Martial World ศิลาลึกลับกับวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ - ตอนที่ 657 ออกจากเขตต้องห้าม

“วูป — !”
หลินหมิงถอนตัวออกจากโลกแห่งเจตจำนง เหงื่อเย็นไหลลงบนหลัง
เขาได้ถูกกำราบปรามอย่างสมบูรณ์โดยออร่าของหัวใจนั้น โชคดีที่หัวใจ
ไม่ได้สนใจเขา มิเช่นนั้น เขาก็จะถูกบดขยี้จนไม่เหลืออะไรแล้ว
“น้องชายหลิน… เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง?” ต๋วนมู่ฉิน สังเกต
พเห็นฤติกรรมแปลกๆของหลินหมิงและถามว่า “มีสิ่งใดผิดปกติหรือ?”
แม้ว่าต๋วนมู่ฉินจะรู้จักหลินหมิงเพียงระยะเวลาสั้นๆ แต่เขายัง
สามารถเข้าใจตัวตนของหลินหมิงดี หลินหมิงไม่ได้เป็นคนประเภทเล่น
ตลกหรือทำอะไรด้วยวิธีสกปรก เขาต้องค้นพบอะไรบางอย่างในตอนนี้
แล้วเป็นแน่
หลินหมิงลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นกับต๋วนมู่ฉินด้วย
การกระแสเสียงปราณแท้ ด้วยคนอื่นรับรู้ด้วย มันจะมีมุมมองและความ
คิดเห็นเพิ่มอีก; บางทีพวกเขาอาจจะสามารถเข้าใจสิ่งต่างๆได้มากขึ้น
“เจ้าบอกว่ามีหัวใจของมหาจักรพรรดิได้ปิดผนึกอยู่ในร่างเทพธิดานี้
มาเป็นเวลานานถึงหมื่นปีเช่นนั้นหรือ!?”
หลังจากได้ยินเรื่องนี้ ต๋วนมู่ฉินตกใจอย่างหนัก! เขาอยากจะรู้สึกถึง
การเต้นของหัวใจจากเทพธิดานี้ แต่หลังจากลังเลใจ เขาก็ไม่กล้าที่จะเอา
มือไปสัมผัส ตามเรื่องราวของหลินหมิง เขาได้ถูกดูดเข้าไปในโลกแห่ง
เจตจำนง โชคดีที่จิตวิญญาณต่อสู้ของหลินหมิงได้เกิดขึ้นแล้ว ถึงกระนั้นก็
ตาม เขายังก็ถูกกดดันจนถึงจุดที่ทำให้เหงื่อออกอย่างหนัก ถ้าต๋วนมู่ฉิน
ถูกลากเข้าสู่โลกแห่งเจตจำนงแล้ว เขาก็กลัวว่าตนเองจะถูกบดขยี้จน
กลายเป็นเพียงเศษเนื้อ
หลินหมิงกล่าวว่า “มหาจักรพรรดิที่ข้ากล่าวถึงตอนนี้ไม่ใช่มหา
จักรพรรดิแห่งทวีปศักดิ์สิทธิ์ แต่เป็นหนึ่งในผู้ที่มาจากแดนเทวะ เมื่อ
เทียบกับตัวตนดังกล่าวดังกล่าว แม้กระทั่งแปดวิบัติจักรพรรดิสงครามก็
เป็นอะไรที่มากกว่าเด็กเล็กน้อยอมมือ ข้าไม่รู้เลยว่า… ผู้ใดเป็นคนสังหาร
เขาได้นี้และเหตุใดหัวใจของพวกเขาถึงปรากฏอยู่ในอเวจีปีศาจอมตะ
เช่นนี้?”
หลินหมิงไม่อาจจินตนาการได้ว่ามหาจักรพรรดิที่แท้จริงจากแดนเท
วะจะแข็งแกร่งเพียงไร ไม่ต้องกล่าวถึงแง่มุมอื่นๆ แต่ในแง่ของอายุขัย ถ้า
มหาจักรพรรดิแห่งโลกมนุษย์ไม่ได้ทะลวงระดับอย่างปาฏิหาริย์ขึ้น พวก
เขาสามารถอยู่ได้อย่างมากที่สุดเป็นเวลา 10,000 ปี แต่มหาจักรพรรดิ
แห่งแดนเทวะ แม้กระทั่งหลังจากตายไปแล้ว หัวใจของพวกเขายังคง
สามารถเต้นอยู่ต่อไปได้นับหมื่นปี ทั้งสองแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง!
ต๋วนมู่ฉินมาจากแดนศักดิ์สิทธิ์ระดับสูง ดังนั้นเขาจึงรู้ข่าวลือเรื่อง
แดนเทวะมาบ้าง หลังจากช่วงเวลาแห่งการจมอยู่ในความคิด เขาก็กล่าว
ว่า “เจ้าแน่ใจหรือไม่ว่ามหาจักรพรรดิผู้นี้ถูกสังหาร?”
“อืม?” หลินหมิงชะงัก “หัวใจของเขาอยู่ที่นี่ เขายังสามารถมีชีวิตอยู่
ได้หรือไม่?”
“ข้าไม่รู้เช่นกัน!” ต๋วนมู่ฉินส่ายหัว “ในตำราโบราณของแดนศักดิ์สิทธิ์
ของข้า ข้าได้อ่านบันทึกบางอย่างเกี่ยวกับผู้อาวุโสภายในแดนเทวะ ข้าได้
รู้ว่า มันมีนักสู้ที่ไปถึงระดับพลังที่สูงมากและสามารถงอกแขนขาทั้งๆที่ถูก
ตัดขาดไปแล้ว และเหนือกว่านั้นก็ยังมีผู้ที่สามารถเกิดใหม่ได้จากโลหิต
เพียงหยดเดียวของตนเอง แม้ว่าพวกเขาจะสูญเสียไปทั้งร่าง แต่ตราบ
เท่าที่ยังเหลือหลงเนื้อหนังเพียงชิ้นเดียวอยู่ พวกมันก็จะงอกขึ้นมาใหม่
อย่างช้าๆจนเป็นร่างกายที่สมบูรณ์ได้ สำหรับมหาจักรพรรดิของแดนเท
วะที่สูญเสียหัวใจก็ไม่ได้หมายความว่าพวกเขาจะต้องตาย!”
ขณะที่ต๋วนมู่ฉินกล่าว หลินหมิงก็ได้เรียกคืนความทรงจำบางอย่าง
เกี่ยวกับเรื่องนี้ขึ้นมาได้ มันมีผู้ทรงพลังบางคนในแดนเทวะซึ่งทะลวง
ระดับพลังที่สูงมาก สามารถต่อร่างกายตัวเองได้ใหม่แม้จะถูกตัดออกไป
แล้ว
สำหรับการเกิดใหม่ผ่านโลหิตหยดเดียว มันก็มิได้ไกลจริงนัก โดยใช้
เพียงชิ้นส่วนเล็กๆของร่างกายของตนเอง ผู้หนึ่งอาจจะเกิดใหม่ด้วย
ร่างกายที่สมบูรณ์ดังเดิมได้ อย่างไรก็ตาม ค่าใช้จ่ายในการสร้างร่างกาย
ใหม่คือการได้มาซึ่งร่างกายธรรมดา โดยทั่วไปแล้วนั่นหมายความว่า ชีวิต
นักสู้ของพวกเขาจะสูญเปล่า!
สำหรับนักสู้ชั้นแนวหน้าที่ได้สูญเสียร่างกายของพวกเขา มันก็
หมายความว่าพวกเขาจะต้องสูญเสียพลังงานไปอย่างมาก
“เจ้าพูดถูก มหาจักรพรรดิผู้นี้อาจจะยังไม่ตาย” หลินหมิงพยักหน้า
ก่อนหน้านี้เขาเคยคิดที่แตกต่างออกไป
ต๋วนมู่ฉินยังกล่าวอีกว่า “เทพธิดาผู้นี้เสียชีวิตมาหลายหมื่นปีแล้วแต่
ร่างของนางกลับยังมิได้สลายไป นางยังคงนอนอยู่ที่นี่ ราวกับเพียงสาว
งามที่กำลังหลับใหล นี่เป็นสามัญสำนึกทั่วไป ไม่ว่าเทพธิดาผู้นี้จะทรงพลัง
มากเพียงไรตอนที่ยังมีชีวิต แต่หลังจากที่นางเสียชีวิต พลังของนางควรจะ
จางหายไปที่ละนิดหลังจากนั้นผ่านนานถึงเพียงนี้ อย่างน้อย ผิวของนาง
ควรจะไม่มีความมันวาวงดงามเช่นนี้ได้ แต่เนื่องจากไม่เป็นเช่นนั้นข้า คิด
ว่าอาจมีความเป็นไปได้ที่แตกต่างกัน… และนั่นคือมหาจักรพรรดิของแดน
เทวะได้ควักหัวใจของตัวเองมาใส่ไว้ในร่างกายของนางเพื่อรักษาพลังชีวิต
ของร่างกายของนางให้คงอยู่ไปได้เป็นเวลา 100,000 ปี!”
ต๋วนมู่ฉินดูเหมือนจะประหลาดใจกับคำพูดของตัวเอง ขณะที่หลินห
มิงฟังเขา เขาก็ตกใจมาก แม้ว่าเหตุผลนี้ฟังดูแปลกๆ แต่ก็อาจเป็นความ
จริง!
มหาจักรพรรดิผู้นี้ได้ควักหัวใจของตัวเองเพื่อมารักษาพลังชีวิตของ
เทพธิดาผู้นี้ไว้!
สำหรับนักสู้ หัวใจ ตันเถียน ทะเลแห่งจิตวิญญาณ 3 สิ่งนี้เป็น
จุดสำคัญ และยังเป็นพื้นที่ซึ่งมีพลังงานสะสมอยู่มากที่สุดด้วย ถ้าผู้ใดตัด
หัวใจของตัวเองออกไปแล้ว พวกเขาจะต้องสูญเสียความแข็งแกร่งอย่าง
น้อย 10% ถ้ามหาจักรพรรดิผู้นั้นรู้สึกว่าคุ้มค่าแล้ว มันก็ไม่ต้องสงสัยเลย
ว่าเทพธิดาผู้นี้สำคัญมากสำหรับเขา!
ถ้าเป็นกรณีนี้ เช่นนั้นมหาจักรของแดนเทวะผู้นี้ก็น่าจะเป็นผู้ฝังศพ
ของนางไว้ในโลงหินผลึกเพื่อให้แน่ใจว่านางได้รับการคุ้มครองอย่างดี แต่
เหตุใดเขาจึงทิ้งนางไว้ในอเวจีปีศาจอมตะเล่า?
ช่างเป็นสุสานเรียบง่าย… มันยากที่จะจินตนาการว่าตัวตนทรงพลัง
ของแดนเทวะจะถูกฝังไว้ที่นี่!
มีหลายสิ่งหลายอย่างที่หลินหมิงยังสับสน ดังนั้นเขาจึงพักการคิด
เกี่ยวกับเรื่องนี้ไว้ก่อน เขาเอนตัวไปข้างหน้าและค้นหารอบคอของ
เทพธิดา ก่อนหน้านี้ เมื่อเขารู้สึกว่าหัวใจของเทพธิดาเต้นนั้น เขาได้ดึงมือ
กลับมาด้วยความตื่นตระหนก
หลินหมิงเอื้อมเข้าไปในชุดของนาง ดึงสร้อยคอออกมา
สร้อยคอนี้แปลกมาก ไม่ใช่สิ่งปกติที่ผู้หญิงจะสวมใส่ สร้อยคอมัน
หนาพอๆกับนิ้วก้อย แทนที่จะเป็นสร้อยคอมันดูคล้ายโซ่มากกว่า ปลาย
สร้อยนี้เป็นแผ่นโลหะขนาดเท่าฝ่ามือ หนาเป็นนิ้ว ในใจกลางของแผ่น
โลหะนี้เป็นรูที่ดูราวกับว่ามันเป็นที่ใส่อัญมณี แต่ตอนนี้อัญมณีที่หายไป
“ช่างเป็นของที่ระลึกแปลกยิ่ง”
หลินหมิงส่ายหัว เขาวางจี้หยกและสร้อยคอลงในแหวนมิติของเขา
สำหรับปริศนาของอเวจีปีศาจอมตะ เขาจะต้องรอจนกว่าจะแข็งแกร่งขึ้น
ก่อนที่เขาจะสามารถแก้ปัญหาได้
และตอนนี้ หมินหมิงก็ยังไม่สามารถทำเช่นนั้นได้ ในอนาคต เมื่อเขา
แข็งแกร่งพอ เขาจะกลับมาเข้าสู่อเวจีปีศาจอมตะเพื่อดูว่ามีอะไรอยู่ข้าง
ใน
มองเข้าไปในโลงศพ เขาตราตรึงภาพใบหน้าของนางไว้ในใจแล้ว
ค่อยๆผลักฝาครอบกลับไป
ด้วยการยกมือขึ้น เขาได้สร้างอักขระค่ายกลและปิดผนึกโลงศพ
หลินหมิงเพียงปิดผนึกอย่างลวกๆเท่านั้น ด้วยหัวใจของมหาจักรพรรดิที่
ปกป้องนาง ย่อมไม่มีวิญญาณชั่วร้ายใดๆที่จะสามารถทำอะไรได้ โชคดีที่
เขาไม่ได้มีเจตนาร้ายตั้งแต่เริ่มแรก มิเช่นนั้น เมื่อเขาถูกดูดเข้าไปในโลก
แห่งเจตจำนงเพียงแค่โดนจิตสังหารเล็กน้อยของเจตจำนงแห่งมหา
จักรพรรดิก็สามารถฆ่าเขาได้นับไม่ถ้วนแล้ว!
เหตุผลที่เหล่าปีศาจศพไม่กล้าแตะต้องโลงศพของเทพธิดานี้ก็น่าจะ
เป็นเพราะพวกเขากลัวหัวใจของมหาจักรพรรดิเป็นแน่
“อาวุโส รุ่นเยาว์ต้องขอจากลา”
หลินหมิงยกมือคารวะ ในขณะที่เขาออกจากสุสาน เขารู้สึกได้เลือน
รางว่าในอนาคต ชะตากรรมของเขาบรรจบกับนางอีกครั้งหนึ่ง และบางที
แม้แต่มหาจักรพรรดิที่ทิ้งหัวใจของเขาเอาไว้ก็ด้วย…
“ไปกันเถอะ!” เรากำลังจะออกไปจากที่นี่!”
หลินหมิงระงับคำถามทั้งหมดไว้ในใจ และพาต๋วนมู่ฉินและส่วนที่
เหลือออกจากสุสาน…
………………………………
อเวจีปีศาจอมตะ เขต 1100 ลี้
ทั่วบริเวณต่างเงียบงัน ภายใต้ท้องฟ้าที่ยังคงเป็นสีเทามานับหมื่นปี
หมอกมืดไหลผ่านไปเรื่อยๆ ในดินแดนสีแดงฉานนี้ บางครั้งสามารถ
มองเห็นแผ่นศิลาแตกหลายแห่งบนแผ่นดิน มันแกะสลักด้วยอักขระ
โบราณและลึกลับเอาไว้
ในวันนี้ มีอีกาโลหิตบินวนข้างอยู่บน อีกาโลหิตเหล่านี้กินศพเป็น
อาหาร ได้มีการกล่าวกันว่าพวกมันมีความสามารถพิเศษในการรู้สึกและ
ดมกลิ่นพลังชีวิตของคนที่กำลังจะตายได้ ดังนั้น เมื่อมีคนกำลังจะตาย
พวกมันก็จะไปรวมตัวที่จุดนั้นล่วงหน้า
“พวกสัตว์ป่าเถื่อนคิดจะมาเล่นสนุกกับข้า!”
ในหมอก นักสู้ปีศาจยักษ์ก็โผล่ออกมาอย่างฉับพลัน ขณะที่เขาเห็น
กลุ่มอีกาโลหิตที่บินอยู่ในอากาศ เขาก็เริ่มโกรธเกรี้ยว “เจ้าต้องการรอให้
บิดาผู้นี้ตาย? เช่นนั้นบิดาผู้นี้จะฆ่าพวกเจ้าก่อน! ไปตายซะ!”
แสงหอกสาดประกายและอีกาโลหิตหลายตัวถูกเสียบ ตัวอื่นๆส่ง
เสียงกรีดร้องแสบแก้วหูหลายครั้งก่อนที่จะบินหนีไป ความจริงคืออีกา
โลหิตเหล่านี้ไม่มีพลังโจมตี ภายในอเวจีปีศาจอมตะ พวกมันอ่อนแอและ
ธรรมดาที่สุดของสายพันธุ์ พวกมันอาศัยอยู่โดยการฝังไข่ลึกลงใต้ดินเพื่อ
หลีกเลี่ยงการระเบิดของอเวจีปีศาจอมตะและจะผสมพันธุ์ทุกๆ 10 ปี
“พี่สามที่สาม เราไม่สามารถดำเนินการต่อได้แล้ว เราติดอยู่ที่นี่ตลอด
ทั้งเดือน! นี่คือสถานที่เลวร้าย!” ผู้ที่กล่าวออกมาเป็นนักสู้อิมป์ ในขณะที่
เขาเห็นนักสู้ปีศาจยักษ์โจมตีอีกาโลหิต เขาส่ายหัวและถอนหายใจ
ปีศาจยักษ์เก็บหอกและสาปแช่ง “บัดซบ ปีนี้ในอเวจีปีศาจอมตะนั้น
แปลกเกินไป ในอดีตที่ผ่านมา มันไม่เคยเกิดอันตรายขึ้นหลังจากการปะทุ
เลย ข้ากลัวว่า กว่าครึ่งหนึ่งของผู้ที่มาถึงอเวจีปีศาจอมตะได้ตกตายไป
แล้ว!”
“ไม่ได้ล้อเล่น! ข้าคิดว่าข้าจะสามารถได้รับโชคดีบ้างอย่างที่นี่ แต่ถ้า
ข้าไม่สามารถแม้แต่จะได้รับออกไปได้แล้ว โชคดีใดๆก็ย่อมไร้ประโยชน์”
คนสุดท้ายที่กล่าวขึ้นคือเด็กสาวเฟย์ นางเป็นผู้หญิงคนเดียวในกลุ่ม 3 คน
หน่วยของพวกเขามี 6 คน ตอนนี้ มันเหลือเพียงสาม 3 เท่านั้น และ
พวกเขายังติดอยู่ในเขตอันตรายนี้โดยไม่มีทางใดที่จะออกไปซึ่งมักต้อง
เผชิญกับการโจมตีของวิญญาณชั่วร้าย
ขณะที่ทั้งสามกำลังสนทนากันอยู่ พวกเขาก็ได้ยินเสียงกรีดร้องเศร้า
โศก หมอกรอบตัวพวกเขาก็เดือนพล่านเหมือนหม้อโจ๊กที่กำลังเดือด
‘นี่ไม่ดีแล้ว!’
ทั้งสามคนหน้าซีดและดึงอาวุธออกทันที ในเวลานี้ หมอกอยู่ข้างหน้า
พวกเขาได้ปลิวออกไป เผยให้เห็นว่ามีสัตว์ประหลาดสูง 10 ก้าวปรากฏ
ตัวต่อหน้า
สัตว์ประหลาดทั้ง 5 ตัวนี้น่าขยะแขยงและดูน่าสะอิดสะเอียนอย่าง
เหลือเชื่อ ใบหน้าของพวกมันถูกปกคลุมไปด้วยหนองที่เต็มไปด้วยแผล
และด้านบนของศีรษะดูเหมือนเป็นมงกุฎที่เกิดจากเนื้องอก เขี้ยวของ
พวกมันดูเหมือนเข็มเหล็ก และขณะที่พวกเขาเดินตรงมา กรงเล็บของ
พวกมันดูเหมือนใบคมกริบ
“เมื่อใดกันที่ เหล่าสัตว์ประหลาดพวกนี้จะหยุดไล่ล่าเรา!”
นักสู้อิมป์รู้สึกถึงหัวใจของเขากำลังจมลงในความสิ้นหวัง เหตุผลที่
พวกเขาเข้าไปในวงกตมิตินี้เพราะพวกเขาถูกไล่ล่าโดยกลุ่มสัตว์ร้าย
เหล่านี้เอง หลังจากนั้น พวกเขาได้ติดอยู่ที่นี่ในเขตอันตรายนี้ตลอดทั้ง
เดือน โดยไม่มีวิธีใดๆที่จะออกไปเลย ตอนนี้ พวกเขาไม่เคยคิดว่ากลุ่ม
อสุรกายน่าขยะแขยงเหล่านี้จะสามารถใช้วิธีการที่ไม่รู้จักในการค้นหา
และได้ไล่ตามพวกเขาไปทุกหนทุกแห่ง
ขณะที่พวกเขาเห็นเหล่าสัตว์ประหลาดขนาดใหญ่อยู่ต่อหน้าพวกเขา
เหล่านักสู้ตระหนักดีว่าไม่มีทางใดที่พวกเขาจะต้องออกจากที่ทั้งยังมีชีวิต
ได้
“บัดซบ! ถ้าข้าจะต้องตายโดยติดอยู่ที่นี่ ข้าก็อยากจะตายโดยการสู้
กับพวกมันยังดีกว่า! ถ้าเจ้าต้องการที่จะฆ่าบิดาผู้นี้ บิดาของเจ้าจะไม่
ปล่อยให้เจ้าไปเช่นกัน!”
นักสู้ปีศาจยักษ์ชตะโกนดังขึ้นและแทงหอกของเขาไปข้างหน้า แสง
หอกที่เฉียบคมตัดผ่านอากาศออกไป นักสู้ปีศาจยักษ์นี้ไม่ใช่นักสู้ทั่วไป มิ
เช่นนั้นก็ไม่มีทางที่เขาจะมีชีวิตอยู่มาได้จนถึงจุดนี้
อย่างไรก็ตาม เขากลับมาเร็วกว่าที่เขาไป สัตว์ประหลาดที่น่ารังเกียจ
เหล่านี้เพียงแค่ตบมือก็สามารถส่งนักรบปีศาจยักษ์ที่ลอยกลับเด็นกลับมา
ที่เดิมได้แล้ว เกิดบาดแผล 3 ที่บริเวณหน้าอกของนักสู้ปีศาจยักษ์ และมี
โลหิตไหลออกมา!
ความแตกต่างมากมายเกินไป!
ในการเผชิญหน้าครั้งแรกๆ พวกเขาก็ยังไม่สามารถต้านทานได้เลย
เหล่าสัตว์ประหลาดตัวนี้ ไม่ใช่เพียงแข็งแกร่ง แต่ร่างของมันยังแข็งพอๆ
กับอาวุธระดับสูง ไม่มีใครในกลุ่มของพวกเขาได้สามารถที่จะสู้มันได้ นั่น
จึงเป็นเหตุผลที่พวกเขาหนีเข้าไปในป่าและสะดุดลงในเขตอันตรายนี้โดย
ไม่ได้ตั้งใจ
เมื่อนักสู้อิมป์และเฟย์เห็นภาพนี้ ดวงตาของพวกเขาเต็มไปด้วย
ความเจ็บปวด ในขณะนี้ ทุกคนกำลังจะตาย!
สัตว์ประหลาด 5 ตัวขนาดใหญ่คำรามร้องเสียงดังสองครั้งและ
เหยียดกรงเล็บอันคมกริบไปคว้านักสู้ 3 คน นัยน์ตาของนักสู้อิมป์สาด
ประกายด้วยความมุ่งมั่น เขาพร้อมที่จะสู้ตายกับเหล่าสัตว์ประหลาดนี้
แต่ในขณะนี้เอง แสงที่ส่องสว่าง 2 สายปรากฏออกมาจากอากาศ เจาะ
ผ่านระหว่างตาของสองสัตว์ประหลาดราวกับว่าพวกเขาเป็นเพียง
กระดาษ สัตว์ประหลาดทั้งสองคนยังไม่ทันได้กู่ร้องก่อนที่ร่างกายของ
พวกมันจะสั่นสะท้านและล้มลงไปกับพื้นดิน โลหิตไหลออกจากจำนวน
มาก
นักสู้อิมป์ได้ตะลึงอย่างสมบูรณ์!