Martial World ศิลาลึกลับกับวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ - ตอนที่ 1,753 มันคือใคร

ทั้งร่างของเสี่ยวหมัวเซียนถูกกัดกร่อนด้วยพลังงานพิษ ความ
เจ็บปวดที่เจ็บปวดจากโลหิตของนางที่ถูกเผาด้วยพิษนั้นเกินคำบรรยาย
ความเจ็บปวดเช่นนี้เหมือนกับกรดเข้มข้นที่ผสมอยู่ในโลหิตของนาง ราว
กับว่าไขกระดูกของนางปะทุเหมือนน้ำมันเดือด
นางกำหมัดข ทนต่อคลื่นแห่งความเจ็บปวด พลังปราณทั้งหมดที่
เหลืออยู่ถูกใช้เพื่อปกป้องโลกภายในของนาง ด้วยสิ่งต่างๆที่เกิดขึ้น
ในตอนนี้ นางทำได้เพียงหวังอย่างเงียบๆว่านางจะไม่ถูกค้นพบ ไม่เช่นนั้น
เรื่องการตั้งครรภ์ของนางจะถูกเปิดเผย
โลหิตสีดำเริ่มไหลออกมาจากริมฝีปากของเสี่ยวหมัวเซียน
เมื่อโลหิตสีดำนี้ไหลออกมา หัวใจของเสี่ยวหมัวเซียนก็เต้นรัวและสี
หน้าเปลี่ยนไป
ทารกในท้องของนางเชื่อมโยงกับสายเลือดของนางเอง หากโลหิต
ของนางถูกกัดกร่อนจากพิษจนถึงจุดเปลี่ยนเป็นสีดำ ไม่ว่านางจะเรียก
พลังมามากเพียงใด นางก็จะไม่สามารถตัดกระแสโลหิตสีดำออกจากการ
ป้อนสู่ทารกภายในตัวนางได้!
ทารกในครรภ์อยู่ในช่วงต้นของการพัฒนา เสี่ยวหมัวเซียนไม่สามารถ
ยอมให้มันได้รับผลกระทบอย่างแน่นอน
โดยไม่สนใจพลังงานพิษที่รุนแรงรอบตัว นางได้โคจรเปลวเพลิง
นิพพานในร่างกายของนางอย่างรุนแรง และทำให้ความร้อนอันน่า
สะพรึงกลัวเผา ทำให้เส้นเลือดของนางเผาผลาญพลังงานพิษไปอย่างบ้า
คลั่ง!

ชั่วครู่หนึ่ง ร่างกายของเสี่ยวหมัวเซียนกลายเป็นสนามรบ พลังงาน
พิษต่อสู้อย่างหนักกับเปลวเพลิงนิพพาน แรงกดดันบนร่างกายมนุษย์ของ
เสี่ยวหมัวเซียนนั้นสามารถจินตนาการได้
แม้ว่านางจะมีร่างกายครึ่งสัตว์อสูรเทวะ แต่การทนต่อแรงกดดัน
ดังกล่าวทำให้หลอดเลือดของนางระเบิดและโลหิตไหลออกมา
สนมหลวงหยวนเหยายิ้มเมื่อเห็นสิ่งนี้ นางรู้สึกเลือนรางว่าเสี่ยวหมัว
เซียนจะไม่สามารถทนต่อไปได้นานกว่านี้อีกแล้ว
ในขณะที่นางกำลังจะใช้พลังงานมากขึ้น เสียงโกรธก็ดังเข้ามาในหู
ของนางเหมือนสายฟ้า!
“ไสหัวไป!
ด้วยเสียงที่ดัง สนมหลวงหยวนเหยารู้สึกได้ถึงพลังดุดันพุ่งเข้ามาใน
ร่างกายของนาง ทำให้นางสั่นอย่างรุนแรงและกระเด็นออกไป
ปัง!
สนมหลวงหยวนเหยาปลิวไปกระแทกโต๊ะ จานและชามนับไม่ถ้วน
แตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย และทั้งร่างของนางเปียกโชกไปในเศษอาหารและ
เครื่องดื่มจิตวิญญาณ ทำให้นางดูน่าสังเวช
เมื่อเห็นเช่นนี้แล้ว จักรพรรดิอสูรก็คิดจะเคลื่อนไหว แต่ในที่สุดเขาก็
ไม่ได้ทำ
เขาถอนลมหายใจยาว เขาไม่เคยคิดเลยว่าการต้อนรับในวันนี้จะมี
ฉากเช่นนี้
ในกองเศษอาหาร สนมหลวงหยวนเหยาหนุนตัวเองขึ้นมาด้วยแขน
ขบฟันเมื่อนางมองไปยังราชันสวรรค์รุ่งอรุณปีศาจ

เมื่อเผชิญหน้ากับโทสะของราชันสวรรค์รุ่งอรุณปีศาจ มันก็เป็นไป
ไม่ได้ที่จะบอกว่านางไม่กลัว
การต่อสู้ของปีศาจและอสูรนั้นป่าเถื่อนกว่ามนุษย์มาก
หากทั้งเผ่าพันธุ์ของแดนเทวะถูกนำมาเปรียบเทียบกับโลกปุถุชน
เช่นนั้นอสูรและปีศาจก็อาจเปรียบได้กับชนเผ่าเร่ร่อนและป่าเถื่อนดั้งเดิม
สำหรับการต่อสู้ที่เกิดขึ้นในงานเลี้ยงนั้นก็ไม่แปลกเลย ถึงแม้ว่าราชัน
สวรรค์รุ่งอรุณปีศาจจะทำร้ายสนมหยวนเหยาอย่างรุนแรง นั่นก็น่าจะ
เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้!
“หนึ่งกระบวนท่าผ่านไปแล้ว!”
เสียงของราชันสวรรค์รุ่งอรุณปีศาจนั้นมีร่องรอยของจิตสังหาร สนม
หลวงหยวนเหยายืนขึ้นจากความยุ่งเหยิง โคจรพลังงานภายในตัวนาง
และใช้พลังแห่งความมืดเพื่อกำจัดอาหารที่เปื้อนนาง ในไม่ช้า เสื้อผ้าของ
นางก็ดูราวกับว่าพวกมันยังใหม่อยู่
สำหรับเสี่ยวหมัวเซียน ใบหน้าของนางยังคงซีด พิษของสนมหลวง
หยวนเหยายังคงอยู่ในร่างกายของนาง
ราชันสวรรค์รุ่งอรุณปีศาจมองดูเสี่ยวหมัวเซียนและทันใดนั้นก็เดินไป
หานาง
“ท่านปู่…”
เสี่ยวหมัวเซียนกลั้นลมหายใจของนาง พิษที่สนมหลวงหยวนเหยาทิ้ง
ไว้ข้างในก็ไม่ถึงตายเลย การพักหนึ่งวันคงจะดีเกินพอที่จะฟื้นตัวได้อย่าง
สมบูรณ์ แต่ตอนนี้ นางตั้งครรภ์แล้ว ทุกอย่างก็ยิ่งซับซ้อน

ถ้าราชันสวรรค์รุ่งอรุณปีศาจช่วย เขาก็สามารถกำจัดพิษทั้งหมดของ
นางได้ทันที่ แต่มีโอกาส 100% ที่ความลับของการตั้งครรภ์ของนางจะถูก
ค้นพบ
เมื่อราชันสวรรค์รุ่งอรุณปีศาจอยู่ห่างจากนางไปหนึ่งร้อยฟุต เสี่ยวห
มัวเซียนก็ถอยกลับไปอย่างไม่รู้ตัว หัวใจของนางติดอยู่ในลำคอของนาง
นางไม่สามารถหาข้อแก้ตัวใดๆที่จะปฏิเสธความช่วยเหลือจากท่านปู่ของ
นางได้
ในเวลานี้ ราชันสวรรค์รุ่งอรุณปีศาจยื่นมือมาหานางแล้ว
“เซียนเอ๋อร์! เจ้าซ่อนอะไรจากข้าไว้?”
เสียงของราชันสวรรค์รุ่งอรุณปีศาจเต็มไปด้วยโทสะ เขารู้สึกแล้วว่ามี
บางอย่างผิดปกติ แต่เขาไม่ได้สงสัยเสี่ยวหมัวเซียนจริงๆ อย่างไรก็ตาม
เมื่อเขาเห็นเสี่ยวหมัวเซียนใช้เพลิงนิพพานของนางเช่นเดียวกับการ
กระทำแปลกๆที่ไม่สอดคล้องกับพฤติกรรมปกติของนางแล้ว เขายืนยันได้
ว่านางซ่อนอะไรบางอย่างไว้!
“ที่เส้นทางแห่งอาชูร่า มันเกิดอะไรขึ้นกับเจ้า?”
ราชันสวรรค์รุ่งอรุณปีศาจจับแขนของเสี่ยวหมัวเซียน
หัวใจของเสี่ยวหมัวเซียนหดลง ทันใดนั้น นางรู้สึกว่าแทบจะหายใจ
ไม่ออก ไม่สามารถซ่อนความจริงได้อีกต่อไป!
นางเป็นเหมือนหุ่นกระบอกต่อราชันสวรรค์รุ่งอรุณปีศาจ
ในขณะที่พลังงานของราชันสวรรค์รุ่งอรุณปีศาจพุ่งเข้าไปในเส้น
เลือดของนาง เสี่ยวหมัวเซียน รู้สึกว่าโลกนี้ช้าลงอย่างมาก วิสัยทัศน์และ
เสียง ทั้งหมดดูเหมือนจะหายไป…
ซี่ ซี่ ซี่!

กระแสวังวนสีดำปรากฏขึ้นบนฝ่ามือของราชันสวรรค์รุ่งอรุณปีศาจ
ครู่หนึ่ง พิษทั้งหมดที่อยู่ในเสี่ยวหมัวเซียนก็ถูกกลืนหายไปในกระแสวังวน
สีดำ
นี่คือเคล็ดปีศาจกลืนสวรรค์ของราชันสวรรค์รุ่งอรุณปีศาจ
พิษถูกกำจัดและความเจ็บปวดในร่างกายของนางก็หายไปเช่นกัน
แต่เมื่อเปรียบเทียบกับความทุกข์ในใจของนาง ความเจ็บปวดทางกายก็
มิได้เป็นอันใดเลย
เวลาผ่านไปหลายลมหายใจ สำหรับเสี่ยวหมัวเซียน เวลานี้เนินนาน
เท่าปี
นางไม่กล้ามองหน้าราชันสวรรค์รุ่งอรุณปีศาจ นางไม่กล้าหายใจด้วย
ซ้ำ
สำหรับราชันสวรรค์รุ่งอรุณปีศาจ เขายังคงเงียบสนิท ในขณะที่เขา
คว้าแขนของเสี่ยวหมัวเซียนเป็นเวลานาน ความเงียบก็ผ่านไป
เหงื่อหยดลงมาที่หลังและหน้าผากของเสี่ยวหมัวเซียน นางรู้สึกราว
กับว่านางจะพังทลายลงได้ทุกเวลา
“พี่ชายรุ่งอรุณปีศาจ…”
ในเวลานี้ ในที่สุดจักรพรรดิอสูรก็พูดออกมา
ก่อนหน้านี้ เขาเคยสงสัยเกี่ยวกับสภาพร่างกายของเสี่ยวหมัวเซียน
แล้ว เขารู้สึกว่าแก่นพลังหยินของนางไม่คงที่เท่าที่ควร และพลังงานของ
นางอยู่ในความโกลาหลที่สุด
แต่เมื่อเขาคิดว่าอาจเป็นเพราะเสี่ยวหมัวเซียนไม่ได้รวมฐานรากของ
นางในเส้นทางแห่งอาชูร่า จักรพรรดิอสูรจึงไม่สนใจเรื่องนี้มากนัก แต่ใน
การต่อสู้เมื่อครู่ เขาเห็นสีหน้าของราชันสวรรค์รุ่งอรุณปีศาจ

จักรพรรดิอสูรดูเหมือนจะรู้ตัวว่าเกิดอะไรขึ้น
“พวกเจ้าทุกคน ออกไป!”
จักรพรรดิอสูรโบกมือของเขา นักสู้คนอื่นโดนไล่ออกไป พวกเขาไม่
เคยจินตนาการว่าสิ่งต่างๆจะพัฒนาไปในระดับนี้ เมื่อสนมหลวงหยวน
เหยาและเสี่ยวหมัวเซียนเริ่มต่อสู้ พวกเขาทั้งหมดก็เงียบลง ไม่มีใครกล้า
พูดอะไรสักคำเดียว
ไม่ว่าจะเป็นเสี่ยวหมัวเซียนหรือสนมหลวงหยวนเหยา พวกเขาทั้งคู่มี
สถานะเหนือกว่าตนเอง
“เจ้าเองก็ด้วย”
จักรพรรดิอสูรมองไปยังสนมหลวงหยวนเหยา
สนมหยวนเหยากัดฟันของนางและถอนตัวออกไปอย่างเงียบๆ
ก่อนที่นางจะจากไป นางมองลึกไปยังเสี่ยวหมัวเซียน นางเดาสิ่งที่
อาจเกิดขึ้นได้เล็กน้อยแล้ว สนมหยวนเหยามีการบ่มเพาะกึ่งราชันสวรรค์
และสถานะของนางนั้นด้อยกว่าจักรพรรดินีอสูรและสัตว์อสูรเทวะไม่กี่ตน
นางเฝ้าสังเกตอย่างรอบคอบต่อเสี่ยวหมัวเซียนและค้นพบประเด็นที่
น่าสงสัยหลายประการ
หลังจากช่วงเวลาหนึ่ง ในทั้งห้องโถงทั้งหมมีเพียงราชันสวรรค์รุ่ง
อรุณปีศาจ, จักรพรรดิอสูรและเสี่ยวหมัวเซียน
“บอกข้า มันคือใคร?”
หลังจากเงียบไปนาน ราชันสวรรค์รุ่งอรุณปีศาจก็พูดออกมา ในเวลา
นี้ เขาเป็นเหมือนสิงโตผู้โกรธแค้น
เสี่ยวหมัวเซียนตัวสั่น นางเงยหน้าขึ้นมองปู่ของนาง

ดวงตาของราชันสวรรค์รุ่งอรุณปีศาจเปลี่ยนเป็นสีแดงโลหิต ราวกับ
ว่าพวกมันสามารถกลืนนางได้!
เสี่ยวหมัวเซียนกัดริมฝีปากของนางและนิ่งเงียบ
ดี! เจ้าไม่ต้องการบอกข้า!? ย่อมได้! เช่นนั้นข้าก็จะฆ่าลูกนอกคอกใน
ครรภ์ของเจ้า! ไม่ว่าในกรณีใด ลูกนอกคอกที่ไม่รู้จักต้นกำเนิดย่อมคือ
ความอับอายของเผ่าปีศาจข้า!”
ขณะที่ราชันสวรรค์รุ่งอรุณปีศาจพูด เขาก็ยกมือซ้ายขึ้น กระแสวัง
วนสีดำสดใสปรากฏขึ้นบนฝ่ามือของเขา กระแสวังวนนี้เป็นเคล็ดปีศาจ
กลืนสวรรค์ของเขา ตราบใดที่กระแสวังวนสีดำนี้ถูกผลักเข้าไปในท้องของ
เสี่ยวหมัวเซียน ไม่ว่าจะเป็นวิญญาณที่กำลังก่อตัวของทารก เนื้อหนังและ
โลหิตหรือพลังงานก็จะถูกกลืนกิน
เมื่อเห็นราชันสวรรค์รุ่งอรุณปีศาจยกมือขึ้น เสี่ยวหมัวเซียนก็หลับตา
และพูดอย่างเด็ดขาดว่า “ท่านปู่ ถ้าท่านจะทำ เช่นนั้นก็ฆ่าข้าด้วย ถ้าข้า
ไม่สามารถปกป้องบุตรของข้าได้ ข้าก็ไม่ต้องการที่จะอยู่บนโลกนี้อีก
ต่อไป!”
เสียงของเสี่ยวหมัวเซียนนั้นแน่วแน่
หัวใจของจักรพรรดิอสูรเต้นข้ามจังหวะ เขาทราบดีว่าด้วยลักษณะ
ของเสี่ยวหมัวเซียนนั้น นางจะแน่วแน่ต่อคำพูดของตนเอง ถ้าราชัน
สวรรค์รุ่งอรุณปีศาจทำตามที่เขาขู่จริงๆแล้ว เสี่ยวหมัวเซียนจะฆ่าตัวตาย
ทันที!
“พี่ชายรุ่งอรุณปีศาจ, โปรดสงบสติก่อน!”
จักรพรรดิอสูรพูดออกมาอย่างรวดเร็ว เขารู้สึกว่าคราวนี้ราชัน
สวรรค์รุ่งอรุณปีศาจโกรธอย่างมาก!

ในอดีต ไม่ว่าเสี่ยวหมัวเซียนจะทำสิ่งใด ราชันสวรรค์รุ่งอรุณปีศาจ
จะคอยช่วยเหลือนางเสมอ ไม่ว่านางจะมีปัญหาอะไรกวนใจ ไม่ว่านางจะ
ยั่วยุใคร เขาก็จะต้องควบคุมความเสียหายและจัดการกับผลที่ตามมา แต่
ในครั้งนี้ นางได้แตะเกล็ดย้อนของเขา!
จักรพรรดิอสูรกลัวว่าในโทสะแค้นของเขา ราชันสวรรค์รุ่งอรุณปีศาจ
จะทำสิ่งที่เขาไม่สามารถกู้คืนได้
หากมีสิ่งใดเกิดขึ้นกับเสี่ยวหมัวเซียน มันจะเป็นการสูญเสียครั้งใหญ่
ของเผ่าปีศาจและเผ่าอสูร
แม้แต่บุตรในครรภ์ของเสี่ยวหมัวเซียนก็ยังต้องพิจารณาต่อไป มัน
เป็นที่รู้กันว่ามันยากมากที่สัตว์อสูรเทวะจะตั้งครรภ์ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง
สำหรับคนเช่นเสี่ยวหมัวเซียน เมื่อพวกเขามีลูกแล้ว หลังจากที่เด็กเติบโต
ขึ้น พวกเขาจะกลายเป็นบุคคลที่โดดเด่นอย่างน่าอัศจรรย์ การฆ่าเด็ก
เช่นนี้เป็นเรื่องน่าเสียดายมาก!
“…เจ้าต้องการที่จะขู่ข้าด้วยการตายของเจ้าหรือ?”
สีหน้าของราชันสวรรค์รุ่งอรุณปีศาจนั้นเย็นชาและน่ากลัว “ในแดน
เทวะ ไม่มีใครสามารถข่มขู่ข้าได้ แม้แต่เจ้า! เจ้าไม่เชื่อหรือว่าข้าไม่มีวิธีชที่
จะทำให้เจ้าฆ่าตัวตายไม่ได้?”
เสียงของราชันสวรรค์รุ่งอรุณปีศาจดุร้าย แต่เสี่ยวหมัวเซียนเองก็มี
นิสัยดื้อรั้นและภาคภูมิ นางกัดฟันของนางแล้วพูดว่า “แม้ว่าท่านจะมี
ร้อยวิธีการในการตรึงพลังของข้าเพื่อที่ข้าจะไม่สามารถฆ่าตัวตายได้ แต่
มันเป็นไปไม่ได้ที่เจ้าท่านจะทำไปตลอดชีวิตที่เหลือของข้า ตราบใดที่
อาคมนั้นถูกยกเลิก ข้าจะทำลายเส้นชีพจรและตายทันที!”

เผชิญหน้ากับราชันสวรรค์รุ่งอรุณปีศาจที่เต็มไปด้วยจิตสังหาร มันก็
ไม่มีใครกล้าพูดกับเขาเช่นนั้น แม้แต่สนมหลวงหยวนเหยาที่มีสถานะอยู่
ใน 10 อันดับแรกของเผ่าอสูรก็ยังไม่กล้าพูดอะไรแม้แต่คำเดียวเมื่อนาง
ถูกโจมตีจนถึงจุดที่โลหิตพุ่งออกมาต่อหน้าของทุกคน
เป็นเพราะเมื่อเผชิญหน้ากับ ราชันสวรรค์รุ่งอรุณปีศาจที่โกรธแค้น
แรงกดดันก็ยิ่งใหญ่เกินไป ไม่มีใครรู้แน่ชัดว่าเขาจะโจมตีฆ่าทันทีหรือไม่!
“ฮ่าๆๆๆ! ดี! เจ้าเป็นหลานสาวที่ดีของข้าอย่างแท้จริง สัตว์ตัวเล็ก
นั้นคุ้มค่าที่จะปกป้อง? ว่าเจ้าจะขู่ข้าด้วยความตายของเจ้าเอง!? เจ้าคิดว่า
เพียงเพราะเจ้าไม่พูดอะไรแล้วข้าจะไม่รู้? สายเลือดของเจ้าสารเลวที่อยู่
ในตัวเจ้านั้นมีออร่าของมังกรแท้จริงเช่นเดียวกับที่มีออร่าของมนุษย์ เมื่อ
เจ้าไปยังเส้นทางแห่งอาชูร่า หลินหมิงเองก็ไปเช่นกัน พร้อมกับออร่าของ
มังกรแท้จริงและมนุษยย์แล้ว นอกจากมันแล้วจะเป็นใครไปได้อีก?”