Martial World ศิลาลึกลับกับวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ - ตอนที่ 592 ทะลวงผ่านกรงสุดท้าย

ปัง! ปัง! ปัง!
หอกแล้วหอกเล่าของหลินหมิงโจมตีอย่างไม่หยุดหย่อน
ในตอนแรกม่านพลังมิติสั่นสะเทือน รอยแตกจะปรากฏขึ้นและ
หายไปทันที แต่หลังจากโจมตีหลายครั้งเข้า รอยแตกเหล่านี้เกิดขึ้นอยู่
หลายลมหายใจ และในที่สุด ก่อนที่รอยแตกเก่าจะหายไปรอยแตกใหม่ๆ
ก็ก่อตัวขึ้นอีก
รอยแตกเริ่มทับซ้อนกันมากขึ้น!
ในระหว่างช่วงเวลาดังกล่าว ความเข้าใจในวิถีแห่งมิติของหลินหมิง
ได้ลึกซึ้งมากยิ่งขึ้น!
เมื่อรอยแตกในม่านพลังมิติมาถึงจุดที่ไม่อาจทนได้อีกต่อไป ในที่สุด
ม่านพลังก็ได้ระเบิดออกเป้นเสี่ยงราวกับบานกระจก ภายใต้การโจมตีของ
หลินหมิงกรงรอยแตกของมิติก็ได้พังทลายลงแล้ว!
เมื่อม่านพลังมิติพลังทลายลง พลังมิติอันโกลาหลก็จำนวนมากก็
ทะลักออกไป รอยแตกมิติขนาดเล็กไม่ได้หายไป กลับกัน พวกมันถูก
กวาดเข้าไปในกระแสมิติวังวนมิติที่เชี่ยวกราดก่อตัวเป็นพายุเศษเสี่ยวรอย
แตกมิติขนาดใหญ่
เมื่อหมิงหมิงพบกับพายุมิติในอดีต พวกมันได้ก่อตัวขึ้นจากพลังมิติ
อย่างเดียว แม้ว่าจะมีความรุนแรงและดุร้ายก็ตาม หากมีความแข็งแกร่ง
และมีความเข้าใจอย่างลึกซึ้งเกี่ยวกับวิถีแห่งมิติแล้ว พวกเขาสามารถมี
ชีวิตอยู่ภายในพายุมิตินั่นได้
แต่ตอนนี้ กับเศษชิ้นรอยแตกส่วนมิติขนาดเล็กที่หมุนวนภายในพายุ
มิติ พลังทำลายล้างของจึงมิอาจจะคาดคิด!
ไม่เพียงแค่นั้น แต่หลินหมิงยังรู้สึกว่ามีการบิดเบือนของเวลาไป
ชั่วขณะหนึ่งภายในพายุมิตินี้ ถ้าเขาไม่สามารถปรับให้เข้ากับอำนาจของ
เวลาและผิดพลาดแม้เพียงก้าวเดียวแล้ว เขาก็จะไม่เหลือแม้แต่โครง
กระดูกเลย!
เผชิญหน้ากับพายุมิติอันน่าสพรึงกลัวนี้ สีหน้าของหมิงหมิงจึง
กลายเป็นเรื่องเคร่งขรึม แต่ว่า ดวงตาของเขากลับสาดประกายความ
ตื่นเต้น!
ถ้าหลินหมิงไม่ได้เปิด 8 ประตูเร้นลับภายใน เขาก็ไม่กล้าที่จะกล้า
โจมตีมิตินี้แน่ เพราะมันคงจะเหมือนกับการฆ่าตัวตาย
แต่ตอนนี้เขาได้ปลดล็อกเข้าสู่ 8 ประตูเร้นลับภายในและยังทะลวง
เข้าสู่จุดสูงสุดขั้นปราณปลายฟ้า จิตใจลุกโชนไปด้วยจิตวิญญาณแห่งการ
ต่อสู้! การทะลวงผ่านกรงมิติตอนนี้ก็รู้สึกดีพอสำหรับเขาเลย!
หลังจากการควบคุมความผันผวนของเวลาที่เปลี่ยนแปลงได้แล้ว
หลินหมิงได้เปิดปราณเทพทรราชคลั่งโดยไม่ลังเลใจ เขาคว้าหอกแห่งดาว
หางม่วงและพุ่งเข้าไปในพายุมิติ
นี่เป็นพายุมิติที่เต็มไปด้วยกฏของเวลาด้วย – มันเห็นได้ชัดว่าเป็น
กรงอันใหม่แล้ว ถ้าเขาไม่สามารถทะลวงผ่านมันไปได้ เขาก็ไม่มีโอกาสที่
จะออกจากกรงของราชันได้อีกเลย
หลังจากที่เข้าสู่พายุมิติ หลินหมิงรู้สึกถึงพลังฉีกกระชากอันมหาศาล
ราวกับว่ามันกำลังจะฉีกร่างของเขาออกจากกัน พายุมิติครั้งนี้มีความ
รุนแรงที่สุดที่เขาเคยได้พบเจอมา!
วูซซ! วูซซ!
เศษชิ้นรอยแตกส่วนมิติสองชิ้นพุ่งออกมา ก้าวย่างของหลินหมิง
เคลื่อนไหวและร่างของเขาดูเหมือนบิดเบีื้อนอย่างไม่น่าเชื่อผ่านช่องว่าง
กว้างแคบๆครึ่งก้าวระหว่างสองชิ้นส่วนของมิติ
เคล้งง!
ชิ้นส่วนมิติทั้งสองปะทะกันและแตกออกเป็นเสี่ยงๆ ระเบิดและสร้าง
เศษชิ้นส่วนขนาดเล็กมากขึ้นไปอีก!
ในขณะที่หลินหมิงเห็นเช่นนี้จิตใจของเขาเย็นเฉียบ ในพายุมิตินี้ เศษ
ชิ้นรอยแตกส่วนมิติจะชนกันอย่างต่อเนื่อง เมื่อเป็นเช่นนี้ เศษชิ้นส่วนก็
จะมีขนาดเล็กลงเและเพิ่มจำนวนขึ้นเรื่อยๆ!
เมื่อสิ่งนั้นเกิดขึ้น ไม่ว่าความเข้าใจในวิถีแห่งมิติของหลินหมิงจะมาก
เพียงไร เขาก็จะสามารถสัมผัสถึงเศษชิ้นรอยแตกส่วนมิติได้หมด และจะ
ไม่มีความสามารถในการหลบเลี่ยงพวกมันทั้งหมดได้เช่นกัน
เขาต้องออกจากกรงนี้โดยเร็วที่สุดก่อนที่เขาจะเวลา!
หลินหมิงไม่กล้าที่จะล่าช้าอีกต่อไป เท้าของเขาเหยียบลงบนก้าวย่าง
วิหคทองคำถลาลมขณะที่พุ่งเข้าไปในส่วนลึกของพายุมิตินี้
แม้ว่าพายุมิตินี้จะรุนแรงและเกรี้ยวกราจ แต่ก็ไม่ได้เป็นม่านพลังที่
จะทำให้หลินหมิงมิอาจก้าวไปข้างหน้า หลินหมิงสามารถใช้ความเข้าใจ
ของเขาในวิถีแห่งมิติในการเดินผ่านพายุที่น่าสะพรึงกลัวซึ่งมีเศษชิ้นรอย
แตกส่วนมิติที่อาจทะลุผ่านการป้องกันที่หนาแน่นที่สุดของเขาได้
สำหรับเขา พายุมิตินี้เป็นการขัดขว้างที่ดี แต่หลินหมิงยังคงดำเนิน
ต่อไปอย่างรวดเร็ว เพียงแค่ครึ่งชั่วธูปเขาก็พุ่งไปได้หลายลี้แล้ว
“หืม? มันเหมือนกับ…”
หัวใจของหลินหมิงทันใดก็เย็นเฉียบ เขารู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ
แต่เขาก็ไม่สามารถล่าช้าได้
เขาขจัดข้อสงสัยชที่ทำให้หัวใจของเขาขุ่นเคืองและพุ่งต่อไปเรื่อยๆ
หลังจากผ่านมาอีกหนึ่งชั่วธูป ความรู้สึกไม่สบายดังกล่าวเติบโตขึ้นเรื่อยๆ
เขาพบว่าเขา… กำลังเคลื่อนไหวเป็นวงกลม!
พายุมิติรอบๆตัวเขาก็เหมือนเดิม หลินหมิงเพียงแค่เคลื่อนไหวเป็น
วงกลมไปตามสัญชาติญาณล้วนๆ
ตั้งแต่แรกเริ่มจนถึงตอนนี้ เขาไม่ได้ออกไปจากบริเวณเดิมเลย!
นี่เป็นการแปรปรวนเชิงมิติหรือไม่?
หากมิติเป็นเส้นตรง การบิดเบือนที่รุนแรงก็อาจบังคับให้เป็นวงกลม
มิติที่ปิดได้ แม้ว่าเขาจะคิดว่าเขาจะเดินทางเป็นเส้นตรง แต่ความจริงก็คือ
เขาหมุนวนไปมาเป็นวงกลมอยู่ตลอดเวลาและกลับมาที่จุดเริ่มต้น
แต่ตอนนี้ หลินหมิงมีความเข้าใจอย่างมากในวิถีแห่งมิติ เขารู้สึกว่า
ถึงแม้พลังแห่งมิติรอบตัวเขาจะรุนแรง แต่ก็ไม่มีสัญญาณของการบิดเบื้อ
นของมิติใดๆเลย
นี่มัน… เกิดสิ่งใดขึ้น?
หรือว่าเป็น…
จู่ๆหลินหมิงรู้สึกประหลาดใจ มันเกี่ยวกับเวลา…?
เมื่อเขาเดินเข้าไปในพายุมิติ เขาก็รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติกับการ
ไหลของเวลา หลังจากปรับตัวเล็กน้อยเขาคิดว่าสามารถปรับตัวให้เข้ากับ
ช่วงเวลาที่บิดเบี้ยวภายในพายุมิติได้แล้ว แต่มันจะง่ายดายเกินไปหรือไม่?
กรงนี้เป็นส่วนสุดท้าย โดยไม่ต้องสงสัยเลย ก็ควรจะยากลำบาก
อย่างยิ่งในการทำลาย วิถีแห่งเวลาที่นี่จะเรียบง่ายได้อย่างไร?
ในขณะที่หลินหมินคิดถึงเรื่องนี้ เขารู้สึกสะท้านขึ้นมาทันที เวลาที่นี่
แปลกยิ่งกว่ามิติเสียอีก
เมื่อพบเจอกับปรากฏการณ์แปลกๆและไม่เป็นที่รู้จักย่อมทำให้ผู้คน
รู้สึกหวาดกลัวได้อย่างแท้จริง แม้แต่หลินหมิงก็ไม่มีข้อยกเว้น
หลายปีที่ผ่านมา การทำความเข้าใจวิถีแห่งหลินหมิงต่อวิถีมิตินั้นได้
ทวีความลึกซึ่งขึ้นเรื่อย ๆ แต่ ในด้านวิถีแห่งเวลานั้น เขายังขาดความ
เข้าใจอยู่มาก
“เช่นนั้น กลับกลายเป็นว่ากรงนี้มิใช่พายุมิติ แต่เป็นกรงแห่งกาลเวลา
พายุมิติเป็นเพียงภาพลวงตาเท่านั้น ฆาตกรที่แท้จริงคือกับดักเวลาที่อยู่
ภายใน!
“เกิดอะไรขึ้นอีก? เหตใดจึงข้ารู้สึกว่าข้าได้ปรับตัวให้เข้ากับเวลา
สมบูรณ์ตั้งแต่แล้ว แต่มีบางอย่างที่แปลกประหลาดเกิดขึ้นภายหลัง? ราว
กับว่า…”
จิตใจของหลินหมิงตื่นตระหนก เขายังคงเดินหน้าต่อไปในกระแสวัง
วนนี้ แต่ทุกครั้งที่เขาทำเช่นนั้นเขาจะกลับไปที่เดิมเสมอ
กลับไปที่จุดเริ่มต้น…
แสงในจิตใจของหลินหมิงดับลง เขาหันกลับไปมองไปที่เศษชิ้นส่วน
รอยแตกมิติรอบตัวเขา เศษชิ้นส่วนรอยแตกมิติเหล่านี้ปะทะกันอย่าง
ต่อเนื่องและแตกหัก แต่แม้ว่าจะผ่านไปนานชิ้นส่วนรอยแตกมิติเหล่านี้ยัง
มีขนาดเท่าเดิม ไม่มีชิ้นส่วนมิติเหล่านี้แตกไป!
นี่เป็น…
เวลาที่หวนกลับมายังจุดเริ่มต้น?
มันไม่ได้เป็นความผิดเพี้ยนของมิติ แต่เป็นเวลาที่กำลังกลับไปยัง
จุดเริ่มต้นหรือ?
“แปลกยิ่งนัก! ความคิดของข้าไม่ได้อยู่ภายใต้อิทธิพลของเวลาที่
ย้อนกลับนี้ มีเพียงตำแหน่งของข้าจะกลับมาจุดเริ่มต้น…”
หลินหมิงรู้สึกเหมือนว่าความคิดของเขายุ่งเหยิง ไม่ต้องสงสัยเลยว่า
เขาอยู่ในกรง กรงที่มีมิติและเวลาผสานกัน ความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับวิถี
แห่งมิติของหลินหมิงเพียงพอ แต่มันเป็นความเข้าใจต่อวิถีแห่งเวลาที่ขาด
หายไป
เขาไม่ได้เคลื่อนไหวอีกต่อไปแล้ว เขาสงบใจลงและเพ้งความคิดไปใน
การรับรู้กรงเวลาที่ไม่มีตัวตนรอบตัวเขาแทน
เวลาเป็นนามธรรมมากขึ้นเมื่อเทียบกับเวลา อาจสามารถรับรู้มิติ
สมบูรณ์ แต่ไม่อาจรับรู้ถึงเวลาได้สมบูรณ์ได้เช่นกัน โดยไม่คำนึงถึงสายตา
หรือการรับรู้ของเขา มันจึงเป็นไปไม่ได้ที่จะสัมผัสได้
ขณะที่หลินหมิงกำลังสงบใจและรู้สึกถึงกระแสรอบตัว เขาก็ได้หลบ
เศษชิ้นรอยแตกส่วนมิติไปด้วย
เป็นเช่นนี้ วันเวลาก็ได้ผ่านไป…
แรกเริ่มหลินหมิงต้องใช้ทักษะการเคลื่อนไหวเพื่อหลีกเลี่ยงเศษชิ้น
รอยแตกส่วนมิติ
แต่หลังจากนั้น เขาเกือบจะหลอมรวมเข้าสู่มิติด้วยตัวเอง
รอยแตกของมิติได้พุ่งมายังเขาราวกับมีดบิน ร่างกายของหลินหมิง
เหมือนกับเปลวไฟในสายลมและสามารถหลีกเลี่ยงมิติในมิตินี้ได้อย่าง
ง่ายดายราวกับว่าเขาไม่ได้หลบเลี่ยงอย่างมีสติ แต่กลับกันเขาได้ใช้พลัง
ของมิติที่จะผลักดันชิ้นส่วนรอยแตกมิติเหล่านี้ออกไปดทน
หลินหมิงได้หลอมรวมเข้ากับพลังแห่งมิติอย่างสมบูรณ์เรียบร้อยแล้ว
ภาพวุ่นวายสว่างวาบขึ้นในใจของหลินหมิงอย่างต่อเนื่อง
เวลาเป็นเพียงการเปลี่ยนแปลงของทุกสิ่ง ภาพลวงตาของความคิด
และสติ เมื่อการเปลี่ยนแปลงของเวลาเปลี่ยนไปนั่น มันเป็นเพียงการ
เปลี่ยนการรับรู้ต่อการเปลี่ยนแปลงในทุกสิ่ง
‘ไม่ใช่ว่าข้าอยู่ในมิติที่แตกต่างกันตลอดเวลาและกลับไปจุดเริ่มต้น
แต่จิตใจของข้าเองตกอยู่ในเขาวงกตของเวลา ทำให้ไม่สามารถตระหนัก
ถึงทิศทางที่ข้ากำลังจะไป
“ข้าคิดว่าข้าจะไปข้างหน้า แต่ความจริงก็คือความพยายามทั้งหมด
ของข้าเป็นเพียงภาพลวงตา ไม่ว่าข้าจะวิ่งไปแค่ไหน… ข้าก็แค่วิ่งอยู่กับที่
เท่านั้น!
เวลาอาจย้อนกลับไปได้ อาจทำให้เกิดความสับสน แต่ไม่สามารถ
เปลี่ยนหัวใจของนักสู้ได้
‘หัวใจแห่งนักสู้ของข้าจะทำลายเขาวงกตแห่งเวลานี้ได้!’
ในตอนนี้ หลินหมิงดูเหมือนจะสัมผัสกับแหล่งเวลาของตัวเอง แม้ว่า
จะเป็นช่วงสั้นๆ แต่ก็ยังคงอยู่ที่นั่น หลินหมิงเปิดตาขึ้น ไม่มีความสับสน
อยู่ในแววตาคู่นั้นอีกต่อไป เขายังคงไม่เคลื่อนไหว และพายุมิติก็หมุนรอบ
ตัวเขาก็ยังคงอยู่ การไหลของเวลายังคงยุ่งเหยิง
เวลาเดิมทีเป็นภาพลวงตาของทุกสิ่งต่อการเปลี่ยนแปลง เพื่อที่จะ
ทำลายเขาวงกตแห่งกาลเวลานี้ หลินหมิงไม่จำเป็นต้องก้าวออกไปแม้แต่
ก้าวเดียว สิ่งที่เขาต้องทำคือการลบภาพลวงตาและปีศาจออกจากจิตใจ
ของตนเอง
ด้วยการหมุนวนของเจตจำนงแห่งนักสู้วัฏสงสาร ทะเลแห่งจิต
วิญญาณของหลินหมิงจึงได้สดใสและชัดเจนขึ้น ในขณะที่เขายืนอยู่ในเขา
วงกตแห่งกาลเวลา เขาก็ได้เห็นเส้นทางที่ถูกต้อง
โดยไม่ลังเลใจ หลินหมิงใช้ก้าวย่างวิหคทองคำถลาลมและก้าวหน้า
ไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว!
ในพายุมิติขณะที่เศษชิ้นส่วนรอยแตกมิติที่เคลื่อนอยู่ในอากาศ
หลินหมิงได้เคลื่อนผ่านหลบหลีกพวกมันอย่างรวดเร็วและราบรื่น เขามี
ความยืดหยุ่นเช่นเดียวกับปลาในน้ำ อันตรายร้ายแรงเหล่านี้ทั้งหมดใน
เส้นทางของเขา เป็นเพียงสิ่งที่แสดงให้เห็นถึงความสง่างามและเจิดจรัส
ของเขา!
ย่างก้าวของหลินหมิงเร็วขึ้นและเร็วขึ้นเรื่อยๆ และจิตใจของเขาเอง
ก็ชัดเจนมากขึ้นเรื่อยๆเช่นกัน หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็เห็นที่โลกสว่าง
ไสวขณะที่เปิดพายุมิติออกไป ในทันใดนั้น เขาก็อยู่ในโลกสีขาวที่บริสุทธิ์
และเงียบสงบ
เวลานี้มิติรอบๆตัวเขาเป็นปกติ
ขณะที่กรงของมิติและเวลาพังทลายลง เศษชิ้นส่วนรอยแตกมิติก็ได้
ลอยกลับเข้าไปในม่านพลังมิติและเชื่อมต่อกันอย่างสมบูรณ์แบบอีกครั้ง
เมื่อเป็นเช่นนี้ กับที่ทุกรอยแตกของมิติและเศษชิ้นส่วนรอยแตกมิติ
จึงได้หายไป ทุกอย่างกลับมาสู่ความเงียบสงบ
หลินหมิงเฝ้าดูฉากนี้อย่างไม่กระพริบตาและตกตะลึงถึงสุดขีด
พลังของมิติสามารถนำมาใช้กับระดับที่น่าขันและแยบยลเช่นนี้ก็ได้
ด้วยหรือ? ความเข้าใจในวิถีแห่งมิติแบบใดกันที่ต้องมีเพื่อให้บรรลุถึง
ระดับนี้ได้? มันยากที่จะจินตนาการอย่างแท้จริง
ในเวลานี้ ก็ได้มีเสียงดังเข้ามาในจิตใจของหลินหมิง “ข้าขอแสดง
ความยินดีกับเจ้าด้วยสำหรับการทำลายกรงสุดท้าย ‘กรงแห่งมิติและ
เวลา’ ได้ ดังนั้น เจ้าจึงประสบความสำเร็จในการทำลายกรงทั้ง 13 อัน มี
เพียงสิ่งเดียวที่เหลืออยู่… เส้นทางแห่งจักรพรรดิ!”
หลินหมิงรู้สึกประหลาดใจที่ได้ยินเรื่องนี้ เส้นทางจักรพรรดิเป็นส่วน
หนึ่งของกรงราชันหรือไม่?
วูซซ!
ประตูแห่งแสงปรากฏออกในอากาศบางๆ ส่องแสงเหมือนกับปรอท
“นี่เป็นบทสรุปของกรงของราชัน เวลาในทดสอบที่เจ้าได้ใช้คือ 108 วัน
เจ้ายังไม่สามารถในการผ่านเส้นทางแห่งจักรพรรดิได้ ในตอนนี้ ข้าให้
รางวัลแก่เจ้าสำหรับการประสบความสำเร็จในการผ่านกรงของราชัน… ”
“รางวัล?”
หลินหมิงตกตะลึง มันมีรางวัลด้วยหรือ?
ในขณะที่หลินหมิงจมอยู่ในความคิด จู่เขาก็ได้รับรู้ถึงว่าสนามพลัง
ปีศาจสวรรค์รอบๆตัวพังทลายลง และไหลเข้าไปในร่างของเขาราวกับน้ำ
หลาก!
ความรู้สึกเช่นนี้เหมือนกับร่างของเขากำลังจะระเบิดออกมา หลินห
มิงสำลัก จนแทบจะกระอักโลหิตออกมา!