Martial World ศิลาลึกลับกับวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ - ตอนที่ 500 ได้รับเตาหลอมจักรวาล

สุนัข แต่จะดีกว่าหากเรียกเป็นหมาปั๊ก มันให้บรรยากาศที่หยิ่งทนง
ขาข้างนึงพัดอากาศไปมา และมีใบหน้าย่นที่ดูโกรธเกรี้ยว นี่เป็นสิ่งที่
ค่อนข้างท้าทายความเข้าใจของหลินหมิง
*หมาปั๊ก สุนัขพันธุ์เล็กหน้าย่น
ไม่ว่าหลินหมิงจะมองไปที่มันอย่างไร คนผู้นี้ก็ราวกับเฒ่าเจ้าเล่ห์
แต่ถึงแม้สุนัขชรานี้จะดูเหมือนเชื่อถือได้ มันดูเหมือนว่ารู้ว่ากำลังพูด
เกี่ยวกับสิ่งใด เตาหลอมจักรวาลเริ่มที่จะแสงสีแดงเจิดจ้า ตัวเตาเองก็
สั่นสะเทือนล็กน้อย แผ่พลังงานมหาศาลพุ่งออกมา
อย่างไรก็ตาม ขณะที่แสงสีแดงสาดประกาย เห็บไม่สามารถที่จะคงสี
หน้าหยาบคายได้ รูปร่างจิตวิญญาณของมันดูเหมือนจะบิดไปมา ราวกับ
ว่าวิญญาณของมันได้อ่อนแอลง เห็บได้เคยกล่าวเอาไว้ว่า เปิดเตาหลอม
จักรวาลนั้นเป็นเพียงแค่ส่วนเล็กของสติของมันที่ออกมา
เตาหลอมจักรวาลเปล่งแสงสีขาว และเริ่มสั่นสะเทือนมากขึ้น มัน
ราวกับว่าจะบินออกไปจากฐานลองนี้ได้ทุกเวลา
หลินหมิงดวงตาสว่างจ้า หมาปั๊กตัวนี้ไม่เพียงแค่เปิดเตาหลอม
จักรวาล แต่จะเอาเตามันไปทั้งหมดเลย!
“เจ้า… เจ้าสามารถที่จะเอาเตาหลอมจักรวาลไปได้จริงหรือ?”
“กล่าวไร้สาระอันใด!” ถึงแม้เห็ยตัวนี้ดูเหมือนจะไม่ไหว มันก็
พยายามอย่างยิ่งที่จะมองมายังหลินหมิงอย่างดูถูกเย้ยหยันเขา “เจ้า…
เจ้าไม่แม้กระทั่ง… รู้ว่าสิ่งศักดิ์สิทธิ์ผู้นี้คือใครหรือ?”
เมื่อมองไปยังเห็บที่กัดฟันและกล่าวคำพูดแต่ละคำออกมาอย่าง
ยากลำบากแล้ว หลินหมิงก็มีเหงื่อไหลออกมาจากหน้าผาก เจ้านี่เป็นสัตว์
ประหลาดเฒ่าที่อยู่มานานถึงหมื่นปีแน่หรือ?
หลินหมิงไม่อยากที่จะคิดเรื่องนี้มากเกินไป ดวงตาของเขาเบิกกว้าง
จ้องมองไปยังเตาหลอมจักรวาลที่ยังคงสั่นสะเทือนอย่างต่อเนื่อง พลังงาน
เริ่มหนาแน่นขึ้นเรื่อยๆ หมาปักตัวนี้จะต้องมีความสัมพันธ์บางอย่างกับ
จักรพรรดิปีศาจเป็นแน่ และมีความเป็นไปได้แท้กระทั่งว่ามันเป็นสัตว์
อสูรที่ทำสัญญากับจักรพรรดิปีศาจ หากเป็นกรณีนั้น ความแข็งแกร่งของ
หมาปักตัวนี้ก็คงอยู่ในระดับที่สูงอย่างยิ่ง
อย่างไรก็ตาม หลินหมิงนั้นไม่รู้ว่าหมาปั๊กวางแผนที่จะทำสิ่งใดกับ
เตาหลอมจักรวาล มันมีเพียงร่างจิตวิญญาณ แล้วมันต้องการเตาปรุง
โอสถไปเพื่ออันใด? นอกซะจากมันจะวางแผนผสานตนเองเข้ากับสมบัติ
และกลายเป็นสมบัติจิตวิญญาณ
มิใช่ว่าหมาปั๊กตัวนี้ต้องการจะกลายเป็นสมบัติจิตวิญญาณหรือ?
หากมีร่างเนื้อ แล้วผู้ใดต้องต้องการกลายเป็นสมบัติจิตวิญญาณเล่า?
สิ่งที่ต้องการเป็นเช่นนั้นต้องคล้ายกับจิตวิญญาณตำหนักของแดนเร้นลับ
ฟีนิกซ์ศักดิ์สิทธิ์ซึ่งมาจากเผ่าพันธุ์จิตวิญญาณ จิตวิญญาณตำหนัก
ต้องการที่จะผักผ่อนอย่างสงบและยาวนานกว่าหมื่นปี
แต่หมาปั๊กตัวนี้ เช่นได้ชัดว่ามิใช่เช่นนั้น
หลินหมิงใจเต้นรัว เขาจับไปยังแหวนมิติโยไม่รู้ตัว
ในตอนนี้ ก็ได้เกิดเหตุการณ์ที่น่าตกตะลึงขึ้น เตาหลอมจักรวาลที่
หนักอึงเริ่มหมุนวนบนฐานรอง และหดตัวลง!
จากที่เคยมีขนาดสูงถึง 30 ก้าว มันก็ได้หดลงเหลือ 10 ก้าว!
ในขณะเดียวกัน ฝาของเตาหลอมจักรวาลส่ายไปมา ราวกับกำลังจะ
บินออกไป
ขณะที่หมาปั๊กเห็นเช่นนี้ ดวงตาของมันก็สาดแสงแห่งความโลถ
“ลอยขึ้น!”
แขนของหมาปั๊กเคลื่อนไหวขณะที่มันกล่าวออกมา
ปัง!
ฝาของเตาหลอมจักรวาลลอยขึ้นไปในอากาศ โอสถแสงสีฟ้าและ
ของเหลวสีแดงเองก็ลอยออกมา!
โอสถแสงสีฟ้าเป็นโอสถที่ได้จากการกลั่นด้วยรากมังกรนิพพาน!
สำหรับของเหลวสีแดง หลินหมิงตระหนักได้ว่ามันคือโลหิตและเปล่ง
พลังปีศาจจากยุคโบราณออกมา!
หมาปั๊กโบกขาของมันและผลักดันโอสถสีฟ้ากลับเข้าไปในเตาหลอม
โอสถ ถึงแม้โอสถสีฟ้านี้จะล้ำค่า แต่หมาปั๊กก็มีเพียงร่างจิตวิญญาณ จึงไม่
มีประโยชน์กับมัน
เพราะฉะนั้น จึงมีเพัยงแค่ของเหลวสีแดงที่รอยอยู่บนอากาศ!
ขณะที่หมาปั๊กมองเห็นโลหิตนี้ รอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นที่ใบหน้าของมัน
“ฮ่าฮ่า โลหิตปีศาจยักษ์โบราณคือข้า!”
หลินหมิงตกตะลึง โลหิตปีศาจยักษ์โบราณหรือ?
จู่ๆเขาก็จำได้ถึงทรงกลมแสงสีขาวภายในลูกบาศก์ศักดิ์สิทธิ์ที่ได้ดูด
ซับปราณโลหิตของผู้เชี่ยวชาญระดับสูง อาจจะทีความสามารถที่ใกล้เคียง
กับมันอยู่ บางทีมันอาจมีเคล็ดวิชาลับที่สามารถทำให้ร่างจิตวิญญาณหล่อ
เลี้ยงฟื้นฟูตัวเองด้วยปราณโลหิตหรือ?
นี่มันแย่แล้ว!
หากหมาปั๊กสามารถที่จะดูดซับปราณโลหิตโลหิตปีศาจยักษ์โบราณ
เขาจะรับมือกับมันได้หรือเมื่อมันแข็งแกร่งขึ้น?
หลินหมิงนั้นไม่รู้ว่าหมาปั๊กที่สามารถดูดซับปราณโลหิตโลหิตและ
ฟื้นฟูตนเองกับมาจะแข็งแกร่งขึ้นเพียงใด แต่ในสถานการณ์ระหว่างความ
เป็นความตายเช่นนี้ หลินหมิงย่อมไม่ยอมให้เกิดเรื่องเช่นนั้นขึ้นได้เป็นอัน
ขาด
โดยไม่รีรออีก หลินหมิงได้เปิดใช้เจตจำนงแห่งนักสู้วัฏสงสาร เขา
ไม่ได้วางแผนที่จะสู้กับมันและทำร้ายกันและกัน หากทุกสิ่งตกอยู่ภายใต้
การควบคุมของเขา เช่นนั้นเขาอาจที่จะสามารถแบ่งส่วนของโลหิตโลหิต
ปีศาจยักษ์โบราณ และให้กับหมาปั๊กด้วยก็ได้ แต่หลินหมิงไม่ยอมให้มัน
ทั้งหมดอย่างแน่นอน!
หลินหมิงวางแผนที่จะพุ่งเข้าไป แต่หมาปั๊กนั้นรวดเร็วยิ่งกว่า มันได้
โบกขาและโลหิตโลหิตปีศาจยักษ์โบราณลอยเข้ามาหามัน รอยยิ้มชั่วร้าย
เกิดขึ้นที่มุมปากของมันและได้กลืนกินโลหิตเข้าไปทั้งหมดแล้ว แต่ในตอน
นั้นเอง ได้มีแสงสีแดงพุ่งออกมาจากร่างหลินหมิง มาจากตราประทับบน
ลูกบาศก์ศักดิ์สิทธิ์!
วูซซ!
ด้วยเสียงที่เกิดขึ้น แสงสีแดงได้เข้าโอบล้อมโลหิตปีศาจยักษ์โบราณ
ด้วยความเร็วที่เหนือจินตนาการ จากนั้นก็ได้ย้อนกลับเข้าไปอีกครั้งด้วย
ความเร็วที่ที่เหนือจินตนาการเช่นเดียวกัน!
สิ่งที่เกิดขึ้นนั้นเร็วยิ่งกว่าชั่วพริบตา หลินหมิงไม่อาจตอบสนองได้
เลยสักนิด
หมาปั๊กกัดฟันของตน รอยยิ้มที่เคยดูชั่วร้ายของมันแข็งค้างไป
ในทันที
หลินหมิงเองก็แข็งค้างอยู่กับที่ เข้ารู้สึกอบอุ่นขณะที่โลหิตนั้นได้เข้า
มายังร่างของเขาและถูกดูดซับโดยลูกบาศก์ มันสั่นสะท้านอยู่ไม่กี่ครั้ง
จากนั้นก็สงบลง
“บ้าเอ้ย!”
หมากปั๊กกลายเป็นโกรธเกี้ยว มันได้ใช้พลังจิตวิญญาณของตนและ
ได้รับโลหิตปีศาจยักษ์โบราณยังจากที่ได้ลงมือทำอย่างยากลำบาก เดิมที
มันต้องการที่จะใช้โลหิตนี้เพื่อฟื้นฟูจิตวิญญาณของมัน แต่มันไม่คิดว่าจะ
ถูกสิ่งอื่นกลืนกินจนไม่เหลือแม้แต่ซากในพริบตาเช่นนี้!
“เจ้าหนู สิ่งศักดิ์สิทธิ์ผู้นี้จะกัดเจ้าจนตาย! บรู๋ววว!”
หมาปั๊กหอนราวกับหมาป่าและพุ่งมายังหลินหมิง!
หลินหมิงถึงกับพูดไม่ออก การกระทำโดยฉับพลันของลูกบาศก์
ศักดิ์สิทธิ์นั้น เป็นที่น่าแปลกใจ ไม่ว่าอย่างไร โลหิตปีศาจยักษ์โบราณก็
สามารถที่จะฟื้นฟูจิตวิญญาณได้ ลูกบาศก์ศักดิ์สิทธิ์ย่อมแย่งชิงมันมา
หากจะกล่าวถึงความสามารถในการแย่งชิง ความห่างชั้นระหว่างหมาปั๊ก
และลูกบาศก์ศักดิ์สิทธิ์ ย่อมห่างกันราวกับสวรรค์และปฐพี ห่างกันถึง
108,000 ลี้ ยามเมื่อลูกบาศก์ศักดิ์สิทธิ์เคลื่อนไหว แม้แต่โลหิตแห่งมังกร
ที่แท้จริงยังต้องหวาดกลัว!
เมื่อเห็นหมาปั๊กมุ่งมาทางเขา หลินหมิงโคจรปราณแท้อย่างสงบ
เจตจำนงแห่งนักสู้วัฏสงสารได้ร้างวังวนสสีดำขนาดใหญ่ขึ้นในทะเลแห่ง
จิตวิญญาณของเขา ในขณะเดียวกัน จิตวิญญาณสายฟ้าคู่ มังกรวารีสีม่วง
สายฟ้าศักดิ์สิทธิ์และายฟ้าปีศาจแห่งโลหิตทำลายล้างเองก็สาดประกาย
ขึ้นภายในท้องฟ้าภายในทะเลจิตวิญญาณเช่นกัน!
“ฟริ้วว!”
หมาปั๊กกระโจมไปยังหลินหมิงรวดเร็วปานสายลม ในเมื่อมันไม่มี
กายเนื้อ การกัดหลินหลินจึงเป็นแค่การหลอก หากต้องการที่จะโจมตี มัน
จะต้องโจมตีที่ทะเลจิตวิญญาณของหลินหมิง
อย่างไรก็ตาม ในเวลาเพียงแค่ลมหายใจเดียว มีเพียงแค่เสียงที่น่า
สังเวช ‘เอ๋งงง’ เกิดขึ้น มันถูกโยนออกไป สีหน้าเต็มไปด้วยความเจ็บปวด
การปะทะกันของจิตวิญญาณนั้นค่อนข้างที่จะอันตราย การป้องกัน
ทางจิตวิญญาณของหลินหมิงนั้นแข็งแกร่งอย่างยิ่ง มันเหนือยิ่งกว่าของ
ปรมาจารย์ขั้นหลอมรวมแก่นแท้หลายคนด้วยซ้ำ หลังจากที่หมาปั๊กได้พุ่ง
มา ก็เป็นฝ่ายจบลงด้วยก็ถูกโจมตีและบาดเจ็บไปหลายจุด
“ให้ตายสิ! พยัคฆ์กลับถูกสุนัขลังแก! ข้าโกรธจริงๆแล้วนะ!” หมาปั๊ก
สาปแช่ง ใบหน้าของมันแดงก่ำ การป้องกันทะเลจิตวิญญาณของหลินห
มิงนั้นแข็งแกร่งอย่างแท้จริง มีทั้ง วังวนสีดำ และยังจิตวิญญาณสายฟ้าสี
แดงและม่วง จึงทำให้มันต้องอยู่ในสภาพที่น่าสมเพชเช่นนี้
“รอข้าฟื้นฟูความแข็งแกร่งได้ก่อนเถอะ… ข้าจะกลืนเจ้าเข้าไป
ทั้งตัว!” หมาปั๊กใช้ขากุมหัวด้วยความเจ็บปวดและใช้ขาอีกข้างชี้มายัง
หลินหมิงขณะที่สั่นด้วยความโกรธ
หลินหมิงยังคงเฉยเมย เขากล่าวอย่างเย็นชา “ข้าแนะนำเจ้าว่า
อย่าได้เล่นลูกไม้อันใดอีก พวกเราเหลือเวลาอีกเพียงไม่กี่ลมหายใจ หาก
เหล่าผู้ทรงพลังขั้นทำลายชีวิตกลับมา เช่นนั้นข้าก็คงต้องตอบคำถามพวก
เขา แต่เจ้าเองก็ตกอยู่ในสถานการณ์ที่ลำบากไม่ต่างจากข้าเช่นกันเมื่อถึง
ตอนนั้น เจ้าคิดว่าเหล่าคนชราพวกนั้นจะทำอย่างไรเมื่อพบว่ามีเศษเสี้ยว
จิตวิญญาณที่เหลืออยู่ของสิ่งมีชีวิตจากแดนเทวะที่นี่? เจ้าคิดว่าพวกเขา
จะทำสิ่งใดกับเจ้า?”
เมื่อหลินหมิงกล่าวออกมาเช่นนี้ สีหน้าของหมาปั๊กก็เปลี่ยนไป
ในทันที “เจ้าเด็กไม่สิ้นกลื่นน้ำนม เจ้ากับขู่ข้าหรือ?”
“ข้าเพียงแค่เตือนเจ้าไม่ให้กล่าวเรื่องไร้สาระหรือเล่นลูกไม้อันใดอีก
มิเช่นนั้นพวกเราทั้งคู่จบสิ้นแน่”
“ให้ตายเถอะ! เจ้าเป็นผู้กลืนกินโลหิตปีศาจยักษ์โบราณของบิดาผู้นี้
ไป!”
หลินหมิงเค้นเสียงเย็นชาเมื่อได้ฟังเช่นนั้น “มันมิใช่ข้าที่ดูดซับมันไป
แต่เป็นลูกบาศก์ศักดิ์สิทธิ์ ที่ข้าบอกเจ้าเช่นนี้ก็เพราะเห็นว่าเจ้าเป็นถึง
สิ่งมีชีวิตชั้นสูงจากแดนเทวะ เจ้าน่าจะรู้ถึงตัวตนของสิ่งที่เรียกว่า
‘ลูกบาศก์ศักดิ์สิทธิ์’ ซึ่งได้ดูดซับจิตสำนึกวิญญาณของเจ้าไปใช่หรือไม่?”
ขณะที่จู่ๆหลินหมิงก็กล่าวถึงลูกบาศก์ศักดิ์สิทธิ์ขึ้นมา หมาปั๊กก็ดู
เหมือนจะจำบางอย่างที่น่าหวาดกลัวขึ้นมาได้ สีหน้าที่โกรธเกรี้ยวของมัน
กลายเป็นตื่นตระหนกหวาดกลัวอย่างถึงที่สุดในทันที
“ลูก… ลูกบาศก์ศักดิ์สิทธิ์… สวรรค์! เจ้า… เจ้ากลืนกิน ‘ลูกบาศก์
ศักดิ์สิทธิ์’ เข้าไปในร่างของตนเองหรือ!?” หมาปั๊กกล่าวออกมาอย่าง
ติดขัด มันจำไม่ได้ว่าเหตุใดจึงถูกฉีกกระชากออกเป็น 7-8 ส่วน แต่
ในตอนนี้ มันได้ถูกเตือนความจำโดยหลินหมิง มันรู้แจ้งในทันทีว่าเคยเกิด
สิ่งใดขึ้นกับมัน!
“เจ้า… เจ้า…” หมาปั๊กได้แต่ขยับปาก ไม่แน่ใจว่าจะกล่าวสิ่งใด
ออกมาดี
หลินหมิงกระวนกระวายใจมากขึ้น “เจ้าจะพอได้หรือยัง? เมื่อพวก
เราเอาเตาหลอมจักรวาลไป พวกเราจะแบ่งสมบัติกัน 40-60 เจ้า 40 และ
ข้า 60!”
“เหตุใดข้าจึงได้ 40 และเจ้าถึงได้ 60?” หมาปั๊กสีหน้าไม่ดีอย่างยิ่ง
“ข้ารู้วิธีเก็บเตาหลอมจักรวาล! อย่างน้อยก็น่าจะแบ่งเท่ากัน”
“ก็ได้ เช่นนั้นเราจะแบ่งเท่ากัน” หลินหมิงตกลงในทันที เขาไม่มี
เวลาที่จะยืดเยื้อต่อไปได้อีกแล้ว
ขณะที่หมาปั๊กเห็นว่าหลินหมิงนั้นตกลงอย่างง่ายดาย มันก็รู้สึกว่ามี
บางอย่างผิดปกติ
อย่างไรก็ตาม มันไม่มีเวลาที่จะคิดเรื่องนั้นอีกแล้ว หมาปั๊กเริ่มร่าย
อาคม เตาหลอมจักรวาลก็ได้หดเล็กลงน้อยกว่า 10 ก้าวแล้ว
ไม่กี่ลมหายใจต่อมา จากเตาหลอมจักรวาลขนาดมหึมาได้ลดขนาด
ลงเหลือน้อยกว่าครึ่งก้าว มันสามารถที่จะถือได้ด้วยแขนเดียวแล้ว
ในตอนนี้
“เตาหลอมจักรวาลนี้รู้จักรกันในนามของเตาหลอมโอสถที่ยอดเยี่ยม
ที่สุดในทวีปนภารินไหลและยังเป็นหนึ่งในสมบัติระดับสูงสุดด้วยเช่นกัน
มันไม่จำเป็นที่จะต้องเก็บไว้ในแหวนมิติ แต่สามารถที่จะผสานเข้าไปใน
ร่างได้โดยตรง และมีมิติของตนเอง ข้ามีเพียงแค่ร่างจิตวิญญาณ จึงไม่
อาจทำเช่นนั้นได้ ยุติข้อตกลงไว้เพียงเท่านี้ก่อน เจ้าหนู เก็บสิ่งนี้ไว้กับเจ้า
เพียงแค่ตอนนี้ก่อน แต่อย่าคิดว่าจะเก็บไว้คนเดียวเด็ดขาด!”
“ย่อมได้!” ในตอนนี้ หลินหมิงมีชะตากรรมร่วมกันกับหมาปั๊ก เขา
เชื่อว่ามันไม่น่าจะเล่นลูกไม้อันได้ เช่นนั้นจึงได้ตกลง
หมาปั๊กโบกมือของมัน และเกิดเสียงหวีดหวิวขณะที่เตาหลอม
จักรวาลลอยเข้าไปในร่างของหลินหมิง
ในตอนนั้นเอง หลินหมิงรู้สึกเพียงว่าร่างกายตนร้อนขึ้น เขามองดูใน
ร่างกายตนเอง ก็พบว่าเตาหลอมจักรวาลได้ปรากฏอยู่ในตันเถียนของเขา
และหมุนช้าๆ
ขณะที่เตาหลอมจักรวาลลอยเข้าไปในร่างของหลินหมิง หมาปั๊กก็
ร้องแปลกๆออกมา ใบหน้าของมันเต็มไปด้วยความเสียใจ “มารดามัน
เถอะ! บิดาผู้นี้คิดว่าต้องมีบางสิ่งผิดปกติ ข้าจะต้องโดนหรอกอย่าง
แน่นอน!”