I Just Want To Play Games Quietly ฉันก็แค่อยากเล่นเกมเงียบๆเท่านั้นเอง - บทที่ 1767

ดาบวิเศษเล่มเล็กพุ่งลงไปในทะเลสาบ แทบไม่มีคลื่นเลย หลังจากนั้นไม่นาน ทะเลสาบก็เกิดระลอกคลื่นขึ้นมาทันที และอสูรกายก็โผล่ท้องขึ้นมาเหนือน้ำ

　　 เมื่อสัตว์ประหลาดรูปร่างคล้ายปลาหมึกยักษ์ตายลง หมอกบนทะเลสาบที่ปกคลุมไปด้วยหมอกก็จางหายไป เผยให้เห็นทะเลสาบที่ใสสะอาด เกาะ และต้นไม้ผลสีทองอร่ามที่อยู่ไม่ไกลออกไป

　　 “ช่างเป็นสัตว์เลี้ยงคู่ใจที่ทรงพลังอะไรเช่นนี้!”

　　 “ฉันจะไป แม้ว่าคนรอบข้างโจวเหวินจะแข็งแกร่งมาก แม้แต่สัตว์เลี้ยงคู่ใจก็ยังแข็งแกร่ง!”

　　 “จงคุกเข่าต่อหน้าแหล่งที่มาของสัตว์เลี้ยงคู่ใจตัวนี้”

　　 สัตว์เลี้ยงคู่ใจจะแข็งแกร่งได้ขนาดนั้นเลยเหรอ?

　　 การปรากฏตัวของทารกปีศาจสร้างความตกตะลึงให้กับสหพันธ์ทั้งหมด นับเป็นเวลานานแล้วที่ไม่มีสัตว์เลี้ยงคู่หูที่ทรงพลังเช่นนี้ปรากฏตัวขึ้น ซึ่งทำให้ผู้ที่ยังสงสัยในความสามารถของสัตว์เลี้ยงคู่หูรู้สึกสบายใจขึ้นบ้าง

　　 ผู้คนยังคงสงสัยอยู่ว่า หากไม่มีแอปเปิ้ลทองคำ แม้ว่าโจวเหวินจะไปถึงหน้าต้นไม้ผลไม้ทองคำแล้ว เขาจะทำอะไรได้บ้าง? เขาจะสามารถปลูกต้นไม้ผลไม้ทองคำกลับคืนมาได้หรือไม่?

　　 โจวเหวินพาทารกปีศาจไปยังต้นไม้ผลไม้สีทอง เส้นทางช่วงนี้ไม่มีอันตรายอื่นใด เขาจึงลงจอดอย่างราบรื่นและมาถึงต้นไม้ผลไม้สีทองได้สำเร็จ

　　 ทุกคนต่างจ้องมองโจวเหวิน เพื่อดูว่าเขามีแผนอะไร แอปเปิ้ลทองคำหายไปแล้ว เขาจะทำอย่างไรได้?

ในวินาทีต่อมา ทุกคนต่างเบิกตาโต เมื่อโจวเหวินหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาถ่ายรูปต้นไม้ผลสีทอง เขาไม่ได้ดูเหมือนกำลังรีบฝ่าฝืนกฎ แต่ดูเหมือนนักท่องเที่ยวที่กำลังถ่ายรูปสถานที่ท่องเที่ยวที่ดึงดูดสายตาเสียมากกว่า

　　 มิติเหนือธรรมชาติที่เคยทำให้ผู้คนรู้สึกอันตราย กลับกลายเป็นอันตรายน้อยลงไปโดยปริยาย

　　 “เขาจะประสบความสำเร็จอย่างยิ่งใหญ่หรือจะแค่เดินทางไปเรื่อยๆ?” ผู้คนอดไม่ได้ที่จะตั้งคำถามเช่นนี้

　　 โจวเหวินถ่ายรูปต้นไม้ผลสีทองสองสามรูป ที่จริงแล้วเขาแค่ดูเฉยๆ สิ่งที่ต้องทำก็แค่ถ่ายรูปรูปแบบมือเล็กๆ บนต้นไม้ผลสีทองเท่านั้น

　　 ขณะที่ถ่ายภาพลวดลายมือเล็กๆ นั้น หน้าจอโทรศัพท์ก็แสดงข้อความว่ากำลังโหลดสำเนา และโจวเหวินก็รู้สึกสบายใจขึ้นมากหลังจากเห็นภาพนั้น

　　 “แน่นอน คุณสามารถดาวน์โหลดสำเนาได้ ต้นกำเนิดของโทรศัพท์เครื่องนี้เชื่อมโยงกับมิติอื่นหรือเปล่า?” โจวเหวินคิดในใจ

　　 ขณะที่เขากำลังครุ่นคิดถึงเรื่องต่างๆ ในใจ เขาก็ไม่ได้อยู่นิ่งเฉย และยังเรียกสัตว์เลี้ยงคู่ใจออกมาด้วย

　　 นั่นคือจักรพรรดิบิเมิ่งที่ไม่ได้ใช้พลังนั้นมานานแล้ว และจักรพรรดิบิเมิ่งผู้ซึ่งสามารถบรรลุถึงระดับภัยพิบัติทางธรรมชาติได้นั้น ย่อมไม่ทรงพลังเท่ากับอสูรทารกเป็นธรรมดา

　　 แต่สำหรับงานที่ต้องใช้แรงกายบางอย่าง Monarch Beamon ก็ยังเหมาะสมมากอยู่

　　 เมื่อผู้คนเห็นจักรพรรดิบีมอนผู้สง่างามปรากฏตัว พวกเขาก็พลันนึกถึงบางสิ่งขึ้นมา และความคิดหนึ่งก็ผุดขึ้นมาในใจว่า “เขาคงไม่ได้อยากขุดต้นไม้ผลไม้สีทองจริงๆ หรอกใช่ไหม?”

　　 ในไม่ช้า ความสงสัยในใจของพวกเขาก็ได้รับคำตอบ เพราะจักรพรรดิบิเมนเริ่มขุดรากถอนโคนต้นไม้จริงๆ และกรงเล็บขนาดใหญ่และแหลมคมของเขาก็คว้ารากของต้นไม้ผลสีทองไว้ได้

　　 ด้วยเสียงเพียงครั้งเดียว กรงเล็บอันทรงพลังของจักรพรรดิปี่เมิ่งได้ทิ้งร่องรอยสีขาวไว้ที่รากต้นไม้เท่านั้น ซึ่งไม่ได้สร้างความเสียหายใดๆ

　　 โจวเหวินไม่ได้รู้สึกประหลาดใจ แต่กลับสั่งให้จักรพรรดิปี้เมิ่งขุดดินข้างรากต้นไม้ แม้จะขุดไม่ลึกมาก แต่ก็เห็นผลชัดเจน เขาขุดดินออกมาได้เล็กน้อย

　　 “บ้าจริง เขาอยากจะถอนต้นไม้ผลสีทองนั่นจริงๆ!”

　　 “นี่มันคนโหดเหี้ยมจริงๆ คนอื่นแค่เก็บแอปเปิ้ลลูกเดียว แต่เขาใจดีมาก ขนาดไม่ยอมปล่อยต้นไม้ไปเลยด้วยซ้ำ มันต่างอะไรกับการขุดหลุมฝังศพบรรพบุรุษล่ะ?”

　　 “โหดเหี้ยมเกินไป…แต่ฉันชอบนะ…”

　　 ผู้คนต่างพูดคุยกันอย่างมาก และความสนใจของพวกเขามุ่งไปที่จักรพรรดิบิเมิ่งผู้กำลังขุดต้นไม้ พวกเขาอยากรู้ว่าจักรพรรดิบิเมิ่งจะสามารถขุดต้นไม้ผลสีทองออกมาได้หรือไม่

　　 โจวเหวินที่กำลังเล่นโทรศัพท์มือถืออยู่ข้างๆ ไม่มีใครสนใจเขาเลย

　　 โจวเหวินถือโทรศัพท์มือถือลึกลับไว้ในมือ คอยเฝ้าดูความคืบหน้าของการดาวน์โหลดสำเนา และขอให้จักรพรรดิปี้เมิ่งขุดต้นไม้ แท้จริงแล้วมันเป็นเพียงการเบี่ยงเบนความสนใจของผู้อื่น เขาไม่คิดว่าการขุดต้นไม้จะสามารถเคลียร์มิติแห่งนี้ได้จริง ๆ

　　 โทรศัพท์กำลังดาวน์โหลดอยู่ตลอดเวลา และโจวเหวินไม่รู้ว่าการดาวน์โหลดจะเสร็จเมื่อไหร่ เขาจึงทำได้เพียงเฝ้ามองจักรพรรดิปี่เมิ่งขุดต้นไม้ด้วยท่าทีสงบเสงี่ยม

เขาไม่อยากให้จักรพรรดิรีบขุดออกไปเร็วเกินไปจริงๆ เขาอยากขุดต้นไม้นั้นออกจริงๆ เขาไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรต่อไป และโจวเหวินก็ไม่ได้ใช้โทรศัพท์เพื่อตรวจสอบสถานการณ์เบื้องหลังอาณาจักรมิติ กล้าที่จะเดินกลับไปตามใจชอบ

โชคดีที่ดินใต้ต้นไม้ผลสีทองนั้นแข็งมาก จักรพรรดิปี่เมิ่งผู้ทรงพลังระดับภัยพิบัติทางธรรมชาติขึ้นชื่อเรื่องความแข็งแกร่ง ก็ยังขุดดินออกมาได้เพียงเล็กน้อยในแต่ละครั้ง ตามลักษณะเช่นนี้ คาดว่าคงใช้เวลาไม่ถึงครึ่งวัน ต้นไม้ผลสีทองอาจถูกขุดขึ้นมาจากรากก็ได้

　　 เวลาผ่านไปหนึ่งนาทีกับหนึ่งวินาที ผู้คนยังคงจ้องมองภาพนั้น แต่ดูเหมือนว่าเวลาจะผ่านไปสองหรือสามชั่วโมงแล้ว ภาพของจักรพรรดิบิเมิ่งกำลังขุดต้นไม้ก็ยังคงเหมือนเดิม และหลายคนที่ดูอยู่ก็เริ่มง่วงนอนทันที

　　 “ไม่เป็นไร ฉันจะไปนอนสักพัก แล้วค่อยโทรหาฉันเมื่อเขาขุดเสร็จแล้ว”

　　 “เมื่อมองสถานการณ์เช่นนี้ ผมอยากวางแผนเรื่องต้นไม้ มันคงใช้เวลาอย่างน้อยสองสามชั่วโมง แล้วผมก็จะไปนอนพักสักหน่อย”

　　 หลายคนเข้านอนไปก่อนแล้ว และเฝ้าดูเผ่าพันธุ์มนุษย์มากมายต่อเนื่องกัน และดูการตัดแต่งต้นไม้เป็นเวลานาน มันแปลกที่ยังไม่รู้สึกง่วง

　　 โจวเหวินเองก็รู้สึกกังวลใจเช่นกัน หลังจากดาวน์โหลดมานานขนาดนี้ มันก็ยังดาวน์โหลดไม่เสร็จอีก

　　 ทันใดนั้น โจวเหวินได้ยินเสียงหนึ่ง ซึ่งดูเหมือนจะเป็นเสียงของทองคำและเหล็ก ทำให้เขาตกใจ เขาจึงรีบหันไปมองจักรพรรดิปี่เมิ่งที่กำลังไสไม้ต้นนั้นอยู่

　　 จากที่ได้สังเกต ผมพบสิ่งผิดปกติบางอย่าง

　　 จักรพรรดิบิเมิ่งได้ไถพรวนดินใต้ต้นไม้ลึกครึ่งเมตร และพบวัตถุสีดำที่มีสีแตกต่างจากดินอย่างสิ้นเชิงอยู่เบื้องล่าง

　　 เสียงกระทบกันของทองและเหล็ก (UU Reading www.uukanshu.com) เกิดจากกรงเล็บของจักรพรรดิบิมอนสัมผัสกับวัตถุสีดำ

　　ผู้คนที่ยังคงเฝ้าดูการต่อสู้ต่างก็ถูกดึงดูดด้วยเสียงดัง พวกเขาทุกคนเห็นวัตถุสีดำและสงสัยว่ามันคืออะไร

　　 โจวเหวินเฝ้าดูมันอย่างตั้งใจอยู่ครู่หนึ่ง พบว่าสิ่งนั้นดูเหมือนทำจากทองคำและหิน มีเพียงส่วนเล็กน้อยที่โผล่พ้นดินออกมา ส่วนใหญ่ยังคงฝังอยู่ในโคลน

　　 เมื่อเห็นว่าไม่มีภัยคุกคามใดๆ โจวเหวินจึงสั่งให้จักรพรรดิปี้เมิ่งขุดค้นต่อไปตามแนววัตถุสีดำนั้น

　　 ไม่ใช่ว่าโจวเหวินไม่อยากขุดวัตถุสีดำออกมาโดยตรง แต่เป็นเพราะความแข็งของวัตถุนั้นไม่มากพอที่จะทำลายมันได้ และกรงเล็บของจักรพรรดิปี้เมิ่งก็ไม่สามารถทิ้งร่องรอยใดๆ ไว้ได้ อีกทั้งยังไม่สามารถใช้แรงบังคับให้มันแตกออกได้

　　 วัตถุสีดำนั้นใหญ่กว่าที่โจวเหวินคาดคิดไว้ จักรพรรดิปี้เมิ่งขุดลงไปตามวัตถุสีดำนั้น ขุดลึกลงไปเรื่อยๆ ดูเหมือนว่าดินใต้พื้นดินทั้งหมดจะเป็นวัตถุสีดำที่ไม่ใช่ทองคำและหิน และไม่มีทางที่จะขุดต่อไปได้เลย

หลังจากขุดอยู่หลายชั่วโมงโดยไม่ขุดไปด้านข้าง ฉันก็ขุดต้นไม้ผลสีทองออกมาได้ทั้งหมด ตอนนี้เราเห็นได้อย่างชัดเจนว่าต้นไม้ผลสีทองนั้นหยั่งรากลึกอยู่ในวัตถุสีดำ และฉันต้องการขุดต้นไม้ผลสีทองออกมาพร้อมราก เว้นแต่ว่าวัตถุสีดำนั้นจะถูกทุบให้แตกเสียก่อน จึงจะขุดออกมาได้

　　 “ดูเหมือนว่าการวางแผนปลูกต้นไม้ผลสีทองนั้นเป็นไปไม่ได้เลย แม้แต่รากก็ยังไม่ได้” ผู้ชมเกมต่างก็เห็นสถานการณ์ที่โจวเหวินกำลังเผชิญอยู่ และต่างก็รอคอยการเคลื่อนไหวครั้งต่อไปของโจวเหวิน