MMORPG: เกิดใหม่เป็นนักแปรธาตุ - 128 วิธีเอาชนะบอส 1

128 วิธีเอาชนะบอส 1

“พวกแกยืนอยู่เฉยๆทำอะไรกัน!” เจอรัลด์ตะโกน “พวกปัญญาอ่อน!” นี่แหละคือเหตุผลที่เขาไม่อยากดูแลเด็กใหม่ พวกนั้นสร้างปัญหาให้เขามากเกินไป

อย่างไรก็ตาม พวกเขาไม่สามารถทำอะไรได้ เนื่องจากนั่นเป็นระเบียบปฏิบัติของพวกเขา

“หน่วยที่สองบุก! ซัดหัวพวกสารเลวพวกนั้นให้แหลกไปเลย จะได้สติ!” เจอรัลด์ตะโกนและวิ่งไปยังที่ที่หน่วยแรกอยู่เพื่อพยายามช่วยพวกเขา

พวกเขาจำเป็นต้องมีจำนวนมากกว่าเพื่อเอาชนะในการต่อสู้ครั้งนี้ พวกเขาไม่อาจปล่อยให้หน่วยแรกถูกทำลายตั้งแต่เนิ่นๆ ได้

หน่วยที่สองประกอบด้วยผู้เล่นที่มีประสบการณ์ ดังนั้นการประสานงานจึงไม่ใช่ปัญหา ผู้เล่นสายโจมตีและสายแทงค์ต่างพุ่งเข้าโจมตีด้วยอาวุธและปะทะกับเหล่าอันเดดก่อนที่โครงกระดูกจะเข้าถึงหน่วยแรกได้ ส่วนด้านหลังแนวรบนั้น นักเวทและผู้รักษาให้การสนับสนุน

โครงกระดูกน้ำแข็งนั้นอ่อนแอ และเพียงแค่การฟาดฟันครั้งเดียวจากดาบของผู้เล่น พวกมันก็แตกสลายราวกับแก้ว ปัญหาเดียวก็คือ…เพียงไม่กี่วินาที พวกมันก็เก็บกระดูกที่แตกหักขึ้นมาต่อกัน และกลับมาใหม่ได้อีกครั้ง แถมจำนวนของพวกมันก็ไม่ได้ลดลงเลยแม้แต่น้อย

ใช้เวลาเพียงไม่กี่วินาทีเท่านั้นที่ตัวละครสายโจมตี (DPS) เพียงคนเดียวจะถูกล้อมรอบด้วยโครงกระดูกนับสิบๆ ตัว พลังโจมตีของพวกมันอาจไม่มากนัก แต่เมื่อเผชิญกับการโจมตีจากทุกทิศทาง พลังชีวิตของเขาจึงลดลงอย่างรวดเร็วจนแม้แต่ผู้รักษาเองก็ไม่มีโอกาสได้รักษาเขาเลย

ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป หน่วย DPS และ Tank ของพวกเขาจะต้องถูกทำลายล้างแน่ๆ ไม่สิ… พวกเขาทั้งหมดจะต้องถูกทำลายล้างหากสถานการณ์ยังเป็นเช่นนี้ต่อไป!

พวกเขาต้องทำอะไรสักอย่าง และต้องทำอย่างรวดเร็ว!

เจอรัลด์กัดฟันและสั่งว่า “เหล่าจอมเวท พวกเจ้ากำลังทำอะไรกันอยู่?! โปรยเวทมนตร์ใส่พวกนั้นซะ!”

เหล่าจอมเวทบางคนลังเล พวกเขายังไม่มีใครมีสกิลโจมตีเป็นวงกว้างเลย ทำได้แค่โจมตีเป้าหมายเดี่ยวเท่านั้น และเมื่อต้องเผชิญหน้ากับโครงกระดูกนับร้อย พลังเวทและมานาของพวกเขาคงไม่เพียงพอแน่ๆ

แต่ไม่ว่าสถานการณ์จะสิ้นหวังแค่ไหน พวกเขาก็ต้องสู้จนถึงที่สุด พวกเขาต้องรู้รูปแบบการโจมตีของบอสและข้อมูลอื่นๆ ที่ควรรู้ เพื่อที่จะได้ลองบุกถ้ำอีกครั้งในอนาคต

ไม่มีทางถอยหรือออกจากห้องของบอสได้ พวกเขาต้องเลือกอย่างใดอย่างหนึ่งระหว่างเอาชนะบอสหรือถูกกำจัด มีแค่สองทางเลือกเท่านั้น

ตามคำสั่งของเจอรัลด์ ลูกไฟจำนวนมหาศาลพุ่งลงมาใส่โครงกระดูก ราวกับปืนครก และเมื่อถูกโจมตี โครงกระดูกก็จะละลายและหายไป และเนื่องจากโครงกระดูกอยู่รวมกันเป็นกลุ่มใหญ่เหมือนมด ลูกไฟลูกเดียวจึงอาจโดนถึงสองตัว และแม้เพียงแค่เฉียดโดน ลูกไฟเหล่านั้นก็อาจทำให้โครงกระดูกละลายหายไปได้

ใบหน้าของเจอรัลด์และเอ็ดสว่างไสวขึ้นเมื่อพวกเขาเห็นแสงแห่งความหวังท่ามกลางสถานการณ์ที่ยากลำบาก แต่ความหวังของพวกเขาก็พังทลายลงอย่างรวดเร็วเมื่อเส้นแสงเรืองรองใต้ทะเลสาบส่องประกายเจิดจ้ายิ่งขึ้น พวกเขายังรู้สึกได้ว่าทะเลสาบกำลังเต้นระริก และหมอกก็หนาทึบขึ้นตามไปด้วย

ชั่วขณะหนึ่ง มีแสงสีขาวขุ่นสาดส่องลงมาปกคลุมบริเวณที่หน่วยแรกและหน่วยที่สองตั้งอยู่ และหลังจากหมอกจางลง ก็มีเสียงร้องโหยหวนดังลั่นที่ทำให้หัวใจของเจรัลด์และเอ็ดสั่นสะเทือน

เหล่าจอมเวทหน่วยที่สองทั้งหมดกลายเป็นรูปปั้นน้ำแข็ง ในขณะที่พลังชีวิตของพวกเขาลดลงอย่างรวดเร็ว

“บ้าเอ๊ย!” เจอรัลด์เริ่มตื่นตระหนกแล้ว เขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่มันไม่ใช่เรื่องดีสำหรับพวกเขา “หมอรักษาเลย รีบร่ายเวทมนตร์รักษาพวกเขาเดี๋ยวนี้!”

พวกเขาไม่อาจยอมเสียเหล่าจอมเวทไปได้! โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเมื่อพวกเขายังไม่ได้เผชิญหน้ากับบอสใหญ่เลยด้วยซ้ำ

เหล่าหมอรักษาเตรียมจะร่ายเวทมนตร์ [รักษา] ให้กับเหล่าจอมเวทที่กลายเป็นรูปปั้นน้ำแข็ง แต่แล้วเส้นน้ำใต้ทะเลสาบก็เรืองแสงขึ้นอีกครั้ง และพร้อมกันนั้น บริเวณนั้นก็ถูกปกคลุมไปด้วยหมอกหนาทึบ

“หยุดร่ายเวทมนตร์เดี๋ยวนี้!” เอ็ดตะโกน เขารู้สึกว่าการแช่แข็งจะเกิดขึ้นก็ต่อเมื่อเส้นเลือดเรืองแสง และมันจะเรืองแสงก็ต่อเมื่อมีคนในกลุ่มร่ายเวทมนตร์เท่านั้น

แต่คำเตือนของเขามาสายเกินไป เมื่อหมอกจางลง เหล่าผู้รักษาในหน่วยที่สองทุกคนก็กลายเป็นไอศกรีมแท่งไปหมดแล้ว

“แย่แล้ว! ถอย! รวมกำลังกลับเข้าฝั่ง!” เอ็ดตะโกน “ห้ามร่ายเวทมนตร์หรือใช้ทักษะใดๆ เด็ดขาด!”

เอ็ดกำลังปวดหัว เนื่องจากพวกเขาไม่มีทักษะหรือเวทมนตร์ใดๆ พวกเขาจึงตกเป็นเป้าหมายให้โครงกระดูกแทงได้ตามใจชอบ

แล้วพวกเขาจะเอาชนะบอสตัวนั้นได้ยังไงกันล่ะ?

ถ้ำแห่งนี้ที่คาดว่าจะเป็นด่านบุกง่ายๆ กลับกลายเป็นด่านสุดโหดอย่างรวดเร็ว

“อย่าถอย!” เจอรัลด์ตะโกน เขาพบว่ามีเพียงเวทมนตร์ของจอมเวทและผู้รักษาเท่านั้นที่ได้รับผลกระทบจากเอฟเฟกต์แช่แข็ง ส่วนทักษะและเวทมนตร์ของตัวละครสายโจมตีนั้นยังใช้งานได้ปกติ

“เจรัลด์ คุณ…” เอ็ดแทบไม่อยากเชื่อสิ่งที่เขาได้ยิน

“เราไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากเดินหน้า! ถ้าเราถอยกลับ เราจะทำยังไง? รอไปตลอดกาลให้บอสลืมตาขึ้นมาแล้วหวังว่าพลังชีวิตมันจะลดลงครึ่งหนึ่งตอนที่มันหลับอยู่เหรอ? เราออกจากระบบไม่ได้ และไม่มีทางหนีอื่นนอกจากต้องปราบบอส!”

เอาชนะบอสได้เหรอ?! เอ็ดไม่รู้ว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้ดี พวกเขาจะเอาชนะบอสได้ยังไงถ้าใช้เวทมนตร์ไม่ได้? จะโจมตีมันด้วยอาวุธที่ไม่ใช่เวทมนตร์ได้ยังไง? พวกเขาจะสร้างความเสียหายให้มันได้มากแค่ไหนจนกว่ายักษ์น้ำแข็งยักษ์จะตื่นขึ้นและหยุดแช่แข็งทุกคน?

เมื่อถึงเวลานั้น พวกมันทั้งหมดก็จะกลายเป็นเพียงแท่งไอศกรีมให้โครงกระดูกได้แทง

อย่างไรก็ตาม แม้ว่าเอ็ดอยากจะตะโกนโต้ตอบและใช้เหตุผลกับเจรัลด์มากแค่ไหน แต่เจรัลด์ก็พูดความจริง ไม่มีทางที่จะย้อนกลับไปได้แล้ว

บ้าเอ๊ย! เอ็ดสบถและหลับตาแน่น ด้วยเวลาอันน้อยนิดนั้น เขาคิดอะไรบางอย่างออก… กลยุทธ์รับมือกับบอส มันไม่มีทางที่จะไม่มีหรอก ทุกดันเจี้ยนต้องมีกลยุทธ์อยู่แล้ว เหมือนกับถ้ำวัลแคนนั่นแหละ

น่าจะมีวิธีที่พวกเขาจะเข้าใกล้ปีศาจยักษ์ที่กำลังหลับใหลได้โดยไม่ต้องปะทะกับโครงกระดูกนับร้อย

เมื่อเอ็ดลืมตาขึ้น สิ่งที่เขาเห็นก่อนคือทะเลสาบที่ส่องประกายระยิบระยับ ก่อนที่ความคิดบางอย่างจะผุดขึ้นมาในหัวเขา

“จอมเวททั้งห้า! ร่ายเวทไฟใส่ทะเลสาบ!” เอ็ดสั่ง

เหล่าจอมเวทต่างมองหน้ากัน พวกเขาลังเลอย่างเห็นได้ชัด เพราะรู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นกับตนเอง แต่ภายใต้เสียงคำรามของเอ็ด พวกเขาทำอะไรไม่ได้นอกจากเชื่อฟัง นี่แหละคือชีวิตของสมาชิกธรรมดาในกิลด์

น้ำแข็งละลายและทำให้เกิดช่องว่างในน้ำรัศมีสิบเมตร อย่างไรก็ตาม นักเวททั้งห้าที่ร่ายเวทมนตร์นั้นกลับกลายเป็นรูปปั้นน้ำแข็ง

เมื่อเห็นน้ำเย็นจัด เอ็ดจึงฉวยโอกาส และเขาจะไม่ยอมแพ้โดยง่าย เขาสั่งว่า “ทุกคนกระโดดลงน้ำ! ว่ายน้ำไปหาเจ้านายกันเถอะ!”

นั่นเป็นวิธีเดียวที่เขาคิดว่าพวกเขาสามารถทำได้ในตอนนี้เพื่อไปถึงยักษ์น้ำแข็ง เอ็ดเองก็ไม่แน่ใจว่าความคิดของเขาจะได้ผลหรือไม่ และมีเพียงวิธีเดียวที่จะรู้ได้

เอ็ดใช้เชือกนำทางดำดิ่งลงไปในทะเลสาบ และด้วยความประหลาดใจ เขาไม่สามารถหายใจใต้น้ำได้ แต่ก็ไม่เจ็บอะไร เพียงแต่พลังชีวิตของเขาค่อยๆ ลดลงเรื่อยๆ แม้จะไม่มากนักก็ตาม

เอ็ดส่งยิ้มอย่างมีความสุข พลังชีวิตที่ลดลงไม่ใช่ปัญหา เพราะสามารถแก้ไขได้ด้วย [ยาเพิ่มพลังชีวิต] สิ่งสำคัญคือต้องหลบหลีกโครงกระดูกนับร้อยและไปให้ถึงบอสให้ได้

หลังจากนั้น…เอ็ดก็ไม่รู้จะทำอย่างไรต่อไป

เขาจะข้ามสะพานก็ต่อเมื่อแน่ใจแล้วว่าแผนของเขาจะสำเร็จ เขาคิดอย่างนั้น