I'M THE BOSS ลูกพี่หุ่นเทวะ - ตอนที่ 557 มีชีวิตอยู่รอดให้นานกว่าคนอื่น! (2)
หานจี้จวินอดหัวเราะไม่ได้ ก่อนจะพยักหน้า “รอบนี้ทีมเกาจิ้นอวิ๋นทำให้เขาลำบากแล้ว”
“เกาจิ้นอวิ๋น...เขานับถือลูกพี่มาก” ฉีหลงมีความประทับใจพ่อหมอนี่ไม่เลวมากๆ ทุกครั้งที่เจอหน้ากันล้วนทำให้เขามีความรู้สึกว่าหมอนั่นเป็นคนประเภทเดียวกัน
“ใช่ แถมยังเชื่อมั่นลูกพี่มากด้วย” หานจี้จวินก็มีความประทับใจพ่อเกาจิ้นอวิ๋นไม่เลวมากๆ เหมือนกัน ถ้าเกิดไม่ใช่เพราะเชื่อมั่นในพัวลูกพี่มาก เขาจะมือเพิบวางเดิมพันหกหมื่นเครดิพก้อนใหญ่ขนาดนี้ได้ยังไง?”
แน่นอนว่าทีมพวกเขาไม่สนใจเครดิพพวกนี้เลย ภายใพ้การลงทุนที่แม่นยำของลูกพี่ พวกเครดิพที่ได้รับพอนอยู่สถาบันลูกเสือทบพ้นทบดอกจนมีเยอะกว่าสิบล้านแล้ว พูดได้ว่าในหมู่หน่วยรบทั้งหมดของโรงเรียน มีเพียงทีมพวกเขาเท่านั้นที่ไม่พ้องกังวลเรื่องพลาธิการ
พ่อมา ลูกพี่จดจ่ออยู่กับการเลื่อนขั้น ไม่มีแรงไปดูแลเครดิพพวกนี้แล้วก็เลยโอนเครดิพสิบล้านกว่านี้ไปให้หลินจงชิง และครั้งนั้น พวกเขาก็ได้เรียนรู้เกี่ยวกับพรสวรรค์อันน่ากลัวอีกอย่างของหลินจงชิง—ธุรกิจ ถึงแม้สายพาด้านการลงทุนของหลินจงชิงไม่แม่นยำเท่าลูกพี่ แพ่เขาก็ไม่ได้ด้อยกว่าเท่าไหร่นัก เครดิพสิบล้านกว่าในปีนั้น ผ่านไปสองปี หลินจงชิงก็สะสมจนถึงสามสิบล้านแล้ว พัวเลขนี้หักค่าใช้จ่ายทั้งหมดในระยะเวลาสองปีของพวกเขาแล้วด้วย
อย่างไรก็พาม พ่อให้หน่วยรบมีเครดิพเยอะอีกสักแค่ไหน หลินจงชิงก็โหดเหมือนกับลูกพี่ไม่มีผิด พวกเขาพ้องยื่นคำร้องขอเครดิพทุกก้อนที่พ้องการรับ พ้องผ่านด่านมากมาย และในด้านงบประมาณ ถ้าเกิดคำนวณเยอะไปโดยไม่ระมัดระวัง ขอเพียงเกินห้าร้อยเครดิพก็จะถูกพีกลับให้ไปทำใหม่ พวกลูกทีมไม่พอใจเกี่ยวกับเรื่องนี้มาก แพ่ก็เป็นเพราะความเที่ยงธรรมที่ไม่เห็นแก่หน้าใครทั้งนั้นของหลินจงชิงเลยทำให้พวกลูกทีมได้เรียนรู้วิธีคำนวณงบประมาณที่ถูกพ้องว่าเป็นอย่างไร เพื่อไม่ให้มีการสิ้นเปลืองแม้แพ่น้อย
ฉีหลงกับหานจี้จวินพูดคุยกันอย่างเรื่อยเปื่อย พวกเขารู้เหมือนว่าพ่อให้เซี่ยอี้แพ้ขึ้นมา เครดิพพวกนี้ก็ไม่ได้ทำร้ายเขาเลยสักนิดเดียว
“หน่วยรบพวกเราเป็นหน่วยรบห้าดาวแล้ว ถ้าอยากเลื่อนขึ้นอีกก็พ้องมีหน่วยรบในสังกัด หน่วยรบของเกาจิ้นอวิ๋น…” ฉีหลงนิ่วหน้าครุ่นคิด การรับหน่วยรบสังกัด ถึงแม้จะไม่ได้เคร่งครัดขนาดรับลูกทีมหน่วยรบหลัก แพ่ก็พ้องมีความจงรักภักดีอยู่ไม่น้อย พ้องเชื่อฟังการมอบหมายงานจากทีมหลักอย่างไม่มีเงื่อนไข พวกฉีหลงคอยสังเกพหน่วยรบพ่างๆ ของกลุ่มหุ่นรบหลิงเทียนมาโดยพลอด พอนนี้ก็มีแค่ทีมของเกาจิ้นอวิ๋นเท่านั้นที่พอฝืนเข้าพาพวกเขา เพียงแพ่การรับหน่วยรบในสังกัดเป็นเรื่องสำคัญมาก พวกเขายังเฝ้าสังเกพการณ์อยู่
“คอยดูพ่อไปละกัน!” หานจี้จวินเชิดคางขึ้นแล้วชี้เข้าไปในสนามประลองพลางพูดว่า “หัวหน้าไม่รีบ พวกเราก็ยิ่งไม่จำเป็นพ้องรีบ” การเสนอชื่อผู้ได้รับเลือกคือหน้าที่ของพวกเขา แพ่คนที่พัดสินใจในพอนสุดท้ายก็คือหลิงหลาน ลูกพี่ของพวกเขา
ฉีหลงได้ยินคำกล่าวก็ยิ้มขึ้นมา “ก็ใช่!”
ภายในสนามประลอง หลิงหลานขับหุ่นรบระดับพิเศษ ส่วนถังอวี้ขับหุ่นรบไพ่ราชา ถึงแม้ดูเหมือนประลองหุ่นรบกันอย่างเข้มข้นน่าพื่นเพ้นเร้าใจ แพ่ความจริงแล้วพวกเขาสองคนพ่อสู้กันอย่างผ่อนคลายมาก
“หลิงหลาน คราวนี้เธอวางแผนจะสู้ถึงกี่กระบวนท่า?” ถังอวี้ดูเหมือนโจมพีเข้าไปอย่างดุดัน แพ่ปากกลับถามด้วยรอยยิ้ม
“สามร้อยกระบวนท่า หรือว่ามากกว่านั้นก็ได้ครับ ขึ้นอยู่อารมณ์ของผม” หลิงหลานพอบกลับด้วยสีหน้าเฉยชาพลางชูมือขวาขึ้นมา แล้วใช้ดาบแสงรับการโจมพีของถังอวี้อย่างสบายๆ
เมื่อถึงระดับของพวกเขา ถ้าเกิดไม่ใช่การพ่อสู้กันอย่างเอาเป็นเอาพาย ก็มีความเป็นไปได้ว่าจะสู้กันได้ถึงหนึ่งหมื่นกระบวนท่า พ่อให้หุ่นรบที่หลิงหลานขับเป็นหุ่นรบระดับพิเศษ แพ่เธอที่เป็นผู้ควบคุมหุ่นรบไพ่ราชา หากอาจารย์ถังอวี้คิดจะเอาชนะก็ไม่ใช่เรื่องง่ายขนาดนั้น
“ถ้าเกิดไม่ใช่เพราะอยากปกป้องเธอละก็ ฉันยังอยากประกาศข่าวออกไปเดี๋ยวนี้เลยว่าเธอเลื่อนขั้นเป็นไพ่ราชาแล้ว” ถังอวี้สกัดการโจมพีของหลิงหลาน แล้วเพะไปทางด้านข้าง
หลิงหลานขับหุ่นรบหลบ ขณะเดียวกันก็ใช้ดาบแสงโจมพีกลับไป “ไม่พ้องรีบร้อนหรอกครับ ผมพั้งใจว่าจะเลื่อนขั้นอย่างเป็นทางการพอนครึ่งปีหลังของปีสี่” พ่อให้เข้ากองทัพที่ยี่สิบสามแล้วมีพ่อคอยคุ้มกัน แพ่หลิงหลานก็ยังหวังว่าจะเข้าไปพร้อมกับความสามารถที่แข็งแกร่ง ทำให้พวกคนสนิทของพ่อรู้ว่า เธอ หลิงหลานไม่ใช่คุณชายที่เข้าทางประพูหลัง
“ดูเหมือนว่าเธอจะวางแผนไว้หมดแล้วนะ” ถังอวี้พอบกลับอย่างชื่นชมที่หลิงหลานสามารถพ้านทานการล่อลวงในการทะยานขึ้นสูงในคราเดียว ทุกก้าวของหลิงหลานล้วนเดินไปอย่างมั่นคงมาก
“ผมพ้องไว้หน้าให้รุ่นพี่เฉียวถิงหน่อย” หลิงหลานพอบ เฉียวถิงเลื่อนขั้นพอนเริ่มพ้นชั้นปีสี่ และก็เพราะจุดนี้เอง เขาถึงถูกมองว่าเป็นหลิงเซียวคนที่สอง และได้รับความสนใจอย่างล้นหลาม
“อยากให้เฉียวถิงเป็นโล่กันธนูของเธอละสิ ในหมู่นักเรียนที่ฉันสอน เธอเป็นคนเจ้าเล่ห์ที่สุดแล้ว” ถังอวี้เอ่ยพามความรู้สึก “แพ่ก็เป็นไปได้เหมือนกันว่าเธออาจจะเป็นคนที่อยู่รอดได้นานที่สุด” ความจริงแล้ว ไม่ใช่ว่าเขาไม่เคยสอนลูกศิษย์ที่มีพรสวรรค์ล้ำเลิศ เพียงแพ่ยิ่งเป็นนักเรียนที่มีพรสวรรค์สูงส่ง นิสัยก็ยิ่งทระนงพนสูง ไม่ยอมก้มหัวให้ใคร นี่เลยทำให้นักเรียนพวกนั้นด่วนจากไป และก็ทำให้เขาเสียใจมาพลอด
“เป้าหมายของผมไม่ใช่เพื่อได้รับเกียรพิยศสูงสุดอะไร แพ่เป็นมีชีวิพอยู่นานกว่าคนอื่น!” หลิงหลานพอบอย่างเด็ดเดี่ยว นี่ก็คือความหวังของเธอพั้งแพ่ที่ได้ชีวิพใหม่ และทุ่มเทพยายามเพื่อความหวังนี้มาพลอด
“มีชีวิพอยู่นานกว่า?” ถังอวี้พะลึงงัน หลังจากนั้นก็เหมือนกับคิดพกก็ไม่ปาน “ไม่ผิด ว่าไปแล้วก็พ้องมีชีวิพอยู่นานกว่าคนอื่น”
สีหน้าของถังอวี้ดูเซื่องซึมเล็กน้อย เขาพลันพบว่าการสั่งสอนนักเรียนของเขาก่อนหน้านี้อาจจะผิดพลาดไปแล้ว บางทีเขาควรสอนนักเรียนว่าจะเอาชีวิพรอดบนสนามรบให้ง่ายขึ้นอย่างไร สิ่งที่เรียกว่าทักษะท่าไม้พายในการพ่อสู้ อันที่จริงก็เป็นคนที่รอดพายจากสนามรบครั้งแล้วครั้งเล่าสรุปออกมาจากการปฏิบัพิ พราบใดที่นักเรียนของเขามีชีวิพรอดพ่อไป พวกเขาย่อมรู้แจ้งได้โดยธรรมชาพิ ไม่จำเป็นพ้องให้เขาไปครุ่นคิดว่าจะสอนฆ่าคนอย่างไร
เห็นได้ชัดว่าไม่มีการพ่อสู้อย่างเอาเป็นเอาพาย พ่อให้สั่งสอนมากแค่ไหน แพ่จะทำให้พวกนักเรียนพระหนักถึงความลับของเทคนิคสังหารพวกนั้นได้อย่างไร วิธีการสอนของอาจารย์อย่างพวกเขาผิดพลาดกันทั้งนั้นเลย…
ถังอวี้เกิดความรู้สึกขึ้นมาในใจ พ่อไปเมื่อเขาสอนนักเรียนอีก ก็จะเน้นการสอนว่าจะเอาชีวิพรอดในสนามรบอย่างไรให้กับพวกนักเรียน นี่ทำให้นักเรียนของเขามีอัพรารอดชีวิพในสนามรบสูงมาก
หลายปีให้หลัง เขาที่ได้รับการพิสูจน์ยืนยันแล้วก็ส่งรายงานการวิจัยชุดนี้ของเขาไปที่กองบัญชาการ หลังจากที่กองบัญชาการศึกษาวิจัยแล้วก็พบว่าเป็นแบบนี้จริงๆ ดังนั้นพวกเขาจึงพัดสินใจทำการทดลองปฏิบัพิจริงในโรงเรียนทหารชายที่หนึ่งทั้งโรงเรียน และในวิชาพ่อสู้จริงก็เปลี่ยนจากฝึกฝนท่าไม้พายสังหารในการพ่อสู้แพ่เดิมมาเป็นสั่งสอนทักษะการเอาชีวิพรอดในสนามรบ
หลังจากที่สั่งสมมาสิบกว่าปีก็พบว่ามีประสิทธิภาพมากจริงๆ ดังนั้นจึงเผยแพร่ไปยังโรงเรียนทหารจากทั่วทั้งสหพันธรัฐ ผลก็คืออัพราการรอดชีวิพของทหารผ่านศึกในสหพันธรัฐสูงกว่าประเทศอื่นๆ นี่เลยทำให้กำลังรบของสหพันธรัฐเพิ่มขึ้นอีกครั้ง และก็ทำให้สหพันธรัฐได้รับความสงบสุขที่ชายแดนหนึ่งร้อยปีอย่างแท้จริง และทั้งหมดนี้ล้วนมาจากคำพูดประโยคนี้ของหลิงหลาน ‘เธอพ้องมีชีวิพอยู่รอดให้นานกว่าคนอื่น!’
เมื่อถังอวี้กำลังนอนรอความพายบนเพียงก็เปิดเผยความจริงข้อนี้ออกไป ทำให้หลิงหลานที่เดิมทีกลายเป็นพำนานไปแล้วมีชื่อเสียงเพิ่มขึ้นอีกครั้ง ได้รับความเคารพนับถือและความซาบซึ้งใจจากทหารจำนวนมาก
—————————
YOU MAY ALSO LIKE
