Martial World ศิลาลึกลับกับวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ - ตอนที่ 1,342 นั่งบนภูเขาและดูการต่อสู้ของเสือ
- Home
- Martial World ศิลาลึกลับกับวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่
- ตอนที่ 1,342 นั่งบนภูเขาและดูการต่อสู้ของเสือ
ผู้เรียบเรียง:
เมื่อเป็นเช่นนี้ ศพของโยวฝูกวางก็ล้มลงกับพื้น หลินหมิงเอาสมบัติที่
ร่วงหล่นจากมือของโยวฝูกวางและมองดูมันอย่างรวดเร็ว มันเป็นชิ้นส่วน
สิ่งประดิษฐ์โบราณและมีแม้แต่เสี้ยววิญญาณที่หลงเหลืออยู่ในนั้น เขาจึง
โยนมันลงในแหวนมิติของตนเอง
นับตั้งแต่วินาทีที่โยวฝูกวางโจมตีจนถึงเวลาที่เขาตาย หลินหมิงก็ได้
ใช้เวลาเพียงไม่กี่ลมหายใจเท่านั้น การฆ่านักสู้ขั้นผันแปรศักดิ์สิทธิ์ช่วงต้น
ได้อย่างรวดเร็วนั้น มันอาจกล่าวได้ว่าความแตกต่างระหว่างอัจฉริยะ
สามัญของแดนศักดิ์สิทธิ์มหาราชันพิภพและหลินหมิงมากมายเกินไป
“เขาตายแล้ว ศิษย์พี่อาวุโสถูกฆ่าตาย?”
“เขาคือใคร? เขาย่อมมิได้เป็นขั้นเทพสมุทรช่วงกลาง!”
“หรืออาจเป็นศัตรูเก่าแก่ของแดนศักดิ์สิทธิ์นภาทมิฬหรือไม่?”
ศิษย์ของแดนศักดิ์สิทธิ์นภาทมิฬตกใจกลัว หลินหมิงแข็งแกร่งเกินไป
นอกเหนือจากผู้ทรงพลังผู้ปกครองศักดิ์สิทธิ์ทั้งหกที่นี่แล้ว คนที่แข็งแกร่ง
ที่สุดท่ามกลางพวกเขาก็คือโยวฝูกวาง แต่ถึงกระนั้น เขาก็ยังไม่สามารถ
รับการโจมตีสองกระบวนท่าของหลินหมิงได้
ในหมู่คนเหล่านี้มันยังมีนักสู้ขั้นผันแปรศักดิ์สิทธิ์ แต่การเผชิญหน้า
กับหลินหมิงที่แข็งแกร่งเช่นนี้ ทุกคนต่างสูญเสียความกล้าหาญที่จะยืน
หยัดต่อสู้เขา
สำหรับผู้บ่มเพาะรากฐานไม่แน่น พวกเขามีความสุขอย่างมาก พวก
เขาไม่คิดว่าจะมีผู้เชี่ยวชาญที่ทรงพลังในหมู่พวกเขาซ่อนตัวอยู่
และในเวลานี้ หกผู้เชี่ยวชาญแห่งของแดนศักดิ์สิทธิ์นภาทมิฬก็กำลัง
เผชิญกับรากจิตวิญญาณบรรพกาล หากไม่ได้รับการสนับสนุนจากค่ายกล
หมื่นปีศาจโลหิต หกผู้เชี่ยวชาญก็พบว่ามันยากที่จะดำเนินการต่อไปได้
ผู้ปกครองศักดิ์สิทธิ์หลายคนเปล่งเสียงดัง แต่ในเวลานี้ มันก็มีเสียง
ฉีกขณะที่สองม้วนคัมภีร์จากทั้งหกถูกฉีกเป็นชิ้นๆโดยรากจิตวิญญาณ
บรรพกาล!
เอือก!
ผู้ปกครองศักดิ์สิทธิ์ทั้งหกก็กระอักโลหิตออกมาเต็มปากแล้วก็บิน
ถอยหลัง
ใบหน้าของพวกเขาน่าเกลียดอย่างยิ่ง พวกเขาใช้แหล่งพลังชีวิตและ
ปราณแท้เพื่อต่อสู้กับรากจิตวิญญาณบรรพกาล แต่เมื่อพวกเขากำลังจะ
ประสบความสำเร็จ แผนการของพวกเขาก็ถูกทำลายโดยหลินหมิง!
“เจ้าสารเลว!”
“มันมาจากที่ใด! ข้าจะฉีกมันเป็นชิ้นๆ!”
ชายชราทั้งหกคนนี้ต้องการฆ่าหลินหมิง แต่ในเวลานี้ รากจิต
วิญญาณบรรพกาลกำลังจ้องมองพวกเขาจากเบื้องล่าง
การโจมตีเมื่อครู่ทำให้รากจิตวิญญาณบรรพกาลเริ่มได้รับบาดแผล
หนัก ในระหว่างการต่อสู้ครั้งนี้ รากย่อยนับไม่ถ้วนและแม้แต่รากหลักที่
ถูกทำลาย มีรอยแผลมากมาย โลหิตสีแดงเข้มไหลออกมาจากร่างกายมัน
อย่างต่อเนื่อง
ในเวลานี้ รากจิตวิญญาณบรรพกาลดูดุร้ายอย่างที่สุด!
การต่อสู้ครั้งนี้ทำให้มันได้รับความเสียหายอย่างมากต่อการบ่มเพาะ
ที่มี มันต้องการที่จะกินเนื้อหนังและปราณโลหิตของคนเหล่านี้เปลี่ยนเป็น
พลังงานมาชดเชยความสูญเสียของตัวเอง
“จี๊ จี๊ จี๊ จี๊!”
เสียงหัวเราะแปลกๆดังขึ้นจากพื้นดิน รากจิตวิญญาณบรรพกาลที่
เต็มไปด้วยโลหิตสร้างหัวขึ้นอย่างช้าๆ โดยใช้รูปลักษณ์ของหญิงงามล้ม
เมือง ต่อสายตาของผู้ที่เฝ้าดูสิ่งนี้ รากจิตวิญญาณบรรพกาลก็มีลักษณะ
เหมือนปีศาจงูที่มีหัวเป็นมนุษย์
“เจ้าพวกคนจากแดนศักดิ์สิทธิ์นภาทมิฬ พวกเจ้าส่งหนึ่งล้านคนมา
จับข้า? เช่นนั้นข้าจะกลืนพวกเจ้าทุกคนในวันนี้ ใช้เนื้อหนังและโลหิตของ
พวกเจ้าชดเชยความสูญเสียของข้า! ตายซะ!”
วูซ! วูซ! วูซ!
รากย่อยพุ่งขึ้นไปหาผู้ปกครองศักดิ์สิทธิ์ทั้งหกดั่งอสรพิษนับไม่ถ้วน
ในเวลานี้ ผู้เชี่ยวชาญทั้งหกอยู่ในสภาพที่ย้ำแย่มาก พวกเขาเหลือ
ปริมาณปราณแท้เพียงครึ่งเดียว
“พวกเราจะทำอย่างไรดี?”
ผู้ปกครองศักดิ์สิทธิ์คนหนึ่งถามอย่างกังวลขณะที่เขาตัดรากย่อย
หลายอันด้วยดาบของเขา
“รากจิตวิญญาณบรรพกาลได้รับความเสียหายอย่างหนัก ตอนนี้มัน
อ่อนแอและแสร้งทำเป็นแข็งแกร่งเท่านั้น สถานการณ์ของมันมิต่างจาก
พวกเรา! แม้ว่ามันจะยากสำหรับเราที่จะจับมัน แต่มันก็ไม่ใช่เรื่องง่ายที่
จะฆ่าเราเช่นกัน!”
“ถ้าเราปล่อยให้มันหนีไปวันนี้ สัตว์ประหลาดตัวนี้จะต้องระวังตัว
มากขึ้นในอนาคต มันจะเป็นไปไม่ได้เลยที่เราจะพบมันอีก เรามีโอกาส
เพียงครั้งเดียว! ถ้าเราพ่ายแพ้ เราก็จะได้รับความโกรธของท่านบรรพบุรุษ
และมันจะไม่แปลกถ้าเราจะถูกโยนให้ปีศาจกิน!”
ผู้ปกครองศักดิ์สิทธิ์ทั้งหกนั้นไม่มีเส้นทางหลบหนีใดๆสำหรับพวก
เขา พวกเขาสูญเสียศิษย์จำนวนมากและแม้กระทั่งลูกหลานสายเลือดของ
เทียนหมิงจื่อ โยวฝูกวางด้วย หากพวกเขาไม่ได้จับคนที่ฆ่าและจับรากจิต
วิญญาณบรรพกาล ความโกรธของเทียนหมิงจื่อจะมิอาจจินตนาการ
“ศิษย์พี่ ท่านจงไปจับเจ้าสารเลวนั่นในขณะที่พวกเราทั้งห้าจะ
จัดการกับสัตว์ประหลาดตัวนี้ หลังจากนั้น เราจะเสี่ยงทุกอย่างที่เรามีเพื่อ
ฆ่ามัน!”
ผู้เชี่ยวชาญทั้งหกเกลียดชังหลินหมิงเข้ากระดูกดำ และด้วยการที่
หลินหมิงมองดูพวกเขาจากด้านหลัง มันก็เป็นไปไม่ได้ที่พวกเขาจะต่อสู้
ด้วยความรู้สึกปลอดภัยใดๆ
“ดี! ตราบใดที่เราสามารถจับสัตว์ประหลาดตัวนี้ได้ ไม่ว่าเราจะ
สูญเสียไปมากเพียงใดนิกายก็จะให้โอสถมากพอที่จะชดเชยได้ นี่เป็นการ
ต่อสู้เป็นตาย; ไม่มีทางที่เราจะหันหลังกลับ!”
ผู้ปกครองศักดิ์สิทธิ์ทั้งหกได้คุยกันผ่านกระแสเสียงปราณแท้ ขณะที่
พวกเขาพูดจบ ชายชราที่สวมชุดดำก็พุ่งเข้าหาหลินหมิง
“เจ้าสารเลว ข้าจะเอาชีวิตเจ้า!”
ชายชราชุดดำก็ดึงเคียวยาวออกมาและฟันไปที่หัวของหลินหมิง แสง
สีม่วงสดใสกวาดออกไป!
นักสู้แห่งเส้นทางปีศาจมักนิยมใช้อาวุธยาว สำหรับเคียว นั่นเป็น
อาวุธที่มักแสดงถึงความโหดร้ายและความชั่วร้าย
หลินหมิงเผชิญกับชายชราชุดดำ เขาสูดลมหายใจเข้าลึก
นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้เผชิญหน้ากับผู้ปกครองศักดิ์สิทธิ์!
แม้ว่าคู่ต่อสู้ของเขาจะอยู่ที่ขั้นผู้ปกครองศักดิ์สิทธิ์ช่วงต้นและยัง
ได้รับบาดเจ็บสาหัสโดยมีพลังเหลือน้อยกว่าครึ่ง แต่เขายังคงเป็น
ผู้ปกครองศักดิ์สิทธิ์
ก่อนหน้านี้ เมื่อหลินหมิงอยู่ในจุดสูงสุดขั้นทำลายชีวิตระดับ 9 นั้น
เขาสามารถเอาชนะนักสู้ขั้นผันแปรศักดิ์สิทธิ์ที่อ่อนแอที่สุดได้ แต่ตอนนี้
เขาก้าวเข้าสู่ขั้นเทพสมุทรช่วงปลายแล้ว และยังได้บ่มเพาะสามพลัง
ปราณพร้อมกับวิถีแห่ง 33 สวรรค์ ความแข็งแกร่งของเขาได้ก้าวกระโดด
อย่างมีคุณภาพจากในอดีต และตอนนี้ เขาก็สามารถต่อสู้กับผู้ทรงพลังขั้น
ผู้ปกครองศักดิ์สิทธิ์ได้!
เขาต้องการต่อสู้อย่างดุเดือดกับชายชราชุดดำ แต่ตอนนี้มันยังไม่ใช่
เวลาที่เหมาะสม เขาต้องการที่จะรักษาความแข็งแกร่งไว้ให้มากที่สุด
เท่าที่จะทำได้
ศัตรูตัวฉกาจของรากจิตวิญญาณบรรพกาลคือผู้ปกครองศักดิ์สิทธิ์ทั้ง
หกเหล่านี้ไม่ใช่เขา ตราบใดที่เขาสามารถหลีกเลี่ยงหนึ่งในนั้น เช่นนั้นเขา
ก็จะสามารถเป็นผู้เฝ้าดูการต่อสู้ของเสือ และตักตวงประโยชน์จากการที่
ทั้งสองฝ่ายทำลายซึ่งกันและกัน
หลินหมิงถอยกลับมาอย่างรวดเร็วโดยไม่ต่อสู้กับชายชราผู้นี้ เท้าของ
เขาเปิดใช้ก้าวย่างวิหคทองคำถลาลมและเขาเปิดประตูแห่งความพิศวง
ร่างกายของเขาเลือนลางลงราวกับภูตผีทำให้การโจมตีของชายชราชุดดำ
พลาด
บึม บึม บึม!
บึงสีดำนั้นถูกแยกจากกันด้วยเคียวแสงพร้อมกับโคลนที่พุ่งขึ้นไปใน
อากาศ สำหรับหลินหมิง เขาหลบเลี่ยงอย่างฉับพลันระหว่างการปะทุของ
โคลนเหล่านี้เหมือนปลาตัวเล็ก
“เจ้าสารเลว เจ้าคิดว่าจะหนีพ้น!?”
ชายชราชุดดำเดือด หลินหมิงเป็นเหมือนแมลงสาบตัวเล็กที่เขาไม่
สามารถคว้าได้ ไม่เพียงแค่นั้น แต่ในอีกด้านหนึ่งการต่อสู้กับรากจิต
วิญญาณบรรพกาลก็ดุเดือดอย่างมาก แต่เดิม พวกเขาสามารถสร้างความ
เสียหายอย่างมากต่อรากจิตวิญญาณบรรพกาลได้ แต่เนื่องจากชายชรา
ชุดดำไม่อยู่ พวกเขาจึงเริ่มที่จะหมดแรง!
เกือบทุกครั้งที่พวกเขาต่อสู้ พวกเขาต้องผลาญแหล่งพลังชีวิตและ
ปราณโลหิต! หากเป็นเช่นนี้ต่อไป ชีวิตของพวกเขาจะหมดลง!
ในเวลานี้ ชายชราชุดเทาอีกคนร้องเตือนออกมา รากย่อยได้ถูกแทง
ทะลุปราณแท้ปกป้องร่างของเขา เขาพยายามหลีกเลี่ยงมัน แต่มันก็ยัง
แทงที่ไหล่ของเขา
ทันทีที่รากย่อยแทงเข้าไปในเนื้อและโลหิต มันก็เริ่มกลืนกินเนื้อหนัง
และปราณโลหิต แขนของชายชราชุดเทาเริ่มเหี่ยวแห้งไปด้วยความเร็วที่
น่าอัศจรรย์!
“อ๊ากกกกก!”
ชายชราชุดเทาส่งเสียงร้องที่น่าสังเวชออกมา อย่างไรก็ตาม อีก 4
คนถูกรากกระแทกออกไปจึงไม่สามารถช่วยชีวิตเขาได้
“ตัดแขนของเจ้าทิ้ง!”
ชายชราลั่วร้องออกมา
ชายชราชุดเทากัดฟันและตัดแขนของตนอย่างจำใจ
โลหิตกระเซ็น แขนข้างนั้นโดนกลืนกินโดยรากย่อย
ใบหน้าของชายชราชุดเทาเป็นเหมือนถ่าน เขาไม่สามารถต่อสู้ได้อีก
สำหรับคนอื่นๆ พวกเขามีบาดแผลเพิ่มและยังใช้ปราณแท้จำนวนมาก
แล้ว ในอีกหนึ่งชั่วธูป พวกเขาจะต้องหมดซึ่งพลัง ในเวลานั้น พวกเขาจะ
เหมือนเด็กทารก!
รากจิตวิญญาณบรรพกาลไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาทั้งห้าจะสามารถจัดการ
ได้ และพวกเขาก็ไม่สามารถจับหลินหมิงได้เช่นกัน ผู้ปกครองศักดิ์สิทธิ์ทั้ง
หกรู้สึกราวกับว่าพวกเขาจะบ้าตาย
“ล่าถอย!”
ชายชราลั่วกัดฟันและออกคำสั่งนี้ แม้ว่าพวกเขาจะถูกห่อหุ้มใน
สนามพลังของรากจิตวิญญาณบรรพกาลพวกเขายังคงสามารถถอยกลับ
ได้ สำหรับศิษย์ของแดนศักดิ์สิทธิ์นภาทมิฬ พวกเขาอาจจะตายที่นี่และ
กลายเป็นอาหารสำหรับรากจิตวิญญาณบรรพกาล
ไม่เพียงแค่นั้น แต่เมื่อพวกเขาเพิ่มเกี่ยวกับอาชญากรรมของการ
สูญเสียรากจิตวิญญาณบรรพกาลอาชญากรรม นี่ก็ไม่ใช่สิ่งที่พวกเขา
สามารถรับไหว การลงโทษสำหรับเหตุการณ์เหล่านี้จะมีความสำคัญ
จนถึงจุดที่ไม่มีใครกล้ากลับไปยังแดนศักดิ์สิทธิ์นภาทมิฬ
แต่ถ้าพวกเขาไม่กลับไป พวกเขาก็จะก่ออาชญากรรมร้ายแรงในการ
ทรยศต่อนิกาย และถูกตามล่าโดยแดนศักดิ์สิทธิ์นภาทมิฬ
นี่เป็นภาวะที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกอย่างแท้จริง!
“เจ้าสารเลว จงจำข้าไว้! ข้าจะให้จ่ายคืน 10 เท่าสำหรับสิ่งที่เจ้าทำ
ในวันนี้! ข้าจะจับเจ้า ดูดวิญญาณ กลั่นกระดูกของเจ้า!”
ชายชราลั่วตะโกนอย่างเดือดดาลในขณะที่เขาหนีไปยังทิศทางอื่น!
“เจ้าต้องการที่จะหนี? ฝันไปเถอะ!”
ใบหน้าของรากจิตวิญญาณบรรพกาลบิดเบี้ยวอย่างน่ากลัว มัน
กระตุ้นเขตแดนของมันให้มากที่สุด ครอบคลุมชายชราลั่วและคนอื่นๆ
เหมือนกรง
“เนื่องจากเจ้าทุกคนทำให้ข้าบาดเจ็บมาก เจ้าจึงจะต้องทิ้งพลังงาน
เนื้อหนังและโลหิตของเจ้าไว้เพื่อข้า!”
ในการต่อสู้ครั้งนี้ รากจิตวิญญาณบรรพกาลเองก็ทำลายแหล่งพลัง
ชีวิตของมันเช่นกัน มันจะปล่อยให้มนุษย์เหล่านี้ที่ทำร้ายมันหนีไปได้
อย่างไร
“เจ้าปีศาจร้าย เจ้าคิดว่าเจ้าจะขังเราไว้ได้? สลายไปซะ!”
ชายชราลั่วตะโกนเสียงดังและชกไปยังเขตแดนนี้ เขตแดน
สั่นสะเทือนอย่างรุนแรงราวกับว่ามันต้องการที่จะฉีกขาด อย่างไรก็ตาม
ด้วยการสนับสนุนของกฎแห่งอนุภาคแรกกำเนิด เขตแดนนี้จึงหนักมาก
แม้ว่ามันจะบิวเบี้ยวไปอย่างรุนแรง แต่ก็ยังคงยืนหยัดต่อการโจมตีได้
อย่างไรก็ตาม การโจมตีครั้งนี้ทำให้ใบหน้าหญิงสาวของรากจิต
วิญญาณบรรพกาลเริ่มซีด
ในเวลานี้ เจ้าโถงผู้หนึ่งที่ไล่ล่าหลินหมิงเองก็หนีไปพร้อมกับต้องการ
ทำลายเขตแดนร่วมกับชายชราหลัว
“พังไปซะ!”
ชายชราลั่วโจมตีอีกครั้ง ผลาญพลังงานโลหิตในร่างกายของเขามาก
ขึ้น รอยร้าวปรากฏขึ้นในเขตแดนในที่สุด มันใกล้ถึงจุดแตกหักแล้ว
รากจิตวิญญาณบรรพกาลไม่เต็มใจที่จะยอมให้คนเหล่านี้หลบหนี
ทันใดนั้น มันมองไปยังหลินหมิง “เจ้าหนู การบ่มเพาะของเจ้าเป็น
อย่างไร? หากเจ้าและข้าร่วมมือกัน เราจะสามารถขังทั้งหกคนไว้ที่นี่ได้
ข้าต้องการแค่พลังงานจากเนื้อหนังและโลหิตของพวกมัน สำหรับส่วนที่
เหลือ สมบัติทั้งหมดของพวกเขาจะเป็นของเจ้า!”
หลินหมิงยิ้มเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำพูดของรากจิตวิญญาณบรรพกาล
“ ถ้าเจ้าและข้าร่วมมือกัน นั่นก็หมายความว่าเจ้าจะเพียงล้อมพวกเขา
และข้าจะต้องเป็นคนที่ต่อสู้กับพวกเขา เจ้าคิดว่าข้ามีพลังพอที่จะ
เผชิญหน้ากับผู้ปกครองศักดิ์สิทธิ์? ถ้าข้ามีพลังพอ เจ้าคิดว่าข้าจะยอมถูก
ไล่ล่าอย่างเมื่อครู่? นอกจากนี้ ข้าไม่สนใจสมบัติของพวกเขา แต่ในทาง
กลับกัน เจ้าต้องการพลังงานจากเนื้อหนังและปราณโลหิตเพื่อฟื้นฟูความ
แข็งแกร่งที่เจ้าสูญเสียไป เจ้าไม่คิดว่าธุรกรรมนี้มันไม่ยุติธรรมสำหรับข้า
ไปหรอกหรือ?”