[Mars Gravity] สวรรค์มวลดาว - ตอนที่ 291 เล่งหยำ ปะทะ เหยียนเจิ้ง

เจ็ดเงำร่ำงโจมตีใส่เหยียนเจิ้ง ฉับพลันนั้นหกเงำร่ำงได้สลำย
หำยไป หมัดขวำของหวู่ซำนซื่ออัดใส่อกของเหยียนเจิ้งอย่ำง
รุนแรง…. ร่ำงของเหยียนเจิ้งไถลถอยหลังไปหลำยก้ำว ทว่ำหมัด
ของหวู่ซำนซื่อรำวกับถูกยึดไว้ ท ำให้ไม่อำจถอนกลับ

ฮ่ำห์!!

ผ่ำนเพียงชั่วอึดใจ เหยียนเจิ้งขมวดคิ้วค ำรำมก้อง แสงสีแดงรอบ
ร่ำงระเบิดออก กระแทกหมัดของหวู่ซำนซื่อให้กระเด็นออกไป หวู่
ซำนซื่อรำวกับถูกทุบด้วยค้อนหนัก ปลิวออกไปด้วยเสียงร้อง
เจ็บปวด เมื่อร่ำงแตะลงถึงพื้นก็ยืนมั่นคง ร่ำงกำยและเท้ำรำวกับ
แม่เหล็กดูดติดกับพื้นโดยไม่ล้มลง ทว่ำใบหน้ำยังคงมีรอยแสง
แดงที่ยังไม่จำงลง

“‘เงำมำยำพันร่ำง’ นั้นไม่อำจคำดเดำ ทั้งยังยำกต่อกำรปัดป้อง
แต่พลังของเจ้ำอ่อนด้อยกว่ำข้ำ ทั้งยำมที่ใช้ร่ำงเงำพลังยังถูกแบ่ง
ออก แต่วิชำเพลิงวิญญำณแห่งส ำนักจักรพรรดิเหนือ ไม่เพียง
สำมำรถใช้ออกได้ทั้งสองมือ หำกยังสำมำรถใช้ออกได้ทั่วร่ำง
กล่ำวได้ว่ำเป็นดำวข่มของ ‘เงำมำยำพันร่ำง’ กลพิศดำรเหล่ำนี้
ล้วนไร้ควำมหมำยใดๆ หำกจะก้ำวข้ำมผู้ชรำ เจ้ำต้องมีทั้งพลัง
และควำมเร็ว” เหยียนเจิ้งเอำมือไพล่หลังไว้ขณะกล่ำว รำวกับ
อำวุโสที่ก ำลังชี้แนะรุ่นเยำว์

หวู่ซำนซื่อหอบหำยใจหนัก แรงกระแทกเมื่อครู่ท ำให้อวัยวะ
ภำยในบำดเจ็บ ไม่ต้องฟังค ำอธิบำยของเหยียนเจิ้ง เขำก็ทรำบถึง
เหตุผลเรื่องนี้ดี เหยียนเจิ้งอำศัยจังหวะที่เขำก ำลังสร้ำงร่ำงเงำ
ลอบรวมพลังไว้ เมื่อหมัดของเขำทุบตรงอกอย่ำงหนักหน่วง เห
ยียนเจิ้งก็ปล่อยพลังสะท้อนออกมำ…. อย่ำงที่เหยียนเจิ้งพูด วิชำ
เพลิงวิญญำณไม่เพียงสำมำรถใช้ออกได้ทั้งสองมือ แต่ทุกส่วน
ของร่ำงยังสำมำรถใช้ได้อย่ำงอิสระ

หวู่ซำนซื่อแค่นเสียงเย็น ปรับลมหำยใจเล็กน้อย จำกนั้นพุ่งตรง
เข้ำไปทันที ครำวนี้เขำไม่ได้ใช้เงำมำยำพันร่ำง แต่ตรงเข้ำใส่โดย
ไร้เงำลวง

หวู่ซำนซื่อมิใช่คนที่อ่อนแอ เขำมีพลังขอบเขตสวรรค์ชั้นต้น ทว่ำ
ระหว่ำงเหยียนเจิ้งนั่นมิใช่ช่องว่ำงเล็กน้อย ทักษะเงำลวงโดดเด่น
ด้ำนกำรลอบสังหำร แต่มันเสียเปรียบในกำรสู้ซึ่งหน้ำ
นอกจำกนั้น ตอนนี้เขำยังบำดเจ็บภำยในค่อนข้ำงมำก หลังจำก
ประมือกันอีกกว่ำสิบกระบวนท่ำ เขำก็เริ่มมีอำกำรให้เห็นว่ำพลัง
ลดลง แม้กำรเคลื่อนไหวยังเบำนุ่มไร้ที่เปรียบ แต่ก็ถูกเหยียนเจิ้ง
อัดพลังรอบร่ำงป้องกันไว้ นั่นท ำให้เขำเสียเปรียบอย่ำงมำก ใน
ที่สุดหวู่ซำนซื่อก็ถอนหำยใจ หลบเลี่ยงกำรปะทะแล้วถอยออกมำ
เขำถอนหำยใจอีกครั้งและกล่ำว “ในเมื่อไม่อำจเทียบพลังฝีมือ สู้
ต่อไปก็มีแต่พ่ำยแพ้เท่ำนั้น”

เหยียนเจิ้งเก็บมือทั้งสองข้ำงกลับ เขำกล่ำวอย่ำงเย็นชำ “มีค ำ
กล่ำวในโลกของยุทธเวทย์ ว่ำควำมเร็วนั้นคือทุกสิ่ง หำกใน
ควำมเห็นของผู้ชรำล้วนเป็นเรื่องน่ำหัวร่อ พลังต่ำงหำกที่คือทุกสิ่ง
ควำมเร็วก็แค่ของแสดงเล่น ไม่อำจใช้ประโยชน์ได้ในโลกควำม
จริง หำกวันนี้เจ้ำมีพลังเทียบเท่ำผู้ชรำ เจ้ำคงมีโอกำสเอำชนะผู้
ชรำลงได้”

หวู่ซำนซื่อเมื่อได้ยินก็ขมวดคิ้วกล่ำว “ท่ำนกล่ำวผิดแล้ว ที่ข้ำไม่
อำจเทียบท่ำนได้ ต้องโทษที่ข้ำอ่อนด้อยกำรฝึกฝน ข้ำไม่เห็นด้วย
ว่ำควำมเร็วจะอ่อนด้อยกว่ำพลัง….”

ฟู่ว…..

เสียงลมผ่ำนพัดในฉับพลัน มีร่ำงบำงยืนอยู่เบื้องหน้ำของหวู่ซำน
ซื่อ ควำมตกตะลึงวำบผ่ำนบนใบหน้ำ หัวใจสั่นสะท้ำนไม่รู้ตัว คน
ผู้นี้….กลับมีควำมเร็วยิ่งยวด

ใบหน้ำผอมบำงและนิ่งแข็ง แววตำไร้อำรมณ์ ร่ำงกำยไม่สูงหรือ
ต ่ำ คนผู้นี้คือเล่งหยำที่พลันทะยำนร่ำงออกมำ ในมือถือกระบี่คร่ำ
สำยลมที่ไม่ทรำบน ำออกมำตอนไหน เขำชี้กระบี่ไปที่เหยียนเจิ้ง

เล่งหยำที่ปรำกฎตัวฉับพลันดึงดูดควำมสนใจของผู้คน สำยตำ
หลำกอำรมณ์มองมำยังบุรุษที่อำยุเพียงแค่รำว 20 ปี ชำยที่ยืน
อยู่เบื้องหน้ำเหยียนเจิ้งกลับแผ่ควำมกดดันและจิตสังหำรที่รุนแรง
ชำยหนุ่มผู้นี้เดิมทีไม่มีใครสนใจ ทว่ำตอนนี้ กลิ่นอำยที่พวยพุ่ง
ออกมำท ำให้เหล่ำยอดฝีมือชั้นสูงแห่งทวีปเทียนเฉินไม่อำจสงบใจ
ได้

เหยียนเจิ้งเหลือบมองอย่ำงระวัง จำกนั้นสำยตำตกลงบนกระบี่
คร่ำสำยลม ในใจหวนนึกถึงควำมทรงจ ำ สีหน้ำเปลี่ยนไปเล็กน้อย
เขำพยักหน้ำกล่ำว “คิดไม่ถึงเลยว่ำ ผู้ชรำจะได้พบเห็นเร็วเพียงนี้
สุดยอดพรสวรรค์ที่จะหยันโลกหล้ำในวันหน้ำ ข้ำมำในครั้งนี้นับว่ำ
ไม่เสียเที่ยวจริงๆ”

หัวหน้ำฝ่ำยศิษย์อำวุโสแห่งส ำนักจักรพรรดิเหนือ ถึงกับออกปำก
ยกย่องเป็นอย่ำงสูง หำกไม่มีผู้ใดที่คิดว่ำเกินเลย เพรำะเพียงกลิ่น
อำยที่แผ่พุ่งออกมำ ก็เห็นได้ชัดว่ำชำยหนุ่มอำยุรำว 20 ปีผู้นี้มี
พลังระดับขอบเขตสวรรค์!

สำมำรถบรรลุขอบเขตสวรรค์ได้ด้วยวัยนี้ หลำยสิบปีผ่ำนไป เขำ
ย่อมกลำยเป็นต ำนำนที่เคลื่อนวำยุและหมู่เมฆ ในรอบร้อยปีที่
ผ่ำนมำ ผู้ที่ก้ำวสู่ขอบเขตสวรรค์ในวัย 20 ปี เท่ำที่รู้จักมีเพียง
หนึ่งคน….คือเทพสงครำมฟงเฉำหยำง

กำรปรำกฎตัวของชำยหนุ่มผู้นี้ ล้วนสร้ำงควำมตกใจแก่ผู้คน จิต
สังหำรเย็นเยียบที่ชำยผู้นี้ปลดปล่อยออกมำ เห็นได้ชัดว่ำถูกลิขิต
ให้เป็นดำววิบัติ พวกเขำคล้ำยมองเห็นวันที่ทวีปเทียนเฉินจะต้อง
สั่นสะเทือน และวันนั้นยังใกล้เข้ำมำถึงเพียงเอื้อมมือ

ฉู่จิงเทียนก ำลังจะเผลอตะโกนออกไป หำกทันใดชำยเสื้อก็ถูกดึง
ไว้โดยเหยียนต้วนชำงที่กล่ำวเสียงต ่ำ “อย่ำรบกวนเขำ”

ฉู่จิงเทียนต้องหยุดเสียงที่เกือบหลุดออกจำกปำก สีหน้ำตื่นเต้น
และคำดหวัง ควำมกังวลยังมีอยู่ไม่น้อย เขำกับเล่งหยำฝึกฝน
ร่วมกันเป็นเวลำสำมปี เผชิญหน้ำกันทุกวัน ทรำบทุกสิ่งของอีก
ฝ่ำย วันนี้เล่งหยำบรรลุขอบเขตสวรรค์ได้เพียงไม่ถึงหนึ่งเดือน เขำ
จะมีโอกำสเอำชนะเหยียนเจิ้งซึ่งหน้ำจริงๆหรือ?

“น้องชำย โปรดระวังตัว” หลังจำกหวู่ซำนซื่อมองดูเล็กน้อย ก็จ ำ
ได้ว่ำเป็นเล่งหยำ เขำกล่ำวเสียงเบำแล้วหันกำยจำกออกมำ วันนี้
เขำมองผิดพลำดไป เขำอดไม่ได้และหันไปทำงกลุ่มหนุ่มสำวที่มำ
กับเล่งหยำ…. หำกทุกคนเป็นเช่นเดียวกับชำยหนุ่มคนนี้…. ก็เป็น
เรื่องที่น่ำตกตะลึงเหลือเชื่อ

“เจ้ำคงเรียกว่ำเล่งหยำ? ไม่ต้องแปลกใจ สำมปีก่อนเจ้ำใช้กระบี่
คร่ำสำยลมของเทพสงครำมฟงเฉำหยำงในอำณำจักรเทียนหลง
ท ำให้พวกเรำสนใจในตัวใจไม่น้อย หลังจำกนั้น พวกเรำบังเอิญ
ทรำบมำว่ำเจ้ำคือบุตรแห่งเทพสงครำม…. แค่เวลำเพียงสำมปีเจ้ำ
กลับเติบโตได้ถึงเพียงนี้…. สำยเลือดแห่งเทพสงครำม ช่ำงน่ำ
ประทับใจนัก แม้ว่ำบิดำของเจ้ำจะตำยไปแล้ว แต่เมื่อมีเจ้ำก็ถือ
ว่ำยังไม่ไร้ผู้สืบทอด นับได้ว่ำ เขำตำยไปโดยไม่มีสิ่งใดให้เสียใจ
แล้ว” เหยียนเจิ้งกล่ำวพลำงถอนหำยใจ

บรรยำกำศเข้มข้นขึ้นอีกครั้ง รำวกับบทที่วำงไว้อย่ำงดี หลังจำก
บุตรแห่งเทพมำยำ ตอนนี้เป็นบุตรแห่งเทพสงครำมที่ปรำกฎตัว
ต่อหน้ำเหยียนเจิ้ง ดึงดูดควำมสนใจของทุกผู้คน บำงคนไม่เคย
ทรำบมำก่อนเลยว่ำเทพสงครำมฟงเฉำหยำงมีบุตรชำย แต่จำกค ำ
กล่ำวของเหยียนเจิ้งย่อมไม่ใช่เรื่องหลอกลวง วันนี้พวกเขำได้รับ
ข่ำวส ำคัญโดยไม่ได้ตั้งใจ

บุตรแห่งเทพสงครำม ไม่แปลกใจเลยที่เขำมีกลิ่นอำยถึงเพียงนี้!
ผู้คนเริ่มอยำกเห็นฝีมือของเขำ

แม้เหยียนเจิ้งจะกล่ำวถึงสถำนะตนเอง แต่เล่งหยำก็ยังคงเงียบงัน
จิตสัมผัสติดตรึงที่ร่ำงเหยียนเจิ้งอย่ำงเงียบเชียบ เตรียมพร้อมกับ
กำรจู่โจม

“กำรโจมตีและป้องกันของเทพสงครำมอยู่ในระดับสูงสุด ส่วนเจ้ำ
กลับอำศัยแต่เพียงควำมเร็ว ดูเหมือนที่เจ้ำออกมำคงเพรำะขัดใจ
กับค ำพูดของข้ำเมื่อครู่ เช่นนั้นจงใช้พลังของเจ้ำพิสูจน์ออกมำ”
เบื้องหน้ำของเล่งหยำ เหยียนเจิ้งไม่พูดมำกควำม สองมือเคลื่อน
แสงสีแดง ใบหน้ำแสดงควำมภำคภูมิเล็กน้อย

อย่ำงไรก็ตำม ในใจเขำไม่อำจระงับควำมรู้สึกได้ ตอนนี้เล่งหยำยัง
มีพลังอ่อนด้อย แต่กลับแผ่ควำมน่ำกลัวถึงเพียงนี้ แล้วหำกวัน
หน้ำเขำเติบโตขึ้น….

เปรี๊ยะ~~

เสียงรำวกับแผ่นไม้หักออกเมื่อถูกมีดทื่อฟันใส่ ร่ำงของเล่งหยำ
แหวกอำกำศประดุจวำยุคลั่ง และผู้ใดจะเชื่อว่ำนี่คือเสียงของ
กระบี่คร่ำสำยลมที่ตัดผ่ำนอำกำศ

ด้วยควำมเร็วรำวกับสำยฟ้ำของเล่งหยำ ยอดฝีมือส่วนใหญ่ต่ำง
ขมวดคิ้วไม่รู้ตัว พวกเขำขบคิดถึงวิธีหลบเลี่ยงและป้องกัน กำร
โจมตีของเล่งหยำเหมือนศรธนูที่ถูกโก่งจนสุดคัน ไร้ขั้นตอนในกำร
เร่งควำมเร็ว มันระเบิดออกพริบตำอย่ำงน่ำหวำดหวั่น ผู้คนอด
ไม่ได้ที่จะหวำดกลัว ไม่ต้องกล่ำวถึงพลังด้ำนอื่นของชำยผู้นี้ หำก
เขำซ่อนอยู่ในเงำมืดแล้วลอบโจมตี โลกนี้จะมีสักกี่คนที่หลุดรอด
กำรโจมตีของเขำได้?

แล้วหลังจำกนี้ 10 ปี หรือ 20 ปี จะเหลือสักกี่คนที่หลบกำร
โจมตีของเขำได้!?

เปรี้ยง….

เหยียนเจิ้งใช้มือสองข้ำงคว้ำจับรำวกับคีมเหล็ก ยึดมือของเล่ง
หยำไว้ตรงระดับอก กระบี่คร่ำสำยลมเจำะผ่ำนเสื้อสัมผัสถูก
ผิวหนัง หำกมันเคลื่อนเข้ำมำอีกเพียงเล็กน้อย คงท ำให้เขำได้เห็น
เลือด

ด้วยประสบกำรณ์ที่สั่งสมมำหลำยสิบปี เมื่อสัมผัสถึงอันตรำยจึง
ตอบสนองโดยสัญชำตญำณ มือสองข้ำงขยับเคลื่อนรำวสำยฟ้ำ
กุมจับมือของเล่งหยำหยุดกำรโจมตีไว้ได้ ทว่ำหัวใจเต้นรัวเร็วไม่
อำจผ่อนคลำย หวำดกลัวอยู่ในจิตใต้ส ำนึก

“รวดเร็วยิ่งนัก!” เหยียนกงลั่วกระซิบเบำอย่ำงอดไม่ได้

“ถูกต้อง กระทั่งปู่ของข้ำยังบอกว่ำพรสวรรค์ด้ำน ‘ควำมเร็ว’ ของ
เขำนั้นยำกจะหำผู้ใดเปรียบ” ฉู่จิงเทียนพยักหน้ำตอบ แต่ในใจ
ยังคงกดดัน เนื่องจำกฉู่ชำงหมิงเคยกล่ำวไว้ว่ำ พรสวรรค์ของเล่ง
หยำจะท ำให้เขำกลำยเป็นเทพปีศำจในควำมมืด เป็นฝันร้ำยของ
คนนับไม่ถ้วน แต่เขำไม่เหมำะกับกำรเปรียบพลังซึ่งหน้ำ…. และ
ตอนนี้ มือขวำที่ถือกระบี่คร่ำสำยลมถูกเหยียนเจิ้งยึดกุมไว้มั่นใน
ฝ่ำมือ ส ำหรับเล่งหยำแล้ว นี่ถือเป็นสถำนกำรณ์ที่เลวร้ำยยิ่ง

“ควำมเร็วของเจ้ำน่ำอัศจรรย์โดยแท้ ทว่ำ…. หำกไร้พลัง เมื่อถูก
ยึดตรึงไว้เจ้ำก็หมดสิ้นควำมอันตรำย!” เหยียนเจิ้งกล่ำวพร้อมบีบ
มือแน่นขึ้น กล้ำมเนื้อบนใบหน้ำเล่งหยำเริ่มบิดเบี้ยวเล็กน้อย เขำ
เกร็งพลังทั้งหมดไปที่แขนขวำ ทว่ำยังไม่อำจหลุดออกจำกมือของ
เหยียนเจิ้งได้ ตรงกันข้ำม เขำกลับถูกบีบแน่นขึ้น…. เล่งหยำไม่คิด
ที่จะใช้มือซ้ำย เพรำะนั่นจะท ำให้พลังกระจำยออกไป และยิ่งท ำ
ให้เขำไม่อำจดิ้นหลุดออกมำได้

เล่งหยำเหมือนกระบี่ที่คมกล้ำ ยำมโจมตีสำมำรถเชือดล ำคอศัตรู
ให้ตกตำยโดยไม่รู้ตัว แต่หำกด้ำมกระบี่ถูกกุมจับโดยคนอื่น เขำ
ย่อมไม่อำจหลบหนีและถูกสังหำร เขำไม่ได้มีพลังแกร่งกล้ำ เมื่อ
อยู่ต่อหน้ำเหยียนเจิ้งผู้บรรลุพลังขอบเขตสวรรค์ชั้นกลำง จึงยำก
ยิ่งที่จะเป็นคู่มือ