Life of Two World:ชีวิตสองโลก - ตอนที่ 83 การกระทำที่น่ารังเกียจ
กาลเวลาหมุนเวียนเปลี่ยนผ่าน กลุ่มของรามหลังจากที่เดินทางออกจากเมืองทาทารัสก็เป็นเวลา 1 วันเต็ม ๆ ในตอนนี้พวกเขาทั้งสามใกล้ถึงกำแพงเมืองหลวงของอาณาจักรอารากอน “ใกล้ถึงแล้ว พวกเราจะไปรายงานที่กิลด์หรือว่าไปพักผ่อนก่อนดี”รามกล่าวถามสองคนออกไป
“ไปรายงานที่กิลด์ก่อนก็ดีจะได้พักผ่อนได้อย่างเต็มที่” แอเรียบกล่าว
“อ่าห์ ข้าเห็นด้วย”ไพร์คกล่าวเสริม
“งั้นก็ตามนี้ เซริว!” รามกล่าวตอบทั้งสองก่อนจะตบไปที่คอของเซริวเบา ๆ เป็นสัญญาณบอกว่าให้ลงจอดได้แล้ว เพราะหากจอดใกล้กว่านี้จะทำให้ชาวเมืองเกิดความตื่นตระหนกได้
กร๊าดด!! เซริวตอบรับรามก่อนจะค่อย ๆ ร่อนลงจอดกลางป่าที่ห่างจากกำแพงเมืองพอสมควร ส่วนอินทรีย์วายุอีกสองตัวก็ร่อนลงจอดตาม ๆ กัน
“ขอบใจมากเซริว นายกลับไปได้แล้ว ไม่เอาน่า~ ข้าไม่สามารถทำพันธะสัญญากับเจ้าได้จริง ๆ “รามในตอนนี้รู้สึกเหนื่อยใจเป็นอย่างมากเพราะในครานี้เซริวดูเหมือนไม่ยินยอมจากรามไปจริง ๆ
“นายมีปัญหาอะไรรึปล่าวราม” ไพร์คเดินมาหาราพร้อมกล่าวถามด้วยความสงสัย อินทรีย์วายุที่ไพร์คนั่งมานั้นหลังจากที่เขาลงจากหลังมันก็บินจากไปทันทีส่วนอินทรีย์วายุที่แอเรียลนั่งมานั้นได้ทำพันธะสัญญาเรียบร้อยแล้วจึงทำให้สามารถเก็บอินทรีย์วายุตัวนั้นเข้าไปในส่วนมิติพันธะสัญญาได้
“เห้อ~ก็เซริวน่ะซิไม่ยอมกลับไปทั้ง ๆ ที่ข้าบอกตัวมันแล้วว่าไม่สามารถทำพันธะสัญญากับมันได้”
“อ่าห์ ยุ่งยากเสียจริง แล้วทำไมเจ้าไม่ทำพันธะสัญญาซะจะได้จบ ๆ ไป” แอเรียลกล่าว
“ถ้ามันง่ายอย่างงั้นข้าทำไปนานแล้วไม่กล่อมให้มันกลับไปหรอก จริงซิ! ยังมีวิธีนั้นอยู่นี่หว่า” รามกล่าวด้วยน้ำที่กลืนไม่เข้าคลายก็ไม่ได้ก่อนจะมีความคิดหนึ่งแวบเข้ามาในสมองของเขา
“รอข้าหน่อยได้หรือไม่เซริว ข้าจะทำไอเทมที่เจ้าสามารถเข้าไปอยู่ภายในนั้นได้โดยไท่ต้องทำพันธะสัญญากับข้า” รามกล่าวภามเซริวออกไปเพราะสิ่งที่เขาจะสร้างคือไอเทเก็บสัตว์เลี้ยงซึ่งด้วย Раssivе Skill Вlасksmith ขั้นปรมาจารย์แล้วนั้นการสร้างมันเรียกได้ว่าง่ายดายเป็นอย่างมาก
เซริวกระพือปีกอย่างแรงด้วยความยินดีก่อนจะเอาหน้าผากของมันแตะที่หน้าผากของรามวิธีดังกล่าวเป็นการทำสัญญาชั่วคราว เหมือนสัญญาจ้างระหว่างมนุษย์กับสัตว์อสูร การทำเช่นนี้ต้องมีระดับความไว้เนื้อเชื่อใจกันในระดับสูงเป็นอย่างมาก หลังจากทำสัญญากันเสร็จสิ้นเซริวก็บินจากไปด้วยความยินดี มันเฝ้าคอยวันที่จะอยู่เคียงข้างรามไปจนอีกฝ่ายหมดอายุไขก็เท่านั้น
รามมองเซริวบินจากไปด้วยควารู้สึกที่หลากหลาย เขาอดสงสัยไม่ได้ว่าเพราะอะไรอสูรที่ดูดุร้ายอย่างเซริวถึงอย่างนั้นรามก็อดที่จะสงสัยไม่ได้ว่าเพราะอะไรอสูรที่ดูดุร้ายอย่างเซริวถึงอยากติดตามเขาขนาดนั้น
“ไปกันเถอะ” รามหันไปกล่าวกับสองคนที่ยืนอยู่ด้านหลังเขาก่อนจะเดินนำไปทางประตูเข้าเมืองหลวงอารากอน
การเข้าเมืองในครานี้ไม่ได้ยากเย็นมากเพราะพวกเขาทั้งสามได้สมัครเข้ากิลด์ในเมืองเรียบร้อยแล้ว เพราะงั้นเพียงแค่ทาบบัตรนักผจญภัยกับลูกแก้วตรวจสอบก็สามารถเข้าเมืองได้โดยไร้กังวล
หลังจากเข้าเมืองมาแล้วทั้งสามคนก็ตรงไปยังกิลด์นักผจญภัยทันที “เห้อ~ ถึงยังไงก็เถอะสภาพของกิลด์ยังเหมือนเดินไม่เปลี่ยนเลยแหะ” รามถอนหายใจออกมาดเวยความเหนื่อยใจกับสภาพอาคารกิลด์ที่จะพังแหล่มิพังแหล่
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า ก็นะมันก็เหมาะกับข้า เจ้า และแอเรียลดีไม่ใช่งั้นรึ โผบินได้อย่างอิสระ ไม่ต้องติดอยู่ในกรอบเดิม ๆ ความคิด ความเชื่อแบบเดิม แบบนี้ข้าว่าน่าสนุกกว่านะ” ไพร์คหัวเราะกล่าวด้วนน้ำเสียงที่จริงใจ
“มันก็จริงนะ แต่ว่า…” ตูม!! ไม่ทันที่รามจะพูดจบก็มีร่างคนลองตรงมายังรามด้วยความเร็วแต่ว่ารามก็เขยิบตัวหลบสบาย ๆ พร้อมทั้งเปิดประตูเข้าไปในกิลด์
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า ก็นะมันก็เหมาะสมกับกิลด์ที่รวบรวมเหล่าคนที่เก่งแต่ไม่มีใครต้องการดีนิว่ามั้ย?” ไพร์คได้ ส่วนแอเรียลตรงไปยังเคาน์เตอร์อย่างรวดเร็วโดยใช้เวทย์แช่แข่งเหล่าวคนในกิลด์ที่กำลังมีเรื่องกะนอย่างสนุก่าวคนในกิลด์ที่กำลังมีเรื่องกันอย่างสนุกสนานสนาน
“เหอ ๆ ก็สมกับเป็นแอเรียลดีนะจัดการได้แยู่หมัดในเวทย์เดียว” รามส่ายหน้ายิ้ม ๆ ก่อนจะเดินไปสมทบกับแอเรียลที่ยืนอยู่หน้าเคาน์เตอร์ ไพร์คเองก็ดีดนิ้วเปราะหนึ่งหลังจากเดินไปถึงหน้าเคาร์เตอร์ทำให้น้พแข็งที่แช่แข็งลูกกิลด์อยู่แตกกระจากปลดปล่อยคนที่อยู่ภายในน้ำแข็งให้เป็นอิสระ หลังจากนั้น….ก็ตีกันต่อ (อ่านนิยายก่อนใครได้ที่ Novel-Lucky)
“อาเระ ท่านราม ท่านแอเรียล ท่านไพร์ค ยินดีต้อนรับกลับค่ะ การสำรวจดันเจี้ยนเป็นยังไงบ้างคะ” พนักงานหูกระต่ายกล่าวทักทายพวกของราม
“เรียบร้อยแล้ว~ อ่ะนี่คริสตัลสำหรับหลักฐานยืนยันภารกิจเสร็จสิ้น” แอเรียลกล่าวด้วยน้ำเสียงที่มีความสุข
“ได้รับมาแล้วค่ะ ทางกิลค์ของเวลาตรวจสอบซักครู่นะคะ”
ทั้งสามคนได้ยินก็พยังหน้าก่อนจะยืนคุยกันเพื่อฆ่าเวลา และในเวลาต่อมาไม่นาน ปัง!! ประตูของกิลด์ถูกทำลายลงอีกรอบอย่างรวดเร็วพร้อมทั้งปรากฏชายวัยกลางคนตรงอกของชายดังกล่าวปักด้วยเข็มกลัดจอมเวทย์ศักดิ์สิทธิ์ที่ถูกแต่งตั้งโดยสภาเวทย์มนต์ ตรงเอวห้อยตราของกิลด์อาชูร่าเอาไว้ “ใครที่บังอาจหาเรื่องสมาชิกกิลด์อาชูร่าใสหัวออกมาให้ข้าจัดการซะดี ๆ !!”
“แหม ๆ ไม่คาดคิดว่านักรบเวทย์คลั่งแห่งอาชูร่าจะมาเยือนกิลด์ของดิฉันแบบนี้นะคะ” มาสเตอร์กิลด์เลเวียลอยตัวลงมาจากชั้นสองด้วยชุดเต็มยศเช่นเดียวกัน แถมที่อกขวาก็ยังมีเข็มกลัดของสิบจอมเวทย์ศักดิ์สิทธิ์อยู่ด้วย
“เจ้ามาก็ดี! เจ้าต้องรับผิดชอบที่ทำให้ลูกกิลด์ของข้าหวาดกลัวโดยส่งพวกนั้นมาเข้ากิลด์ของข้าซะ!!” มาสเตอร์กอลด์อาชูร่ากล่าวด้วยควาหยิ่งยโส
“คิก ๆ ๆ อะไรกันคะ ก็แค่นักผจญภัยระดับ S ล่าง ๆ ก็ไม่สามารถเอาชนะลูกกิลด์ของฉันที่อยู่แค่แรงค์ D งั้นรึคะ” มาสเตอร์เลเวียกล่าวด้วยความขบขันกับความหน้าหนาของอีกฝ่าย
“เธอ!! ชิ! แต่ก็เป็นเพราะลูกกิลด์ของเธอไม่ใช้หรอที่ทำร้ายพวกเขาจนไม่สามารถเป็นนักผจญภัยได้อีกแล้ว!!”
“โอ้~ ข้าว่าข้ายั้งแรงไว้พอสมควรเลยนะ” รามที่นั่งดื่มเครื่องดื่มกับไพร์มหลังจากที่มาสเตอร์กิลด์อาชูร่าประกาศก้าว
“แกเป็นใคร!! ถึงกลับกล้าสอดขึ้นมา!”
“อ่าวก็อยากได้ตัวข้าไม่ใช่รึไง ก็ข้านี่แหละที่เหยีบมือของมันจนกระดูกแหลกเตะปลายคางของมันจนกระเด็น ต้องขอบคุณข้านะที่ยังเมตตาไว้ชีวิตพวกมัน” รามกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา
“ดี ดี ดีทั้งมาสเตอร์กิลด์ทั้งลูกกิดล์ หากข้าไม่สามารถสังหารเจ้าได้อย่าเรียกข้าว่านักรบเวทย์คลั่ง!!” ว่าแล้วมาสเตอร์ของกิลด์อาชูร่าก็หายไปจากตรงที่เขายืนอยู่พร้อมทั้งเอาดาบออกมาหมายจะสบั้นคอของรามแต่ทว่า
เคร้ง! “ท่านคงลืมข้าไปแล้วละมั้ง” ไพร์คจับดาบมือเดียวรับดาบของมาสเตอร์กิลด์อาชูร่าไว้อย่างง่ายดาย
มาสเตอร์กิลด์อาชูร่าตกใจเล็กน้แยก่อนจะหายตัวไปยืนอยู่ ณ จุดเดิมดเวยความเจ็บแค้น “ในเมื่อเจ้าไม่ยอมจำนนข้าคงต้องตัดไฟเสียตั้งแต่ต้นลม!” ว่าแล้วมาสเตอร์ของกลด์อาชูร่าก็บีบหินก่อนหนึ่งพร้อทั้งอักษรรูนปรากฎขึ้นอยู่ที่ตัวของมันเองและตัวของราม
[โฮสได้รับคำท้าประลองแห่งเทพสงคราม]
[Yеs/ตกลง/ยอมรับ]
“ข้าขอท้าประลองแห่งเทพสงคราม!! เจ้าไม่มีทางที่จะปฏิเสธได้!”
“ช่างเป็นการกระทำที่น่ารังเกียจมากจริง ๆ นะคะ” มาสเตอร์กิลด์เลเวียสร้างคมดาบน้ำแข็งกว่าแสนเล่มชี้ไปทางจุดที่หัวหน้ากิลด์อาชูร่ายืนอยู่ น้ำเสียงของเธอในตอนนี้กลับเต็มไปด้วยจิตสังหารและแรงกดดัน เธอไม่แยแสว่าใครจะเป็นยังไงแต่ถ้ามายุ่งกับลูกกิลด์ของเธอ แม้จะเป็นหนึ่งในสิบจอมเวทย์ศักดิ์สิทธิ์เช่นกันเธอก็จะสังหารมันโดยไม่ลังเล!!
YOU MAY ALSO LIKE
