Martial World ศิลาลึกลับกับวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ - ตอนที่ 1,343 ถามเสือเพื่อขอหนังของมัน

ผู้เรียบเรียง:
“เจ้าถูกไล่ล่าโดยไม่มีความแข็งแกร่งแม้แต่น้อยในการสู้กลับ? ฮ่าฮ่า
… เจ้าถ่อมตนเกินไป เจ้าคิดว่าข้าไม่รู้ว่าพลังที่เจ้าซ่อนเร้นไว้อยู่ในระดับ
ใดหรือ? เจ้าคลุกคลีกับผู้บ่มเพาะรากฐานไม่แน่นเหล่านั้นแล้วมาที่ป่ารุ่ง
อรุณปีศาจด้วยเหตุผลอันใด? อย่าบอกข้าว่าเจ้ามาแค่เล่นกับคนเหล่านี้
ข้าคิดว่าเป้าหมายของเจ้าที่นี่คือจับข้า!”
ใบหน้ารากจิตวิญญาณบรรพกาลที่เป็นของหญิงสาวมีรอยยิ้ม
แปลกๆ เมื่อมันมองดูที่หลินหมิง มันพูดกับเขาด้วยกระแสเสียงปราณแท้
จิตใจของหลินหมิงเย็นเฉียบขึ้น เขาคิดว่ารากจิตวิญญาณบรรพกาล
นี้มีสติปัญญาที่จำกัด แต่มันกลับเดาเป้าหมายได้อย่างถูกต้องด้วยเพียง
การเดาครั้งแรก
“ฮ่าๆๆๆ!”
รากจิตวิญญาณบรรพกาลเริ่มหัวเราะแสบแก้วหู “เจ้าต้องการที่จะ
จับข้าเป็นวัสดุสำหรับการเล่นแร่แปรธาตุของเจ้า? หากเจ้ากล้าที่จะอยาก
ได้ข้าแม้แต่อยู่ท่ามกลางกลุ่มของผู้ทรงพลังผู้ปกครองศักดิ์สิทธิ์แล้ว เช่นั้น
ความแข็งแกร่งของเจ้าจะต้องค่อนข้างดี ไม่อย่างนั้นเจ้าย่อมจะเป็นแค่
แกะที่เดินเข้าไปในถ้ำเสือ ใช่หรือไม่? ข้าไม่เชื่อว่าเจ้าเป็นคนโง่!
“ในการต่อสู้ครั้งนี้ ข้าได้รับบาดเจ็บสาหัสและข้าไม่ต้องการเป็นศัตรู
กับเจ้า ข้ายินดีที่จะให้รากย่อยชีวิตชของข้าบางส่วนแก่เจ้าเพื่อใช้สำหรับ
การเล่นแร่แปรธาตุตราบใดที่เจ้าช่วยข้าสังหารผู้ปกครองศักดิ์สิทธิ์ทั้งหกนี้
ข้าต้องการดูดซับปราณโลหิตของพวกมันเพื่อฟื้นฟูความแข็งแกร่งของ
ข้า!”

หลินหมิงคิดอยู่ครู่หนึ่ง “ให้รากย่อยของเจ้ากับข้า? เหตุใดข้าถึงต้อง
เชื่อเจ้า? มิใช่ว่าให้ความร่วมมือกับเจ้าก็จะเป็นเช่นเดียวกับการถามเสือ
เพื่อขอหนังของมันหรอกหรือ?”
“นี่ เจ้าไม่คิดว่าประเมินความมั่นใจในตนเองต่ำเกินไปหรอกหรือ?
แม้ว่าข้าจะเอาชนะผู้ปกครองศักดิ์สิทธิ์ทั้งหกได้ แต่หากต้องการกลืนพวก
มันอย่างสมบูรณ์แล้วก็มิใช่เรื่องง่ายเลย แหล่งพลังชีวิตของผู้ปกครอง
ศักดิ์สิทธิ์นั้นน่ากลัวอย่างยิ่ง ถ้าข้าต้องการที่จะดูดซับมัน ข้าจะไม่อนุญาต
ให้มีสิ่งใดรบกวนข้าในระหว่างกระบวนการได้ เมื่อถึงเวลานั้น ถ้าข้าไม่ให้
รากย่อยของเจ้าแก่เจ้า เจ้าก็อาจสู้กับข้าได้ สำหรับข้า ข้าเพิ่งจะต่อสู้โดย
สูญเสียพลังอย่างมาก และข้ายังไม่ดูดซับแหล่งพลังชีวิตเพื่อฟื้นฟูตัวเอง
นั่นจะเป็นช่วงเวลาที่อ่อนแอที่สุด ดังนั้นไยเจ้าจึงจะต้องหวาดกลัวข้า ข้า
คิดว่าในสถานการณ์เช่นนั้นข้าอยากจะใช้รากย่อยบางส่วนเพื่อแลกกับ
โอกาสในการดูดซับพลังงานของปราณโลหิตของผู้ปกครองศักดิ์สิทธิ์ทั้ง
หกนี้อย่างสงบสุขจะดีกว่า”
รากจิตวิญญาณบรรพกาลใช้กระแสเสียงปราณแท้เพื่อพูดคุยกับ
หลินหมิง เมื่อพูดอย่างรวดเร็วกับหลินหมิง มันก็กำลังดึงดันกับผู้ปกครอง
ศักดิ์สิทธิ์ทั้งหกในเวลาเดียวกัน
อย่างไรก็ตาม เขตแดนของรูรากจิตวิญญาณบรรพกาลไม่สามารถคง
อยู่ได้นาน หากผู้ปกครองศักดิ์สิทธิ์ทั้งหกนี้หลบหนีไปได้ พวกเขาจะ
กลับไปยังแดนศักดิ์สิทธิ์นภาทมิฬและรายงานสิ่งที่เกิดขึ้นที่นี่ นั่นไม่ใช่สิ่ง
ที่หลินหมิงต้องการเห็นเช่นกัน
“ดี ข้าตกลง!”
หลินหมิงพูดอย่างเงียบๆ

รากจิตวิญญาณบรรพกาลหัวเราะออกมาอย่างชัดเจน “ข้าชอบพอ
ชายหนุ่มที่ฉลาดเช่นเจ้า เจ้าจะไม่เสียใจอย่างแน่นอน!”
เมื่อมันหัวเราะ มันกระตุ้นพลังเขตแดนถึงขีดสุด ต้องการกักขังคน
หกคนนี้ไว้ภายในนานขึ้นอีก
มันมองดูหลินหมิงแล้วเลียลิ้นสีแดงเข้มไปทั่วริมฝีปาก ‘ฮ่าๆ เจ้าเด็ก
น้อย เจ้าคิดว่าข้าจะให้รากย่อยของข้าแก่เจ้าจริงหรือ? ทุกครั้งที่ข้าตัด
รากย่อย นั่นจะทำให้ข้าสูญเสียความแข็งแกร่งของข้าไปอย่างมาก! ก่อน
หน้านี้ เจ้ากำลังเฝ้าดูพวกเราทุกคนต่อสู้ และอยากจะรอให้เราทั้งสอง
ฝ่ายบาดแผลซึ่สาหัสก่อนที่จะเข้ามาฉวยโอกาส เจ้าคิดว่าข้าจะไม่รู้ว่าเจ้า
กำลังวางแผนเช่นนั้นอยู่หรือ? แม้ว่ามันจะไม่ง่ายเลยสำหรับข้าที่จะดูดซับ
ปราณโลหิตของผู้ปกครองศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้ แต่มันก็ไม่ได้ยากอย่างที่ข้า
บอกแก่เจ้า ตราบใดที่ข้าใช้ทักษะลับ ข้าก็จะสามารถดูดซับได้อย่าง
รวดเร็ว ในเวลานั้น ด้วยปราณโลหิตที่ฟื้นฟู ข้าจะสามารถฟื้นคืนความ
แข็งแกร่งได้ถึง 70-80% จากนั้นข้าจะฆ่าเจ้า ดูดซับเนื้อหนังแลโลหิตของ
เจ้าด้วย!
“ทุกคนที่กล้าจะจับข้าจะต้องตาย! มนุษย์ ปีศาจ ทุกชีวิตในโลกนี้
พวกเจ้าทุกคนควรจะกลายเป็นปุ๋ยของข้า! ข้าจะกลืนกินพวกเจ้าทั้งหมด
หมดและแข็งแกร่งมากขึ้นเรื่อยๆ! ในอนาคต ข้าจะกลายเป็นราชันสวรรค์
ไร้เปรียบ! ข้าจะควบคุมทั้งแดนเทวะ!”
รากจิตวิญญาณบรรพกาลตะโกนออกมาในใจ เมื่อดูดซับแหล่งพลัง
ชีวิตของสิ่งมีชีวิตนับไม่ถ้วน ความทะเยอทะโอสถนของมันก็ยิ่งใหญ่ขึ้น
ตามไปด้วยเช่นกัน

ในเวลานี้ ความคิดของหลินหมิงพลุ่งพล่าน “ถ้าข้าต่อสู้โดยตรง
เช่นนั้นแม้ว่าข้าจะอยู่ในสถานะสูงสุด ข้าก็ยังจะมิอาจเป็นคู่มือของ
ผู้ปกครองศักดิ์สิทธิ์ทั้งหกหรือรากจิตวิญญาณบรรพกาลได้! คำสัญญาของ
รากจิตวิญญาณบรรพกาลนั้นไม่น่าเชื่อเลย ถ้าข้าสังหารผู้ปกครอง
ศักดิ์สิทธิ์ทั้งหกนี้จริงๆแล้ว ข้าจะไม่ได้รับรากย่อยแต่อย่างใด แต่มันจะ
โจมตีข้าทีหลังแทน แต่ถ้าข้าโจมตีมันตอนนี้ ข้าไม่มีความหวังมากนักที่จะ
เอาชนะมันแม้ว่ามันจะได้รับบาดเจ็บก็ตาม
“ภูมิประเทศภายในป่ารุ่งอรุณปีศาจนั้นซับซ้อนเกินไป เมื่อรากจิต
วิญญาณบรรพกาลนี้ตัดสินใจที่จะหนี การจะหยุดมันก็จะเป็นไปไม่ได้
สำหรับข้า! ตอนนี้มันยังไม่ต้องการหนีไป แต่นั่นเป็นเพียงเพราะมัน
ต้องการเนื้อหนังและปราณโลหิตของผู้ปกครองศักดิ์สิทธิ์ทั้งหก”
จิตใจของหลินหมิงสว่างขึ้น
ตอนแรกเขาต้องการทำกำไรจากความวุ่นวายระหว่างทั้งสองฝ่าย
แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าความคิดของเขาจะง่ายเกินไป รากจิตวิญญาณบรรพ
กาลนี้ไม่โง่เลย สำหรับผู้ปกครองศักดิ์สิทธิ์ทั้งหกก็ไม่มีอะไรต้องพูดถึงแม้
แต่น้อย หากพวกเขาต้องหลบหนีและค้นพบว่าเขากำลังต่อสู้กับรากจิต
วิญญาณบรรพกาลแล้ว พวกเขาจะต้องกลับมาอย่างไม่ต้องสงสัย จากนั้น
พวกเขาจะจับทั้งเขาและรากจิตวิญญาณบรรพกาลโดยไม่ต้องเปลื้องแรง
มาก!
เนื่องจากมีสามฝ่ายที่แตกต่างกัน นี่จึงเป็นสถานการณ์ที่ซับซ้อนมาก
ทุกฝ่ายต้องการให้อีกฝ่ายหนึ่งสร้างบาดแผลซึ่งกันและกัน
หากสถานการณ์นี้ไม่สามารถถูกทำลาย ผลลัพธ์สุดท้ายก็น่าจะ
เป็นไปได้ว่ารากจิตวิญญาณบรรพกาลจะรอดพ้นอย่างอิสระ และ

ผู้ปกครองศักดิ์สิทธิ์ทั้งหกก็จะหนีเข้าไปในป่ารุ่งอรุณปีศาจ สำหรับหลินห
มิง เขาจะกลับไปมือเปล่า
นี่ไม่ใช่สิ่งที่หลินหมิงต้องการ
ดังนั้นเขาจำเป็นต้องทำลายความขัดแย้งนี้ เขาต้องการให้ฝ่ายหนึ่ง
โดนหรอก และอีกฝ่ายเป็นหอกของเขา
หลินหมิงไม่ได้เชื่อใจในรากจิตวิญญาณบรรพกาลว่าจะโง่เชลาและ
เขาก็ไม่คาดหวังว่าผู้ปกครองศักดิ์สิทธิ์ทั้งหกจะสูญเสียความคิด หากใคร
บางคนต้องเป็นหอก นั่นอาจจะต้องเป็นเขาเอง หลังจากทำลายโซ่ที่
เกี่ยวพันนี้แล้ว เขาจะต้องพึ่งพาความสามารถของเขาเอง!
เมื่อหลินหมิงคิดเช่นนี้ เขาจึงหลอมรวมสามพลังปราณเป็นหนึ่ง ใน
เวลาเดียวกัน เขาก็เปิดปราณเทพทรราชคลั่งและเผาผลาญโลหิตฟีนิกซ์
โบราณ นี่แถบจะเป็นสภาพที่แข็งแกร่งที่สุดของหลินหมิงแล้ว
เคล็ดผนึกเทวะ – ผนึกเทวะต้องห้าม!
มือของหลินหมิงผสานกันในขณะที่เขาสร้างผนึกหลายพันขึ้น!
3600 ผนึกบินออกมาจากมือของหลินหมิง ร่ายรำในอากาศ!
รูนศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้สามารถกลืนกินพลังทั้งหมดได้! เมื่อผนึกเหล่านี้
บินไปหาผู้เชี่ยวชาญทั้งหก พวกเขารู้สึกว่าพลังของตนจางหายไปอย่าง
รวดเร็ว
“เจ้าสารเลวน้อย!”
“ ข้าจะฆ่าเจ้าเฉกเช่นสุนัข!”
หลินหมิงไม่ได้เลือกที่จะต่อสู้กับผู้ปกครองศักดิ์สิทธิ์ทั้งหกโดยตรง
เพราะไม่มีทางที่เขาจะได้เปรียบ ผู้ปกครองศักดิ์สิทธิ์ทั้งหกมีชีวิตอยู่เป็น

เวลา 100,000 ปีแล้ว มีความเป็นไปได้สูงมากที่คนเหล่านี้จะมีวิธีการที่
สิ้นหวังในการช่วยชีวิตพวกเขา หากเขาได้รับบาดเจ็บสาหัสเพราะเขา
โจมตีพวกเขา เขาก็จะเป็นคนโง่เขลาแทน
ดังนั้น เขาจะรักษาความแข็งแกร่งให้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้โดย
เบี่ยงเบนความสนใจของผู้ปกครองศักดิ์สิทธิ์ทั้งหก ปล่อยให้รากจิต
วิญญาณบรรพกาลมาเป็นผู้นำในการโจมตีพวกเขา
‘เจ้าเด็กเหลือขอ’
รากจิตวิญญาณบรรพกาลเริ่มกัดฟัน เป็นธรรมชาติที่มันสามารถ
มองเห็นผ่านแผนการของหลินหมิง หลินหมิงกำลังพยายามกักขังพวกเขา
เท่านั้น และต้องพึ่งำาตัวมันเผชิญหน้ากับพวกเขา ในสถานการณ์เช่นนี้
ตัวมันจะเพิ่มความเสี่ยงขึ้น
‘หึเจ้าคิดว่าตนเองปลอดภัยเพราะวิธีการนี้? ไร้ประโยชน์ ในฐานะที่
เป็นสิ่งมีชีวิตแห่งสวรรค์และปฐพี ความสามารถของข้าในการทนทานต่อ
ความเสียหายนั้นเกินกว่ามนุษย์อย่างน้อย 100 เท่า! ตราบใดที่ข้า
สามารถกลืนกินพลังงานของพวกมัน ข้าก็จะสามารถฟื้นฟูความแข็งแกร่ง
ของข้าได้ ในเวลานั้นข้าจะกินเจ้าด้วย!’
มันยิ้มเโอสถะอย่างโหดเหี้ยม มันเปล่งเสียงแหลม ทั้งร่างสั่น
ซู่วว!
น้ำสีแดงจำนวนมากถูกพ่นออกมา ทำให้เกิดควันที่เป็นกรด มันพุ่ง
ผ่านอากาศ เดือดปุดๆราวกับว่ามันจะเผาไหม้ทุกอย่าง
ดวงตาของมันเปลี่ยนเป็นสีแดงมากขึ้น ส่องประกายแสงที่ดุร้ายและ
แลบลิ้นงูเข้าออก
“พวกเจ้าทุกคนต้องตายเพื่อข้า!”

ในช่วงเวลานั้น รากย่อยมากมายยิ่งกว่าเดิมพุ่งออกมาจากร่างของงูที่
มีหัวหญิงสาวอย่างบ้าคลั่ง
“เจ้าสัตว์ร้าย อย่าได้คิด!”
“เจ้าคือคนที่บังคับข้าเอง! ถ้าเจ้าต้องการที่จะฆ่าข้าแล้ว เจ้าจะถูกฝัง
ไปด้วย!”
อูฐผอมยังคงใหญ่กว่าม้า ไม่ว่าอย่างไร ชายชราเหล่านี้ก็มีชีวิตอยู่เป็น
เวลาหลายหมื่นปีหรือแม้กระทั่ง 100,000 ปี พวกเขาแต่ละคนมีไพ่ตาย
ช่วยชีวิตของตนเอง
ผู้อาวุโสลั่วโยนเครื่องรางโบราณออกมาจากแหวนมิติของเขา ชาย
ชราฉางเองก็หยิบกระจกที่ส่องประกายออกมาจากอกของเขาด้วย ชาย
ชราเหล่านี้แต่ละคนเริ่มใช้ไพ่ตาย เป็นช่วงเวลาหนึ่ง แสงอันตระการตา
ทุกชนิดถูกยิงเข้าหารากจิตวิญญาณบรรพกาล
“ตายซะ!”
เครื่องรางที่ผู้อาวุโสลั่วขว้างได้ระเบิดอย่างกระทันหัน!
ในขณะเดียวกันกระจกของชายชราฉางเองก็ระเบิดเช่นกัน!
คลื่นที่น่าสะพรึงกลัวของพลังงานกวาดผ่านห้วงมิติ มิติภายในป่ารุ่ง
อรุณปีศาจไม่เสถียรอยู่แล้ว ดังนั้นเป็นช่วงเวลาหนึ่ง ห้วงมิติขนาดมหึมาก็
พังทลายลง ทำให้เกิดกระแสวังวนกวาดสู่ภายนอก รากย่อยจำนวนมาก
ถูกระเบิดเป็นชิ้นๆ ตกเข้าไปในพายุมิติแล้วสลายเป็นผง
สีหน้าของมันกลายเปลี่ยนซีดขาว และเส้นเลือดทั่วลำคอก็ฉีกแตก
และการระเบิดที่รุนแรงเมื่อครู่ มันก็ทำให้เขตแดนของนาง… พังทลาย!
“ตาแก่พวกนี้ดื้อด้านเกินไป!” ทันใดนั้นมันก็มองไปยังหลินหมิงและ
พูดว่า “เจ้ายังไม่ได้ทำอะไรเลย เจ้ารออันใดอยู่!”

หลินหมิงเย้ยหยัน เขาสามารถรู้สึกได้ว่าแม้เมื่อมันถูกโจมตีอย่างสิ้น
หวัง แต่มันก็ยังตรึงสัมผัสรับรู้ไว้กับเขาเพื่อไม่ให้เขาลอบโจมตีมัน
มันเจ้าเล่ห์อย่างมาก
หลินหมิงกัดลิ้นของเขา พ่นโลหิตออกมา โลหิตนี้ผสมกับปราณโลหิต
ประตูแห่งชีวิต – เผาผลาญปราณโลหิต!
เมื่อรากจิตวิญญาณบรรพกาลเห็นสิ่งนี้มันก็ตะลึงและพูดในใจว่า “
ผาผลาญปราณโลหิต? เขาบ้าไปแล้วหรือ?”
รากจิตวิญญาณบรรพกาลไม่รู้ว่าหลินหมิงเปิดประตูแห่งชีวิตได้และ
ทำให้เขามีความสามารถในการฟื้นฟูพลังชีวิตและแม้แต่โลหิตด้วย แม้ว่า
ตัวมันจะสามารถใช้สร้างโอสถกายผันแปร แต่นี่ไม่ได้หมายความว่ามันจะ
เข้าใจทักษะกายผันแปร
เดิมทีกายผันแปรคิดว่าถึงแม้ว่าหลินหมิงจะช่วยมัน แต่เขาก็คงแค่
พยายามไม่มาก แต่มันไม่เคยจินตนาการว่าหลินหมิงจะเผาผลาญปราณ
โลหิตเพื่อช่วยมัน
“นั่นคือปราณโลหิตไม่ผิดแน่! เจ้าเด็กนี่โง่เขลาจนเผาผลาญปราณ
โลหิตของตนเองเพื่อช่วยให้ข้าดูดซับผู้ปกครองศักดิ์สิทธิ์ทั้งหก! ฮ่าๆๆๆ!
เมื่อเขาเผาผลาญปราณโลหิตแล้ว นั่นเป็นการยากที่จะฟื้นฟู! แม้ว่าเขาจะ
สามารถฟื้นฟูตนเองได้ในอนาคต แต่เขาจะอ่อนแอลงอย่างมาก! หลังจาก
นี้ ข้าสงสัยว่าเขาจะสู้กับข้าได้อย่างไร! ตราบใดที่ข้าสามารถดูดซับ
ผู้ปกครองศักดิ์สิทธิ์ทั้งหกและฟื้นฟูพลังของข้าได้ 60% แล้ว ความ
ปรารถนาที่จะข้าจะสังหารเขานั้นจะง่ายดายขึ้น! สวรรค์ทรงโปรด!
สวรรค์โปรดปรานข้าอย่างแท้จริง! ฮ่าๆๆๆ!”
รากจิตวิญญาณบรรพกาลหัวเราะในใจอย่างบ้าคลั่ง

และในเวลานี้ ดวงตาของผู้เชี่ยวชาญทั้งหกเปลี่ยนเป็นแดงก่ำ “เจ้า
สารเลวน้อย! เจ้าบ้าไปแล้วหรือ!?”
“เจ้าต้องการที่จะตายกับเราและยอมให้ผู้อื่นได้กำไร!?”