Martial World ศิลาลึกลับกับวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ - ตอนที่ 174 ความลับของเจดีย์ผู้วิเศษ
เมื่อตอนที่ผู้อื่นเข้ามาในเจดีย์ผู้วิเศษ พวกเขาก็จะเจอเหตุการณ์ เช่นเดียวกันหรือไม่? และพวกเขาได้พบกับสิ่งที่เรียกว่า ‘การร้องขอ สำเร็จ’ หรือไม่?
คำถามมากมายได้เกิดขึ้นภายในจิตใจของหลินหมิง สภาพแวดล้อม เปลี่ยนแปลง ทันใดนั้น เขาว่ากำลังถูกเคลื่อนย้ายไปที่ไหนซักแห่ง รู้สึก ราวกับว่าร่างกายของเขาจะฉีกเป็นชิ้นๆและปลิวไปตามสายลม
เขารู้สึกว่าร่างกายของเขาหนักอึ้ง และอวัยวะของเขาราวกับถูกบีบ อัดด้วยมิติ มันทำให้เขาอึดอัดจนแทบจะอาเจียน
หลังจากเวลาผ่านไปชั่วครู่ หลินหมิงรู้สึกราวกับว่าตกลงไปเขากำลัง ตกลงไป ไม่นานเข้าก็ตกลงมาถึงพื้นด้านล่าง ที่แห่งนี้ร้อนระอุเป็นอย่างยิ่ง
“ที่นี่คือ… ชั้นล่างของเจดีย์ผู้วิเศษหรือ?”
หลินหมิงเงยหน้าไปมอง ขาแปลกใจที่ได้เห็นในของเจดีย์ สภาพแวดล้อมในที่แห่งนี้เต็มไปด้วยโลกแห่งโลหิต
ที่แห่งนี้กว้างใหญ่ แต่พื้นที่ทุกบริเวณกลับเต็มไปด้วยโลหิต บาง บริเวณเป็นทะเลสาปโลหิตขนาดใหญ่ ทะเลสาปโลหิตมีฟองลอยขึ้นมา เต็มไปด้วยกลิ่น
ทะเลสาปโลหิต?!
หลินหมิงกลืนน้ำลาย เหตุใดที่แห่งนี้ถึงมีโลหิตอยู่มากมายเช่นนี้?
นี่เป็นแค่โลกอห่งภาพมายา? หรือเป็นโลกแห่งความจริง?
หลินหมิงรู้สึกไม่แน่ใจเป็นอย่างมาก ในตอนแรกเขามั่นในว่าเขาอยู่ ในโลกมายาของเจดีย์ผู้วิเศษ แต่หลังจากนั้นเขาก็ถูกเค่ายกลเคลื่อนย้าย
ไปที่อื่น เขาจึงไม่รู้ว่าเขาการเคลื่อนย้ายนั่นเป็นการเคลื่อนย้ายไปในโลก มายา หรือเคลื่อนย้ายตัวจริงของเขากันแน่
สถานที่ฝึกฝนถ้ำลาวาแห่งสำนักเจ็ดแก่นแท้ ก็ใช้ค่ายกลเคลื่อนย้ายผู้ ฝึกฝนไปที่บ่อลาวาเช่นกัน แต่นั่นเป็นเพียงการเคลื่อนย้ายสั้นๆ ทำให้เขา ไม่รู้สึกวิงเวียนหรือเจ็บปวดใดๆ
แต่ในครั้งนี้เขารู้สึกปวดหัวเป็นอย่างมาก เขาไม่รู้เลยว่าเขาถูกส่งไป ไกลแค่ไหน?
ทันใดนั้นก็มีแสงสีแดงปรากฏขึ้นตรงหน้าของหลินหมิง แสงเหล่านั้น ค่อยๆรวมตัวกันเป็นวัตถุแข็ง มันรวมตัวกันเป็นดวงตาสีแดงขนาดใหญ่
เมื่อหลินหมิงได้เห็นดวงตาสีแดงขนาดใหญ่นี้ มันก็ทำให้เขารู้สึก หวาดกลัวขึ้นมา
“สวัสดี เผ่ามนุษย์”
หลินหมิงนึกย้อนไปถึงตอนที่กลุ่มของเขาดวงตาเช่นนี้มาหลายครั้ง ไม่ว่าจะเป็นที่รูปสลักหรือที่กุญแจ หลินหมิงคิดว่าผู้คนของป่าไพศาลทาง ใต้นั้นบูชาดวงตานี้ ดังนั้นจึงได้มีเสารูปดวงตา อย่างไรก็ตาม เขาไม่เคย คิดเลยว่าภายในเจดีย์เอง ก็มีรูปดวงตายักษ์
“ไม่จำเป็นต้องกลัว ข้ามีชื่อว่าเหยียนโม่ ข้าอาศัยอยู่ในช่องว่าง ระหว่างมิติความเป็นจริงและภาพมายา เมื่อ 29,000 ปีก่อน ข้าถูกกำราบ โดยยอดผู้เชี่ยวชาญผู้หนึ่ง และกลายเป็นสัตว์อสูรพันธสัญญาของเขา”
“ผู้เชี่ยวชาญ? สัตว์อสูรพันธสัญญา? ผู้เชี่ยวชาญคนนั้น… คือผู้วิเศษ หรือ?”
“ใช่ นั่นคือสิ่งที่เผ่ามนุษย์ใช้เรียกเจ้านายของข้า เมื่อ 50,000 ปีก่อน เจ้านายของข้าสร้างดินแดนผู้วิเศษขึ้นในป่าไพศาลทางใต้แห่งนี้ หลังเวลา
ผ่านไป 2000 ปี ก็เริ่มมีนักสู้เข้ามาในดินแดนผู้วิเศษมากขึ้น และเมื่อเวลา ผ่านมาดินแดนผู้วิเศษบางแห่งก็ถูกภัยธรรมชาติทำลายไปและทำให้ จำนวนดินแดนผู้วิเศษค่อยๆลดลง”
เหยียนโม่กล่าว “เจ้าเป็นคนแรกในรอบ 800 ปีที่ถูกประเมินให้อยู่ใน ผู้มีพรสวรรค์ระดับสวรรค์ เจ้ามีคุณสมบัติที่จะเข้าทดสอบด่านแห่งความ เป็นและความตาย หากเจ้าผ่านการทดสอบได้สำเร็จ เจ้าก็จะได้รับสมบัติ และพลังที่เจ้านายทิ้งเอาไว้ให้ แต่ด่านทดสอบนี้ไม่ได้เป็นภาพมายา หาก เจ้าตายในการทดสอบก็เท่าว่าเจ้าตกตายจริงๆ เจ้ายังอยากที่จะเข้าไป ทดสอบในด่านแห่งความเป็นและความตายหรือไม่?”
สมบัติและพลังหรือ? มันจะเป็นอย่างไรกัน? เมื่อหลินหมิงได้ฟัง เขา ก็รู้สึกตื่นเต้นเป็นอย่างมาก
เขาพยักหน้าและกล่าว “แน่นอน ข้าจะเข้าไปทดสอบในด่านแห่ง ความเป็นและความตาย”
“ดี การทดสอบในด่านแห่งความเป็นและความตายมีเจ็ดด่าน แต่ละ ด่านมีความยากลำบากกว่าเจดีย์ผู้วิเศษอยู่มากทีเดียว ข้าขอให้เจ้าโชคดี!”
เมื่อเหยียนโม่กล่าวจบ ร่างของเหยียนโม่ก็ค่อยหายไป
สภาพแววล้อมที่เขาอยู่ในตอนนี้เป็นโลกสีแดงฉาน ที่แห่งนี้ไม่ได้เป็น ภาพลวงตา!
หลินหมิงดึงหอกอ่อนปราณคลั่งออกมาจากแหวนมิติ ในเมื่อเป็น สถานที่ในโลกจริง เขาก็ต้องใช้อาวุธของจริง
“การทดสอบด่านแรก โลกแห่งนรก!” เสียงดังขึ้นในหัวของเขา
หลังจากเสียงหายไป ทะเลสาปโลหิตก็เริ่มเดือดและก็มีฟองมากมาย ลอยขึ้นมา จากนั้นก็มีสิ่งมีชีวิตที่คล้ายมนุษย์ตัวสีแดงค่อยๆโผล่ขึ้นมาจาก ทะเลสาปโลหิต
“ปีศาจโลหิต!”
“เมื่อสถานที่แห่งใดมีโลหิตอยู่เป็นจำนวนมาก ปีศาจโลหิตก็จะถือ กำเนิดขึ้น ปีศาจโลหิตจะดูดกลืนโลหิตและปราณแท้เพื่อเจริญเติบโต พวกมันมีรูปร้างคล้ายมนุษย์ หากพวกมันเจริญเติมโตจนถึงขีดสุด ความ แข็งแกร่งของมันเทียบได้กับนักสู้ระดับปราณปลายฟ้าเลยทีเดียว!”
ในตอนนี้มีปีศาจโลหิตโผล่ขึ้นมานับไม่ถ้วน จิตใจของหลินหมิงก็ก ระหายการต่อสู้เป็นอย่างยิ่ง
“ฆ่า!”
หลินหมิงพุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว หอกอ่อนปราณคลั่งกวัดแกร่งอย่าง รวดเร็วและรุนแรงราวกับสายฟ้า เพียงชั่วพริบตา ปีศาจโลหิตทั้งสองตัว ก็ถูกผ่าครึ่ง!
ทว่าการผ่าพวกมันออกเป็นสองท่อนนั้นไม่สามารถฆ่าพวกมันให้ตาย ได้ พวกมันค่อยๆหลอมรวมส่วนที่ขาดเข้าด้วยกัน
“ผสานร่างใหม่ได้?! มันก็น่าแปลกใจ แต่พวกโชคร้ายที่ต้องมาเจอกับ ข้า! “
หลินหมิงโคจรปราณแท้และพุ่งหอกออกไป ในตอนนี้ปราณแท้อัน หนาแน่นอย่างยิ่ง
ปราณแท้สั่นสะเทือน ลื่นไหลดุจแพรไหม!
ปัง! ปัง!
ด้วยปราณแท้ที่สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ทำให้ปีศาจโลหิตสองตัว ระเบิดออก
วิธีนี้สามารถฆ่าพวกมันได้ เมื่อพวกมันถูกสังหาร พวกมันก็จะ กลายเป็นพลังลอยเข้ามาในร่างของเขา พลังนั่นช่วยเสริมประสิทธิภาพให้ โลหิตของเขา
“หืม? นี่มัน…”
หลินหมิงประหลาดใจเป็นอย่างมาก พลังจากปีศาจโลหิตเหล่านี้ เสริมประสิทธิภาพให้โลหิตของเขาได้
ศัตรูในเจดีย์ผู้วิเศษช่วยเพิ่มระดับการฝึกฝนให้เขา ส่วนศัตรูในด่าน แห่งความเป็นและความตายจะช่วยเสริมสิ่งที่สำคัญอื่นๆให้กับนักสู้
ในด่านแรก ศัตรูคือปีศาจโลหิต พวกมันเสริมประสิทธิภาพของโลหิต
เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา เขาได้กลืนกินเห็ดหลินจือสีโลหิต 500 ปีเข้าไป โลหิตของเขาถูกเสริมพลังด้วยเห็ดหลินจือสีโลหิตและมีประสิทธิภาพ สูงขึ้น แต่หลังจากที่เขาสังหารปีศาจโลหิตไป 2 ตัว พลังที่เสริม ประสิทธิภาพของโลหิตที่เขาได้รับเทียบได้กับ 30% ของเห็ดหลินจือสี โลหิต เขาไม่อยากคิดเลยว่า หากเขากวาดล้างปีศาจโลหิตจำนวนนับไม่ ถ้วนในที่แห่งนี้ โลหิตของเขาจะมีประสิทธิภาพสูงขึ้นถึงเพียงใด
เมื่อเห็นปีศาจโลหิตโผล่ขึ้นมาจากทะเลสาปโลหิตอย่างไม่หยุดหย่อน เขาก็ทะยานขึ้นไปกลางอากาศอย่างดีใจ โคจรปราณแท้ด้วยเส้นใยปราณ แท้สั่นสะเทือน 5000 เส้นา ในตอนนี้ หอกอ่อนปราณคลั่งเต็มไปด้วย ปราณแท้ที่สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง
“ข้าจะสังหารให้หมด!”
หลินหมิงพุ่งลงมาใส่ฝูงปีศาจโลหิตราวกับดาวตก หอกอ่อนปราณ คลั่งเป็นดั่งมังกรเงินที่แหวกว่าย เมื่อสัมผัสกับปีศาจโลหิต ร่างของพวก มันก็จะระเบิดออกเป็นกองโลหิตทันที!
หลินหมิงกวาดหอกอ่อนปราณคลั่งออกไปเป็นวงกว้าง เกิดเป็นคลื่น พลังอันรุนแรงราวกับคลื่นยักษ์สึนามิ ฝูงปีศาจโลหิตระเบิดกลายเป็นกอง โลหิตขนาดใหญ่ หมอกและกลิ่นคาวโลหิตฟุ่งกระจายไปทั่วทุกที!
มันกลายเป็นพลังไหลเข้ามาในร่างกายของเขาอีกครั้ง ในช่วง 800 ปี มานี้ เขาเป็นคนแรกที่ได้เข้ามาในที่แห่งนี้ ด่านแห่งความเป็นและความ ตาย ด่านแรกนี้ได้มอบพลังอันล้ำค่าให้กับโลหิตของเขา!
“สนุกยิ่ง!”
“เข้ามาอีก!”
ในตอนนี้ ร่างของหลินหมิงอาบไปด้วยโลหิต ยิ่งเขาต่อสู้มากเท่าใด ร่างกายของเขาก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ เขารู้สึกถึงพลังเต้มอยู่ในร่างกาย และไม่รู้สึกเหนื่อย เขารู้สึกว่าตนยังแข็งแกร่งขึ้นได้อีกเรื่อยๆ
หอกอ่อนปราณคลั่ง 9 นิ้ว ออร่าของมันราวกับรุ้งที่กวาดผ่านศัตรู นับหมืน