I Just Want To Play Games Quietly ฉันก็แค่อยากเล่นเกมเงียบๆเท่านั้นเอง - ตอนที่ 1643

ภายใต้กรอบของอาณาจักรแห่งเงินตรา พลังทุกชนิดถูกห้ามปรามในทันที แม้แต่พลังชีวิตก็ไม่สามารถไหลเวียนได้อย่างปกติอีกต่อไป

ร่างของเซียวทรุดลงอย่างกะทันหัน ราวกับหลุดออกจากวิถีโคจรพิเศษ เมื่อเขาขยับตัวอีกครั้ง ก็ไม่สามารถสร้างภาพลวงตาได้อีกต่อไป แม้แต่กระแสพลังดั้งเดิมในร่างกายก็เริ่มชะงักงัน ไม่สามารถปลดปล่อยออกจากร่างกายได้อีกแล้ว

“สู้กับเบ็นเซียนเย่เนี่ย ยังเร็วไปหน่อยนะ” ลิ้นของกบเซียนขยับอีกครั้ง ในชั่วพริบตาเดียวก็เลื้อยมาที่ใบหน้าของเสี่ยวและกลิ้งลงไปที่คอของเขา

เซียวไม่สามารถเข้าสู่เส้นทางแห่งความว่างเปล่าได้อีกต่อไป การหลบหลีกลิ้นนี้เป็นเรื่องยาก เขาทำได้เพียงใช้มือปิดกั้นแสงสีทองอย่างแรงเท่านั้น

บูม!

ร่างของเซียวถูกสูบออกไปโดยตรง และลิ้นก็พุ่งขึ้นมาอย่างรวดเร็วราวสายฟ้าแลบ ฟาดไปมาอยู่รอบตัวเซียว

เซียวพยายามอย่างสุดกำลัง แต่ก็ทำได้เพียงปัดป้องการโจมตีของลิ้นเท่านั้น ไม่มีโอกาสโต้ตอบ และเขาก็พ่ายแพ้ไปโดยปริยาย

สาเหตุที่เป็นเช่นนั้นก็เพราะเขาถูกทำให้คงอยู่ในสภาวะกลายพันธุ์ทางจิตใจ มิเช่นนั้นเขาอาจถูกกลืนกินไปโดยลิ้นแล้ว

จิ่วหยางและอสูรหนวดแม่เหล็กไฟฟ้าก็อยู่ในขอบเขตของสนามพลังเงินเช่นกัน ด้วยอิทธิพลของสนามพลังเงิน แสงอาทิตย์ในร่างกายของจิ่วหยางจึงรวมตัวกันอย่างกะทันหัน และสามารถทำงานได้เฉพาะภายในร่างกายเท่านั้น ไม่สามารถปล่อยออกมาภายนอกร่างกายได้

พายุแม่เหล็กไฟฟ้าภายนอกสัตว์ประหลาดหนวดแม่เหล็กไฟฟ้าก็หายไปเช่นกัน เผยให้เห็นร่างที่แท้จริงของมัน

ตอนแรกคิดว่าผลิตภัณฑ์นี้เป็นปลาหมึกยักษ์ แต่ที่จริงไม่ใช่ ตัวหลักของมันเหมือนเสาเนื้อที่พันกันด้วยหนวด และหนวดเหล่านั้นก็ยื่นออกมาจากเสาเนื้อนั้น

ตรงกลางของเสาเนื้อ มีลูกตาขนาดมหึมาห่อหุ้มอยู่ โดยม่านตาคล้ายล้อกำลังจ้องมองจากซ้ายไปขวา ดูแปลกประหลาดมาก

เนื่องจากร่างกายของมันกลายเป็นหยกขาว มันจึงดูเหมือนรูปปั้นหยกขาว และไม่น่ากลัวเท่าไหร่ ถ้าหากเป็นสีและรูปลักษณ์ดั้งเดิมของมัน ฉันเกรงว่ามันจะน่ากลัวกว่านี้มาก

แม้ว่าอสูรแม่เหล็กไฟฟ้าและจิ่วหยางจะไม่สามารถปลดปล่อยพลังชีวิตของตนเองได้ แต่พลังชีวิตของพวกเขายังคงไหลเวียนอยู่ในร่างกายและไม่ได้ถูกปิดกั้นอย่างสมบูรณ์

เนื่องจากพวกมันเป็นสิ่งมีชีวิตระดับเทพอยู่แล้ว หากเป็นสิ่งมีชีวิตระดับต่ำ แม้แต่พลังงานของพวกมันเองก็จะถูกห้ามใช้โดยสิ้นเชิง และกลายเป็นของเสียที่ไม่สามารถนำไปใช้ได้

เซียวอยากเรียกสัตว์เลี้ยงคู่ใจออกมา แต่พบว่าไม่สามารถเรียกได้ และข้อห้ามเรื่องเงินก็รุนแรงเกินไป

“ติ๊ง!” จู่ๆ คางคกอมตะก็พ่นแสงสีทองออกมา เซียวรู้สึกว่าแสงสีทองครั้งนี้แตกต่างจากครั้งก่อนเล็กน้อย แต่ก็ไม่มีโอกาสหลบเลย เขาทำได้เพียงชกสวนกลับเท่านั้น

เมื่อกำปั้นปะทะกับแสงสีทอง เซียวก็เห็นเพียงเหรียญโบราณสีทอง เหรียญโบราณนั้นดูเหมือนจะมีแรงดูดมหาศาล และมันก็ติดอยู่กับกำปั้นของเขาในทันที

ในชั่วพริบตา เซียวรู้สึกว่าพลังชีวิตในร่างกายของเขาหายไปอย่างไร้ร่องรอย และความต้านทานสุดท้ายก็ถูกกำจัดไปจนหมดสิ้น

“ไปตายซะ” ลิ้นในปากของคางคกม้วนขึ้นอีกครั้ง

หากปราศจากพลังชีวิตของเซียว พละกำลังทางกายภาพก็ไม่เลว แต่ก็ยากที่จะต้านทานลิ้นของเซียนคางคกได้ แม้จะพยายามใช้มือปัดลิ้นออกไป เขาก็ยังถูกดึงเข้าหาปากของเซียนคางคกอยู่ดี

ถึงแม้จิ่วหยางอยากจะช่วยเหลือ แต่พลังของเขาก็ถูกจำกัดไปเกือบหมดอย่างช่วยไม่ได้ และก็สายเกินไปที่จะรีบไปช่วยแล้ว ยังไม่นับว่าสัตว์ประหลาดแม่เหล็กไฟฟ้ายังคงตามรังควานเขาอยู่ด้วย

เมื่อเห็นว่าเซียวเกือบจะถูกดึงเข้าไปในปากของเซียนคางคก เขาก็เห็นมีดเล่มหนึ่งฟาดลงไปตรงกลางลิ้นของเซียนคางคกอย่างกะทันหัน

แม้ว่ามีดเล่มนี้จะไม่สามารถตัดลิ้นของเซียนคางคกได้ แต่ก็ทำให้เกิดบาดแผล สร้างความหวาดกลัวด้วยความเจ็บปวด และเซียนคางคกก็หดลิ้นกลับเข้าไปในทันที ทำให้เซียวเป็นอิสระ

“โจวเหวิน?” เสี่ยวถอยหลังไป เมื่อเห็นว่าคนที่ถือดาบคือโจวเหวิน

“สองคน เราฆ่าเขาก่อนดีไหม?” โจวเหวินกล่าว

พลังของเซียนคางคกนั้นน่ากลัวมาก โจวเหวินคนเดียวแทบจะเอาตัวรอดไม่ไหวเลย หลังจากที่เซียนคางคกจัดการกับเซียวแล้ว เกรงว่าเขาและเย่ว์เซียนจะเป็นรายต่อไป

ศัตรูของศัตรูคือมิตร ตราบใดที่เขาสามารถสังหารเซียนคางคกได้ โจวเหวินก็ไม่รังเกียจที่จะร่วมมือกับเหล่าเซียนในดินแดนศักดิ์สิทธิ์เป็นการชั่วคราว

“ดี” เซียวเต๋าก็ดีใจเช่นกัน และเขาก็ตอบตกลงทันที พร้อมกับพูดว่า “คุณสามารถทำลายพลังของเขาได้ไหม?”

จิ่วหยางก็อยากรู้คำถามนี้เช่นกัน ทุกคนเห็นได้อย่างชัดเจน ภายในขอบเขตของเซียนคางคก โจวเหวินได้ฟันแสงดาบออกมา และเห็นได้ชัดว่าไม่ได้ถูกกดดันด้วยพลังของขอบเขตนั้น

สิ่งที่จิ่วหยางและเสี่ยวอยากรู้คือ โจวเหวินจะได้รับการยกเว้นจากการเกณฑ์ทหารเฉพาะส่วนของตนเองได้หรือไม่ หรือจะช่วยให้พวกเขาได้รับการยกเว้นไปด้วยได้หรือไม่ หากโจวเหวินได้รับการยกเว้นเฉพาะส่วนของตนเอง พลังการต่อสู้ของพวกเขาก็จะไม่กลับคืนมา แม้จะร่วมมือกัน ก็เกรงว่าจะยากที่จะมีบทบาทสำคัญ

“น่าจะเป็นไปได้ แต่ผมมีเงื่อนไขว่าหลังจากที่ผมฆ่าเขาแล้ว ทุกอย่างจะเป็นของผม” โจวเหวินกล่าวพลางหลบหลีกการโจมตีของนางฟ้าคางคกที่โกรธเกรี้ยว

“ตกลง” จิ่วหยางยังลังเลอยู่บ้าง แต่เสี่ยวก็ตกลง

“เสี่ยว…” จิ่วหยางอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ถูกเสี่ยวขัดจังหวะเสียก่อน

“ไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าการใช้ชีวิตในตอนนี้ ใช้ชีวิตให้คุ้มค่าก่อน แล้วค่อยคุยกัน” เซียวโบกมือและกล่าว

จิ่วหยางไม่ได้พูดอะไรเลย อันที่จริง เขาไม่มีเวลาแม้แต่จะพูดอะไรด้วยซ้ำ เพราะอสูรแม่เหล็กไฟฟ้ายังคงโจมตีอย่างบ้าคลั่งต่อไป โดยปราศจากพลังของแสงอาทิตย์ จิ่วหยางเองก็มีพลังที่อ่อนแอกว่าอสูรแม่เหล็กไฟฟ้าขนาดมหึมาเหล่านั้นมาก

คางคกอมตะเห็นว่าพลังชีวิตของโจวเหวินไม่สามารถถูกยับยั้งได้ และแข็งแกร่งกว่าเดิมมาก ในใจเขาจึงฉวยโอกาสนั้นไว้ และพ่นเหรียญสมบัติร่วงหล่นออกมาอีกครั้ง ซึ่งกลายเป็นแสงสีทองและพุ่งเข้าใส่โจวเหวิน

เมื่อเห็นจุดจบของเซียว โจวเหวินก็รู้ดีถึงความน่ากลัวของเงินสมบัติที่ร่วงหล่นลงมา เขาจึงใช้การเทเลพอร์ตเพื่อหลบหลีกการโจมตีของเงินสมบัติที่ร่วงหล่นลงมาโดยตรง เพราะมันจะเกาะติดตัวเขา

เนื่องจากวิถีของสนามเงินที่จำลองโดยขอบเขตของอาจารย์นั้นก้าวหน้าขึ้นเรื่อยๆ จนเกือบสมบูรณ์แล้ว แม้ว่าจะยังไม่สามารถรวบรวมกลยุทธ์พลังชีวิตได้ แต่ก็มีผลยับยั้งบางอย่างต่อสนามเงิน ซึ่งทำให้โจวเหวินได้รับพลังในสนามเงินมากขึ้น

แต่เมื่อโจวเหวินสะบัดตัวออกไป หลัวเปามันนี่ก็พุ่งตรงมาที่ใบหน้าของเขาและกระแทกเข้าที่หน้าผาก

จู่ๆ โจวเหวินก็รู้สึกหมดแรงไปจากร่างกาย~www.mtlnovel.com~ แล้วก็ร่วงลงมาจากอากาศอย่างกะทันหัน

โชคดีที่โจวเหวินยังมีพละกำลังและปฏิกิริยาตอบสนองที่ดี เขาพลิกตัวและล้มลงกับพื้น หลีกเลี่ยงไม่ให้ศีรษะกระแทกพื้นโดยตรง

โจวเหวินต้องการรวมพลังชีวิตของเขา แต่เขากลับควบคุมมันไม่ได้ นอกจากวิชาไท่ซ่างไคเทียนจิงที่ยังคงทำงานอยู่แล้ว วิชาพลังชีวิตอื่นๆ ถูกผนึกไว้อย่างสมบูรณ์

ชุดเกราะของราชาแห่งมังกรถูกห้ามใช้และเปลี่ยนเป็นรอยสักบนตัวโจวเหวินโดยตรง การเชื่อมต่อของโจวเหวินกับสัตว์เลี้ยงคู่หูอีกแปดตัวก็ถูกตัดขาดในทันที ซึ่งทำให้พลังของโจวเหวินอ่อนแอลงอย่างมาก

โจวเหวินเอื้อมมือไปเพื่อจะเอาเหรียญโบราณที่ติดอยู่บนหน้าผากออก แต่เหรียญโบราณเหล่านั้นดูเหมือนจะงอกออกมาจากกระดูกของเขา เว้นแต่ว่าโจวเหวินจะผ่าหัวของเขาออก ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะเอาเหรียญโบราณเหล่านั้นลงมาได้

“เบ็นเซียนเป็นศัตรูมาตั้งแต่ยุคเทพนิยายแล้ว และยังมีมนุษย์หลายคนที่จงใจต่อสู้กับเบ็นเซียนอยู่” เซียนปู้เซียนกล่าวอย่างดูถูกเหยียดหยาม พร้อมกับแลบลิ้นอีกครั้ง แล้วกลิ้งไปทางโจวเหวินที่หลงทาง

ในมุมมองของเซียนคางคก โจวเหวินคือคนที่ถูกคุกคามมากที่สุด แม้ว่าพลังของโจวเหวินจะอ่อนแอที่สุด แต่โจวเหวินก็เชี่ยวชาญพลังต้องห้ามและมีแนวโน้มที่จะคุกคามเขาได้มากที่สุด