Martial World ศิลาลึกลับกับวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ - ตอนที่ 2,147 พายุ

“นี่…”
เมื่อมองไปยังอสูรโลกันต์หลายตนที่ถูกพัดขึ้นมาบนพื้นที่ องค์รัช
ทายาทมหานทีก็สีหน้าเปลี่ยนไปอย่างมาก
ภายใต้จมูกของเขา ลูกน้องของเขาถูกฆ่าโดยสิ่งที่ไม่รู้จักและตั้งแต่
ต้นจนจบ เขาก็ไม่เคยรู้เลยว่าตนได้ทำอะไรผิดพลาดลงไป
อสูรโลกันต์ที่ถูกเป่าขึ้นมาโดยกระบี่ขององค์รัชทายาทมหานทียังคง
ส่งเสียงร้องอย่างเจ็บปวดและทรมาน อย่างไรก็ตาม ร่างกายของพวกเขา
ยังคงถูกกัดกร่อน ละลายร่างไปอย่างต่อเนื่อง ในไม่ช้า เสียงของพวกเขาก็
เงียบลง
อสูรโลกันต์หลายตนกลายเป็นกองกระดูกและเนื้อโลหิต…
หลินหมิงมองดูทั้งหมดด้วยคิ้วขมวด เขาแผ่ขยายสัมผัสรับรู้ลงไปใต้
ดิน แต่เขาก็ไม่ได้ค้นพบว่าสิ่งใดที่ฆ่าอสูรโลกันต์ราชันสวรรค์
“แปลกยิ่ง!”
เซิ่งเหม่ยพึมพำ ชั่วครู่หนึ่ง นางมองไปยังทะเลสาบด้วยความลังเล
บางทีการรีบเร่งอาจไม่ใช่ทางเลือกที่ฉลาดนัก แม้ว่าจะมีโชคที่
สั่นสะเทือนโลก แต่ก็อาจเป็นกับดักแห่งความตายที่วางแผนไว้อย่าง
แยบยน…
สุสานจอมเทพอสูรจะมีกับดักเช่นนี้จริงหรือไม่?
อะไรคือเป้าหมายของคนที่สร้างกับดักเช่นนี้? ไม่ควรที่จะกำจัดผู้สืบ
ทอดที่มาที่นี่มิใช่หรอกหรือ?

ความคิดทั้งหมดเหล่านี้แล่นผ่านจิตใจของเซิ่งเหม่ย นางนึกไม่ออก
ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นในช่วงหลายปีที่สุสานจอมเทพอสูรก่อตั้งขึ้น
บางทีนี่อาจเป็นแดนเร้นลับที่มีโชคอันยิ่งใหญ่ แต่หลังจากนั้น กับดัก
ก็วิวัฒนาการขึ้นภายใน…
“เรามารอครู่หนึ่งและดูว่าองค์รัชทายาทมหานทีจะถอยหนีหรือไป
ต่อ… เรายังไม่สามารถหาข้อมูลเกี่ยวกับการมีอยู่ของตัวตนใต้ดินนี้ได้…”
ขณะที่เซิ่งเหม่ยพูดขึ้น อสูรโลกันต์ราชันสวรรค์ข้างนางก็เช็ดเหงื่อที่
หยดออกมา “รอดีกว่า, รอดีกว่า…”
อสูรโลกันต์เหล่านี้ทราบดีว่าฝั่งของพวกเขานั้นอ่อนแอกว่าองค์รัช
ทายาทมหานที่ แม้ว่าจะมีโชคที่น่าตกตะลึงในทะเลสาบ แต่ข้อสรุปที่
เป็นไปได้มากที่สุดก็คือ องค์รัชทายาทมหานทีจะได้รับประโยชน์มากที่สุด
สำหรับอสูรโลกันต์ที่อาจต้องตาย มันก็น่าจะเป็นพวกเขา…
ในเวลานี้ หลินหมิงก็พูดขึ้นมาว่า “บางที… อาจไม่มีอะไรอยู่ใต้
ดิน…”
คำพูดของเขาทำให้ทุกคนตกตะลึง
“หืม? เจ้าหมายความว่าอย่างไร?” เร้นกังวานถาม
“บางทีโลกนี้เองอาจกลืนกินชีวิต เนื้อหนังและโลหิต… ราชันสวรรค์
ที่ถูกกินไม่ได้ถูกซุ่มโจมตีโดยสัตว์ประหลาดใต้ดินบางตัว แต่โดยโลกนี้เอง
… และทะเลสาบสังหารนั้นเป็นส่วนหนึ่งของโลกนี้ หรือแม้แต่ศูนย์กลาง
ของโลกนี้…”
หลินหมิงพูดอย่างน่ากลัว คำพูดของเขาสงบและเยือกเย็น
โลกที่สามารถกลืนกินชีวิต เนื้อหนังและโลหิตของผู้อื่นได้เช่นนั้น
หรือ?

“เหตุใดเจ้าคิดเช่นนี้?” เสียงของเร้นกังวานเปลี่ยนไป ในการเผชิญกับ
การคาดเดาเช่นนี้ แม้เทพแท้จริงก็ยังพบว่ามันยากที่จะผ่อนคลาย
“มันเป็นเพียงความรู้สึกส่วนตัวของข้า ไม่มีพื้นฐานที่แท้จริงอยู่
เบื้องหลัง…”
ทุกสิ่งที่หลินหมิงกล่าวนั้นมาจากความรู้สึกของเขาเท่านั้น เขามักจะ
คิดว่ามีอะไรบางอย่างในโลกนี้ มีบางสิ่งที่เลวร้ายเกี่ยวกับเรื่องนี้
“ความรู้สึก…”
เซิ่งเหม่ยสูดลมหายใจเข้าลึกและกุมกระบี่กระดูกแน่นอย่างเงียบๆ
นางรู้สึกว่าสถานการณ์ทั้งหมดนี้เป็นลางสังหรณ์
แต่ตอนนี้ พวกเขาทำได้เพียงไปต่อเท่านั้น ประตูทางเข้าสู่แดนเร้น
ลับนี้ถูกปิดผนึกไว้และหากต้องการค้นหาสิ่งอื่นก็ไม่ใช่เรื่องง่าย
องค์รัชทายาทมหานทีเองก็ก็ดูเหมือนจะตระหนักถึงจุดนี้ โดยไม่
ลังเล เขาสั่งให้อสูรโลกันต์ราชันสวรรค์นำทาง “เจ้า, ลงสู่ทะเลสาบ!”
“อะไรกัน!?”
เมื่อได้ยินคำสั่งนี้ อสูรโลกันต์ราชันสวรรค์ตกตะลึงไป นี่เป็น
เช่นเดียวกับการสั่งให้เขาตาย!
“หึ!”
องค์รัชทายาทมหานทีอยู่ในอารมณ์ที่ไม่ดีอยู่แล้ว เมื่อเห็นว่าอสูรโล
กันต์ราชันสวรรค์นี้ดูราวกับว่าต้องการที่จะขัดคำสั่ง องค์รัชทายาทมหา
นทีคว้ามือออกไปและก่อกรงเล็บปีศาจยักษ์ขึ้น
กรงเล็บนี้คว้าร่างอสูรโลกันต์ราชันสวรรค์และยกเขาขึ้นมา
“อ๊ากก!”

อสูรโลกันต์ราชันสวรรค์ร้องเสียงหลง กรงเล็บขององค์รัชทายาท
มหานทีมีสนามพลังอันลึกล้ำ ตรึงเคลื่อนไหวของอสูรโลกันต์ราชันสวรรค์
นี้ไว้ โดยมิอาจต่อต้าน อสูรโลกันต์นี้ถูกโยนลงไปในทะเลสาบเช่นกระสอบ
ข้าว
ตึ้มม!
น้ำในทะเลสาบระเบิดขึ้น
อสูรโลกันต์ตนนี้ร้องเสียงดัง เขาพยายามดิ้นรนขึ้นจากน้ำ
อสูรโลกันต์ที่เฝ้าดูนั้น ทุกคนกลั้นหายใจ หากอสูรโลกันต์ตนนี้
กลายเป็นกระดูกโดยน้ำในทะเลสาบหรือหากมีสิ่งมีชีวิตที่ไม่รู้จักโผล่
ออกมาจากทะเลสาบในทันใดและลากอสูรโลกันต์นี้ลงไปด้านล่างหรือ
อาจกินอสูรโลกันต์ไป มันก็จะไม่มีใครประหลาดใจอีกแล้ว
แต่อสูรโลกันต์ตนนี้กลับยังคงดิ้นรนมาเป็นเวลานานและไม่เป็นไร มิ
ต้องกล่าวถึงความตาย แม้แต่เกล็ดของเขาก็ยังไม่ร่วงหล่นสักอัน
“เขายังอยู่ดีหลังจากตกลงไปในทะเลสาบ?”
อสูรโลกันต์บางคนแสดงความคิดเห็น
“รอดูอีกต่อไป”
องค์รัชทายาทสงบอย่างมาก เพียงเพราะบางสิ่งไม่ได้เกิดขึ้นใน
เริ่มต้น มันก็ไม่ได้หมายความว่าจะไม่มีอะไรเกิดขึ้นในภายหลัง เขาตรึง
สนามพลังไว้บนร่างอสูรโลกันต์ตนนั้นตลอด ทำให้เขาไม่สามารถขึ้นจาก
ทะเลสาบได้
แต่หลังจากผ่านไปหลายลมหายใจ เขาก็ยังไม่พอใจ เขาคว้าอสูรโล
กันต์ราชันสวรรค์อีกตนจากขุมกำลังเล็กที่ยืนอยู่ข้างเขาและโยนเขาลงไป
ในทะเลสาบ

ด้วยเสียงร้องแห่งความหวาดกลัวและตื่นตระหนกอีกครั้ง อสูรโล
กันต์สองตนดิ้นรนในทะเลสาบ
น้ำในทะเลสาบปั่นป่วนและคลื่นก็ใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ
แต่ไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับทั้งอสูรโลกันต์ทั้งสอง และหนึ่งในนั้นก็
สาปแช่งองค์รัชทายาทมหานทีเสียงดัง
อสูรโลกันต์ตนนี้ระบายความโกรธของเขาด้วยการสาปแช่งและสี
หน้าขององค์รัชทายาทก็มืดมน แต่ในเวลานี้ เขาไม่สามารถถูกรบกวน
จากทหารแนวหน้าตนนี้ได้ เขาต้องการที่จะโยนอสูรโลกันต์ราชันสวรรค์
ลงไปในน้ำมากกว่านี้ แต่ขณะที่เขากำลังจะทำสิ่งนั้น บางสิ่งที่ดูเหมือน
ฟองสบู่ก็ลอยขึ้นมาจากจุดศูนย์กลางของทะเลสาบนี้
บุ้ง บุ้ง บุ้ง! บุ้ง บุ้ง บุ้ง!
ฟองอากาศขนาดยักษ์ลอยขึ้นมาจากก้นทะเลสาบมากขึ้นและ
หนาแน่นขึ้นเรื่อยๆ ราวกับว่าสัตว์ประหลาดบางตัวกำลังจะโผล่ขึ้นมา
อสูรโลกันต์ทั้งหมดรู้สึกว่าหัวใจของพวกเขาบีบรัด สำหรับอสูรโล
กันต์ทั้งสองในทะเลสาบ ใบหน้าของพวกเขาซีดขาวยิ่งกว่ากระดาษ
หากสัตว์ประหลาดโผล่ขึ้นมาจากทะเลสาบแห่งนี้ คนแรกที่ประสบ
ภัยพิบัติก็จะเป็นพวกเขา พวกเขาคงไม่พอที่จะเป็นของว่างด้วยซ้ำ
บึ้ม!
เมื่อเกิดการระเบิด เสาน้ำโผล่ขึ้นจากทะเลสาบ จากนั้น พายุก็ก่อตัว
ขึ้นบนผิวน้ำของทะเลสาบ ทำให้เกิดคลื่นที่โหมกระหน่ำในทุกทิศทาง
“นี่…”

อสูรโลกันต์หลายตนตกตะลึง พายุเช่นนี้ปกคลุมท้องฟ้าและโลก ราว
กับว่ามันจะกลืนพวกเขาทั้งหมดไป
อสูรโลกันต์ทั้งหมดเริ่มหลบหนีจากพายุนี้โดยไม่จำเป็นต้องใช้คำพูด
แต่ในเวลาเดียวกัน พายุก็ทวีความรุนแรงขึ้น พลังฉีกที่ไม่อาจ
ต้านทานได้เกิดขึ้น และใจกลางของพื้นที่ทะเลสาบนี้สั่นสะเทือนอย่าง
รุนแรงราวกับว่ามันไม่สามารถต้านทานพลังนี้ได้อีกต่อไป
“นี่คือ…!?”
“มิติกำลังสั่นไหวหรือไม่?”
อสูรโลกันต์หลายคนมองไปยังมิติที่ตัวสั่นอยู่กลางทะเลสาบ ตื่นกลัว
อย่างมาก เป็นที่ทราบกันดีว่ามิติในสุสานจอมเทพอสูรนั้นมีความเสถียร
อย่างไม่น่าเชื่อ ดังนั้นมันจะสั่นไหวเช่นนี้ได้อย่างไร?
จากนั้น ขณะเดียวกับที่พวกเขากำลังคิดเรื่องนี้ ฉากที่น่ากลัวก็
เกิดขึ้น
แรงสั่นสะเทือนของมิติแข็งแกร่งยิ่งขึ้น จากนั้น มีรูขนาดเล็กฉีกเปิด
ขึ้น แม้ว่าจะมีขนาดเท่าแขน แต่ก็ยังคือการฉีกเปิด!
พลังที่น่าสะพรึงกลัวได้เปิดมิติภายในสุสานจอมเทพอสูร!
“มันเป็นไปได้อย่างไร!?”
ความคิดนี้แล่นผ่านจิตใจของอสูรโลกันต์ทั้งหมด และจากนั้น โดยไม่
มีเวลาได้ตอบสนองหรือคิด กระแสวังวนที่ไม่อาจต้านทานได้ถูกกวาด
ออกไปจากมิติที่ถูกฉีกขาดและอสูรโลกันต์ทั้งหมดก็ถูกดูดเข้าไป
บึ้ม!

พื้นผิวของทะเลสาบระเบิดเปิดออก องค์รัชทายาทมหานที่ หลินห
มิง เซิ่งเหม่ย อสูรโลกันต์ทั้งหมดจมลงไปในก้นทะเลสาบ…
ในช่วงเวลานั้น หลินหมิงได้ยินเสียงหวีดหวิวในหู ความเร็วสูงที่เขา
ถูกดึงลงไปทำให้ร่างกายเกิดแรงเสียดทานกับน้ำในทะเลสาบ ทำให้เขา
ร้อนอย่างมาก
ทะเลสาบแห่งนี้ลึกเกินกว่าที่เขาจินตนาการไว้
แม้ว่าเขาจะจมลงด้วยความเร็วเช่นนี้แต่เขาก็ยังไม่สามารถมองเห็น
ก้นทะเลสาบได้
อย่างช้าๆ หลินหมิงค้นพบว่าจิตสำนึกของเขาดูเหมือนจะแยกออก
จากร่างกาย ชั่วเวลาหนึ่ง สภาพแวดล้อมก็พร่ามัว
“นี่คือ…”
หลินหมิงตกตะลึง หากจิตสำนึกของเขาต้องออกจากร่างกายในเวลา
นี้ มันจะเป็นอันตรายอย่างไม่ต้องสงสัย แต่ภายใต้แรงดึงอันมหาศาล เขา
รู้สึกราวกับว่าวิญญาณจะถูกฉีกขาด มันมิอาจทนไหว
หากสิ่งนี้ยังคงดำเนินต่อไป ทะเลแห่งจิตวิญญาณของเขาก็จะตกอยู่
ในภาพลวงตา!
จิตใจของหลินหมิงสั่นไหว เขาครอบครองวิญญาณนิรันดร์และทำให้
เขามีความมั่นใจอย่างเต็มที่ในวิญญาณของตน ถึงกระนั้น เขาก็ไม่
สามารถต้านทานพลังนี้ พิสูจน์ได้ว่ามันน่ากลัวเพียงใด
“กล่องปัญญาแห่งพระเจ้า!”
ทันใดนั้น มีแสงวูปขึ้นในจิตใจของหลินหมิง

เขาเชื่อมต่อสัมผัสศักดิ์สิทธิ์เข้ากับกล่องปัญญาแห่งพระเจ้าทันที่
ทันใดนั้น ออร่าลึกลับและออร่าโบราณของกล่องปัญญาแห่งพระเจ้าก็
ไหลลงสู่ทะเลแห่งจิตวิญญาณของเขา
จิตสำนึกของหลินหมิงค่อยๆตื่นขึ้นมาเล็กน้อย เขาแทบจะไม่ละ
สายตาแล้วมองไปรอบๆตัว
สภาพแวดล้อมเป็นสีดำสนิท แต่สิ่งนี้ไม่สามารถปิดกั้นวิสัยทัศน์ของ
หลินหมิงได้ ถึงกระนั้น สิ่งที่เขาเห็นก็ทำให้หัวใจของเขาจมลงในท้อง
ข้างๆเขา อสูรโลกันต์ราชันสวรรค์รวมถึงกังวานและเซิ่งเหม่ยนั้นอยู่
ในสภาพที่หมดสติ…