Miracle Throne บัลลังก์แห่งปาฏิหาริย์ - บทที่ 147 ยืมมีดสังหาร.

ในขณะที่ห้องเรียนก่าลังบรรยายอยู่นั น,ฉู่เทียนและหนานกง
หยุนนั นก็ได้ปรึกษาพูดคุยกันถึงแผนขั นต่อไป.
“ห้องเรียนกิเลนเองนับว่าได้ก่าไรไม่น้อยเลย,ทว่าขีดจ่ากัดของ
มันเองก็มีจ่ากัดอยู่,พวกเรานั นมีหน้าที่หลักอยู่,คือปูทางให้กับ
หอการค้าปาฏิหาริย์,ต้องสร้างรากฐานให้กับหอการค้า
ปาฏิหาริย์ของพวกเราขึ นมาก่อน.”

“ข้าได้ติดต่อกับจิงเห่าเอาไว้แล้ว,พวกเขาได้ท่าตามค่าสั่งของ
ข้าอย่างเรียบร้อยเป็นอย่างดี,หอคอยคลื่นแม่เหล็กที่แอบสร้าง
ขึ นมานั นก็สมบูรณ์แบบ,และตอนนี ก็วางแผนที่จะสร้างแห่งที่
สองและสามแล้ว,ถงเสี่ยวหยีเองก็ได้ออกแบบวิทยุตามแบบ
แปลนของข้าเสร็จแล้ว,ตอนนี ก็เริ่มผลิตออกมาเป็นจ่านวน
มากที่โรงงานของหอการค้าเทียนเฉิน.”
“นอกจากนี ,หีบเสียงเองก็ผลิตออกมาเป็นจ่านวนมากเอาไว้
แล้วด้วย,พร้อมที่จะผลักดันออกสู่ตลาดได้เลย.”
“ได้เตรียมหีบเสียงเอาไว้เรียบร้อยแล้วรึ?”หนานกงหยุนเองก็
รู้สึกสนใจไม่น้อยเลย”ไม่ว่าอย่างไร,ข้าก็อยากจะซื อเอาไว้ซัก
หน่อย,พวกมันใช้ง่ายง่ายเลยทีเดียว!”
หีบเสียงนั นนับว่าเป็นสื่อเก็บข้อมูลที่สมบูรณ์แบบทีเดียว,ใน
วันข้างหน้า,มันจะมีอยู่ในทุกๆแห่ง,โดยเฉพาะอย่างยิ่ง
แผ่นเสียงที่เป็นดนตรีและศิลปะ,คงยากจะจินตนาการถึงผล
ของโฆษณาต่างๆที่จะเกิดขึ นหลังจากนี ได้.
ฉู่เทียนที่พยักหน้าอย่างพึงพอใจ.
ภายในห้องเรียนตอนนี น่าจะจบแล้วและในเวลานั น.
ก็มีคนๆหนึ่งที่เข้ามาหาพวกเขา”ต้าเจี๋ย,ที่ด้านนอกมีคนๆหนึ่ง
มาขอพบท่านล่ะ.”
“ข้ายุ่งอยู่!”หนานกงหยุนที่ดูท่าทางฉุนเฉียวกล่าวอกไปว่า”ข้า
ไม่ต้องการพบใคร!ให้พวกเขากลับไป!”
“แต่ว่า…”สมาชิกห้องเรียนกิเลนที่ดูลังเลใจ,”ท่าทางของนาง
นั นยืนยันหนักแน่น,ว่าจะต้องพบท่านให้ได้.”
หนานกงหยุนที่เริ่มจะโกรธเกรี ยวแล้ว.
ฉู่เทียนโบกมือไปมา”ให้หยุนเซียวออกไปดูแล้วจัดการเรื่องนี
แล้วกัน!”
หญิงสาวคนหนึ่งที่วามชุดสีด่าราวกับไว้ทุกข์ใบหน้าที่ดู
ละเมียดละไมเย็นชา,แม้ว่าจะไม่สามารถมองเห็นหน้าตาของ
นางทั งหมด,ทว่าด้วยรูปร่างทรวดทรงองเอวแล้ว,ผู้หญิงนางนี
จะต้องสวยงามอย่างแน่นอน.
โดยปรกติไม่ว่าจะเป็นอะไรก็ไม่น่าสนใจ.
หากแต่เรื่องผู้หญิงส่าหรับหยุนเซียวแล้วล่ะก็,ยิ่งเป็นสาวงาม
ด้วยแล้ว,ภูมิคุ้มกันของเขานั นแทบจะไม่มีเลยแม้แต่น้อย!
เมื่อหยุนเซียวเห็นฝ่ายตรงข้าม,ทันใดนั นดวงตาของเขาถึงกับ
เป็นประกายเร่งรีบเข้ามาถามไถ่ทันที,”เฮ้,แม่นางคนงาม,เจ้ามี
สิ่งใดให้ข้าช่วยอย่างงั นรึ?ข้าสามารถแนะน่าเจ้าได้หมด,เรียก
ข้าว่าหยุนเซียว…ได้เลย,มีคนมากมายเรียกข้าว่าจอมท้าทาย
ปิศาจผู้บ้าคลั่งแล้วยังมีปรมาจารย์ยอดวิชาบ่าเพ็ญอีกด้วย,ข้า
สามารถที่จะล้มเหล่าผู้เชี่ยวชาญกว่ายี่สิบคนในลานประลองวิ
หกสีชาดได้ในวันนี เลย?เป็นอย่างไรบ้าง?ข้าน่าชื่มชมมากใช่
ใหม?”
แน่นอนว่าหญิงสาวผู้เงียบขรึมคนนี ก็คือเฉินปิงยวี,นางได้ลืม
หมดแล้วว่าตอนแรกนั นนางมีจุดมุ่งหมายอันใด.
ห้องเรียนกิเลนนั นช่างมีเสน่ห์และน่าสนใจยิ่งนัก.
การที่มีนักเรียนจ่านวนมากโดดเรียนชั นเรียนตนเองนั น,เป็น
เรื่องที่ไม่น่าแปลกใจเลยแม้แต่น้อย.
แม้จะเป็นเฉินปิงยวีเองยังไม่สามารถต้านทานความยั่วยวนนี
ได้เลยแม้แต่น้อย!
ภูมิปัญญาที่มีอยู่ในหลักสูตรการสอนของพวกเขานั นท่าให้นาง
ไม่สามารถลืมได้เลย,นางต้องการที่จะถามค่าถามอีกมากมาย
หลากหลาย,และต้องการที่จะได้รับฟังในหลักสูตรที่สูงขึ นกว่า
นี ,ไม่ว่าจะเป็นที่ใหนคงไม่สามารถที่จะหาฟังได้แล้วและนางยัง
ไม่สามารถที่จะเข้าร่วมห้องเรียนกิเลนได้แล้วในตอนนี !
“ข้าต้องการที่จะเข้าร่วมห้องเรียนกิเลน!”
“เอิ่ม?!”หยุนเซียวถึงกับขมวดคิ วขึ นมาในทันที”เรื่องนี …มัน
คงไม่ง่ายเท่าไหร่นัก!”
เฉินปิงยวีรู้สึกค่อนข้างไม่พอใจอยู่เล็กน้อย”มีปัญหาอะไร
อย่างงั นรึ?”
“แม่นางคนงาม,เรื่องอื่นๆข้าช่วยเจ้าได้,เรื่องนี ,มันคงไม่ง่าย
นัก.”หยุนเซียวส่ายหน้าไปมาพร้อมกับกล่าวว่า”ห้องเรียน
กิเลนของพวกเขานั นได้รับจ่านวนสมาชิกจนเต็มความจุแล้ว,
ตอนนี ยังไม่ได้วางแผนที่จะเพิ่มสมาชิกเลย,ดังนั นแม่นางคน
งามหากว่าต้องการที่จะเข้าร่วมกับพวกเราล่ะก็,คงท่าได้แค่รอ
เปิดรับสมัครอีกครั งเท่านั นล่ะ.”
นี่มันเป็นไปได้อย่างไร?
เฉินปิงยวีที่ลดสถานะตัวเองลงมาเพื่อที่จะให้สามารถได้เข้า
ร่วมห้องเรียนกิเลน.
คาดไม่ถึงเลยว่าห้องเรียนกิเลนนั นกลับไม่ให้โอกาสนางเลย,ท่า
ให้เฉินปิงยวีรู้สึกไม่พอใจยิ่งนัก.
“ในเมื่อกฏเกณฑ์มีคนก่าหนดขึ นมา,เช่นนั นก็ย่อมสามารถ
ปรับเปลี่ยนได้เช่นกัน,ไม่ว่าอย่างไรก็จะช่ายข้าสักครั งจะได้
ใหม,ข้าจะจ่ายค่าสมาชิกเป็นสิบเท่าเลย,แบบนี ล่ะเป็น
อย่างไร?”
“แม่นางคนงาม,กล่าวเช่นนั นก็ไม่ถูกต้อง.”หยุนเซียวส่ายหน้า
ไปมาพร้อมกับตอบไปว่า”กฏดังกล่าวนี ,แม้ว่าจะเป็นคนๆหนึ่ง
ที่ก่าหนดขึ นมา,ทว่าคนที่ก่าหนดนั นกับเป็นคนที่ไม่ธรรมดา
ไม่ใช่คนทั่วไปจะไปเปลี่ยนได้,ข้าเองก็ไม่กล้าที่จะขัดกฏ
ดังกล่าวนี ได้เลย,ดังนั น,ข้าต้องขออภัยจริงๆ,แม่นางคนงาม
โปรดกลับไปก่อนเถอะ!”
ใครกัน?
เขาเป็นใครกัน?
เฉินปิงยวีราวกับคิดอะไรบางอย่างได้,ทันใดนั นร่างของนาง
ถึงกับสั่นสะท้านก่อนที่จะกล่าวออกไปว่า”คนผู้นี่ ที่เจ้า
กล่าวคือคนที่บันทึกเสียงลงไปยังแผ่นแม่เหล็กหรือไม่?”
หยุนเซียวที่ไม่รู้ว่าจะปิดบังอย่างไรจึงได้ตอบไปตามจริง,”เป็น
เขา.”
เฉินปิงยวีรู้สึกราวกับถูกสายฟ้าฟาดลงมาอย่างรุนแรง.
ในเวลาเดียวกัน.
นางยากที่จะบรรยายความรู้สึกของตัวเองออกไปได้!
ความตื่นเต้น,ยินดีอย่างบ้างคลั่ง,นางไม่คาดคิดเลยว่าคนที่
บันทึกหลักสูตรต่างๆนั น,คิดไม่ถึงว่าจะอยู่ภายในห้องเรียน
กิเลนด้วย!
ด้วยการเข้าร่วมห้องเรียนกิเลนนั น!
ไม่ต้องบอกเลยว่าจะต้องจ่ายไปด้วยค่าตอบแทนที่มากมาย
เช่นนี !
เฉินปิงยวีกล่าวออกมาอย่างตื่นเต้น.”เจ้าเรียกหนานกงหยุนให้
ข้าได้ใหม,ข้าต้องการพบนาง!”
“ต้าเจี๋ยก่าลังประชุมเรื่องส่าคัญอยู่,ด้วยนิสัยของตาเจี่ยแล้ว
ทุกคนก็รู้กิตติศัพท์ดี!ตอนนี ถ้าข้าเข้าไปรบกวนพวกเขา,เจ้าไม่
คิดรึว่าข้าจะไม่ต้องเละเป็นข้าวต้มหรอกเหรอ!”หยุนเซียว
ถึงกับรู้สึกหดหู่ขึ นมาในทันที”ข้าบอกก่อนเลยนะถึงเจ้าจะ
หน้าตางดงามก็ตาม,ทว่าเรื่องนี ข้าไม่สามารถท่าให้ท่านได้
หรอก!”
คนผุ้นั นตอนนี อยู่ภายในห้องเรียนกิเลน!
สองคู่ชูชันที่สูงตระหง่านของนางก่าลังสั่นไปมาเป็นระลอก,
เฉินปิงยวีอดไม่ได้เลยที่จะสั่นไปทั่วร่าง,ทันใดนั นนางถึงกับ
ต้องสูดเอาอากาศเข้าไปอย่างหนักหน่วงเพื่อผ่อนคลาย.
หัวใจของหยุนเซียวเต้นโครมคราม,สตรีนางนี สติไม่
สมประกอบรึอย่างไร.
“เอิ่มงั นเจ้าก็รอก่อน,ข้าจะลองดู.”
“ไม่ๆ,ข้ายังไม่ต้องการบกวนพวกเขา,ข้าสามารถที่จะรอพวก
เขาได้.”
เฉินปิงยวีเกรงว่าจะไปรบกวนผู้เชี่ยวชาญที่แท้จริงเข้า,หากว่า
การพบกันครั งแรกไม่เป็นที่ประทับใจล่ะก็,มันคงจะเป็นเรื่องที่
ไม่ดีนัก.
นางต้องการอะไรกัน?
ช่างเป็นคนที่แปลกประหลาดจริงๆ!
นางคนนี แปลกคนชะมัด,ถึงอย่างงั นหยุนเซียวก็ไม่ได้ใส่ใจนัก.
“เป็นเช่นนั น,เจ้าก็รอที่นี่ไปก็แล้วกัน.”
เฉินปิงยวีเองก็หาได้บ่นหรือขัดข้องอะไร.
เพราะว่าเขาคือผู้เชี่ยวชาญที่มีความรู้ลึกซึ ง,เขาจะต้องเป็นสุด
ยอดปรมาจารย์ที่ยิ่งใหญ่ของอาณาจักรหนานเซี่ยแห่งนี อย่าง
แน่นอน.
ความจริงแล้วถึงจะเป็นต้าเซวจื่อ กู่เซียนชิวที่มีชื่อเสียง,
เฉินปิงยวีที่รู้สึกสนใจอยู่บ้าง,ถึงแม้ว่าเขาจะมีความรู้มากมาย
,ทว่าก็ยังไม่เพียงพอที่จะท่าให้นางเทิดทูนได้เลยแม้แต่น้อย.
บุคคลที่บันทึกค่าพูดดังกล่าวเอาไว้ในแผ่นแม่เหล็ก,นับตั งแต่
เด็กจนโตของเฉินปิงยวี,มีเพียงเขาคนนี เท่านั นที่ท่าให้นางสั่น
สะท้านได้.
คนผู้นี จะเป็นคนเช่นใดกัน?
จากหลักสูตรมากมายหลากหลายที่ได้ท่าการสอน,มัน
ครอบคลุมพื นฐานของวิชาแทบทุกศาสตร์การเรียนรู้เลย,ไม่ว่า
จะเป็นวิชาบ่าเพ็ญ,ศิลปะการต่อสู้,การปรุงยา…อีกมากมาย,
สามารถบอกได้ว่าคนผู้นี ไม่มีอะไรเลยที่เขาไม่เข้าใจ.
ความรู้มากมายหลากหลาย,ไม่ใช่มีแค่พรสวรรค์ที่สูงล ่าแน่,
จะต้องเป็นคนที่เรียนรู้มานานหลายสิบปีหรือร้อยปีเลยก็
เป็นได้,ดังนั นบุคคลคนนี จะต้องมีอายุราวๆหยุนเทียนเหอเป็น
แน่,อายุอาจจะร่วมๆร้อยปีก็เป็นได้.
เฉินปิงยวีที่รู้สึกนับถือ,ชื่นชมเขาอย่างรุนแรง.
ความรู้ชั นสูงมากมายหลากหลาย,แน่นอนว่าไม่สามารถที่จะ
เรียนรู้ให้ส่าเร็จภายในวันเดียวอย่างแน่นอน.
นี่อาจจะเป็นไปได้ว่าคืองานทั งชีวิตของเขาที่ได้มอบให้กับคน
ของห้องเรียนกิเลน,เขาที่ยอมให้เหล่านักเรียนจดบันทึกภูมิ
ปัญญาของเขาและมอบให้กับเหล่าส่านักต่างๆประจ่าตระกูล
ของเหล่านักเรียน,เขาที่มอบความรู้ภูมิปัญญาและพัฒนาวิชา
บ่าเพ็ญและเทคนิคความรู้ประสบการณ์ของเขาให้กับเหล่า
นักเรียนไปหาประโยชน์ได้อีกด้วย.
เป็นคนที่น่ายกย่องเปี่ยมไปด้วยความยุติธรรม! เสียสละยิ่งนัก!
ถึงจะเป็นเฉินปิงยวีที่ไม่ได้สนใจในลาภยศตัวเองก็ตาม,ทว่า
นางก็ไม่สามารถที่จะกระท่าเช่นนี ได้เลย!
ดวงตะวันที่เริ่มอับแสง,คนของห้องเรียนกิเลนที่ค่อยๆเดินทาง
กลับ,หากแต่เฉินปิงยวีเองยังคงนั่งเป็นรูปปั้นอยู่ที่หน้า
ห้องเรียนกิเลน,ราวกับว่าจะไม่เคลื่อนไหวไปใหน.
ฉู่เทียนที่นั่งอยู่ภายในห้องเรียนกิเลน,ในเวลานี เขารู้สึกเป็น
กังวลอยู่เล็กน้อย.
เหล่านักเรียนของห้องเรียนกิเลนก็เริ่มกลับกันเกือบหมดแล้ว.
ท่าไมยังไม่มาล่ะ?
ขณะที่ฉู่เทียนท่าทางหดหู่อยู่นั น,หยุนเหยาเองก็ระวังอยู่ข้างๆ
ประตูทางเข้าเป็นอย่างดี,พร้อมกับจ้องมองมายังฉู่เทียน,
สายตาของนางเองก็ค่อนข้างเป็นกังวลอยู่เหมือนกัน.
มาแล้วเหรอ?!
ทันใดนั นดวงตาของฉู่เทียนก็ลุกวาวขึ นมา,ทันใดนั นก็ถาม
ออกไปยังหยุนเซียว.”หยุนเซียว,ก่อนนี เจ้าได้ไปพบกับผู้ใดมา
กัน?”
“อ๋อ,ท่านหมายถึงสตรีที่แปลกประหลาดนั่นนะรึ?”ท่าทาง
ของหยุนเซียวนั นเผยท่าทางที่ช่วยไม่ได้”นางรอมาตั งแต่บ่าย
แล้ว,ข้าเองก็ไม่รู้ว่าจะบอกให้นางกลับไปอย่างไร!ข้าไม่มี
ทางเลือกเลยให้นางรออยู่ที่นั่น!”
“ในเมื่อนางสามารถรอมาตั งแต่บ่าย,นั่นก็หมายความว่านาง
เองก็มีความจริงใจไม่น้อย,หนานกง,เจ้าออกไปดูซิ!หากว่านาง
ขออะไรที่ไม่เหนือบ่ากว่าแรง,ก็ยอมรับนางก็แล้วกัน,เจ้าเข้าใจ
ใช่ใหม?”
“เอาล่ะ!”
“วันนี พอเท่านี แล้วกัน,ข้าต้องไปที่ตระกูลจิงเพื่อดูการสร้าง
หอคอยแม่เหล็กไฟฟ้าซะหน่อย!”
ฉู่เทียนที่เดินเข้าไปพูดข้างๆหยุนเหยา”เป็นอย่างไรบ้าง?”
หยุนเหยาตอบกลับ”พวกมันมาแล้ว!เจ้ารีบไปเถอะ,ไม่เช่นนั น
จะได้รับอันตรายไปด้วย!”
ฉู่เทียนเผยยิ มออกมาเล็กน้อย”อืม,เยี่ยมเลย,ในเวลาก็ได้เวลา
แล้ว,พวกเรารีบไปจากที่นี เถอะ!”
หยุนเหยาที่คุ้มกันฉู่เทียนออกไป.
หยุนเซียวที่น่าหนานกงหยุนไปยังด้านหน้าของห้องเรียนกิเลน
,เมื่อนางมองเห็นเฉินปิงยวี,ทันใดนั นดวงตาของนางถึงกับเบิก
กว้างกลมโตเลยทีเดียว.
“เอ๋!ท่านป้าเฉิน,เป็นท่านได้อย่างไร?”
หยุนเซียวที่จับจ้องไปยังหนานกงหยุน,จ้องมองไปยังหญิงสาว
ชุดด่าที่ดูเย็นชาราวกับไว้ทุกข์,หญิงสาวคนนี เป็นคนที่ต้าเจี๋ยว
รู้จักจริงๆรึ?อย่างไรก็ตามรู้สึกแปลกประหลาดมาก,หญิงสาว
คนนี ดูเหมือนจะอายุยังไม่มากเลย,ท่าไมต้าเจี๋ยถึงได้เรียกนาง
เช่นนั นล่ะ?
“ท่านมาเมื่อไหร่?”ใบหน้าของนางนั นแสดงท่าทางขอโทษขอ
โพยกับนาง”ท่านไม่บอกพวกเขา ไปตรงๆล่ะ!”
เฉินปิงยวีที่มองไปรอบๆด้วยความตื่นเต้น,”ท่านอาวุโสที่
บันทึกเสียงลงแผ่นแม่เหล็ก,เขาไม่ได้อยู่กับเจ้าอย่างงั นรึ?”
“อาวุโส?อาวุโสใด!”ทันใดนั นหนานกงหยุนก็ตระหนักได้,
ดวงตาของนางที่เปลี่ยนเป็นกลมโต,พร้อมกับกัดฟันกล่าว
ออกไปว่า”อ๋อ,เขาไปแล้ว!”
อะไรนะ?ไปแล้ว!
ใบหน้าของเฉินปิงยวีที่รู้สึกหดหู่ขึ นมาในทันที,ก่อนที่นางจะ
กล่าวออกไปว่า”หยุนเอ๋อ,ข้ามีเรื่องบางอย่างที่จะขอเจ้า!”
“ท่านป้า,บอกมาได้เลย!”หนานกงหยุนที่น่ามือมาตบไปที่
หน้าอกของนางเบาๆ”เรื่องของท่านป้าเฉินนั น,ก็เป็น
เหมือนกับเรื่องของหนานกงหยุนผู้นี เช่นกัน!”
“ข้า,ข้าต้องการที่จะเข้าร่วมห้องเรียนกิเลนได้หรือไม่?”
ทันทีที่หนานกงหยุนได้ยินแทบจะกระโดดโลดเต้นทีเดียว!
ถึงคนอื่นจะไม่รู้ถึงสถานะของเฉินปิงยวี,หากแต่นางจะไม่รู้ได้
อย่างไรล่ะ?
เฉินปิงยวีนั นเป็นสหายกับโหวเย่ว์วายุเทพ,ด้วยการแนะน่า
จากโหวเย่ว์วายุเทพ,นางจึงได้กลายมาเป็นรองประธานของ
สถาบันการศึกษาแห่งนี ,มีสถานะเดียวกันกับหยุนเทียนเห
อหรืออาจจะมากกว่า,ทว่าด้วยนิสัยที่ชอบสันโดด,จึงแทบจะ
ไม่มีใครได้เห็นนางสักเท่าไหร่,ดังนั นนักเรียนเป็นจ่านวนมาก
ไม่รู้จักนางนั่นเอง.
เฉินปิงยวีที่ท่างานและอุทิศตัวให้กับตระกูลหนานกงมานาน
แล้ว,มีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ งกับตระกูลหนานกง,นางเองก็
นับว่าเป็นผู้เชี่ยวชาญทีทรงความรู้และทรงพลังเป็นอย่างมาก,
บางทีคงมีเพียงแค่โหวเย่ว์วายุเทพเท่านั นที่เหนือกว่านาง.
บุคคลที่ร้ายกาจเพียงนี ,คาดไม่ถึงเลยว่าจะขอเข้าร่วม
ห้องเรียนกิเลนแห่งนี เลยรึ?
ขณะที่หนานกงหยุนรุ้สึกประหลาดใจสุดๆ,ภายในใจของนั น
ถึงกับสั่นไหวไปด้วยเช่นกัน.
ใบหน้าภายนอกของนางถึงจะดูเป็นธรรมชาติ,หากแต่ภายใน
นั นดูเหมือนจะกระวนกระวานใจ,ทุกๆอย่างนั นนางเองได้
ค่านวณไว้หมดแล้ว,นางรู้ว่าทักษะของเฉินปิงยวีนั นสูงล ่าไม่
ธรรมดาและหากว่านางเข้าร่วมห้องเรียนกิเลนล่ะก็,คาด
ค่านวณได้เลยเลยว่าต่อไปนางจะไม่เกี่ยวข้องกับหอการค้า
ปาฏิหาริย์ได้อย่างไร.
หากว่ามีเฉินปิงยวีที่คอยยืนอยู่เบื องหลังหอการค้าปาฏิหาริย์
ล่ะก็,เช่นนั นหอการค้าปาฏิหาริย์ที่จะเติบโตขึ นในรัฐกลางนั น
ก็ไม่ใช่เรื่องยากอีกต่อไป!
นั่นไม่ใช่สิ่งที่ฉู่เทียนพยายามที่จะย้ายฐานของหอการค้า
ปาฏิหาริย์มาตั งที่รัฐกลางแห่งนี หรอกรึ?
เขาที่ได้ตระกูลหยุนช่วยเหลือ,หากว่าได้เฉินปิงยวีอีกคนล่ะก็,
สถานการณ์ต้องเปลี่ยนไปอีกแน่นอน!
“แม้ว่าห้องเรียนกิเลนนั นจะปิดรับสมัครแล้ว,หากแต่ท่านป้า
เฉินนั นหาได้ใช่คนอื่นคนไกลซึ่งข้าสามารถที่จะผ่อนผันกฏนี
เพื่อท่านได้,ท่านโปรดวางใจ,ข้าจะไปบอกกับเจ้านายให้เอง
แน่นอนว่าเขาจะต้องรับท่านอย่างแน่นอน,นอกจากนี ,ข้ายังท่า
ให้ท่านได้เป็นสมาชิกระดับสูงอีกด้วย,ท่านจะสามารถเข้ารับ
ฟังหลักสูตรระดับสูงได้ทันที!”
จริงๆรึ?
มันช่างยอดเยี่ยมจริงๆ!
ในที่สุดความกังวลของเฉินปิงยวีก็ได้มลายหายไป!
ใบหน้าของเฉินปิงยวีนั นเต็มไปด้วยความตื่นเต้นพร้อมกับ
กล่าวออกมาว่า”ดีเลย!เรื่องนี ต้องรบกวนเจ้าแล้ว,ข้าจะต้อง
ตอบแทนเจ้าในอนาคตอย่างแน่นอน!”
“เฮ้,ท่านไม่จ่าเป็นต้องกล่าวเช่นนั นพวกเราต่างหาใช่คนอื่นคน
ไกล!”หนานกงหยุนที่ฉุดกระชากเฉินปิงยวี,”อย่างแรกพวกเรา
เข้าไปดูข้างในดีกว่า!”
“ดีเลย!”
อารมณ์ของเฉินปิงยวีนั นรู้สึกยอดเยี่ยมมากเลย.
ด้วยการรับปากเป็นมั่นเหมาะของหนานกงหยุนและนางเอง
นั นก็มีสถานะที่ไม่ต่าแน่นอนในห้องเรียนกิเลน,ดังนั นการที่
นางจะได้เข้าร่วมห้องเรียนกิเลนนี มีความเป็นได้ได้กว่าเก้าสิบ
เปอร์เซ็นแน่นอน.
ยอดเยี่ยม!
หากเป็นไปได้ล่ะก็นางจะต้องได้ฟังหลักสูตรทั งหมดให้จงได้!
เมื่อคิดว่านางจะได้เข้ารับฟังบรรยายจากห้องเรียนกิเลนแล้ว,
ราวกับว่าภายในใจของนางนั นก่าลังถูกแมวข่วนอยู่,แทบจะรอ
วันนั นไม่ได้เลยในตอนนี .
อย่างแรกนั นหนานกงหยุนได้พานางไปดู,หีบเสียงและแผ่น
แม่เหล็กบันทึกข้อมูล,ซึ่งเป็นสิ่งที่เฉินปิงยวีนั นรู้สึกสนใจไม่
น้อย.
ขณะที่พวกเขาเข้าไปในห้องเรียนกิเลนนั น.
ทันใดนั นใบหน้าของเฉินปิงยวีถึงกับเปลี่ยนไปในทันที.
“ดูไม่ถูกต้องนัก!”
“มีพลังวิญญาณที่ก่าลังแผ่กระจายแกว่งไปมาอยู่รอบๆ!”
หนานกงหยุนที่ยังไม่ทันได้รู้สึกตัว,ก็เกิดเสียงระเบิดดังสนั่น.
ตูมมมแล้วก็ตูมม,ห้องเรียนกิเลนก็เกิดเปลวเพลิงลุกไหม้โหม
กระหน่าลุกไหม้อย่างรุนแรงในทันที!
หลายๆที่เกิดระเบิดขึ นมาต่อเนื่องอย่างรุนแรง,ท่าให้เกิดคลื่น
กระแทกกระแทกแผ่ออกไปทั่วห้องในพริบตาเดียว.
สถานที่แห่งนี หาได้ใช่ห้องโถงใหญ่นัก,จะเป็นไปได้อย่างไรที่
มันจะสามารถทนแรงระเบิดได้?ห้องโถงแห่งนี ระเบิดออกเป็น
เสี่ยงๆและทรุดตัวลงไปในทันที.
“บัดซบบบ!”หนานกงหยุนที่โกรธเกรี ยวขึ นมาในทันที,”เป็น
หมาตัวใหนที่ท่าเช่นนี กัน!”
เจาคุนและหวังเมิ่งที่เป็นศิษย์พี่ของห้องเรียนกิเลนที่ดูความ
เรียบร้อยต่างวิ่งหนีกันจ้าระหวั่น,ทุกๆคนต่างก็ได้รับบาดแผล
,”ไม่ดีแน่!มีคนลอบโจมตีพวกเรา!ไม่เพียงเท่านั นพวกมันยัง
ขโมยหีบเสียงและแผ่นบันทึกข้อมูลพวกเราแล้ว,แต่ว่าห้องโถง
ตอนนี ก็ก่าลังจะพังทลายแล้ว!”
หนานกงหยุนที่โกรธเกรี ยวอย่างหนัก,”ไอ้พวกสารเลว!”
ผู้เชี่ยวชาญสามถึงสี่คนที่พุ่งออกมา,พวกเขาที่ต่างก็เร่งรีบออก
จากห้องโถงแห่งนี ไป,วิ่งแยกย้ายกันไปในทุกทิศทุกทาง!
“หยุดพวกมันเอาไว้!”
พลังฝึกตนของผู้เชี่ยวชาญเหล่านี ไม่ธรรมดาเลย,แต่ละคนนั น
เป็นผู้เชี่ยวชาญปลุกดวงจิตระดับ 3 กันทั งนั น,หากว่าพวกเขา
ต้องการจะหลบหนีล่ะก็,ถึงแม้ว่าจะเป็นหนานกงหยุนเองก็คง
ยากที่จะขวางพวกเขาเอาไว้ได้.
ในเวลาเดียวกันนั น.
กระแสความเย็นที่หนักหน่วงน่าสะพรึงกลัว,ราวกับก่าลังปก
คลุมไปทั่วทั งผืนฟ้า,มันระเบิดออกมาในทันที,ราวกับจะแช่
แข็งโลกทั งใบ,ราวกับพายุหิมะในฤดูหนาว,มันแช่แข็งร่างของ
คนเหล่านั นจนกลายเป็นน ่าแข็งในทันที!

ความโกรธเกรี ยวความบ้าคลั่งของนางตอนนี ราวกับภูเขาไฟ
ระเบิดออกมาด้วยเช่นกัน!

ที่มาจากhttps://lnmtl.com/novel/miracle-throne