Martial World ศิลาลึกลับกับวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ - ตอนที่ 701 มาเถอะ ไปพาพวกมันกลับมา

หลังจากเกิดเรื่องเช่นนี้กับนิกายตำหนักแก่นแท้หยินหยาง หลินหมิง
ไม่ได้วางแผนที่จะอยู่ที่นี่อีกต่อไป การเข้าไปในร่างของสัตว์อสูรทะเล
มหึมาเป็นเรื่องที่ปลอดภัยที่สุด นอกจากนี้ยังสามารถอยู่ในทะเลหรือบน
ท้องฟ้าก้ได้ ไม่สามารถรู้ได้ว่ามันไปยังไหน
“เจ้า…” ซิงฉานรู้สึกรู้สึกอ่อนแอในหัวใจ นางสามารถคาดเดาได้ว่า
หลินหมิงกำลังทำอะไรอยู่ เมื่อหลินหมิงถูกปลดปล่อยจากข้อจำกัดของ
เขาแล้ว นางจะใช้สิี่งใดสู้กับเขาได้อีกหรือ?
ต่อหน้าสัตว์อสูรทะเลมหึมา นิกายตำหนักแก่นแท้หยินหยางของ
ย่อมมิได้เป็นอันใดไปมากกว่าไข่
กระชับกระบี่ในมือแน่น ซิงฉานก้าวออกไปข้างหน้าอย่างเงียบๆ
“ข้าบอกว่าอย่าขยับ!” คิ้วของหลินหมิงตั้งชันขึ้นและมือขวาของเขา
กดลงเล็กน้อย ปลายหอกแทงเข้าไปในลำคอของซิงเหยียง สัมผัสกับ
กระดูกคอ มีโลหิตไหลออกมากขึ้น!
ท่านแม่ ช่วยข้าด้วย!”
ในเวลานี้ ซิงเหยียงทุกข์ทรมานอย่างยิ่ง ความเชื่อมั่นของเขาถูก
ทำลายโดยหลินหมิง ตั้งแต่เริ่มแรก เขาได้รับถูกกำราบโดยหลินหมิง ใน
ที่สุด เขาก็ได้สูญเสียพลังและความสามารถในการต่อต้านทุกทาง ตอนนี้
เขาไม่มีอะไรมากไปกว่าไก่ในมือของหลินหมิง ตราบเท่าที่หลินหมิง
ต้องการแล้ว ชีวิตของเขาจะจบสิ้นลงในทันที
ดวงตาของซิงฉานเบิกกว้างขึ้นขณะที่นางจ้องมองหลินหมิงด้วย
ความเกลียดชัง ถึงกระนั้น มันก็ยังไม่มีสิ่งใดที่นางสามารถทำได้ นางทำได้
เพียงมองดูหลินหมิงพาศิษย์ทั้งหมดของเกาะฟีนิกซ์ศักดิ์สิทธิ์จากไปอย่าง
เรียบง่ายโดยไม่ทิ้งสิ่งใดไว้เลย แม้กระทั่งกระท่อมของมู่เชียนหยี่ก็ยังถูก
ดูดขึ้นไปอย่างสบาย
ย้ายทุกสิ่งทุกอย่างรวมถึงที่อยู่อาศัย การเคลื่อนย้ายมันต้องละเอียด
และมั่นคงที่สุด
“หยี่เอ๋อร์ ท่านเจ้านิกาย โปรดล่วงหน้าไปก่อน” หลินหมิงกระชับ
หอกไว้ในมือ กล่าวออกมาโดยมิได้หันกลับไปมอง
ขณะที่มู่อวี้หวงมองแผ่นหลังของหลินหมิง ดวงตาของนางก็ลุกโชน
ขึ้น สถานการณ์เช่นนี้ซึ่งนางคิดว่าเป็นไปไม่ได้ที่จะพลิกผัน แต่กับ
เปลี่ยนแปลงไปได้อย่างน่ามหัศจรรย์ เห็นได้ชัดว่าหลินหมิงมีวิถีในการ
หลบหนีไปจากสถานที่แห่งนี้ มิเช่นนั้น เขาย่อมไม่กล้าเผชิญหน้ากับนิกาย
ตำหนักแก่นแท้หยินหยางเช่นนี้
มีหนวดหลายอันพุ่งลงมาหยุดอยู่บนพื้นดิน มู่อวี้หวง, มู่ปิงอวิ๋น, ต๋
วนมู่ฉินและส่วนที่เหลือเหยียบลงบนหนวดเหล่านี้อย่างเงียบๆ ก่อนที่
หนวดจะค่อยๆหดกลับขึ้นไป
หลังจากที่ทุกคนออกไปอย่างปลอดภัยแล้ว หลินหมิงได้เตะซิงเหยียง
ขึ้นมามัดด้วยเชือกติดกับหอกของเขา นิ้วเท้าของซิงเหยียงลอยอยู่เหนือ
พื้น จากนั้นเขาก็บินไปยังสัตว์อสูรทะเลมหึมา
เมื่อซิงฉานเห็นภาพนี้ นางโกรธเกรี้ยวขึ้นไปอีก “หลินหมิง เจ้าทำ
อะไร?” ข้าปล่อยให้เจ้าไปแล้ว เหตุใดเจ้าจึงยังไม่ปล่อยบุตรชายของข้า
เล่า!?”
“เจ้าปล่อยข้าไป? น่าขันยิ่ง!” หลินหมิงเย้ยหยัน “ข้าเคยบอกไปก่อน
แล้วว่าข้าได้ให้โอกาสเจ้าเลือก แต่เนื่องจากเจ้าไม่ได้รับโอกาสนี้นั้นไว้
ตอนนี้ข้าก็ต้องขอโทษเ พราะข้าได้เปลี่ยนความคิดของข้าแล้ว”
ขณะที่หลินหมิงกล่าว มือขวาของเขาก็ชกไปยังซิงเหยียงที่ไร้
ความสามารถในการขัดขืน!
ปังงงง!
ปราณแท้สั่นสะเทือนทะลักเข้าไปในร่างกายของซิงเหยียง ทำลาย
เขาจากภายใน ซิงเหยียงสำลักโลหิตก่อนที่จะกระเด็นออกไป
หลินหมิงได้ใช้ฝ่ามือสะบั้นชีพจร; เขามิได้ใช่มันอย่างเต็มที่ อย่างมาก
ก็ทำลายการบ่มเพาะของซิงเหยียง ไม่ต้องกล่าวหัวใจนักสู้ของซิงเหยียง
ถูกทำลายโดยหลินหมิงไปก่อนหน้านี้แล้วด้วย จากจุดนี้ ความคิดของเขา
จะไม่สามารถรื่นไหลได้อย่างอิสระและนี่จะเป็นอุปสรรคต่อการไหลเวียน
ของปราณแท้ในเส้นชีพจรและตันเถียน สิ่งนี้จะเป็นเหมือนหิน ซึ่งเป็น
อุปสรรคต่อการบ่มเพาะของซิงเหยียงอย่างต่อเนื่อง
นี่คือสิ่งที่เรียกว่า ‘หัวใจป่วยการ’ หรือ ‘หัวใจปีศาจ’
อาจกล่าวได้ว่าเส้นทางแห่งนักสู้ของซิงเหยียงจบสิ้นแล้ว ในอนาคต
แม้แต่การทะลวงขั้นทำลายชีวิตยังจะเป็นที่น่าสงสัย จึงมิต้องกล่าวถึงการ
เป็นจักรพรรดิไร้เปรียบ
นี่คือผลลัพธ์ที่หลินหมิงต้องการ
“เหยียงเอ๋อร์!”
หัวใจของซิงฉานระเบิดขึ้นด้วยโกรธ อย่างไรก็ตาม ต่อสัตว์อสูรทะเล
มหึมา นางไม่มีทางเลือกอื่นนอกทนการดูหมิ่นนี้ นางบินขึ้นไปในอากาศ
คว้าตัวซิงเหยียง
ในท้ายที่สุดหลินหมิงก็ไม่ได้ฆ่าซิงเหยียง แต่เพียงทำลายหนทางแห่ง
นักสู้ของเขาเท่านั้น ภัยคุกคามที่เขาใช้เพื่อขมขู่ซิงฉานและนิกายตำหนัก
แก่นแท้หยินหยางคือสัตว์อสูรทะเลมหึมา ตราบใดที่สัตว์อสูรทะเลมหึมา
โจมตี ก็ก็จะสามารถพลิกทั้งนิกายตำหนักแก่นแท้หยินหยางได้ภายใน
เวลาเพียงแค่หนึ่งชั่วธูป
แต่หลินหมิงไม่สามารถรับประกันได้ว่าซิงฉานจะไม่กลายเป็นบ้าคลั่ง
หลังจากที่ซิงเหยียงตกตายไป ถ้าผู้หญิงคนหนึ่งเกิดบ้าคลั่งขึ้นมา มันก็จะ
ไม่ใช่สิ่งที่เขาสามารถคำนวนผลลัพธ์ได้อีกต่อไป ในเวลานั้น ถ้านาง
ตัดสินใจที่จะละทิ้งนิกายตำหนักแก่นแท้หยินหยางและไล่ล่าเขา สิ่งต่างๆ
อาจกลายเป็นเรื่องยากมากขึ้น
สัตว์อสูรทะเลมหึมาค่อนข้างด้อยในการต่อสู้ครั้งหนึ่งต่อหนึ่ง แม้ว่า
การโจมตีจะมีประสิทธิภาพ แต่ก็ไม่ยืดหยุ่นพอ มันก็ไม่สามารถโจมตีผู้
ทรงพลังขั้นทำลายชีวิตระดับสูงได้
นอกจากนี้ ซิงฉานยังแข็งแกร่งมากอีกด้วย ถ้านางเข้าร่วมพลังกับ
สามี ทั้งสองคนร่วมกันสามารถเทียบกับผู้ทรงพลังขั้นทำลายชีวิตระดับ 3
ได้
ดังนั้นหลินหมิงไม่ได้ใช้ฝ่ามือสะบั้นชีพอย่างเต็มรูปแบบและอนุญาต
ให้ซิงเหยียงมีชีวิตต่อไป สำหรับการทำลายเส้นชีพจรบางส่วนของซิงเหยี
ยง มันยังมีหวังว่าเขาจะได้รับการเยียวยา สิ่งนี้น่าจะเพียงพอที่จะทำให้
นางลังเล ตราบเท่าที่เขาไม่ได้ทำเกินขอบเขตที่ซิงฉานจะรับได้แล้ว ซิง
ฉานจะเข้าร่วมดินแดนปีศาจแห่งทะเลทางใต้เพื่อโจมตีพวกเขา
หลินหมิงบินเข้าไปยังกระเพาะของสัตว์อสูรทะเลมหึมาเรียบร้อย
แล้ว ภายใต้การควบคุมโดยเจตนาของเขา มู่เชียนหยี่และมู่อวี้หวงจึงยัง
ไม่ได้เข้าสู่มิติของสัตว์อสูรทะเลมหึมา
“หยี่เอ๋อร์ ท่านเจ้านิกาย รู้สึกเจ้าเพลิงน้อยและเจ้าเพลิงประกายว่า
อยู่ที่ใดหรือไม่?”
เหล่านี้เป็นชื่อของวิหคเพลิงที่ถูกนำตัวไป
ในฐานะนกที่วิหคเพลิงชีวิตของมู่เชียนหยี่และมู่อวี้หวงพวกเขาจึง
ย่อมมีการเชื่อต่อกันและกันโดยธรรมชาติ
“ใช่… ข้าสัมผัสได้!” มู่เชียนหยี่รีบตอบทันที
“มาเถอะ ไปเอาพวกมันคืน”
หลินหมิงกล่าวอย่างสงบ คำพูดของเขาเต็มไปด้วยความมั่นใจและ
ออร่าที่โดดเด่นอย่างแท้จริง นี่ไม่ใช้จะขโมยหรือหยิบฉวย แต่ไปเอาคืนมา
นี่คือความเชื่อมั่นที่มาจากพลังของตนเอง
ได้ยินหลินหมิงกล่าวว่าเช่นนี้ มู่เชียนหยี่เกือบจะน้ำตาไหล นับตั้งแต่
เจ้าเพลิงน้อยถูกนำตัวไปนางก็โทษตัวเองมาตลอดเวลา และตกอยู่ในนรก
แห่งความรู้สึกผิด เดือนที่ผ่านมานี้ นางได้คิดถึงการไปช่วยวิหคเพลิง
แม้แต่ในความฝัน แต่นางไม่ได้มีความสามารถในการทำเช่นนั้น เพราะ
กลัวมู่เฟิงเซียนจะลำบากใจ
สำหรับผลประโยชน์ของนิกาย นางต้องเสียสละเจ้าเพลิงน้อยที่ไร้
เดียงสาไป เหมือนมีมีดกรีดอยู่ในหัวใจของมู่เชียนหยี่ ทำให้ไม่อาจนอน
หลับสนิทในยามค่ำคืน
แต่ความรู้สึกเจ็บปวดจากความผิดนี้ยุ่งเหยิงตลอดเวลา แต่เพียง
คำพูดง่ายๆของหลินหมิง สิ่งเหล่านั้นก็ดูเหมือนจะจางหายไป
เมื่อคิดว่าในที่สุดนางก็จะได้เห็นเจ้าเพลิงน้อยอีกครั้ง มู่เชียนหยี่ก้ไม่
สามารถหยุดน้ำตาของนางที่ไหลลงมาได้
ขอบใจเจ้ามาก ขอบใจเจ้าจริงๆ” มู่เชียนหยี่กอดหลินหมิงขอบใจซ้ำ
แล้วซ้ำเล่า ขณะที่นางแนบชิดที่ไหลของเขา นางก็รู้สึกได้ถึงความสงบสุข
ที่ไม่สามารถอธิบายได้
แม้แต่ดวงตาของมู่อวี้หวงก็เปียกไปด้วยน้ำตา ไม่จำเป็นต้องกล่าว
เจ้าประกายเพลิงเป็นที่รักของนางมานานหลายร้อยปี แรงกดดันที่ยิ่งใหญ่
ที่สุดมาจากการสูญเสียเกาะฟีนิกซ์ศักดิ์สิทธิ์ เกาะฟีนิกซ์ศักดิ์สิทธิ์ซึ่งมี
ประวัติและมรดก 3000 ปีได้รับความเสียหายอย่างรวดเร็วในยุคของนาง
ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นก็ตาม ไม่ว่าศัตรูของนางจะมีพลังมากแค่ไหน แต่ก็
ไม่ได้เปลี่ยนความจริงที่ว่านิกายนี้ตกอยู่ในความดูแลของนาง ถ้านางตาย
นางจะไม่มีหน้าไปพบบรรพบุรุษของเกาะฟีนิกซ์ฟีนิกซ์ ตลอดเวลาที่ผ่าน
มา มู่อวี้หวงได้รับแรงกดดันจากภาระอันยิ่งใหญ่นี้ แต่ตอนนี้ เนื่องจาก
หลินหมิง แรงกดดันทั้งหมดเริ่มจางหายไปดั่งควันมายา
นางดีใจมากที่ได้รับหลินหมิงเป็นศิษย์ของนาง ด้วยการสนับสนุน
อย่างเต็มที่ต่อหลินหมิง มันเป็นการตัดสินใจที่ฉลาดที่สุดและยิ่งใหญ่ที่สุด
ที่นางเคยทำมาตลอดชีวิต
“ไปกันเถอะ!” ระหว่างเราไม่จำเป็นต้องขอบใจข้า” หลินหมิงก้มลง
และกระซิบข้างหูของมู่เชียนหยี่ จากนั้นเขาก็จับมือนาง บินไปยังครีบ
สัตว์อสูรทะเลมหึมา
หลินหมิงยืนอยู่บนครีบกว้างของสัตว์อสูรทะเลมหึมา มือหนึ่งถือ
หอกและมือหนึ่งจับมู่เชียนหยี่ไว้ เขาสั่งสัตว์อสูรทะเลมหึมาบินไปยังยอด
หุบเขาของนิกายตำหนักแก่นแท้หยินหยาง
ขณะที่ลมที่พัดมายังหลินหมิง มันทำให้ผมของเขาสยายไปในอากาศ
ชุดสีดำของเขาพริ้่วสะบัด ร่างของเขาตั้งตรงในท่าถือหอกอย่างน่าเกรง
ขาม ยืนอยู่บนสัตว์อสูรทะเลที่ยาวหลายสิบลี้ มองลงมาจากด้านบนอย่าง
องอาจ จิตวิญญาณวีรบุรุษผู้กล้าหาญแผ่ออกมาจากเขา ราวกับเขากำลัง
กล่าวว่า ในขณะนี้เขาเป็นราชันแห่งสวรรค์และปฐพี!
ในเวลานี้ มู่เชียนหยี่ยืนอยู่เบื้องหลังหลินหมิงอย่างเงียบๆ ขณะที่
นางเห็นคนรักที่หล่อเหล่าและกล้าหาญเช่นนี้ หัวใจนางเต็มไปด้วย
อารมณ์ นางไม่เคยรู้สึกพอใจเช่นนี้มาก่อน ตอนนี้นางรู้แล้วว่าความรู้สึกนี้
คืออะไร – มันคือความสุขที่แท้จริง
หุบเขานกนางแอ่นน้อยอยู่ห่างออกไป 100 ลี้จากยอดหุบเขาหลัก
ของนิกายตำหนักแก่นแท้หยินหยาง สัตว์อสูรทะเลมหึมาใช้เวลาเพียงชั่ว
ครู่เพื่อบินไป ซิงเหยียงยังคงอยู่ที่หุบเขานกนางแอ่นน้อย ขณะที่นางช่วย
บุตรชายของนางรักษาบาดแผลของเขา
หากแขนของเขาถูกตัดออกไปไม่นาน มันสามารถต่อใหม่ได้ แต่หอก
ของหลินหมิงมีจิตวิญญาณต่อสู้ แขนขวาและกระดูกของเขาเกือบจะแตก
ออกเป็นชิ้นๆ
ดังนั้น การต่อมันอีกครั้งและการแก้ไขปัญหานี้จึงเต็มไปด้วยความ
ยากลำบาก นอกจากนี้ หลินหมิงยังได้โจมตีซิงเหยียงด้วยฝ่ามือสะบั้นชีพ
จร เส้นชีพจรของซิงเหยียงฉีกออกเป็นชิ้นๆ ทำให้การรักษาเขาเป็นเรื่อง
ที่ยากมากขึ้นไปอีก
หลังจากซิงฉานคว้าตัวซิงเหยียงมาได้ ทุกความคิดล้วนตกอยู่ที่ซิงเห
ยียงเพียงต้องการที่จะช่วยให้เขาหายเร็วขึ้น ต่อมานางก็ค้นพบว่าหลินห
มิงได้ขี่สัตว์อสูรทะเลมหึมาและบินไปยังนิกายตำหนักแก่นแท้หยินหยาง
ซิงฉานได้แข็งค้างอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้น นางก็เข้าใจความตั้งใจของ
หลินหมิง ด้วยความตกใจ นางจึงรีบส่งยันต์สื่อสารออกไป
ในเวลานี้ ด้านหน้าหลินหมิงมีผู้อาวุโสชุดดำ 7-8 คน การบ่มเพาะ
ของพวกเขาล้วนอยู่ที่ขั้นหลอมรวมแก่นแท้ช่วงกลางและช่วงปลาย พวก
เขาปิดกั้นทางของหลินหมิงโดยตรง นี่คือนิกายของพวกเขา ดังนั้นพวก
เขายอมสัตว์อสูรขนาดใหญ่เช่นนี้เข้าไปใกล้มันมากเกินไปได้อย่างไร?
พวกเขาไม่รู้จักสัตว์อสูรทะเลมหึมา แต่พวกเขาตระหนักดีว่าไม่มี
อะไรที่สามารถทำได้เพื่อหยุดยั้งมันได้เช่นกัน แม้ว่าจะทำให้จิตใจของ
พวกเขาเจ็บปวดและทำให้ต้องกัดฟันแน่น ทำได้เพียงตามว่ามาเพื่อสิ่งใด
อีก
ด้านหลังของพวกเขา มีม่านพลังแสงกว้างหลายสิบลี้ นี่คือค่ายกล
ป้องกันที่ยิ่งใหญ่ของนิกายตำหนักแก่นแท้หยินหยาง
“สหายนักสู้ เหตุใดท่านจึงมายังนิกายตำหนักแก่นแท้หยินหยางของ
ข้า?”
ผู้นำของเหล่าผู้อาวุโสชุดดำได้ถามอย่างสุภาพ นี่เป็นเพียงเพราะเขา
กลัวสัตว์อสูรทะเลมหึมา ถ้าเป็นคนธรรมดา มันไม่มีทางที่เขาจะสุภาพ
เช่นนี้แน่
ขณะที่เขากล่าว เปลวเพลิงยันต์สื่อสารก็ลุกโชนขึ้นที่ด้านหน้าของ
เขา นี่เป็นข้อความสั้นๆจากซิงฉาน
“เร็วเข้าและรีบเปิดค่ายกล!”
การที่บ้านของนางจะต้องถูกทำลายและถูกปล้นโดยคนอื่น และ
ตอนนี้เองก็ต้องเปิดประตูใช้ด้วยเช่นกัน ความอับอายและความวุ่นวาย
ของซิงฉานสามารถจินตนาการได้
หลินหมิงไม่ได้ยินเนื้อหาของยันต์สื่อสารและไม่กังวลกับคนเหล่านี้
เขาสั่งสัตว์อสูรทะเลมหึมาอย่างเรียบง่าย
“กวาดล้างมันทิ้ง”
วูปป -!
ด้วยคำสั่งของหลินหมิง พลังต้นกำเนิดสวรรค์และปฐพีทั้งหมดใน
รอบ 100 ลี้ถูกดูดไปยังสัตว์อสูรทะเลมหึมาดั่งน้ำทะเลไหลลงสู่อ่างน้ำวน
ขนาดใหญ่ เนื่องจากนิกายตำหนักแก่นแท้หยินหยางมีเส้นเลือดของพลัง
จิตวิญญาณ พลังต้นกำเนิดสวรรค์และปฐพีที่นี่จึงมหาศาลเป็นอย่างยิ่ง
ทันทีที่สัตว์อสูรทะเลมหึมาเริ่มดูดพลังต้นกำเนิดสวรรค์และปฐพี พลังงาน
ของดินแดนนี้มันก็ดูเหมือนจะลดลง เหือดหายไปทันที
สีหน้าของผู้อาวุโสชุดดำได้เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง “ช้า… ช้าก่อน! เจ้า
ตำหนักได้ออกคำสั่งพวกเราผ่านยันต์สื่อสารแล้ว! เราจะเปิดค่ายกล
ในทันที!”
ผู้อาวุโสชุดดำสามารถคาดเดาได้ง่ายๆว่านี่เป็นสัตว์ประหลาดนี้คือ
ตัวอะไร ถ้าเป็นดั่งที่เขาแล้ว มันก็ย่อมสามารถทำลายได้แม่กระทั่ง 100
นิกายตำหนักแก่นแท้หยินหยาง! สัตว์อสูรเช่นนี้ สามารถทำให้หนังหัว
ของคนผู้นึงด้านชาไปด้วยความหวาดกลัวได้