[Mars Gravity] สวรรค์มวลดาว - ตอนที่ 290 บุตรแห่งเทพมำยำ

กำรปรำกฎตัวของส ำนักจักรพรรดิเหนือ หมำยถึงกำรเริ่มต้นของ
งำนชุมนุมยุทธเวทย์แห่งเทียนเฉิน บรรยำกำรเปลี่ยนเป็นซับซ้อน
ในทันที แม้เหยียนซีหมิงจะเป็นนำยน้อยแห่งส ำนักจักรพรรดิเหนือ
แต่คนที่รู้จักเขำมีอยู่น้อยยิ่ง และเหยียนเทียนเว่ยถือเป็นหนึ่งใน
นั้น กระทั่งเหยียนซีหมิงยังไม่คิดว่ำจะมีผู้ใดรู้จักตน เหตุผลที่เขำ
มำในวันนี้เพื่อชมควำมแข็งแกร่งของผู้คน โดยปกติแล้ว ไม่ว่ำจะ
เกิดอะไรขึ้น ส ำนักจักรพรรดิใต้และส ำนักจักรพรรดิเหนือจะไม่ลง
ร่วมกำรประลอง ในอดีตที่ผ่ำนมำ กำรชุมนุมทุกครั้งล้วนเป็นเช่นนี้
อย่ำงมำกที่สุดคือชมกำรประลอง ไม่อำจทรำบได้เลยว่ำ ที่พวก
เขำไม่ลงแข่งเพรำะไม่อยำกยุ่งเกี่ยวกับโลกหล้ำ…. หรือเพรำะว่ำ
ไม่มีควำมจ ำเป็น

ทุกๆ 25 ปี งำนชุมนุมยุทธเวทย์แห่งเทียนเฉินมิได้จัดเตรียมเวที
อันยิ่งใหญ่ ไม่มีพิธีกล่ำวเปิดอันตระกำร ส ำหรับยอดฝีมือที่แท้จริง
แล้ว เรื่องเหล่ำนี้นับว่ำไร้สำระ ในบรรดำคนชรำทั้งสี่ ผู้ที่ดูชรำสุด
ค่อยๆก้ำวออกมำท่ำมกลำงสำยตำของฝูงชน เขำเดินมำหยุดอยู่
ตรงใจกลำงบริเวณ ไพล่มือทั้งสองไว้เบื้องหลัง ดวงตำเย็นเยียบ
กวำดมองอย่ำงทรนง เขำเปล่งน ้ำเสียงทุ้มลึก “เหล่ำสหำยผู้กล้ำ
ทั้งหลำย ผู้ชรำคือหัวหน้ำฝ่ำยศิษย์อำวุโส เหยียนเจิ้งแห่งส ำนัก
จักรพรรดิเหนือ ผู้ชรำไม่อยำกพูดมำกกับเรื่องไม่จ ำเป็น คงต้อง
เสียมำรยำทขอค ำชี้แนะจำกเหล่ำสหำยผู้กล้ำแล้ว”

จำกนั้น เขำยกฝ่ำมือทั้งสองขึ้นช้ำๆ เหนือฝ่ำมือปกคลุมไว้ด้วย
แสงสีแดง

งำนชุมนุมยุทธเวทย์นี้ เป็นที่รวมตัวของยอดฝีมือระดับสูงสุด มี
เพียงส ำนักจักรพรรดิเหนือหรือส ำนักจักรพรรดิใต้เท่ำนั้นที่
สำมำรถเป็นกรรมกำร นอกเหนือจำกกำรเป็นพยำน งำนชุมนุม
ยุทธเวทย์แห่งเทียนเฉินแต่ละครั้งจะเปิดงำนด้วยพวกเขำ และ
จำกนั้นจะเป็นกำรประลองของยอดฝีมือคู่แรก

เหยียนเจิ้ง หัวหน้ำฝ่ำยศิษย์อำวุโสแห่งส ำนักจักรพรรดิเหนือ จำก
ชุดของเขำ คนชรำอีกสำมสมควรเป็นอำวุโสคุมกฎเช่นเดียวกัน
และชำยผู้นี้สมควรมีสถำนะสูงสุดในบรรดำทั้งสี่คน นำมของเห
ยียนเจิ้งไม่มีผู้ใดเคยได้ยิน และไม่มีผู้ใดเคยเห็น หำกไม่มีผู้ใดกล้ำ
ล่วงเกินเขำ สำมำรถขึ้นเป็นหัวหน้ำฝ่ำยคุมกฎอำวุโสในส ำนัก
จักรพรรดิเหนือได้ ล้วนเป็นข้อบ่งบอกที่ชัดเจน

ในทวีปเทียนเฉินมีคนเพียงหยิบมือเท่ำนั้น ที่สำมำรถบรรลุพลัง
ขอบเขตสวรรค์ ในอำณำจักรทั้งสี่เฉลี่ยมีอำณำจักรละไม่เกินสิบ
คน แน่นอนว่ำพวกเขำถูกนับเป็นยอดฝีมือชั้นฟ้ำ ส่วนในส ำนัก
จักรพรรดิใต้และส ำนักจักรพรรดิเหนือนั้น จ ำนวนยอดฝีมือ
ขอบเขตสวรรค์ของแต่ละแห่งย่อมมีมำกกว่ำทั้งสี่อำณำจักร
รวมกัน

และเหยียนเจิ้งแห่งส ำนักจักรพรรดิเหนือผู้นี้ จำกกลิ่นอำยพลังที่
แผ่ออกมำรอบกำย เห็นได้ไม่ยำกเลยว่ำเขำบรรลุพลังที่น่ำกลัวยิ่ง
อย่ำงต ่ำต้องระดับขอบเขตสวรรค์ชั้นกลำง

ในงำนชุมนุมยุทธเวทย์แห่งเทียนเฉินครั้งก่อน ก็มีผู้ไม่รู้จักนำม
แห่งส ำนักจักรพรรดิใต้ถูกส่งออกมำเช่นเดียวกัน เป็นชำยกลำงคน
อำยุรำว 50 ปี มีพลังขอบเขตวิญญำณที่ใกล้บรรลุขอบเขต
สวรรค์ ส ำนักจักรพรรดิเหนือส่งยอดฝีมือชั้นฟ้ำลงมำเปิดงำน ท ำ
ให้หัวใจของเหล่ำยอดฝีมือขอบเขตวิญญำณรู้สึกตกตะลึงใน
ควำมห่ำงชั้น

ฉู่จิงเทียนอดไม่ได้อยำกก้ำวออกไป ทว่ำเมื่อเห็นเหยียนเทียนเว่ย
, เหยียนชิงหง และอีกหลำยคนยังคงไม่เคลื่อนไหว เล่งหยำก็รำว
กับรูปสลักน ้ำแข็งที่แทบไม่ขยับกำย ฉู่จิงเทียนพลันรู้สึกขำดควำม
มั่นใจและหดคอลง

ท่ำมกลำงควำมเงียบสงัด มีเงำคนผู้หนึ่งปรำกฎต่อหน้ำเหยียนเจิ้ง
ด้วยควำมเร็วที่ไม่อำจวัดได้ ต่ำงฝ่ำยต่ำงมองหน้ำกันอย่ำงเงียบ
งัน คนผู้นั้นไม่ทันเปิดปำกก็ได้ยินเสียงเหยียนเจิ้งกล่ำวออกมำ
“เจ้ำคือหวู่ซำนซื่อ บุตรแห่งเทพมำยำ – หวู่เชียวชุยแห่งอำณำจักร
คุยชุย ผู้มีนำมสะท้ำนขวัญแดนใต้ ไม่มีผู้ใดกล้ำกระตุ้นยั่ว”

ชำยผู้นั้นหรี่ตำลงและกล่ำว “สมแล้วที่เป็นส ำนักจักรพรรดิเหนือ
มีพลังเหนือล ้ำเป็นธรรมดำ”

นำมของหวู่ซำนซื่อผู้นี้ มีคนไม่มำกนักที่จะรู้จัก แต่เมื่อเอ่ยออกมำ
ว่ำ ‘บุตรแห่งเทพมำยำหวู่เชียวชุย’ สำยตำของผู้คนล้วนเปลี่ยนไป
ทันที บำงคนที่เฉื่อยชำเริ่มมองส ำรวจ นี่คือชำยกลำงคนอำยุรำว
40 ปี เขำมีขนำดร่ำงกำยธรรมดำ อำจจะผอมบำงเล็กน้อย
ภำยนอกไม่มีสิ่งใดโดดเด่น หำกเขำปะปนอยู่ในฝูงชนย่อมยำกยิ่ง
ที่จะสังเกต ผู้คนเริ่มจดจ ำรูปลักษณ์และนำมของเขำไว้

“เขำคือลุงที่เพิ่งคุยกับพวกเรำเมื่อครู่นี้ไม่ใช่เหรอ บุตรแห่งเทพ
สงครำมหวู่เชียวชุย? เขำแข็งแกร่งมำกมั้ย?” ซื่อหยำจิ้มเห
ยียนต้วนชำงเพื่อถำม

ครั้งนี้ฉู่จิงเทียนเป็นฝ่ำยเปิดปำก เขำกระซิบเสียงต ่ำ “เขำ….คิดไม่
ถึงเลยว่ำเขำคือบุตรแห่งเทพมำยำคนนั้น!”

“โอ้? เจ้ำเคยได้ยินชื่อเสียงของเขำอย่ำงนั้นรึ?” เหยียนต้วนชำง
เอ่ยถำมด้วยควำมสนใจ

ฉู่จิงเทียนสั่นศีรษะ “ไม่เคยได้ยิน แต่ชื่อของเทพมำยำหวู่เชียวชุย
ข้ำเคยได้ยินมำหลำยครั้ง นับแต่ข้ำยังเด็ก ท่ำนปู่ก็เล่ำเรื่องของเขำ
ให้ข้ำฟังอยู่บ่อยๆ เขำกล่ำวว่ำกำรประลองกับหวู่เชียวชุยเป็นเรื่อง
ที่น่ำปวดหัวที่สุดในชีวิต เขำไม่เพียงมีควำมเร็วที่น่ำหวำดหวั่น
หำกสิ่งที่น่ำกลัวสุดคือร่ำงเงำมำยำที่รำวกับภูติผี ตอนที่ท่ำนปู่กับ
เขำสู้กัน เขำใช้เงำมำยำถึง 36 ร่ำง จนยำกยิ่งที่จะแยกตัวจริง
และตัวปลอม ตอนนี้แน่นอนว่ำเขำต้องน่ำกลัวขึ้นกว่ำเดิม และคน
ผู้นี้คือบุตรแห่งเทพมำยำหวู่เชียวชุย เขำสมควรแข็งแกร่ง
เช่นเดียวกับเทพมำยำเมื่อ 25 ปีก่อน”

เหยียนต้วนชำงส่ำยศีรษะเล็กน้อย กล่ำวเสียงแผ่วเบำ “เทพมำยำ
สำมำรถเรียกขำนได้ว่ำ ‘เทพ’ เพรำะกำรจะเป็นเทพนั้นต้องแกร่ง
กร้ำวเป็นอย่ำงยิ่ง ไม่ใช่ทุกคนที่คู่ควรจะเป็นได้ แม้ว่ำคนผู้นี้จะมี
ฝีมือสูงส่ง เป็นถึงบุตรชำยของเทพมำยำ แต่หำกจะกลำยเป็นเทพ
มำยำคนที่สอง อย่ำงน้อยตอนนี้เขำยังไม่คู่ควร”

“เอ๋?” ฉู่จิงเทียนสีหน้ำประหลำดใจ

“25 ปีก่อน เทพมำยำมีอำยุรุ่นรำวเดียวกับเจ้ำ และเขำสำมำรถ
สร้ำงเงำมำยำอันพิศดำรได้ถึง 36 ร่ำง จงให้ผู้ชรำนี้ได้ประจักษ์
แก่ใจ ว่ำเจ้ำสำมำรถก้ำวข้ำมเทพมำยำในอดีตนั้นได้หรือไม่” เห
ยียนเจิ้งยกฝ่ำมือทั้งสองขึ้น แผ่พุ่งบรรยำกำศร้อนแรง

หวู่ซำนซื่อยกสองฝ่ำมือขึ้นเช่นกัน ทั้งชีวิตนี้เขำไม่เคยใช้ศำตรำ
ใดๆ “พรสวรรค์ของบิดำข้ำ ล้ำนคนถึงจะพบคนหนึ่ง ข้ำน้อยมิ
กล้ำเทียบตนกับท่ำนพ่อ หำกแต่จะไม่ท ำให้ท่ำนพ่อต้องเสียหน้ำ
….ลงมือ”

เมื่อสิ้นเสียงลง ร่ำงของเขำก็ไหวโยกเล็กน้อย จำกนั้นทั้งสีหน้ำ
และร่ำงกำยล้วนนิ่งงันอยู่กับที่ ไร้กำรเคลื่อนไหวใดๆ

เวลำนี้เอง เหยียนเจิ้งพลันเคลื่อนสำยตำมองไปยังมุมบนซ้ำย ฝ่ำ
มือขวำวำดขึ้นทันที ท่วงท่ำเชื่องช้ำอย่ำงประหลำด กลุ่มพลังแรง
ร้อนควบกลั่นในอำกำศไร้สี มันผลักพุ่งออกไป

วิชำหยกวำรีแห่งส ำนักจักรพรรดิใต้ และวิชำเพลิงวิญญำญแห่ง
ส ำนักจักรพรรดิเหนือ หำกฝึกฝนโดยคนธรรมดำทั่วไปก็จะ
กลำยเป็นเพียงทักษะพื้นๆ เป็นวิชำทั่วไปที่ไร้สิ่งใดเป็นพิเศษ
อย่ำงไรก็ตำม หำกผู้ที่ฝึกฝนมีสำยเลือดของจักรพรรดิเหนือหรือ
จักรพรรดิใต้ ผู้นั้นจะสำมำรถเคลื่อนพลังเทวะที่แฝงอยู่ในโลหิต
ถึงขนำดกล่ำวได้ว่ำ เพียงออกแรงครึ่งหนึ่งก็ได้ผลลัพธ์ถึงสองเท่ำ
ยิ่งกว่ำนั้นหลังจำกที่ฝึกส ำเร็จ โลหิตในร่ำงยังมีพลังอันยอดเยี่ยม
สำมำรถท ำให้ควบคุมพลังได้อย่ำงอิสระ รวมถึงสำมำรถถ่ำยทอด
และรับพลัง

หวู่ซำนซื่อหำยร่ำงไปจำกอำกำศ จำกนั้นปรำกฎขึ้นในทิศที่เหยียน
เจิ้งวำดพลังใส่ เขำเผชิญหน้ำกับคลื่นพลังอันร้อนแรง หำกไม่ได้
หลบเลี่ยงและปะทะโดยตรง เสียงหนักทึบดังขึ้น ร่ำงของเหยียน
เจิ้งไหวเล็กน้อย หวู่ซำนซื่อหมุนร่ำงในอำกำศสองตลบ และแตะ
ร่ำงลงพื้นอย่ำงสง่ำงำม

“เจ้ำไม่ต้องแปลกใจ ผู้ชรำนี้รู้จัก ‘ท่ำร่ำงมำยำเลือน’ ของเทพ
มำยำ กำรป้องกันเมื่อครู่จึงกระท ำได้ถูกต้อง หำกผู้ชรำรับมือกับ
ท่ำร่ำงนี้เป็นครั้งแรก ข้ำคงพ่ำยแพ้ลงแล้ว” เหยียนเจิ้งมองที่เขำ
และกล่ำวอย่ำงไร้อำรมณ์

ท่ำร่ำงมำยำเลือน หวู่ซำนซื่อเมื่อครู่คล้ำยมิได้ขยับ หำกเขำกลับ
เคลื่อนตัวไปโผล่ตรงจุดอื่น นี่ย่อมไม่ใช่กำรเคลื่อนตัดมิติ ดังนั้น
ภำพติดตำจึงยังไม่เลือนไป ทว่ำมันคือกำรผสำนระหว่ำงควำมเร็ว
และกำรปกปิดกลิ่นอำย คล้ำยกลลวงตำ อย่ำงไรก็ตำม หำก
สำมำรถมองทะลุกำรโจมตีชนิดนี้ได้ ย่อมท ำให้อีกฝ่ำยตกอยู่ใน
ควำมสับสน

หลังกำรประมือหนึ่งกระบวนท่ำ หวู่ซำนซื่อสีหน้ำยิ่งสง่ำขึ้น เขำ
สูดหำยใจลึกมุ่นคิ้วลง ค่อยๆผ่อนลมหำยใจและสืบเท้ำเชื่องช้ำไป
หนึ่งก้ำว กำรขยับตัวช้ำเช่นนี้ กลับท ำให้เบื้องหลังปรำกฎภำพเงำ
ที่ไม่สมควรมีอยู่

เขำสืบเท้ำไปอีกก้ำวหนึ่ง ภำพเงำยิ่งปรำกฎชัดขึ้น และเมื่อเขำสืบ
เท้ำก้ำวที่สำม ภำพเงำนั้นก็แจ่มชัดสมบูรณ์ แทนที่จะคล้ำยภูติผี
มันกลับเหมือนหวู่ซำนซื่ออีกหนึ่งคน ขณะที่เขำก้ำวเข้ำมำ ภำพ
เงำเบื้องหลังก็ติดตำม…. หวู่ซำนซื่อหรี่ตำลง ตรงเข้ำหำเหยียนเจิ้ง
พร้อมเสียง ‘ซี่’ เกิดกำรไหวสลับของภำพเงำ ฝีเท้ำเหินเบำอย่ำงยิ่ง
ตอนนี้ไม่อำจจ ำแนกได้ว่ำอันไหนคือร่ำงจริง ทว่ำระหว่ำงที่สับสน
อยู่นั้น ร่ำงจริงกลับร่ำงเงำดีดออกจำกกัน แยกออกเป็นหวู่ซำนซื่อ
ที่เหมือนกัน 7 ร่ำง แต่ละร่ำงพุ่งตรงเข้ำใส่เหยียนเจิ้งดุจสำยฟ้ำ

ร่ำงเงำเหล่ำนี้มิใช่เกิดจำกกำรเคลื่อนตัวด้วยควำมเร็วสูง แต่
กระนั้นก็ไม่อำจทรำบได้ว่ำสร้ำงขึ้นจำกวิธีประหลำดใด สำมำรถ
สร้ำงร่ำงเงำที่เหมือนกับร่ำงจริงได้ นี่คือทักษะเฉพำะตัวของหวู่
เชียวชุยแห่งอำณำจักรคุยชุย จนบัดนี้ก็ไม่อำจมีผู้ใดเข้ำใจได้ว่ำ
เงำพวกนี้มำจำกไหน กำรเผชิญหน้ำกับร่ำงเงำ คนจ ำนวนมำกมัก
ตกอยู่ในควำมตระหนก หวู่เชียวชุยอำจไม่ใช่ผู้ที่แข็งแกร่งสุดใน
บรรดำสี่เทพ แต่เทพทั้งสำมที่เหลือย่อมไม่ปรำรถนำจะสู้กับเขำ

“นี่คือ ‘เงำมำยำพันร่ำง’ กระบวนท่ำเทพมำยำที่ท่ำนปู่เคยพูด
ถึง? นี่มันเหมือนกับคนจริงๆ ยำกยิ่งที่จะจ ำแนก!” ฉู่จิงเทียนจ้อง
ไปที่หวู่ซำนซื่อ ในใจรู้สึกอัศจรรย์อย่ำงที่สุด รำวกับได้เห็นมำยำ
กล และไม่ว่ำเขำจะขบคิดอย่ำงไรก็ไม่อำจทรำบได้ว่ำเงำพวกนี้มำ
จำกไหน

หนึ่ง สอง สำม….เจ็ดร่ำงเงำ! ถึงแม้ไม่อำจเทียบกับเทพมำยำหวู่
เชียวชุย ซึ่งในอดีตสำมำรถใช้ออกได้ถึง 36 เงำร่ำง กระนั้นยัง
นับว่ำเพียงพอให้อัศจรรย์ใจ หลำยคนที่ไม่เคยเห็นร่ำงเงำตอนนี้ได้
เปิดหูเปิดตำกันเป็นแถว

เจ็ดเงำร่ำงทั้งจริงและลวง พุ่งเข้ำโจมตีเหยียนเจิ้งจำกหลำยทิศ เห
ยียนเจิ้งสำมำรถหลบเลี่ยงและโจมตีสวนกลับได้ แต่หำกเขำหลบ
เลี่ยงหรือโจมตีผิดทิศทำง ผลลัพธ์ย่อมมีเพียงควำมพ่ำยแพ้….
อย่ำงไรก็ตำม ขณะเผชิญหน้ำกับเจ็ดร่ำงเงำ เขำกลับมิได้ขยับตัว
หำกทันใดนั้นเขำค ำรำมเสียงต ่ำพร้อมรัศมีสีแดงเคลือบคลุมบน
ผิวร่ำง คลื่นควำมร้อนแผ่พุ่งกระจำยอัดออกเป็นวงกว้ำง วิชำเพลิง
วิญญำณนั้นมิใช่ ‘ไฟ’ ถึงแม้จะบรรลุขั้นสูงสุดก็เกิดเป็นเพียงคลื่น
ควำมร้อนสีแดงเท่ำนั้น และควำมร้อนชนิดนี้เกิดขึ้นจำกกำรควบ
กลั่นของจิตวิญญำณ ยำมระเบิดออกมันสำมำรถกระจำยทั่วด้วย
ควำมเร็วที่เหนือล ้ำ