Miracle Throne บัลลังก์แห่งปาฏิหาริย์ - บทที่ 146 เฉินปิงยวีเข้าฟังบรรยาย

ก่อนที่เฉินปิงยวีจะมาถึงห้องเรียนกิเลน,นางได้เปลี่ยนชุดเป็น
ชุดคลุมยาวสีด่า,มีฮูดขนาดใหญ่,และยืดยาวขึ นไปปกปิด
ใบหน้าของนาง,นางได้ปิดกลั นกลิ่นอายของนางจนไม่สามารถ
เห็นได้ว่านางนั นเป็นผู้เชี่ยวชาญดินแดนปลุกดวงจิตที่แท้จริง.
ที่ด้านหน้าประตูของห้องเรียนกิเลนนั นมีเหล่านักเรียนของ
สถาบันแห่งนี หลายร้อยคนทีเดียว.
“ขายสมุดจด!”
“ขายสมุดจด!”
“สมุดจดล่าสุดอยู่ที่นี่แล้ว,ขายแค่เพียงห้าร้อยเหรียญทอง!
เหล่าผู้เยาว์ที่มีความฉลาดเฉลียวก่าลังถือสมุดจดอยู่เต็มไม้
เต็มมือพวกเขาก่าลังตะโกนอยู่ด้านหน้าทางเข้าห้องเรียน
กิเลน,ทันใดนั นก็มีกลุ่มของนักเรียนมากมายกรูกันเข้าไป
ล้อมรอบ.

“ขอข้าเล่มหนึ่ง!”
“ข้าด้วยเล่มหนึ่ง!”
“ข้าต้องการพื นฐานการเรียนการปุรงยาสองเล่ม!”
“ข้าเองก็ต้องการพื นฐานการเขียนวงเวทย์สามเล่มด้วย!”
กลุ่มของนักเรียนเหล่านี ต่างก็วิ่งกันให้วุ่น,พวกเขานั นมีพลัง
ระดับปรุงร่างเท่านั น,ดังนั นจึงไม่มีคุณสมบัติที่จะเข้าไปใน
ห้องเรียนกิเลน,หรืออีกหลายคนที่ค่อนข้างมีฐานะยากจน,
ดังนั นพวกเขาคงท่าได้แค่ซื อสมุดจดเหล่านี เท่านั น.
“เชอะ!”
ดวงตาคู่งามของเฉินปิงยวีขมวดไปมา,แสดงท่าทางขุ่นเคือง
เล็กน้อย.มีคุณสมบัติใดถึงได้เปิดการเรียนการสอนแก่เหล่า
นักเรียน?เห็นได้ชัดเจนว่าเหล่าผู้เยาว์พวกนี ก่าลังหลงผิดอยู่!
หนานกงหยุนนั นเป็นเด็กสาวที่เอาแต่ใจริงๆ!
เฟิงหยุนหู่นั นไม่รู้ว่าเฉินปิงยวีนั นได้ปกปิดสถานะของตัวเอง,
นางนั นมีความสัมพันธ์กับตระกูลหนานกงไม่น้อยเลย,แม้ว่าจะ
มีคนที่รู้เรื่องนี ไม่มากนักก็ตาม,หากแต่ความสัมพันธ์ดังกล่าว
นั นนางก็ไม่ต้องการที่จะเปิดเผย,ในเมื่อพรสวรรค์ของนานกง
หยุนเองก็จัดว่าเป็นระดับหัวกระทิของตระกูลหนานกง,และ
ตั งแต่ต้นแล้วนางก็อยู่ในความดูแลของเฉินปิงยวีอย่างลับๆ.
ก่อนที่บุตรสาวของเขาจะจากไป,หนานกงอี เคยบอกกับฉู่
เทียนว่ามีคนระดับสูงของตระกูลหนานกงภายใน
สถาบันการศึกษาแห่งรัฐกลางและเขาก็ได้เอ่ยถึงเฉินปิงยวี
ด้วย.
ใครจะรู้ล่ะว่าหนานกงหยุนที่เดินทางมายังรัฐกลาง,เพียงแค่วัน
แรกวันเดียวเท่านั นที่นางไปเยี่ยมเยือนเฉินปิงยวี,หลังจากนั น
นางก็ไม่เคยไปเลย,นางเองต่อสู้ระรานคนอื่นไปทั่วและยังสร้าง
ปัญหาไปแทบทุกที่.
ตอนนี ยังสร้างปัญหาใหญ่ขึ นอีก.
คาดไม่ถึงเลยว่าถึงกับกล้าสร้างห้องเรียนขึ นมาเลยทีเดียว.
หากว่าเป็นฝีมือคนอื่นละก็,เฉินปิงยวีคงไม่รั งรอ,นางคงมุ่งตรง
เข้าไปท่าลายให้แหลกสลายไปแล้ว,ทว่าด้วยนางนั นเห็นแก่
หน้าหนานกงหยุน,ขณะที่เฉินปิงยวีก่าลังตัดสินใจว่าจะท่า
อะไรอยู่นั น,ทันใดนั นนางก็เห็นชายหนุ่มคนหนึ่งที่สวมชุดสี
ทองและเสื อคลุมสีขาวเดินออกมาจากห้องเรียน.
คนๆนั นไม่ใช่หยุนเซียวหรอกรึ?
“ห้องเรียนรวม!”
“ห้องเรียนเพื่อทุกคน!”
“ทางห้องเรียนกิเลนของพวกเรา,ได้เปิดห้องเรียนส่าหรับทุก
คนชั่วคราว!ไม่ว่าจะเป็นใคร,ไม่ว่าจะเป็นสมาชิกหรือไม่ก็ตาม
,รับจ่านวนจ่ากัด,ทุกๆท่านรีบจับจองโอกาสได้แล้ว!”
ห้องเรียนรวมรึ?งั นข้าขอไปดูหน่อยก็แล้วกัน!
เฉินปิงยวีที่ปิดปังกลิ่นอายของตัวเองเอาไว้ พร้อมกับปลอมตัว
ได้อย่างสบายๆอยู่แล้ว,นางได้แปลงโฉมเปลี่ยนเป็นคนล่ะคน,
นางตอนนี ดูเหมือนกับผู้เยาว์ที่มีอายุยี่สิบกว่าๆแต่ยังไม่ถึง
สามสิบ,ท่าให้ทุกคนคิดว่านางเองก็เป็นนักเรียนคนหนึ่ง,ใคร
จะคิดล่ะว่านางผู้นี จะเป็นถึงรองประธาน?
เฉินปิงยวีที่ไว้ผลยาวดูน่าตาสวยงามมีเสน่ห์!
ภายในรัฐกลางนั นหากว่ามีหญิงสาวที่สวยงามเช่นนี ล่ะก็,ไม่
ต้องบอกเลยว่านางจะต้องเป็นคนที่มีชื่อเสียงอย่างไม่ต้อง
สงสัย!
แน่นอนว่าห้องเรียนกิเลนแห่งนี นั น,ทุกคนต่างก็เดินทางมา
เพื่อต้องการความรู้,หากแต่หญิงสาวที่สวยทรงเสน่ห์คนนี ล่ะ
ต้องการอะไร,นางเองตอนนี ก็มาเข้าแถวกับเข้าด้วยเช่นกัน!
เมื่อเฉินปิงยวีเข้ามาด้านใน,นางได้เลือกนั่งอยู่แถวหลังสุด,ทว่า
ก็ไม่มีใครที่สนใจนางเลย,ด้วยพลังฝึกตนที่สูงล ่าของนาง,คน
อื่นเองก็คงไม่ต่างจากมดแมลงเท่านั น,และถึงนางจะอยู่ใกล้
เท่าไหร่ก็ตามที นางก็สามารถได้ยินทุกอย่างชัดอยู่อยู่ดี.
“เทพธิดา!”
“เทพธิดาหนานกงหยุนออกมาแล้ว!”
เหล่านักเรียนมากมายต่างสงเสียงยินดีเสียงดังเซ็งแซ่กระหึ่ม
ไปทั งห้อง!
หญิงสาวผมสีแดงที่สวมเสื อผ้าถักรัดรูปเดินออกมา,รูปร่างของ
นางนั นช่างยอดเยี่ยมนัก,ดูเร่าร้อนเป็นอย่างมาก,ด้วยความ
สวยเด่นที่เหนือกว่าใครๆ,หญิงสาวคนนี ช่างดูโดดเด่นทรงสง่า
ราวกับวีรสตรี,ท่าให้ทุกคนต่างรู้สึกประทับใจ,อดไม่ได้ที่จะ
ส่าลักความรู้สึกทีเดียว.
หนานกงหยุนที่ก้าวออกมาไม่เร็วไม่ช้าจ้องมองไปยังคน
จ่านวนมากกว่าร้อยคน,จากนั นนางก็กล่าวออกมาอย่าง
อลังการ.
“ข้าบอกได้เลยว่าพวกเจ้าช่างโชคดียิ่งนัก!”
“เพื่อเป็นการขอบคุณทุกคน ห้องเรียนกิเลนจึงได้ท่าการเปิด
การบรรยายสารธารณะส่าหรับทุกท่าน,พวกเราได้เตรียม
บทเรียนที่ล ่าค่าให้กับทุกคนโดยไม่คิดเงิน!”
ภายในใจของเฉินปิงยวีนั นรู้สึกไม่พอใจอยู่ไม่น้อย.
กี่ครั งกันตั งแต่เดินทางมายังรัฐกลางนางไม่เคยเดินทางมา
ปรึกษาอะไรข้าเลย,ทุกวันเอาแต่ต่อสู้แข่งขันกับเหล่าอันธพาล
ไปทั่วทุกสารทิศและตอนนี เจ้ายังแสร้างท่าว่าเป็นวิทยากร
เพื่อที่จะบรรยายสอนเหล่านักเรียนอีก,ท่าไมกันไม่รู้จักคิดว่า
มันคุ้มค่าหรืออย่างไรถึงได้กระท่าเรื่องที่ไม่เหมาะสมเช่นนี กัน?
ด้วยคนมากมายนับไม่ถ้วนและการปลอมตัวของเฉินปิงยวี,
หนานกงหยุนนั นจึงไม่สามารถหาเฉินปิงยวีได้,หากแต่ก็คิดว่า
จะต้องอยู่ในที่แห่งนี แน่,นางยังคงกล่าวต่อไป”เมื่อเร็วๆนี ,ข้า
ได้ยินข่าวลือมาว่า,มีบางคนได้กล่าวหาว่าห้องเรียนกิเลนของ
พวกเรานั นเป็นเพียงห้องเรียนที่บรรยายแต่เรื่องระดับพื นๆ
เท่านั นและยังไม่เคยบรรยายความรู้ระดับสูงเลยแม้แต่น้อย!
เรื่องนี เป็นความจริงรึไม่?”
“ใครกัน!”
“ใครมันกล้าพูดจาไร้สาระกัน!”
หวังเมิ่งที่ตะโกนออกไปเสียงดัง”ใครมันบังอาจใส่ร้าย
ห้องเรียนกิเลนกัน,ข้าจะไปสั่งสอนพวกมันเอง!”
คนจ่านวนมากที่รู้สึกไม่พอใจ,บรรยากาศที่หนักอึ งขึ นมา
ในทันทีพวกเขารู้สึกโกรธเกรี ยวคนสร้างข่าวเป็นอย่างมาก.
“ใจเย็น!เงียบก่อนทุกคน!”หนานกงหยุนที่เดินออกมา
ด้านหน้าก่อนที่จะยื่นมือออกมาให้ห้ามทุกคน,ทันใดนั นทุกคน
ก็เงียบขึ นมาในทันที,”ไม่ว่าอย่างไร!ในเมื่อพวกเขากล้าพูดถึง
ขนาดนี ดังนั นข้าจึงไม่สามารถที่จะปิดหูปิดตาได้อีกต่อไป!ดัง
นั น,วันนี การบรรยายในครั งนี จะเป็นหลักสูตรที่สูงขึ นมาสัก
เล็กน้อย!เป้าหมายนั น,ข้าอยากให้ทุกคนเข้าใจว่าหากเป็น
หลักสูตรที่สูงขึ นมานั นไม่ใช่ว่าพวกเราไม่ต้องการให้พวกเจ้าได้
เรียน,หากแต่การที่พวกเจ้าจะเรียนนั น!พวกเจ้าจะต้องมี
ความสามารถและความรู้พื นฐานที่เพียงพอก่อน!”
อะไรนะ?
หลักสูตรระดับสูง!
ดวงตาของทุกคนตอนนี ถึงกับลุกโชนเปล่งประกายทีเดียว!
หลักสูตรนี มีราคาหลายแสนไปถึงหลายล้านทีเดียว!
“อย่าได้ต่าหนิต้าเจี๋ยคนนี ว่าไม่ได้เตือนพวกเจ้าเอาไว้,การ
บรรยายในครั งนี มีหลายเรื่องที่พวกเจ้ายังไม่สามารถเข้าใจได้,
เพื่อที่จะให้แน่ใจ พวกเจ้าจงเตรียมสมุดจดเอาไว้ให้ดีและ
เตรียมจดลงไปอย่าให้หายไปแม้แต่ข้อความเดียว,เมื่อพวกเจ้า
ได้ความรู้เหล่านี ออกไปแล้ว,มันจะกลายเป็นโชคลาภของพวก
เจ้าที่ได้รับไป,เป็นทรัพยากรที่ล ่าค่าในวันข้างหน้า!พวกเจ้า
เข้าใจใช่ใหม?”
ทุกคนตอนนี ต่างเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและตั งใจเป็นอย่าง
มาก.
พวกเขาต่างก็เร่งรีบน่าสมุดจดและปากกาออกมา,
เตรียมพร้อมที่จะเขียนทุกอย่างลงไป.
เฉินปิงหยูที่เต็มไปด้วยความเหยียดหยัน,ห้องเรียนสาธารณะ
เช่นนี กลับกล้าเอ่ยอ้างว่าจะบรรยายหลักสูตรระดับสูงอย่างงั น
รึ?ไม่ใช่ว่านี่มันเป็นเรื่องตลกอย่างแรงรึอย่างไร!อย่างไรก็ตาม
ในเมื่อนางตั งใจจะมาฟังแล้วก็ฟังสักหน่อยก็แล้วกัน,เดี๋ยว
ต่อไปคงจะต้องสอนบทเรียนให้กับนางน้อยหนานกงหยุนนี สัก
หน่อย.
“หยุนเซียว!เจ้าชักช้าอะไรอยู่!เร็วเข้าน่าอุปกรณ์ออกมาให้ขุ่น
แม่เดียวนี เลย!”
“มาแล้ว,ข้ามาแล้ว!”
หยุนเซียวที่อุ้มหีบเสียงออกมาวางที่กลางห้อง.
“ไม่มีอะไรแล้วก็หลบไปให้พ้น!”หนานกงหยุนที่เตะไปที่หยุน
เซียว.
หยุนเซียวถึงกับร้องจ๊ากก่อนที่จะออกไป,ถึงแม้ว่าเขานั นจะ
เป็นคุณชายเจ้าส่าราญมาก่อน,หากแต่อยู่ต่อหน้าพี่ใหญ่คน
นี ,เขาไม่สามารถที่จะเจ๊าะแจ๊ะอะไรกับนางได้เลย.
หนานกงหยุนที่น่าแผ่นเสียงออกมาก่อนที่จะใส่มันเข้าไปอย่าง
ระมัดระวัง”บทเรียนนี มีระยะเวลาสองชั่วโมง,ชื่อหลักสูตร
<ต้นก่าเนิดวิถีแห่งแก่นพลังธาตุน ่า>,พวกเราจะมาพูดคุย
แนะน่าเกี่ยวกับการเรียนรู้องค์ประกอบหลักและคุณภาพของ
พลังธาตุน ่า!ตอนนี พวกเรามาเริ่มกันเลย.”
น่าขัน,น่าขันยิ่งนัก!
คาดไม่ถึงเลยว่าจะกล้าน่าเรื่องคุณภาพของแก่นพลังธาตุน ่ามา
อธิบายเลยรึ?
วิชาบ่าเพ็ญของเฉินปิงยวีที่นางฝึกฝนอยู่นั นคือ <<วิชาลับ
ปราณหิมะน ่าแข็ง>> เป็นวิชาที่มาจากโบราณกาลซึ่งเป็นวิชา
ที่ลึกล ่าเป็นวิชาที่นางได้มาจากการเข้าส่ารวจสุสานโบราณ
,และความล ่าลึกของมันเองก็เกี่ยวข้องกับพลังธาตุน ่าเป็น
อย่างมาก,เฉินปิงยวีเองก็เป็นคนที่คลั่งไคล้ในวิชาการต่อสู้เป็น
อย่างมาก,และวิชาบ่าเพ็ญของนางที่ฝึกฝนนั นยังเป็นวิชา
พิเศษเฉพาะสายอีกด้วย.
นางตอนนี นางเองคิดว่าตัวเองนั นสามารถเข้าใจได้ล ่าลึกและ
ลึกซื เกี่ยวกับพลังแก่นธาตุน ่าแน่นอน!
ห้องเรียนกิเลนอันกระจ่อยร่อยกล้าที่จะน่าแก่นพลังธาตุน ่าที่
ล ่าลึกออกมามาพูด,ค่าพูดที่ลึกซึ งเช่นนี จะน่ามาพูดสุ่มๆได้รึ
อย่างไร?หากว่าคนอื่นเข้าใจผิดๆจะไม่ต้องท่าให้พวกเขาได้รับ
อันตรายไปด้วยอย่างงั นเหรอ!
เพียงแค่ประเด็นนี อย่างเดียวในการบรรยายของพวกเขาก็
เพียงพอที่จะสั่งห้ามได้แล้ว.
“อย่าเสียเวลาอีกเลยพวกเจ้ามาฟังเลยดีกว่า!”
แผ่นเสียงแม่เหล็กที่ถูกหนานกงหยุนกระตุ้นด้วยพลังวิญญาณ,
นางได้เปิดเสียงดังสุด,พร้อมกันนี แผ่นเสียงที่ก่าลังหมุนไป
อย่างช้าๆ,เสียงที่ถูกบันทึกเอาไว้อยู่ก็ก่าลังดังออกมาจาก
ล่าโพงรูปดอกไม้.
“สวัสดีทุกท่าน.”
“วันนี เป็นวันแรกและเป็นหลักสูตรแรกที่จะมากล่าวเกี่ยวกับ
<ต้นก่าเนิดวิถีแห่งแก่นพลังธาตุน ่า>,!”
เหล่าคนมากมายต่างก็เปิดสมุดเตรียมตัวจด,ด้วยค่าบรรยายนี
มีค่าหลายแสนเหรียญและหากว่าพวกเขาน่ากลับไปยังตระกูล
ได้,มันจะยิ่งมีมูลค่าสูงขึ นยิ่งกว่านี อีก.
ทันใดนั นเฉินปิงยวีก็จับจ้องมองไปยังหีบเสียง,เผยท่าทาง
ประหลาดใจเป็นอย่างมาก,ท่าทางของนางนั นไม่ต่างจากคน
อื่นที่ได้เห็นหีบเสียงนี เป็นครั งแรก,และรู้สึกอุทานออกมาเบาๆ
กับสิ่งประดิษฐ์ที่ลึกลับเช่นนี !
เครื่องมือที่ไร้ชีวิตนี ,ท่าไมถึงได้มีความสามารถในการพูดได้
ล่ะ?
มันช่างคาดไม่ถึงจริงๆ!
เฉินปิงยวีนั นเป็นคนที่เห็นโลกมาไม่น้อย,แม้ว่าจะยังมีสิ่งของ
บางอย่างที่สามารถเก็บเสียงได้,หากแต่กลับไม่สามารถเก็บ
เสียงที่มากมายและซับซ้อนได้,และในความเป็นจริงแล้วก็ยังมี
ยันต์เวทย์และวงเวทย์บางอย่างที่ท่าได้เหมือนกัน,ทว่าด้วย
วัตถุดิบที่มีราคาถูกนี กลับมีความสามารถเช่นนั นนี่เป็นสิ่งที่
นางเพิ่งเคยเห็นเป็นครั งแรก.
สิ่งประดิษฐ์ที่เรียกว่าหีบเสียงนี ,ต้องไม่ใช่สิ่งของธรรมดาอย่าง
แน่นอน.
“น ่า,เมื่อท่าการต้มจะกลายเป็นไอ,เมื่อให้ความเย็น,ก็จะเป็น
น ่าแข็ง,นี่เป็นพลังงานพื นฐานที่สุดของมัน!”
“ธรรมชาติเด่นที่สุดของน ่านั น,สามารถหล่อเลี ยงหลายสิ่ง
หลายอย่างมากมายและเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้,พลังของน ่านั นไม
ใช่ตัวตนที่อ่อนแอเลย,คลื่นน ่าคลื่นทะเลที่แปรปรวน,สายน ่า
ล่าธารที่เชี่ยวกราก,พวกมันมีพลังเพียงพอที่จะท่าลายผืน
แผ่นดินทั งแคว้นได้เลย,ดังนั นพลังของน ่านั นทรงพลัง….”
ใบหน้าของเฉินปิงยวีนั นเต็มไปด้วยท่าทางเหยียดหยัน.
นางเองก็ต้องการที่จะเห็นจริงๆ,ห้องเรียนกิเลนจะน่าทฤษฏีที่
สูงล ่าแบบใดมาบรรยายกัน.
“ที่จริงแล้วน ่าและพลังงานจากน ่านั นมีแนวคิดที่ต่างกัน,น ่า
เป็นเพียงสสารอย่างหนึ่งเท่านั น,ทว่าสสารดังกล่าวนี กลับมี
พลังงานที่หลากหลายแตกต่างกัน,ดังนั นจึงไม่สามารถที่จะ
กล่าวรวมกันได้,พลังของน ่านั นมีลักษณะเฉพาะด้วยรูปร่างที่
ไม่คงที่ยืดหยุ่นไปมา,และยังสามารถแพรผ่านไปได้ทุกที….”
“ดังนั นหากจะสรุปแค่เพียงว่าในน ่านั นได้บรรจุแก่นพลังของ
น ่าอยู่นั น?เป็นความคิดที่ผิด,นี่คือสิ่งผิดพลาดขนาดใหญ่!ที่จริง
แล้วทุกสิ่งทุกอย่างนั นล้วนแล้วแต่มีพลังของน ่าแฝงอยู่ทั งนั น
,น ่านั นเป็นเพียงแค่พาชนะอย่างหนึ่งของพลัง,แต่ก็หาได้เป็น
พาชนะอย่างเดียวเท่านั น….”
คิ วของเฉินปิงยวีขมวดคิ วไปมา.
การบรรยายนี ที่จริงแล้วมันค่อยๆลึกซึ งขึ นเรื่อยๆ.
เหมือนว่ามันค่อยๆดูน่าสนใจขึ นมาบ้างเล็กน้อยแล้ว.
“ขอยกตัวอย่างทอง,ที่แข็งแกร่งและมีความหนาแน่น,นี่คือ
ลักษณะเด่นของมันแล้ว,หากแต่เมื่อถูกหลอมเลวแล้ว,มันก็จะ
สูญเสียความแข็งแกร่งและความหนาแน่นของมันไป ถูก
แทนที่ไปด้วยความรุนแรงของการเผาไหม้ที่เป็นคุณสมบัติของ
ธาตุไฟ และยังมีคุณสมบัติเป็นของเหลวที่เป็นลักษณะพิเศษ
ของแก่นพลังธาตุน ่า.ถึงแม้ว่ามันจะเป็นทองอยู่ก็ตาม,แต่กลับ
มีคุณสมบัติของธาตุน ่าและคุณสมบัติธาตุไฟพร้อมกันทั งที่ธาตุ
ทั งสองนี เป็นสิ่งที่ขัดแย้งกันใช่หรือไม่?ทุกคนต่างก็รู้ดีว่าน ่ากับ
ไฟนั นขัดแย้งกันไปมาอย่างแน่นอน,ทว่าที่จริงแล้วมันก็เป็น
ความคิดที่ผิดเช่นกัน,น ่าและไฟนั นต่างก็มีคุณสมบัติเฉพาะที่
เป็นตัวของมันเองสามารถด่ารงอยู่และสามารถสร้างวิชา
บ่าเพ็ญที่แข็งแกร่งขึ นด้วยเหตุผลดังกล่าวขั นต้น.”
“วันนี ข้าคงไม่กล่าวโยงออกไปไกลถึงเพียงนั น,ในวันข้างหน้า
เราจะศึกษาหัวข้อดังกล่าวนี ให้ลึกไปอีกและจะกล่าวถึงวิชา
บ่าเพ็ญอย่างง่ายๆสักสองสามอย่างในวันข้างหน้า,ในวันนี จะ
กล่าวถึงธรรมชาติของพลังที่เกิดจากวิชาบ่าเพ็ญเกี่ยวกับน ่า
,ข้าหวังว่าสิ่งดังกล่าวนี จะสามารถช่วยทุกคนได้เป็นอย่างดี….”
เฉินปิงยวีที่ได้ยินเรื่องดังกล่าว นี แล้ว,คิ วของนางเริ่มขมวด
แน่นขึ นกว่าเดิม.
ที่จริงแล้วในมุมมองของนางนั นมันนับว่าเป็นพัฒนาการที่มี
ประสิทธิภาพเป็นอย่างมาก.
ท่าให้นางในตอนนี งงงวยด้วยความคาดไม่ถึง.
ในเวลานี ,สิ่งที่หีบเสียงดังกล่าวนี ได้กล่าวออกมานั น,เป็นการ
แยกแยะวิชาบ่าเพ็ญหลายอย่างพร้อมกับรายละเอียด,เจาะลึก
รายละเอียดข้างใน,จนสามารถมองเห็นภาพโดยละเอียดได้.
มันเริ่มที่จะจมลึกลงไปเรื่อยๆไปทุกที.
ใบหน้าของเฉินปิงยวีตอนนี ได้เปลี่ยนไป,จากจริงจังขึงขัง,
กลายเป็นประหลาดใจ,ในท้ายที่สุด…ก็ตกตะลึงไปในที่สุด!
ลึกซึ งเหลือเกิน! ยอดเยี่ยมยิ่งนัก!
ที่จริงแล้วหลักสูตรดังกล่าวนี เป็นความรู้ที่จะให้ยกเลิกไปได้
อย่างไร?
เฉินปิงยวีที่ได้ฟังมาครึ่งหนึ่งแล้ว,ความคิดปรัชญาดั งเดิมของ
นางเริ่มที่จะถูกลบล้างไป!
มหัศจรรย์แห่งธาตุน ่า,มุมมองที่เปลี่ยนไปของธาตุน ่า,ภูมิ
ปัญญาของธาตุน ่า,ความลึกล ่าที่ซ่อนอยู่ข้างใน,มันช่างกระชับ
และตรงประเด็น,ทรงพลังและยั่วยวนเหลือเกิน,มันช่างเต็มไป
ด้วยสาระส่าคัญและยิ่งใหญ่ยิ่งนัก,วิชาบ่าเพ็ญที่มีคุณสมบัติ
ของธาตุน ่า,ช่างเป็นวิชาที่แตกฉานอย่างแท้จริง!
มีคนหลายคนที่คิดตามไม่ทันและงงงวยอยู่ไม่น้อย.
ภูมิปัญญาเหล่านี ราวกับว่ามันลึกซึ งจนเกินไป,แม้ว่าจะเป็น
การกล่าวที่ชัดเจนอย่างดีก็ตาม,ทว่าพวกเขาก็ไม่สามารถที่จะ
เข้าใจเรื่องดังกล่าวได้ลึกซึ งนัก.
เฉินปิงยวีนั นต่างออกไป,นางสามารถที่จะเข้าใจความล ่าลึก
ดังกล่าวนั นอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน,ค่าพูดของหีบเสียง
ดังกล่าวนี มันช่างทิ่มแทงราวกับจะทะลวงโซ่ตรวนที่กักขัง
วิญญาณของนางให้ออกไป.เมฆอึมครึมที่ปกคลุมท้องฟ้าของ
นางตอนนี ก่าลังถูกล้างออกไปจนกลายเป็นท้องฟ้าที่แจ่มใส
,จนท่าให้นางนั นสามารถมองขึ นไปจนถึงสรวงสวรรค์.
นี่คือความรู้สึกที่ดื่มด่าที่ได้เกาไปยังส่วนที่คัน.
แต่ละจุดๆ,ชี อธิบายไปยังจุดส่าคัญได้อย่างละเอียดลออ
ราวกับว่าเฉินปิงยวีนั นก่าลังคว้าไปยังบางสิ่ง,ที่ไม่เคยเห็นและ
มีอยู่มาก่อน,หัวใจของนางตอนนี รู้สึกเหมือนโดยแมวข่วน,ท่า
ให้รู้สึกเจ็บปวด!
โดยปกติแล้วนางจะสุขุมใจเย็นอยู่ตลอดเวลา,ในเวลานี นั นนาง
แทบที่จะทนไม่ไหวต้องการที่จะวิ่งออกไปข้างหน้าพร้อมกับ
งัดแงะหีบเสียงดังกล่าวออกมา,พร้อมกับดึงคนที่อยู่ข้างในนั น
ออกมา,ก่อนที่จะกระชากคอเขาไปมาพร้อมกับสอบถาม
ค่าถามมากมายที่นางต้องการจะถาม!
ไม่น่าเชื่อเลย!
เรื่องซับซ้อนมากมายนับไม่ถ้วนกลับสามารถอธิบายออกมา
อย่างง่ายดาย,บางทีเขาคนนี คงจะเป็นคนสร้างพื นฐานทั งหมด
นี ขึ นมาก็เป็นได้.
เมื่อเฉินปิงยวีที่ก่าลังตื่นตระหนกและตื่นเต้นอยู่นั น,นางตอนนี
ถึงกับหัวใจหล่นวูบลงเลยก็ว่าได้,นางตอนนี แทบไม่ต่างจากมด
ตัวน้อยที่หาญกล้าจ้องมองขึ นไปบนสวรรค์,ต่อหน้านางก็คือ
ผู้เชี่ยวชาญที่แท้จริง,นางไม่มีสิทธิ์แม้แต่เป็นผู้ช่วยเขาเลยด้วย
ซ ่า!
ข้ายังไม่เข้าใจแม้แต่ความรู้พื นฐานอีกหลายอย่าง!
ข้ามีสิทธิ์อันใดกันที่ภาคภูมิใจอหังการกับตัวเองได้ล่ะ?
หีบเสียงที่กล่าวออกมาช้าๆ,”หลักสูตรการสอนนี มาถึงตอนจบ
แล้ว,เพื่อที่จะให้เข้าใจใน<ต้นก่าเนิดวิถีแห่งแก่นพลังธาตุน ่า>
ให้มากขึ นกว่านี ,ขอให้ทุกท่านเข้าร่วมฟังบรรยายในหลักสูตร
ที่สองได้.”
จบแล้ว!
จบแล้วเหรอ!
หลักสูตรดังกล่าวนี กินเวลานานไม่น้อย,ถึงสองชั่วโมงทีเดียว,
หากแต่เฉินปิงยวีนั นคิดว่ามันเพิ่งผ่านไปแค่ห้านาทีเท่านั น.
เฉินปิงยวีตอนนี พบว่ามีหลายส่วนทีเดียวที่นางไม่สามารถ
เข้าใจได้ในการบรรยายนี !
เหล่าคนมากมายที่ฟังจบแล้วก็ได้ลึกขึ นยืน,พร้อมกับเก็บสมุด
จดเตรียมที่จะจากไป.
“ช้าก่อน!”เฉินปิงยวีที่กล่าวหยุดคนหนึ่งเอาไว้,”ขอข้าดูสมุด
จดของเจ้าได้หรือไม่.”
คนดังกล่าวถึงกับกอดสมุดแน่น แนบอกในทันทีและจ้องมอง
ไปยังนางราวกับว่านางคือโจรผู้ร้าย”เจ้าก่าลังท่าอะไรนะ?นี่
คือผลงานของข้านะ,ท่าไมจะต้องให้เจ้าดูด้วย!เจ้าไม่รู้รึไงว่า
ภายนอกนั นมันมีมูลค่าเท่าไหร่กัน?”
เฉินปิงยวีกล่าวออกมา”เจ้าต้องการเงินใช่ใหม?เจ้าบอก
จ่านวนมาเลย,ข้าขอซื อ!”
“ประสาทรึไง,เก็บเงินของเจ้าไว้ซะ!คิดว่าตัวเองรวยรึไง?สิ่งนี
ไม่ได้มีเอาไว้ขายซะหน่อย!ภูมิปัญญาชั นยอดเช่นนี มันวัดค่า
ด้วยเงินได้ด้วยรึ?เจ้านี่หยาบคายยิ่งนัก!ชิ!”
“เจ้า…”
“หลบๆ!หลีกไปให้พ้น!”
ชายคนดังกล่าวถึงกับสบถออกมา,พร้อมทั งหาว่านางเป็นโรค
ประสาทอีก,จากนั นก็กอดสมุดของเขาแล้วออกจากห้องไป
อย่างรวดเร็วเท่าที่จะเป็นไปได้.
หากว่าเขารู้ว่าคนที่ขอดูสมุดจดของเขานั นเป็นถึงรองอาจารย์
ใหญ่ของสถาบันการศึกษาแห่งรัฐกลางล่ะก็,บางทีเขาคงจะ
ขวัญหนีดีฝ่อวิญญาณหลุดลอยออกไปจากร่างแน่นอน!
เฉินปิงยวีรู้สึกเสียใจเป็นอย่างมากและนางยังคงขอคนอื่นต่อ.
“เจ้าจะท่าอะไรนะ?”
“เข้ามาฟังโดยไม่ได้เตรียมสมุดจดเข้ามาด้วย,จะโทษใครล่ะ
ต้องโทษตัวเจ้าเอง?”
“หลบไปให้เร็ว!อย่าท่าให้ข้าเสียเวลา,ข้าจะต้องน่ามันกลับไป
ศึกษา!”
“ไปให้พ้น!ไสหัวไป!ข้าไม่มีทางยอมมอบสมุนจดของข้าให้เจ้า
แน่!”
เหล่าคนที่มาฟังนั นเกือบทั งหมดล้วนแล้วแต่เป็นผู้เยาว์ที่มา
จากตระกูลขุนนางกันเกือบทั งหมด.
สิ่งที่พวกเขาจดลงไปด้านในนั นถือว่าเป็นสมบัติล ่าค่าที่จะต้อง
รีบน่ามันกลับบ้านเพื่อให้เหล่าผู้เชี่ยวชาญของตระกูลพวกเขา
เองวิเคราะห์ภูมิปัญญาที่ซ่อนอยู่ข้างในนี ,จากนั นพวกเขาก็จะ
น่ามันออกไปเผยแพร่ในวารสารวิชาการหรือหนังสือพิมพ์ราย
ใหญ่ซึ่งแน่นอนว่าจะต้องสร้างชื่อเสียงและท่าเงินให้กับพวก
เขามากมายแน่.
สามารถบอกได้เลยว่า.
ทุกๆหลักสูตรของห้องเรียนกิเลนนั น,เป็นเหมือนกับแร่ทอง,
ตราบเท่าที่พวกเขาสามารถเข้าใจความรู้และภูมิปัญญา
ดังกล่าวได้,พวกเขาก็จะสามารถหาก่าไรกลับคืนมาได้หลาย
เท่านัก,แน่นอนว่าพวกเขาจะต้องรีบกับไปให้เร็วเพื่อที่จะชิง
ความได้เปรียบก่อนที่คนอื่นจะสามารถก้าวได้เร็วกว่าพวกเขา
นั่นเอง.

คงมีแต่คนโง่เท่านั นที่จะขายสมุดจดของตัวเองตอนนี !

ที่มาจากhttps://lnmtl.com/novel/miracle-throne