม่ขยับ แสงจันทร์ที่ส่องลงบนตัวเธอก็ยังไม่จางหาย ทำให้เขารู้สึกหดหู่เล็กน้อย

ต้องมีเรื่องใหญ่เกิดขึ้นที่นี่แน่ แม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้มีจุดประสงค์เพื่ออ่านหนังสือเป็นเดือนก็ตาม หากพวกเขาพบสิ่งมีชีวิตที่ก่อให้เกิดภัยพิบัติทางธรรมชาติที่ไม่สามารถเคลื่อนไหวได้ พวกเขาจะยอมปล่อยอาหารอร่อยๆ ไปหรือเปล่า?

ควรทราบว่าโดยพื้นฐานแล้วสิ่งมีชีวิตที่ก่อให้เกิดภัยพิบัติทางธรรมชาติจะกินสิ่งมีชีวิตที่ก่อให้เกิดภัยพิบัติทางธรรมชาติด้วยกันเอง เพื่อเสริมและเพิ่มพลังงานให้กับตนเอง

โชคดีที่สิ่งมีชีวิตจากอวกาศเหล่านั้นยังไม่ได้รีบมายังโลกเป็นการชั่วคราว และยังมีเวลาเหลืออยู่บ้าง แต่เรื่องนี้เองที่โจวเหวินกังวลอยู่

สิ่งที่ทำให้สิ่งมีชีวิตในอวกาศมากมายหวาดกลัวนั้นไม่ใช่เรื่องดีเลย ตอนนี้พวกมันมาอยู่บนโลกนี้แล้ว สถานการณ์อาจจะเลวร้ายยิ่งกว่าสิ่งมีชีวิตในอวกาศเสียอีก

เสียงในรอยแยกของธารน้ำแข็งยังคงดังก้องอยู่ และบางครั้งก็มีเสียงแหลมคล้ายเสียงซูออนแทรกเข้ามาระหว่างเสียงทุ้มต่ำ

ทุกครั้งที่ได้ยินเสียงแหลมคม ดูเหมือนว่าจะมีสิ่งมีชีวิตจากอวกาศปรากฏตัวขึ้นนอกโลก สิ่งมีชีวิตจากอวกาศห้าตัวแรกจะครอบครองพื้นที่หนึ่งๆ และสิ่งมีชีวิตจากอวกาศจำนวนมากจะปรากฏขึ้นด้านหลัง แต่พื้นที่ใกล้เคียงจะถูกสิ่งมีชีวิตจากอวกาศห้าตัวแรกกลืนกินหรือฆ่าตาย

สิ่งมีชีวิตจากอวกาศส่วนใหญ่ที่ปรากฏตัวในภายหลังนั้นอยู่ในระดับความน่ากลัว พวกมันหวาดกลัวสิ่งมีชีวิตจากอวกาศห้าตัวแรกที่ปรากฏตัวมาก แต่ก็ไม่อยากจากไปและเฝ้ามองท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวอยู่ไกลออกไป

“นี่มันเรื่องใหญ่แน่!” เมื่อมองไปยังสิ่งมีชีวิตจากห้วงอวกาศที่ดูเหมือนสัตว์ประหลาดและผีร้ายบริเวณขอบนอกของดาวเคราะห์ โจวเหวินรู้สึกว่าเรื่องใหญ่โตนี้ไม่ใช่เรื่องดี และมันเป็นเรื่องชั่วร้าย

โจวเหวินกำลังพิจารณาอยู่ว่าจะมีวิธีใดบ้างที่จะโอนผลการทำนายรายเดือนได้อย่างปลอดภัย

ดูดู! ดูดู!

ขณะที่โจวเหวินกำลังพยายามหาทางออก เขาก็ได้ยินเสียงคำรามดังมาจากข้างๆ ห้องเก็บน้ำแข็ง

ตำแหน่งของห้องเก็บน้ำแข็งก็อยู่ใต้รอยแยกของธารน้ำแข็งเช่นกัน แต่ไม่ใช่รอยแยกของธารน้ำแข็งเดียวกับที่ทำให้เกิดเสียง เพราะอยู่ห่างกันหลายพันไมล์

ในขณะนั้น ใต้รอยเลื่อนของธารน้ำแข็งที่อยู่ติดกับห้องเก็บน้ำแข็ง ก็มีเสียงดังขึ้น ซึ่งทำให้โจวเหวินตกใจอย่างกะทันหัน

โจวเหวินยกระดับความสามารถในการฟังให้ถึงขีดจำกัดในทันที และกวาดล้างไปตามรอยเลื่อนของธารน้ำแข็ง

รอยเลื่อนธารน้ำแข็งตรงนี้ไม่ลึกมากนัก และทอดยาวออกไปประมาณสามถึงสี่กิโลเมตรจากตำแหน่งของห้องเก็บน้ำแข็ง โจวเหวินได้สำรวจมันอย่างละเอียดแล้ว ด้านล่างเป็นธารน้ำแข็งหนา และไม่มีอะไรอื่นอีก

ในขณะนั้นเอง เสียงบี๊บดังขึ้นจากด้านล่าง ทำให้โจวเหวินตกใจและหันไปตรวจสอบอีกครั้ง พบว่าที่ก้นรอยเลื่อน มีบ่อน้ำขนาดใหญ่ผุดขึ้นมา

เสียงดังบี๊บนั้นมาจากฟองอากาศเล็กๆ ที่ผุดขึ้นมาจากใต้แอ่งน้ำ

ฉันเห็นฟองอากาศเล็กๆ ค่อยๆ ลอยขึ้นมาจากใต้น้ำ แล้วค่อยๆ แตกกระจายไป

โจวเหวินจ้องมองฟองอากาศเล็กๆ เหล่านั้น ใช้ความสามารถในการฟังอย่างตั้งใจ และดำดิ่งลงไปในสระน้ำตามฟองอากาศเหล่านั้น

เมื่อมีฟองอากาศเล็กๆ เกิดขึ้น ก็มีแนวโน้มว่าจะมีสิ่งมีชีวิตอยู่ข้างใต้ โจวเหวินต้องหาให้ได้ว่ามีอะไรอยู่ข้างใต้ เพราะอยู่ใกล้กับห้องเก็บน้ำแข็งมาก หากสิ่งของภายในรั่วไหลออกมา พวกเขาก็ต้องรับผลกระทบไปเต็มๆ

บ่อน้ำแห่งนี้ก็แปลกเช่นกัน ด้านล่างและด้านบน มีเพียงพื้นที่ขนาดเท่าปากบ่อน้ำเท่านั้นที่ละลาย ด้านนอกเป็นน้ำแข็งแข็ง และไม่มีทีท่าว่าจะละลายเลย www.mtlnovel.com~

โชคดีที่แอ่งน้ำนั้นไม่ลึกอย่างที่โจวเหวินคิด หลังจากเดินไปได้ไม่กี่ร้อยเมตร โจวเหวินก็เห็นก้นแอ่งน้ำในที่สุด ที่นั่นยังมีธารน้ำแข็งอยู่ แต่มีพืชแปลกๆ ชนิดหนึ่งเติบโตอยู่ด้วย

พืชชนิดนี้เจริญเติบโตอย่างแปลกประหลาด ใบมีลักษณะคล้ายฝาครอบเห็ดทรงกลม แต่ละชิ้นมีขนาดเท่าฝ่ามือ และมีสีฟ้าโปร่งแสง

ใบไม้เรียงตัวเป็นชั้นๆ และที่ด้านบนสุดมีผลไม้คล้ายลูกพีชขนาดเท่ากำมืองอกออกมา และบางครั้งก็มีฟองอากาศเล็กๆ ผุดขึ้นมาจากด้านบน

ฟองอากาศเล็กๆ ที่ลอยขึ้นสู่ผิวน้ำนั้นมาจากผลไม้ที่มีลักษณะคล้ายลูกพีช

โจวเหวินสัมผัสได้ถึงพลังชีวิตอันแรงกล้าจากพืชใต้น้ำแปลกประหลาดเหล่านั้น แต่เป็นเพียงพลังชีวิตเท่านั้น ไม่ได้มาพร้อมกับการเปลี่ยนแปลงของพลังงานที่รุนแรง

“นี่คืออะไรกัน? พืชพื้นเมืองของโลกใบนี้เหรอ?” โจวเหวินสงสัยพลางสำรวจดูสักพัก แต่ก็ไม่พบอะไรที่พิเศษเกี่ยวกับพืชชนิดนี้

ทันใดนั้น เสียงแหลมคมคล้ายเสียงแตรก็ดังขึ้นอีกครั้งจากรอยแยกของธารน้ำแข็งที่อยู่ไกลออกไป