MMORPG: เกิดใหม่เป็นนักแปรธาตุ - 83 [โบนัส] ความสัมพันธ์ลับ?

83 [โบนัส] ความสัมพันธ์ลับ?

บทพิเศษสำหรับผู้ที่ทำยอดถึง 100GT

ขอบคุณทุกท่าน!

ไชโย!

—-

ภายในเวลาไม่ถึงห้านาที เรนก็จัดการกับลาวาฮาวด์ทั้งสี่ตัวได้ด้วยตัวคนเดียว

จากนั้นเขาจึงเดินเข้าไปหาพาเมลา ซึ่งดวงตาของเธอเบิกกว้างราวกับกวางที่ถูกไฟหน้ารถส่อง ขณะที่ปากของเธอก็อ้าค้างอยู่

“ร่ายคาถารักษาให้ฉัน ฉันกำลังเจ็บปวดจากแผลไฟไหม้”

สายตาของพาเมลาเหลือบไปมองใบหน้าของเรน เธอยืดคอขึ้นขณะพิจารณาเขา แม้ว่าจะมองไม่เห็นรูปร่างหน้าตาของเขาอย่างชัดเจน ด้วยเหตุผลบางอย่าง เธอรู้สึกเหมือนว่านี่เป็นครั้งเดียวที่เธอได้เห็นผู้ชายในชีวิต และสิ่งที่เธอเห็นมีเพียงเส้นกล้ามเนื้อที่ดึงดูดใจจากมือและขาของเขาเท่านั้น

ก่อนที่เธอจะหายตกใจและพูดตะกุกตะกัก เธอทำได้เพียงส่งเสียงอ้อแอ้เท่านั้น

“ร-เดี๋ยวนี้เลย!” พาเมล่าใช้เวทมนตร์ [รักษา] ด้วยแขนขาที่สั่นเทาและใบหน้าที่ร้อนผ่าว และสถานะ [แผลไหม้] ก็หายไปจากหัวของเรน

คนอื่นๆ ก็เริ่มตั้งสติได้เช่นกัน และโรซี่เป็นคนแรกที่กระโดดขึ้นไปบนหลังเรน

“ฉันหลงเสน่ห์คุณเข้าเต็มๆ! คุณแข็งแกร่งและลึกลับเหลือเกิน ผู้ชายที่มีความสามารถคือที่สุดแล้ว!” โรซี่โอบกอดแขนของเรนไว้แน่น หน้าอกขนาดใหญ่ของเธอกดแนบกับมือของเขาขณะที่เธอมองเขาด้วยดวงตาสีแดงเย้ายวน “ว่าไงล่ะ? ฉันไม่ว่าอะไรหรอกถ้าคุณจะมีแฟน มันจะเป็นความลับเล็กๆ สุดเซ็กซี่ของเราสองคน คุณว่าไง?”

“โรซี่! นั่นไม่เหมาะสมนะ!” ราฟาเอลาตำหนิ โรซี่มักจะหลงรักผู้ชายได้ง่ายเสมอ โดยเฉพาะผู้ชายที่สูง ผอม และมีความสามารถ

“อะไรนะ? ฉันโสดนะ” โรซี่แลบลิ้นใส่ราฟาเอลา

“หมายความว่าโสดตรงไหน? เธอมีแฟนเยอะแยะเลยนี่!” อลิเซียโต้กลับ

“นั่นมันในโลกแห่งความเป็นจริงนะที่รัก มันไม่นับที่นี่ ในโลกเสมือนจริงนี้ ฉันยังโสด” โรซี่หัวเราะคิกคักก่อนจะหันไปมองเรนอีกครั้ง

เธอเลียริมฝีปากพลางส่งเสียงครางเบาๆ พร้อมกับกระพริบตาถี่ๆ “แล้วเธอว่าไง เรน?”

อืม… เรนจับแขนเขาและขยับตัวออกห่าง “ฉันไม่สนใจ” เขาพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

โรซี่เป็นสาวสวยที่ดูเป็นผู้ใหญ่และรู้จักวิธีเข้าหาผู้ชายเป็นอย่างดี เรนมั่นใจว่าเธอเป็นที่นิยมในหมู่หนุ่มๆ โดยเฉพาะรูปร่างหน้าตาและเสน่ห์เย้ายวนของเธอ

แต่เรนต้องการความสัมพันธ์ที่ซื่อสัตย์และจริงใจ ไม่ใช่แค่ความสัมพันธ์ชั่วคราวเพื่อความสนุกสนานเท่านั้น

เขารู้สึกเบื่อหน่ายกับความสัมพันธ์จอมปลอมทั้งหมดที่เคยมีมาในอดีต

โรซี่ไม่ได้รู้สึกขุ่นเคืองเลยสักนิดที่เรนเมินเธอ ผู้ชายบางคนก็ชอบเล่นตัว โดยเฉพาะพวกที่อายุน้อยกว่า เธอยังหัวเราะคิกคักและแซวว่า “อ๋อ…นายมีแฟนแล้วสินะ?”

“. . .” หูของซิลเวียและพาเมลาเบิกกว้าง

รูรูมองไปที่เรนด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความคาดหวัง

ราฟาเอลากำมือแน่นโดยไม่รู้ตัว

อเลเซียแค่ขมวดคิ้ว

นิโคไลดูเหมือนจะสนใจฟังบทสนทนานั้นอย่างตั้งใจ

อีวี่ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

เมื่อเรนไม่พูดอะไร โรซี่จึงส่งคำขอเป็นเพื่อนไปหาเรน แล้วเลียริมฝีปาก “โทรหาฉันนะถ้าเล่นน้ำในสระคิดเดเสร็จแล้ว เธอลงไปเล่นน้ำในทะเลลึก ลึก ลึก กับฉันได้แน่นอน” เธอพูดเสียงยานคางแล้วขยิบตา

เรนถึงกับพูดไม่ออก โชคดีที่อุปกรณ์ของเขาปกปิดรูปลักษณ์ภายนอกไว้ เขาไม่อยากให้คนอื่นเห็นสีหน้าของเขาในตอนนี้

“เฮ้ย ไม่ยุติธรรมเลย! ฉันก็อยากเพิ่มเขาเป็นเพื่อนด้วย!” อเลเซียส่งคำขอเป็นเพื่อนไปหาเรนทันที ขณะที่สาวๆ คนอื่นๆ ก็ทำตามบ้าง

แม้แต่พาเมลาเองก็อดใจไม่ไหวที่จะส่งมาหนึ่งอัน

เมื่อพิจารณาจากค่า ATP ที่สูงของเรนแล้ว เขาพร้อมที่จะลงสนามได้ทันทีหากพวกเขาต้องการตัวในอนาคต

เมื่อเห็นว่าบรรดาผู้หญิงต่างพากันประจบประแจงคนงานที่เธอจ้างมา ซิลเวียก็ไม่รู้ว่าจะรู้สึกอย่างไรดี เธอรู้สึกภูมิใจในตัวเองเพราะเธอเป็นคนติดต่อเรนมาตั้งแต่แรก แต่ตอนนี้เมื่อคนอื่นๆ ก็กำลังพิจารณาที่จะจ้างเขาเช่นกัน ซิลเวียจึงบ่นพึมพำออกมาเบาๆ

นิโคไลหัวเราะคิกคักอยู่ข้างๆ พลางมองเรนด้วยดวงตาเป็นประกาย “ว้าว คุณครับ คุณดังขึ้นมาทันทีเลยเหรอครับ”

จากนั้นเขามองไปที่มือของตัวเองและกำมือแน่น “อย่างที่ฉันคิด! การทำให้ตัวเองแข็งแกร่งขึ้นคือเป้าหมายสำคัญของทุกคน”

อย่าเพิ่มแต่ค่า STR อย่างเดียวเลยนะ เรนภาวนาในใจ

“เอาล่ะ พอได้แล้ว อย่าไปล้อเล่นกับผู้ชายคนนั้นเลย” ซิลเวียห้ามปรามพวกผู้หญิงไม่ให้รังแกเรน โดยเฉพาะโรซี่ที่เอาแต่เอาของของตัวเองไปถูไถใส่เขา ‘โดยไม่ได้ตั้งใจ’ แน่นอน

“ขอโทษนะ เธอแก่และปัญญาอ่อน” ซิลเวียพูดพลางกลอกตา

“ฉันยังไม่แก่หรอก” โรซี่เถียงด้วยท่าทางงอนๆ “อายุ 24 ยังเด็กอยู่นะ!”

“เธอต้องเรียนซ้ำชั้นในมหาวิทยาลัยอยู่หลายปี เพราะเธอลืมเขียนชื่อตัวเองในข้อสอบอยู่เสมอ”

“แค่ครั้งเดียวเองนะ!” โรซี่ตะโกนก่อนจะเอานิ้วแตะริมฝีปากแล้วมองเพดานด้วยสีหน้าไร้เดียงสา “. . . หรือสองครั้ง . . . หรือสามครั้ง . . . ?”

“…” เรนส่ายหัวและกลับมาเข้าเรื่อง “เปิดหีบสมบัติแล้วกลับไปทำภารกิจต่อกันเถอะ เรายังมีบอสที่ต้องจัดการและเฟิร์สบลัดที่ต้องเก็บอีก” ρꪖꪕᦔꪖꪕꪫꪣꫀ​ꪶ​

พวกผู้หญิงมองหน้ากันเอง และใบหน้าที่เคยมีความสุขก็เปลี่ยนเป็นเขินอายและลังเลใจ

ซิลเวียทำลายความเงียบชั่วครู่ “คุณแน่ใจเหรอว่าเราจะเอาชนะหัวหน้าได้?”

“. . .” เรนจ้องมองใบหน้าสวยของซิลเวีย ต่างจากสีหน้าหยิ่งผยองตามปกติของเธอ ตอนนี้เธอกลับแสดงสีหน้าอ่อนแอ ซึ่งทำให้เขารู้สึกไม่สบายใจ

ซิลเวียควรภาคภูมิใจในตัวเองต่อไป ถ้าหากเธออ่อนแอและยอมจำนนอย่างกะทันหันในตอนนี้ เขาจะรีดไถเธอได้อย่างไรในอนาคต?

“นิโคไล”

เมื่อเรนเรียก นิโคไลก็ยืนตัวตรงขึ้น

“ใช่?!”

“ขอโทษนะ แต่คุณช่วยแบ่งยาเพิ่มพลังเวทให้ทุกคนได้ไหม?”

นิโคลาตอบอย่างมีความสุขว่า “ไม่มีปัญหา!”

“เดี๋ยว เดี๋ยว เดี๋ยว” อลิเซียยกมือขึ้น “ยาเพิ่มพลังเวทมนตร์เหรอ?”

ราฟาเอลาถามว่า “เธอไปหาของแบบนี้มาจากไหน?”

“อยู่ในเมือง” นิโคไลตอบ เนื่องจากเรนได้ส่งสัญญาณเกี่ยวกับ [ยาเพิ่มพลังเวทมนตร์] แล้ว นิโคไลจึงเข้าใจว่ามันไม่ใช่ความลับอีกต่อไป

เมื่อมองภาพรวมทั้งหมด ซิลเวียจ้องมองเรนอย่างไม่อยากเชื่อในสิ่งที่เธอได้ยิน “คุณ…คุณสามารถเข้าไปในเมืองได้แล้วเหรอ?”

เรนกลั้นหัวเราะ “เอาจริง ๆ คุณน่าจะคิดเรื่องนี้เร็วกว่านี้หน่อยนะ เพราะพลังโจมตีของฉันสูงมาก และค่า STR ของนิโคไลก็ +30 ด้วย”

ซิลเวียและคนอื่นๆ มองหน้ากันก่อนจะเอามือปิดหน้าด้วยความผิดหวัง

ถูกต้องแล้ว!

ด้วยพลังเวทมนตร์ที่รุนแรงของเรน จึงเป็นไปไม่ได้เลยที่ค่า INT ของเขาจะไม่สูงถึง +30

ทำไมพวกเขาถึงไม่คิดเรื่องนั้นมาก่อน?

“แต่ทำไมต้องเก็บเป็นความลับล่ะ?” ซิลเวียมองไปที่เรนก่อนจะจ้องลงไปที่นิโคไล สายตาของเธอตำหนิเด็กน้อยคนนั้น

“ผะ…มันเป็นความคิดของเร็นครับ” เด็กชายชี้ไปที่เร็นอย่างรวดเร็วเพื่อพยายามหลีกเลี่ยงสายตาที่จับจ้องของทุกคน

“ผมมีเหตุผลของผม และนั่นคือไพ่ตายของผม ทุกคนควรมีอย่างน้อยหนึ่งอย่าง และที่สำคัญ การที่ผมทำแบบนั้นก็เป็นเรื่องดี”

“. . .”

ทุกคนเข้าใจสิ่งที่เรนพยายามจะสื่อ และพวกเขาก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจเฮือกใหญ่ อารมณ์ของพวกเขาแย่ลงไปอีกเพียงแค่คิดถึงโรเบิร์ตและพวกพ้องของเขา

ใช่แล้ว ดีแล้วที่เรนซ่อนมันไว้ ไม่งั้นโรเบิร์ตอาจจะแต่งเรื่องโกหกอะไรสักอย่างเพื่อเอามันมาให้ได้

“แต่ถึงอย่างนั้น… คุณน่าจะบอกฉันแค่คนเดียวก็ได้” ซิลเวียพูดพลางทำหน้าบึ้งใส่เพื่อนๆ

เธอหมายถึงแค่เธอคนเดียวเหรอ? คนอื่นๆ ทำหน้าบึ้ง

ซิลเวียไม่สนใจพวกเขาและพูดต่อว่า “ส่วนเรื่องแทงค์น่ะ คุณน่าจะแทงค์ให้เราเอง เพราะค่า ATP ของคุณสูงขนาดนั้น ฉันจะได้ไม่ต้องจ้างไอ้สารเลวนั่น”

ซิลเวียไม่อยากให้ฟังดูเหมือนกำลังกล่าวหา แต่คำพูดของเธอก็ออกมาเป็นแบบนั้นเอง

“แทงค์นั้นไม่ใช่สำหรับผม” เรนอธิบาย “แต่เป็นสำหรับพวกเธอ เพื่อให้พวกเธอทุกคนมีชีวิตรอด แม้ว่าผมจะบอกว่าผมเป็นแทงค์ได้ แต่ผมไม่มีทักษะที่จำเป็นของแทงค์ที่จะดึงความสนใจของมอนสเตอร์ทั้งหมดมาที่ตัวผม มอนสเตอร์ทั้งหมดจะยังคงโจมตีพวกเธอก่อนจนกว่าผมจะโจมตีมันและเปลี่ยนเป้าหมายมาที่ผม ถ้าเราเจอกับศัตรูหลายตัว ผมจะดึงความสนใจได้แค่สี่ตัวเท่านั้น ส่วนที่เหลือจะโจมตีพวกเธอ”

ซิลเวียเบี่ยงสายตา “ฉะ…คือ…อย่างนั้นเหรอ?”

เรนไม่อยากเสียเวลาอธิบาย เพราะทุกอย่างเกิดขึ้นไปแล้ว “อะไรที่เกิดขึ้นก็เกิดขึ้นไปแล้ว ไปกันเถอะ ไม่มีประโยชน์ที่จะอยู่ที่นี่ต่อ”

กลุ่มคนเปิดหีบสมบัติและต่างประหลาดใจที่พบว่าข้างในมีอุปกรณ์เพียงชิ้นเดียว นั่นคือ [ไม้เท้ารักษา] ซึ่งให้ค่า INT เพิ่มเติมและลดระยะเวลาคูลดาวน์ของเวทมนตร์ อุปกรณ์ที่ดีกว่า [ไม้เท้าขาว] มากทีเดียว

อย่างไรก็ตาม ไอเทมนี้สามารถใช้ได้เฉพาะนักเวทขาวเท่านั้น

พาเมลา ราฟาเอลา และโรซี่ ต่างโยนลูกเต๋าเสี่ยงโชค และเทพธิดาประทานโชคให้แก่พาเมลา

หลังจากนั้น กลุ่มก็เดินหน้าต่อไป

ด้วยความช่วยเหลือจากยาเพิ่มพลังมานาของนิโคไล พวกเธอจึงได้พลังมานากลับคืนมา และด้วยพลังโจมตีเวทสูงของเรน ทำให้พวกเธอรู้สึกว่าสามารถรับมือกับทุกสิ่งได้

“ฮ่า! ฉันแทบรอไม่ไหวที่จะเห็นสีหน้าของโรเบิร์ตตอนที่เขาเห็นค่า HP และ MP เต็มรูปแบบของเรา!” อลิเซียหัวเราะ

“ช่างมันเถอะ ฉันยอมจ่ายเช็คเปล่าๆ เลยเพื่อจะได้นั่งอยู่แถวหน้าตอนที่สีหน้าของเขาจะบูดบึ้งตอนที่เราเริ่มได้เปรียบ” ซิลเวียยิ้มเยาะ

ขณะที่พวกสาวๆ กำลังเพลิดเพลินกับการพูดคุยกัน เรนก็ชะลอฝีเท้าลงและเดินไปข้างๆ อีวี่ ซึ่งกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่างอยู่ด้านหลังสุด

ด้วยความสามารถของเรน ทำให้ทุกคนหันมาสนใจเขา และอีวี่ก็ถูกลืมไปโดยสิ้นเชิง ข้อเสียคือพวกผู้หญิงไม่คุยกับเธออีกต่อไป

อีวี่ก็โอเคกับเรื่องนั้น เธอชอบแบบนั้นมากกว่าเพื่อลดความรู้สึกผิดของเธอลง

ขณะนั้น เธอจดจ่ออยู่กับสิ่งที่ค้นพบเกี่ยวกับเรนมากจนไม่ได้สังเกตว่าชายคนนั้นอยู่ข้างๆ เธอแล้ว เสียงทุ้มต่ำแต่แผ่วเบาและนุ่มนวลของเขาทำให้เธอตกใจเมื่อเขาถามขึ้น

“เตรียมทุกอย่างที่ต้องการเรียบร้อยแล้วใช่ไหม?”