Martial World ศิลาลึกลับกับวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ - ตอนที่ 1,203 มังกรใหญ่

บึม!
ชายหนุ่มผิวคล้ำที่กำลังโกรธวิ่งออกจากที่พำนักของตน ผมยาวของ
เขายุ่งเหยิง ใบหน้าเป็นเช่นเดียวกับหมาป่าที่หิวโหย ด้านหลังเขาเป็น
สหายและสมุนหลายคน
คนเหล่านี้ต่างก็โกรธเช่นกัน
“พี่ใหญ่! เจ้านั่นกล้าที่จะ…!”
“ไม่จำเป็นต้องพูดอะไรอีก เราจะไปหาศิษย์พี่มังกรใหญ่ และให้เจ้า
นั่นต้องชดใช้!” ชายหนุ่มผิวคล้ำโกรธขณะที่กัดฟันแน่น
“ดี ฮ่าๆ ศิษย์พี่มังกรใหญ่อยู่ใน 10 อันดับแรกของโลกอันยิ่งใหญ่นี้
คราวนี้ เราจะเป็นฝ่ายฆ่ามันแทน!” สมุนของชายหนุ่มผิวคล้ำกล่าว
“หึ! แดนศักดิ์สิทธิ์นักสู้ที่แท้จริงของข้าจะถูกรังแกอย่างง่ายดายได้
อย่างไร? ทางเลือกเดียวของมันก็คือต้องไม่ออกจากเมือง มิเช่นนั้นเราจะ
ฆ่ามันทุกครั้งที่เห็น จนกว่ามันจะร้องขอเมตตา! แล้วข้าจะพิจารณาถึง
การให้อภัย”
“ฮ่าๆ สิ่งที่พี่ใหญ่กล่าวมานั้นถูกต้อง เราต้องทำให้แน่ใจว่ามันจะไม่
หนีและยินยอมให้เราทุกคนฆ่ามันเพื่อชดเชยแต้มเกียรติยศที่หายไปของ
เรา”
“ใช่แล้ว!”
นักสู้อีกหลายคนต่างสะท้อนความคิดนี้ออกมา ชายหนุ่มผิวคล้ำ
สัมผัสแหวนมิติและแสงจากยันต์สื่อสารก็พุ่งผ่านท้องฟ้า ภายในโลกนิมิต

ฝันเทวะ ผู้หนึ่งจะสามารถใช้ยันต์สื่อสารได้เช่นเดียวกับในโลกแห่งความ
จริง
ชายหนุ่มผิวคล้ำได้รับคำตอบในไม่ช้า
“เราโชคดี ศิษย์พี่มังกรใหญ่ไม่ได้ออกไปล่า แต่ยังคงอยู่ในเมือง!”
“เยี่ยม!”
ทุกคนต่างตามชายหนุ่มผิวคล้ำไปยังที่พำนักของศิษย์พี่มังกรใหญ่
ชายหนุ่มผิวคล้ำยืนอยู่หน้าประตูและพูดว่า “ศิษย์พี่มังกรใหญ่ ‘ศิษย์
ของโถงนักสู้ขาว ตงเสี่ยว’ แดนศักดิ์สิทธิ์นักสู้ที่แท้จริง ขอพบท่าน!”
ชายหนุ่มผิวคล้ำกล่าวในขณะที่เขายังรักษาความเคารพ หลังจากนั้น
สักพัก เสียงที่ไม่แยแสก็ดังออกมาจากห้อง “เข้ามา”
“ขอรับ”
ชายหนุ่มผิวคล้ำได้เปิดประตูอย่างระมัดระวัง ห้องพักนี้เรียบง่ายมาก
มันมีเตียงหินเดี่ยวอยู่ตรงกลาง ชายหนุ่มผมขาวนั่งไขว้ขาบนเตียงหิน
อสรพิษสีแดงขนาดใหญ่พันรอบตัวเขา อสรพิษแดงตัวนี้มีเขาเดี่ยวอยู่บน
หัว มันเป็นสัตว์ระดับสูงที่รู้จักกันในชื่อว่ามังกรยูนิคอร์น สำหรับฉายา
ของศิษย์พี่มังกรใหญ่ มันก็เป็นเพราะอสรพิษยักษ์ตัวนี้
“คารวะศิษย์พี่มังกรใหญ่”
ชายหนุ่มผิวคล้ำโค้งคำนับ มังกรใหญ่พยักหน้าและพูดว่า “มีเรื่องอัน
ใด?”
“รายงานต่อศิษย์พี่ เหล่าศิษย์ของโถงนักสู้ขาวกำลังตามล่าสัตว์อสูร
ฝันร้ายในบริเวณพื้นที่สันเขาผนึกปีศาจ แต่เมื่อวานนี้ มีเจ้าคนน่ารังเกียจ

ซึ่งไม่รู้กฎได้เข้ามาในพื้นที่ของเรา ไม่เพียงแต่เขาไม่สนใจคำแนะนำของ
เรา แต่เขาทำร้ายเราและฆ่าพวกเราทั้งหมด!”
เสียงของชายหนุ่มผิวคล้ำเต็มไปด้วยความรังเกียจและไม่พอใจ อีก 5
คนก็เช่นเดียวกัน ราวกับว่าพวกเขาได้รับความอยุติธรรมบางอย่าง
มังกรใหญ่เค้นเสียงและพูดว่า “ข้าไม่รู้ว่าพวกเจ้าทำสิ่งใด แต่พวกเจ้า
คิดว่าคู่ต่อสู้จัดการได้ง่าย ดังนั้นจึงได้ไปยั่วยุเขา ในที่สุดเจ้าก็ลงเอยด้วย
การโดนเตะและถูกฆ่าทั้งหมดแทน แต่ไม่ว่าด้วยเหตุผลใดก็ตาม มันก็ยัง
ไม่อนุญาตให้ผู้ใดฆ่าศิษย์ของแดนศักดิ์สิทธิ์นักสู้ที่แท้จริงของข้าได้ ข้าจะ
ช่วยเจ้าในครั้งนี้”
เมื่อถูกมองออกโดยมังกรใหญ่ ชายหนุ่มผิวคล้ำก็รู้สึกอับอาย แต่
ในขณะที่ชายหนุ่มผิวคล้ำได้ยินว่ามังกรใหญ่จะช่วยเพียงครั้งเดียว เขา
รู้สึกไม่เต็มใจ ในขณะที่เขาพูดว่า “ศิษย์พี่มังกรใหญ่ ฆ่ามันเพียงครั้งเดียว
นั้นน้อยเกินไป ตอนแรกเราคิดว่าเขาเป็นคนประเภทที่เรากลั่นแกล้งได้
แต่หลังจากนั้น เมื่อพี่น้องของเราได้ต่อสู้กับมัน และบอกว่าเรามาจาก
แดนศักดิ์สิทธิ์นักสู้ที่แท้จริง แต่มันกลับกล่าวในสิ่งที่อุกอาจว่า ‘ตอนนี้ข้า
ขาดแต้มเกียรติยศ เพราะฉะนั้นถ้าเจ้าวางแผนที่จะมอบของว่างให้กับข้า
เช่นนั้นข้าก็จะต้อนรับพวกเจ้าทุกคน’ ข้าสามารถสาบานด้วยหัวใจแห่งนัก
สู้ว่ามันพูดเช่นนี้ ข้าไม่ได้พูดเกินจริงเลย!”
“หืม?”
มังกรใหญ่คิ้วขมวด ใบหน้าของเขามืดมน “เขาบอกว่าเขาต้องการให้
ศิษย์ของแดนศักดิ์สิทธิ์นักสู้ที่แท้จริงไปมอบแต้มเกียรติยศให้แก่เขา?”

“มันเป็นความจริง! การกระทำของมันนั้นหยิ่งเกินไป มันไม่ได้เห็น
แดนศักดิ์สิทธิ์นักสู้ที่แท้จริงของเราอยู่ในสายตาเลย!” ชายหนุ่มผิวคล้ำรีบ
บอก
“เป็นเช่นนี้เอง” มังกรใหญ่ลุกขึ้นยืน ดวงตาของเขาหรี่ลง
“เขาอยู่ที่ไหน?” มังกรใหญ่ถาม
“มันควรจะอยู่ที่สันเขาผนึกปีศาจ…”
มังกรใหญ่ไม่พูดอีกต่อไป เขาลุกขึ้น เดินไปข้างหน้าและออกจาก
ห้อง บินตรงไปยังสันเขาผนึกปีศาจ
“ยอดมาก! ไปกันเถอะ ตามศิษย์พี่ไป!”
ชายหนุ่มผิวคล้ำได้กล่าวกับนักสู้หลายคนที่อยู่ข้างหลังเขาด้วยความ
ความยินดี
“เจ้าสารเลว คราวนี้เจ้าจะต้องตาย ถ้าเจ้าเพียงแค่ฆ่าเรา มันก็จะ
ไม่ได้เกิดผลร้ายแรงดังกล่าว ด้วยปากราคาถูกของเจ้า มันได้กระตุ้นความ
โกรธของศิษย์พี่มังกรใหญ่ ฮ่าๆ!”
ชายหนุ่มผิวคล้ำหัวเราะ จากนั้น พวกเขาก็บินไปยังสันเขาผนึก
ปีศาจ
……………
ในเวลานี้ ภายใน โลกลิขิตสวรรค์อันยิ่งใหญ่ ในตำหนักลอยตัวของ
นิกายพันธนาการฟ้า –
มู่เชียนหยี่ ฉินซิงเซวียนและผู้อาวุโสสูงของนิกายพันธนาการฟ้าก็
ได้มารวมกันในห้องโถงใหญ่ จากหน้าต่างห้องโถงใหญ่นี้ มันสามารถ
มองเห็นขอบฟ้าอันไกลโพ้น

ในระยะไกล มันสามารถมองเห็นประกาศิตตราประทับเทพขนาด
ใหญ่ซึ่งดูเหมือนจะเชื่อมต่อสวรรค์และปฐพีเข้าด้วยกัน
ดูเหมือนว่าอันดับของพี่หลินจะเพิ่มขึ้นในที่สุด! ฉินซิงเซวียนกล่าวอ
ย่างมีความสุข “เขาเพิ่มขึ้น 8000 อันดับในทันที! แม้ว่าเขาจะชะลอลง
แต่ก็ยังคงเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ มันเพิ่มขึ้นเท่านั้น ไม่ตกเช่นเดิมเลย!”
เดิมทีตำแหน่งหลินหมิงได้ลดลงไปอยู่ประมาณอันดับ 296,000 เขา
เกือบจะหลุดออกจากประกาศิตตราประทับเทพโดยสิ้นเชิง ฉินซิงเซวียน
กังวลกับเขา แต่ตอนนี้ อันดับของเขาเพิ่มขึ้นเป็น 280,000 แล้ว
เรื่องนี้ทำให้ฉินซิงเซวียนและมู่เชียนหยี่มีความสุข มู่เชียนหยี่ก็เป็น
คนหนึ่งที่ยืนยันกับฉินซิงเซวียนว่าอันดับของหลินหมิงจะเพิ่มขึ้นอย่าง
แน่นอน ผลงานของหลินหมิงยิ่งสูงขึ้น นิกายพันธนาการฟ้าก็จะยิ่งให้
ความสำคัญกับเขามากขึ้นด้วย และพวกนางก็จะได้พบกับหลินหมิงอีก
ครั้ง
มู่เชียนหยี่กล่าวว่า “เมื่ออันดับของหลินหมิงเพิ่มขึ้น 8000 อันดับ
เรื่องนี้น่าจะเป็นเพราะเขาฆ่าผู้เข้าร่วมบางคน แต่ตอนนี้ ความเร็วในการ
เพิ่มขึ้นของเขาได้ชะลอตัวลงก็ควรจะเป็นเพราะเขากำลังฆ่าสัตว์อสูรฝัน
ร้ายแทน! ถ้าเรื่องนี้ยังคงดำเนินต่อไป หลินหมิงจะค่อยๆกลับไปยัง
30,000 อันดับแรกได้”
เมื่อหลินหมิงฆ่าชายหนุ่มผิวคล้ำและสหายห้าคนของเขา เขาก็ได้รับ
แต้มเกียรติยศกว่าหนึ่งล้าน แต่ชายหนุ่มผิวคล้ำและคนอื่นๆไม่ได้อยู่
ประกาศิตตราประทับเทพ และแต้มเกียรติยศของพวกเขาก็ไม่สูงนัก
ดังนั้น แม้ว่าหลินหมิงจะฆ่าพวกเขาทั้งหกคน แต่เขาก็จะไม่ได้แต้ม
เกียรติยศเพิ่มขึ้นมาก

ในความเป็นจริง ในสองเดือนที่ผ่านมา มันมีผู้เข้าร่วมจำนวนมากที่มี
แต้มเกียรติยศสูง ความแตกต่างระหว่างพวกเขากับหลินหมิงมากมาย
อย่างยิ่ง
“ฮ่าๆๆ! ข้าบอกแล้วว่าด้วยความสามารถของผู้กล้าหลิน เขาจะไม่
อันดับร่วงอีกต่อไป ข้าไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด แต่ด้วยเหตุผลที่แปลก
ประหลาด ผู้กล้าหลินจะรอจนกว่าช่วงเวลาสุดท้ายเขาจึงจะเคลื่อนไหว
แต่ตราบเท่าที่เขาเคลื่อนไหว มันก็จะน่าอัศจรรย์! เมื่อผู้กล้าหลินได้
พยายามมากขึ้นเล็กน้อย ตำแหน่งของเขาจะเพิ่มขึ้นอย่างแน่นอน ด้วย
ความเร็วนี้ เขาจะสามารถเพิ่มขึ้นได้วันละ 10,000-20,000 อันดับ อีก
หนึ่งเดือนที่เหลือ เขาจะกลับมาอยู่ 30,000 อันดับแรกได้ เขาอาจจะขึ้น
ไปสู่อันดับ 20,000 อันดับแรกได้ด้วยซ้ำ ฮ่าๆ!”
ผู้อาวุโสของนิกายพันธนาการฟ้าหัวเราะอย่างพอใจ “แม่นางทั้งสอง
มิต้องกังวลไป เมื่อจบรอบแรก ผู้กล้าหลินจะถูกส่งเข้าสู่รอบรองชนะเลิศ
ในตอนนั้น ข้าจะพาเจ้าทั้งสองไปพบกับผู้กล้าหลินเอง รอบรองชนะเลิศมี
เพียง 10 ล้านคนเท่านั้นที่เข้าร่วม ด้วยผลงานของผู้กล้าหลินก็จะเป็น
เรื่องง่าย”
“ขอบคุณผู้อาวุโสสูง ศิษย์และสามีของเราจะระลึกถึงความเมตตานี้
อย่างแน่นอน” มู่เชียนหยี่กล่าวด้วยความจริงใจ นางรู้ดีว่าเหตุผลที่ผู้
อาวุโสสูงทำทั้งหมดนี้เป็นเพราะหลินหมิง ดังนั้นนางจึงกล่าวถึงหลินหมิง
เพื่อให้ความมั่นใจแก่ผู้อาวุโสสูง
เมื่อผู้อาวุโสสูงได้ฟังมู่เชียนหยี่กล่าวเช่นนี้ เขาลูบเคราด้วยรอยยิ้ม
กว้างๆบนใบหน้า
………………..

โลกนิมิตฝันเทวะ สันเขาผนึกปีศาจ –
บนภูเขาสีดำที่แข็งกว่าเหล็กหลายร้อยเท่า มันมีรอยแตกขนาดใหญ่
ราวกับว่าสัตว์อสูรขนาดยักษ์บางตัวได้กัดเอาก้อนหินออกจากภูเขา
ซากศพของบรรดาสัตว์อสูรฝันร้ายนับไม่ถ้วนตกลงมาจากฟากฟ้า เต็มไป
ทั่วดินแดน พวกมันค่อยๆเหือดหายไปและกลายเป็นพลังงานบริสุทธิ์ที่ถูก
ดูดกลืนโดยหลินหมิง ไม่มีอะไรที่เหลืออยู่นอกจากกลิ่นเหม็นหืนของ
โลหิตที่ไม่สามารถล้างออกได้
“พลังของสัตว์อสูรฝันร้ายทั่วไปไม่เพียงพอเลย ทางเลือกเดียวที่ข้ามี
คือการฆ่าสัตว์ประหลาดที่ทรงพลัง หรือไม่ก็ฆ่าผู้เข้าร่วมที่มีแต้ม
เกียรติยศจำนวนมาก ถ้าข้ายังคงได้รับพลังงานโลกแห่งความฝันเช่นนี้
เช่นนั้นผู้ใดจะรู้ว่ามันจะใช้เวลานานเพียงใด เพื่อบ่มเพาะตราประทับนิมิต
ฝันเทวะอันที่ 3 และ 4 ให้สมบูรณ์ได้”
หลินหมิงคิดเช่นนี้ เขาหลับตา ภาพแสงสัตว์อสูรฝันร้ายที่ทรงพลัง
และผู้เข้าร่วมในรัศมีหลายร้อยไมล์ก็ได้ปรากฏขึ้นภายในจิตใจของเขา
เขาเลือกทิศทางที่มีความเข้มข้นของพลังงานมากที่สุด และร่างกายของ
เขาก็สาดประกายพุ่งออกไป
วูซ!
ลำแสงสีฟ้าตัดผ่านท้องฟ้า ในช่วงเวลาเพียงไม่กี่ลมหายใจ หลินหมิง
ก็ได้ร่อนลงบนก้อนหินยักษ์
“ใครกัน!?”
ขณะที่หลินหมิงร่อนลงบนก้อนหิน นักสู้หลายคนก็มองไปยังเขา
หนึ่งของพวกเขาเริ่มโคจรปราณแท้ ตื่นตัวในขณะที่กระชับอาวุธในมือ
แน่น

พวกเขาทั้งหมดสวมชุดนิกายแดนศักดิ์สิทธิ์นักสู้ที่แท้จริง สัญลักษณ์
ของแดนศักดิ์สิทธิ์นักสู้ที่แท้จริงถูกติดบนเสื้อคลุมของพวกเขา แต่ขณะที่
นักสู้เหล่านี้เห็นหลินหมิงปรากฏตัวขึ้น ทุกคนก็มีสีหน้าไม่สู้ดี
“เขาผู้เชี่ยวชาญหอกที่โผล่ออกมาจากอากาศธาตุผู้นั้น!”
“ใช่แล้ว! หอกสีแดงนั่น ไม่ผิดแน่!”
ในช่วงสองหรือสามวันที่ผ่านมา หลินหมิงได้ฆ่าสัตว์อสูรฝันร้ายที่ทรง
พลังในสันเขาผนึกปีศาจ มีนักสู้ที่ไม่ได้เห็นหลินหมิงอยู่ในสายตาและ
ต้องการจัดการกับเขา แต่ผลสุดท้ายก็คือ พวกเขาถูกฆ่าโดยหลินหมิง
ทั้งหมด การต่อสู้ของหลินหมิงจึงเป็นธรรมดาที่จะถูกเห็นโดยนักสู้อื่นๆ
ระหว่างผู้เข้าร่วม หลายคนจะแบ่งปันข้อมูลกัน ดังนั้น ในสันเขาผนึก
ปีศาจ บุคคลที่ทรงพลังจะมีชื่อเสียง แม้ว่าจะมีบางคนที่โง่เขลาเข้าโจมตี
ตัวตนเช่นนี้ตั้งแต่เริ่มแรก แต่เมื่อบุคคลเหล่านี้ได้เปิดเผยความแข็งแกร่งที่
น่ากลัวของพวกเขาซ้ำๆ ทุกคนก็จะค่อยๆหลบซ่อนตัวจากพวกเขาแทน
หลินหมิงเองอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้
หากนักสู้ทั่วไปปรากฏตัวในเขตของแดนศักดิ์สิทธิ์นักสู้ที่แท้จริง พวก
เขาก็จะถูกขับไล่ไป แต่หลินหมิงนั้นแตกต่างกัน พวกศิษย์ของแดน
ศักดิ์สิทธิ์นักสู้ที่แท้จริงกลับหวาดกลัวเขาแทน
สหาย เจ้าวางแผนที่จะขโมยสถานที่นี้ใช่หรือไม่? ศิษย์ของแดน
ศักดิ์สิทธิ์นักสู้ที่แท้จริง ชายหนุ่มผมดำได้พูดขึ้นอย่างมืดมน
หลินหมิงยิ้ม “ในช่วงเริ่มต้น โลกนิมิตฝันเทวะคือสถานที่ซึ่งผู้เข้าร่วม
ทุกคนสามารถล่าได้ตามความต้องการ พื้นที่การล่าทั้งหมดที่นี่ไม่มี
เจ้าของ ดังนั้นข้าจะขโมยไปจากเจ้าได้อย่างไร?”

“เจ้า…!” ใบหน้าของชายหนุ่มผมดำมืนมน แต่เขาก็ไม่กล้าโจมตี เขารู้
ว่าตนเองมิใช่คู่มือของหลินหมิง แต่เขาไม่สามารถแบกรับความอับอาย
และความโกรธแล้วถอยกลับไปเช่นนี้ได้
ในขณะที่เขากำลังติดอยู่ในสถานการณ์นี้ เขาก็ได้ยินเสียงหัวเราะไป
ทั่วบริเวณ เขาหันกลับไปก็มองเห็นเงาพร่ามัวที่บินตรงเข้าหาเขา
“นั่นมัน… ศิษย์พี่มังกรใหญ่? ฮ่าฮ่า ศิษย์พี่มังกรใหญ่ได้มาที่นี่… ยอด
เยี่ยม!”