Martial World ศิลาลึกลับกับวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ - ตอนที่ 1,754 กักตัว

หลังจากราชันสวรรค์รุ่งอรุณปีศาจที่จู่ๆก็เอ่ยชื่อของหลินหมิง เสี่ยวห
มัวเซียนจึงสะท้านและไม่พูดอีก
เสี่ยวหมัวเซียนไม่ได้คิดว่าราชันสวรรค์รุ่งอรุณปีศาจจะรู้ว่าบิดาของ
เด็กคนนี้คือหลินหมิง แต่เมื่อคิดอย่างถี่ถ้วนแล้ว แม้เขาจะรู้แล้ว แต่ก็ไม่มี
อะไรที่เขาจะทำได้
หลินหมิงเป็นคนที่เกี่ยวข้องกับมหาภัยพิบัติของมนุษย์ และมันก็ไม่
เป็นการพูดเกินจริงที่จะเรียกเขาว่าเป็นหนึ่งในความหวังของมนุษย์ ใน
กรณีนี้ ราชันสวรรค์นิมิตฝันเทวะจะยอมให้สิ่งใดเกิดขึ้นกับหลินหมิงได้อ
ย่างไร?
“สารเลว! สารเลวยิ่ง! ดังนั้นมันคือเขาจริงๆ!” จิตสังหารของราชัน
สวรรค์รุ่งอรุณปีศาจกวาดออกไปอย่างรวดเร็วในทุกทิศทาง “เจ้าสารเลว
น้อยนั่น แม้แต่ในเส้นทางแห่งอาชูร่าที่เต็มไปด้วยอันตราย มันก็ยังคงยุ่ง
เหยิงในเรื่องรักๆใคร่ๆเหมือนเด็กผู้ชายคนหนึ่งและกระทั่งหลอกลวง
หลานสาวของข้า!”
เสียงของราชันสวรรค์รุ่งอรุณปีศาจสั่นสะเทือนด้วยโทสะ
ในเวลานี้จักรพรรดิอสูรกล่าวว่า “หลินหมิงคนนี้ เขาอาจรู้ว่าเผ่าของ
ข้าและเผ่าปีศาจกำลังวางแผนที่จะเป็นพันธมิตรกับภูติเทพ และรู้ว่าการ
แต่งงานของเซียนเอ๋อร์เป็นกุญแจสำคัญสำหรับเรื่องนี้ ดังนั้นเขาจึง
ตัดสินใจใช้ประโยชน์จากเวลาที่เขาอยู่ในเส้นทางแห่งอาชูร่าและ
หลอกลวงเซียนเอ๋อร์ ทำลายแผนการทั้งหมดของเราก่อนที่จะได้เริ่ม! เขา
ทิ้งเด็กไว้ในเซียนเอ๋อร์ ทำให้ทุกอย่างยุ่งเหยิงไปหมด! การลงมือของเขา
ช่างอุกอาจพอ!”

การได้ยินจักรพรรดิอสูรบอกว่าทั้งหมดนี้เป็นแผนการที่หลินหมิงวาง
แผนไว้ เสี่ยวหมัวเซียนก็ไม่สามารถนิ่งเฉยได้
นางมองไปยังจักรพรรดิอสูรและพูดอย่างเย็นชาว่า “จักรพรรดิอสูร
ท่านอาจตำหนิข้าได้ แต่ท่านไม่สามารถใช้คำพูดเหล่านี้เพื่อใส่ร้ายหลินห
มิง ก่อนหน้านี้ เขาไม่รู้ว่าท่านวางแผนที่จะเป็นพันธมิตรกับภูติเทพหรือ
เขาได้หลอกข้าแต่อย่างใด ข้าอยู่กับเขานั้นก็เป็นความคิดริเริ่มของข้า
เอง”
“หุบปาก!”
ราชันสวรรค์รุ่งอรุณปีศาจโกรธแค้นแล้วก็ระเบิดออกมา หมัดของ
เขาชกไปยังท้องของเสี่ยวหมัวเซียน!
การเคลื่อนไหวอย่างฉับพลันนี้ทำให้สีหน้าของเสี่ยวหมัวเซียน
เปลี่ยนไป แม้แต่จักรพรรดิอสูรก็ยังหายใจติดขัด
“รุ่งอรุณปีศาจ, ท่าน -!”
จักรพรรดิอสูรช้าเกินไปยังจะหยุดราชันสวรรค์รุ่งอรุณปีศาจ ด้วย
เสียงแตกดัง เสี่ยวหมัวเซียนกระเด็นไปราวกับว่าว นางรู้สึกถึงพลังอันน่า
สะพรึงกลัวที่หลั่งไหลเข้ามาในโลกภายในของนาง พุ่งเข้าหาชีวิตเล็กๆ
ภายใน
“ม่ายยยยยยย!”
เสี่ยวหมัวเซียนร้องออกมาอย่างหวาดกลัว เหงื่อเย็นไหลผ่านนาง
นางคิดว่ ราชันสวรรค์รุ่งอรุณปีศาจวางแผนที่จะฆ่าบุตรของนาง!
อย่างไรก็ตาม หลังจากล้มลงกับพื้น เสี่ยวหมัวเซียนก็ค้นพบว่านาง
ไม่ได้รับบาดเจ็บแม้แต่น้อย แต่นางค้นพบว่าพลังของราชันสวรรค์รุ่งอรุณ
ปีศาจที่อยู่ภายในร่างกายของนางนั้นได้กลายเป็นกลุ่มของพลังงานสีดำที่

ทำให้โลกภายในของนางถูกขังไว้ สำหรับสถานที่พลังงานสีดำขังไว้ มัน
เป็นที่ที่ทารกในครรภ์อยู่!
เสี่ยวหมัวเซียนหน้าซีด “ท่านทำสิ่งใดลงไป?”
ราชันสวรรค์รุ่งอรุณปีศาจไม่ตอบสนอง เขาสะบัดนิ้วของตน ผลักจุด
ชีพจรของนางและปิดผนึกปราณแท้ทั้งหมด
จากนั้น เสี่ยวหมัวเซียนรู้สึกเจ็บและอ่อนแอราวกับว่านางกลายเป็น
เด็กผู้หญิงปุถุชน
“ข้าไม่ชอบถูกสัมผัสเกล็ดย้อน”
เสียงของ ราชันสวรรค์รุ่งอรุณปีศาจที่โกรธจัดในตอนแรกได้สงบลง
อย่างไรก็ตาม เสียงที่สงบของเขายังคงให้ความรู้สึกกดดันอย่างมาก “ข้า
วางการตรึงพลังงานไว้ในท้องของเจ้า ด้วยการบ่มเพาะของเจ้า มันเป็นไป
ไม่ได้สำหรับเจ้าที่จะคลายมัน เพียงความคิดเดียวจากข้า การตรึงพลังงาน
จะพังและสร้างกระแสวังวนพลังงานของเคล็ดปีศาจกลืนสวรรค์ฆ่าทารก
ในครรภ์ในเจ้าได้!
“เจ้าอาจคิดว่าข้าจะไม่สามารถทนต่อการทำลายเด็กที่มีพรสวรรค์
เช่นนี้ได้ และเจ้าพูดถูก ข้าไม่สามารถทนได้อย่างแท้จริง แต่เมื่อเทียบกับ
การอยู่รอดของเผ่าอสูรและเผ่าปีศาจ เมื่อเทียบกับอนาคตของคนเรา
เด็กที่ยังไม่เกิดจะมีอันใด?”
เผ่าปีศาจและเผ่าอสูรอยู่ในสถานการณ์ล่อแหลม ติดอยู่ในพายุที่โหม
กระหน่ำ แม้ว่าเด็กคนนี้จะถูกกำหนดให้เป็นเทพแท้จริงในอนาคต แต่มัน
ก็ไม่ได้มีความหมายกับพวกเขาเลยเพราะมันเป็นเรื่องที่อาจเกิดขึ้นใน
หลายสิบล้านปีนับจากนี้ และในเวลานั้น เผ่าอสูรและปีศาจอาจจะถูก
ทำลายไปในมหาภัยพิบัติอันยาวนานแล้ว!

ยิ่งไปกว่านั้น ไม่มีใครสามารถพูดได้ว่าทารกในครรภ์ของเสี่ยวหมัว
เซียนจะสามารถกลายเป็นเทพแท้จริงในอนาคตได้หรือไม่
ตอนนี้ สิ่งที่ราชันสวรรค์รุ่งอรุณปีศาจและจักรพรรดิอสูรต้อง
พิจารณาก่อนคือ ทำอย่างไรจึงจะดำรงเผ่าปีศาจและเผ่าอสูรไว้ได้
“่ท่านต้องการที่จะใช้บุตรของข้าที่จะขู่ข้า?”
เสี่ยวหมัวเซียนมองไปยังราชันสวรรค์รุ่งอรุณปีศาจ เสียงของนางสั่น
เทา
“เดิมทีข้าไม่ต้องการบังคับเจ้า แต่… เจ้าทำให้ข้าผิดหวังมากเกินไป”
เสียงของราชันสวรรค์รุ่งอรุณปีศาจนั้นลึกและกังวาน ขณะที่เขามองดู
เสี่ยวหมัวเซียน ดวงตาก็เต็มไปด้วยโทสะ
“เจ้ารู้มานานแล้วว่าเผ่าปีศาจและเผ่าอสูรของเราวางแผนที่จะเป็น
พันธมิตรกับภูติเทพ แต่เจ้าไม่สนใจผลประโยชน์ของประชาชนของตน
และมอบสิ่งที่มีค่าที่สุดของเจ้าให้กับสารเลวน้อยหลินหมิง! ใครให้สิทธินี้
แก่เจ้า? ทุกสิ่งที่เจ้ามีตอนนี้ สายเลือด ร่างกาย ทั้งหมดได้รับจากเจ้าโดย
เผ่าปีศาจและเผ่าอสูร เจ้าคิดว่าแก่นพลังหยินที่มีค่าเป็นของเจ้าคนเดียว
และเจ้าสามารถมอบให้กับใครก็ได้ที่เจ้าพอใจ?
ร่างกายของคนหนึ่ง ผิวหนัง เส้นผม ทั้งหมดได้รับจากบิดามารดา
ของพวกเขา ในประเพณีดั้งเดิมของเผ่าปีศาจ ในสายตาของราชันสวรรค์
รุ่งอรุณปีศาจ การกระทำของเสี่ยวหมัวเซียนไม่แตกต่างจากการทรยศ
พวกเขา
“ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เจ้าไม่สามารถไปไหนได้ ข้าจะผนึกพลังของ
เจ้า 10 วันต่อจากนี้ในงานเลี้ยงฉลองชันษา บุตรชายภูติเทพฟ้าบันดาล

จะนำเสนอการแต่งงานของเจ้าต่อข้า ข้าต้องการให้เจ้าเห็นด้วยกับมัน! มิ
เช่นนั้น ลูกของเจ้าจะไม่มีชีวิตอยู่ถึงวันที่สิบเอ็ด!”
ราชันสวรรค์รุ่งอรุณปีศาจพูดอย่างมืดมน เสี่ยวหมัวเซียนสั่นเมื่อนาง
ได้ยินสิ่งนี้
“ใช่แล้ว… ที่งานเลี้ยงฉลองชันษาสิบวันนับจากนี้ หลินหมิงก็จะอยู่ที่
นั่นเช่นกัน เมื่อเจ้าเห็นด้วยกับการขอแต่งงาน มันก็จะอยู่ต่อหน้าเขา
ดังนั้นเจ้าควรเตรียมตัวให้ดีที่สุด และ… หลังจากที่ข้าปิดผนึกความ
แข็งแกร่งของเจ้า มันก็เป็นไปไม่ได้ที่เจ้าจะส่งกระแสเสียงถึงหลินหมิง ไม่
ว่าเจ้าต้องการบุตรของเจ้าหรือเจ้า ต้องการสิ่งที่เรียกว่าความรัก เช่นนั้นก็
จงเลือกเอง!”
คำพูดของราชันสวรรค์รุ่งอรุณปีศาจเป็นมีดที่แทงเข้าไปในเสี่ยวหมัว
เซียน ทำให้หัวใจนางหลั่งโลหิต
ยังมีสถานการณ์ที่โหดร้ายกว่านี้ในโลกอีกหรือไม่?
ปู่ของนางเองกำลังข่มขู่นางกับชีวิตของเหลนที่ยังไม่เกิดของเขา
การให้นางต่อหน้าคนที่นางรักมากที่สุดแล้วตกลงแต่งงานกับคนที่
นางไม่ชอบอย่างที่สุดนั้น
ยิ่งกว่านั้น… นางจะไม่มีโอกาสอธิบายสถานการณ์ให้กับหลินหมิงฟัง
ด้วย นางจะทำร้ายหลินหมิงอย่างโหดร้ายและต้องเผชิญกับความผิดหวัง
ตลอดกาล
เมื่อคิดถึงสิ่งนี้ หัวใจของเสี่ยวหมัวเซียนก็บีบรัด เมื่อนางมองดูปู่ นาง
รู้สึกว่าใบหน้าของเขาไม่คุ้นเคย
“ข้าจะให้คำเตือนครั้งสุดท้ายแก่เจ้า เจ้าต้องไม่คิดว่าข้าจะทนไม่ได้ที่
จะฆ่าบุตรของเจ้า ดังนั้น… อย่าดื้อรั้นกับข้าอีกต่อไป จากวันนี้ จงลืม

หลินหมิงซะ สำหรับลูกของเจ้า ตราบใดที่เจ้าไม่เชื่อฟัง ข้าจะทำทุกอย่าง
ในอำนาจของข้าที่จะซ่อนมันจากภูติเทพจนกว่ามันจะสามารถเกิด แต่
เด็กก็จะไม่มีความสัมพันธ์กับหลินหมิงด้วย”
ขณะที่ราชันสวรรค์รุ่งอรุณปีศาจพูด เขาก็หันและจากไป
และตามหลังราชันสวรรค์รุ่งอรุณปีศาจ, จักรพรรดิอสูรส่ายหัวของ
เขาครั้งแล้วครั้งเล่า เขาพูดว่า “เซียนเอ๋อร์… เจ้าไร้เดียงสาและยังเด็ก
เกินไป ข้ารู้ว่าเจ้าเกลียดท่านปู่ของเจ้า แต่ในอนาคตเจ้าจะได้รู้ว่าทุกสิ่งที่
เขาทำนั้นเป็นไปเพื่อประโยชน์ของเจ้าเอง หากเขายอมให้เจ้าทำตามที่
เจ้าปรารถนา พันธมิตรระหว่างเผ่าปีศาจกับเผ่าอสูรจะแยกตัวออกจาก
กัน ในมหาภัยพิบัติที่กำลังจะมาถึง เราอาจจะต้องพินาศ! ในเวลานั้น เจ้า
จะทำอย่างไร? ถ้าไม่มีราก ใบจะอยู่ได้อย่างไร? เจ้าจะติดตามหลินหมิงไป
รอบๆเหมือนสุนัขที่โศกเศร้าหรือไม่? เจ้ารู้หรือไม่ว่าเจ้ายังไม่ได้เป็น
ภรรยาของหลินหมิงด้วย? เจ้าเชื่อหรือไม่ว่าหลินหมิงจะแบ่งปันความรัก
แบบเดียวกันกับเจ้าในอนาคต?
“คำมั่นสัญญาของชายคนนั้นเหมือนกับคำพูดของสุนัข สิ่งที่เรียกว่า
ความรักนั้นไร้สาระและเสียสละตัวเองเพื่อความรักคือความโง่เขลาสูงสุด
ยิ่งกว่านั้น ถ้าเจ้าตัดสินใจที่จะเสียสละตัวเองเพื่อความรัก เจ้าจะต้องลาก
เผ่าปีศาจและเผ่าอสูรลงมาพร้อมกับเจ้า วางคนของข้า ประชาชนของเจ้า
ในสถานะที่เต็มไปด้วยอันตราย เมื่อรู้สิ่งนี้แล้ว เจ้ายังคงจะสงสัยว่าเหตุใด
ปู่ของเจ้าจึงโกรธในวันนี้อีกหรือไม่? แม้แต่ข้าก็ยังผิดหวังในตัวเจ้า จงจำ
ไว้ ว่าในโลกแห่งนักสู้ ความแข็งแกร่งคือทุกสิ่ง ความรักคือสิ่งใดน่ะหรือ?
มันกินได้หรือไม่?

“ยิ่งไปกว่านั้น ยังไม่เป็นที่ทราบว่าหลินหมิงจะสามารถมีชีวิตยืนยาว
ได้อีกหรือไม่ เขาไปถึงขีดจำกัดของตนและตกลงที่จะต่อสู้ร้อยปีกับ
บุตรชายภูติเทพฟ้าบันดาล ในเวลานั้น แม้ว่าเขาจะไม่ตาย เขาก็จะพ่าย
แพ้ในสถานะที่พิการ เจ้าจะแก้แค้นให้เขาหรือไม่? เจ้าคิดว่าเขาจะ
สามารถแก้แค้นให้ตัวเองได้ในอนาคตหรือไม่? ภูติเทพย่อมจะไม่ให้โอกาส
เขา!
“ยอมแพ้ต่อเขาซะ เมื่อเจ้ากลายเป็นราชันสวรรค์ในอนาคต เมื่อเจ้า
กลายเป็นเทพแท้จริงและโลกอยู่ในฝ่ามือของเจ้า เจ้าจะเข้าใจว่าเจ้าเป็น
เช่นไร!
ขณะที่จักรพรรดิอสูรกล่าวเช่นนี้แล้ว เขาก็หันหลังกลับ
ในไม่ช้า สาวใช้ก็ผลักเปิดประตูและพาเสี่ยวหมัวเซียนไป
หลังจากผ่านทางเดินที่คดเคี้ยวหลายแห่ง เสี่ยวหมัวเซียนก็ถูกพาไป
ยังห้องที่หรูหรามาก มีพรมที่ทำจากขนนกยูงและกลิ่นของธูปคลุ้งอยู่ใน
อากาศ แม้ในขณะที่รับประทานอาหารหรืออาบน้ำ มันมีสาวใช้แปดคน
คอยดูแลและช่วยเหลือนางตลอดเวลา
อย่างไรก็ตาม มีจุดเดียวคือ หลังจากเสี่ยวหมัวเซียนเดินเข้ามาใน
ห้อง นางไม่สามารถจะออกไปได้แม้แต่ครึ่งก้าว
นางถูกกักบริเวณที่นี่เพื่อรองานเลี้ยงฉลองชันษาจักรพรรดิอสูรในอีก
สิบวันนับจากนี้ ในเวลานั้น ต่อหน้าหลินหมิง นางจะต้องเห็นด้วยกับ
ข้อเสนอของบุตรชายภูติเทพฟ้าบันดาล
และสิ่งที่เจ็บปวดที่สุดสำหรับนางคือ นางจะไม่สามารถบอกเหตุผลที่
ทำให้หลินหมิงทำเช่นนั้นได้ นางไม่สามารถบอกเขาถึงการตั้งครรภ์ของ

นางได้ หลังจากงานเลี้ยงฉลองชันษาและแม้กระทั่งหลังจากที่เด็กเกิด มัน
จะไม่มีความสัมพันธ์กับหลินหมิง เขาอาจไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตนมีลูก
“ข้าต้อง… ก่อนที่งานเลี้ยงฉลองชันษาจะเริ่มขึ้น… ข้าต้องแจ้งให้
หลินหมิงทราบถึงสถานการณ์…”