Martial World ศิลาลึกลับกับวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ - ตอนที่ 1,333 ความเข้าใจใน 100 วัน
หลินหมิงจมความคิดของเขาลงในแผ่นหยกนิมิตฝันเทวะ เขารู้สึก
เจ็บปวดเล็กน้อยในทะเลแห่งจิตวิญญาณ ราวกับว่าเขาถูกแทงด้วยเข็ม
ความรู้สึกนี้เป็นเพราะความคิดที่มีอยู่ในแผ่นหยกนิมิตฝันเทวะนั้นรุนแรง
เกินไป
หลินหมิงไม่สงสัยเลยว่าแม้กระทั่งผู้ที่ไม่ได้ฝึกฝนกฎแห่งความฝัน
ศักดิ์สิทธิ์ แต่เพียงแค่อ่านแผ่นหยกนิมิตฝันเทวะนี้ก็จะเป็นการออกกำลัง
กายที่เป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่อวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ของพวกเขา พลังงาน
ภายในแผ่นหยกนิมิตฝันเทวะนั้นคล้ายคลึงกับกระตุ้นเล็กน้อยต่อการ
เติบโตของวิญญาณ หากมีใครอ่านแผ่นหยกนี้เป็นเวลานาน มันจะช่วย
เพิ่มพลังวิญญาณและเจตจำนง
แผ่นหยกนิมิตฝันเทวะแบ่งออกเป็นหลายส่วน
ส่วนแรกนั้น ส่วนใหญ่ของมันเกี่ยวข้องกับเคล็ดมายา
ภาพมายาเหล่านี้มีตั้งแต่การโจมตีไปจนถึงทักษะการซ่อนเร้น จนถึง
ค่ายกลมายา มันรวมหัวข้อทั้งหมดไว้
ในหมู่พวกมันมีทักษะการซ่อนที่เรียกว่าทักษะกายนวชาต หากนักสู้
ขั้นผู้ปกครองศักดิ์สิทธิ์ใช้ความสามารถนี้ แม้แต่มหาราชันพิภพก็ยังจะไม่
สามารถจดจำเขาพวกเขาได้
อันที่จริง นี่ไม่ใช่แค่ภาพมายาอีกต่อไป กลับกัน มันถูกรวมเข้ากับ
การเปลี่ยนแปลงทุกอย่างของร่างกายและวิญญาณ ทักษะเปลี่ยนแปลง
รูปลักษณ์นี้ไม่มีพลังที่โดดเด่น แต่มีประโยชน์ในการใช้งานอย่างยิ่ง
จากนั้นก็ยังมีทักษะควบคุมจิตวิญญาณ, มิตินิมิตฝันเทวะ,
ท่วงทำนองวิญญาณนิมิตฝันนิรันดร์, ไขฝันกระจ่าง และเคล็ดบ่มเพาะ
อื่นๆที่ปิงเมิ่งใช้ในระหว่างงานประลองร่วมชุมนุมครั้งแรก ทั้งหมดของ
พวกมันถูกบันทึกไว้ในรายละเอียดที่ชัดเจนของแผ่นหยกนิมิตฝันเทวะนี้
อาจกล่าวได้ว่าแผ่นหยกนี้เป็นการรวมเอาส่วนสำคัญที่สืบทอดมาใร
ตำหนักสวรรค์นิมิตฝันเทวะไว้
ในแง่นี้ แม้ว่าท่านยายย่วนห้วนจะไม่ทำอะไร แต่นางก็ยังไม่ได้
วางแผนปกปิดอะไรจากหลินหมิงเช่นกัน นี่เป็นเพราะท่านยายย่วนห้วนรู้
ว่าหลินหมิงจะไม่สามารถเรียนรู้ได้มากในช่วง 100 วัน
แผ่นหยกนิมิตฝันเทวะนั้นมีความครอบคลุมซึ่งเกี่ยวข้องกับกฎและ
รูนที่ซับซ้อนมากมาย หากไม่มีความเข้าใจในระดับหนึ่งอยู่แล้ว มันคงเป็น
การยากที่จะจดจำสิ่งเหล่านี้ทั้งหมดได้ แม้แต่นักสู้ขั้นเทพสมุทรที่มี
หน่วยความจำดั่งภาพถ่ายก็ยังจะไม่สามารถทำได้
นี่เป็นเหมือนนักหมากรุกสากลที่สามารถบันทึกและจดจำทุกการ
เคลื่อนไหวของเขาได้อย่างชัดเจน พวกเขาจะสามารถระลึกถึงการ
เคลื่อนไหวและตำแหน่งของตัวหมากรุก ทำซ้ำทั้งหมดในใจของพวกเขา
แต่ผู้ที่ไม่เข้าใจหมากรุกจะพบว่าเป็นไปไม่ได้นั่นเอง แม้ว่าพวกเขาจะเห็น
มันมากกว่า 10,000 ครั้ง แต่พวกเขาก็ยังคงพบว่ามันเป็นไปไม่ได้ที่จะ
ระลึกถึง
“แผ่นหยกนิมิตฝันเทวะนี้ลึกซึ้งอย่างแท้จริงและครอบคลุมทุกอย่าง
แม้ว่าข้าจะจำเนื้อหาได้ใน 100 วัน แต่ข้าจะถูกจำกัดในหลายสิ่งและทำ
ให้ข้าต้องสับสน…”
หลินหมิงรู้สึกขอบคุณราชันสวรรค์นิมิตฝันเทวะอย่างมาก นางไม่ว่า
และให้หลินหมิงอ่านมรดกที่สำคัญของนางได้ตามใจชอบ นี่ไม่ใช่ความ
โปรดปรานที่เล็กน้อยเลย
การรับรู้กฎเป็นกระบวนการที่น่าเบื่อมาก อย่างไรก็ตาม หลินหมิง
ตั้งใจอย่างที่สุดในกระบวนการ และเข้าสู่สภาวะรู้แจ้งกฎอย่างรวดเร็ว ใน
แง่ของความขยันหมั่นเพียรในการบ่มเพาะอย่างทรหด หลินหมิงก็ไม่ได้
เลวร้ายไปกว่า ซิงชือ นักสู้ที่แท้จริงจำเป็นต้องมีคุณธรรมและ
ความสามารถในการต้านทานความเหงา ท้ายที่สุดแล้ว แม้แต่มนุษย์ก็ไม่
สามารถทนต่อการปิดด่านเป็นเวลาหลายปีหรือหลายสิบปี
เป็นเช่นนี้ หลินหมิงก็นั่งลงและไตร่ตรอง เป็นครั้งคราว เขาจะเดิน
ไปมา และบางครั้งเขาก็วาดภาพในอากาศ อย่างช้าๆ กฎแห่งความฝัน
ศักดิ์สิทธิ์ในใจของหลินหมิงก็ชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ
“ข้าเข้าใจแล้ว… ดังนั้นมิตินิมิตฝันเทวะเป็นข่ายอาคมที่สร้างขึ้นโดย
นักสู้ เต็มไปด้วยพลังงานความฝันศักดิ์สิทธิ์ จากนั้นก็ควบคุมด้วยมูลฐาน
จิตวิญญาณ”
หลินหมิงสัมผัสเครื่องหมายวิญญาณในทะเลแห่งวิญญาณของเขา
เขาสามารถสัมผัสได้ถึงพลังงานความฝันศักดิ์สิทธิ์ที่เขาดูดซับจากภายใน
พลังงานมิตินิมิตฝันเทวะซึ่งกระจายออกไปด้านนอก ภายใต้การควบคุม
ของหลินหมิง การเปลี่ยนแปลงที่หลากหลายได้เกิดขึ้น
เนื่องจากการดำรงอยู่ของกล่องปัญญาแห่งพระเจ้าทำให้หลินหมิง
สามารถมองเห็นเส้นทางการหมุนเวียนของพลังงานในพลังงานความฝัน
ศักดิ์สิทธิ์ได้อย่างชัดเจน ในความเป็นจริง วิสัยน์ทัศของเขาในเรื่องชัดเจน
ยิ่งกว่าศิษย์ของตำหนักสวรรค์นิมิตฝันเทวะคนใด
กล่องปัญญาแห่งพระเจ้านั้นเป็นสมบัติโลกในระดับสูงสุด ควบแน่น
มาจาก ‘ศักดิ์สิทธิ์’ ของจักรวาล หากใครมีความสามารถในการเคลื่อนย้าย
กล่องปัญญาแห่งพระเจ้าอย่างแท้จริงเพื่อสังหารคนอื่นๆ แม้แต่ราชัน
สวรรค์ก็อาจถูกสังหารได้ทันที่ แต่อย่างที่เขาเป็น หลินหมิงทำได้เพียงใช้
พลังส่วนน้อยของมันได้เท่านั้น ถึงกระนั้น การใช้มันเพื่อฝึกฝนจะเป็น
ประโยชน์อย่างยิ่งต่อวิญญาณศักดิ์สิทธิ์
อย่างไม่รู้ตัว ชั้นของข่ายอาคมเริ่มปรากฏขึ้นรอบๆหลินหมิง สำหรับ
หลินหมิง เขาตกอยู่ในห้วงลึก โดยไม่สนใจสิ่งใด เข้าสู่ทะเลของกฎแห่ง
ความฝันศักดิ์สิทธิ์
เขาเป็นเหมือนก้นทะเลที่แห้งแล้ง ดูดซับน้ำฝนอย่างตะกละตะกลาม
เวลาผ่านไป; การฝึกฝนไม่มีเวลาหรือจังหวะ เมื่อหลงลืมเวลา ,100
วันนั้นก็สั้นเกินไป
“มันเป็นเวลา 100 วันแล้ว!”
เมื่อหลินหมิงหลงลืมเวลา เสียงของหญิงชราก็ดังก้องขึ้นในหูของเขา
เสียงนี้ฟังดูหยาบ
หลินหมิงลืมตา ที่ด้านหน้าของเขา ลำแสงรวมตัวกัน ในที่สุดก็
กลายเป็นหญิงชราที่สวมเสื้อคลุมขนาดใหญ่ รูปร่างของนางผอม ไม่สม
กับเสื้อผ้าที่นางใส่
นางเป็นท่านยายย่วนห้วน
“เจ้าดูมันเสร็จแล้วหรือไม่?” ท่านยายย่วนห้วนพูดด้วยรอยยิ้มเย้ยห
ยั่น นางไม่คิดว่าหลินหมิงจะสามารถจดจำเนื้อหาของแผ่นหยกนิมิตฝันเท
วะได้อย่างแท้จริง
เหตุผลมีสองอย่าง อย่างแรก หลินหมิงไม่ได้มีมูลฐานจิตวิญญาณ
และอย่างที่สองเขาไม่มีอาจารย์คอยชี้แนะ ในสถานการณ์เช่นนี้ หาก
หลินหมิงสามารถเรียนรู้กฎแห่งความฝันศักดิ์สิทธิ์ได้ เขาก็จะแปลก
ประหลาดอย่างแท้จริง มิต้องกล่าวถึงการได้เรียนรู้มัน มันเป็นไปไม่ได้ที่
เขาจะจำเนื้อหาของแผ่นหยกนิมิตฝันเทวะได้ด้วยซ้ำ เพราะสิ่งที่อยู่ข้างใน
นั้นซับซ้อนเกินไป
หลินหมิงส่ายหัวอย่างตรงไปตรงมาและพูดว่า “ข้ายังไม่เสร็จ”
100 วันก็เพียงพอแล้วสำหรับหลินหมิงที่จะดูแผ่นหยกนิมิตฝันเทวะ
ทั้งหมด แต่โดยไม่รู้ตัว ภายในการเข้าใจกฎและการอนุมานของเขาก็เข้าสู่
ระดับที่สมบูรณ์แบบในใจและค่อยเป็นค่อยไป, 100 วันก็ไม่เพียงพอที่จะ
ดูทั้งหมด
“ฮ่าฮ่า” ท่านยายย่วนห้วนยิ้มด้วยสีหน้าของนางที่บอกว่านางคาด
เอาไว้แล้ว
ท่านยายย่วนห้วนเชื่อว่าหลินหมิงมีเหตุผลอันชั่วช้าสำหรับการมาที่
ตำหนักสวรรค์นิมิตฝันเทวะ นางเชื่อว่าเขาต้องการจับหญิงสาวที่นี่ไป ไม่
ว่าอย่างไร ผู้หญิงทุกคนที่นี่ต่างเป็นบุคคลที่โดดเด่นอย่างหาเปรียบมิได้
หากเขาสามารถได้รับแก่นพลังหยินของพวกนาง นั่นจะเป็นประโยชน์
อย่างมากต่อเขา หากนี่ไม่ใช่สิ่งที่เขาจะทำที่นี่ เหตุใดเขาจึงเลือกที่จะ
ฝึกฝนกฎแห่งความฝันศักดิ์สิทธิ์ซึ่งเขาไม่อาจหวังว่าจะเข้าใจได้เล่า?
นางไม่สามารถเข้าใจได้ว่าเหตุใดราชันนิมิตฝันเทวะจึงเห็นด้วยกับคำ
ขอของเด็กหนุ่มผู้นี้ แต่เนื่องจากราชันนิมิตฝันเทวะได้ตกลงแล้ว นางจึง
ไม่สามารถคัดค้านการตัดสินใจของนางได้ ไม่ว่าอย่างไร ราชันนิมิตฝันเท
วะก็เป็นผู้ครองตำหนักสวรรค์นิมิตฝันเทวะที่แท้จริง
“ดี เช่นนั้นข้าจะให้เจ้าอีก 100 วัน นี่จะเป็น 100 วันสุดท้ายเช่นกัน
แผ่นหยกนิมิตฝันเทวะนั้นมีอยู่อย่างจำกัดในตำหนักสวรรค์นิมิตฝันเทวะ
มีสามชุด สำเนาสองชุด และหนึ่งในนั้นเป็นต้นฉบับ มันเป็นไปไม่ได้
สำหรับข้าที่จะให้เจ้ายืมใช้ตลอดไป”
ประเด็นนี้ไม่ใช่สิ่งที่นางพยายามทำให้เป็นเรื่องยากสำหรับหลินหมิง
สถานการณ์เช่นนี้เป็นเหมือนกันในทุกนิกาย มรดกพลังศักดิ์สิทธิ์แห่งเทพ
มีค่าอย่างยิ่ง และศิษย์ทุกคนจะได้รับเวลาอย่างจำกัดในการฝึกฝนพวก
มัน
หลินหมิงไม่ใส่ใจกับทัศนคติที่หยาบคายของท่านยายย่วนห้วน เขา
เพียงกล่าวว่า “ข้าไม่รีบร้อนที่จะรับรู้แผ่นหยกนิมิตฝันเทวะ ข้ามีหลายจุด
ที่ข้ายังสับสนอยู่ ในอีก 100 วันข้างหน้าข้าต้องการขอยืมตำราในหอสมุด
แทน”
ก่อนหน้านี้ ท่านยายย่วนห้วนเคยกล่าวไว้ว่าถ้าหลินหมิงต้องการอ่าน
อะไรจากหอสมุด นางก็สามารถส่งคนไปเอาหนังสือมาให้เขาได้ อย่างไรก็
ตาม มีเพียงเขาเท่านั้นที่รู้สิ่งที่เขาต้องการอยากอ่านอย่างแท้จริง ดังนั้น
จึงสะดวกสำหรับเขาที่จะไปเอง
ท่านยายย่วนห้วนขมวดคิ้ว เดิมทีนางต้องการปฏิเสธสิ่งนี้ แต่เมื่อนึก
ถึงบางสิ่ง นางก็พูดอย่างล้อเลียนว่า “หากเจ้าต้องการไปยังหอสมุด เจ้าก็
สามารถทำได้”