Life of Two World:ชีวิตสองโลก - ตอนที่ 84 นักผจญภัยระดับ S
[ยังไม่ได้เกลาคำ+ตรวจคำผิด]
แรงกดดันระหว่างสองนักเวทย์ผู้คุมกิลด์ใหญ่ทั้งสองปะทะกันจนเกิดเสียงกรีดร้องของอากาศ ตึง! “หยุดการกระทำของพวกเจ้าเดี๋ยวนี่!” เสียงของผู้สูงอายุดังขึ้นแต่ก็ยังแฝงไว้ด้วยพลังอำนาจในน้ำเสียง คลื่นพลังเวทย์อันรุนแรงกระจายออกสลายแรงกดดันและพลังเวทย์ที่สองกิลด์มาสเตอร์หน่วงเอาไว้สลายหายไปทั้งหมด
“”ท่านผู้อาวุโส!!”” ทั้งกิลด์มาสเตอร์เลเวียและกิลด์มาสเตอร์อาชูร่ากล่าวออกมาด้วยความตกใจ
“พวกเจ้าเล่นกันเป็นเด็ก ๆ ไปได้!! หากข้าไม่มาหยุดพวกเจ้าคงได้มีผู้บริสุทธิ์บาทเจ็บล้มตายเป็นจำนวนมาก ถึงเวลานั้นพวกเจ้าทั้งสองรับผิดชอบต่อการสูญเสียไหวมั้ย!!” เสียงอันทรงอำนาจกล่าวด้วยความโมโหอย่างสุด ๆ
“ข้าขออภัยเนื่องจากลูกกิลด์ของยัยนี่ไปวางกล้ามต่อลูกกิลด์ของข้าแถมยังถูกทำร้ายจนบาทเจ็บสาหัส”
“หึ! แค่เด็กมันทะเลาะกันเจ้าจำเป็นต้องสนใจ? เรื่องในคราวนี้ข้าจะทำเป็นไม่เห็นหากอยากต่อสู้กันจงรองานประลองเวทย์ซึ่งอีกไม่นาน! ส่วนเจ้าเลเวียดูแลลูกกิลด์ของเจ้าให้ดีด้วย หากมีสงครามระหว่างกิลด์เมื่อไหร่เมื่อนั้นเจ้าเตรียมรอการสอบสวนและลงโทษซะ!”
“”เข้าใจแล้วขอรับ/ค่ะ”” กิลด์มาสเตอร์ทั้งสองกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เคารพต่ออีกฝ่าย ชายชราพ่นลมหายใจครั้งหนึ่งก่อนจะเดินออกจากกิลด์ไป กิลด์มาสเตอร์อาชูร่ามองไปที่มาสเตอร์กลด์เลเวียพร้อมกล่าวออกไป
“ข้าจะรอบดขยี้พวกเจ้าที่งานประลองเวทย์ เตรียมใจไว้ให้ดี”
“หึ! ข้าจะรอวันนั้น” ว่าแล้วมาสเตอร์ทั้งสองกิลด์ก็ต่างแยกย้ายกันไปส่วนลูกกิลด์ที่รอดูเรื่องสนุก ๆ ก็เซ็งกันไปตาม ๆกันก่อนจะแยกย้ายไปยังจุดของตัวพวกมันเอง
“ฮ้าว~ เรื่องจบแล้วงั้นข้าขอกลับคฤหาสน์ก่อนก็แล้วกัน” รามลุกขึ้นบิดขี้เกียจ แต่ยังไม่ทันได้ไปไหนก็ถูกเสียงของมาสเตอร์เลเวียเรียกขัดไว้ก่อน”เจ้าน่ะตามข้ามาที่ห้อง”
รามที่ได้ยินก็ถอนหายใจออกมาด้วยความเบื่อหน่าย “คร๊าบ ๆ พวกเจ้าไปกันก่อนก็ได้ข้าขอไปคุยกับมาสเตอร์ก่อน” รามตอบรับก่อนจะหันไปคุยกับไพร์คและแอเรียล ซึ่งทัเงสองก็พยักหน้ารับก่อนจะแยกย้ายกันไป
ก๊อก ก๊อก “มาสเตอร์ข้าเข้าไปนะ” รามเคาะประตูก่อนจะเปิดประตูเข้าไปมาสเตอร์เลเวียที่ยืนมองออกไปนอกหน้าต่างหันมามองรามด้วยความแปลกใจ “นั่งลงซิ” รามนั่งลงตามคำสั่งของมาสเตอร์
“เอาละมาเข้าเรื่องกัน เจ้าเป็นใครกันแน่”
รามที่ได้ยินคำถามก็ยิ้มขึ้นก่อนจะตอบคำถามกลับไป ”ผมก็แค่นักผจญมือสมัครเล่นก็เพียงแค่นั้นแหละครับ”
“หึ! อย่ามาโกหกข้าเลย มือสมัครเล่นที่ไหนจะสามารถขยี้มือของนักผจญระดับ S ได้ อย่าคิดว่าสิ่งที่เจ้าทำที่หน้าดันเจี้ยนชูรีม่าข้าจะไม่รับรู้นะ แถมดาบเวทย์ของดจ้าเองข้ามัเนใจว่าไม่ใช่เล่มเดียวแน่นอน ข้ารู้ว่าเจ้ามีอาวุธที่แข็งแกร่งมากกว่านั้นเพียงแต่เจ้ามีเหตุที่ไม่สามารถใช้มันได้ใช่หรือไม่ ตอบข้ามาเจ้าเป็นใครกันแน่!”
“กิลด์มาสเตอร์…” รามกล่าวด้วยน้ำเสียงดย็นเฉียบพร้อมปล่อยออร่าแรงกดดันออกมามากมายมหาศาลมาเสียสามารถเปลี่ยนฝืนฟ้าที่สดใสกลับกลายเป็นมืดครึ้มได้ทันที
อึก กิลด์มาสเตอร์จเองมองไปที่ดวงตาและแววตาของรามก็รู้สึกรามกับมีบางอย่างกดทับตัวเธอจนอึดอัด ไม่ใช่แค่กิลด์มาสเตอร์เพียงคนเดียว นักผจญภัยที่อยู่ภายในกิลด์เองก็รู้สึกอึดอัดย่างบอกไม่ถูกเช่นกัน
ดวงตาของรามเปลี่ยนเป็นสีฟ้าครามและเขียวอ่อน “กิลด์มาสเตอร์เรื่องบางเรื่องข้าเองก็ไม่สามารถบอกท่านได้ นี่เป็นเพียงพลังส่วนหนึ่งของข้าเพียงเท่านั้นอย่าบังคับให้ข้าต้องเปิดเผยไปมากกว่านี้” รามกล่าวจบก็หลับตาลงพร้อมสลายแรงกดดันทั้งหมดไปก่อนจะลุกขึ้นจากที่นั่ง
รามลืมตาขึ้นมาดวงตาของเขากลับกลายเป็นสีน้ำตาลอมดำดังเดิมก่อนจะกล่าวออกไปอีกครั้ง “หากไม่มีอะไรแล้วข้าคงต้องขอตัวก่อน” (อ่านนิยายก่อนใครได้ที่ Novel-Lucky)
“เดี๋ยว!!” รามที่กำลังจะก้าวออกจากห้องที่ก็ถูกเสียงของกิลด์มาสเตอร์หยุดไว้ก่อน รามหันกลับไปมองด้วยความแปลกใจ “มีอะไรกับข้าอีกงั้นรึครับ”
“นำนี่ไปผลจากการเคลียร์ดันเจี้ยนและการทำแผนที่ทำให้ระดับของเจาเพียงพอที่จะเข้าทดสองเลื่อนระดับเป็นระดับ S แต่จากแรงกดดันที่เจ้าปล่อยออกมานั้นน่าเสียดายที่ข้าให้เจ้าได้เพียงแค่ระดับ S เท่านั้น”
รามเกินไปหยิบกระดาษดังกล่าวก่อนจะโค้งหัสและกล่าวขอบคุณอีกฝ่าย เมื่อรามเดินออกไปแล้วใบหน้าของกิลด์มาสเตอร์ก็ซีดลงอย่างรวดเร็วพร้อมกับอาการหอบหายใจอย่างหนักหน่วง เธอหลับตาพักหนึ่งเพื่อปรับอารมณ์ก่อนจะถอนหายใจออกมาเบา ๆ
รามเดินลงมาที่ชั้นหนึ่งก็เจอกับสายตาที่แปลกประหลาดมองมาที่เขา ซึ่งรามเ งก็ไม่ๆด้สนใจซักเท่าไหร่เขาเดินไปหาพนักงานสาวหูกระต่ายก่อนจะยื่นกระดาษที่กิลด์มาสเตอร์ได้มอบให้ตนเองส่งออกไป
“อ่ะ…เอ่อ…รอซักครู่นะคะท่านราม” รามที่ได้ยินก็พยักหน้าแล้วส่งยิ้มเล็ก ๆ ให้อีกฝ่ายไป ใช้เวลาไม่นานรามก็ได้บัตรของเขาคืนซึ่งมันมีกรอบสีทองและมีตัวอักษร S สลักไว้อยู่
“ยินดีด้วยนะคะท่านรามได้เลื่อนระดับเป็นนักผจญภัยระดับ S เรียบร้อยแล้วค่ะ ท่านรามสามารถรับภารกิจได้ตั้งแต่ระดับ S-В รวมถึงได้รับเงินเดือนเป็นจำนวน 1 เหรียญทองทุกเดือนด้วยค่ะ สามารถตั้งทีมเพื่อทำภารกิจพิเศษที่เหนือกว่าระดับ S ได้แล้วค่ะ”
“ขอบคุณ” รามยิ้มขอบคุณก่อนจะเดินออกจากกิลด์พร้อมตรงกลับคฤหาสน์ของตนเองทันที
‘โอ้ เจ้าหนูภารกิจของดจ้าใกล้เสร็จแล้วใช่หรือไม่’ เสียงของเกรัสดับขึ้นมาในหัวของราม
‘ครับลุง ในตอนนี้ก็เหลือเพียงไอเทนไร้ระดับภารกิจของผมก็เสร็จแล้ว’ รามกล่าวตอบกลับ
‘แล้วในตอนนี้ยังเหลือีกกี่ชิ้นล่ะ’ เฟลกล่าวถาม
‘อืม…ดูแล้วยังต้องหาอีก 5 ชิ้นครับ’
‘แล้วในตอนนี้เจ้ามีอะไรแล้วบ้าง’ ซิกส์กล่าวต่อ
‘ใบชุบชีวิตที่ได้จากต้นไม้กลางป่า น้ำตานกเพลิงที่ได้จากคุณซิกส์ และจอกทองคำแห่งซูรีท่าที่แลกเปลี่ยนมาจากเมืองทาทารัสครับ’ รามกล่าวไล่รายชื่อออกไป
‘อืม….ของที่เจ้าครอบครองอยู่นั้นสามารถทำให้เกิดสงครามได้เลยนะนั่น’ เกรัสกล่าวด้วยน้ำเสียงที่ขบขันเล็กน้อย
รามที่ได้ยินก็แอบพยักหน้าเห็นด้วยเพียงแค่จอกทองคำใครได้ครอบครองรับประกันได้ถึงอำนาจของเงินตราได้เลยทีเดียว
‘เจ้ารีบกลับไปดูดซับสิ่งของทัเงสามธาตุซะ ในระหว่างนั้นพวกข้าจะไปสอนเจ้าเลโอและเซราสเพื่อไม่รบกวนเจ้ามาก’ เรนกล่าวด้วยน้ำเสียงเฉยชาตามเคยเพียงแต่รามสัมผัสได้ว่าภายในน้ำเสียงนั่นอ่อนลงไปพอสมควร
‘รับทราบครับลุงเรน’
YOU MAY ALSO LIKE
