Martial World ศิลาลึกลับกับวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ - ตอนที่ 1,824 ซากโบราณ

หลินหมิงมองไปยังเด็กสาวชุดแดง จากสีหน้าที่ว่างเปล่าของเด็กสาว
มันก็ยืนยันแล้วว่าเขาจะไม่สามารถรับข้อมูลที่มีค่าจากนางได้เช่นเหตุใด
ออร่าของจ้าวแห่งเส้นทางอาชูร่าจึงถูกเก็บไว้ที่นี่
ทั้งสองเดินเข้ามาใกล้ป่าหิน ชั่วเวลาหนึ่ง ทั้งป่าหินดูเหมือนจะมี
ชีวิตชีวาด้วยการเคลื่อนไหว กลีบดอกไม้ที่เกิดขึ้นจากเต๋าอันยิ่งใหญ่เริ่ม
ตกลงมาจากท้องฟ้า กลายเป็นรูนแปลกๆที่ปิดกั้นโลก
หลินหมิงและเด็กสาวเองก็ถูกกันออกไป มันเป็นรูปแบบค่ายกล
ป้องกันแนวที่เข้าใจยากยิ่ง
“หว๊า!”
เด็กสาวร้องออกมาด้วยความประหลาดใจ พลังวิญญาณที่นางปล่อย
ออกมาดูเหมือนจะขัดแย้งกับออร่านี้และได้รับการสะท้อนกลับโดย
รูปแบบค่ายกล ซึ่งทำให้นางเกือบจะได้รับบาดเจ็บ
อย่างไรก็ตาม เด็กสาวทำให้หลินหมิงประหลาดใจอีกครั้ง ร่างกาย
ของนางดูไร้น้ำหนัก เมื่อนางถูกผลักกลับด้วยพลังประหลาดนี้ นางก็
กระเด็นถอยหลังเหมือนผ้าฝ้ายชิ้นหนึ่ง
เช่นนี้ นางเหาะถอยหลังไปไม่กี่สิบฟุตก่อนที่จะร่อนลงอย่างนุ่มนวล
“มีอันใดหรือ?”
“ส-ส-สถานที่นี้มันแปลกเล็กน้อย ทุกครั้งที่ข้ามา ข้าจะถูกกัดโดยบาง
สิ่งที่แปลก… แต่-แต่ครั้งล่าสุดมันไม่ได้แข็งแกร่งมาก…”

หลังจากอยู่กับหลินหมิงมานานแล้ว เสียงของเด็กสาวก็ดูราบรื่น ราว
กับว่าปัญหาการพูดของนางก่อนหน้านี้เป็นเพราะนางไม่ได้พูดกับใครนาน
เกินไปเท่านั้น
หลินหมิงช่วยไม่ได้ที่จะมองนางแล้วถาม
หญิงสาวชุดแดงเผยความงุนงง หลังจากนั้นครู่หนึ่ง นางส่ายหัวแล้ว
พูดว่า “ข้าไม่รู้… ดู-ดูเหมือนจะหลับไปนาน แต่-แต่ด้วยเหตุผลบางอย่าง
ข้าตื่นขึ้นมาหลังจากนั้นและข้าก็ลงเอยที่นี่… และจากนั้น… ข้า… มักจะ
เห็นคนนอกมาที่นี่และพยายามจับข้า… เช่นเดียวกับสหายของข้า…”
เด็กสาวชุดแดงพูดอย่างคิ้วขมวด ราวกับว่าพวกมันเป็นความทรงจำ
นางไม่ต้องการที่จะจดจำ
หลินหมิงตกตะลึง ประสบการณ์ชีวิตของเด็กสาวคนนี้แปลกเกินไป
ตามที่นางพูด นางน่าจะมีชีวิตอยู่เป็นเวลานานแล้วและนอน
หลับใหลตลอดเวลา
และสำหรับบุคคลภายนอก พวกเขาก็เป็นผู้ท้าชิงด้านทดสอบที่มายัง
สมรภูมิผืนนภานิมิตฝัน เมื่อผู้คนเหล่านี้ค้นหาสมบัติในแดนเร้นลับนี้ พวก
เขาได้รบกวนการพักผ่อนของเด็กสาวอย่างไม่ต้องสงสัยและโอสถจิต
วิญญาณที่พวกเขาพยายามจะเอานั้นคล้ายกับผลกิเลนที่สามารถสำแดง
ตนเองได้
“ไม่น่าแปลกใจที่เด็กสาวนี้จะระวังเมื่อนางเห็นข้าและดูเหมือนจะ
กลัวข้า นางเป็นใครกันแน่? ทำไมนางถึงดูเหมือนเสี่ยวหยู…?”
หลินหมิงหวนนึกไปถึงเยี่ยนเสี่ยวหยูอย่างฉับพลัน แม้ว่าเสี่ยวหยูจะ
ดูเหมือนเด็กสาวธรรมดาจากภายนอก แต่นางก็เป็นปริศนาที่สามารถกิน
หินตะวันม่วงและหยกเก้าตะวันได้ประหนึ่งว่าพวกมันเป็นขนม

นางเองก็ยังจำไม่ได้ว่าอยู่มานานเท่าไหร่ แต่อายุของนางไม่ตรงกับ
ความคิดของนาง ดูเหมือนว่าความคิดของนางจะอยู่ในระดับของเด็กสาว
ที่เซ่อและขี้อาย
รูปร่างหน้าตาของนางเองก็ไม่เคยเปลี่ยน นางมักจะคล้ายกับเด็กสาว
ไม่เคยเติบโต
“รูปแบบค่ายกลนี้… เกิดขึ้นโดยธรรมชาติจากเต๋าอันยิ่งใหญ่แห่ง 33
สวรรค์ มันไม่ได้ถูกสร้างขึ้นด้วยมือมนุษย์ ในการเข้าไป เราต้องปฏิบัติ
ตามกฎเต๋าอันยิ่งใหญ่แห่ง 33 สวรรค์” หลินหมิงคิดอยู่ครู่หนึ่ง ดวงตา
ของเขาจดจ่อกับรูปแบบค่ายกลตรงหน้า ภายในรูม่านของเขา มีรูนนับ
แสนที่สะท้อนออกมา ถักทอรวมกันบนท้องฟ้าราวกับดวงดาวไม่รู้จบ
กว้างใหญ่และลึกซึ้ง…
มีความคล้ายคลึงกันกับรูปแบบค่ายกลนี้และอักขระรูนเทวะ
เขาศึกษาอักขระรูนเทวะมาหลายปีแล้วและได้ดูดซับความทรงจำ
ของผู้เชี่ยวชาญรูนเทวะไปมากมาย พื้นหลังของเขาลึกซึ่งมากและเขา
มั่นใจว่าตนจะสามารถไขรูปแบบค่ายกลนี้ได้
ชั่วเวลาหนึ่ง เขาเริ่มอนุมานมากมายในใจ
อย่างช้าๆ ช้าเขาพบหลอดเลือดดำของรูปแบบค่ายกลป้องกัน หอก
แสงพุ่งออกมาจากปลายนิ้ว เสียงดังเมื่อกระแทกปมของรูปแบบค่ายกล
เหมือนก้อนหินยักษ์ตกลงไปในทะเลสาบที่สงบ ระลอกคลื่นเริ่มแผ่
ออกไปด้านนอก
ทั้งรูปแบบค่ายกลพังทลายลงทันที่
ป่าหินหนาแน่นที่หาที่เปรียบมิได้นี้เริ่มสลายตัวและยุบลงอย่าง
รวดเร็วต่อสายตา

นี่คือการกัดเซาะที่เกิดจากสภาพดินฟ้าอากาศไร้สิ้นสุดเนินนานปี
หลินหมิงตกตะลึงที่เห็นสิ่งนี้
โลกที่อยู่ใต้เท้าของเขาเริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง พื้นที่โดยรอบเริ่ม
มีการเปลี่ยนแปลง ในทันที่ ป่าหินที่อยู่เบื้องหน้าเขาก็หายไป
วูป -!
ลมหนาวพัดผ่านเขา
โลกข้างหน้าเขากลายเป็นที่รกร้างว่างเปล่าอย่างไม่น่าเชื่อ หินที่
ขรุขระในพื้นดินแผ่ออร่าที่เยือกเย็นออกมา
ไม่ไกลเกินไป มีเหวสีดำที่อากาศพัดผ่าน แผ่พลังลึกลับที่ไร้ขอบเขต
ความคิดของหลินหมิงสะท้าน ร่างของเขาแวบขึ้นและไปปรากฏห่าง
ออกไปหลายร้อยไมล์ เมื่อเขามาถึงที่ขอบของเหวลึก เขามองลงไปข้างใน
ร่างกายของเขาสะท้าน เหวสีดำนั้นไร้ก้น ไม่มีอะไรปรากฏให้เห็น
เลย แต่เขารู้สึกได้ว่ามีสองออร่าที่ทำให้หัวใจของเขาสั่นหวั่น
ออร่าหนึ่งในนั้นคือพลังงานสีดำบริสุทธิ์ไร้เปรียบ ซึ่งปลดปล่อย
ความรู้สึกกดขี่อย่างไม่อาจบรรยายได้ออกมา ราวกับว่าสิ่งมีชีวิตทั้งหมด
ต้องโค้งคำนับต่อหน้ามัน
มันแข็งแกร่งและทรงพลังโดยแท้
นี่คือมวลของพลังวิญญาณที่มาถึงจุดสูงสุดของความบริสุทธิ์และยังมี
ความรู้สึกของเต๋าอันยิ่งใหญ่
ไม่ต้องสงสัยเลยว่านี่คือขีดสุดของพลังวิญญาณ ความบริสุทธิ์และ
ความลึกของพลังวิญญาณนี้มีมากยิ่งกว่าของจักรพรรดินีวิญญาณเซิ่ง
เหม่ย

เมื่อพลังแห่งวิญญาณพลุ่งพล่านขึ้น มันก็มีการเปลี่ยนแปลงมากมาย
ภายใน
เพียงแค่เหลือบมองไปยังมัน หัวใจของผู้หนึ่งก็จะเต้นรัวและรู้สึกราว
กับว่าวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ของพวกเขาจะถูกกลืนหายไป
สำหรับอีกออร่า มันเป็นสิ่งที่หลินหมิงคุ้นเคย – ออร่าของจ้าวแห่ง
เส้นทางอาชูร่า
ออร่านี้มีพลังของเต๋าสวรรค์อาชูร่าที่ลึกดั่งมหาสมุทรไร้สิ้นสุด มัน
ช่างน่าเกรงขามและอาจหาญด้วยจิตสังหารที่พุ่งสูงสู่สวรรค์ ดูเหมือนจะ
สามารถบดขยี้จักรวาลได้
ออร่าทั้งสองนี้คงอยู่ในพื้นที่นี้มาแต่กาลก่อน ปะทะกันอย่างแผ่วเบา
โดยไม่มีความแตกต่างของระดับระหว่างพวกมัน
“คนผู้นี้คือใคร? เขาสามารถแข่งขันกับจ้าวแห่งเส้นทางอาชูร่าใน
ระดับเดียวกันได้?”
หลินหมิงรู้สึกประหลาดใจ เขาค้นพบว่าพลังวิญญาณนี้ที่ต่อสู้กับออ
ร่าที่เหลือของจ้าวแห่งเส้นทางอาชูร่านั้นไม่ด้อยไปกว่ากันเลย
เนื่องจากรูปแบบค่ายกลไร้เปรียบที่นี่ พลังวิญญาณนี้รวมถึงออร่า
ของจ้าวแห่งเส้นทางอาชูร่าจึงได้ถูกผนึกไว้ในโลกที่เป็นเอกเทศ ไม่สลาย
ไปแม้จะผ่านหลายพันล้านปี กลับกัน มันก็ก่อระบบเต๋าสวรรค์และเติบโต
อย่างต่อเนื่อง
รูนนับไม่ถ้วนหมุนไปอย่างมีชีวิตชีวาในความมืดของมิติ
หลินหมิงโคจรพลังของกฎอาชูร่าและมองดูรูนเหล่านี้ด้วยความสนใจ
อย่างมาก แม้ว่าดวงตาของเขาจะเจ็บเล็กน้อย แต่เขาก็ดวงตาเบิกกว้างที่

ค้นพบ รูนเหล่านี้ที่เต้นไปในอากาศเป็นเหมือนตำราประวัติศาสตร์ บันทึก
ฉากที่น่าทึ่งไว้ภายในตัวพวกมัน
หลินหมิงค้นพบว่าในตอนท้ายของเหวที่อยู่ข้างใต้เขานั้น มันยังมีเหว
อีกอันหนึ่งที่ลึกและไม่สิ้นสุด
ภายในออร่านั้น ออร่าอันยิ่งใหญ่ก็พรั่งพรูออกมาเช่นกัน
เหวนั้นมีความหนาแน่นอย่างไม่น่าเชื่อ ทำให้โลกทั้งโลกนี้เหมือนรัง
ผึ้ง
“นี่อาจเป็นสนามรบโบราณจากเมื่อจ้าวแห่งเส้นทางอาชูร่าต่อสู้กับ
คนอื่นหรือไม่?”
หลินหมิงครุ่นคิด รู้สึกฉงน จ้าวแห่งเส้นทางอาชูร่าอาศัยอยู่มาหลาย
พันล้านปีแล้ว โลกจะแตกสลายเช่นนี้ได้ก็ต่อเมื่อโดนปะทะโดยพลังอัน
ยิ่งใหญ่
ขณะที่เขาคิดสิ่งนี้ เมฆสีดำของพลังงานที่อำพรางก็เริ่มจางหายไป
ดาวส่องแสงในอวกาศห่างไกลและเย็นยะเยือกในความว่างเปล่าอัน
ไร้สิ้นสุด
ดาวหลายล้านล้านดวงยังคงดำเนินต่อไปโดยไร้สิ้นสุด แม้กระทั่ง
แขวนเหนือศีรษะของเขา เมื่อเงยหน้าขึ้นมอง เขาสามารถเห็นหินแปลกๆ
และทิวเขาที่ไม่สิ้นสุด
ดวงดาวเหล่านี้ปลดปล่อยพลังลึกลับออกมาอย่างไร้ขอบเขต
หลินหมิงยืนอยู่บนดาวดวงหนึ่ง แต่ในหมู่ดาวที่ไร้ขอบเขตในจักรวาล
มันก็เป็นธรรมดา

เมื่อมองดูไปรอบๆ เขาจะเห็นว่าดวงดาวนับไม่ถ้วนรอบตัวเต็มไป
ด้วยหลุมจนถึงจุดที่จะล่มสลาย
ยิ่งไกลออกไปยัง ใจกลางดาราจักร มันมีซากปรักหักพังขนาดใหญ่
ของดวงดาวที่วินาศจนลุกไหม้
ที่ใจกลางดาราจักร ไม่มีดวงดาวหรือฝุ่นละอองอีกต่อไป แต่มีเพียงสี
ดำสนิทและแสงสีแดงที่ลุกโชติช่วง เปล่งประกายจากภายในอย่างไร้
สิ้นสุด
สองแสงนี้เป็นเหมือนสองจักรวาล เพียงแวบเดียว หน้าอกของหลินห
มิงก็สั่นอย่างรุนแรง ราวกับว่าเขาถูกกระแทกโดยมือที่มองไม่เห็น
แข็งแกร่ง สิ่งเหล่านี้เป็นสองพลังที่แข็งแกร่งอย่างที่สุด
เวลาผ่านไป แม้แต่การผ่านไปของเวลาก็ไม่สามารถทำให้พลังสอง
กลุ่มนี้หายไปได้
กลับกัน พวกมันก่อกำเนิดกฏของสวรรค์และปฐพี กลายเป็นดั่งหยิน
และหยาง ยกระดับและผลักดันซึ่งกัน ร่วมเติบโตไปด้วยกัน
พวกมันเหมือนดวงอาทิตย์ที่ปะทุอย่างไร้สิ้นสุด พลังลึกลับอย่างไม่
อาจหยั่งรู้ได้ถูกจองจำ ดูเหมือนจะคงอยู่ไปชั่วนิรันดร์
“หืม? นี่คือ?”
หลินหมิงเห็นภาพอย่างเลือนราง…
อาชูร่ายืนอยู่ท่ามกลางความมืดมิดของอวกาศ เขาสวมชุดเกราะและ
ดวงตาสาดประกายด้วยแสงที่น่าหวาดผวา
เขากำลังต่อสู้กับชายที่มีออร่าอันน่ากลัวในทำนองเดียวกัน ชายคนนี้
เดินไปยังปลายสุดของดาราจักรที่ซึ่งพวกเขาเริ่มต่อสู้กัน

หมัดเงาของอาชูร่านั้นแข็งแกร่งและกว้างใหญ่ แต่ละหมัดเงาฉีกขาด
จักรวาล ดวงดาวไร้สิ้นสุดแตกสลาย กลืนชายที่เดินเข้ามาจากอีกด้าน
หนึ่งของดาราจักร
ในเงามืดไร้สิ้นสุดเหล่านั้น ชายผู้นั้นดึงเอาตำราสีดำโบราณแปลกๆ
ออกมา
เขาเริ่มท่องคัมภีร์ คัมภีร์กลายเป็นคำโบราณที่กระจายสู่สายฝนแห่ง
หมัดเงาของอาชูร่า
ทุกคำโบราณเปลี่ยนเป็นเสาพลังวิญญาณในความว่างเปล่า พวกมัน
ฉีกทะลุดาราจักรและชนกับหมัดเงาของอาชูร่า ความผันผวนของพลังงาน
ที่น่าสะพรึงกระจายออกไป ฉีกทำลายอวกาศที่กว้างใหญ่และดวงดาวนับ
ล้าน…
การต่อสู้นี้ยังคงดำเนินต่อไปในช่วงเวลาที่เหลือเชื่อ โดยไม่ทราบว่า
พวกเขาต่อสู้มากี่ปีหรือดวงดาวกี่พันล้านที่ถูกบดขยี้
ในท้ายที่สุด หน้าผากของชายลึกลับก็ถูกรอยขีดข่วนด้วยหมัดเงา
ของจ้าวแห่งเส้นทางอาชูร่า ดาวโลหิตที่หนักดั่งดวงดาวของเขาตกลงมา
กระแทกเข้าสู่อวกาศที่ไร้ขอบเขตด้านล่าง
ด้วยสิ่งนี้ หน้าตำราลึกลับจากตำราสีดำโบราณที่อยู่ในมือของชายก็
ร่วงลง…
หลังจากฉากนี้ ภาพลวงตาทั้งหมดก็สลายไป หลินหมิงปรากฏตัวอีก
ครั้งที่ขอบเหว รูนอาชูร่าส่องแสงต่อหน้าเขา
สิ่งที่หลินหมิงมองเห็นในตอนนี้คือบันทึกที่อยู่ในรูนที่เกิดจากกฎเต๋า
สวรรค์อาชูร่า…

หลินหมิงสูดลมหายใจเข้าลึก – ชายลึกลับที่ต่อสู้กับจ้าวแห่งเส้นทาง
อาชูร่าจะต้องเป็นบรรพบชนรุ่นแรกของชาววิญญาณในยุคโบราณ
ศูนย์กลางของดาราจักรนั้นก็เป็นสนามรบสุดท้ายของพวกเขา
ในด่านทดสอบหล่อหลอมสุดท้ายของเส้นทางแห่งอาชูร่า เมื่อสิ้นสุด
บันใดศิลาฟ้าลึกลับ หลินหมิงได้เห็นจ้าวแห่งเส้นทางอาชูร่าต่อสู้กับชาย
ลึกลับคนนี้
แต่ผลลัพธ์ของการต่อสู้นั้นไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด
อย่างไรก็ตาม ตอนนี้หลินหมิงรู้ผลแล้ว – ราชันโบราณแห่งชาว
วิญญาณได้พ่ายแพ้ให้กับจ้าวแห่งเส้นทางอาชูร่า!
แต่จ้าวแห่งเส้นทางอาชูร่าเองก็ได้รับบาดเจ็บเช่นกัน
ยิ่งกว่านั้น ตำราโบราณที่ลึกลับไร้เปรียบมีหน้าตำราทองคำหลุด
ออกมาจากมัน ทำให้มันไม่สมบูรณ์