MMORPG: เกิดใหม่เป็นนักแปรธาตุ - 127 ถ้ำน้ำแข็ง ระดับความยากปกติ

127 ถ้ำน้ำแข็ง ระดับความยากปกติ

ภายในห้องบอส สิงโตดำถูกส่งไปยังมิติใหม่โดยสิ้นเชิง มันไม่ใช่ห้องที่มีผนังสี่ด้าน แต่เป็นทะเลสาบน้ำแข็งขนาดใหญ่ที่มีภูเขาหิมะปกคลุมอยู่ทางทิศเหนือสุด

พวกเขาไม่เห็นอะไรเลยนอกจากทะเลสาบคริสตัลที่ส่องประกายระยิบระยับสุดลูกหูลูกตา สะท้อนแสงจากดวงจันทร์คู่สีน้ำเงินเบื้องบน ดวงดาวระยิบระยับ และแสงเหนืออันน่าหลงใหลเหนือขอบฟ้าอันมืดมิด

พวกเขายืนอยู่บนผืนดินที่ปกคลุมไปด้วยหิมะ ห่างจากทะเลสาบเพียงสิบเมตร และที่ปลายสุดของทะเลสาบ ห่างออกไปประมาณสองร้อยเมตร มีชายร่างยักษ์นอนหลับอยู่ใต้ผืนน้ำแข็ง

เสียงกรนของมันสั่นสะเทือนพื้นดิน และลมหายใจของมันทำให้บริเวณนั้นเต็มไปด้วยหมอก มันดูเหมือนลิงยักษ์ที่ทำจากน้ำแข็ง แต่มีใบหน้าเหมือนสัตว์ประหลาด ผิวหนังของมันเป็นชั้นของน้ำแข็งที่แข็งตัว ขณะที่เกราะอีกชั้นหนึ่งรัดอยู่รอบต้นขาและแขน มันมีกรงเล็บและเกราะหนามน้ำแข็งบนมือแต่ละข้าง และกรงเล็บที่เท้าทั้งสองข้าง ในขณะเดียวกัน ปีกคล้ายน้ำแข็งที่มีหนามแหลมประดับอยู่บนหลังของมัน

มันดูแหลมคม อันตราย และน่าสะพรึงกลัวมาก แต่เมื่อหลับใหล มันกลับดูเหมือนภูเขาที่ปกคลุมไปด้วยหิมะ

สมาชิกคนหนึ่งใช้ [Monocle] และทุกคนก็โล่งอกเมื่อสังเกตเห็นว่าพลังโจมตีของบอสไม่สูง และเวทมนตร์และทักษะต่างๆ ก็ไม่สอดคล้องกัน นอกจากนี้เลเวลยังต่ำอีกด้วย ตรงกันข้ามกับที่พวกเขาคาดไว้

ǁ โคลอสซัส

ยักษ์น้ำแข็ง ‖

สถานที่: ถ้ำน้ำแข็ง

คำอธิบาย:

“ยักษ์หลับใหลท่ามกลางหิมะและน้ำแข็ง”

ยักษ์น้ำแข็งมหึมาแผ่รังสีความเย็นที่สามารถแช่แข็งทุกสิ่งได้แม้ในขณะที่มันหลับอยู่ มันจะไม่ลืมตาจนกว่าพลังชีวิตจะลดลงครึ่งหนึ่ง

‖ คุณลักษณะ ‖

กำลังเครื่องยนต์: 100,000 แรงม้า

MP: 5000

พลังโจมตี: 150 +50 [โบนัสโดเมน]

พลังป้องกัน: 200 +70 [โบนัสโดเมน]

MDF: 70

INT: 100

เอจีแอล: 20

LCK: 20

‖ ความเสียหาย

ความต้านทาน ‖

❶ การโจมตีด้วยการทุบตี [ไม่ใช้เวทมนตร์]

❷ การเจาะ [ไม่ใช่เวทมนตร์]

❸ การโจมตีแบบฟัน [ไม่ใช้เวทมนตร์]

‖ ความเสียหาย

ภูมิคุ้มกัน ‖

❶ หนาว

❷ พิษ

‖ เงื่อนไข

ภูมิคุ้มกัน ‖

❶ การนอนหลับ

❷ ชาร์ม

❸ หวาดกลัว

❹ เป็นอัมพาต

‖ ความอ่อนแอ ‖

❶ ไฟ

‖ ทักษะและเวทมนตร์

สกิลติดตัว:

❶ ยืนเฝ้ารักษาการณ์

เมื่อยักษ์น้ำแข็งมหึมาหลับใหล เหล่าสมุนของมันจะคอยเฝ้าระวัง

❷ การมองเห็นในที่มืด

ยักษ์น้ำแข็งมหึมาสามารถมองเห็นในที่มืดได้

❸ การแก้แค้น

ยักษ์น้ำแข็งยักษ์สามารถโต้กลับได้หากถูกโจมตีด้วยความเสียหายทางกายภาพ

ทักษะที่ใช้งานได้จริง:

❶ โจมตีหลายครั้ง เลเวล 5

–– ยักษ์น้ำแข็งยักษ์สามารถโจมตีด้วยหมัดได้สองครั้ง หรือโจมตีด้วยเกล็ดน้ำแข็งได้หนึ่งครั้ง

–– มีโอกาส 50% ที่จะแช่แข็งศัตรูหากค่า INT ของมันสูงกว่าค่า MDEF ของศัตรู

–– ราคา –500 MP

❷ หมัด ระดับ 5

–– ยักษ์น้ำแข็งยักษ์โจมตีด้วยกำปั้นและโจมตีศัตรูหลายตัวในรัศมีสิบเมตร

–– โอกาสติดคริติคอล 50% หากค่า LCK สูงกว่าศัตรู

–– ราคา –200 MP

❸ เศษน้ำแข็ง เลเวล 6

–– ยักษ์น้ำแข็งยักษ์ปล่อยหนามแหลมจำนวนมากพุ่งเข้าใส่เป้าหมายและระเบิดภายในรัศมีห้าเมตร

–– 60% ของศัตรูจะถูกแช่แข็งหากค่า INT ของมันสูงกว่าค่า MDEF ของศัตรู

–– ราคา –600 MP

❹ พายุหิมะ เลเวล 4

–– ยักษ์น้ำแข็งมหึมาปล่อยพายุน้ำแข็งใส่ศัตรู สร้างความเสียหายเป็นวงกว้างอย่างมหาศาล

–– มีโอกาส 40% ที่จะแช่แข็งศัตรู หากค่า INT ของมันสูงกว่าค่า MDEF ของศัตรู

–– ราคา –400 MP

‖ จบ ‖

หลังจากทุกคนอ่านข้อมูลเกี่ยวกับบอสเสร็จแล้ว พวกเขาก็ถอนหายใจโล่งอก ด้วยจำนวนคนที่มีอยู่ พวกเขาต้องเอาชนะบอสได้อย่างแน่นอน ด้วยเหล่าจอมเวทและผู้รักษาจำนวนมาก รวมถึงยาต่างๆ พวกเขามั่นใจว่าจะสามารถเอาชนะบอสได้ไม่ว่าพลังชีวิตของมันจะสูงแค่ไหนก็ตาม

พวกเขาค่อยๆ โจมตีมันทีละนาที พวกเขามีกลยุทธ์การหมุนเวียนที่ออกแบบมาอย่างแม่นยำสำหรับบอสประเภทนี้ที่มี HP มหาศาล ด้วยหน่วยรบสามหน่วยที่ประกอบด้วยจอมเวท นักรักษา นักโจมตี และแทงค์ พวกเขาสามารถโจมตีมันสลับกันไปในขณะที่หน่วยอื่นๆ ฟื้นฟูพลังชีวิต

นี่เป็นกลยุทธ์ที่ดีที่สุดในการต่อสู้กับบอสที่มีพลังชีวิตสูง

เจอรัลด์ถึงกับกลั้นหัวเราะไว้ “นั่นคือบอสเหรอ? งั้นครั้งนี้ก็ชนะแน่นอน”

“…” เอ็ดไม่ได้แสดงความคิดเห็นใดๆ มีบางอย่างเกี่ยวกับสถานที่และความเงียบที่ทำให้เขารู้สึกหงุดหงิด และมีบางอย่างแปลกๆ เกี่ยวกับทะเลสาบคริสตัลที่เขาอธิบายไม่ถูก คำบรรยายเกี่ยวกับหัวหน้าก็คลุมเครือเช่นกัน

“ผมไม่รู้” เอ็ดกล่าว “คำอธิบายและคุณสมบัติแบบพาสซีฟ [ยืนเฝ้ารักษาการณ์] ของมันทำให้ผมรู้สึกไม่สบายใจ”

“หมายความว่าตอนที่มันหลับอยู่ มันสามารถแช่แข็งอะไรก็ได้ใช่ไหม?”

เอ็ดพยักหน้า และเจอรัลด์ยิ้มกว้างพลางแตะไหล่เอ็ด “เราไม่เป็นไรหรอก ใช่ไหม? หรือถ้าหมายถึงว่าถ้าเราตกลงไปในทะเลสาบคริสตัลล่ะ?”

เอ็ดไม่ได้แสดงความคิดเห็นใดๆ เขารู้ดีอยู่แล้วว่าบอสในเกม COVENANT ไม่ใช่บอสทั่วไปที่คุณจะเอาชนะได้ด้วยค่า ATP สูงๆ พวกมันค่อนข้างยากที่จะกำจัดและต้องอาศัยการวางแผนและกลยุทธ์ เช่นเดียวกับวัลแคน ที่แม้แต่สการ์ก็ยังเอาชนะได้ยาก

เอ็ดสั่งให้หัวหน้าจอมเวทใช้สกิลใส่บอส “ลองดูซิว่าจะยิงลูกไฟใส่บอสจากระยะนี้ได้ไหม”

หัวหน้าจอมเวทไม่ได้แสดงความคิดเห็นใดๆ และทำตามคำสั่ง ในชั่วพริบตาเดียว เปลวไฟก็พุ่งออกมาจากไม้เท้าของเขา มันเพิ่มความเร็วอย่างรวดเร็วในช่วงแรก ก่อนจะลดความเร็วลงภายในไม่กี่วินาทีและตกลงบนทะเลสาบน้ำแข็ง

แน่นอนว่ามันไม่ได้โดนตัวเจ้านาย แต่ทำให้ก้อนน้ำแข็งละลายไปเล็กน้อย แต่ไม่มากพอที่จะทำให้เกิดรอยแตก

เจอรัลด์รู้สึกว่าเรื่องทั้งหมดมันตลก และเขาก็หัวเราะ “ผมว่ามันคงสูงไม่ถึงยี่สิบเมตรด้วยซ้ำ”

แต่เอ็ดไม่ได้หัวเราะ และความกังวลของเขากลับเพิ่มมากขึ้น นั่นหมายความว่าเพื่อเอาชนะบอส พวกเขาต้องข้ามทะเลสาบและลดระยะห่างลง พวกเขาต้องต่อสู้บนทะเลสาบที่ปกคลุมไปด้วยน้ำแข็งลื่นๆ และนั่นทำให้เขาไม่สบายใจ

เมื่อมองไปยังทะเลสาบคริสตัลแล้ว ก็ไม่มีอะไรที่ดูไร้พิษภัยเลย นอกจากเส้นเลือดเรืองแสงบางอย่างที่แผ่กระจายไปทั่วทะเลสาบ ราวกับว่าทะเลสาบนั้นมีชีวิตและกำลังหายใจอยู่

“เราควรทำอย่างไรดี?” หัวหน้า DPS ถามเอ็ด

แล้วพวกเขาจะทำอะไรได้อีก? เอ็ดคิด พวกเขาเสียเงินไปมากมายเพื่อซื้อยาสำหรับภารกิจนี้ แต่สุดท้ายก็กลับมามือเปล่า

ยิ่งไปกว่านั้น การถอยหนีไม่ใช่ทางเลือกเลย สการ์จะตามล่าเขาแน่หากเขากลับไปโดยไม่ต่อสู้กับบอสเสียก่อน

“หน่วยแรก ออกไป!” เอ็ดสั่ง

เมื่อเขาให้สัญญาณ กลุ่มผู้เล่นยี่สิบคนซึ่งประกอบด้วยจอมเวทสิบคน ผู้รักษาห้าคน และตัวทำดาเมจห้าคน ก็เคลื่อนที่ไปข้างหน้า พวกเขาเป็นกลุ่มที่ส่วนใหญ่เป็นผู้เล่นใหม่ และไมค์ก็อยู่ในกลุ่มนั้นด้วย

ไมค์รู้สึกตื่นเต้นดีใจอย่างมากที่จะได้ลองสู้กับบอสเป็นครั้งแรก จนมือสั่นไปหมด เขาอยากต่อสู้ใจแทบขาด ต้องการความเร้าใจ เดี๋ยวนี้เลย!

หน่วยแรกก้าวเท้าลงไปในทะเลสาบที่กลายเป็นน้ำแข็ง และไม่มีใครหายใจ หลังจากนั้นไม่กี่วินาทีที่ไม่มีอะไรเกิดขึ้น เสียงแห่งความโล่งอกก็ดังขึ้นทั่วบริเวณ

หน่วยแรกเคลื่อนที่ไปข้างหน้าอย่างมั่นคง ระมัดระวังในการก้าวเดิน แต่ก็ยังไม่มีอะไรเกิดขึ้น

เจอรัลด์ยิ้มเยาะ “ฉันว่านายกังวลเรื่องไม่เป็นเรื่องนะ” เขาพูดกับเอ็ด

เขายกมือขึ้นและสั่งให้หน่วยที่สองเคลื่อนที่ตามเขา เมื่อหน่วยแรกอยู่ห่างออกไปประมาณยี่สิบเมตร

เมื่อเจอรัลด์เดินไปเกือบห้าสิบเมตรแล้วก็ยังไม่มีอะไรเกิดขึ้น เอ็ดจึงเริ่มผ่อนคลายลงเล็กน้อย และสั่งให้หน่วยที่สามตามไปข้างหน้า

สิงโตดำเดินด้วยก้าวที่มั่นคงบนทะเลสาบที่ปกคลุมด้วยน้ำแข็ง และหลังจากที่หน่วยแรกเดินทางไปได้เกือบครึ่งทางถึงบอส พวกเขาก็สังเกตเห็นบางสิ่งเคลื่อนไหวอยู่ด้านหลังยักษ์ใหญ่ที่กำลังหลับใหล

“นั่นอะไรเหรอ?”

หน่วยแรกหยุดลงเมื่อพวกเขาสังเกตเห็นการเคลื่อนไหวหลายอย่างที่กำลังมุ่งหน้ามาทางพวกเขา ทะเลสาบที่ปกคลุมด้วยน้ำแข็งสั่นสะเทือน และก้อนกรวดก็ส่งเสียงดังกระทบกับน้ำแข็ง

ทุกคนรู้สึกถึงแผ่นดินไหว และพวกเขาก็แตกตื่นเมื่อเห็นว่าทะเลสาบที่ปกคลุมด้วยน้ำแข็งดูเหมือนจะแตกออกและพวกเขาจะจมน้ำตาย

“หยุดตื่นตระหนก! เข้าประจำตำแหน่ง!”

อย่างไรก็ตาม คำสั่งนั้นกลับไร้ผล เมื่อเสียงกรีดร้องดังสนั่นจากหน่วยแรกดังขึ้นในอากาศ

เบื้องหน้าพวกเขามีโครงกระดูกที่หุ้มด้วยหนามน้ำแข็งเป็นเกราะ ถือดาบหรือค้อนอยู่ในมือแต่ละข้าง พวกมันวิ่งเข้ามาหาพวกเขาด้วยความเร็วเต็มที่ และจำนวนของพวกมันทำให้ใครก็ตามที่วิ่งเข้ามาเป็นลมได้

“บ้าเอ๊ย!” เอ็ดสบถออกมา นั่นมันยามของยักษ์น้ำแข็งอย่างไม่ต้องสงสัยเลย

“หน่วยแรก! ยืนหยัดและโจมตี! หน่วยโจมตีหลักคอยปกป้องเหล่าจอมเวทและหน่วยรักษา!” เจรัลด์สั่งการ

อย่างไรก็ตาม เมื่อเผชิญหน้ากับฝูงซอมบี้จำนวนมหาศาล หน่วยแรกกลับยืนนิ่งอยู่กับที่ พวกเขาเป็นกลุ่มผู้เล่นใหม่ส่วนใหญ่ที่ต้องการเข้าสู่แบล็คไลออน และนี่เป็นการบุกโจมตีครั้งแรกของพวกเขา การขาดประสบการณ์ในการรับมือกับสถานการณ์เช่นนี้เห็นได้ชัดจากสีหน้าหวาดกลัวของพวกเขา

ไมค์เองก็ไม่ได้ต่างจากคนอื่นๆ มากนัก ใบหน้าของเขาซีดเผือด มือสั่น และคราวนี้ไม่ใช่เพราะความตื่นเต้น แต่เป็นเพราะความกลัว เขาอยากวิ่งหนี แต่เท้าของเขากลับแข็งเหมือนถูกแช่แข็งอยู่บนพื้น เขาไม่รู้สึกอะไรเลย และตัวสั่นอย่างรุนแรงราวกับเป็นลมชัก และไม่ใช่เพราะความหนาวเย็นด้วย

โครงกระดูกนับร้อยนั้นมากมายจนไมค์รู้สึกท่วมท้นและเป็นลมไปทันที